Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2553
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
12 มิถุนายน 2553
 
All Blogs
 
ด้วยความขอบคุณยิ่งค่ะ

วันนี้ไปเบิกเงินบริจาคมา 190,000 บ. ค่ะ ยังเหลือติดบัญชีอยู่ 2,202 บ.
ซึ่งวันที่ 13 จะใส่เงินที่เหลือติดบัญชีลงในกองทุนให้ รวมทั้งเงินที่ถ้ามีผู้บริจาคหลงโอนเข้ามา

นอกจากนี้วันนี้ยังได้รับเงินสดจากเพื่อน ๆ และเพื่อนของเพื่อนอีกประมาณ 3,000 บ. (ต่อไปถ้าไม่มีใครกินข้าวเย็นกับพี่อีกก็อย่าประหลาดใจ ไปทีไรได้เงินบริจาคกลับมาทุกที)

ทางชาวอมรินทร์จะนำมาสมทบอีกหมื่นกว่าบาท รวมถึงผู้ประมูลมนต์จันทร์จะนำเงินมามอบให้วันที่ 13 นี้

ดังนั้นยอดรวมบริจาคเพื่อช่วยทหารบาดเจ็บจากชายแดนภาคใต้เกิน 200,000 บ. แน่นอนค่ะ

ขอบคุณทุกคนนะคะที่ร่วมด้วยช่วยกันจนสามารถระดมเงินก้อนใหญ่ขนาดนี้ได้ในเวลาอันสั้น
ส่วนวันอาทิตย์ที่จะถึงขอบคุณคุณแม่พี่ ที่ออกทุนค่าอาหารเลี้ยงอาสาสมัครทั้งหมด คุณพ่อที่จะต้องเป็นเบ๊วิ่งไปซื้อน้ำแข็งและรับอาหารตามที่ไปสั่งไว้ทั้งหมด ขอบคุณป้าใหญ่ที่จะทำกระเพาะปลาอร่อยมากหม้อโตมาสมทบ

ขอบคุณพี่เอียด หมอโอ๊ต หน่อย คุณมาลี คุณสิริขวัญ คุณเพ็ญ น้องปริญญ์ (รวมถึงใบหม่อนผู้เป็นคนกลางช่วยจัดการ) ป้าโอ-พิน ฟีน่า โอใกล้รุ่งและพี่ติ๊กนภาพร ที่มอบหนังสือมาร่วมการประมูลครั้งนี้นะคะ (คงไม่ลืมใครนิ เริ่มดึกชักเบลอ)
ขอบคุณพี่ติ๊กนภาพรแห่งอมรินทร์อีกครั้ง ที่เตรียมของที่ระลึกอย่างดีให้ผู้ประมูล / ทหาร / พยาบาลและอาสาสมัครทุกคน
เห็นพี่จัดการทุกอย่างแล้วนึกอายจัง ปุ้ยทำอะไรไม่ได้เรื่องสักอย่าง 555

ขอบคุณเพื่อนทุกคนที่ให้กำลังใจตั้งแต่เริ่มโครงการและเริ่มนำหนังสือธรรมมะมาสมทบ รวมถึงให้ข้อเสนอแนะต่าง ๆ


ขอบคุณใบหม่อนที่ช่วยทำหน้า "เราหลงลืมใครไปหรือเปล่า" ในเฟซบุ๊คให้นะคะ
ขอบคุณน้องสาวเจ้าของร้านBookbasketshop ที่บอกว่าจะออกค่าส่งหนังสือผู้ชนะประมูลให้ (รวมค่ากล่องด้วยเน้อ อย่าลืม555) แถมปกพลาสติกสำหรับหนังสือที่ออกจากบ้านพี่นะคะ

สุดท้ายและคงไม่ท้ายสุด แต่ต้องหยุดเพราะต้องนอนเตรียมไปงานวันเสาร์
ขอขอบคุณผู้บริจาคและผู้ประมูลทุกคน ที่ทำให้โครงการเล็ก ๆ นี้เป็นจริงเป็นจังขึ้นมาได้ ขอให้ผลบุญนี้ส่งผลให้ทุกคนมีความสุขความเจริญ คิดอะไรสมปรารถนา ก้าวหน้าในชีวิตการงาน สุขภาพกายและใจแข็งแรง สมบูรณ์ และที่สำคัญคือ ขอให้ทุกคนเป็นคนดีเพื่อสังคม ประเทศชาติ และในหลวงที่รักยิ่งของเราตลอดไปค่ะ






Create Date : 12 มิถุนายน 2553
Last Update : 12 มิถุนายน 2553 0:44:36 น. 144 comments
Counter : 973 Pageviews.

 
เมื่อคืนเข้านอนแล้วถึงนึกได้ว่า
หนังสือลืมขอบคุณเปิ้ลไปอีกคน ขอบคุณนะคะ และขออภัยความเบลอของพี่ แก่แล้วก็อย่างนี้แล


โดย: กิ่งฉัตร IP: 124.121.38.177 วันที่: 12 มิถุนายน 2553 เวลา:8:32:59 น.  

 
ขอให้ผลบุญนี้ส่งผลให้คุณกิ่งฉัตรมีความสุขความเจริญ คิดอะไรสมปรารถนา ก้าวหน้าในชีวิตการงาน สุขภาพกายและใจแข็งแรง สมบูรณ์ เช่นกันค่ะ


โดย: พิมพ์ IP: 115.87.177.170 วันที่: 12 มิถุนายน 2553 เวลา:9:24:49 น.  

 
ยินดีและดีใจมาก ๆ ค่ะที่มีโอกาสได้ร่วมทำบุญกับทุก ๆ คน

และที่ปลื้มใจมากไปกว่านั้นก็คือการได้มีส่วนในการทำอะไรบ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อเหล่าบรรดาทหารทั้งหลายที่เสียสละเพื่อพวกเรา ถ้าไม่มีพวกท่านเหล่านั้น พวกเราก็คงจะไม่อยู่สุขสบายอย่างนี้

และก็ขอขอบคุณคุณปุ้ยที่ริเริ่มโครงการนี้ขึ้นมาด้วยค่ะ ขอให้พรทั้งหลายที่ดีงามจงย้อนกลับไปสู่คุณปุ้ยด้วยนะคะ และถ้ามีโครงการ 2,3,4..... เมื่อไหร่ก็ยินดีที่จะเข้าร่วมทุกครั้งค่ะ


โดย: โอ-พิน (o_pinP ) วันที่: 12 มิถุนายน 2553 เวลา:13:15:52 น.  

 



แวะมาทักทายในวันหยุด มีความสุขมากๆ นะคะ



โดย: หน่อยอิง วันที่: 12 มิถุนายน 2553 เวลา:13:51:18 น.  

 
วันอาทิตย์ 13 มิถุนายน ที่จะถึงนี้ ได้รับ FW Mail มา เขาว่าเป็นวันเทียนเชี้ยยิก ซึ่งหนึ่งปี จะมี 4 วัน เขาให้ไปปล่อยนก ปล่อยปลา ทำบุญโลงศพ สร้างบุญกุศล ทานบารมี ชีวิตจะพบแต่ความสุข ความเจริญ และสิ่งดีๆ จะเข้ามาหาอย่างน่าอัศจรรย์ ดีจังที่กำหนดการที่เราจะไปเยี่ยมทหารเป็นวันเทียนเชี้ยยิกพอดี

สำหรับปีนี้ 4 วันดีที่ว่า มีดังนี้ค่ะ

1. วันจันทร์ ที่ 29 มีนาคม 2553
2. วันอาทิตย์ที่ 13 มิถุนายน 2553
3. วันพฤหัสบดีที่ 26 สิงหาคม 2553
4. วันพุธที่ 10 พฤศจิกายน 2553


โดย: ดุจจันทร์ IP: 111.84.183.212 วันที่: 12 มิถุนายน 2553 เวลา:15:06:32 น.  

 
ยินดีและดีใจมาก ๆ ค่ะที่มีโอกาสได้ร่วมทำบุญกับทุก ๆ คน (ลอกคำพูดป้าโอมาค่ะ)รู้สึกอย่างนั้นจริงๆๆนะคะ

หลังจากบ้านเมืองผ่านเหตุการณ์ต่างๆๆๆมามากมายทำให้เรารู้ว่า ทหารไทยเสียสละมากมายเพื่อพวกเราค่ะ


โดย: odet IP: 168.153.0.97 วันที่: 12 มิถุนายน 2553 เวลา:16:43:47 น.  

 
ขอลอกคำพูดพี่โอพินนะคะ ^^
ยินดีและดีใจที่ได้มีโอกาสร่วมทำบุญกับทุกคนค่ะ
ขอบคุณเนด้วยค่ะที่เป็นเรี่ยวแรงคอยช่วยเหลือช่วงที่เริ่มต้นทำหน้าเฟจบุ๊ค


โดย: ใบหม่อน IP: 58.9.97.19 วันที่: 12 มิถุนายน 2553 เวลา:23:20:37 น.  

 
กลับมาจากการไปเยี่ยมทหารและมอบเงินช่วยเหลือจากกิจกรรมประมูลหนังสือและรับบริจาคที่พี่ปุ้ยเป็นผู้ริเริ่มมาด้วยความอิ่มเอมใจ

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณหลายๆท่านที่ร่วมแรงร่วมใจในครั้งนี้ เริ่มจาก

......พี่ปุ้ย , พี่เอียด - ปิยะพร , หมอโอ๊ต สามประสานร่วมก่อการ
.....พี่ติ๊ก-นภาพร ,พี่กุ้ง และแนวร่วมน้องๆจากอัมรินทร์ ที่มอบของที่ระลึกสุดพิเศษให้กับผู้ประมูล, อาสาสมัครที่มาร่วมงานวันนี้ , เจ้าหน้าที่ของทางโรงพยาบาล,ทหารที่ได้รับบาดเจ็บทุกท่าน, หนังสือธรรมะสำหรับวอร์ดต่างๆ ต้องบอกว่าพี่ติ๊กตั้งใจทำมามากๆ ประทับใจจริงๆค่ะ
......ขอบคุณพี่เปียสามีพี่เอียดที่มาร่วมกันทำดีด้วยค่ะ
.....ขอบคุณผู้ร่วมบริจาคหนังสือทุกคน เอ่ยนามไม่หมด แต่ซาบซึ้งน้ำใจค่ะ
.....ขอบคุณนก-เพชรจ้าที่นำพระสาริกธาตุมามอบให้ทหาร ซึ่งพอได้รับทหารหลายท่านก็ดีใจนะ
.....ขอบคุณเพื่อนๆพี่ปุ้ยทุกคนที่นำดอกกุหลาบมาสมทบ นำขนมนมเนยมาช่วยเลี้ยงดูปูเสื่ออาสาสมัครเพราะวันนี้ถ้าไม่ได้อาหารจากบ้านพี่ปุ้ยตุนเสริมกำลังมีหวังได้ล้าอ่อนแรงแน่เพราะเราเดินกันทุกตึกทุกเตียงที่ทหารนอนพักรักษาตัวกันเลยค่ะ
.....ขอบคุณน้องขับรถของอัมรินทร์ที่ช่วยพาป้าๆ อุ๊ย !!! เดี๋ยวมีเคือง ไปส่งที่โรงพยาบาลและรับกลับบ้านพี่ปุ้ย
......ขอบคุณนุชที่ลุยเดี่ยวมาร่วมก่อการดีด้วยกัน
......ขอบคุณเพื่อนๆ น้องๆ ทั้งกรุ๊ปปี้ของพี่เอียด กรุ๊ปปี้ของหมอโอ๊ต โดยเฉพาะน้องย้วยเยิ้ม เรายังต้องเจอกันอีกแน่ ฮ่าๆๆๆๆ ขอบคุณโอสองโอที่พาพี่กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย (หลงลืมใครไปต้องขออภัยด้วยน้า........)

และที่ขอบคุณเป็นพิเศษก็คือ
......คุณพ่อคุณแม่พี่ปุ้ย ,ก้อยน้องสาวพี่ปุ้ย, เด็กที่บ้านที่วันนี้ต้องเหนื่อยกันเป็นพิเศษ รวมถึงคุณป้าพี่ปุ้ยสำหรับกระเพราะปลาหม้อใหญ่ที่สุดท้ายก็หมด เพราะเราต้องกลับมาเสริมแรงก่อนแยกย้ายกลับบ้านกันที่บ้านพี่ปุ้ยเป็นมื้อส่งท้าย

ขอบคุณพิเศษ พิเศษ พิเศษ........
.......นายทหารผู้กล้าและเสียสละทุกท่าน ขอบคุณที่สุดจากหัวใจเลยค่ะ
.......ขอบคุณแพทย์ พยาบาล เจ้าหน้าที่ทุกคนที่ทำงานกันอย่างเต็มที่ โดยเฉพาะน้องอัศยศที่พาพวกพี่ป้าน้าอา เดิน เดิน เดิน ทั้งๆที่ยังไม่ได้ทานข้าว

สุดท้าย
.......ขอบคุณประเทศไทย ที่ยังเป็นผืนแผ่นดินให้เราได้เหยียบยืนและภาคภูมิใจ

เจอกันใหม่เมื่อชาติต้องการ.........


โดย: ดุจจันทร์ IP: 111.84.139.97 วันที่: 13 มิถุนายน 2553 เวลา:21:43:34 น.  

 
วันนี้คงไม่อาจโพสต์รายละเอียดอะไรยาว ๆ ขอขอบคุณสั้น ๆ สำหรับทุกคนที่ร่วมบริจาค
ที่ร่วมประมูลและเป็นอาสาสมัครไปถล่ม ร.พ.พระมงกุฎวันนี้
รู้สึกดีใจที่ได้ทำ เพราะน้องเจ้าหน้าที่ที่ประสานงานประชาสัมพันธ์และรับเงินช่วยเหลือพูดตรงใจ
ตอนที่คิดโครงงานนี้ทุกอย่าง
...เธอว่า...

ยอดผู้บริจาคให้ทหารจากเหตุการณ์ปะทะที่กรุงเทพฯ 10 วัน 16 ล้านบาท มากกว่ายอดบริจาคให้ทหารที่ปฏิบัติงานชายแดนภาคใต้รวมกันทั้งปีเสียอีก

เธอว่า...
บางทีคนก็ลืมไปว่ามีทหารจากใต้รักษาตัวอยู่

ป.ล.ก่อนจะไปนอนตีพุงกลม ๆ ขอบอกยอดคร่าว ๆ นะคะ
งานนี้ระดมทุนได้ 261,000 บ. ค่ะ
ใส่ซองตามสภาพผู้ป่วย 191,000 บ. ค่ะ (อัตราอยู่ระหว่าง 2,000 บ. - 7,000 บ. ค่ะ)
มอบให้ทหารทางใต้ ศูนย์จ.ยะลา 70,000 บ. ค่ะ
(ที่เลขตัวกลมเพราะพี่เอียดตบฉาด ๆ นาทีสุดท้ายอีก 1,500 บ. ให้เงินบริจาคตัวกลมป๊อก)

งานนี้ถ้าขาดตกบกพร่องอะไรต้องขออภัยด้วยนะคะ มือใหม่เพิ่งทำครั้งแรก เลยวุ่นวายไปหน่อย กว่าจะลงตัวกันได้ ถ้าไม่ได้คุยหรือเทคแคร์ใครก็ต้องขออภัย
โดยเฉพาะนุช ดุ่ยมาคนเดียวทั้ง ๆ ที่ไม่เคยรู้จักใครสักคน แถมพี่ยังแทบไม่มีคุยด้วยเลย ขออภัยด้วยนะคะ

ขอบคุณอีกครั้งค่ะ แม้วันนี้หลายคนจะเสียน้ำตา แต่ขอให้นอนหลับฝันดีนะคะ





โดย: กิ่งฉัตร IP: 124.121.191.148 วันที่: 13 มิถุนายน 2553 เวลา:22:16:25 น.  

 
อยากส่งรูปให้ดูทำไงดีอ้ะ

วันนี้ได้ไปด้วยทำให้เรารู้ว่า พวกเราโชคดีแค่ไหนที่พวกทหารหาญเหล่านั้นเขาปกป้องพวกเราทุกคน
ปล.1 ขอบคุณพี่ปุ้ย ที่คิดโครงการนี้นะคะและ ขอบคุณคุณปิยะพร ศักดิ์เกษม คุณพงศกร (ที่เสียน้ำตาด้วยนะคะงานนี้ )
2.ขอบคุณสำหรับอาหาร อร่อยๆๆๆทั้งสองมื้อ ฝากขอบคุณ คุณพ่อ คุณแม่ ของพี่ปุ้ยสำหรับอาหารอร่อยนะคะ
3. ขอบคุณพี่ๆน้องๆนักอ่าน ผู้ร่วมประมูล และ พี่ๆน้องแห่งอมรินทรืด้วยนะคะ ที่ทำให้เรารู้ว่า มิตรภาพยั่งยืนเสมอ น้องๆ พี่อมรินทร์ที่เราไม่รู้จัก เพื่อนใหม่อย่างคุณนุช คุณพายุ แมลงปอ ก็ทำให้เราได้เพื่อนเพิ่มมาอีกด้วยค่ะ
4. ขอขอบคุณทุกๆๆๆคนที่ร่วมบริจาค และร่วมประมูลนะคะ ขอบคุณที่ทำให้เรารู้ว่า คนไทยมีน้ำใจเสมอ


โดย: odet z ผู้น่าสงสาร เพราะต้องเข้าเวร IP: 168.153.0.97 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:0:08:14 น.  

 
55555555555 พี่หน่อยขา โอคิดว่าพี่หน่อยจะขอบคุณ เสธ ไก่อบ ที่พาเราเดินกันทั่วตึกพระมงกุฏซะอีก อิอิ

ปล.5 ลืมๆๆ จะมาบอกเมนุว่าวันนี้เราได้ทานอะไรกันไปบ้างทั้งก่อนและหลังไปเยี่ยมทหารค่ะ

อาหารชุดก่อนไปเยียม
---------------
1.สลัด อร่อยมาก ขอบคุณพี่สะใภ้พี่ปุ้ยค่ะ
2.หมุย่าง คุณแม่พี่ปุ้ย สุดยอด
3.ขนมจีนน้ำยา ของป้าแดง แม่บ้านพี่ปุย เราฟาดไปสอง หร่อยมากกกก
4.กระเพาะปลาคุณป้าพี่ปุ้ย สุดๆๆ
5. หมูสะเต๊ะ เจ้าอร่อย
6. แกงเนื้อ หลายคนบอกหร่อยมากแต่เราไม่ได้กิน เพราะเราไม่กินเนื้อ
7.เป็ดพะโล้ พี่โอใกล้รุ่ง
8.ขนมปังสังขยา แบบบบบบว่า น้องแก้ม อมรินทร์ ถูกใจ ส่วนเราซัดทั้งก่อนและหลังไปเยี่ยมค่ะ
9.เงาะ
10.น้ำอัดลม น้ำผลไม้เพียบ
11.ขนมปังปิ้งพี่หมอโอ๊ต เด็ดค่ะ

หลังจากกลับมาจากเยี่ยมทุกคนเริ่มหิวโซ
-------------------------------------
เรายังได้กินอาหารอร่อยชุดเดิม (ขอบอกว่าอาหารเยอะมากกกกเหมือนพี่ปุ้ยจะเลี้ยงอาสาสมัครซัก 100คน)

แต่มี่เพิ่มอีกนะคะ
12. ปูทะเลนึ่งร้อนๆๆๆ ขอบคุณพี่หน่อยที่แกะให้ทุกคนทาน
13.กุ้งนึ่ง หรือเผาหว่า กินอย่างเดียว
14. ไข่ต้มเกือบลืม อร่อยหรือไม่ไปถาม พี่หมอโอ๊ต พงศกรนะคะ พี่เขาขอสอง
15.ปลาทู ต้มเค็มๆๆหวานๆๆ หร่อยมาก
16. ตบท้ายด้วยไข่เจียว อันนี้เราไม่ได้กินเพราะท้องจะแตกแล้ว

ปล. ท้ายสุด ช่วงไปเยี่ยมทหารน้ำนักลงไปสองขีด กลับมาบ้านพี่ปุ้ยอีกรอบขึ้นไปสองดลค่ะ เยอะสุดดด
สุดท้าย ยังมีผลไม้อะไรไม่รู้ของพี่ก้อย มาจากเวียดนาม
และยังอัลมอลล์ตั้งอยู่บนโต๊ะบ้านพี่ปุ้ยอีก
สุดท้ายจริงๆๆ คุณแม่ยังมีตักใส่ถุงให้พี่บางคนนำกลับบ้านด้วยนะคะ
และขอบคุณพี่ติ๊ก อมรินทร์ นะคะที่ให้ โดโซะใส่กระเป๋ามากินที่ทำงาน

55555555555555 ขอบบอกว่างานนี้เราไปกินจริงๆๆ เลยต้องทำงานเต็มที่เป็นตากล้องค่ะ แต่ภาพจะเป็นอย่างไรไม่รู้เดี๋ยวส่งไปทางเมลลืและดูกันนะคะ

ใครโพสส์ได้รบกวนนะคะ


โดย: odet z ผู้น่าสงสาร เพราะต้องเข้าเวร IP: 168.153.0.97 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:0:38:52 น.  

 
17. ของหวานที่อร่อยมากกกกก อีกอย่างเกือบลืม มันคล้ายๆๆๆวุ้น ทีมีลูกชุบ อยู่ข้างใน ขอบคุณพี่ติ๊ก อมรินทร์นะคะ อร่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

18. ลืมไปเลยค่ะ ว่ามีข้าวคลุกกะปิด้วย
19. ไก่ย่างด้วย่ะ

ของกินเยอะจริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


โดย: odet อีกครั้ง IP: 168.153.0.97 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:4:42:42 น.  

 
ขอร่วมอนุโมทนาพวกเราทุกคนมา ณ ที่นี้ค่ะ และหวังว่า โอกาสหน้า น้องปุ้ยคงจะมีเรื่องการบุญการกุศลดีๆอย่างนี้มาให้พวกเราได้มีส่วนร่วมอีกนะคะ

ได้อ่านเมนูที่โอ(เด็ด)นำมาเสนอทำให้น้ำลายสอจริงๆจ้ะ


โดย: tippawan IP: 58.10.170.222 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:8:07:47 น.  

 
พลังที่ยิ่งใหญ่
อ่านรีวิวแล้วอิ่มใจมากๆค่ะ

เราช่วยตามกำลัง
นึกไม่ถึงว่าจะรวมกันได้มากขนาดนี้

ขอขอบคุณผู้ก่อการดีทั้งหลาย

แหม...เสียดายไม่ว่าง เลยอดกินเลย


โดย: แอร์ IP: 202.57.140.163 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:10:58:54 น.  

 
อิอิอิ พี่ทิพขาโอเขียนอะไรแบบที่เป็นสาระไม่ค่อยได้ก็เลยแบบให้พี่ๆๆเขามาเขียนบอกดีกว่า โอเน้นเรื่องกืนอย่างเดียว

ปล. อีกครั้ง ขอบคุณพี่ปุ้ยอีกครั้งที่เปิดบ้านให้พวกเราถล่มค่ะ บ้านสวยมาก ชอบยามกลางคืนที่มีแสงไฟ จากที่พี่ไปขนมาจากเช็กโก (มันเรียกว่าไรลืมค่ะ)
ขอบคุณ ก๋วยจั๋บ และเกี๋ยมอี๋ ตัวน้อยที่เป็นขวัญใจผู้ก่อการดี (อิอิอิ งานนี้ทำให้เรารู้ว่า หมาหงอยเป็นไงเลยเพราะทุกคนที่ไปอุ้มและกอดตลอด)


โดย: odet IP: 115.87.35.84 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:11:31:37 น.  

 
ขอบคุณทุกคนที่ทำให้มีวันดีๆอย่างนี้ด้วยค่ะ รู้สึกดีจังที่คนไทยยังรักกันนะคะ ขอบคุณอาสาสมัครทุกท่านด้วยค่ะที่ช่วยเป็นตัวแทนไปเยี่ยมเยียนทหารกล้าทั้งหลาย และจะขอสนับสนุนโครงการดีๆ แบบนี้ตลอดไปค่ะ
ปล. นึกไม่ถึงเลยว่ายอดจะถล่มทลายขนาดนี้


โดย: เปิ้ล IP: 58.8.12.206 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:12:58:58 น.  

 
มาขอบคุณพี่ปุ้ยผู้ริเริ่มจัดกิจกรรมดีๆค่ะ และขอบคุณทุกๆคนด้วย ดีใจมากค่ะที่ไป แต่เมื่อวานขอบอกว่าเมื่อยมากแต่สนุกค่ะ ทุกคนน่ารักมาก ขอบคุณพี่หน่อยด้วยค่ะเมื่อคืนนอนอ่านหนังสือที่ประมูลได้


โดย: นุช IP: 118.173.97.222 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:14:53:26 น.  

 
ยิ่งได้อ่านที่น้องโอเด็ทบรรยายมา ก็ยิ่งเสียดายยยยยย...........ที่อดกิน เอ๊ยย.. อดไปด้วยเรยยย....


โดย: โอ-พิน IP: 58.11.19.46 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:16:54:21 น.  

 
เสียดายจริง ๆ ที่ไม่ได้ไปร่วมกิจกรรมนี้ด้วย ไม่ได้เข้ามาอ่านบล๊อกพี่ปุ้ยนาน พลาดเรื่องดี ๆ ไปเยอะเลย

ขอบคุณทุก ๆ คนคะ ที่ร่วมกันทำสิ่งดี ๆ ขอบคุณพี่ปุ้ยที่ทำให้เกิดกิจกรรมดี ๆ นี้ขึ้นมาค่ะ


โดย: เทียน IP: 202.57.173.201 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:18:23:45 น.  

 
อ่านแล้วปลื้มใจแทนทหาร ขออนุโมทนาบุญแก่ผู้ก่อการดีทุกท่านด้วยนะคะ


โดย: ปอมปอมเกิร์ล IP: 67.169.157.131 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:18:51:35 น.  

 
เสียดายที่อยู่ร่วมงานจนจบไม่ได้ค่ะ ขนาดนั้นยังไปถึงสุพรรณเอาหกโมงเย็นเลยค่ะ
หม่อนรู้สึกเหมือนไปกินเลี้ยงที่บ้านพี่ปุ้ยแล้วกลับยังไงก็ไม่รู้
กินเยอะไม่เยอะน้ำหนักหม่อนก็ขึ้นมาสองโลง่า ฮือ


โดย: ใบหม่อน IP: 58.9.91.132 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:20:47:06 น.  

 
ไม่ได้เข้ามาตั้งนาน มีประมูลอะไรกันไม่เคยรู้เรื่องกับเขาเลย 55+

เห็นพี่ปุ้ยลงสัมภาษณ์กุลสตรีด้วย ชอบปย.ที่บอกว่า ให้การศึกษามาก่อน เรียนให้ได้ปริญญาแล้วค่อยทำงาน ชอบจัง


โดย: หวาน IP: 118.174.13.61 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:21:29:47 น.  

 
เข้ามาขอบคุณและอนุโมทนาบุญด้วยค่าาา


ขอขอบคุณพี่ปุ้ยที่จัดโครงการดีๆขึ้นมา ขอบคุณครอบครัวพี่ปุ้ยและเพื่อนๆพี่ปุ้ยสำหรับอาหาร เครื่องดื่มที่อร่อยมากๆๆ และยังเปิดบ้านให้พวกเราบุกด้วยนะคะ งานนี้ต้องเหนื่อยมากแน่ๆเลยค่ะ


ขอบคุณ นักเขียนและสำนักพิมพ์ทั้งหลาย ผู้ประมูล ผู้ร่วมบริจาคทุกๆท่านเลยนะคะ ขอบคุณสำหรับหนังสือธรรมะ ของที่ระลึก และพระธาตุ

ขอบคุณคุณทหารและครอบครัว คุณหมอ คุณพยาบาล เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลทุกท่าน

ขอบคุณทุกๆคนที่เจอในงานและที่ไม่ได้เจอด้วยนะคะ ขอบคุณทุกท่านๆที่พี่ๆเอ่ยถึงมาแล้ว และทุกท่านที่มีส่วนร่วมในงานดีๆอย่างนี้ด้วยนะคะ

(-/\\-)


โดย: เน IP: 183.89.34.248 วันที่: 15 มิถุนายน 2553 เวลา:4:10:04 น.  

 
ขอบคุณพี่ปุ้ย...ผู้ริเริ่มก่อการดีในครั้งนี้ และผู้ร่วมขบวนการทุกคนค่ะ ดีใจที่ได้มีโอกาสได้รู้จักและทำบุญร่วมกันนะคะ

ขอบคุณกองพลาธิการ...ที่ทำอาหารแสนอร่อยมาเลี้ยงค่ะ ทั้งคุณพ่อคุณแม่และสมาชิกในบ้านพี่ปุ้ยทุกคน รวมทั้งสปอนเซอร์ทุกท่านด้วยนะคะ คอนเฟิร์มเหมือนน้องโอค่ะว่าน้ำยาอร่อยมาก เพราะมีรายการหอบหิ้วกลับบ้านด้วยค่ะ แม่หม่ำแล้วบอกว่าอร่อย หอมมาก อิอิ ขอบคุณอีกครั้งนะคะพี่ปุ้ย

คุณนุช...ไวมากค่ะ








โดย: mik IP: 58.9.10.15 วันที่: 15 มิถุนายน 2553 เวลา:16:58:41 น.  

