|
นักเลียนแบบ
๑.
แมลงปีกบางบางชนิด รู้จักวิธีเอาตัวรอดด้วยการพรางตัวเองให้เข้ากับสภาพแวดล้อม
ขณะที่สัตว์เลื้อยคลานบางสายพันธุ์ก็ทำอย่างเดียวกัน
เซลล์สีนับล้านพร้อมจะปรับตัวเองไปตามสิ่งรอบข้าง
ประโยชน์เพื่อพรางตัวจากศัตรู
และใช้ล่อเหยื่อให้มา ติ ด กั บ
๒.
เด็กเล็กๆ มักเลียนแบบพฤติกรรมของผู้ใหญ่
หากเห็นแต่สิ่งดี ภาพเหล่านั้นก็จะประทับลงบนผ้าขาว
และส่งผลให้เด็กน้อยเติบโตด้วยทัศนคติที่ดี
หากสิ่งแวดล้อมฉายแต่ภาพความรุนแรงอยู่ซ้ำๆ
สิ่งเหล่านั้นก็จะซึมซับเข้าไปในจิตใจดวงน้อยให้มีสีหมองคล้ำอย่างเดียวกัน
แต่ถ้าหากเด็กน้อยคนนั้นขาดความรักความใส่ใจ
ไม่มีใครสักคนจะเหลียวแลเขา/เธออย่างแท้จริง
คุณคิดว่าสีอะไรจะถูกแต้มลงบนผ้าขาวผืนนี้?
๓.
ลูกกลิ้งปลายแหลมเกือบไร้คม
ถูกกดลงบนกระดาษลอกลาย
เมื่อหยิบกระดาษสีเนื้อมันแผ่นนั้นออก
จะปรากฏเส้นประสีต่างๆ บนเนื้อผ้า
ไม่ว่าจะเส้นตรงหรือสันโค้ง ทั้งสองอย่างสามารถสร้างสรรค์ร่องรอยได้ด้วยอุปกรณ์ชิ้นเดียวกัน
๔.
กระดาษสีขาวแผ่นหนึ่งวางอยู่ด้านล่าง
มีกระดาษคาร์บอนสีน้ำเงินวางทับ
ภาพการ์ตูนที่ชอบจากหนังสือเล่มโปรดถูกกางออก
กระดาษที่ช่องสี่เหลี่ยมพร้อมการ์ตูนแสนสวยวางอยู่ชั้นบนสุด
จรดลากเส้นด้วยดินสอแหลมคมอย่างระวัง
ไม่กี่นาที ภาพแบบเดียวกันกับที่ชอบก็ปรากฏบนกระดาษสีขาว
หากเปลี่ยนเป็นกระดาษคาร์บอนสีดำ
คงพอเอาไปโม้โวกับคนอื่นได้กระมัง ว่า นี่ ฉัน วาด เอง
๔.
๑๖ นาฬิกา ๔๐ นาที
ท้องฟ้าเวลานี้ขมุกขมัว กลุ่มเมฆสีเทาลอยครอบคลุมเกินกึ่งหนึ่งของผืนฟ้าสีน้ำเงิน
เสียงเด็กวัยประถมเริ่มทยอยกันมารวมตัวบนถนนเล็กๆ ในซอย
จักรยานสี่ล้อหลากสีจอดขวางกลางถนน
เด็กหญิงชายวัยไล่เลี่ยกันสี่ห้าคนหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน
บางครั้งก็แว่วเสียงทะเลาะ
หรือไม่ก็เสียงบ่นรำคาญของผู้ใหญ่หลังจากพยายามบอกให้เจ้าตัวเล็กทำบางอย่าง แต่จอมแสบไม่ยอมฟัง
เมื่อเด็กโตนำเล่นอะไรใหม่ๆ
เด็กวัยที่เล็กกว่าก็พร้อมจะทำตามทุกอย่าง
สังคมเล็กๆ ยังมีการแบ่งระดับชั้นว่าใครเหนือกว่า ใครควรจะเป็นผู้ตาม และใครที่มักย้อนแย้งอยู่เสมอ
เสียงทะเลาะ เสียงร้องไห้ และการระเบิดหัวเราะอย่างถึงอารมณ์
จะเอาอะไรแน่กับอารมณ์ของเด็กน้อย
๕.
เด็กทุกคนล้วนเคยถูกปล่อยให้ต้องอยู่ลำพัง
ช่วงระยะเวลาแสนสั้น อาจยาวนานในความรู้สึกของใจดวงเล็ก
๖.
