กรกฏาคม 2553

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
10
11
13
14
15
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
31
 
ว่างจากการสัมผัส(2)
SmileySmiley  ว่างจากการสัมผัสทางกาย...Smiley

 


 



SmileySmileySmileyให้รักษาความรู้สึกที่ว่างจากการสัมผัสทางลิ้นไว้อยู่เสมอเวลารับประทานอาหารหรือดื่มน้ำก็ให้รู้สึกเพียงอาการที่สัมผัสอยู่เท่านั้นไม่ปรุงแต่งไม่ยินดี   ให้มีแต่ความรู้สึกที่สัมผัสเกิดอยู่เท่านั้น คือการว่างอยู่.....Smiley

 



Smiley............ส่วนการสัมผัสทางกาย  ให้สร้างความรู้สึกขึ้นมาว่าเราว่างจากกาย  ให้เห็นว่ากายก็คือสิ่งที่เราสัมผัสอยู่เช่นกัน ความรู้สึกของเราจะแยกออกมา   ควรมีเวลาว่างสำหรับฝึกคือฝึกการเคลื่อนไหวช้าๆเพื่อไม่ให้ความรู้สึกเข้าไปร่วม  เราจะพบว่าการเคลื่อนไหวทางกายถ้าไม่มีความรู้สึกเข้าร่วมมันจะช้าลงให้ลองเคลื่อนไหวเร็วๆเพื่อเปรียบเทียบความรู้สึกดู   จะเห็นความแตกต่างที่มีความรู้สึกเข้าไปร่วมหรือไม่เข้าไปร่วม   เราอาจจะฝึกเคลื่อนไหวแบบสโลว์โมชั่นคือให้รู้สึกถึงอาการของมันทุกเสต็ป(ทุกขณะการเคลื่อนไหว)  มันจะเป็นการเคลื่อนไหวที่ว่างจากความรู้สึก     ต้องมีเวลาว่างที่จะฝึกเมื่อเราสามารถแยกความแตกต่างได้เราอาจจะต้องการที่จะทำแบบนั้นอยู่เสมอ   มันจะเป็นความว่างทางกายเกิดขึ้นมีความสำรวมเกิดขึ้น   ให้เห็นความสำคัญจากการปฏิบัตินี้   เพราะมันเป็นมาตรการสุดท้ายที่เราจะจัดการกับตัวเอง   หมายถึงว่าท่านต้องการที่จะจบทางความรู้สึกลงไม่ต้องการวนเวียนอยู่อีก  ต้องปฏิบัติให้เกิดทางกายแบบนี้ซึ่งมันคือเหตุให้เกิดการปรุงแต่งทางทวารเกิดอยู่นั่นเอง   มันจะคลายการปรุงแต่งทางความรู้สึกลง  เราก็จะเห็นเหตุของการวนเวียนอยู่อย่างไม่รู้จบคือเพราะการที่จิตกับกายมันทำงานร่วมกันอย่างเป็นอัตโนมัติอยู่นั่นเอง    เราจึงต้องคลายอาการที่เกิดทางสัญชาตญาณทางธรรมชาตินั้นลง...มันจึงเป็นการแก้ไขสัญชาตญาณทางธรรมชาติของตนเองได้..Smiley





Smiley.......Smiley.สำหรับผู้เริ่มปฏิบัติก็น่าจะลองดูถ้ามันเกิดขึ้นได้(มีความว่างเกิดขึ้น)ก็จะได้ไม่เสียเวลาค้นหา...เพราะทางตรงคืออย่างนี้..
อาจจะฝึกปฏิบัติจากการทำงานที่ไม่ต้องการความรวดเร็ว หรือขณะอาบนำ ปฏิบัติอยู่เสมอจะจำความรู้สึกนั้นได้..

การกำหนดการเคลื่อนไหวทางกายให้ช้าลงจะเกิดเป็นสมาธิ มีความว่างเกิดขึ้นนั่นเอง.
Smiley

 



                    SmileySmileySmiley

 






 



 



 





ไพรสณฑ์

ทางวิเวก : ทางหลุดพ้นจากวังวนความทุกข์ทั้งมวล
http://www.amarasin.bloggang.com

Free TextEditor



Create Date : 12 กรกฎาคม 2553
Last Update : 20 ธันวาคม 2553 3:25:04 น.
Counter : 444 Pageviews.

2 comments
  



กายของเรามีหนังหุ้มอยู่โดยรอบ

อันได้แก่ ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง เนื้อ เอ็น กระดูก เยื่อในกระดูก ไต หัวใจ ตับ พังผืด ม้าม ปอด ไส้ใหญ่ ไส้น้อย อาหารใหม่ อาหารเก่า ดี เสลด หนอง เลือด เหงื่อ มันข้น น้ำตา เปลวมัน น้ำลาย น้ำมูก ไขข้อ มูตร มันสมอง

.........มันเป็นสิ่งประกอบกันอยู่ของสิ่งเหล่านี้ ความเป็นตัวเราถูกปรุงแต่งขึ้นมา


โดย: ไพรสณฑ์ IP: 125.25.85.85 วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:09:57 น.
  
...การว่างจากการสัมผัสทางกาย ก็คือการสำรวมนั่นเอง การสำรวมก็คือการไม่ให้ความรู้สึกเข้าไปยึดมั่นในกาย แต่ให้รู้สึกได้ว่ามันแยกกันอยู่เสมอ มันจะเกิดความว่างโปร่ง

...วิเคราะห์อาการที่เกิดขึ้นเราจะพบว่าการที่จิตกับกายแยกกัน คือความรู้สึกของเราหายไป เราจึงเห็นอาการทางกายได้ชัดเจน ดังนั้นการวิเคราะห์อาการทางกายอยู่เสมอ(มีสติในกาย)อาการที่ว่างนี้จะเกิดขึ้น(ความรู้สึกที่เป็นอัตตาหายไป)
โดย: ไพรสณฑ์ (ไพรสณฑ์ ) วันที่: 29 สิงหาคม 2553 เวลา:10:29:42 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ไพรสณฑ์
Location :
อำนาจเจริญ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]



การปฏิบัติธรรม...
คือการมีสติรู้ความจริงของชีวิต

ชีวิตคือความเป็นธรรมชาตินั่นเอง
การมองชีวิตในมุมกลับจึงเห็นความจริงว่ามันคือการเกิด-ดับของความเป็นธรรมชาตินั่นเองที่เป็นอยู่คือการยึดมั่น...

...การเห็นความจริงนี้จึงเป็นการเห็น"สัจจะธรรม"จึงพบคำตอบเกิดขึ้นว่าพวกเรามาทำธุระอะไรกันอยู่บนโลกใบนี้. แท้จริงมันคือการเกิด-ดับของความเป็นธรรมชาติเท่านั้น...คือความจริงที่จะต้องทำความเข้าใจ เพราะการเข้าใจว่าเป็น "ตัวเรา"มันเป็นการหลงอยู่ในการปรุงแต่งของความเป็นธรรมชาติเท่านั้น.


...การเข้าใจมันตามจริง.... จึงเห็นความเป็นเหตุผลเกิดขึ้น..."ตัวเรา"เป็นเพียงการสมมุติของธรรมชาติเท่านั้น จึง เกิดความวิเวก วังเวง เพราะมันเป็นความจริงนั่นเอง
New Comments