 
ขอร่วมอนุโมทนาบุญกับโต้โผใหญ่ และทุกๆคนนะคะ

หวังอย่างยิ่งว่า ความปรารถนาดีเล็กๆ ของพวกเรา จะสร้างอานิสงฆ์ยิ่งใหญ่ให้บ้านเมืองสงบสุข ปกปักรักษาทหารดี ตำรวจดีทุกๆ คนให้ทำหน้าที่อย่างปลอดภัย
ใครคิดร้ายต่อคนอื่น ต่อประเทศ ขอให้เลิกคิดเลิกทำชั่ว จะไ้ด้ไม่ต้องสร้างเวรสร้างกรรมให้ตัวเองต้องตกนรกขุมลึกลงไปอีก ถ้าไม่เลิกซะที ก็ขอให้แพ้ภัยตัวเองซักที


โดย: ใกล้รุ่งoh IP: 124.120.108.126 วันที่: 16 มิถุนายน 2553 เวลา:14:47:29 น.  

 
มาร่วมอิ่มอกอิ่มใจด้วยคนค่ะ

ถ้าพี่จะทำโครงการแบบนี้อีกบอกนะคะ หนูจะได้มาร่วมด้วยอีกค่ะ ถ้าเจ้าป้าไม่ได้บอกไว้ที่เวบกาแฟก็คงไม่ทราบข่าว

ตอนแรกว่าจะไปวันที่ 13 ด้วยแต่เขินๆเลยขอมาตามดูจากบล็อกดีกว่าค่ะ


โดย: ฟิลิเซียน่า วันที่: 16 มิถุนายน 2553 เวลา:15:48:16 น.  

 
เข้ามาพอดีเลย เปิ้ลกับฟิน่าคะ ขอที่อยู่พี่อีกทีได้ไหมคะ ของคนอื่นส่งสมุดโน๊ตให้หมดแล้ว เหลือสองคนที่พอแกะซองออก คนในบ้านใจดีรีบเก็บไปจัดการหมด หาอีกครั้งหาที่อยู่ไม่เจอแล้ว เลยไม่ได้ส่งสมุดให้
เหลือสองคนเท่านั้น เมล์ที่อยู่มานะคะ ส่งไปที่ร้านก็ได้
bookbasketshop@gmail.com ค่ะ
ป.ล. ป้าโอพินขา เพิ่งแกะกล่องจอมคนแดนฝันเมื่อวาน ถึงได้รู้ว่าในกล่องไม่ได้มีแค่หนังสือ ขอบคุณสำหรับขนมเสริมน้ำหนักค่า 555

เมื่อเช้าเพื่อนส่งเมล์เรื่องช่วยบริจาคเสื้อเกราะให้ทหารทางใต้มาค่ะ เห็นตอนแรกก็กรี๊ดดด น่าสนใจ แต่แล้วนึกได้ว่ายังส่งของงานวันอาทิตย์ไม่หมดเลย เลยต้องถอยก่อนค่ะ


โดย: กิ่งฉัตร IP: 124.121.36.252 วันที่: 16 มิถุนายน 2553 เวลา:16:03:08 น.  

 
อย่างที่คาดเปี๊ยบ ลิงก์อีเมล์ไม่ขึ้น 555 อ่อนใจกับความด้อยเทคฯของตัวเองจริง ๆ


โดย: กิ่งฉัตร IP: 124.121.36.252 วันที่: 16 มิถุนายน 2553 เวลา:16:04:19 น.  

 
วันนี้สมุดโน้ตมาถึงมือแล้วนะคะ ขอบคุณมากค่ะ^^


โดย: เฟิง IP: 58.8.135.138 วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:19:11:37 น.  

 
ภาพบรรยากาศนำเสนอบนเว็บไซต์ http://www.amarinpocketbook.com และ http://www.BaanArun.com. ในหัวข้อ "อิ่มบุญกันถ้วนหน้ากับกิจกรรมนักเขียน-นักอ่านช่วยทหารหาญ" แล้วนะคะ เชื่อมลิงก์ไม่เป็น เพราะโลว์เทคตัวแม่ ขออภัยค่ะ


โดย: ติ๊ก-นภาพร IP: 61.90.76.113 วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:14:09:24 น.  

 
ขออนุโมทนาด้วยคนครับ (เพิ่งมาเห็นเหมือนกัน)
เป็นแฟน(หนังสือ)มาตั้งนานแล้วครับ
เป็นนักเขียนที่ชอบมาก(ที่สุดๆ)

(รับ) ว่าอ่านฯกิ่งฉัตรมาทุกเล่ม
(เป็น) คนแต่งฯได้น่าอ่านมาก
(แฟน) ตนนี้ติดตามมาเงียบๆ
(หนัง) และละครก็ได้ดูบ้าง
หนัง(สือ) นั้นไม่เคยจะพลาดอ่าน
(ด้วย) ว่าจะติดตามเสพอยู่ทุกเล่ม
(คน) มันชอบนามนี้ "กิ่งฉัตร" งัย

หมายเหตุ หลายวันนี้กลับมาอ่าน แกะรอยรัก(รอบที่เท่าไหร่ไม่รู้) อ่านเรื่องนี้ต่อเนื่องโดยไม่ได้เปลี่ยนไปอ่านหนังสือเล่มอื่นไปสองรอบกว่าๆแล้วครับ (สงสัยจะบ้าแฮะ)
ชอบหนังสือของพี่ปุ้ยทุกเล่ม (เพียงแต่มากน้อยต่างกันบ้าง แต่ชอบทุกเล่มน่ะ)

ขอชื่นชมผลงานและจะติดตามตลอดไปครับ


โดย: Kilo IP: 202.91.23.6 วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:14:17:05 น.  

 
พี่ติ๊กขา ... copy link ไปดูบรรยากาศมาแร้วค่า ... ภาพมุมสวยทั้งนั้นเรยย ..แสดงให้เห็นความร่วมมือร่วมใจกันสุดๆ ฝีมือถ่ายภาพเยี่ยมมากค่า .. เสียตรงรูปที่มีโอน่ะ ..เห็นแต่ก้นกาละมัง มะเห็นหน้ารุย ...เสียดาย เสียดาย...อิอิ


โดย: ใกล้รุ่งoh IP: 124.120.78.39 วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:17:25:14 น.  

 
55555555 ถ้าพี่โอเป็นกาละมังแล้วโออ้ะ



โดย: odet IP: 110.168.27.118 วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:21:49:37 น.  

 
โอจ๋า เราก็เป็น กาละมังคนละเบอร์ไงคร้าาาาาาาาาา...อิอิ


โดย: ใกล้รุ่งoh IP: 124.120.235.75 วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:21:54:20 น.  

 
5555555555555


โดย: odet IP: 110.168.27.118 วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:22:10:32 น.  

 
มาร่วมอิ่มอกอิ่มใจและอนุโมทนาบุญด้วยค่ะ ดูแล้วทุกคนคงจะเหนื่อยเอาเรื่อง แต่ก็ยังเห็นรอยยิ้มเต็มใบหน้าอยู่เสมอ

ขอให้ทุกท่านที่มีส่วนร่วมในการทำบุญครั้งนี้ประสบแต่ความสุขความเจริญตลอดไปค่ะ



โดย: บราวนี่รสเสน่หา IP: 111.84.223.82 วันที่: 19 มิถุนายน 2553 เวลา:1:39:26 น.  

 
เช้าวันนี้ 19 มิ.ย. ที่จันทน์ฝนตกหนักมากเลยค่ะ
จนกังวลว่าจะออกไปส่งหนังสือจำนวน 19 กล่อง และ 1 ซองให้กับผู้ประมูลหนังสือของดุจจันทร์และน้องที่ขอเอกสารไว้ได้หรือเปล่า ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงฝนซาโอเค.......ก็เลยจัดการไปไปรษณีย์ทันที ไม่ไว้วางใจสภาพดินฟ้าอากาศวันนี้เลยค่ะ

และแล้วส่งให้กับทุกคนเรียบร้อยแล้วนะคะ
จะมีของคุณประกายพรึกที่จะได้รับพัสุดจำนวน 2 กล่องนะคะเพราะหนังสือของนภาลัยเยอะจัดค่ะ บรรจุลงกล่อง size จ. กล่องเดียวได้ไม่หมดค่ะ.....

จบภาระกิจด้วยความอิ่มเอมใจ ขอบคุณทุกคนที่ร่วมกิจกรรมและร่วมทำบุญกันครั้งนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณพี่ปุ้ยด้วยค่ะที่ใจดีสมทบค่ากล่องไปรษณีย์และค่าจัดส่งมาให้ด้วยอนุโมทนาบุญด้วยนะคะเจ๊ เงินที่เหลือจะเอาไปทำบุญในนามของพี่ให้นะคะ.......แล้วก็ขอบคุณพี่ติ๊กและทีมอัมรินทร์ที่มอบset โปสการ์ดและที่คั่นสวยๆให้กับผู้ประมูลทุกคน หน่อยจัดการบรรจุลงกล่องครบทุกคนเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อคืนเช่นกัน


โดย: ดุจจันทร์ IP: 110.164.238.107 วันที่: 19 มิถุนายน 2553 เวลา:11:06:45 น.  

 
พี่ติ๊กคะขอบคุณสำหรับภาพข่าวค่ะเห็นแล้วนึกถึงบรรยากาศวันนั้นไม่ได้อาจวุ่นวายไปนิดแต่ทั้งหมดก็มาจากใจดูรูปแล้วก็ได้แต่อิ่มใจค่ะ

กิจกรรมครั้งนี้เรามีความประทับใจหลายอย่างเลยค่ะ

เรื่องแรก ** เรารู้สึกว่า "การให้" เป็นสิ่งที่ทำให้รู้สึกสุขใจ
และลด ละ การละโมบในใจตัวเองลง รู้จักที่จะมีเมตตาและ
เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ที่สำคัญการให้ครั้งนี้ทำให้เราได้เจอ "ผู้ให้"
คนอื่นๆที่มีแนวความคิดและอุดมการณ์แบบเดียวกัน
มันทำให้รู้สึกว่า ดีจังที่ได้เจอเพื่อนใหม่ๆ พี่ใหม่ๆ น้องใหม่ๆ
ที่มีอุปนิสัยใจคอน่ารัก น่าคบหา อันนี้ถือว่าเป็นกำไรชีวิตค่ะ รวมถึงพี่น้องที่ห่างๆกันไปก็ได้กลับมาเจอกันใหม่อีกครั้ง

เรื่องที่สอง ** เราได้ช่วยทำให้ "ความฝัน" ของใครบางคนเป็นความจริง นั่นก็คือ พวกเราได้ช่วยกันทำให้ความฝัน
ของคุณวนมาลินเป็นจริง เรามีความสุขแบบปลาบปลื้ม
มากเลยเวลาที่บรรจุหนังสือวนมาลิน ของ สายัณห์ ลวพงศ์
ลงกล่องไปรษณีย์แล้วจ่าหน้าถึงคุณวนมาลิน ผู้ที่มีชื่อเดียว
กับหนังสือและตัวละครในนิยาย ซึ่งตรงนี้เราต้องขอบคุณ
ผู้ร่วมประมูลทุกคนที่สนใจหนังสือเล่มนี้ แต่ก็ถอยและ
ไม่เสนอราคาสู้ต่อ เพราะทุกคนรู้ว่า "วนมาลิน" มีความสำคัญทางใจกับคุณ "วนมาลิน" มากเพียงใด เราซาบซึ้งมากๆเลยค่ะ

เรื่องที่สาม ** จากการที่ได้ไปเยี่ยมทหารถึงเตียงทำให้เรารู้สึกว่าเรา รัก และ ศรัทธา กับคนในอาชีพมากขึ้นอีกเท่าตัวเลยค่ะ โดยเฉพาะนายทหารชั้นผู้น้อย ใฝ่ฝันมากเลยว่ากองทัพและรัฐบาลจะดูแลและเอาใจใส่ต่อพวกเขาให้มากกว่านี้นะคะ อย่าละเลยหรือไม่ดูแลเมื่อวันนี้เขาไม่อยู่ในสภาพที่จะรับใช้ชาติได้เหมือนเดิม

เรื่องที่สี่ ** ประทับใจคุณพี่พยาบาลท่านหนึ่งที่หน้าตาเป็นมิตร ยิ้มแย้มแจ่มใสมากเลยค่ะ พอบอกว่ามาจากกลุ่มนักเขียน มีกิ่งฉัตร คนที่เขียนสูตรเสน่หา พี่พยาบาลท่านนั้นก็รีบถามเลยว่า คนไหนกิ่งฉัตรคะ พอชี้ตัวให้ดู พี่เขาก็บอกว่าเก่งจังเลยนะ ที่เขียนนิยายสนุกให้คนดูติด
กันได้ทั้งบ้านทั้งเมือง (สงสัยพี่เขาจะชอบพี่เคน ฮ่าๆๆๆๆ)

เรื่องสุดท้าย ** ประทับใจทุกคนค่ะ ที่ร่วมกันสร้างวันดีๆด้วยกัน


โดย: ดุจจันทร์ IP: 110.164.238.107 วันที่: 19 มิถุนายน 2553 เวลา:11:30:22 น.  

 
ตอนเยี่ยมทหารที่มีเจ้าหน้าที่ผู้หญิงที่ถูกสะเก็ดระเบิดที่สะโพกแน่เลย หันไปเห็นเหมือนแอบซุบซิบนินทาเราอยู่ ฮิฮิ

ตอนนี้ทุกคนคงส่งหนังสือออกไปหมดแล้วนะคะ
รออีกสักอาทิตย์ถ้าผู้ประมูลท่านใดยังไม่ได้รับหนังสือแจ้งมานะคะ

ขอบคุณค่ะ

ป.ล. พรุ่งนี้จะไปช่วยน้องสาวขนของที่เวียดนามนะคะ กลับเสาร์หน้าเลย


โดย: กิ่งฉัตร IP: 124.121.88.91 วันที่: 19 มิถุนายน 2553 เวลา:21:20:50 น.  

 
เข้ามาตามดูว่าที่ไปเยี่ยมกันเป็นยังไงบ้าง อ่านแล้วประทับใจสุดๆ ถ้ามีโครงการดีๆ อย่าลืมแจ้งกันอีกนะคะ

ป.ล.1ไม่คิดว่ายอดบริจาคทหารในเหตุปะทะที่กรุงเทพจะสูงถึงขนาด 16 ล้าน ถ้ามีการประกาศหรือว่าทำให้ผู้คนตื่นตัวเรื่องทหารบาดเจ็บจากภาคใต้น่าจะทำให้มียอดบริจาคสูงเหมือนกันนะคะ

ป.ล.2 ขอบคุณสำหรับสมุดโน้ตคะ ได้รับเรียบร้อยแล้ว


โดย: mooda IP: 117.47.37.225 วันที่: 20 มิถุนายน 2553 เวลา:7:38:24 น.  

 
ได้รับสมุดโน้ตแล้วนะคะ ขอบคุณมากค่ะ


โดย: ภัคจิรา IP: 125.24.62.66 วันที่: 20 มิถุนายน 2553 เวลา:17:44:49 น.  

 
ฮ่าๆๆๆ พี่ปุ้ยไปทำน้ำหนักที่เวียดนาม
เดินทางปลอดภัยนะคะพี่


โดย: ดุจจันทร์ IP: 110.164.221.89 วันที่: 20 มิถุนายน 2553 เวลา:19:10:44 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณกิ่งฉัตร

มีคนแนะนำให้เข้ามาอ่านบล็อคนี้ สนุกมากค่ะ โดยเฉพาะเรื่องของสาวน้อยเกวลิน ตอนบักสีดา ขอบคุณนะคะ

อยากจะบอกว่าดิฉันเคยเขียนจดหมายมาถึงคุณฉบับหนึ่ง นานมาแล้วค่ะ สมัยที่ยังไม่มีอินเทอร์เน็ท ยังส่งกันแบบไปรษณีย์ snail mail ตอนนั้นดูละครไทยที่ซื้อเรื่องของคุณไปสร้าง ถ้าจำไม่ผิดคือเรื่องเพรงพราย ดารานำคือคุณอู๋-ธนากร กับคุณซอนย่า

คุณก็กรุณาตอบแฟนที่อยู่ไกลถึงอเมริกา อยากจะบอกคุณว่าแฟนของคุณที่อเมริกาเยอะนะคะ เพราะว่าตามร้านThai Groceryนอกจากจะขายเครื่องปรุงและอาหารสำเร็จรูปแบบไทยๆแล้ว ก็ยังมีนิตยสารต่างๆจากเมืองไทยขายด้วย

ที่พิเศษไปกว่านั้นก็คือ ร้านไทยในเมืองที่ดิฉันอยู่มีหนังสือนิยายเล่มๆขายด้วย ต้องบอกว่ามีหนังสือของกิ่งฉัตรเพียบ คนที่เอาหนังสือเก่ามาขายต่อนี่ยอดนักอ่านจริงๆเลย ดิฉันว่าชอบอ่านนิยายแล้ว แต่ยังสู้คนที่เอาหนังสือมาฝากขายไม่ได้ ฮิ ฮิ เขาบอกว่ามีนิยายไทยเป็นร้อยๆเล่ม

ขออวยพรให้คุณโชคดีคิดสิ่งใดสมความปรารถนาทุกประการค่ะ


โดย: สุชาดา IP: 98.196.139.175 วันที่: 20 มิถุนายน 2553 เวลา:22:03:12 น.  

 
ได้รับสมุดโน้ตแล้วเหมือนกัน ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ

เที่ยวเวียดนามให้สนุกนะคะพี่ปุ้ย


โดย: Dang IP: 117.47.245.31 วันที่: 21 มิถุนายน 2553 เวลา:1:10:45 น.  

 
คุณสุชาดา ขา ปลื้มแทนพี่ปุ้ยจังค่ะ มีแฟนๆๆๆเขียน จม มาด้วย


โดย: odet IP: 168.153.0.97 วันที่: 21 มิถุนายน 2553 เวลา:7:11:20 น.  

 
ลองดูอีกครั้งว่าจะเชื่อมลิงก์ได้หรือไม่

http://www.amarinpocketbook.com/News/NewsDetail.aspx?id=918


โดย: ติ๊ก-นภาพร IP: 58.9.60.27 วันที่: 21 มิถุนายน 2553 เวลา:13:19:49 น.  

 
เค้าพลาดดดดดดดด(กรีดร้องโหยหวน)
เพราะไม่ได้เข้าบล๊อกพี่ปุ้ยหนึ่งเดือนเต็มๆที่มา กทม. เลยพลาดดดดดดดดดดดดอย่างแรงT^T

เค้าเสียจุย ฮือออออ


โดย: รอมแพง IP: 1.1.1.90, 118.173.101.1 วันที่: 21 มิถุนายน 2553 เวลา:13:30:09 น.  

 
พี่ปุ้ย
ได้รับสมุดโน้ตแล้วนะคะ ขอบคุณมากค่ะ

คุณหน่อย
เปิ้ลได้รับหนังสือและของแล้วนะคะ ขอบคุณมากๆเลยค่ะ จริงๆเรื่องย่อของตระกูลบัว เคยพิมพ์จากบอร์ดกิ่งฉัตรเก็บไว้แล้วค่ะ แต่มันหนามากเลย เห็นความตั้งใจของคุณหน่อยแล้ว ชื่นชมจริงๆค่ะและดีใจมากที่ได้เป็นเล่มเก็บไว้
ปล. แผนที่เที่ยวเมืองจันทร์ทำได้คลาสิกดีจังค่ะ ชอบมาก
ขอบคุณอีกครั้งค่ะ


โดย: เปิ้ล IP: 58.11.88.33 วันที่: 21 มิถุนายน 2553 เวลา:13:39:22 น.  

 
ได้รับสมุดโน้ตแสนน่ารักเรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ

ถ้าหากมีโครงการดีๆ แบบนี้อีกก็จะเข้ามาร่วมด้วยอีกแน่นอน


ลองแปะลิงก์ที่คุณติ๊ก - นภาพรเอามาแปะค่ะ

http://www.amarinpocketbook.com/News/NewsDetail.aspx?id=918





โดย: วิรัตต์ยา (บราวนี่รสเสน่หา ) วันที่: 21 มิถุนายน 2553 เวลา:16:58:47 น.  

 
ฮ่าๆๆ แปะไม่ได้เหมือนกัน


โดย: วิรัตต์ยา (บราวนี่รสเสน่หา ) วันที่: 21 มิถุนายน 2553 เวลา:17:00:59 น.  

 
พี่ปุ้ยคะ

ได้รับสมุดโน้ตแล้วเช่นกันค่ะ

ขอบคุณพี่ปุ้ย ขอบคุณทุกคนที่ร่วมกันทำให้โครงการดีๆนี้เกิดขึ้นและจบลงด้วยความอิ่มใจค่ะ ขอบคุณมากๆค่ะ


โดย: Ludwiga IP: 58.137.16.57 วันที่: 21 มิถุนายน 2553 เวลา:17:02:46 น.  

 
รู้สึกว่าหนังสือจะถึงมือผู้รับแถวกรุงเทพฯและใกล้เคียงกันแล้ว ดีจังเลยค่ะ ไปรษณีย์ไทยทำงานว่องไวมากเลย ถึงผู้รับเร็วมาก

คุณเปิ้ลคะแผ่นพับแสดงแผนผังถนนริมน้ำของเมืองจันทน์เขาทำขึ้นมาในโอกาสพิเศษนี่ก็ต้องไปขอเขามาเหมือนกันค่ะ เพราะว่าถ้าหมดแล้วก็คงหมดเลยไม่พิมพ์ใหม่ ว่างๆมาเที่ยวเมืองจันทน์ลองมาเดินดูบรรยากาศบ้านเรือนถนนริมน้ำที่จันทบุรีกันดูนะคะ

เสียงร้องของอ้ยโหยหวนจริงๆ ฮ่าๆๆๆๆ คราวนี้พลาด ก็ไม่เป็นไรนะคะ



โดย: ดุจจันทร์ IP: 110.164.221.218 วันที่: 21 มิถุนายน 2553 เวลา:18:42:55 น.  

 
อุ้ยจ๋า เสียงร้องไกลมาถึงเมืองกรุงเลยนะ

ปล. ดาวเกี้ยวเดือน ภาคพิเศษ สุดยอดจ้า


โดย: odet IP: 124.122.54.2 วันที่: 21 มิถุนายน 2553 เวลา:22:31:11 น.  

 
วันนี้ได้รับหนังสือที่ประมูลได้พร้อมของที่แนบมา
ให้เพิ่มแล้วนะคะ
ขอบคุณและยินดีอย่างมากมากค่ะ
ที่ได้ให้โอกาสมีส่วนร่วมกับโครงการดีดีอย่างนี้


โดย: ผู้ประมูลหมายเลข31 IP: 124.122.43.240 วันที่: 23 มิถุนายน 2553 เวลา:18:33:51 น.  

 
ได้รับหนังสือที่ประมูลได้พร้อมของแถมเรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณและยินดีที่ได้ทำบุญร่วมกันค่ะ

คุณดุจจันทร์คะ หนังสือตระกูลบัว ดูดีมาก ๆ คุณภาพเหมือนหนังสือที่วางจำหน่ายเลยค่ะ คนทำเก่งจริง ๆ ค่ะ


โดย: cat_fufu IP: 117.47.112.126 วันที่: 23 มิถุนายน 2553 เวลา:22:41:36 น.  

 
คุณดุจที่รัก..

หมอโอ๊ตจะนัดกันเอาหนังสือที่ซื้อจากเงินประมูลหนังสือบ้านหมอโอ๊ตไปให้ห้องสมุดโรงเรียน

เห็นว่า จะพยายามจองห้องพักที่รีสอร์ทของแฟนเสธ.ไก่อูหวานใจคุณดุจนะจ้า.. ไปด้วยกันจิ ..นะ นะ


โดย: ใกล้รุ่งoh IP: 124.120.250.90 วันที่: 25 มิถุนายน 2553 เวลา:0:26:59 น.  

 
ได้รับหนังสือแล้วค่ะ ขอบคุณพี่ปุ้ยมากสำหรับ บ้านอัญชัญค่ะ


โดย: โอ๋ IP: 114.128.37.170 วันที่: 30 มิถุนายน 2553 เวลา:18:44:48 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ปุ้ยและทุกๆคนในบล็อกไม่ได้แวะมาบล็อกพี่ปุ้ยน๊านนานค่ะ รวมถึงบล็อกของตุ๊กเองด้วย ก็เลยไม่ค่อยรู้ข่าวคราวอะไรกับคนอื่นเลย

วันนี้มีเรื่องรบกวนถามนิดหน่อยค่ะ ใครที่ทราบช่วยตอบด้วยนะคะ

ใครที่อ่านนิยายของสำนักพิมพ์แจ่มใสแล้วเคยอ่านหนังสือชื่อ ... จากดวงดาว อะไรนี่ลล่ะค่ะ จำคำหน้าไม่ได้แล้วสิ

พอดีตุ๊กก็ไม่ค่อยจะได้อ่านของแจ่มใสดเสียด้วย อยากรู้เรื่อง blue eyes in my heart ค่ะ อยากรู้ว่าผู้เขียนเรื่องนี้ชื่ออะไรคะ

แล้วพอรู้ประวัติของเธอสักนิดหรือเปล่า ไม่ต้องการรู้รายละเอียดอะไรหรอกค่ะ แต่อยากรู้นิดๆหน่อยๆที่ปรากฏอยู่ในอินเตอร์เน็ตก็ได้ค่ะ
ไม่อยากไปละลาบละล้วงประวัติส่วนตัวอะไรนะคะ แต่ว่ามีเพื่อนรุ่นเดียวกับตุ๊กคนหนึ่งเขาบอกว่าเป็นคนแต่งเรื่องนี้แต่เขาไม่เคยบอกใครเลยน่ะค่ะ เลยอยากรู้ค่ะ

ยังไงใครที่ทราบ รบกวนตอบด้วยนะคะ รอคำตอบอยู่ค่ะ


โดย: ตุ๊ก (แสงสว่างแห่งรัตติกาล ) วันที่: 2 กรกฎาคม 2553 เวลา:19:52:25 น.  

 
วันนี้ได้รับหนังสือจากการประมูลหมายเลข 37 หนึ่งห่อค่ะ แต่แบบว่าหนังสือไม่ครบอ่ะค่ะ คือว่าแยกส่งมาหรือเปล่าคะ ขาดเรื่องเคหาสน์นางคอยกับหนังสือทำมือของคุณพงศกร (อันนี้แหละค่ะที่อยากได้) ค่ะ ถ้ายังไงรบกวนแจ้งหน่อยนะคะ

ปล.หนังสือห่อมาได้แน่นหนาดีมากค่ะ ขอบคุณมากค่ะ


โดย: เดียร์ IP: 125.25.31.162 วันที่: 2 กรกฎาคม 2553 เวลา:21:49:39 น.  

 
แยกส่งค้าบคุณเดียร์
ห่อหนึ่งส่งจากราชบุรี
เด๋วห่อสองที่ส่งจากกรุงเทพคงจะตามไปครับ
ต้องขอโทษในความล่าช้านะครับ
: )


โดย: หมอโอ๊ต IP: 183.89.131.40 วันที่: 2 กรกฎาคม 2553 เวลา:23:59:49 น.  

 

ได้รับแล้วค่ะคุณหมอ จริงๆได้ตั้งแต่วันอาทิตย์แต่ไม่มีคนอยู่บ้าน ข้างบ้านเขารับไว้ให้แล้วลืม เลยเพิ่งได้เมื่อวานนี้เอง

ขอบคุณมากนะคะ เรื่องช้าไม่เป็นไรค่ะ เข้าใจค่ะ

ปล. คุณหมอเปลี่ยนชื่อเรากลายเป็นนางเอกนิยายคุณวรรณวรรธ์ไปซะแล้ว :)



โดย: เดียร์ IP: 202.57.147.18 วันที่: 6 กรกฎาคม 2553 เวลา:13:16:19 น.  

 
มาแจ้งว่าได้รับหนังสือ+ ลายเซ็นจากหมอโอ๊ตเมื่อวานค่ะ ลองพลิกๆดูแล้วค่ะ บอกตรงๆ ยังไม่เคยอ่านผลงานซักเล่มเลยค่ะ จะอ่านวีคเอนนี้ค่ะ หวังว่าจะได้ตามอุดหนุนผลงานเล่มอื่นๆอีกค่ะ ขอบคุณมากค่ะ


โดย: นุช IP: 125.24.148.147 วันที่: 6 กรกฎาคม 2553 เวลา:14:19:52 น.  

 
วรดาของอิฉัน

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A9442293/A9442293.html


โดย: GiGi IP: 125.24.165.47 วันที่: 6 กรกฎาคม 2553 เวลา:21:04:21 น.  

 
ได้รับหนังสือจากคุณหมอโอ๊ตเรียบร้อยแล้วนะคะ ขอบคุณมาก ๆ สำหรับแมวเหมียวน่ารัก ๆ ที่มาพร้อมกับลายเซ็นด้วยค่ะ

เหมียวอ้วนหน้ากลมป๊อก ชอบมาก ๆ เลยค่ะ ฮ่า ฮ่า


โดย: โอ-พิน (o_pinP ) วันที่: 7 กรกฎาคม 2553 เวลา:11:06:03 น.  

 
555 จับได้แล้ว หมอโอ๊ตหรือกรู๊ฟโก๊ะ เพิ่งส่งหนังสือ


โดย: กิ่งฉัตร IP: 124.121.182.110 วันที่: 7 กรกฎาคม 2553 เวลา:23:49:31 น.  