การนึกฝันนั้นง่ายกว่าการลงมือทำให้เป็นจริง
หลับตาลงแล้ววาดภาพ สมมติสิ่งอันที่อยากได้อยากมีอยากเป็น
โลกแห่งความฝันที่มีเพียงตัวเองได้ครอบครอง
-กับดัก- , -หลุมพราง- วางล้อม
หลอกตัวเองให้เชื่อเพื่อให้คนอื่น เชื่อตาม-
ชีวิตจริงจืดชืดไร้สีสัน
อยากมันสะใจจึงต้องแต่งแต้มสี
ทีละนิดๆ จนเรื่องแต่งห่อคลุมเรื่องจริงจนมิด
บางขณะที่คุยโวจึงหลงลืม
ว่าสิ่งที่กล่าวอ้างอย่างจริงจังนั้น ไม่เคยเกิดขึ้นจริง-
๗.
เกือบสองอาทิตย์มาแล้ว ที่ฉันติดตามอ่านกระทู้แนะนำอันหนึ่งในเว็บพันทิป
เรื่องราวของนักสร้างภาพที่สร้างเรื่องสร้างตัวตนแตกออกเป็นหลายคน
ยิ่งมีคนเชื่อเรื่องเล่าผ่านตัวหนังสือ
- ค น โ ก ห ก ก็ ยิ่ ง ส นุ ก -
เรื่องราวลุกลามเมื่อมีหลายคนเริ่มเอะใจ
การค้นหาความจริงจึงเริ่มขึ้น
สุดท้าย ทุกคนที่เคยหลงเชื่อจริงจังในข้อความปั้นน้ำเป็นตัวก็รู้สึกแทบไม่ต่างกัน
-เสียความรู้สึก-
หลายคนเป็นเช่นนั้น
เมื่อรู้ตัวว่าความจริงใจที่มอบให้ไปนั้น
ได้ถูกส่งผ่านไปยังที่ที่มีเพียงความว่างเปล่า
ไร้รูป ไร้ตัวตนอันแท้จริง
แค่เรื่องหลอกๆ ของคนชอบสวมหน้ากากที่มีความสุขกับการได้แต่งเรื่องโกหกไปวันๆ
สนุกที่มีคนเชื่อ สนุกที่ได้หลอกคนอื่นให้ตายใจ
มีความสุขที่ได้ความจริงใจกลับมาจากคำ โป้ปด- ของตัว
เมื่อต้องสร้างเรื่องโกหกใหม่ๆ เพื่อปกปิด, แก้ต่าง ให้เรื่องโกหกเก่าๆ แนบเนียน
สุดท้าย.-
ตัวตนที่แท้ก็แค่ โ ค ร ง ร่ า ง ที่ เ ป ล่ า ก ล ว ง
เหมือนสัตว์เลื้อยคลานที่เที่ยวเปลี่ยนสีไปตามสิ่งแวดล้อม
อยากเป็นอะไร อยากได้อะไร ก็ใช้แค่จินตนาการนึกฝัน ก่อนถ่ายทอดออกมาให้สมจริง
ฉันผ่านช่วงเวลาสับสนที่ต้องเลือกระหว่างสงสารกับสมเพช
ทั้งที่เคยเทน้ำหนักให้คำแรกมากกว่า
แต่ท้ายที่สุด... คงเอ่ยได้แค่คำว่า สมเพชจริงๆ-
๘.
แต่ละคนอาจมีเหตุผลที่ต้องโกหกในบางสถานการณ์
อาจเพื่อเอาตัวรอดในภาวะคับขัน
แต่การโกหกด้วยการปั้นน้ำเป็นตัวเที่ยวหลอกคนอื่นให้หลงเชื่อ หลงรัก หลงไว้ใจ
จนตัวเองได้มาซึ่ง มิตรภาพและความรัก-
แต่สุดท้ายคนโกหกก็เลือกจะเหยียบย่ำมันด้วยคำโกหกที่ตามมาอีกหลายคำ...
๙.
โลกไม่ได้มีด้านเดียว
เหรียญยังมีให้มองถึงสองด้าน
และเรื่องโกหกลมๆ พรรค์นี้ก็ทำให้ฉันได้รู้จักคนอีกประเภทหนึ่ง
ที่ไม่ว่าเราจะมอบความจริงใจให้ไปอย่างไร
สุดท้าย เขาก็เลือกเป็นคนโกหกเช่นเดิม-
๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๒
วันฟ้าหลัวที่บ้านปทุมธานี
| Create Date : 24 สิงหาคม 2552 |
| Last Update : 24 สิงหาคม 2552 19:05:01 น. |
| |
13 comments
|
|
|