Group Blog
 
<<
เมษายน 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
19 เมษายน 2550
 
All Blogs
 
+ + + สัปดาห์วิปโยค + + +



ช่วงนี้ เป็นแป๊ะอะไรไม่รู้
เดาว่า จะเป็นช่วงดาวซวยเข้าครอบงำ ราหูกินหัวรึไงฟะ
ทำอะไรก้อดูจะซวยไปหมดทั้งขาขึ้นขาล่อง

ไอ่เด็กเวนฝึกงาน ก้อกวนส้นไม่เว้นแต่ละวัน
เมื่อวันก่อน มันโต๋เต๋เข้ามาในออฟฟิส เห็นเราหน้าหงิกๆ
รีบถามเชียว โดนแฟนทิ้งอีกแล้วใช่มะ
น่านนนน.... ไอ่เด็กเวน แช่งตูหรอฟะ

"Love is not the only thing that can bring you up and down, kid"

ความรัก ไม่ใช่สิ่งเดียวที่ทำให้ชีวิตแกมีขึ้นมีลงหรอก ไอ่เด็กน้อยเอ๋ย

"You still have your friends, your work and yourself to complete and complicate your life!"

แกยังมีเพื่อน งาน แล้วก้อตัวเองมาช่วยทำให้ชีวิตแกยุ่งเหยิงอีกด้วย


ไอ่เด็กบ้าพยักหน้าหงึกๆ

"So did you break up?"

อ้าว... เวน

อธิบายไปสวยหรู ไม่เข้าใจตรูอีก
ละแม่มพยักหน้าหาไรฟะ



การมาใช้ชีวิตอยู่ไกลบ้านแบบนี้
การมีเพื่อนสนิท เพื่อนรู้ใจสักคนสองคน มันเป็นเรื่องสำคัญทีเดียวนะ
ดังนั้น พอมาถึงวันที่เพื่อนสนิทของอิชั้นถึงสองคน
ถึงคราวจะอำลาจากดูไบไปพร้อมๆ กัน
ทำเอาอิชั้นอึ้งไปเหมือนกันค่ะ
และโดยเฉพาะเมื่อคนหนึ่งลาออก แต่อีกคนถูกทำให้ออก...
และคนที่ทำให้เค้าต้องออก ก้อคือหัวหน้าของอิชั้นเองแหละ

หลังจากที่เพื่อนของอิชั้นต้องจากที่ทำงานไปด้วยความไม่สมัครใจ
งานต่างๆ ของเธอ ก้อเลยโดนเทกระจาดมาอยู่ที่อิชั้น
วันๆ ก้อต้องนั่งเปิดกองแฟ้มสัญญา
ทำเรื่องจ่ายเงินตามสัญญาที่ชั้นก้อไม่เคยอ่าน
ในใจก้อแอบคิด ถ้าเกิดตูจ่ายผิดไป คงได้ออกตามเพื่อนไปด้วยแน่ๆ

หัวหน้าเดินผ่านมาแต่ละครั้ง ก้อเคือง
เกลียดมัน หน้าก้อไม่อยากจะมอง
ทำไมชั้นจะต้องมาเป็นเลขาให้ไอ่คนไม่มีเหตุผล กักขระ
ไร้มารยาท แถม เอาตัวเองเป็นใหญ่แบบนี้ด้วยวะ
ชาติที่แล้ว ชั้นทำบาปทำกรรมอะไรไว้กับมันมากมายหรือไงกัน
มันถึงต้องมารังควานชั้นขนาดนี้ด้วย

เมื่อก่อน แม่มห้ามไม่ให้คบพนักงานที่ตำแหน่งต่ำกว่า
พอมีเพื่อนระดับเท่ากัน เสือกไล่เค้าออกซะงั้น
กลัวชั้นจะมีความสุขหรือไงฟะ แม่มมมมม
ละนี่ชั้นจะต้องทนเป็นเลขาให้มันอีกนานแค่ไหนเนี่ย
งานใหม่ ก้อยังหาไม่ได้ จะหนีกลับไทย ก้อเด๋วไม่มีจะกิน
เศรษฐกิจบ้านเราช่วงนี้ ก้อยิ่งไว้ใจไม่ได้อยู่
มีผู้ชายหล่อๆ รวยๆ มาขอแต่งงานทีเถอะว้า สาธุ
จะได้ไม่ต้องไปทำงาน วันๆ เดินล่อกล้องแบบ Paris Hilton

พูดไปงั้นแหละ
มาขอจริงก้อไม่แต่งอยู่ดีแหละ

พูดไปแล้วก้อ...
ชีวิตช่วงนี้ มีดีอยู่เรื่องเดียวอ่ะ
คุณแฟน ทำตัวดี๊ดี... ไปกินยาอะไรผิดมาหรือไงไม่รู้
สงสัยผีเข้า...

เอ้อ... มีเรื่องทีไร คิดถึงคุณแม่ทุกทีเลย




Create Date : 19 เมษายน 2550
Last Update : 19 เมษายน 2550 1:16:13 น. 6 comments
Counter : 224 Pageviews.

 
แวะมาส่งกำลังใจคนไกลบ้านสู้ ๆๆ นะ


โดย: somnumberone วันที่: 19 เมษายน 2550 เวลา:10:21:19 น.  

 
คิดถึงเสมอจ้ะ ช่วงนี้งานยุ่ง
เรื่องรักก็แป๊กจ้ะ

ไม่มีรมณ์อั๊พบล็อก เซร็งผู้ชายบางประเภทยอยากให้สูญพันธ์หมดโลกไป


โดย: ป้า IP: 125.24.11.45 วันที่: 19 เมษายน 2550 เวลา:19:19:26 น.  

 


สวัสดีครับ
แวะมาทักทาย.....
อาจเงียบหายไปบ้าง....
ช่วงสงกรานต์เหนื่อยครับ


โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 20 เมษายน 2550 เวลา:9:32:50 น.  

 



โดย: p_tham วันที่: 22 เมษายน 2550 เวลา:7:44:12 น.  

 
สู้ๆ นะคะพี่..
น๊อตเองยังไม่รู้เลยว่าต่อไปทำงานแล้วจะต้องเจออะไรมั่ง.. ^^;


โดย: nods วันที่: 24 เมษายน 2550 เวลา:13:48:43 น.  

 
ไม่รุ!ทามมาย ไอ้คนเฮงซวยมันมักได้เป็นหัวหน้าเสมอ เลยพาลไม่อยากจะไปทำงานซะงั้น


โดย: ปราย IP: 203.146.63.182 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:20:47:27 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นางมารนอกสังกัด
Location :
Dubai United Arab Emirates

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]










แค่ผู้หญิงธรรมดา

โกรธได้...

ยิ้มได้...

ร้องไห้เป็น...





Friends' blogs
[Add นางมารนอกสังกัด's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.