 
นึกว่าพี่ปุ้ยหายไปไหน ไม่ตั้งกระทู้ใหม่เหรอคะ^^

ปล. ตอนนี้แฟนๆพี่ปุ้ยที่ห้องสมุดถามกันใหญ่ว่ามีเรื่องใหม่ของกิ่งฉัตรเข้ามาบ้างหรือยัง ให้เฟิงตอบว่ายังไงดีคะXD


โดย: เฟิง IP: 202.151.6.29 วันที่: 8 กรกฎาคม 2553 เวลา:14:48:10 น.  

 
ได้อ่านเรื่องด้วยแรงอธิษฐานในหนังสือพิมพ์

ปวดตับจังค่ะพี่ปุ้ย ...... อยากร้องไห้อาลัย วรดา(นัททมน) คุณกฤตย์ ...

ทำไมเขาไม่เขียนเรื่องใหม่ไปเลย ทำแบบนี้คนเขียนบทโทรทัศน์เสียมรรยาทอย่างมาก


โดย: กุ้ง IP: 58.8.230.6 วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 เวลา:13:12:51 น.  

 
เฟิงคะ บอกว่า ของดีต้องใจเย็น ๆ (เพราะนักเขียนขี้เกียจ) 555 ปีหน้าน่าจะมีออกได้นะคะ เพราะตอนนี้มีลงนิตยสารอยู่ 3 เรื่อง

กุ้งคะ ไม่ได้ดูค่ะ ตัดใจไปเลยจะได้ไม่มึนหัวมากนัก ช่วงนี้ยุ่ง ๆ ด้วย ทั้งงาน เล่นเกมและเตรียมตัวไปช่วยน้องสาวดูอพาร์ตเมนท์ที่สิงค์โปร์ อาจจะหายหน้าไปอีกสักพักนะคะ

หน่อย...ถ้าเข้ามาดู จะบอกว่า พี่หาเสื้อยืดที่ว่าที่ตลาดหัวหินไม่เจอเลย เดินถามทุกร้านไม่มีใครขาย แต่เพื่อนพี่เขาว่าเจอที่ท่าพระจันทร์...เพียบ...


โดย: กิ่งฉัตร IP: 124.121.182.238 วันที่: 13 กรกฎาคม 2553 เวลา:23:54:46 น.  

 
เพิ่งอ่านเพียงใจผูกพันจบ สนุกมากกกกก เล่มหนามากพอๆกับแอชรอนเลย

อยากเจอพี่เสือบ้างจัง แอบปลื้มน้ารงค์ด้วยล่ะ พี่เสือมีน้องมุกแล้ว แล้วจองน้ารงค์ดีกว่า 555555

พี่ปุ้ยเขียนเก่งนะ (ไม่ได้ยอ) เมื่อก่อนโน้นสมัยมปลายเน้นทมยันตี กับ ว.วินิจฉัยกุล พอได้ดูตามรักคืนใจช่อง 3 ก็ค้นขวายไปหามาอ่าน จนได้เก็บตามอ่านห้องสมุดบ้าง ร้านเช่าบ้าง (ยังเรียนอยู่ไม่ค่อยมีตังค์ตอนนั้นน่ะ)พอเริ่มทำงานก็ทยอยหาเก็บสะสม
เราไม่แค่หลงรักตัวพระเอก นางเอก ตัวรองๆก็อดหลงรักไม่ได้ นายแห้วงี้ น้องเปลี่ยนงี้ คุณใหญ่ น้าราม พิพัช นายเอก อ้อนายตัวเปี๊ยกด้วย ฯลฯ
ปล. เดินทางปลอดภัยนะค่ะ


โดย: กุ้ง IP: 58.8.111.152 วันที่: 14 กรกฎาคม 2553 เวลา:8:19:50 น.  

 
งั้นขอออกทีเดียว3เล่มเลยได้มั้ยคะ พี่ปุ้ย 555


โดย: เฟิง IP: 202.151.6.29 วันที่: 16 กรกฎาคม 2553 เวลา:16:02:56 น.  

 
พี่ปุ้ยขอบคุณมากค่ะที่ช่วยตามหา คงต้องหาทางไปแถวท่าพระจันทร์ซักวันค่ะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 125.25.107.56 วันที่: 18 กรกฎาคม 2553 เวลา:17:55:53 น.  

 
พูดถึงด้วยแรงอธิษฐานฉบับรีเมคครั้งนี้ไม่ได้ดูเลยค่ะ แต่เข้าไปอ่านที่พันทิพเห็นกระทู้แนะนำแล้วปวดใจ ดีที่ไม่คิดจะดู แล้วก็ให้เห็นใจ "กิ่งฉัตร" คนแต่งที่สาระหลักของเรื่องถูกเบือนไป แต่ "กิ่งฉัตร" คงชินแล้วล่ะ ฮ่าๆๆๆๆ แต่ปีหน้าจะมีนิยายพี่ปุ้ยออก 3 เล่ม ขอมากรี๊ดล่วงหน้า รอซะเหงือกแห้งเลย

ช่วงนี้อ่านนิยายได้น้อยมากเลยค่ะ มีหลายสาเหตุประกอบกัน เริ่มจากงานเยอะมาก จบวันพร้อมกับจบแรง หยิบหนังสือมาปุ๊บหลับปั๊บ เหตุต่อมาเจอกระแสบอลโลก จนเค้าจะจบทัวร์นาเมนต์เพิ่งมารู้ว่าตัวเองเชียร์สเปน เพราะหนุ่มคนที่ชื่อ โฆเซ่ รามอส ปลื้มมาตั้งแต่ยูโร 2008 แต่คราวนี้ดันลืม อะพิโธ่อะพิถัง!!! ตัวเองจริงๆ ดีนะที่สเปนได้เป็นแชมป์ เป็นทีมเดียวที่เชียร์แล้วชนะ ก็เลยอยู่ในอาการปลาบปลื้มไปกับแชมป์โลกชาติใหม่อยู่ระยะหนึ่ง เหตุถัดไปอีก ช่วงนี้กำลังหลงหลานอยู่ค่ะ หลานชายตัวน้อยเพิ่งจะได้สองเดือนกว่าเลยกลายเป็นที่สุดของความสนใจ เรียกเวลาอ่านหนังสือของป้าไปได้ชะงัดนักเชียว
เหตุท้ายสุดจริงๆ หาหนังสือที่สนุกอ่านไม่ได้จริงๆ ซื้อมากองทิ้งไว้เป็นร้อยเล่มที่ระยอง เพื่อนๆหลายคนเปลี่ยนโหมดไปอ่านโรมานซ์กันแล้ว แต่ก็เพิ่งมีสนุกค่ะที่อ่านจบไปเดี๋ยวขอเข้ามาเล่าไว้ที่กระทู้นี้ละกันค่ะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 125.25.107.56 วันที่: 18 กรกฎาคม 2553 เวลา:19:05:24 น.  

 
***หัวใจใส่ความจำ ของ tintin***

นิยายน่ารักๆฉบับคุกกี้ของแจ่มใสเล่มนี้เป็นการรวมเรื่องสั้นจำนวน 4 เรื่อง ที่คิดว่าคงจะพิมพ์มาก่อนแล้วในความรู้สึกดีที่เรียกว่ารักฉบับรวมเรื่องสั้น ซึ่งก็ดีค่ะที่เอากลับมาทำคุ้กกี้อีกครั้งเพราะเราไม่ได้ซื้อ ครสด.ชุดนั้น ซึ่งพอเห็นเป็น tintin ปุ๊บ ก็ซื้อมาปั๊บ และก็อ่านจบได้ในเวลาอันรวดเร็ว

เรื่องสั้นสี่เรื่องนั้นประกอบด้วย

1. หัวใจใส่ความจำ เป็นเรื่องของปาลินทร์และทิวัฒน์ เจ้านายหนุ่มกับลูกน้องสาว ที่เจ้านายขุ่นเคืองใจมากว่าทำไมสาวเจ้าถึงจำตัวเองไม่ได้ซักทีทั้งที่ก็ผ่านเจอหน้ากันบ่อยๆ เขาเลยหาทางให้เธอมาทำงานอยู่ใกล้กันเป็นเจ้านาย-เลขากันซะเลย คราวนี้ถ้าขืนยังจำหน้ากันไม่ได้อีกก็ให้รู้ไปสิ

2. ความรู้สึกของใจ ไม่ใช่เพียงผูกพัน เป็นเรื่องของเฌอ-ฌานัทธ์ กับ ภูธิปสาวห้าวกับหนุ่มขรึม สาวห้าวผู้ซึ่งทำตัวเป็นกามเทพหัวใจให้กับเพื่อนซี้จนตัวเองต้องซี้กับพี่ชายของสาวแทนซะเนี่ย

3. เรื่องเล่าของเจ้าหญิงนิทรา เป็นเรื่องพิรุณรัมภาและเปรม โดยที่สาวพิรุณรัมภานั้นมีความสามารถพิเศษอันน่าริษยาอย่างยิ่ง (ในความเห็นของดุจจันทร์) คือเธอเป็นคนที่สามารถหลับได้ทุกที่ทุกเวลาหลับง่ายมากๆ น่าอิจฉา จริงๆ ส่วนเปรมเขาคือช่างภาพผู้ใช้ชีวิตตามใจปรารถนาทั้งสองคนได้มาเจอกันที่เกาะสีชังและเขาก็ประทับใจและประทับชัตเตอร์ภาพของเธอไปมากมายและภาพที่เขาชอบมาที่สุดเขาเรียกมันว่า "เจ้าหญิงนิทรา" นั่นเป็นที่มาทำไม
ใครๆในสตูดิโอของเปรมเมื่อแรกเห็นพิรุณรัมภาถึงพร้อมใจกันเรียกเธอว่าเจ้าหญิงของเปรม

4. หัวใจตามน้ำ เรื่องสั้นสุดท้ายนี้เป็นเรื่อง ของเพื่อนเก่าสองคนที่กลับมาเจอกันอีกครั้ง ปภาดาเจอกับธีภพอีกครั้งในวันที่ไม่ดีเอาเสียเลยเพราะเขาถูกสาวบอกเลิกพร้อมกับ
สาดน้ำเข้าเต็มหน้า ร้อนถึงเธอต้องพลอยซวยไปด้วยเพราะดันนั่งอยู่ข้างหลังเขาพอดี แถมโลกยังกลมเข้าไปอีกเมื่อธีภพเป็นลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทปภาดาเหตุนี้
ธีภพจึงใช้โอกาสนี้เข้ามาใกล้ชิดกับเพื่อนเก่าบ่อยครั้งขึ้น

^_______^

และแล้วก็มีนิยายที่ทำให้เราสามารถอ่านจบได้ในเวลาอันรวดเร็วและดึงความสนใจของเราไว้ได้ตลอดทั้งเล่ม

tintin เขียนนิยายได้น่ารักมากๆเลยค่ะ น่ารักที่ความคิดของผู้ขียนส่งสารออกมาให้คนอ่านสัมผัสได้ถึงความจริงใจ ไม่มีมารยา และมองโลกในแง่ดี เป็นนิยายที่สะอาดๆ และก็สดใสจริงๆเลยค่ะ

เราชอบเรื่องแรกหัวใจใส่ความจำมากเลย ชอบความเนียนและตีขลุมของพระเอกในการจีบนางเอกมากเลย และก็ขำนางเอกด้วยที่ชาวบ้านชาวช่องเขารู้กันหมดแล้วว่า
พระเอกน่ะเขาจีบตัวเองแต่คุณเธอกลับเอ๋อไม่รู้ซะงั้น ตลกๆดีค่ะ

ส่วนเรื่องสุดท้ายก็ชอบค่ะ ชอบความสัมพันธ์ของเพื่อนเก่าที่กลับมาสานกันใหม่ แล้วพระเอกก็รุกสุดใจเหมือนกัน เสียอย่างเดียวว่านางเอกกลับปิดใจซะงั้น ก็แน่ละ พระเอกของเรื่องเขาทั้งหล่อ ทั้งรวย ทั้งเพอร์เฟ็ค ชอบฉากที่พระเอกพานางเอกไปฟังดนตรีในสวน ทำให้นึกถึงอดีตที่เรากับเพื่อนก็เคยไปฟังดนตรีในสวนนี้เช่นกันก่อนย้ายมาประจำที่ระยอง อ่านไปแล้วนึกถึงบรรยากาศไปได้ใจทีเดียว

เราคิดว่านะคะ tintin เขียนพระเอกเรื่องสั้นทั้งสี่เรื่องนี้ได้ดูเป็นผู้ชายที่ดีมากเลยค่ะ เป็นผู้ชายที่ไม่ต้องพูดมาก แต่กระทำมาก บางคนอาจเจ้าเล่ห์หน่อยอย่างเช่น ทิวัฒน์ และ ภูธิป แต่ที่มีเสน่ห์ดูเป็นผู้ดีเรากลับชอบธีภพค่ะ เวลาอ่านไปเนี่ยนึกถึงหน้าคุณจิธัส ศรสงคราม ประกอบเรื่องตลอดเลยค่ะ รู้สึกว่าธีภพให้อารมณ์แบบนั้น

สรุปว่าชอบมากและคุ้มค่ามากกับราคา 99 บาทของคุกกี้กล่องนี้ค่ะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 110.164.168.236 วันที่: 18 กรกฎาคม 2553 เวลา:19:34:03 น.  

 
ตอนนี้กำลังอ่านจันทร์ยาตรา ของ กฤษณา อโศกสิน ค่ะ อยากอ่านให้จบก่อนไปร่วมฟังเสวนาในวันเสาร์ที่จะถึงนี้ ถ้ามีโอกาสก็จะพยายามเข้าไปขอให้ท่านกรุณาเซ็นต์ชื่อ
ลงในหนังสือให้ด้วย คุณกฤษณาเป็นนักเขียนใหญ่ที่ไม่ว่าจะพบเจอกี่ครั้ง ท่านจะแต่งกายดี สุภาพ อ่อนโยน ใบหน้า ยิ้มแย้ม แจ่มใส มีเมตตาและเป็นมิตร คือเรียกว่าดูเป็น ผู้ดี๊...ผู้ดี ทุกครั้งเลยค่ะ ทำให้เราประทับใจและนับถือนิยมยกย่องท่านมาก

จันทร์ยาตรา (ดูการตั้งชื่อเรื่องของนักเขียนรุ่นใหญ่นะคะ สั้นๆแต่ความหมายเบ็ดเสร็จครบถ้วนในคำที่ใช้) เป็นเรื่องเกี่ยวกับโหราศาสตร์ค่ะ คนที่ชอบดูหมอและสนใจในศาสตร์นี้น่าจะไม่พลาดนิยายเล่มนี้นะคะ แต่สำหรับเราอ่านแล้วค่อนข้างเข้าใจยากค่ะ เพราะท่านใช้ศัพท์ทางโหรที่เราคิดว่าลึกซึ้งทีเดียวแต่อ่านแล้วก็ได้ความรู้เยอะเลย เวลาที่โหรเขาพูดถึงองศา การเคลื่อนตัวของดวงดาวเดินหน้า ถอยหลัง อะไรต่างๆ ก็จะพอทำให้นึกตามได้บ้าง ก่อนหน้านี้คุณกฤษณาเขียนนิยายเกี่ยวกับหมอดูมาแล้วสองเรื่องคือ แมลงและมาลี และ ลมพัดชายน้ำ แมลงและมาลีเรายังไม่ได้อ่าน แต่คิดว่าน่าจะอ่านง่ายกว่าจันทร์ยาตรา

แนะนำนะคะสำหรับผู้อ่านที่อยากลองเปลี่ยนบรรยากาศการอ่านออกจากแนว หึง โหด หื่น ดูบ้างค่ะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 125.25.107.56 วันที่: 18 กรกฎาคม 2553 เวลา:19:50:49 น.  

 
เมื่องานหนังสือเด็ก ไปซื้อ"ไฮโซติดเกาะ"มารออ่านแล้ว เสียแต่ว่าขาดภาค2 เพราะดันไปวันแรก(14) เขาบอกว่าพรุ่งนี้ภาค2ถึงจะมา ให้มาใหม่

ก็ไว้งานหนังสือรอบหน้าละกันค่ะ เปลืองค่ารถมาก ถึงจะนั่งมาเพื่อซื้อหนังสือลด25%ก็เถอะ อีกอย่างทำเรื่องลาไปแค่วันเดียว บทเรียนงานหนังสือจากรอบนี้ ไปวันแรกแล้วหนังสือออกไม่ครบกันจริงๆ ขนาดเป็นเล่มเก่าๆที่ขนมาขายก็ยังไม่มี ไปแล้วเซ็ง!

แปลกใจกับหนังสือเด็กสมัยนี้ มันน่ารักน่าอ่านไปหมดเลย เห็นมีหนังสือ ก-ฮ, A-Z เป็นแบบป็อบอัพ อดใจไม่ได้เลยซื้อมาฝากหลานคนเล็ก แต่ยังไม่ได้ไปเจอเลย จะทันได้ให้หลานก่อนเข้าเรียนอนุบาลมั้ยนี่ 555

เดือนมิถุนายนที่ผ่านมา ก็ขุดนิยายชุดธิโมส์ของดวงตะวันที่มีอยู่ในห้องสมุดมาอ่าน หลังจากที่วางกลับเข้าชั้นหลายรอบเพราะว่าชุดธิโมส์ตอนแรกๆมันเครียดแสนจะเครียด ไม่อยากอ่านเลยจริงๆ นิยายการเมือง

แต่ก็มีพี่หลายๆคนเชียร์ให้อ่าน แถมด้วยคิดในใจว่า ถ้ามันไม่สนุกจริง คงเขียนออกมาไม่ได้ถึง10หรอกน่ะ ก็เลยอดทนอ่านไปรู้สึกว่า2เล่มแรกการเมืองหนักมาก แต่พ้น2เล่มนั้นไปแล้วสบายขึ้นจนอ่านจบถึงเล่มล่าสุด แล้วก็เกิดอาการคลั่งรอเล่มต่ออย่างใจจดใจจ่อค่ะ สงสัยงานหนังสือเดือนตุลานี้จะหมดเงินกับนิยายชุดธิโมส์นี่แหล่ะ

เรื่องเสน่ห์ใจของชิชา ที่คุณดุจจันทร์เอามาแนะนำไว้ในกระทู้ก่อนๆก็ได้อ่านแล้ว พอดีที่ห้องสมุดเพิ่งซื้อไว้ สนุกมากจริงๆ ไปเดินงานหนังสือเด็กก็เลยแนะนำให้น้องที่ไปด้วยลองซื้ออ่านดูXD

ปีหน้าก็จะเก็บเงินรอนิยายของพี่ปุ้ยนะคะ ขอ3เล่มโตๆเลย:D


โดย: เฟิง IP: 202.151.6.29 วันที่: 19 กรกฎาคม 2553 เวลา:11:13:42 น.  

 
เมื่องานหนังสือเด็ก ไปซื้อ"ไฮโซติดเกาะ"มารออ่านแล้ว เสียแต่ว่าขาดภาค2 เพราะดันไปวันแรก(14) เขาบอกว่าพรุ่งนี้ภาค2ถึงจะมา ให้มาใหม่

ก็ไว้งานหนังสือรอบหน้าละกันค่ะ เปลืองค่ารถมาก ถึงจะนั่งมาเพื่อซื้อหนังสือลด25%ก็เถอะ อีกอย่างทำเรื่องลาไปแค่วันเดียว บทเรียนงานหนังสือจากรอบนี้ ไปวันแรกแล้วหนังสือออกไม่ครบกันจริงๆ ขนาดเป็นเล่มเก่าๆที่ขนมาขายก็ยังไม่มี ไปแล้วเซ็ง!

แปลกใจกับหนังสือเด็กสมัยนี้ มันน่ารักน่าอ่านไปหมดเลย เห็นมีหนังสือ ก-ฮ, A-Z เป็นแบบป็อบอัพ อดใจไม่ได้เลยซื้อมาฝากหลานคนเล็ก แต่ยังไม่ได้ไปเจอเลย จะทันได้ให้หลานก่อนเข้าเรียนอนุบาลมั้ยนี่ 555

เดือนมิถุนายนที่ผ่านมา ก็ขุดนิยายชุดธิโมส์ของดวงตะวันที่มีอยู่ในห้องสมุดมาอ่าน หลังจากที่วางกลับเข้าชั้นหลายรอบเพราะว่าชุดธิโมส์ตอนแรกๆมันเครียดแสนจะเครียด ไม่อยากอ่านเลยจริงๆ นิยายการเมือง

แต่ก็มีพี่หลายๆคนเชียร์ให้อ่าน แถมด้วยคิดในใจว่า ถ้ามันไม่สนุกจริง คงเขียนออกมาไม่ได้ถึง10หรอกน่ะ ก็เลยอดทนอ่านไปรู้สึกว่า2เล่มแรกการเมืองหนักมาก แต่พ้น2เล่มนั้นไปแล้วสบายขึ้นจนอ่านจบถึงเล่มล่าสุด แล้วก็เกิดอาการคลั่งรอเล่มต่ออย่างใจจดใจจ่อค่ะ สงสัยงานหนังสือเดือนตุลานี้จะหมดเงินกับนิยายชุดธิโมส์นี่แหล่ะ

เรื่องเสน่ห์ใจของชิชา ที่คุณดุจจันทร์เอามาแนะนำไว้ในกระทู้ก่อนๆก็ได้อ่านแล้ว พอดีที่ห้องสมุดเพิ่งซื้อไว้ สนุกมากจริงๆ ไปเดินงานหนังสือเด็กก็เลยแนะนำให้น้องที่ไปด้วยลองซื้ออ่านดูXD

ปีหน้าก็จะเก็บเงินรอนิยายของพี่ปุ้ยนะคะ ขอ3เล่มโตๆเลย:D


โดย: เฟิง IP: 202.151.6.29 วันที่: 19 กรกฎาคม 2553 เวลา:11:21:48 น.  

 
แง๊ เฟิงขอโทษ ออกมาเบิ้ลเลย ยาวด้วยTAT


โดย: เฟิง IP: 202.151.6.29 วันที่: 19 กรกฎาคม 2553 เวลา:11:39:44 น.  

 
***วิวาห์ร้อนซ่อนกลรัก ของ Zuo Wei***

วอริคนักธุรกิจหนุ่มผู้ไม่แยแสกับสิ่งใดรอบกาย นอกจากคำว่างาน งาน และงานเท่านั้น วอริคตัดสินใจแต่งงานกับลูกสาวของนักธุรกิจคนหนึ่งที่ต้องการเงินจากเขาเพื่อไปกอบกู้ธุรกิจที่กำลังย่ำแย่ให้ฟื้นกลับคืนมาอีกครั้ง วอริค ตกลงโดยที่ไม่ได้สนใจเลยว่าในบรรดาลูกสาวทั้งสามคนของบ้านนี้ใครจะมาเป็นเจ้าสาวของเขา เขารู้แต่เพียงว่า
ลูกสาวบ้านนี้งามพร้อมสมเป็นกุลสตรี ไม่มีปากมีเสียง สงบเสงี่ยมเจียมตัว นั่นแหล่ะสิ่งที่เหมาะสมกับคนที่จะมาเป็นเจ้าสาวของเขาแล้ว

ในวันแต่งงานที่เเงียบกริบมีคนร่วมงานเพียงแปดคนเท่านั้น เมื่อคาเรนถูกพาตัวมาส่งให้กับเจ้าบ่าวต่อหน้าบาทหลวง ยังไม่ทันที่เจ้าบ่าวจะจุมพิตเพื่อยืนยันคำสาบานกับเจ้าสาวเลย เขาก็ปล่อยเธอทิ้งไว้หน้าแท่นบูชา เพียงเพราะว่าธุรกิจของเขาที่ลอนดอนกำลังมีปัญหาและเขาต้องรีบไปแก้ไขทันที ยังไม่ทันที่คาเรนจะทันได้เห็นหน้าของเจ้าบ่าวของเธอเลย เขาก็ไปซะแล้ว แต่ช่างเถอะ ไม่มีปัญหาอะไร
ตราบใดที่เขาจะเป็นผู้พาเธอออกไปให้พ้นจากบ้านของเธอได้ ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร หรือไม่ว่าจะมีคนพูดถึงเขาเอาไว้อย่างไรก็ตามคาเรนก็คิดแล้วว่า งานนี้เธอขอไปตายเอาดาบหน้า...............

^_________^

เพิ่งบ่นว่ากำลังเบื่อนิยายประเภทพระเอกเย็นชา ใจร้ายอยู่พอดีก็เผอิญให้ได้มาอ่านนิยายฉบับคุ้กกี้ของแจ่มใสเล่มนี้เข้า ตอนแรกเห็นว่าเป็นเรื่องที่แปลมาจากจีนก็เลยเฉยๆ แต่พอหยิบมาลองเปิดๆดู เอ๊ะ !!! ชักเข้าท่าดีแฮะ ดูท่าทางเรื่องราวเข้าทางเรานี่นา และเมื่อลงมืออ่านก็ไม่รู้สึกว่าผิดหวังเลย นี่เป็นโรมานซ์แบบจีนๆ ที่น่ารักมากกกกกกก

เนื้อหา ตัวละคร ไม่ค่อยต่างไปจากนิยายของไทยเรานัก เรามีพระเอกใจร้าย เย็นชายังไง จีนเขาก็มีเหมือนกัน วอริคเป็นพระเอกที่มีบาดแผลทางกายที่ลามไปถึงทางใจ เขามีปมในใจที่เคยประสบอุบัติเหตุที่ขาซ้ายทำให้ใช้การได้ไม่สะดวกและยังเป็นรอยแผลเป็นน่าเกลียดอีกต่างหาก
ทำให้เขาไม่อาจใช้ชีวิตโลดโผน โจนทะยาน เป็นหนุ่มสังคม ได้เหมือนแต่ก่อนเพราะเขาต้องใช้ไม้เท้าช่วยในการพยุงเดิน สิ่งเหล่านี้ทำให้เขากลายเป็นคนที่มีปมด้อย และหาทางออกด้วยการทำงาน ซึ่งต่อมามันก็นำพาเขา
ให้กลายมาเป็นคนเย็นชาไป

ส่วนนางเอกก็เรียกว่าเป็นนางซินที่พ่อไม่รัก แม่เลี้ยงกลั่นแกล้งรังแกซึ่งนั่นเป็นที่มาให้นางเอกถูกทางบ้านส่งตัวมาให้แต่งงานกับพระเอกแต่ทุกคนไม่รู้ว่ามันช่างเข้าทางนางเอกพอดี เรื่องนี้นางเอกน่ารักมากค่ะแม้จะลำบากเพียงไรแต่ก็มีจิตใจมุ่งมั่น ต่อสู้ชีวิต มีจิตใจเอื้ออารีย์ ไม่ถึงกับแหยแฝ่น แต่ก็ไม่ก้าวร้าว ที่ชอบที่สุดคือ นางเอกเป็นตัวปัญหาของพระเอก เป็นคนเดียวที่ทำให้พระเอกปวดหัวได้ตลอดเวลา เพราะไม่รู้ว่าจะจัดการกับความวุ่นวายของนางเอกได้อย่างไร

ต้องขอชมแจ่มใสมากเลยค่ะว่าเข้าใจเลือกเรื่องมาแปล เราคิดว่าเราชอบจีนโรมานซ์แนว Contemp แบบนี้มากกว่าแนวจีนโรมานซ์โบราณอย่างชุดมากกว่ารักเยอะเลยค่ะ เรารู้สึกว่ามากกว่ารักมันเบาไปหน่อยเมื่อเทียบกับราคา ซึ่งผิดกับคุ้กกี้เล่มนี้ที่เราคิดว่ามันคุ้มค่ากับราคามากเลย Zuo Wei เขียนเรื่องได้กระชับ ไม่เยิ่นเย้อ สามารถแทรกความขบขัน น่าเอ็นดูเคียงคู่ไปกับความดรามา ตัวละครมีปมปัญหาภายในใจ บางครั้งอ่อนไหวแต่ก็ยังคงความเข้มแข็ง อาจมีบ้างที่เวลา อ่านแล้วได้อารมณ์เหมือนกับกำลังอ่านการ์ตูนญี่ปุ่นนิดๆ

นอกจากนั้นต้องขอชมผู้แปลพระจันทร์ยิ้มที่ถ่ายทอดความออกมาเป็นภาษาไทยได้ดีไม่เลวเลยค่ะ อ่านแล้วไม่ค่อยติดความเป็นภาษาต่างประเทศนัก ไม่เหมือนกับงานแปลเกาหลีจากค่ายเดียวกันที่เคยอ่านแล้วพบว่าช่างเป็นการแปลเป็นภาษาไทยที่ทื่อมากๆ

สรุปว่าเราชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ และต้องรีบเข้ามาแนะนำให้เพื่อนนักอ่านได้ลิ้มลองรสชาติใหม่ของ China Contemporary Romance กันค่ะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.24, 124.157.139.98 วันที่: 20 กรกฎาคม 2553 เวลา:18:29:21 น.  

 
***ร่ายรักเมฆา ของ สุธีรา***

เมื่อรู้สึกเบื่อหน่ายอย่างหนักกับการที่จะต้องถูกคุณแม่พยายามยัดเยียดว่าที่คู่หมั้นที่ตัวเองไม่ต้องการมาให้ ทำให้เมฆานายหัวหนุ่มต้องหาทางออก และวันหนึ่งเขาก็โชคดีที่ทางออกลอยมาหาถึงตรงหน้าเมื่อมีสาวคนหนึ่งมาล้มลงเท้าเจ็บต่อหน้าเขาจึงถือโอกาสนี้พาตัวเธอไปหาหมอ หากต้องถือว่าเป็นโชคร้ายของจรรยาที่รถของเมฆาถูก
ลอบยิ่ง จรรยาซึ่งไม่รู้อิโหน่อิเหน่ไปด้วยต้องพลอยมาหลบลูกกระสุนด้วยกันกับนายหัวและพลพรรค แม้ว่าเขาจะปลอบใจด้วยการพากลับมาส่งถึงบ้าน หากแต่มันก็ทำให้ครอบครัวของป้าที่เธอมาพักพิงด้วยนั้นพร้อมจะขับไล่เธอออกจากบ้านทันทีหลังจากที่เอาย่าที่เธอรักไปไว้ที่สถานสงเคราะห์คนชราก่อนหน้าไม่กี่วัน เมฆาจึงตัดสินใจพาตัวเธอออกมาและจ้างให้มาเป็นคู่หมั้นกำมะลอเพื่อตบตาแม่ของเขา อะไรๆก็ดูทำท่าว่าจะดี หากไม่เพียงเพราะว่า
จรรยาดันกลายมาเป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทของคุณแม่เขาเข้าไปซะนั่น ไอ้ที่เคยคิดว่าจะเป็นแค่เรื่องเล่นๆ เห็นทีคงจะไม่ใช่เสียแล้ว

^_________^

นิยายเรื่องนี้มีตัวละครเกี่ยวเนื่องมาจากเล่มก่อนหน้าเล่ห์รักมนตรากามเทพนั่นก็คือจรรยาที่เคยเป็นเพื่อนร่วมงานของนางเอกเล่มดังกล่าว จะว่าไปชื่อนางเอกเรื่องนี้ค่อนข้างจืด เชย ทีเดียว คิดเองนะคะว่าตอนที่เขียนครั้งแรกผู้เขียนอาจจะไม่ได้ตั้งใจที่จะเขียนถึงตัวละครตัวนี้ให้มามี
บทบาทโลดแล่นโดดเด่นเป็นตัวเอกในภายหลัง เพราะไม่อย่างนั้นอาจจะตั้งชื่อตัวละครให้วิลิศกว่านี้ก็เป็นได้ แต่กระนั้นก็ถือว่าคล้องคลอไปกับตัวละครคู่อื่นๆอีกสองคู่ในเรื่องที่ก็มีชื่อธรรมดาๆเหมือนกัน จะว่าไปนานๆอ่านนิยายที่มีตัวละครมีชื่อเสียงเรียงนามธรรมดาแบบนี้ก็สบายดี
เหมือนกันไม่ต้องเสียเวลาใช้ความพยายามแกะคำ-สะกดกันมาก เหมือนกับที่เคยพยายามกับตัวละครที่ชื่อสุดบรรเจิดยกแคร่ทุกคำ กว่าจะอ่านได้ถูกก็เล่นเอาเหนื่อย

เราใช้เวลาในการอ่านนิยายเรื่องนี้นานมากอาจเป็นเพราะโครงเรื่องและสำนวนภาษาที่ยังไม่อาจตรึงให้เราจรดจ่ออยู่กับเรื่องราวได้อย่างต่อเนื่องและนิ่งสนิท รวมถึงการอ่านในช่วงเวลาที่มีกิจกรรมอย่างอื่นที่น่าสนใจกว่า ดังนั้นกว่าจะจบเล่มนี้ก็ใช้เวลาถึงกว่าสองสัปดาห์ นับว่ายาวนานทีเดียวสำหรับนิยายเพียงหนึ่งเล่ม

คู่พระนางคู่เอกคือจรรยากับเมฆานั้นเรียกว่าเป็นคู่หวานของเรื่องความสัมพันธ์ของคนคู่นี้อ่านแล้วไม่มีอะไรให้ต้องลุ้น หรือ ดรามา ใครที่ชอบอ่านอะไรสบายๆอ่านเรื่องของคู่นี้แล้วคิดว่าจะเบาใจได้มาก

ส่วนคู่ของพญากับบุหงานั้นอันนี้ต้องถือว่าเป็นคู่ดรามาของเรื่องจัดเข้าแนวพระเอกเย็นชา ใจร้าย นางเอกแอบรักพระเอกโดยที่พระเอกไม่รู้นางเอกก็ต้องเก็บซ่อนความรู้สึกของตัวเอง กว่าจะได้เอาคืนชายที่รักก็ตั้งท้องแล้วนั่นแหล่ะ

ส่วนคู่สุดท้ายสิงหากับดาหลา เปิดเรื่องมาให้ดาหลาดูเป็นผู้หญิงไม่ค่อยน่ารักนักเป็นสาวที่จ้องแต่จะจับผู้ชาย ดุถูกคนอื่นที่เขารู้เท่าทันตัวเอง ความสัมพันธ์ของคนคู่นี้ก็เลยจะออกแนวคู่กัด ที่ทะเลาะกันไป รักกันไป ทั้งเรื่อง

ก็สามคู่ชู้ชื่นให้เป็นอีกหนึ่งข้อมูลสำหรับการเลือกซื้อนิยายในยุคสมัยนี้นะคะที่ออกกันเยอะเหลือเกินอาทิตย์ละสิบกว่าปก หากใครที่ไม่ชอบอะไรเครียดๆต้องการเพียงแค่ความเพลิดเพลินเราคิดว่าเล่มนี้ก็โอเคนะคะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.24, 125.25.146.232 วันที่: 20 กรกฎาคม 2553 เวลา:18:56:20 น.  

 
คุณเฟิงคะเสน่ห์ใจมีตอนพิเศษด้วยนะคะเคยเข้าไปอ่านที่เด็กดี ไม่รู้ว่าตอนนี้ยังมีให้อ่านอีกหรือเปล่า มีตัวละครเด่นตัวใหม่ก็คือหมูหวานลูกสาวสุดรักสุดสวาทของหมูหยองที่จะมาคอยป่วนกวนใจคุณพ่อที่รักค่ะ น่ารักมากๆ



โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.24, 125.25.146.232 วันที่: 20 กรกฎาคม 2553 เวลา:19:00:58 น.  

 
ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวจะไปลองหาอ่านดู

เมื่อวานเพิ่งอ่าน"เทหน้าตักรักนางมารร้าย"(ฮู้ย ชื่อยาว)จบค่ะ นางเอกเป็นสาวมั่นแต่เขาเรียกตัวเองว่าเป็นนางมารร้าย ที่จริงก็ไม่เห็นร้ายเท่าคุณอลินซักหน่อย(ฮา) มาเข้าทำงานโดยแอ๊บเป็นสาวหวานเพื่อหาชายหนุ่มในฝัน

เนื้อเรื่องสำหรับเฟิงคิดว่าพอใช้ได้ เพราะมีบางส่วนที่เขายืดเรื่องมากไปหน่อย บางฉากก็ไม่จำเป็นต้องมาเขียนบรรยายมากมายขนาดนั้นก็ได้ เพราะไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องหลักเลย หรือบางทีก็เริ่มฉากใหม่โดยที่ยังงงๆอยู่ว่าฉากเก่ามันจบไปแล้วเหรอ


โดย: เฟิง IP: 202.151.6.29 วันที่: 21 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:19:19 น.  

 
ไปหาเสน่ห์ใจภาคพิเศษมาอ่านแล้วค่ะ หมูหวานลูกหมูหยองน่ากินจริงๆ 555


โดย: เฟิง IP: 202.151.6.29 วันที่: 21 กรกฎาคม 2553 เวลา:14:27:45 น.  

 
กลับมาแล้วครับพี่ปุ้ยและพี่ ๆ แฟนพี่ปุ้ย

สวัสดีครับพี่ดุจจันทร์..พี่โอใกล้รุ่ง..พี่โอเด็ด..พี่เฟิง..พี่แก้ว..พี่หมอโอ๊ด..และใครอีกน้าาาา(ขอโทษด้วยครับ)

แต่จริง ๆ ก็เข้ามาอยู่บ่อย ๆ แหละครับ..เพียงแต่ไม่ได้เข้ามาเม้นหรือแสดงความคิดเห็นเท่านั้น"จริงหรือเปล่าม่ะรุ้"

แต่ที่เข้ามาโดยใช้ชื่อน้องถามวัตได้เนี่ยเพราะอยากพูดอยากคุยกับพี่ ๆ เหมือนเดิม..หลังจากที่ได้เรียนรู้อะไรระหว่างที่ผมไม่ได้เข้ามาวิ่งเล่นในบล็อกพี่ปุ้ยเป็นเวลาประมาณสามสี่เดือน..มีความเปลี่ยนแปลงมากมายเลยนะครับ

เสียดายที่ไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรมแห่งบุญกุศลที่ส่งให้ทหารหาญทั้งในกรุงเทพฯและทหารหาญในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ แต่ผมก็ส่งใจไปช่วยนะครับ"ขี้โม้"

ช่วงนี้จริง ๆ ก็งานเยอะนะครับ..ค่อนข้างวุ่น..แต่มิวายต้องแอบมาเล่นเน็ต..จนทำให้หนังสือเสียงอะไรแทบจะไม่ได้อ่าน..ยืม ๆ ไปก็ส่งให้เพื่อนอ่านแทน..

ไม่อยากปิด..ไม่อยากปดพี่ ๆ จริง ๆ ..เพราะมีอยู่เรื่องหนึ่งที่ผมไม่ได้บอกพี่ ๆ ..เลยทำให้ตอนนี้รู้สึกอึดอัด

พี่จำคนที่ใช้ยู้ดเซ้อบ้านที่ไม่มีอะไรได้ไหมครับ..นั่นล่ะผมเอง..พี่เชื่อไหมครับ

สาเหตุที่ผมทำเช่นนั้น..เพราะ..ต้องการเรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่าง..เช่น..อยากรู้ว่าถ้าเราไม่แสดงตัวว่าเราตาบอด"คนอื่น ๆ จะสนใจเราไหม"ซึ่งได้คำตอบว่าไม่มีคนเข้ามาเม้นเลย แต่อันที่จริงผมตาบอดจริง ๆ นะ..แต่ลองดูว่าถ้าเราไม่บอกเขา..เด๋วพี่ ๆ ว่าผมหลอกพี่ ๆ กัน

เอ..ดูเหมือนมีสาเหตุเดียวครับ.."แล้วจะบอกว่าหลายอย่างทำไมเนี่ย"

วันอาทิตย์นี้ช่องสามก็คลอดละครเรื่องเพียงใจที่ผูกพันธ์กันแล้ว..พี่ ๆ ว่าอย่างไรบ้าง..แต่ด้วยแรงฯพี่ ๆ ไม่ต้องตอบนะครับ..เพราะรู้แล้วทั้งบล็อกเก่าและบล็อกปัจจุบัน..อิอิ

ปีหน้าพี่ปุ้ยบอกว่าจะออกสามเรื่องเลยเหรอครับ..สาระสมาคงจะมาด้วยมัง..กดดันดีแท้

น้องถามวัตคงจะพอแค่นี้ก่อนดีกว่าครับ

จะได้ไปนอน..เด๋วพรุ่งนี้จะตื่นไม่ไหว

เฮ่อ..งานเยอะจริง ๆ ไหนจะงานส่วนตัวที่เป็นแบบฝึกหัด..ไหนจะงานวิจัยในชั้นเรียนที่อาจารย์ชอบไปโฆษณากันอาจารย์ท่านอื่น ๆ จนทำให้งานเข้า..จริง ๆ แล้วเวลานี้ผมต้องโทรหาเพื่อนเพื่อช่วยกันแก้ไขงาน..แต่ก็อู้จนได้..ผิดนะรู้ว่าผิด..แต่จะทำอ่ะ..

ไปแล้วครับ

อ้อ..ลำนำจันทร์อ่านแล้วสนุกมากครับ..และพี่ดุจจันทร์ในเรื่องและพี่ดุจจันทร์ตัวจริง..คงมีลูกหลายคนแล้วมังนี่..เห็นตอนที่เป็นหิมะกลางทะเลทราย..พี่ดุจจันทร์ก็มีลูกไปสี่คนแล้ว..ป่านนี้คงเพิ่มเป็นโหล ๆ แน่นอน..อิอิ

ไปจริงแล้วครับ..รักษาสุขภาพด้วยครับ


โดย: น้องถามวัต IP: 58.9.175.117 วันที่: 21 กรกฎาคม 2553 เวลา:20:44:19 น.  

 
น้องถามวัตคะ ที่พี่ไม่ได้ตอบกระทู้น่ะ ไม่ใช่เพราะพี่รู้จักหรือไม่รู้จักหรอกค่ะ .. บางทียุ่งๆ ก็ข้ามบางความเห็น หมายถึงอ่านแล้วก็ข้ามน่ะค่ะ ตาลายยยยยยยยยยยยย... แล้วก็ ไม่รู้จะตอบอันไหน ก็มี
ไม่ได้คิดว่า น้องตาบอด หรือ ไม่บอด แล้วพี่จะคุยหรือไม่ค่ะ

แต่ก็ยินดีนะคะ ที่น้องยังแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนบอร์ดนี้ มีไรที่พี่มีหัวข้อคุย พี่คุยแน่จ้า


โดย: ใกล้รุ่งoh IP: 124.120.96.2 วันที่: 22 กรกฎาคม 2553 เวลา:11:12:37 น.  

 
สืบเนื่องจากที่ได้บอกพี่ปุ้ยและพี่ ๆ แฟนคลับพี่ปุ้ยว่าบ้านที่ไม่มีอะไรก็คือน้องถามวัต...ดังนั้นผมก็จะนำล็อกอินนี้พูดคุยกับพี่ปุ้ยและพี่ ๆ แฟนคลับของพี่ปุ้ยเลยนะครับ

เมื่อคืนนี้...ผมได้นั่งดูละครเรื่องเพียงใจที่ผูกพันธ์ด้วยล่ะ ผมนั่งดูกับคุณแม่และคุณน้าของผม

แต่ระหว่างที่คุณแม่และคุณน้านั่งดูละครไปก็นั่งเช็กป้ายชื่อซึ่งสั่งตามorderลูกค้าไป

เรื่องราวไม่ค่อยซับซ้อน ไม่มีดนตรีให้น่าอึดอัด คือบางเรื่องถ้ามีดนตรีมากมายกว่าบทพูด ผมก็จะดูไม่รู้เรื่อง เรื่องนี้สอบผ่าน

ส่วนนักแสดงอะไรผมว่าก็โอแล้วมัง เห็นเขาก็เล่นกันสมดี ยิ่งน้องมุกพิสุทธิ์เยานี้ดูเด๊กเด็กจนออกจะคิกขุอาโนเน้ะ(พูดให้ดูเบาหน่อยอ่ะนะ)

แต่ที่ขัดใจผมคือแบบว่าไม่ชอบเลย อยากให้เขาเพิ่มได้อีกอ่ะคือ การเดินเรื่อง คือผมคิดว่ามันยังดูแรงไม่พอ ไม่สุดฤทธิ์สุดเดช แล้วก็ถ้าใครไม่เคยอ่านหนังสือมาผมว่าเขาต้องงงกันบ้างล่ะ ผมอยากให้เขาปูเรื่องเหมือนหนังสือที่จะกล่าวถึงที่มาของตระกูลของพิสุทธิ์ และกำพืดของพี่เสือที่ค่อนข้างละเอียด ใจผมน่ะอยากให้เขาเริ่มเรื่องด้วยฉากของแม่พี่เสือเลยด้วยซ้ำ แล้วค่อยร่ายไปหามุกพิสุทธิ์ เพราะมันจะได้ตรงใจผม...ฮิฮิ

ขอจบเสียดื้อๆดีกว่า แต่มันขัดใจจริง ๆ นะพี่ปุ้ย ไฮ่


โดย: น้องถามวัตตัวจริง (บ้านที่ไม่มีอะไร ) วันที่: 26 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:31:59 น.  

 
ขอคุยเรื่องเพียงใจที่ผูกพันด้วยคนค่ะ

ถึงจะยังไม่ได้ดั่งใจน้องถามวัดก็ตาม แต่ก็ถือว่าไม่ได้แปลงบทประพันธ์จนน่าเกลียดค่ะ อุอุ พอรับได้ค่ะ

น้องมุกแกคงจะค่อยๆ โตขึ้น เพื่อให้คนดูรู้สึกถึงความพัฒนาของวัย แต่คาดว่ากับอั้มคงไม่มีความแตกต่างของวัย นอกจากความเข้มที่เพิ่มขึ้น แล้วพี่เสือยังดูจนไม่ได้ใจ มีแผงขายปลาใหญ่เชียว

รอดูตอนต่อไปกันนะคะ คิดว่าผู้จัดคงไม่ทำให้แฟนช่องสามอย่างเราผิดหวัง


โดย: mik IP: 110.49.193.163 วันที่: 26 กรกฎาคม 2553 เวลา:23:57:13 น.  

 
ไม่ได้เข้ามานานเลยตกข่าวค่ะ เสียดายมากที่ไม่ได้ร่วมทำบุญกับทุกคน แล้วโครงการนี้จะมีต่อไปมั้ยคะ


โดย: กิ๊บ IP: 124.122.2.246 วันที่: 27 กรกฎาคม 2553 เวลา:6:31:52 น.  

 
อยากให้พี่ปุ้ยเปิดกระทู้สำหรับ เพียงใจที่ผูกพัน ค่ะ ตอนนี้ในพันทิป กำลังพูดถึงเรื่องนี้กันมากมายค่ะ

ขอโทษนะคะที่มาเขียนในนี้น่ะค่ะ


โดย: DD IP: 125.24.73.179 วันที่: 27 กรกฎาคม 2553 เวลา:16:10:26 น.  

 
ดู "เพียงใจที่ผูกพัน" ตอนแรกเหมือนกันค่ะ แต่มาเริ่มหลังจากน้องมุกกะพี่เสือเค้าเจอกันแล้ว เพราะมัวแต่ลั้ลลาอยู่ข้างนอก

น้องมุกฉบับแต้วแว้ว ..น่ารักดีค่ะ แอ๊ปเด็กได้ดี ถึงจะโตกว่าในหนังสือ แต่ก็ไม่ถึงกับรับไม่ได้ ..

พี่เสือดูดีมีราศีดีค่ะ ถึงไม่จ๊นนนนจนซักเท่าไหร่ แต่ก็รับได้เหมือนกันค่ะ อั้มถ่ายทอดความเป็นพี่เสือได้ถูกใจพอควรล่ะ

ชอบน้ารอน เอ๊ย น้ารงค์หล่อซะจนไม่น่าสงสารที่ขาเป๋เลย แถมทำให้รับได้้ด้วยว่า มีพี่สาวสวยขนาดอภิรดีแล้วหน้าตาควรประมาณนี้ ..

หมั่นไส้พี่พลอยคนสวยนี่แหล่ะ ..สวยแค่นี้ ถึงกับให้พี่เสือหลงวูบได้งัยเนี่ย ...ทั้งที่โดนัทสวยนะคะ ขัดใจตรงวิกผมนี่แหล่ะ ..ทำมั้ย ทำมัยมันดูหลอกๆ หาทรงผมเปรี้ยวปริ๊ดแบบวัยรุ่นกว่านี้หน่อยมิได้ฤา..

โดยรวมชอบค่ะ ... ไม่รู้จะตามดูได้แค่ไหน แต่รับได้มากกว่าที่คิด ..มากกว่าอีกเรื่องที่อยู่อีกช่อง...เฮ่ออ


โดย: ใกล้รุ่งoh IP: 124.122.76.242 วันที่: 27 กรกฎาคม 2553 เวลา:21:19:15 น.  

 
ตกข่าวอยู่คนเดียวไม่ได้ดู เพราะมัวแต่นั่งดูหนังช่องเคเบิ้ลจนเพลิน สงสัยต้องไปเปิดดูแบบออนไลน์ก่อนแล้วสิXD

ช่วงนี้เกิดนึกถึงวรรณกรรมเยาวชนที่เคยอ่านสมัยเด็กๆอีกแล้ว เสียดายที่เก็บหนังสือไม่ดี บางเรื่องก็จำชื่อเรื่องไม่ได้แล้ว จำได้แต่เนื้อเรื่องบางส่วน ไม่รู้จะไปหาอ่านที่ไหนสิน่า


โดย: เฟิง IP: 202.151.6.29 วันที่: 28 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:09:03 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่ปุ้ย และเพื่อนแฟนคลับ


โอคะ เพ็ญเปิดเจอ ตอนแรกก็งง ว่า สามหัวใจ ทำไมตัวละครแปลกๆ ดูไป อ้าวพี่เสือ กะน้องมุกนี่นา หุหุ ไม่รู้เลยว่า ได้ออกอากาศแล้ว

แต่ดูไป น้องมุกก็น่ารัก พี่เสือ ก็โอเค

โดยรวม ก็ดูได้สนุกดีค่ะ


โดย: PenKa วันที่: 29 กรกฎาคม 2553 เวลา:16:21:26 น.  

 
เมื่อเช้าอ่าน "ด้วยแรงฯ " จากนสพ. ...มีฉาก "นัทธมน" ย้อนกลับไปในอดีต (โดยพระธุดงค์พาไป) เห็น "วรดา" โดนรังแก เลยเข้าไปช่วยตบๆๆๆ นังตัวร้าย (ตอนที่วรดา ไม่อยู่แล้ว) .. แล้วก็กลับมาปัจจุบัน

อยากจะกรี๊ด อยากจะกรี๊ดดดดดดดดดดด


โดย: ใกล้รุ่งoh IP: 124.120.71.238 วันที่: 29 กรกฎาคม 2553 เวลา:17:37:40 น.  

 
กรี๊ดดดดดดดดด ไปเถอะค่ะพี่โอ

ถ้าบังเอิญไปเปิดเจอเข้า ก็ทำใจค่ะ
แล้วกดรีโมต หรือพลิกนสพ.ไปหน้าโปรแกรมหนังซะ
จะได้ไม่เครียดค่ะ


โดย: mik IP: 110.49.205.81 วันที่: 29 กรกฎาคม 2553 เวลา:19:50:44 น.  

 
ไม่ทราบว่าพี่ปุ้ยกลับมารึยังนะคะ ไม่ได้เมล์ไป วันนี้เหงาๆค่ะเพิ่งสร้างบล็อกใหม่แต่ก็คงจะไม่มีใครแวะไปเม๊นเหมือนเคย เลยแวะมาทักทายทุกคนในบล็อกค่ะ แม้จะไม่รู้จักตุ๊กก็เหอะ

วันนี้เอาสั้นๆก่อนนะคะ เพราะครูหอท่านมาเร่งให้เข้านอนแล้ว แล้วจะกลับมาอ่านในบล็อกพี่ปุ้ยอีกทีพรุ่งนี้ค่ะ


โดย: ตุ๊ก (แสงสว่างแห่งรัตติกาล ) วันที่: 29 กรกฎาคม 2553 เวลา:23:37:12 น.  

 
ยังไม่ได้เปิดดูเพียงใจที่ผูกพันแบบย้อนหลังเลย ที่ทำงานก็งานยุ่งยันกลางวัน ที่บ้านคอมก็ไม่มีลำโพงเพราะเจ๊งอยู่ วันนี้ดูตลาดนัดหาลำโพงใหม่ดีกว่า ไม่ได้ฟังเพลงมาเป็นเดือนแล้วด้วย^^"


โดย: เฟิง IP: 202.151.6.29 วันที่: 30 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:25:04 น.  

 
55555555 พี่ข้างบนทั้งหลาย ละครเขาชื่อ ด้วยแรงอภินิหาร ค่ะ เห็นแล้วเซ็งอย่างแรง ไม่เคยแม้กระทั่งเปิดดู

แต่เพียงใจที่ผูกพัน พี่เสือกะน้องมุกน่ารักมากกกกกกกก
แต่ที่โอชอบที่สุดคือ ขอปรบมือให้ผู้จัด เลือกเจ๊มิน กะน้ารงค์ได้ถูกใจมากกกกกกกกก และบทละครก็ให้เกียรติเจ้าของบทประพันธ์ดีมากค่ะ


โดย: odet IP: 124.122.24.11 วันที่: 1 สิงหาคม 2553 เวลา:10:14:11 น.  

 
ละครเพียงใจที่ผูกพัน ทำได้ดีจริงๆค่ะ สนุก น่ารัก อบอุ่น ประทับใจดี ตัวเองยังไม่ได้อ่านเรื่องนี้เลย แต่เห็นหลายคน(รวมทั้งในนี้ด้วย) ชื่นชมว่าสร้างได้ใกล้เคียงกับบทประพันธ์
ดีใจที่ได้ดูละครและบทประพันธ์ดีๆแบบนี้


โดย: ++ IP: 183.89.74.18 วันที่: 1 สิงหาคม 2553 เวลา:13:09:20 น.  

 
เมื่อคืนไปกินข้าวกะหม่ามี้กะน้องๆ ดึกไปนิ้ส อดดูพี่เสือร้องไห้(เอ๊ะ .. เหมือนเป็นของกินเลยนะเนี่ย) .. ตอนเอ็ดตายเลย .. อุตส่าห์เตรียมทิชชู่ไว้ซะอย่างดี ...

แวะซื้อ "เพียงใจที่ผูกพัน" แบบเล่มละ 25 บาท มาอ่านด้วยนะคะ ตอนท้ายๆ ไม่ค่อยเหมือนของเดิม แต่อ่านแล้วยังรับได้ค่ะ ไม่ได้กลายเป็น"เพียงใจอภินิหาร" เหมือนอีกช่อง ที่ยิ่งอ่าน(ในนสพ.)ก็ยิ่งเหมือนอ่านเรื่องอื่นไปเลย ... เหอ เหออ..

อั้มถ่ายทอดความเป็นพี่เสือได้ดีเหมือนเคย ....สมแล้วที่เป็นดาราที่โอชอบ งานนี้เกรงๆ อยู่ตอนแรกว่า พี่เสือจะเปลี่ยนไป๋หรือเปล่า แต่อั้มทำให้พี่เสือน่ารักมากขึ้นกว่าที่คิดอีกแฮะ ...

ชอบ ชอบ ..

น้องแต้วก็เป็นน้องมุกที่น่ารัก น่าสงสารได้ดีจริงๆค่ะ ..ชอบมากกว่าตอนเค้าพยายามเล่นบทหยิ่งๆ เลิศเลอเพอร์เฟคในเรื่องโน้น(ที่แสดงกับปอ-ทฤษฏีน่ะค่ะ) ... ตอนท้ายที่จะอ่อนแอจนน่ารำคาญ น้องแต้วก็คงทำได้ดีมั้งเนอะ ..

ยังชื่นชมนักแสดงรุ่นใหญ่ อย่าง น้ารงค์ มินตรา เหมือนเคยค่ะ วันก่อน อภิรดีเธอกอดหอมก่ายเกยเอ๊ดซ้าาาาา... เห็นแล้วทั้งขำทั้งหมั่นไส้ ...เธอเป็นมินตราตัวจริงเสียงจริงเลยล่ะค่ะ ในความคิดโอ ...ยิ่งท่าที่เอาสบู่มาฟอกลิ้น ท่าพ่นน้ำบ้วนปากหลังจากรู้ว่าเอ๊ดเป็นเอดส์ ฮากันกระจาย ...

ชอบน้ารงค์ปากจัด ..หยิกกัดพี่สาวได้น่าชื่นชมจริงๆ ..


โดย: ใกล้รุ่งoh IP: 124.120.211.218 วันที่: 1 สิงหาคม 2553 เวลา:18:12:04 น.  

 
เออ...เอ่อ...จริง ๆ ขอบอกว่าเห็นด้วยกับพี่ใกล้รุ่ง...

...หลัง ๆ มานี้ชักเริ่มสนุก...และก็ไม่ค่อยอึนแล้วครับผม


โดย: น้องถามวัตไม่ได้เข้าระบบ IP: 180.210.216.131 วันที่: 2 สิงหาคม 2553 เวลา:11:08:31 น.  

 
คุยกันต่อครับ..พอดีอาจารย์เข้าสอนเลยต้องส่งข้อความไว้เท่านั้น

คือเริ่มแรกเรื่องมันดำเนินแบบว่าพี่เสือโตเลย..คืออยากเห็นแม่แก้วเป็นสาวววววววอ่ะ..ว่าจะสะพรั่งแค่ไหนอ่ะครับ

เสียดายเหมือนกันที่พอหลังจากวันแรกผมเลยเลิกดู..เพราะเลยอดฉากที่ใคร ๆ ก็ว่าน่าสนใจไปสองวัน..แต่พอวันที่สามผมก็ลองกลับมาดูใหม่..อิอิ..ไม่ทำให้ผิดหวัง.."ตรงตามบทประพันธ์เป๊ะเลยยยยย"

แต่ผมคิดว่าผมน่าจะพอดูรู้เรื่องแหละ..เพราะอ่านจากหนังสือแล้ว

ขอแสดงความยินดีกับพี่ปุ้ยด้วยครับที่ได้ผู้เขียนบทโทรทัศน์ที่ดีมีคุณภาพ..ขอขอบคุณทั้งสองท่านเลยครับ..ก็ทั้งคนเขียนบทกับคนเขียนนวนิยายเลยแหละครับ

***

เรื่องต่อมาที่อยากเล่า...

...ช่วงนี้อาจารย์สั่งงานวิจัยชิ้นหนึ่งในรายวิชาการประกันภัย...อาจารย์บอกว่าให้ทำอะไรก็ได้เกี่ยวกับการประกันชีวิตหรือการประกันวินาสภัย...

...ด้วยความใจใหญ่ของผมโดยไม่คำนึงถึงความรู้ที่มีเกี่ยวกับค่าสถิติก็เลยทำงานวิจัยสำรวจความแตกต่างเสีย...

...ผลที่ตามมาคืออาจารย์บอกว่า"อย่าทำเลยเธอ...เธอเรียนแค่ ปวช. ครูว่าหนักไป"...

...เขียนไปแล้วหนึ่งบทแล้วครับอาจารย์...แล้วหนึ่งบทเนี่ยมันต้องใช้เวลาคิดตั้งสามวันเป็นอย่างน้อย...แล้วมันต้องนั่งบิ๊วคนเดียวด้วย...ช่วงที่ทำงานวิจัยอยู่เนี่ยมันก็มีงานวิจัยอีกเล่มจากครูคนอื่นมาสุมด้วย...เลยต้องปรึกษากับเพื่อนว่าต่างคนต่างทำคนละเล่มแล้วกันนะ...ดังนั้นผมเลยปึกกับเพื่อน ๆ ในทีมไม่ได้...

...ในใจยังคิดเหมือนกันว่า...ดีที่เป็นงานกลุ่ม...ยังพอกระจายงานได้...อันไหนที่เราไม่ได้ก็โยนให้เพื่อนทำได้...

...หลังจากงานวิจัยที่ผมทำไปแล้วบทนึง...ผมก็รู้สึกเสียดายมาก..จะทิ้งก็ไม่กล้าทิ้ง...เลยกะว่าจะเอาฝากในบล็อกพี่ปุ้ยนี่แหละครับ...ดูท่าจะมีประโยชน์ดีกว่า..."ขอฝากด้วยนะครับ"

***

บทที่ 1

บทนำ


ปัญหาและความสำคัญ
ด้วยปัจจุบันสินทรัพย์ (Assets) ที่มนุษย์ถือครองทั้งสังหาริมทรัพย์ (Movable Properties) และอสังหาริมทรัพย์ (Immovable Property) หรือชีวิตของมนุษย์ด้วยกันเองสามารถตีเป็นมูลค่าตามสกุลเงินต่าง ๆ ประกอบกับในสภาวะการณ์ปัจจุบันนี้ความสุ่มเสี่ยงต่อภยันตราย (Danger Risk) ที่ค่อย ๆ คลืบคลานเข้ามาโดยไม่รู้ตัวมีค่อนข้างสูง ทั้งภยันตรายที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติหรือที่เกิดจากฝีมือมนุษย์ ได้แก่ เหตุอุทกภัย (Floods) เหตุอัคคีภัย (Fire) หรือแม้กระทั่งเหตุจลาจล (Riot) ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ก็ถือเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดฝันทั้งสิ้น ผู้ให้บริการอย่างบริษัทประกันภัย (Insurance Company) ซึ่งในปัจจุบันนี้จัดตั้งขึ้นหลายต่อหลายบริษัทต่างเร่งสร้างกลยุทธ์เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ใช้บริการตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้น แต่จะมีสักกี่บริษัทหรือสักกี่กรมธรรม์ที่สามารถตอบโจทย์ของผู้ใช้บริการได้ตรงจุดอย่างแท้จริง และบริษัทประกันภัยจะแน่ใจได้อย่างไรว่าหลังจากที่ผู้ใช้บริการของท่านได้ใช้บริการเสร็จสิ้นครบตามสัญญาผู้ใช้บริการเหล่านั้นจะต่อสัญญากับท่านอย่างต่อเนื่อง

ดังนั้นคณะผู้วิจัยจึงเล็งเห็นความสำคัญและข้อดีของการสำรวจความต้องการซื้อกรมธรรม์ประกันภัย (Insurance Policy) ของผู้ใช้บริการ โดยอาศัยกลุ่มประชากรจากครู บุคลากรทางการศึกษา และนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพในวิทยาลัยสารพัดช่างนครหลวง ซึ่งแม้เป็นเพียงกลุ่มประชากรเล็ก ๆ หากเทียบกับประชากรทั้งหมดของคนในกรุงเทพมหานคร แต่จากการสำรวจคณะผู้วิจัยพบว่าประชากรส่วนใหญ่ในวิทยาลัยสารพัดช่างนครหลวงเคยมีประวัติการทำประกันภัยมาแล้วไม่ต่ำกว่า 1 ครั้ง และมีไม่น้อยที่เคยมีประวัติการทำประกันภัยมากกว่า 1 บริษัท และมากกว่า 1 กรมธรรม์ ในเวลาเดียวกัน ซึ่งขึ้นอยู่กับหลาย ๆ ปัจจัย อาทิ ทุนที่มีเพียงพอ หน้าที่ความรับผิดชอบที่ไม่ได้ตกอยู่ที่ใครผู้เดียว ความรู้และประสบการณ์รอบตัว และอื่น ๆ ที่เป็นปัจจัยสนับสนุน และเพราะความแตกต่างกันทางประสบการณ์คณะผู้วิจัยจึงจำเป็นต้องแบ่งสำรวจเป็น 2 กลุ่มเพื่อความชัดเจนในข้อมูลที่เป็นผลการสำรวจ กล่าวคือ กลุ่มแรกจะเป็นกลุ่มครูและบุคลากรทางการศึกษาที่มีความรู้และประสบการณ์ชีวิตมากกว่า และกลุ่มที่ 2 จะเป็นกลุ่มนักศึกษาที่มีความรู้และประสบการณ์ชีวิตน้อยกว่า

จากสาเหตุต่าง ๆ ที่ได้กล่าวมาแล้วนั้นจึงเป็นเหตุผลที่คณะผู้วิจัยต้องการจัดทำงานวิจัย“สำรวจความแตกต่างเกี่ยวกับความต้องการซื้อกรมธรรม์ประกันภัยระหว่างครูและบุคลากรทางการศึกษากับนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพในวิทยาลัยสารพัดช่างนครหลวงประจำปีการศึกษา 2553” เพื่อนำข้อมูลที่ได้มาเป็นแนวทางการสร้างกลยุทธ์การส่งเสริมทางการตลาด (Promotion) ของบริษัทประกันภัยทุกแห่งทั่วประเทศไทย


จุดประสงค์
1. เพื่อสำรวจความต้องการซื้อกรมธรรม์ประกันภัยของครู บุคลากรทางการศึกษา และนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพในวิทยาลัยสารพัดช่างนครหลวงประจำปีการศึกษา 2553
2. เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างเกี่ยวกับความต้องการซื้อกรมธรรม์ประกันภัยระหว่างครูและบุคลากรทางการศึกษากับนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพในวิทยาลัยสารพัดช่างนครหลวงประจำปีการศึกษา 2553
3. เพื่อเป็นแนวทางการสร้างกลยุทธ์การส่งเสริมทางการตลาดของบริษัทประกันภัย


สมมุติฐานงานวิจัย
1. (เพศ)มีผลต่อความแตกต่างเกี่ยวกับความต้องการซื้อกรมธรรม์ประกันภัย
2. (วัย)มีผลต่อความแตกต่างเกี่ยวกับความต้องการซื้อกรมธรรม์ประกันภัย
3. (ระดับการศึกษา)มีผลต่อความแตกต่างเกี่ยวกับความต้องการซื้อกรมธรรม์ประกันภัย
4. (อาชีพ)มีผลต่อความแตกต่างเกี่ยวกับความต้องการซื้อกรมธรรม์ประกันภัย
5. (รายได้)มีผลต่อความแตกต่างเกี่ยวกับความต้องการซื้อกรมธรรม์ประกันภัย


ขอบเขตงานวิจัย
(ด้านเนื้อหา) ในการวิจัยครั้งนี้คณะผู้วิจัยจะทำการสำรวจความแตกต่างเกี่ยวกับความต้องการซื้อกรมธรรม์ประกันภัยระหว่างครูและบุคลากรทางการศึกษากับนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพในวิทยาลัยสารพัดช่างนครหลวงประจำปีการศึกษา 2553 โดยอาศัยเพศ วัย ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้เข้ามาเป็นดัชนีชี้วัด (Key Performance Indicators – KPIs)

(ด้านตัวแปร)
ตัวแปรอิสระ คือ เพศ วัย ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้
ตัวแปรตาม คือ ความแตกต่างเกี่ยวกับความต้องการซื้อกรมธรรม์ประกันภัยระหว่างครูและบุคลากรทางการศึกษากับนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพในวิทยาลัยสารพัดช่างนครหลวงประจำปีการศึกษา 2553

(ด้านประชากรและพื้นที่) ในการวิจัยครั้งนี้คณะผู้วิจัยทำการสำรวจโดยอาศัยกลุ่มประชากรจากครู บุคลากรทางการศึกษา และนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพในวิทยาลัยสารพัดช่างนครหลวง จำนวน คน แบ่งเป็น

(ด้านระยะเวลา) ในการวิจัยครั้งนี้คณะผู้วิจัยดำเนินงานตั้งแต่ 1 กรกฎาคม – 31 สิงหาคม 2553 เป็นระยะเวลา 2 เดือน


นิยามศัพท์
1. สินทรัพย์ (Assets) หมายถึง สิ่งที่มีมูลค่าและสามารถประเมินค่าเป็น ซึ่งมีบุคคล หรือกิจการเป็นเจ้าของหรือมีสิทธิครอบครองโดยถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งอาจเป็นสิ่งที่มีตัวตนหรือไม่มีตัวตน รวมทั้งสังหาริมทรัพย์และอสังหาริมทรัพย์ก็ได้
2. สังหาริมทรัพย์ (Movable Properties) หมายถึง ทรัพย์ที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ อันประกอบไปด้วย แก้ว แหวน เงิน ทอง โต๊ะ เก้าอี้ รถยนต์ ฯลฯ
3. อสังหาริมทรัพย์ (Immovable Property) หมายถึง ทรัพย์ที่ไม่สามารถเคลื่อนย้ายไปได้ อันประกอบไปด้วย บ้าน ที่ดิน และรวมถึงสิทธิ์ต่าง ๆ อันพึงมีพึงได้
4. ภยันตราย (Danger Risk) หมายถึง อันตรายที่น่ากลัว
5. เหตุอุทกภัย (Floods) หมายถึง เหตุธรรมชาติซึ่งเกิดจากน้ำ หรือฝนที่ตกลงมาเป็นระยะเวลานาน อาทิ น้ำท่วม น้ำป่า เขื่อนพัง ฯลฯ
6. เหตุอัคคีภัย (Fire) หมายถึง เหตุซึ่งเกิดขึ้นได้ทั้งจากฝีมือมนุษย์ กล่าวคือ การลอบวางเพลิง และสามารถเกิดจากฝีมือธรรมชาติได้ อาทิ ไฟป่า ไฟฟ้าลัดวงจร ฯลฯ
7. เหตุจลาจล (Riot) หมายถึง เหตุที่ทำให้เกิดความวุ่นวาย ความปั่นป่วน
8. บริษัทประกันภัย (Insurance Company) หมายถึง หน่วยงาน หรือองค์กร ที่ร่วมบริหารความเสี่ยงของผู้เอาประกัน เมื่อเกิดความเสียหาย หรือสูญเสีย บริษัทประกันภัยจะชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในจำนวน หรือวงเงินตามที่ได้ตกลงกันไว้ในกรมธรรม์ประกันภัย หรือสัญญา
9. กรมธรรม์ประกันภัย (Insurance Policy) หมายถึง ตราสารที่ระบุรายชื่อบริษัทผู้รับประกันภัย ชื่อผู้เอาประกันภัย รายการแสดงวัตถุที่เอาประกันภัย จำนวนเงินเอาประกันภัย วันที่เริ่มต้นและสิ้นสุดของสัญญา และเงื่อนไขอื่น ๆ ตามที่กฎหมายบังคับ
10. กลยุทธ์การส่งเสริมทางการตลาด (Promotion) หมายถึง การสื่อสาร หรือถ่ายทอดข้อมูลสินค้า หรือบริการขององค์กรนั้น ๆ ไปยังผู้บริโภค หรือผู้ใช้บริการ เพื่อก่อให้เกิดความเข้าใจ และนำไปสู่การตัดสินใจซื้อสินค้า หรือบริการดังกล่าว โดยในปัจจุบันนักการตลาดมักใช้คำว่า “การสื่อสารการตลาด (Marketing Communication)” แทน “กลยุทธ์การส่งเสริมทางการตลาด (Promotion)”
11. ดัชนีชี้วัด (Key Performance Indicators – KPIs) หมายถึง ค่าที่วัดจากผลการปฏิบัติงานที่เกิดขึ้นจริง เพื่อแสดงผลสำเร็จของการวัดตามวัตถุประสงค์


ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ
1. บริษัทประกันภัย (Insurance Company) ทราบถึงความต้องการซื้อกรมธรรม์ประกันภัย (Insurance Policy) ของครู บุคลากรทางการศึกษา และนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพในวิทยาลัยสารพัดช่างนครหลวงประจำปีการศึกษา 2553
2. บริษัทประกันภัยทราบถึงความแตกต่างเกี่ยวกับความต้องการซื้อกรมธรรม์ประกันภัยระหว่างครูและบุคลากรทางการศึกษากับนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพในวิทยาลัยสารพัดช่างนครหลวงประจำปีการศึกษา 2553 ซึ่งเกิดจากปัจจัยของเพศ วัย ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้ที่แตกต่างกัน
3. บริษัทประกันภัยสามารถสร้างกลยุทธ์การส่งเสริมทางการตลาดเพื่อตอบสนองให้ตรงกับความต้องการที่แตกต่างกันของกลุ่มบุคคล


โดย: น้องถามวัต (บ้านที่ไม่มีอะไร ) วันที่: 2 สิงหาคม 2553 เวลา:19:24:53 น.  

 


น้องขา ..ขอบคุณสำหรับข้อมูลมีประโยชน์นะคะ ...แต่มันหนักสมองน้อยๆ ของพี่จังค่ะ .. อ่านไปแอบเครียดไปนะเนี่ย




























































โดย: ใกล้รุ่งoh IP: 115.87.118.134 วันที่: 3 สิงหาคม 2553 เวลา:11:43:56 น.  

 
ชอบเพียงใจที่ผูกพันมาตั้งแต่ตอนลงในสกุลไทยแล้วค่ะ
พอมาเป็นละครก็ลุ้นว่าจะเอาใครมาแสดงบ้าง ถือว่าสอบผ่านในเรื่องตัวแสดงแต่การดัดแปลงบทต้องรอดูกันต่อไปค่ะ


โดย: lekke IP: 110.49.59.104 วันที่: 4 สิงหาคม 2553 เวลา:14:00:56 น.  

 
วันนี้มีโอกาสอ่าน "คุณแจ๋วริมจอ" ของไทยรัฐ มีผู้อ่านเขียนมาชื่นชมละครน้ำดี "เพียงใจที่ผูกพัน" ทั้งในเรื่องของเนื้อเรื่องของละคร และ ในเรื่องของบทละครที่ไม่เปลี่ยนแปลงจากบทประพันธ์จนผิดเพี้ยน

เจ้าของคอลัมภ์ก็มาสรุปตบท้ายชื่นชมบทละครที่ไม่เปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องของนิยาย

ขอมาชื่นชมทีวีซีนด้วยอีกคนค่ะ


























































โดย: ใกล้รุ่งoh IP: 124.121.219.253 วันที่: 5 สิงหาคม 2553 เวลา:14:18:47 น.  

 
ทำไมข้อความเรามันเหลือเนื้อที่อย่างนี้เนี่ย ...

..แถมอีกนิด.. คอลัมภ์บันเทิงของ คมชัดลึก เค้าแซวละ่คร ด้วยแรงอภินิหาร เอ๊ย ด้วยแรงอธิษฐาน ... "คิดว่าเป็นละครระลึกชาติได้ กลายเป็นละครผีไปซะงั้น" เหอ เหอ เหอ..

ผิดที่ช่อง หรือ ผู้ผลิตละคร กันน้อ..


โดย: ใกล้รุ่งoh IP: 124.121.219.253 วันที่: 5 สิงหาคม 2553 เวลา:14:25:14 น.  

 
พี่ปุ้ยและพี่ ๆ ในบล็อกทุกคนครับ..."ผมมีเรื่องครับผม...

...คือผมมีเรื่องที่อยากให้พี่ ๆ อ่านกัน...ไม่รู้ว่าพี่ ๆ เคยอ่านกันหรือยัง...ถ้ายังก็ถือว่าเป็นเรื่องที่พี่ ๆ ควรอ่านครับ...

...ส่วนตัวผม...อ่านไป...ก็ซึ้ง...แอบน้ำตาซึมไปด้วยความตื้นตันใจ"

***




กษัตริย์ยอดกตัญญู

คัดลอกมาจาก หนังสือเรื่อง หยุดความชั่วที่ไล่ล่าตัวคุณ ของ พ.อ.(พิเศษ) ทองคำ

ลูก ๆ ทุกคน...ก็ได้รู้กันแล้วว่า ความหวังของแม่ ..ที่มีต่อลูก 3 หวังคือ
"ยามแก่เฒ่า หวังเจ้า เฝ้ารับใช้
ยามป่วยไข้ หวังเจ้า เฝ้ารักษา
เมื่อถึงยาม ต้องตาย วายชีวา
หวังลูกช่วย ปิดตา เมื่อสิ้นใจ"
ทีนี้...มาดูตัวอย่างบ้าง..บุคคลที่เป็นยอดกตัญญู ที่ประทับใจอาจารย์มากที่สุด คือใคร ทราบไหม?

คือคนในภาพนี้..ในหลวงของเรา...
ในหลวง...นอกจากจะเป็นยอดพระมหากษัตริย์ของโลก.. เป็น THE KING OF KINGS แล้ว ในหลวงของเรา ยังเป็นกษัตริย์ยอดกตัญญูด้วย
ความหวังของแม่...ทั้ง 3 หวัง ในหลวงปฏิบัติได้ครบถ้วน ... สมบูรณ์ เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุด ให้แก่พวกเรา

ในหลวงทำกับแม่ยังไง ?
ตามอาจารย์มา...อาจารย์จะฉายภาพให้เห็น....
หวังที่ 1. ยามแก่เฒ่า..หวังเจ้า..เฝ้ารับใช้...

ใครเคยเห็นภาพที่... สมเด็จย่า เสด็จไปในที่ต่าง ๆ แล้วมีในหลวง..ประคองเดินไปตลอดทาง...เคยเห็นไหม...?
ใครเคยเห็น...กรุณายกมือให้ดูหน่อย...ขอบคุณ...เอามือลง ตอนสมเด็จย่าเสด็จไปไหนเนี่ย.. มีคนเยอะแยะ...มีทหาร...มีองครักษ์ ...มีพยาบาล.. ที่คอยประคองสมเด็จย่าอยู่แล้ว แต่ในหลวงบอกว่า..." ไม่ต้อง.... คนนี้...เป็นแม่เรา...เราประคองเอง ตอนเล็ก ๆ แม่ประคองเรา ..สอนเราเดิน หัดให้เราเดิน... เพราะฉะนั้น.. ตอนนี้แม่แก่แล้ว...เราต้องประคองแม่เดิน เพื่อเทิดพระคุณท่าน... ไม่ต้องอายใคร... "
เป็นภาพที่...ประทับใจมาก... เจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดิน ท่านกตัญญูต่อแม่.. ประคองแม่เดิน ประชาชนที่มาเฝ้ารับเสด็จ ... สองข้างทาง
ฝั่งนี้ 5,000 คน ฝั่งนู้น.....8,000 คน ยกมือขึ้น...สาธุ แซ่ซ้อง..สรรเสริญ
"กษัตริย์ยอดกตัญญู..."
ในหลวง..เดินประคองแม่.. คนเห็นแล้ว ...เขาประทับใจ ถ่ายรูป...เอามาทำปฏิทิน ...เอาไปติดไว้ที่บ้านเพื่อแสดงความเคารพ...กราบไหว้...
ลองหันมาดูพวกเรา...ส่วนใหญ่ เวลาออกไปไหน แต่งตัวโก้... ลูกชาย..แต่งตัวโก้... ลูกสาว..แต่งตัวสวย... แต่เวลาเดิน...ไม่มีใครประคองแม่ กลัวไม่โก้...กลัวไม่สวย
ข้าราชการ...แต่งเครื่องแบบเต็มยศ... ติดเหรียญตรา...เหรียญกล้าหาญ...เต็มหน้าอก... แต่เวลาเดิน...ไม่กล้าประคองแม่...กลัวไม่สง่า...กลัวเสียศักดิ์ศรี... ประคองแม่ .... เป็นเรื่องของ...คนใช้...
หลายคน...ให้ประคองแม่.. ไม่กล้าทำ อาย... เวลาทำดี..ไม่กล้าทำ...อาย เวลาทำชั่ว...กล้า....ไม่อาย...
ใครเห็นภาพนี้ที่ไหน...กรุณาซื้อใส่กรอบ... แล้วเอาไปแขวนไว้ที่บ้าน...เอาไว้สอนลูก
เห็นภาพชัดเจนไหมครับ? เท่านั้น ...ยังน้อยไป...มาดูภาพที่ชัดเจนกว่านั้น... หลังงานพระบรมศพสมเด็จย่า...เสร็จสิ้นลงแล้ว ราชเลขา..ของสมเด็จย่า... มาแถลงในที่ประชุม...ต่อหน้าสื่อมวลชน...ว่า...ก่อนสมเด็จย่า จะสิ้นพระชนม์..ปีเศษ...ตอนนั้นอายุ 93
ในหลวง..เสด็จจากวังสวนจิตร.. ไปวังสระปทุมตอนเย็นทุกวัน ไปทำไมครับ....? ไปกินข้าวกับแม่... ไปคุยกับแม่...ไปทำให้แม่..ชุ่มชื่นหัวใจ... พอเขาแถลงถึงตรงนี้ อาจารย์ตกตะลึง.. โฮ้โห....ขนาดนี้เชียวหรือในหลวงของเรา
เสด็จไปกินข้าวมื้อเย็นกับแม่... สัปดาห์ละกี่วัน...ทราบไหมครับ ? พวกเราทราบไหมครับ...สัปดาห์ละกี่วัน ?
5 วัน......
มีใครบ้างครับ....? ที่อยู่คนละบ้านกับแม่ แล้วไปกินข้าวกับแม่ ...สัปดาห์ละ 5 วัน
หายาก.........
ในหลวง มีโครงการเป็นร้อย...เป็นพันโครงการ... มีเวลาไปกินข้าวกับแม่..สัปดาห์ละ 5 วัน พวกเรา ซี 7 ซี 8 ซี 9 ร้อยเอก..พลตรี...อธิบดี..ปลัดกระทรวง ไม่เคยไปกินข้าวกับแม่....บอกว่า...งานยุ่ง
แม่บอกว่า...ให้พาไปกินข้าวหน่อย.. บอกว่า ไม่มีเวลา จะไปตีกอล์ฟ... ไม่มีเวลาพาแม่ไปกินข้าว... แต่มีเวลาไปตีกอล์ฟ...เห็นตัวเองหรือยัง ..?
พ่อแม่..พอแก่แล้ว ก็เหมือนไม้ใกล้ฝั่ง... ฝนตก...น้ำเซาะ..อีกไม่นานโค่น... พอถึงวันนั้น...เราก็ไม่มีแม่ให้กราบแล้ว...
ในหลวงจึงตัดสินพระทัย... ไปกินข้าวกับแม่สัปดาห์ละ 5 วัน เมื่อตอนที่สมเด็จย่าอายุ...93
สัปดาห์หนึ่งมี 7 วัน ในหลวงไปกินข้าวกับแม่ 5 วัน อีก 2 วัน ไปไหนครับ ....? ดร.เชาว์ ณ ศีลวันต์...องคมนตรี บอกว่า....
ในหลวง...ถือศีล 8 วันพระ ถือศีล 8 นี่ยังไง...? ต้องงดข้าวเย็น... เลยไม่ได้ไปหาแม่...วันนี้เพราะ ถือศีล อีกวันหนึ่งที่เหลือ... อาจจะกินข้าวกับพระราชินี..กับคนใกล้ชิด แต่ 5 วัน....ให้แม่ เห็นภาพชัดแล้วใช่ไหม...?
ตอนนี้เราขยับเข้าไปใกล้ ๆ หน่อย ไปดูตอนกินข้าว... ทุกครั้ง...ที่ในหลวงไปหาสมเด็จย่า... ในหลวงต้องเข้าไปกราบ ที่ตัก... แล้วสมเด็จย่า...ก็จะดึงตัวในหลวง... เข้ามากอด..กอดเสร็จก็หอมแก้ม...
ใครเคยเห็นภาพสมเด็จย่า..หอมแก้มในหลวงบ้าง...? ภาพนี้...ถ้าใครมี...ต้องเอาไปใส่กรอบ เป็นภาพความรักของแม่...ที่มีต่อลูก..อย่างยอดเยี่ยม
ตอนสมเด็จย่า..หอมแก้มในหลวง...อาจารย์คิดว่า แก้มในหลวง...คงไม่หอมเท่าไร ..เพราะไม่ได้ใส่น้ำหอม แต่ทำไม...สมเด็จย่าหอมแล้ว...ชื่นใจ... เพราะท่านได้กลิ่นหอม... จากหัวใจในหลวง หอมกลิ่นกตัญญู
ไม่นึกเลยว่า...ลูกคนนี้ จะกตัญญูขนาดนี้ จะรักแม่มากขนาดนี้ ตัวแม่เองคือ สมเด็จย่า...ไม่ได้เป็นเชื้อพระวงศ์ เป็นคนธรรมดา...สามัญชน...เป็นเด็กหญิงสังวาลย์ เกิดหลังวัดอนงค์...เหมือนเด็กหญิงทั่วไป... เหมือนพวกเราทุกคนในที่นี้
ในหลวงหน่ะ... เกิดมา เป็นพระองค์เจ้า เป็นลูกเจ้าฟ้า ปัจจุบันเป็นกษัตริย์...เป็นพระเจ้าแผ่นดินอยู่เหนือหัว แต่ในหลวง..ที่เป็นพระเจ้าแผ่นดิน.... ก้มลงกราบ..คนธรรมดา..ที่เป็นแม่
หัวใจลูก...ที่เคารพแม่... กตัญญูกับแม่อย่างนี้ หาไม่ได้อีกแล้ว... คนบางคน...พอเป็นใหญ่เป็นโต ไม่กล้าไหว้แม่....เพราะแม่มาจากเบื้องต่ำ... เป็นชาวนา....เป็นลูกจ้าง... ไม่เคารพแม่....ดูถูกแม่......
แต่นี่...ในหลวง เทิดแม่ไว้เหนือหัว... นี่แหละครับความหอม
นี่คือเหตุที่สมเด็จย่า...หอมแก้มในหลวงทุกครั้ง... ท่านหอมความดี...หอมคุณธรรม...หอมกตัญญู..ของในหลวง หอมแก้มเสร็จแล้ว...ก็ร่วมโต๊ะเสวย... ตอนกินข้าวนี่...ปกติ...แค่เห็นลูกมาเยี่ยม...ก็ชื่นใจแล้ว... นี่ลูกมากินข้าวด้วย...โอย...ยิ่งปลื้มใจ
แม่ทั้งหลาย..ลองคิดดูซิ... อะไรอร่อย ๆ ในหลวงจะตักใส่ช้อนแม่... อันนี้อร่อย...แม่ลองทาน... รู้ว่าแม่ชอบทานผัก... หยิบผักมาม้วน ๆ ใส่ช้อนแม่... เอ้าแม่...แม่ทานซะ...ของที่แม่ชอบ แทนที่จะกินแค่ 3 คำ 4 คำ ก็เจริญอาหาร...กินได้เยอะ เพราะมีความสุข ที่ได้กินข้าวกับลูก มีความสุขที่ลูกดูแล....เอาใจใส่...
กินข้าวเสร็จแล้ว...ก็มานั่งคุยกับแม่... ในหลวงดำรัสกับแม่ว่าไง...ทราบไหม...?
ตอนในหลวงเล็ก ๆ...แม่เคยสอนอะไรที่สำคัญ... "อยากฟังแม่สอนอีก"
เป็นยังไงบ้าง...? เป็นกษัตริย์...ปกครองประเทศ... อยากฟังแม่สอนอีก... พวกเรา เป็นยังไง...? เราคิดว่า...เรารู้มาก...เราเรียนสูง... เรามีปริญญา...แม่จบ ป.4 เวลาแม่สอน....ตะคอกแม่ ตวาดแม่ กระทืบเท้าใส่แม่ เบื่อจากตายอยู่แล้ว...รำคาญ.... พูดจาซ้ำซาก...เมื่อไหร่จะหยุดพูดซะที... เราเหยียบย่ำ หัวใจแม่......
พอสมเด็จย่าสอน... ในหลวงจะเอากระดาษมาจด... มีอยู่เรื่องหนึ่ง...ที่จำได้แม่น.. สมเด็จย่า...เล่าว่า ตอนเรียนหนังสือที่ Swiss ในหลวงยังเล็กอยู่...เข้ามาบอกว่า..อยากได้รถจักรยาน เพื่อน ๆ เขามีจักรยานกัน แม่บอกว่า...ลูกอยากได้จักรยาน... ลูกก็เก็บสตางค์...ที่แม่ให้ไปกินที่โรงเรียนไว้ซิ... เก็บมาหยอดกระปุก..วันละเหรียญ...สองเหรียญ พอได้มากพอ...ก็เอาไปซื้อจักรยาน...
นี่คือสิ่งที่แม่สอน... แม่สอนอะไร..ทราบไหมครับ...?
ถ้าเป็นพ่อแม่บางคน... พอลูกขอ...รีบกดปุ่ม ATM ให้เลย ประเคนให้เลย..ลูกก็ ฟุ้งเฟ้อ...ฟุ่มเฟือย... เหลิง...และหลงตัวเอง พอโตขึ้น...ขับรถเบนซ์ชนตำรวจ...ก็ได้... ยิงตำรวจ...ยังได้..เพราะหลงตัวเอง..พ่อตนใหญ่ เห็นไหม.....? ตามใจเทิดทูน จนเสียคน...
แต่สมเด็จย่านี่...เป็นยอดคุณแม่.. สร้างคุณธรรมให้แก่ลูก.. ลูกอยากได้..ลูกต้องเก็บสตางค์ที่แม่ให้...ไปหย่อนกระปุก...
แม่สอน 2 เรื่อง คือ...ให้ประหยัด....ให้ยืนอยู่บนขาของตัวเอง "ความประหยัด...เป็นสมบัติของเศรษฐี"
ใครสอนลูกให้ประหยัดได้.. คนนั้นกำลังมอบความเป็นเศรษฐีให้แก่ลูก
พอถึงวันปีใหม่..สมเด็จย่าก็บอกว่า... "ปีใหม่แล้ว...เราไปซื้อจักรยานกัน.." เอ้า...แคะกระปุก..ดูซิว่ามีเงินเท่าไร...? เสร็จแล้ว...สมเด็จย่าก็แถมให้... ส่วนที่แถมนะ...มากกว่าเงินที่มีในกระปุกอีก...
มีเมตตา...ให้เงินลูก... ให้...ไม่ได้ให้เปล่า...สอนลูกด้วย...สอนให้ประหยัด สอนว่า...อยากได้อะไร...ต้องเริ่มจากตัวเรา... คำสอนนั้น...ติดตัวในหลวงมาจนทุกวันนี้.... เขาบอกว่า..ในสวนจิตรเนี่ย... คนที่ประหยัดที่สุด...คือ...ในหลวง...
ประหยัดที่สุด..ทั้งน้ำ..ทั้งไฟ... เรื่องฟุ้งเฟ้อ..ฟุ่มเฟือย...ไม่มี... เป็นอันว่า...ภาพนี้..ชัดเจน..
หวังที่ 2. ยามป่วยไข้...หวังเจ้า..เฝ้ารักษา

ดูว่าในหลวง ทำกับแม่ ยังไง...?
สมเด็จย่า..ประชวร อยู่ที่โรงพยาบาลศิริราช.. ในหลวงไปเยี่ยม..ตอนไหนครับ..? ไปเยี่ยมตอน ตี 1 ตี 2 ตี 4 เศษ ๆ..จึงเสด็จกลับ.. ไปเฝ้าแม่วันละหลายชั่วโมง...
แม่...พอเห็นลูกมาเยี่ยม..ก็หายป่วยไปครึ่งหนึ่งแล้ว.. ทีมแพทย์ ที่รักษาสมเด็จย่า.. เห็นในหลวงมาเยี่ยม มาประทับ ก็ต้องฟิต...ตามไปด้วย ต้องปรึกษาหารือกันตลอด ว่า..จะให้ยายังไง...จะเปลี่ยนยาไหม..? จะปรับปรุงการรักษายังไง...ให้ดีขึ้น... ทำให้สมเด็จย่า..ได้รับการดูแลที่ดีขึ้น... เห็นภาพไหม...? กลางคืน .... ในหลวงไปอยู่กับสมเด็จย่า... คืนละหลายชั่วโมง..ไปให้ความอบอุ่นทุกคืน
ลองหันมาดูตัวเราเองซิ... ตอนพ่อแม่ป่วย..โผล่หน้าเข้าไปดูหน่อยนึง ถามว่า...ตอนนี้..อาการเป็นยังไง....? พ่อแม่...ยังไม่ทันตอบเลย ฉันมีธุระ งานยุ่ง ต้องไปแล้ว.... โผล่หน้าไปให้เห็น... พอแค่เป็นมารยาท..แล้วก็กลับ.. เราไม่ได้ไปเพราะความกตัญญู...
เราไม่ได้ไปเพื่อทดแทนพระคุณท่าน........น่าอายไหม...?
ในหลวง...เสด็จไปประทับกับแม่... ตอนแม่ป่วย....ไปทุกวัน...ไปให้ความอบอุ่น... ประทับอยู่วันละหลายชั่วโมง...นี่คือ...สิ่งที่ในหลวงทำ
คราวหนึ่ง...ในหลวงป่วย...สมเด็จย่า...ก็ป่วย.. ไปอยู่ศิริราช..ด้วยกัน..อยู่คนละมุมตึก.. ตอนเช้า..ในหลวงเปิดประตู...แอ๊ด......ออกมา... พยาบาลกำลังเข็นรถสมเด็จย่า ...ออกมารับลมผ่านหน้าห้องพอดี
ในหลวง..พอเห็นแม่.. รีบออกจากห้อง..มาแย่งพยาบาลเข็นรถ
มหาดเล็ก ...กราบทูลว่า ไม่เป็นไร.. ไม่ต้องเข็น มีพยาบาลเข็นให้อยู่แล้ว ในหลวงมีรับสั่งว่า.....แม่ของเรา.... ทำไมต้องให้คนอื่นเข็น.... เราเข็นเองได้...
นี่ขนาดเป็นพระเจ้าแผ่นดิน...เป็นกษัตริย์....ยังมาเดินเข็นรถให้แม่ ยังมาป้อนข้าว...ป้อนน้ำให้แม่...ป้อนยาให้แม่ ให้ความอบอุ่นแก่แม่....เลี้ยงหัวใจแม่... ยอดเยี่ยมจริง ๆ... เห็นภาพนี้แล้ว.....ซาบซึ้ง.....
มาตามดูต่อ.....

หวังที่ 3. เมื่อถึงยาม...ต้องตาย...วายชีวา... หวังลูกช่วย..ปิดตา.......เมื่อสิ้นใจ...
วันนั้น... ในหลวง..เฝ้าสมเด็จย่า อยู่จนถึงตี 4 ตี 5 เฝ้าแม่อยู่ทั้งคืน... จับมือแม่..กอดแม่...ปรนนิบัติแม่... จนกระทั่ง.."แม่หลับ..." จึงเสด็จกลับ...
พอไปถึงวัง... เขาโทรศัพท์มาแจ้งว่า...สมเด็จย่าสิ้นพระชนม์... ในหลวง..รีบเสด็จกลับไป..ศิริราช... เห็นสมเด็จย่า..นอนหลับตาอยู่บนเตียง.. ในหลวงทำยังไงครับ......?
ในหลวงตรงเข้าไป....คุกเข่า.... กราบลงที่หน้าอกแม่.... พระพักตร์ในหลวง...ตรงกับหัวใจแม่... "ขอหอมหัวใจแม่...เป็นครั้งสุดท้าย......" ซบหน้านิ่ง....อยู่นาน... แล้วค่อยๆ...เงยพระพักตร์ขึ้น.... น้ำพระเนตรไหลนอง......ต่อไปนี้....จะไม่มีแม่ให้หอมอีกแล้ว.... เอามือ...กุมมือแม่ไว้ มือนิ่ม ๆ ...ที่ไกวเปลนี้แหละ ที่ปั้นลูก...จนได้เป็น กษัตริย์... เป็นที่รักของคนทั้งบ้านทั้งเมือง... ชีวิตลูก...แม่ปั้น...
มองเห็นหวี....ปักอยู่ที่ผมแม่.... ในหลวงจับหวี...ค่อย ๆ หวีผมให้แม่... หวี...หวี...หวี.... หวี...ให้แม่สวยที่สุด.... แต่งตัวให้แม่...ให้แม่สวยที่สุด... ในวันสุดท้ายของแม่....
เป็นภาพที่ประทับใจอาจารย์ที่สุด.... เป็นสุดยอดของลูกกตัญญู... หาที่เปรียบไม่ได้อีกแล้ว....
กษัตริย์...ยอดกตัญญู
ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ



โดย: น้องถามวัต (บ้านที่ไม่มีอะไร ) วันที่: 5 สิงหาคม 2553 เวลา:18:16:28 น.  

 
พี่Ohครับ...

...ผิดที่เธอคนเดียว...ที่ทำให้ความรักเกิด...เพื่ออะไร...

...บางอย่าง...กลับไปเป็นเหมือนเดิม...กลับไปวันที่ไม่มีใครให้สบตา...

...ผิดที่เธอคนเดียว...ที่ทำให้ความรักเกิด...เพื่ออะไร...

...เมื่อต่าง...ต่างก็รู้กันอยู่ว่าเรา...อยู่บนโลกที่ควรห่างกัน...

เครดิดจากพี่ปนัดดา เรืองวุฒิ


โดย: น้องถามวัต (บ้านที่ไม่มีอะไร ) วันที่: 5 สิงหาคม 2553 เวลา:18:25:35 น.  

 
ขอบคุณคุ่ น้องถามวัต ที่นำข้อความดีๆ มาฝากกัน
ประทับใจมากคุ่ะ
ดีใจมากที่ได้เกินมาเป็นคนไทย เกิดมามีกษัตริย์ที่เป็นที่รัก
เคารพ และเป็นตัวอย่างที่ดีให้เราได้ทุกเรื่อง
ขอบคุณอีกครั้งค่ะ


โดย: kae IP: 180.180.110.217 วันที่: 5 สิงหาคม 2553 เวลา:21:10:29 น.  

 

น้องถามวัตจ๋า ..Thankslot สำหรับข้อความดีๆ เกี่ยวกับพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเราค่ะ

แถมท้ายด้วยอารมณ์ขันเล็กๆ ว่า ผิดที่พี่เองที่ไปคาดหวังเค้าเนาะ ..อิอิ.. ไว้ว่างๆ จะร้องเพลงนี้ให้ฟังนะคะ เผอิญพี่เป็นนักร้องเสียงหลงตัวยงเลยค่าาาา ...ต้องทนฟังให้เพราะให้ได้นะคะ ..คริ คริ




























































โดย: ใกล้รุ่งoh IP: 124.121.222.121 วันที่: 5 สิงหาคม 2553 เวลา:23:21:03 น.  

 
โอทำอะไรน่ะ ทำไมกล่องความเห็นมันย้วยอย่างนี้น่ะ...ฮ่าๆๆๆๆ

ไม่ได้ส่งเสียงนาน เหมือนเดิม งานเยอะ เลี้ยงหลาน ฝนตก ออกจากบ้านไม่ได้ อาทิตย์ที่ผ่านมานี้ต้องนับเลยว่ามีวันที่แดดออกกี่วัน งานการล่าช้า รวนเพราะฝนไปเยอะเลยค่ะ

เพียงใจที่ผูกพันฉบับละครแม้ว่าจะมีนายหัวหฤษธิ์ มาดึงดูดความสนใจก็ตาม แต่พี่เสือเด็กฝรั่งไข่ทิ้ง กลายหน้ามาเป็นลูกจีนทิ้ง ก็ไม่โสภาในอารมณ์ซะแล้ว เพราะงั้นเลยไม่ดู ดีที่สุด เก็บพี่เสือน้องมุกไว้ในความทรงจำดีกว่า

ช่วงนี้ตั้งใจทะยอยอ่านนิยายที่จัดว่าน้ำเน่า อ่านแล้วอย่าคิดมาก คือว่าซื้อมาตุนไว้เต็มบ้านกะว่าเล่มไหนไม่เข้าท่าก็จะเอาไปปล่อยหาเงินคืนมาซื้อเล่มใหม่ซะหน่อย ปรากฎว่าพอเราไม่คาดหวัง เลยอ่านนิยายเน่าๆที่สนุกได้หลายเล่ม จากที่คิดว่าน่าจะขายเกือบหมดเหลือปล่อยออกแค่ไม่กี่เล่มเอง ฮ่าๆๆๆๆ ผิดคาด เดี๋ยวจะมา ment ย่อๆให้ฟัง ช่วงนี้ไม่มีอารมณ์รีวิวนิยายยาวๆแล้วล่ะค่ะ นอกจากไม่มีเวลาแล้ว ไปเห็นอะไรๆเกิดขึ้นที่บล็อกคนอื่นแล้วเราเลยฝ่อค่ะ



โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.23, 110.164.168.191 วันที่: 8 สิงหาคม 2553 เวลา:17:38:08 น.  

 
1. มนตรากามเทพ ของ นิสรีน

พระเอกเป็นลูกชายประธานาธิบดีนางเอกเป็นลูกสาวฑูตพระเอกเห็นนางเอกครั้งแรกก็ปิ๊งเลย วางแผนเข้าหานางเอกโดยไม่บอกฐานะจริงของตัวเองให้นางเอกรู้ นางเอกก็ซื่อมากผ่านมาเกินครึ่งเรื่องแล้วยังไม่รู้เลยว่าพระเอกเป็นใคร เรื่องราวไปได้เนิบๆเรียบๆ พระเอกเอาแต่ใจจนบางครั้งเหมือนเด็กที่ไม่ยอมโต สำนวนภาษาแปลกๆดี มีบ้างให้ตัวละครคิดเองต่อเรื่องเองด้วย สิ่งที่ไม่ชอบคือผู้เขียนไม่ยอมบอกว่าตัวละครในเรื่องใช้ภาษาอะไรคุยกันตั้งแต่แรกเพราะพระเอกนางเอกไม่ใช่คนชาติเดียวกันที่จะพูดภาษาเดียวกันฟังกันรู้เรื่อง แต่ผู้เขียนดันให้พระเอกไปได้ยินนางอกคุยกับเพื่อนคนไทยแล้วเข้าใจเรื่องราวทุกอย่าง คนอ่านเลย...เอ๋อ....เลยว่าพระเอกมันไปเรียนภาษาไทยเอาตั้งแต่เมื่อไหร่

2. พรหมประกาศิต ของ พันวลี

เริ่มต้นดีเป็นจุดดึงดูดใหญ่มากเพราะนางเอกเรียกพระเอกว่า "อา" ต้องเป็นรักต่างวัยแน่เลยซึ่งก็ใช่ค่ะพระเอกก็แก่กว่านางเอกสิบกว่าปีเป็นเพื่อนรุ่นน้องของพ่อนางเอก ต่อมาถูกพ่อนางเอกหักหลังพาคู่หมั้นหนี พระเอกก็เลยแค้นมาก แต่พระเอกต้องมารับดูแลนางเอกเพราะพ่อนางเอกกับคู่หมั้นตายในวันที่หนีไปด้วยกัน พระเอกไม่รู้ทำยังไงกับความแค้นนี้ดีก็เลยลงเอากับนางเอก ไม่ยอมเลิกแค้น
เสียทีทั้งที่เวลาก็ผ่านไปตั้งสี่ปีจนนางเอกเรียนจบ นิยายเล่มนี้เดินตามสูตรนิยายพระเอกแก้แค้นเป๊ะๆๆๆ เรียกว่าเป็นเด็กดีมาก มันเลยทำให้เรื่องดูเชย.....เรียบ เรื่อย ไม่มีจุดเด่น หรือจุดพีค ของเรื่องเลย ทั้งที่มันน่าจะสนุกได้มากกว่านี้ บีบหัวใจได้มากกว่านี้ แต่พระเอกดูแค้นบ้าบอมาก เราไม่เข้าใจจริงๆเลยนะว่า มันจะแค้นเอาอะไนักหนา ไม่เข้าใจ อ้ะ........

3. กรงมาร ของ อุมาริการ์

พระเอกต้องการแก้แค้นพ่อนางเอกที่หลอกล่อน้องสาวต่างแม่ของพระเอกให้หลงรักจนตั้งท้องแต่กลับไม่ยอมรับและให้ไปทำแท้งจนตกเลือดเกือบตาย พระเอกก็เลยต้องการแก้แค้นและเอาคืนเลยวางแผนจับนางเอกึ่งเป็นนางแบบมากักขังที่เกาะส่วนตัวเกือบสุดเขตชายแดนไทย พระเอกปลอมตัวเป็นไอ้หนุ่มตังเกพานางเอกมาอยู่กระท่อมโกโรโกโส บังคับให้นางเอกใส่ผ้าถุง ใส่เสื้อคอกระเช้า เรียกว่าหลุดมาดสาวสวยไฮโซไปเลย ตามธรรมเนียมของนิยายแนวนี้สุด ท้ายนางเอกก็รักพระเอกในคราบหนุ่มตังเกเข้าจนได้ จนตั้งท้อง ........ก่อนอื่นต้องบอกว่านิยายเรื่องนี้สนุกมากกกกกกกก สนุกเกินความคาดหมายไม่คิดว่าเรื่องราวธรรมดาๆแบบนี้จะสนุกและชวนติดตามได้ผิดคาด โดยเฉพาะตอนจบ ฉากที่นางเอกง้อพระเอกเรียกว่าได้ใจมากเลยค่ะ นางเอกยอมลดศักดิ์ ศรีของตัวเองสุดๆไปเลย ตอนที่อ่านนิยายเล่มนี้เรากับน้องสาวแย่งกันอ่านเลยค่ะ ใครวางหนังสือเพื่อไปทำอะไรเข้าเนี่ย เป็นอันเสร็จโจร....เป็นนิยายเรื่องแรกในรอบหลายปี
ที่พี่กับน้องใจตรงกัน และต้องแย่งกันอ่าน ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

4. ศัตรูพิศวาส ของ เพฑูรย์

นางเอกมีความอิจฉาพระเอกที่เป็นลูกติดมารดาเลี้ยงของตัวเองมาตลอดกลัวว่าพระเอกจะมาแย่งความรักไปจากพ่อ (พ่อแม่นางเอกเลิกกันนางเอกอยู่กับแม่แต่พ่อกับแม่ไม่ได้เกลียดกันยังติดต่อกันอยู่) และจะมาแย่งมรดกที่เป็นไร่ไปนางเอกก็เลยเปลี่ยนความคิดที่จะไปเรียนต่ออเมริกากลับไปทำงานที่ไร่แทนเรียกว่าโรคงกกำเริบว่างั้นเถอะ ซึ่งก็เข้าทางพระเอกที่แอบรักนางเอกมาตั้งแต่ยังเด็ก และรอเวลาที่จะพิสูจน์ตัวให้นางเอกเห็นความในใจของตนแต่พระเอกก็ไม่ได้บอกตรงๆมีแต่แสดงออกเป็นนัยๆหวังจะให้นางเอกรู้เองแต่ก็นะ...พ่อคุณ ถ้าพ่อไม่พูดแล้วน้องเขาจะรู้เหรอ กว่าจะลงเอย และแล้วความจริงก็ปรากฏ เข้าใจกันได้ก็เกือบจบเล่ม ............แน่นอนว่าเพฑูรย์ เป็นนักเขียนจัดอยู่ในสถานะคนโปรดคนหนึ่ง มันจึงมีแค่สนุกมากหรือสนุกน้อยเท่านั้น และเราก็สังเกตมาสักพักแล้วล่ะว่าเรื่องของเพฑูรย์ที่ออกกับไลท์ออฟเลิฟจะสนุกกว่าที่ออกกกับสนพ.อื่น เรื่องนี้ก็เช่นกัน เรื่องนี้มีทำให้เราต้องหลั่งน้ำตานะคะ แต่เป็นน้ำตาแห่งความสงสารพระเอกค่ะ นานมากแล้วนะคะนับจากที่ต้องร้องไห้จนตาบวมให้กับพ่อดอกมะลิจากคู่กรรมก็เพิ่งมีเรื่องนี้ล่ะค่ะที่เราร้องไห้เพราะสงสารพระเอก สงสารที่ว่าพระเอกนั้นรักนางเอกมาก ยอมเสียสละทำอะไรให้กับนางเอกตั้งหลายอย่างโดยที่นางเอกไม่รู้ ยอมให้นางเอกเข้าใจผิดตัวเองฝ่ายเดียว เลยมีจี๊ดค่ะ

5. เมียแบล็คเมล ของ เพาพะงา

อารมณ์เรื่องนี้คล้ายอ่านนิยายของฮาโรควินโรมานซ์คอนิยายโรมานซ์คงนึกภาพออกว่าเรื่องราวมันจะออกมา
ในรูปแบบไหน แทบไม่ต้องเดา นางเอกกับน้องชายต้องช่วยเหลือตัวเองกระเสือกกระสนเอาตัวรอดในนิวยอร์ก
กันเพียงสองคนพี่น้องหลังจากแม่ตาย วันหนึ่งน้องชายนางเอกดันไปงัดรถราคาแพงของพระเอกเข้า แล้วถูกพระเอกจับได้ นางเอกต้องมาช่วยน้องเจรจาต่อรองก็เลยเข้าทางพระเอกที่กำลังต้องการเมียปลอมๆซักคนเพื่อไปแสดงตัวและรับมรดกเป็นไร่เก่าๆที่กำลังจะเจ๊งไม่เจ๊งแหล่ของพ่อ นางเอกก็เลยต้องยอมไม่งั้นน้องชายติดคุกแน่ดังนั้นเมื่อตกลงกันได้นางเอกกับน้องชายก็เลยถูกพระเอกพามาทิ้งไว้ที่ไร่ แล้วพระเอกก็ไม่ใยดี กลับไปสำเริงชีวิตในเมืองต่อ ส่วนนางเอกพอมาอยู่ที่ไร่ เห็นความทรุดโทรม เห็นคนงานที่ต้องมีชีวิตอยู่ด้วยผลผลิตของไร่แล้วก็ทนไม่ได้อีกอย่างนางเอกเป็นคนขยันขันแข็งทำมาหากินอยู่เป็นทุนเดิมก็เลยลงมือปรับปรุงไร่ให้สวยงาม สดใส โดยใช้เงินที่พระเอกจ่ายเป็นค่าจ้างแต่งงานนั่นแหล่ะเอามาลงทุน พอพระเอกลับมาเห็นไร่ของตัวเองอีกครั้งถึงกับอึ้งไปเลย
แถมตอนนี้คนงานทุกคนในไร่ก็พากันรักนางเอกไปกันหมดแล้ว............นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายที่เราเซอร์ไพรส์มากเลยค่ะเพราะว่าสนุกเกินราคา 99 บาทมากๆๆๆๆๆ ชอบนางเอกมากๆเลย รักดี ใจดี สู้ชีวิต ชอบเวลาที่นางเอกทำอะไรพระเอกไม่ได้นางเอกก็ร้องไห้เอาซะเลย ไม่ได้ร้องแบบคร่ำครวญนาสรำคาญนะคะ แต่แบบเธอร้องไห้เอาเลยน่ะค่ะ ดูน่ารักดี แต่พระเอกนี่สิ ท่านหื่นมากกกกกกก แล้วคนเขียนก็ช่างบรรยายนะเวลาที่ท่านต้องพึ่งพาแม่น้องนางทั้งห้าน่ะค่ะ เป็นว่าเราชอบผลงานของเพาพะงาค่ะและคิดว่าจะติดตามผลงานเล่มใหม่ๆของเขาต่อไปด้วย เน่าแต่มีเทสต์ แบบนี้ ถูกใจใช่เลยจริงๆค่ะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.23, 110.164.168.191 วันที่: 8 สิงหาคม 2553 เวลา:18:22:18 น.  

 
6. บ่วงรัก....ร้อยเล่ห์ ของ โชกุนา

ต่อเนื่องจากบ่วงรัก...พันใจที่เปิดตัวพระเอกนางเอกไว้บ้างแล้วเรื่องนี้พระเอกเป็นตำรวจพ่อม่ายลูกติดหนึ่งคนนางเอกเป็นคุรครูแลเจ้าของโรงเรียนอนุบาลที่ลูกชายพระเอกเรียนอยู่ พระเอกปิ๊งนางเอกตั้งแต่เจอครั้งแรกเลยวางแผนหาทางได้เจอนางเอกบ่อยๆ แต่ให้เผอิญว่านางเอกไม่ใช่ครูอนุบาลธรรมดาแต่มีพ่อเป็นถึงท่านนายพลมีแม่เป็นคุณหญิงงานนี้พระเอกและลูกชายเลยต้องใช้ความพยายามอย่างหนักในการเอาชนะใจว่าที่พ่อตาแม่ยาย...........เมื่อเทียบกับผลงานเล่มบ่วงรัก....พันใจแล้วถือว่าผู้เขียนมีพัฒนาการเขียนที่ดีขึ้นกว่าก่อนมาก ไม่เจอรูรั่วมากเหมือนกับบ่วงรักพันใจ สิ่งที่ชอบคือความสัมพันธ์ในครอบครัว
และการที่มีเด็กเป็นตัวชูโรงทำให้โทนเรื่องดูซอฟท์และอ่อนโยนขึ้นทันที หากจะมีสิ่งเดียวที่ไม่ชอบคือการที่ท่านนายพลเรียกแทนตัวเองว่า "GU" กับว่าที่ลูกเขยทุกคำ อันนี้ไม่ชอบเลย น่าจะใช้คำว่า "ผม" "คุณ" ตามปกติมากกว่า ซึ่งเวลาที่มันออกจากปากของผู้ใหญ่ระดับนี้แล้ว มันทำให้ดูน่าเกรงขาม น่าจะปรามว่าที่ลูกเขยได้ในทีอยู่แล้ว พอใช้คำว่า 'GU' เราเลยกร่อยเลยค่ะ

7. นางบำเรอพญามาร ของ ธีรตี

นางเอกเป็นลูกนอกสมรสของเศรษฐีอเมริกันคนหนึ่งแต่เพราะความที่พ่อไม่เคยยอมรับการมีตัวตนของเธอ
และแม่และไม่เคยยื่นมือช่วยเหลือใดๆเลยทำให้สองแม่ลูกต้องช่วยเหลือตัวเองเพื่อให้อยู่รอดให้ได้ นางเอกก็ไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัยเพราะต้องออกมาทำงานซึ่งตอนนี้ก็คือเป็นสาวเสริฟในภัตตาคารแห่งหนึ่ง ต่อมาแม่นางเอก
ป่วยหนักต้องผ่าตัดสมองนางเอกบากหน้าไปขอความช่วยเหลือจากพ่อแต่เพราะความหยิ่งผยองที่มีแต่ต้นทำให้นางเอกไม่ยอมเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากพ่อ แต่จะมาขอยืมเงินแทนซึ่งพ่อนางเอกก็ใจดำได้โล่ห์เช่นกันที่ไม่ยอมให้เงินนางเอกยืม นางเอกเลยต้องยอมรับข้อเสนอของพระเอกที่มาขอซื้อตัวนางเอกจะเอาไปนอนด้วยตอนแรกนางเอกแค่กะหลอกพระเอกเอาเงินได้มาเท่านั้น แต่นางเอกไม่เคยรู้ว่าพ่อ และพี่ชายต่างแม่นั้นคอยติดตามดูแลนางเอกอยู่ห่างๆตลอดเวลา และเมื่อรู้ว่านางเอกพลาดพลั้งไปกับพระเอกแล้ว พ่อนางเอกก็เลยบังคับให้พระเอกต้องแต่งงานกับนางเอก พระเอกก็เลยโกรธนางเอกหาว่ามาแบล็คเมลตัวเอง..............เรื่องนี้ระดับความสนุกอยู่ในเกณฑ์ใช้ได้ดีทีเดียวค่ะ อ่านแล้วติดหนึบไม่วางอีกเล่ม ก็อย่างที่บอกถ้าเรารู้ว่าแนวเรื่องมันก็เน่าๆ โรมานซ์แบบนี้ ถ้าอ่านแล้วสร้างความหวังมากมายล่วงหน้า ก็อาจผิดหวังได้ ประมาณว่าไม่เห็นมีอะไรแปลกใหม่ แต่ถ้าปล่อยใจให้ลอยไปกับเรื่องแล้วเราคิดว่านิยายชุดนี้ของอินเลิฟโอเคใช้ได้เลยนะ แต่ทั้งนี้ต้องเลือกชื่อคนเขียนด้วยค่ะ สำหรับธีรตีนี่เราคิดว่าสอบผ่านกับรสนิยมของเรานะคะ ตัวละครที่เราชอบและรอคอยเวลาเป็นเล่มของเขาคือเดเมียนพี่ชายต่างแม่ของนางเอก กับอีกเล่มที่เป็นเรื่องของเพื่อนสนิทพระเอก ผู้ชายทั้งสามคนนี้ได้เมียเป็นสาวไทยทั้งหมดเลยค่ะ น่าติดตามมาก แม้จะเน่าก็เเถอะ อิ อิ

8. เจ้าสาวของซาตาน ของ สาริศา

เรื่องนี้ฉากเป็นประเทศสเปนค่ะ นางเอกพอเรียนจบก็เดินทางมาสเปนเพื่อหางานทำจะได้หาเงินส่งไปช่วยเหลือที่บ้านโดยมีพี่สาวที่มาอยู่ที่นี่นานแล้วแนะนำ แต่นางเอกไม่รู้ว่าพี่สาวของตัวนั้นก็ไม่ธรรมดา ไปทำให้น้องชายของพระเอกหลงรักคลั่งไคล้ จนสุดท้ายพอถูกพี่สาวนางเอกทิ้งก็เลยเมาเหล้าตาย พระเอกก็เลยแค้นมาก วางแผนสร้างกับดักให้ผู้หญิงที่หลอกน้องชายตัวเองมาติดกับ นางเอกซึ่งถูกพี่สาวขอให้ปลอมตัวมาแสดงตนเป็นเมียน้องชายพระเอกเพื่อรับพินัยกรรมแทนก็เลยถูกพระเอกก็เลยจับนางเอกไปกักขังด้วยความเข้าใจผิด.............เรื่องนี้เบาไปหน่อยค่ะ โดยเฉพาะตอนท้ายเรื่องที่ผู้เขียนคลี่คลายเรื่องได้ บาง และ ชวนงงงัน ไม่น้อยประเด็นการปลอมตัว สลับตัว ระหว่างนางเอกกับพี่สาว ค่อนข้างเหลือเชื่อ

9. เจ้าสาวนางบำเรอ ของ สาริศา

พระเอกกับนางเอกเคยเป็นแฟนกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย แต่มามีเรื่องให้พระเอกเข้าใจนางเอกผิดก็เลยขอเลิกซึ่งช่วงนั้นบ้านนางเอกกำลังเจอมรสุมพ่อตาย ฐานะทางเศรษฐกิจซวนเซ นางเองก็เลยไม่ได้ติดตามแก้ไขความเข้าใจผิดของพระเอกมากนักว่าทำไมพระเอกถึงได้ขอเลิกกับตัวเองทั้งที่ก็พยายามอธิบายเหตุผลต่างๆนานาแล้วพระเอกก็ไม่ฟังหาว่านางเอกนอกใจถ่ายเดียว
ซึ่งหลังจากที่เลิกกับนางเอกแล้วพระเอกก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน ทำตัวเป็นเพลย์บอย ใช้ผู้หญิงเปลือง ไม่แคร์ใคร วันหนึ่งนางเอกจำต้องบากหน้าโทรหาพระเอกเพื่อขอความช่วยเหลือจากพระเอก เพราะนางเอกต้องการเงินมาผ่าตัดแม่ที่เป็นโรคเนื้องอกในสมองพระเอกยอมให้เงินแต่นางเอกต้องมาอยู่กับพระเอกหนึ่งเดือน (หรือสองเดือนหว่าจำไม่ได้แล้ว) ซึ่งพระเอกก็ลงมือแก้แค้นด้วยการ
กลั่นแกล้งนางเอกและข่มขืนนางเอกจนนางเอกป่วยแทบตายพอพาไปหาหมอพระเอกก็ถูกคุณหมอต่อว่าที่ทำกับนางเอกรุนแรง ซึ่งพระเอกก็รู้เอาทีนี้แหล่ะว่านางเอกนั้นบริสุทธิ์มาตลอด............เรื่องนี้อ่านครั้งแรกไม่ผ่านค่ะ รู้สึกว่าอะไรกันนี่พระเอกแย่มาก พล็อตก็งั้นๆ แต่พอกลับมาอ่านอีกครั้งเออแปลกแฮะอ่านคราวนี้กลับสนุกและมีน้ำตาร่วงเพราะสงสารนางเอกอีกต่างหาก มันมีบางฉากที่เรียกน้ำตาและทำให้หัวใจจี๊ดดดดดดดด ขึ้นมาได้ จากที่ไม่ชอบก็เลยกลายเป็นว่าชอบไปได้ซะงั้น



โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.23, 110.164.168.191 วันที่: 8 สิงหาคม 2553 เวลา:19:07:25 น.  

 
10. เมียทาส ของ สาริศา

นางเอกติดตามแม่ที่จากเมืองไทยมาแต่งงานกับหนุ่มกรีกแต่พบว่าชีวิตไม่ได้สวยงามดั่งฝันแม่ต้องมาอยู่กับฝรั่งกรีกที่จนๆทำงานหนักจนป่วยตายนางเอกเกือบถูกคนในบ้านข่มขืนแต่รอดมาได้นางเอกก็เลยหนีออกจากบ้านมาทำงานเป็นสาวใช้จากโรงแรมเล็กๆจนได้มาเป็นสาวใช้ในโรงแรมใหญ่ วันหนึ่งนางเอกถูกพระเอกที่เป็นแขกห้องพักชั้นวีไอพีลวนลามและกล่าวหาว่านางเอกขโมยทรัพย์สินแถมพระเอกยังจองล้างจองผลาญนางเอกจนถูกไล่ออกจากงานและถูกไล่ออกจากที่พักเพื่อให้นางเอกไปกับตัวเองเพื่อให้ไปเป็นสาวใช้เพื่อคอยดูแลพี่สาวของพระเอกที่ป่วยสมองและจิตใจได้รับความกระทบกระเทือนจากการที่ตกจากบันไดในวันแต่งงานของตัวเองที่เจ้าบ่าวหนีวิวาห์ พระเอกปักใจเชื่อข้อมูลที่จ้างนักสืบทำงานว่านางเอกนี่แหล่ะที่เป็นต้นเหตุให้น้องเขยของเขาลุ่มหลงจนทอดทิ้งพี่สาวของตัวเอง แต่พระเอกไม่เคยรู้ว่าข้อมูลที่ได้มานั้นมันไม่ถูกต้อง และพระเอกกำลังจะลงโทษ ผิดคน......................เรื่องนี้ก็สนุกดีค่ะ นางเอกสู้ชีวิตดี นิยายแนวฮาโรควินที่ตะลุยอ่านมาหลายเล่มนี้มีสิ่งหนึ่งที่เราชอบมากเลยก็คือนางเอกเป็นคนสู้ชีวิตดี ส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดมาเป็นคุณหนูผู้ร่ำรวยอะไร แต่กลับเป็นคนชั้นแรงงานของสังคม ต้องขยันขันแข็ง หนักเอาเบาสู้ ซึ่งเราคิดว่าเป็นอะไรที่ดีนะ ไม่ได้ สอนให้งอมืองอเท้ารอโชคชะตา หรือว่ารอผู้ชายรวยๆจะตกจากฟ้ามาหาเอง แต่นะ.......นางเอกเหล่านี้ก็ได้ผู้ชายรวยๆไปครอบครองทั้งนั้นเลยเน๊าะ เฮ็อ...ลิขิตฟ้าหรือจะสู้ลิขิตคนแต่ง ฮ่าๆๆๆๆๆๆ นางเอกเรื่องนี้รักพี่สาวพระเอกมากเลยค่ะ ดูแลเป็นสาวใช้ที่ดีมากเลย ส่วนตัวอิจฉาก็สมชื่อและฐานะ ช่างร้ายจริงๆ เล่มนี้เป็นเล่มแรกในผลงานสามเล่มของสาริศาที่มีจำนวนหน้ามากกว่าสองเล่มแรก มันก็เลยทำให้ผู้เขียนขยายรายละเอียดต่างๆได้ดีขึ้นและดูลงตัวกว่าเดิม

11. รอยซาตาน ของ บุหลันราตรี

พ่อพระเอกเป็นคนงานก่อสร้างทำงานให้กับพ่อนางเอกต่อมาพ่อตายขณะกำลังก่อสร้างแม่พระเอกพาพระเอกย้ายเข้ามาทำงานบ้านให้กับพ่อนางเงอกซึ่งทั้งคู่ไม่รู้ว่าพ่อนางเอกนั้นชอบข่มเหงคนงานหญิงในบ้านและแม่พระเอกก็ไม่พ้นเช่นกัน พระเอกซึ่งเริ่มโตเป็นหนุ่มแล้วพยายามช่วยเหลือแม่ แต่ก็ช่วยไม่ให้พ่อนางเอกรังแกแม่ไม่ได้พระเอกกับแม่ถูกกักขัง แม้พระเอกจะช่วยแม่ออกมาจากบ้านพ่อนางเอกได้แต่ต่อมาแม่ก็ป่วยตายจากการตรอมใจ พระเอกก็เลยแค้นบ้านนางเอกมาก และวางแผนจะเอาคืนเมื่อเขามีโอกาส สิ่งเดียวที่พระเอกรู้สึกดีในบ้านหลังนั้นก็คือ "คุณหนู" แม้จะเป็นเด็กที่เอาแต่ใจแต่ระหว่างที่ถูกขังคุณหนูก็เป็นคนคอยแอบเอาช็อกโกแล็ตมาให้พระเอกกิน พระเอกจึงมีภาพที่งดงามของคุณหนูผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยบังคับให้เขาช่วยระบายสีการบ้าน ซึ่งต่อมาพระเอกก็วาดภาพเหมือนของแม่และคุณหนูเป็นที่ระลึกในยามที่เขาอยู่ต่างประเทศ และเมื่อพระเอกกลับมาอีกครั้งคราวนี้เขากลายเป็นเจ้าของบริษัทก่อสร้างขนาดใหญ่ ร่ำรวย และพร้อมที่จะเอาคืนครอบครัวนางเอกทุกเมื่อทุกเวลา ด้วยวิธีการที่เขาและแม่เคยได้รับทุกประการ และทุกสิ่งก็กำลังเป็นใจให้กับแผน
การของพระเอก เมื่อตอนนี้ฐานะทางการเงินของบริษัทพ่อนางเอกกำลังง่อนแง่น รวมถึงโฉนดบ้านและที่ดินที่อยู่ในกำมือของพระเอกในขณะนี้แล้วด้วย.............

พล็อตแบบนี้เคยเห็นในนิยายโรมานซ์ฝรั่งมาก่อน พอมาเจอแบบของไทยเข้าก็พออ่านได้ในช่วงแรก ที่ว่าพออ่านได้ เพราะคิดว่าเรื่องมันเนือยไปค่ะ มีการบรรยายความรู้สึกนึกคิดมากไปหน่อย โดยเฉพาะถ้อยคำของยุพาแม่บ้านของพระเอกที่เราคิดว่าผู้เขียนบรรจงใส่ความสวยงามมากเกินไป เวลาที่อ่านมันเลยรู้สึกว่าไม่ค่อยเป็นธรรมชาตินัก นางเอกนี่สิเป็นอะไรที่เรียกว่าผิดคาดเพราะผู้เขียนสร้างนางเอกมาให้ไม่ค่อยมีความน่ารักนักซึ่งเราก็คิดว่าโอเคนะเพราะนางเอกถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กเลยอาจดูเป็นพวกเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อไปบ้าง แต่เนื้อแท้นางเอกก็เป็นคนดีเพียงแต่ต้องมีใครสักคนมากระทุ้งและเปิดตานางเอกให้ได้เรียนรู้อะไรต่างๆในชีวิตมากขึ้น ซึ่งใครคนนั้นก็คือพระเอกนั่นเอง และพระเอกก็ช่างดีกับนางเอกซะจริงๆ แบบว่าเกือบเสียดายพระเอกแทนนางเอกแน่ะค่ะ กว่านางเอกจะรู้ว่าพระเอกเป็นใครเกี่ยวข้องกับตัวเองแบบไหนก็ตั้งนาน ที่ไม่ชอบคือนางเอกเสียรู้แฟนเก่าด้วยมุกเดิมๆถึงสองครั้ง นางเอกน่าจะมีความระแวดระวังมากกว่านี้

ส่วนที่ชอบและคิดว่าไม่น่าจะเจอในบรรดานักเขียนแนวนี้ก็คือ ความขัดแย้งระหว่างหลักการและกลวิธีการเขียนของคนเขียน จะอธิบายยังไงดี พูดจากที่เราเจอและรู้สึกนะคะ คือเรารู้ว่าผู้เขียนทราบดีว่าพล็อตนิยายแบบนี้มันจะมีจุดไหนบ้างที่เป็นรูรั่ว ที่เป็นประเด็นที่คนอ่านค่อนขอด หรือติติง ซึ่งผู้เขียนก็เอาประเด็นเหล่านั้นมาเขียนดักเอาไว้ในงานของตัวเอง ก่อนที่จะพาคนอ่านเข้าสู่เรื่องราวที่มันต้องมีประเด็นต่างๆ เหล่านี้หล่ะปรากฎให้เห็น เหมือนกับว่าฉันรู้นะว่าเธอ (คนอ่าน) มีคำถามแบบนี้แต่ว่ามันจำเป็นนะที่ฉันต้องพานิยายของฉันให้ไปในทางที่พวกเธอไม่ชอบ เพราะไม่มีมันไม่ได้ อะไรทำนองนี้น่ะค่ะ อธิบายไม่ถูก เพิ่งเคยเจอ เราก็เลยถือว่าคนเขียนเท่มาก และทำให้ชอบงานเล่มนี้ไปโดยปริยาย เรียกว่า ผู้เขียนมีความคิดดี แต่การนำเสนอในแนวแก้แค้นมันดูโบราณไปนิด ก็หวังว่าเล่มหน้า ผู้เขียนน่าจะลองเปลี่ยนแนวดูบ้าง น่าจะช่วยพัฒนาการเขียนให้ ดี+เท่ มากขึ้นไปอีกค่ะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.23, 110.164.168.191 วันที่: 8 สิงหาคม 2553 เวลา:20:01:31 น.  

 
แม๋...เด๋วนี้ผมชักเห็นพี่ดุจจันทร์จะรีวิวแต่หนังสือโรมานนะเนี่ย...

...ไม่ยักรีวิวนิยายหนัก ๆ เหมือนเคยเลย...

...คือผมเป็นคนตัวหนักไงครับ...เลยชอบอะไรต่อมิอะไรแบบหนัก ๆ...

...แต่...พี่ปุ้ยครับ...คนนี้กรณีพิเศษเลย...อย่าเขียนนิยายหนัก ๆ เลยครับ...น้องปวดหัว...

...อย่างดั่งไฟใต้น้ำ...น้องมึนไปหลายวัน...

...ส่วนเพียงใจที่ผูกพันธ์ที่ออนแอร์ไปได้สัปดาห์นั้น...โยธิกาได้ตุ๊กตาทองไปเลย...น่าสงสานมากจริง ๆ ขอยกนิ้วให้...

ส่วนพลอยพิสุทธิ์ผมก็นึกว่าจะได้อยู่ในบ้านพี่เสือนาน ๆ เผื่อจะได้ช่วยน้องมุก...ก็กลับต้องระเห็ดออกไป...เฮ่อ...น่าเสียดาย...จะได้ช่วยปะฉะดะกับแม่ผัวน้องมุกแทน...เสียดายมาก...

คุณแม่ของผมบอกว่า...ช่วงนี้ใกล้วันแม่...ทำม้ายทำไม...เอาบทแม่แรงจังเลย...เสียภาพพจน์ของคุณแม่หมด...ขอบคุณครับ


โดย: น้องถามวัต (บ้านที่ไม่มีอะไร ) วันที่: 9 สิงหาคม 2553 เวลา:18:13:21 น.  

 
แม่..แบบมินตรา แรงได้อีกค่า ..น้องถามวัต ...
คุณอภิรดีเธอถ่ายทอดบทแม่เถื่อนๆ มักมาก เห็นแก่ตัว อย่างมินตราได้ดีจัง ..ดูแล้วหมั่นไส้สุดๆ ..

แต่ถ้าลองได้ดูบทแม่ (ที่ดูสวยกว่าลูกซะงั้น) ที่อีกช่องนึง ..เรื่องของพี่ปุ้ยเหมือนกันน่ะค่ะ .. สวยเกินหน้าเกินตาลูกเหลือเกิน แอบนึกว่า ตอนคนร้ายที่รับจ้างมาจับนัทธมนไปข่มขืนแล้วเจอแม่นัทธมนก่อน เรื่องเดิมเรียกว่า "อีแก่" เห็นแล้วข่มขืนไม่ลง ..
ถ้ามาเจอแม่เวอร์ชั่นนี้ จะยังไงน้อ.. เหอ เหอ..

บทแม่เลี้ยงวรดา ..ก็มีการจ้างนักเลงขับรถมาชน ..เฮ่อ..

..สั่งคุณน้องสาวว่า อย่ากดรีโมทมาช่องนี้เลย ดูแล้วพาลปวดตับ..แต่ก็เหมือนชอบแกล้ง...น่าอัดจริงๆ


โดย: ใกล้รุ่งoh IP: 124.122.135.238 วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:0:07:44 น.  

 
คุณดุจ หายไปนาน กลับมาคราวนี้รีวิว หลายเรื่องเลย
เป็นตัวช่วยสกรีนอย่างดีเลยค่ะ เพราะช่วงนี้หมดเงินไปเยอะ แต่ได้หนังสือที่ถูกใจน้อยมาก ต้องขอบคุณมากๆ เลยค่ะ

ดูละครเพียงใจฯ แล้วค่อนข้างโอเคนะคะ ถือว่ายังไม่ต่างจากบทประพันธ์เท่าไหร่ และที่ชอบมากก็การคัดเลือกตัวละครค่อนข้างเหมาะสม อย่าง อภิรดี กับ รอน เหมาะมาก
ส่วนของช่องหลายสี ไม่ได้ดูเลยค่ะ ใจไม่ถึง ฮึฮึ


โดย: asia IP: 119.31.55.72 วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:12:42:52 น.  

 
ตอนนี้มีซีรีย์ที่เข้าตาเหมือนกันค่ะ
ออกเป็นหนังสือไปแล้วเล่มหนึ่ง คือ พันธนาการนางฟ้า ของ มณีจันท์ ค่ะ กับสำนักพิมพ์ไอวี่
ชอบมากกกกกกก ค่ะ

ถึงจะไม่เข้าตากับปกหนังสือแบบนี้เท่าไหร่ ถ้าเห็นตามร้านหนังสือก็คงไม่ซื้อ แต่ด้วยความที่ตามอ่านมานานในเว็บห้องสมุด ก็เลยต้องเอากับเค้าซะหน่อยค่ะ อิอิ

เนื้อเรื่องตามหนังสือของคุณมณีจันท์ ออกแนวเป็นโรมานซ์ฝรั่งแบบไทยๆน่ะค่ะ สูตรสำเร็จคือนางเอกลูกครึ่ง พระเอกเป็นฝรั่ง แต่ก็แต่งเติมออกมาได้หลายแนวดีค่ะ อ่านแล้วเพลินทีเดียวค่ะ

และเนื่องจากความสามารถในการบรรยายเรื่องค่อนข้างแย่มากน่ะนะคะ - -" คงจะแนะนำได้แค่เป็นลิ้งค์ให้ลองไปอ่านดูน่ะค่ะ
http://www.hongsamut.com/previewwriter.php?adminID=65
เรื่องที่กำลังลงอยู่ตอนนี้คือ กลเกมแห่งความรักค่ะ
แต่ถ้าชอบอ่านแบบในหนังสือกันมากกว่าแบบออนไลน์ รอซักสองสามเดือนคงได้หยิบจับมาอ่านกันค่ะ



โดย: littlep IP: 124.120.23.51 วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:18:44:01 น.  

 
ได้ดู ด้วยแรง(อภินิหาร)อธิษฐาน เห็นมีเกี่ยวกับหมอผงหมอผีด้วย 555 ชักจะไปกันใหญ่แล้วนะเนี่ย เฮ้อ.. ดูเวอชั่นเก่าไม่เห็นออกทะเลอย่างนี้เลย ดีนะที่ไม่ได้ดู แค่วางตัวดาราก็ไม่ใช่แล้วอะ


โดย: ++ IP: 27.130.7.143 วันที่: 11 สิงหาคม 2553 เวลา:13:41:37 น.  

 
****รอยรักบำเรอสวาท ของ พรกมล ดลยา****

พ่อนางเอกรู้ตัวว่าเป็นโรคร้ายและจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานก็เลยวางแผนที่จะหาผู้ชายที่เป็นคนดีและสามารถดูแลรักษาลูกสาวสุดที่รักเพืยงคนเดียวของตัวเอง ซึ่งพระเอกเป็นคนที่พ่อนางเอกเลือกดังนั้นแผนการหว่านล้อมและผูกมัดพระเอกให้จำเป็นต้องแต่งงานจึงเริ่มต้นขึ้นโดยใช้ความรักบ้านเก่าแก่ที่เป็นสมบัติของปู่พระเอกซึ่งขณะนี้ตกอยู่ในมือของพ่อนางเอกมาเป็นเหยื่อล่อ และพระเอกก็เดินลงสู่หลุมหลุมพรางนี้อย่างเต็มใจแกมจำใจในเบื้องต้น ส่วนนางเอกนั้นไม่ยินดีเลยสักนิดเพราะตัวเองก็มีคนมาปองรักและคบหากันอยู่ซึ่งก็มีศักดิ์เป็นน้องของพระเอกนั่นเอง แต่หารู้ไม่ว่าน้องชายของพระเอกนั้นไม่เอาไหนเลยมีลูกเมียแล้วก็ไม่รับผิดชอบนี่ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่พระเอกไม่ชอบนางเอกในตอนแรก แต่เมื่อได้ร่วมชีวิตกัน พระเอกก็แสดงให้เห็นว่าเขานั้นมีความรับผิดชอบ ช่วยเหลือธุรกิจของนางเอกที่กำลังย่ำแย่ให้ดีขึ้น ส่วนนางเอกก็พยายามที่จะเรียนรู้งานและเรียนรู้ที่จะทำความรู้จักสามีของตัวเองไปพร้อมๆกันด้วย

...................เรื่องนี้สำนวนภาษาโอเคค่ะใช้ได้เลย แต่ช่วงแรกๆดูว่ามีอะไรบางอย่างที่เด็กๆไปหน่อย โดยเฉพาะการเล่าถึงพิธีการแต่งงานและความสัมพันธ์ในกลุ่มเพื่อนทั้งของพระเอกและนางเอกเลยทำให้เราฉุกใจคิดนิดหน่อยว่าผู้เขียนนี้อายุเท่าไหร่ ยังเด็กอยู่หรือเปล่า แต่พอผ่านมาได้สักพักก็อ่านได้แม้จะดูเรื่อยๆไปหน่อย

แต่พอถึงช่วงที่พระเอกนางเอกแต่งงานกันแล้วเราคิดว่าเรื่องราวกลับสนุกขึ้นเยอะเลยค่ะ พระเอกหวานมาก แม้จะมีบางช่วงที่เอาแต่ใจ นางเอกก็เริ่มที่จะรักพระเอกแล้ว แม้จะมีอะไรบางอย่างเข้ามาให้ทั้งคู่ต้องเข้าใจผิดกัน

สิ่งที่เราชอบคือความรักของครอบครัวนางเอก โดยเฉพาะตอนที่อาการของพ่อนางเอกกำเริบ เราอ่านแล้วสะเทือนใจมาก เพราะพ่อนางเอกป่วยเป็นโรคเดียวกับพ่อของเราที่เสียไปด้วยมะเร็งตับเช่นกัน และรู้ว่าช่วงเวลาสุดท้ายของพ่อนั้นเจ็บปวดและย่ำแย่เหมือนกับที่ผู้เขียนบรรยายถึงอาการของพ่อนางเอก ซึ่งเราดีใจที่ผู้เขียนให้ความสำคัญกับการให้นางเอกได้แสดงความกตัญญูด้วยการดูแลเอาใจใส่ต่อบุพการี ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีและน่าชื่นชมและใช้สอนใจ
บรรดาลูกๆทุกคนได้ดีว่าขณะที่พ่อแม่ยังมีชีวิตอยู่ให้ดูแลท่านให้ดีให้เต็มความสามารถ เวลาที่ท่านไม่อยู่กับเราแล้วเราจะได้ไม่เสียใจว่าเคยหลงลืมและขาดการเอาใจใส่ทานไปซึ่งจะคิดแก้ตัวเราก็ไม่มีท่านให้ดูแลแล้ว

สรุปว่าเรื่องนี้ผ่านสำหรับเราและยังคงอยู่ในบ้านไม่ไปไหนค่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.23, 110.164.237.169 วันที่: 12 สิงหาคม 2553 เวลา:17:11:27 น.  

 
****เมียโจร ของ พลอยสีน้ำเงิน****

พระเอกเป็นไอ้หนุ่มรุ่นกระทงที่ร่างกายอวบอ้วนหน้าตาดูไม่ค่อยได้ที่กระเซอะกระเซิงมาขออาศัยพักพิงที่บ้านคุณยายของนางเอกกับพ่อ แม้จะได้รับความเอ็นดูจากพี่ชายบุญธรรมของนางเอกให้เป็นเพื่อนแต่พระเอกก็ยังเจียมตัว เมื่อพระเอกได้เห็นหน้านางเอกครั้งแรกก็ถึงกับตกตะลึงตกหลุมรักในความสวยงามน่ารักของนางเอกโดยที่พระเอกไม่ได้มองเห็นเลยว่าความสวยงามนั้นอยู่เบื้องหลังความร้ายกาจเห็นแก่ตัว เอาแต่ใจ ดูถูกเหยียดหยามคนอื่น ปากร้ายถึงขั้นปากไม่ดี เอาที่สุดของนางเอก บ้านที่พระเอกอยู่นั้นอยู่ใกล้กับท่าน้ำที่นางเอกมาอาบน้ำพระเอกแอบมองนางเอกแล้วถูกจับได้ทำให้นางเอกโกรธมากและวางแผนที่จะเอาคืนพระเอกโทษฐานที่ไม่รู้จักเจียมตัว โดยแกล้งเชิญพระเอกให้มาเป็นแขกในงานเลี้ยงวันเกิดของตัวเอง พระเอกก็พาซื่อคิดว่าสาวเจ้าจะมีใจให้จริงๆแต่หารู้ไม่ว่า นางเอกเอาคืนพระเอกอย่างเจ็บแสบและเจ็บปวดปางตายจริงๆเพราะนางเอกจ้างนักเลงมารุมทำร้ายพระเอกในบ้านร้างที่นางเอกหลอกพระเอกไปนั่นเอง จากเหตุการณ์นี้ทำให้พระเอกตาสว่างและต่อมาพระเอกก็มีเหตุให้ชีวิตพลิกผัน สิบปีต่อมาพระเอกกลายเป็นคุณพยัคฆ์ที่เพียงแค่ชื่อก็ทำให้ทุกคนเกรงกลัว แต่สำหรับนวินดาแล้วสายตาตัดพ้อและหมดรักในตัวเธอของเสือในวันที่เธอทำร้ายเขายังคงตามมาหลอกหลอนเธออยู่เสมอ และเขาก็ยังมาหลอนเธออีกครั้งเมื่อพินัยกรรมของคุณยาย บอกว่าเรือนราตรีที่เธอแสนรักนั้นจะตกเป็นของเธอก็ต่อเมื่อเธอต้องแต่งงาน
กับพยัคฆ์หรือไม่ก็ให้เขาเซ็นยินยอมยกบ้านให้แก่เธอก่อนเธอจึงจะมีสิทธิ์ได้รับเรือนราตรีไป หนูนาคิดว่าเธอจะสามารถจัดการกับเสือได้เหมือนเมื่อครั้งอดีต หากเธอไม่รู้ว่าเมื่อเวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน คนที่เคยเรียกใช้ได้เมื่อตอนวัยรุ่นแต่ตอนนี้มันกลับเลวชั่วกว่าที่เธอคิดและกลับเป็นเสือคนที่เธอแสนรังเกียจเข้ามาช่วยเหลือเธอได้ทันทีหากมันก็ทำให้เธอก้าวสู่แผนดัดนิสัยของเขาได้อย่างง่ายดายเช่นกันเมื่อดูถูกกันนักก็ลองมาเป็นเมียโจรดูเอาจริงๆซักทีดีมั๊ย

......................งานของพลอยสีน้ำเงินเล่มนี้สนุกดีทีเดียวเลยค่ะ อ่านได้เพลินชนิดรวดเดียวจบ เรียกว่า ตรึงคนอ่าน
ได้ตั้งแต่ต้น ต้องบอกว่านิยายเล่มไหนก็ตามถ้าสามารถตรึงคนอ่านให้อยู่หมัดได้ตั้งแต่บทแรกนั้น ถือว่าผู้เขียนมีชัยไปตั้งแต่ต้นแล้วค่ะ เพราะ

หลังๆมานี้เราเจอนิยายที่เอาเราไม่อยู่ตั้งแต่อ่านบทแรกเยอะมาก หลายเล่มเลยที่ตอนเลือกซื้อก็ดูว่าโอเค แต่พอเริ่มลงมืออ่านเอาจริงๆกลับทำให้เราต้องวางหมดความสนใจและต้องหาเล่มใหม่มาต่ออยู่บ่อยครั้งเลยค่ะ

สำหรับเรื่องนี้ถ้าจะอ่านให้สนุกคนอ่านต้องทำใจให้ยอมรับกับความร้ายกาจของนางเอกให้ได้นะคะ เพราะหล่อนร้ายจริงๆ ปากจัด ด่ากราดคนไปทั่ว ด่าพระเอก จิกกัด ดูถูกพระเอกตลอดจนน่าหมั่นไส้ แต่มันก็ทำให้เรื่องดูมีสีสันทีเดียว ส่วนพระเอกต้องบอกว่าถ้าไม่ใช่เพราะความรักที่เป็นรักเดียวของเขาที่มีให้กับนางเอกแล้วเขาคงไม่มั่นคงถึงเพียงนี้ แม้จะเปลี่ยนแปลงตัวเองสร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาจนร่ำรวยแต่ลึกๆในใจของพระเอกก็ยังกลัวนางเอกไม่ยอมรับอยู่นั่นเอง พระเอกเป็นอะไรที่รักนางเอกมากกกกกกกก ฉลาดมาดแมน ขรึมเท่มาก จริงๆนะคะพระเอกรักนางเอกมากๆจริงๆ อ่านไปก็อิจฉายัยนางเอกไปเหมือนกัน

บทรักในเรื่องร้อนแรงเหมือนกันแต่มันก็เป็นส่วนสำคัญของเรื่องเพราะเป็นสิ่งที่พระเอกใช้ผูกพันนางเอกให้มีใจกับตัวเอง เราคิดว่าเรื่องนี้ให้โทนอารมณ์ค่อนข้างแรงนิดๆนะคะ มีการเล่นกับอารมณ์ของตัวละครเยอะพอสมควร ซึ่งมันทำให้เรื่องราวหนักแน่นดีค่ะ อ่านแล้วมันมีอะไรติดค้างในใจ ในความรู้สึก อย่างนี้แหล่ะที่เราชอบค่ะ



โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.23, 110.164.237.169 วันที่: 12 สิงหาคม 2553 เวลา:17:40:54 น.  

 
อาจจะสงสัยว่าทำไมช่วงนี้รีวิวิแต่นิยายของอินเลิฟอันนี้ต้องบอกว่ากำลังเริ่มจัดระเบียบกับหนังสือที่ซื้อมาดองค่ะ ก็เลยจะไล่ๆอ่านให้หมดไปทีละสำนักพิมพ์ซึ่งก็ไม่รู้ว่ากว่าจะสำเร็จจะใช้เวลานานแค่ไหนไหนแต่ก็แปลกนะคะหนังสือล็อตที่อ่านล่าสุดนี้เราเจอเรื่องสนุกผิดคาดเยอะมากเลยค่ะซึ่งตอนแรกคิดว่าคงจะไม่น่าสนุก ผิดคาดเลยค่ะ นั่นแสดงให้เห็นว่า ถ้าอยากอ่านนิยายให้สนุก กรุณาอย่าตั้งความหวังไว้ล่วงหน้า ฮ่าๆๆๆๆ

น้องถามวัติช่วงนี้งานพี่เยอะมากค่ะ ก็เลยอยากอ่านอะไรที่มันเบาๆ ไม่ทำให้เครียดเพิ่มเติมเข้าไปอีกจากการทำงาน ต้องเข้าใจน้า ว่าพี่แก่แล้ว ไม่อยากอ่านอะไรหนักๆมากๆเหมือนเมื่อก่อนจ้า เว้นแต่จะมีที่สนใจจริงๆค่ะ

คุณ asia ทักทายค่ะ เช่นกันค่ะ เจอนิยายถูกใจน้อย ถ้าเทียบกับปริมาณที่ซื้อแต่ช่วงนี้เราได้อ่านเรื่องที่สนุกๆหลายเล่มก็เลยมีกำลังใจให้ตะลุยอ่านต่อค่ะหลังจากที่ฝืดมานาน และที่สำคัญมีนิยายเล่มใหม่ที่ทำให้ เรา กรี๊ดดดดดดดดด กรี๊ดดดดดดดดดดด และก็ กรี๊ดดดดดดดดดดดด บอกได้เลยสำหรับใครที่ยังคิดถึงความรักต่างวัยของชลิศาและเบสจากหนุ่มม.ปลาย เรามีความภูมิใจที่จะแนะนำนิยายเรื่องที่จะรีวิวต่อไปนี้ให้ได้รู้จักกันค่ะ แบบว่าเป็นนิยายที่ทำให้เรา นอนหลับฝันดี และก็ฝันหวานเพราะหลงรักพระเอกมากๆเลยล่ะค่ะ เดี๋ยวจะรีวิวถัดไปนะคะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.23, 110.164.237.169 วันที่: 12 สิงหาคม 2553 เวลา:17:53:27 น.  

 
****เป้า (หมาย) รักหักคานทอง ของ วัฒน์นันท์****

ปุณฑริกสาวอวบระยะสุดท้ายวัยยี่สิบเจ็ด ถูกคุณก๋งสุดที่รักจับคู่ให้กับหลานชายของอดีตกิ๊กสมัยคุณก๋งยังหนุ่ม
ปุณฑริกหรือบัวไม่ยินยอมเพราะเธอกำลังสนุกกับงานกับชีวิตของตัวเองจึงวางแผนจะไปพบกับภาวินว่าที่คู่หมั้นด้วยสภาพที่ดูไม่ได้เพื่อให้เขายกเลิกการหมั้น แต่ก่อนหน้างานนัดดูตัวนั้น เธอดันไปมีเรื่องกับเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งซึ่งเธอก็
ได้มีชายหนุ่มสุดหล่อคนหนึ่งเข้ามาช่วยเหลือ เธอนิยมชมชอบผู้ชายคนนั้นมาก หากก็ไม่มีโอกาสได้สานต่อความสัมพันธ์กัน วันที่ไปดูตัวซึ่งจัดขึ้นในร้านอาหารบนโรงแรมหรู ด้วยความโก๊ะและซุ่มซ่ามของเธอทำให้เธอล้มลงขณะก้าวเท้าเข้าสู่ลิฟท์หากมันไม่เป็นการล้มธรรมดาเพราะเธอดันไปล้มป๊ะลงตรงเป้าของชายหนุ่มในลิฟท์คนหนึ่งกว่าจะรู้ตัวว่าอะไรเป็นอะไรเธอก็ถูกคนที่มารอลิฟต์เข้าใจว่าเธอกำลังทำอะไรที่มิดีมิร้ายกับชายหนุ่มคนนั้นในลิฟต์ไปเรียบร้อยแล้ว แถมคนที่เห็นดันต้องกลายมาเป็นคุณผู้ชายสุดหล่อคนที่ปิ๊งเข้าให้อีกด้วย หมดกันภาพลักษณ์ที่ไม่ค่อยจะมีดีเหลืออยู่นักของเธอ แถมยังไม่เท่านั้นไอ้หนุ่มคนที่เธอจ้องมอง(เป้า)คนนั้นก็ดันเรียกเธอว่าป้าเข้าให้อีก
แหมมันน่าซัดนัก แต่ความโชคร้ายยังไม่หยุดนิ่ง เมื่อเหตุกาณ์กลับกลายเป็นว่าคุณชายสุดหล่อที่เธอปลาบปลื้มดันคือภาวินคู่ดูตัวของเธอนั่นเอง ทำยังไงดีในเมื่อตอนนี้เขาไม่ได้มีสายตาไว้มองเธอบ้างเลย

แต่ก็แปลกว่าเธอก็ยังต้องมาเจอกับคู่ปรับอายุน้อยกว่าเข้าให้อีก แถมคราวนี้เธอยังไปหลุดปากนินทาเขาเข้าให้ โดยที่เธอก็ช่างไม่รู้ตัวเอาเสียเลยว่า ไอ้หนุ่มโรคจิตที่เธอบริภาษเขานั้น ก็คือนักดนตรีหนุ่มสาวกรี๊ด หน้าตาดีขั้นเทพที่กำลังเล่นดนตรีในผับที่เธอมากับเพื่อนนี่แหล่ะ ถ้อยคำของบัวที่หัสดินหรือห่านได้ยินได้ฟังทำให้เขาเกิดลูกฮึด เขาจะตามตอแยยัยป้าหน้าจืดนี่ให้ถอนคำพูดที่มีต่อตัวเขาให้ได้เลยคอยดูสิ

และนับจากวันนั้นหัสดินก็ทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะเข้ามาในชีวิตของปุณฑริกให้ได้ ในขณะที่ความสัมพันธ์ของสาวอวบกับภาวินก็กลับดำเนินไปด้วยดีผิดคาด เพราะภาวิน กลับชอบอุปนิสัยใจคอที่น่ารัก เป็นธรรมชาติของบัวเอาเข้าแล้วจริงๆ ......เฉกเช่นเดียวกับหัสดิน

^_______________^

ก่อนอื่นขอนุญาตมาส่งเสียงกรี๊ดดดดด ใส่เกลียวตีลังกาหลังสามรอบครึ่งให้กับความน่ารักของนิยายเล่มนี้ก่อนค่ะ โอ๊ย!!! น่ารักและก็สนุกๆสุดๆไปเลยค่ะ อ่านแล้วไม่อยากวางเลย คิดว่าหลังจากเรื่องราวของเบสกับชลิสาแห่งหนุ่มม.ปลาย VS สาววัยทำงานแล้ว จะยังมีนิยายสไตล์นี้ออกมาให้ได้อ่านกันอีกมั๊ย ก็เพิ่งจะมาพบนี่ล่ะค่ะ ความจริงเรื่องนี้วางแผงมาได้สักพักแล้วนะคะ แต่ความที่เรากลัวจะพลาดอีกก็เลยไม่ได้สนใจอะไรได้แต่มองๆเปิดๆผ่านๆไป แต่เมื่อวันก่อนเข้าร้านหนังสือด้วยความที่มันไม่มีอะไรใหม่ถูกใจ เห็นเล่มนี้เหลืออยู่เล่มเดียวในร้านก็เลยลองหยิบๆมาเปิดๆดู ดูไปดูมา เอ๊ะ!!! เรื่องนี้พระเอกอายุน้อยกว่านางเอกนี่ แถมพระเอกยังเป็นนักดนตรีด้วย คุ้นๆ นะเนี่ย แต่พระเอกเรื่องนี้อายุยี่สิบสาม อ่อนกว่านางเอกสี่ปีและไม่ได้เป็นนักเรียนม.ปลายด้วย เฮ้ย !!! น่าสนใจมาก ซึ่งต้องบอกว่า นี่เป็นการตัดสินใจซื้อหนังสือที่ถูกต้องมากกกกกกก

โทนเรื่องออกแนวโรแมนติกคอมเมดี้ค่ะ จะต่างจากหนุ่มม.ปลายที่จะออกดรามากว่านิดหน่อย แต่เป้า(หมาย)รักหักคานทอง ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มี ดรามานะคะ ขอบอกเลยว่ามีและเป็นดรามาที่บีบรัดหัวใจมากเพราะสงสารพระเอกสุดๆเลยค่ะ ใครที่ชอบนิยายที่พระเอกรักนางเอกสุดๆ ขอบอก
ว่าห้ามพลาดเล่มนี้นะคะ พระเอกรักนางเอกยอมทำอะไรที่ตัวเองไม่เคยยอมทำมาก่อนให้นางเอกหลายอย่าง ที่มันน่าช้ำใจก็คือนางเอกไม่เคยรู้ว่านั่นคือสิ่งที่พระเอกทำให้กับตัว เพราะนางเอกมัวแต่ไปปักใจกับว่าที่คู่หมั้นของตัวเอง เรียกว่ากว่าจะรู้ใจตัวเองจริงๆก็แทบจะบทสุดท้าย
ผู้เขียนบรรยายให้พระเอกหล่อระดับเทพ รูปร่างยังกับพระเอกเกาหลีที่มีซิกแพ็คกล้ามเนื้อสวยงามสมบูรณ์ พระเอกมีปมกับพ่อ ก็เลยออกมาใช้ชีวิตคนเดียว ทำงานเป็นนักดนตรีในผับ ทั้งที่ฐานะทางบ้านก็มีอันจะกิน ซึ่งนางเอกก็ไม่เคยรู้เล้ยยย นึกว่าพระเอกต้องดิ้นรนหาเงินเลี้ยงตัว แถมยังดันไปหางานให้พระเอกเป็นนายแบบถ่ายกางเกงชั้นในเข้าอีกเล่นเอาพระเอกปฏิเสธแทบตาย

นางเอกเรื่องนี้เป็นธรรมชาติมากเป็นคนตลกๆ โก๊ะๆ มีความคิดประหลาดๆในหัวเยอะ แต่ก็มองโลกในแง่ดี รักครอบครัว ความรู้สึกช้า เวลาผู้เขียนบรรยายถึงนางเอกเรารู้สึกว่ามันสนุกมากเลยกับตัวละครตัวนี้ เพราะนางเอกไม่ใช่คนสวยเป็นสาวที่มีรูปร่างอวบจนเกือบอ้วน ตายาวรีแบบ
คนมีเชื้อจีน แต่นางเอกก็เป็นคนทำงาน นางเอกมีอาชีพเป็นช่างภาพก็ดูเท่ดีนะคะ สมกับเป็นสาวยุคใหม่ แม้ครอบครัวจะร่ำรวยแต่นางเอกก็ไม่งอมืองอเท้า แถมยังรักคุณก๋ง รักครอบครัว ซึ่งเราชอบจังเลย แล้วก็ชอบที่เวลานางเอกอยู่กับพระเอก นางเอกจะเป็นธรรมชาติมากเลย ไม่มีการวางมาดรักษาภาพลักษณ์ ตอนที่อ่านก็นึกถึงภาพของสาวคริส หอวัง กับ มาริโอ้ ประกอบตลอดเลยค่ะ

แต่ส่วนที่ทำให้เราชอบที่สุด ประทับใจที่สุด อ่านซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบมากเลย คือบทส่งท้ายค่ะ เป็นบทส่งท้ายที่ทำให้เห็นว่านางเอกตัดสินใจถูกต้องมากกับการเลือกของตัวเอง เป็นบทส่งท้ายที่ทำให้เห็นว่าพระเอกเป็นคนดีมากๆ เป็นผู้ชายที่ดีคนหนึ่ง เป็นบทส่งท้ายที่ทำให้อิจฉานางเอกสุดๆ ไม่เล่าค่ะ อยากให้อ่านเอง ขอบอกว่าเรางี้นะคะอ่านแล้วอ่านอีก อ่านไปยิ้มไปค่ะ ชอบบบบบบบบบบ

ขอแนะนำนิยายเล่มนี้นะคะ เรื่องนี้ออกกับ สนพ. Be Mine ค่ะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.23, 110.164.237.169 วันที่: 12 สิงหาคม 2553 เวลา:18:47:57 น.  

 
อ่านรีวิวเรื่องนี้แล้ว อยากอ่านจังเลย คิดถึงนายเบสกับชลิศาเช่นกัน คงต้องรีบหามาอ่านอย่างเร่งด่วนแล้วค่ะ คุณดุจหายไปเลยนะคะ กลับมาทีอ่านรีวิวไม่ทันเลย 555


โดย: เปิ้ล IP: 58.8.15.40 วันที่: 13 สิงหาคม 2553 เวลา:14:26:38 น.  

 
หายตัวไปนานจนละอายแก่ใจ 555
ยังติดเฟสบุ๊คอย่างหน้ามืดตามัวเหมือนเดิมค่ะ แถมชีพจรลงเท้าตลอด แต่คิดว่าสิ้นปีนี้หรือต้นปีหน้าน่าจะได้อ่านรุ่งอรุณรวมเล่มกัน
เล่มบาง ๆ จะได้ไม่บ่นว่ากลัวหนังสือหล่นทับอกแบน หรือถูกหนังสือทับตายตอนเผลอหลับกัน
แวะเข้ามาบอกแค่นี้แหละ แว่บ...หาย...


โดย: กิ่งฉัตร IP: 124.121.37.28 วันที่: 13 สิงหาคม 2553 เวลา:19:01:33 น.  

 
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด จริงเหรอคะพี่ปุ้ย ในที่สุดทินกรก้ใกล้ความจริงแล้ว

ปล. พี่ปุ้ยไม่ได้หายไปนานเลยค่ะแค่สองเดือนเอง ตตั้งแต่13มิถุนา ถึง13สิงหาเองค่ะ55555


โดย: odet IP: 110.168.21.69 วันที่: 13 สิงหาคม 2553 เวลา:23:10:34 น.  

 
อ่านรีวิวคุณดุจ เรื่อง เป้าหมายรักหักคานทอง แล้วน่าสนใจจัง เดี๋ยวเย็นนี้จะแวะไปซื้อซะหน่อย

ดีใจจังจะได้อ่านเล่มใหม่ของพี่ปุ้ยแล้ว
ไม่ทราบว่า เรื่องลับลวงใจ จะรวมเล่มเมื่อไหร่ค่ะ
อยากอ่านมากกกกกกก เลยค่ะ ชอบหนูดีมากๆ
พี่ปุ้ยส่งข่าวด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ


โดย: asia IP: 110.49.88.54 วันที่: 14 สิงหาคม 2553 เวลา:12:37:03 น.  

 
ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเจ๊ออกมาจากเฟชบุคแย้วววววววว ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 110.49.205.108 วันที่: 14 สิงหาคม 2553 เวลา:16:14:11 น.  

 
***รักร้ายลวงใจ ของ ธีรา***

วสุและวารีเคยเป็นคู่รักที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแบบลับๆมานานถึงห้าปีวารีหวังลึกๆว่าวันหนึ่งวสุคงจะแนะนำและพาเธอไปให้รู้จักกับครอบครัวของเขามากไปกว่าแค่มาพบมาหาเธอก็เมื่อมีความต้องการทางกายเท่านั้น หากแต่วันนั้น
กลับมาไม่ถึงเมื่อวสุบอกกับเธอว่าเขากำลังจะแต่งงานและด้วยความที่ยังลุ่มหลงอยู่ในร่างกายของวารีทำให้เขาออกปากให้เธอเป็นเมียเก็บซึ่งนั่นทำให้ความอดทนของ
วารีสิ้นสุดเธอบอกเลิกกับเขาและสร้างสถานการณ์ให้เขาเข้าใจว่าวารีได้ตายจากโลกนี้ไปแล้ว

ในอีกสามปีถัดมาวารีได้รับมอบหมายงานจากตะวันเพื่อนรักที่คบหามาตั้งแต่วัยเด็กให้ไปช่วยงานบัญชีที่ไร่ของเขาทางเหนือ เมื่อวารีเดินทางไปถึงยังไร่ดังกล่าว เธอก็ต้องตกใจแทบช็อกเมื่อคนที่มารับเธอคือวสุผู้ชายที่ไม่ว่าอย่างไรก็ยังคงอยู่ในหัวใจของเธอเสมอ แต่วสุนี่สิเขากลับ
แสดงออกว่าเคียดแค้นเธออย่างไม่ปิดบัง...........................

ต้องบอกว่าพระเอกเห็นแก่ตัวจังเลยส่วนนางเอกก็ท๊น...ทน ยังกับศรีทนได้ กว่าที่พระเอกจะเข้าใจนางเอกและทราบความจริงว่านางเอกรู้สึกยังไงก็บังคับข่มขู่นางเอกไปหลายครั้งหลายหน แต่หลังจากที่พระเอกกลับตัวแล้วเขาก็ดูแลนางเอกดีค่ะ หวานเชียวล่ะ

เรื่องนี้มีคู่รองเป็นตะวันเพื่อนนางเอกกับรีณาน้องสาวนางเอกเข้ามาเป็นตัวเสริมที่ดูแล้วแทบจะเรียกบทเด่นจากคู่พระเอกนางเอกไปได้มากโขเพราะดูมีสีสัน น่ารัก มากกว่า
โดยเฉพาะรีณาที่เด็กกว่าตะวันรอบกว่า แถมตะวันเองก็เป็นพ่อหม้ายเมียหย่าด้วย ทำให้ตัวละครสองตัวนี้ดูมีชีวิตชีวาและเด่นเกินหน้าเกินตาคู่หลักไปเลย

บทรักของพระเอกนางเอกในเรื่องร้อนแรงและบ่อยครั้งพอสมควร ก็ตามสไตล์ของสำนักพิมพ์นี้ สรุปว่าเรื่องนี้อ่านได้เพลินๆค่ะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 110.49.193.209 วันที่: 14 สิงหาคม 2553 เวลา:18:33:25 น.  

 
กลับมาจากจตุจักรพร้อมกับหนังสืออีกพอสมควรทั้งหนังสือที่พี่ทิพและโอมอบให้เป็นของขวัญวันเกิด ขอบพระคุณอย่างสูงค่ะคุณพี่และคุณน้อง นอกจากนั้นก็เป็นนิยายออกใหม่ประจำสัปดาห์ ก็ว่าจะไม่ซื้ออะไรแล้วนะแต่ก็อดใจไม่ได้อยู่ดี

นิยายที่ได้มาวันนี้ค่ะ

...กามเทพเร่รัก ของ รุ้งพันดาว - - - ภาคต่อจากรักประดับใจ และยาหยีที่รัก นิยายชุดนี้น่ารักดีค่ะ

...น้ำชารสสตอเบอรี่ ของ นิรีย์ - - - อ่านเรื่องย่อจากบล็อกแล้วน่าสนใจ

สองเล่มนี้พี่ทิพมอบให้

...คุณท่าน ของ จันทร์ ศรีจรูญ แอนเดอร์สัน - - - เล่มนี้ได้ยินชื่อเสียงความร้ายกาจของพระเอกมานานแล้ว

เล่มนี้โอมอบให้ค่ะ

...กระท่อมนางฟ้า ของ กลีบลำดวน - - - ชอบนิยายของกลีบลำดวนค่ะ อ่านแล้วเย็นสบายใจดีตอนแรกเห็นข่าวว่าจะออกเป็นสองเล่มจบ แต่ยังไงก็ไม่รู้กลายมาเป็นเล่มเดียวจบ ซึ่งก็ดีค่ะเพราะราคาจะได้ถูกลง แถมก็ยังไม่หนาเพียงพอสมควรที่จะทำเป็นสองเล่ม

...ยอดรักเจ้าพยศ ของ พิมพ์พลอย - - - พล็อตน่าสนใจ หลังๆก็ซื้องานของพิมพ์พลอยทุกเล่มนะเพียงแต่บางเล่มได้อ่าน บางเล่มยังไม่ได้อ่าน

...จอมใจอสูร ของ บุศรารินทร์ - - - พล็อตน่าสนใจมากนางเอกเป็นลูกผู้ดีตกยาก พระเอกเป็นเพลย์บอยเสียอย่างเดียว พระเอกเพลย์บอยขนาดนี้ดันชื่อ "ประกายเพชร" ยากแก่การทำใจจริงๆ

...บุพเพซ่อนรัก ชุดตระกูลวุ่นลุ้นรัก นิยายจีนมากกว่ารัก - - - ไปอ่านคอมเมนท์ของบล็อกเกอร์คนอื่นมาแล้วสนใจ อยากอ่านพล็อตนางเอกร่างกายอ่อนแอ ไม่แข็งแรง ส่วนพระเอกก็ม่ายวิวาห์มาถึงสามครั้ง น่าสนใจมาก

...เมียข้ามคืน ของ ญานิสา - - -ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนของพระเอกนางเอกที่มีเด็กๆมาเกี่ยวพันทำให้ตัดสินใจเสี่ยงกับเล่มนี้

...ดารกากลางใจ ของ ศรีสุรางค์ - - -ตอนที่หนังสือเล่มนี้ออกใหม่ๆ เราก็หยิบๆจับๆหลายครั้งแต่ก็ไม่ได้ซื้อ จนหนังสือขาดตลาดไป คราวนี้ผู้เขียนนำกลับมาพิมพ์ใหม่อีกครั้งก็ขออุดหนุนซะหน่อยค่ะ ต้องขอบคุณฟีน่าและพี่ทิพที่ช่วยเหลือเรื่องการจัดหา

ปัญาตอนนี้ก็คือจะอ่านอะไรก่อนดี เล่มที่ค้างในมือ ก็คือแผนร้ายอุบายรัก ของ พวงพริก ที่ลัดคิวพันธนาการนางฟ้ามาสดๆร้อนๆ เพราะมีเสียงกระซิบมาว่าท่าทางน่ารักอ่านแล้วใสๆแบบเรื่องของนายห่าน ความที่อารมณ์ตกค้างเลยอยากอ่านอะไรที่มันสบายใจๆค่ะ แต่พอเห็นหนังสือที่ได้มาวันนี้ก็เกิดอยากอ่านเล่มอื่นขึ้นมาอีกแล้ว โอ๊ย !!! ปวดใจอยากอ่านนิยายให้ได้วันละ 3 เล่มจัง ฮือๆๆๆๆ

_______________________

คุณ asia แนะนำว่าให้รีบไปซื้อเป้าหมายรักหักคานทองเลยค่ะ น่ารักมากๆ

สุดท้ายปลงใจว่าจะอ่านกามเทพเร่รักของรุ้งพันดาวค่ะ ลงมืออ่านไปได้บทสองบทแล้ว สนุกมากๆเลยค่ะ คนเขียนเอาเราอยู่ตั้งแต่แรกเลย นางเอกถูกแฟนหลอกมางานปาร์ตี้แล้ววางยาเพื่อจะเอาไปเป็นของขวัญให้นายทุนทำธุรกิจแต่พลาดมาเป็นพระเอกได้นางเอกไปแทน พระเอกถูกใจมากเลยทิ้งเงินไว้ให้นางเอกห้าพันพร้อมกับนามบัตรเพื่อหวังต่อความสัมพันธ์ แต่นางเอกก็หายไปเลย นางเอกกลับมาหาพระเอกอีกครั้งเพื่อให้พระเอกรับผิดชอบเพราะตอนนี้นางเอกท้องซะแล้ว..........เอามายั่วสั้นๆไว้ก่อนค่ะ ฮ่าๆๆๆๆ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 110.49.193.209 วันที่: 14 สิงหาคม 2553 เวลา:18:41:26 น.  

 
พี่ปุ้ยออกจากเฟสบุ๊คได้ ส่วนเฟิงเพิ่งมาติดเฟสบุ๊ค วันหยุดแล้วว่าง เข้าไปเล่นเกมปลูกผักติดเลย ชอบแนวนี้อยู่เลย 555


โดย: เฟิง IP: 58.8.134.66 วันที่: 14 สิงหาคม 2553 เวลา:20:54:53 น.  

 
พี่หน่อยขา... อ่านของพิมพ์พลอยด้วยเหรอ
คุ้นๆ ว่าเป็นอีกนามปากกาของ โม นะคะ

พี่ปุ้ยกลับมาแย้ววววว
แต่พี่เสือก็ท่าทางจะใกล้ลาจอเสียแล้ว
ทำไมจบไวจังนิ ยังไม่อยากให้จบเลย
เหมือนว่าฉายแป๊บเดียวเอง ยังสนุกอยู่เลย


โดย: mik IP: 110.49.205.82 วันที่: 15 สิงหาคม 2553 เวลา:11:56:00 น.  

 
เย้ เย้ จะรออ่านนะค้า


โดย: ARP IP: 202.57.152.203 วันที่: 16 สิงหาคม 2553 เวลา:18:34:03 น.  

 
***กามเทพเร่รัก ของ รุ้งพันดาว***

มล.มณิสาไม่รู้ตัวเลยว่าได้ถูกคนรักวางแผนทำร้ายตัวเองได้อย่างเลือดเย็นเขาหลอกให้เธอมางานปาร์ตี้แห่งหนึ่งและแอบมอมยาปลุกเซ็กส์แก่เธอหวังจะใช้เธอเป็นเครื่องบำเรอสวาทให้กับนายทุนคนใหม่ของเขา หากแต่กลับกลายเป็นดรณ์เพื่อนของนายทุนที่ติดใจรูปร่างหน้าตาของมณิสาแทนและคืนนั้นเขาก็พาเธอไปยังรังรักของเขา ก่อนกลับบ้านเขาทิ้งเงินจำนวนห้าพันบาทและนามบัตรไว้ให้กับเธอด้วยเพราะเขาติดใจความสดใหม่ของเธออยู่ และเขาก็แปลกใจตัวเองที่หงุดหงิดเพราะว่าหญิงสาวนิรนามคนนั้นไม่เคยติดต่อเขาเพื่อสานต่อความสัมพันธ์กันอีกเลย

สำหรับมณิสาสิ่งที่ติดตามมาหลังจากคืนแห่งความอัปยศนั้นนั่นคือตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์นามบัตรของดรณ์ถูกนำมาใช้อีกครั้ง เธอไม่ได้ต้องการเงินทองหรือความรับผิดชอบจากเขา หากสิ่งที่เธอต้องการก็คือการรับรองบุตรทั้งนี้ก็เพื่อหน้าตาและศักดิ์ศรีของตะกูลของเธอ มณิสาจำต้องไปฝากครรภ์ในนามของแพรไหมและเธอก็ใช้ชื่อนี้ในการติดต่อกับเขาดรณ์ผู้ชายร้ายกาจเห็นแก่ตัวที่ไม่ยอมรับว่าเขาเป็นคนทำให้เธอท้อง แถมยังให้เงินเธอก้อนหนึ่งเพื่อเลี้ยงดูเด็กอีกต่างหาก ไม่รู้ว่าเป็นโชคดีหรือโชคร้าย
ของมณิสาเมื่อแพรวามารดาของดรณ์ทราบเรื่องและแกมบังคับให้เธอเข้าไปอยู่ด้วยกันกับครอบครัว มณิสาจำเป็นต้องยินยอม แม้ว่าทั้งเธอและเขาจะต่างไม่ญาติดีต่อกันเลย

^__________^

นิยายเรื่องนี้สนุกมากและตรึงคนอ่านได้อยู่หมัดตั้งแต่บทแรกเลยค่ะเราคิดว่าเล่มนี้เป็นเล่มที่สนุกที่สุดของชุดนี้เลยค่ะ ไม่คิดว่าพระเอกจะกลายเป็นคนที่ดูถูกคนอื่นและถือตัวถือชนชั้นขนาดนี้ เพราะงั้นตอนที่พระเอกรู้ว่านางเอกเป็นใครเราถึงกลับชอบอกชอบใจมาก

นางเอกเรื่องนี้เข้มแข็งมาก ผู้หญิงดีๆที่ถูกกระทำแบบนางเอกกว่าจะเข้มแข็งและลุกขึ้นยืนได้อีกครั้งนั้นเราคิดว่าต้องใช้กำลังใจและความรักจากผู้คนรอบข้างมากเลยนะคะ
ดังนั้นตอนที่นางเอกถามพระเอกว่าคืนนั้นมีพระเอกคนเดียวหรือว่ายังมีใครอีกหรือเปล่า เราคิดว่าเป็นคำถามที่กรีดหัวใจนางเอกมากเลยนะ ตรงนี้สะเทือนใจค่ะ

ตัวละครจากเรื่องรักประดับใจและยาหยีที่รักมากันพร้อมหน้า แม้ไม่ได้ปรากฏตัวอย่างพสินแต่ก็มีการพูดถึงเขาให้คนอ่านหายคิดถึงและรับทราบความเป็นอยู่เรียกว่ามากันครบเช็คชือได้ซึ่งก็น่ารักดีเพราะมันทำให้เห็นว่าครอบครัวพระเอกนั้นรักใคร่กันดี โดยเฉพาะพระเอกที่พอเป็นเรื่องเกี่ยวกับคนในครอบครัวเขาจะดีมาก ตอนที่พระเอกดีใจกับน้องสาวที่กำลังมีลูกและแสดงความยินดีต่อหน้านางเอกเล่นเอานางเอกถึงกับน้อยใจเพราะเขากลับละเลยและไม่สนใจลูกในท้องของนางเอกจนกว่าจะพิสูจน์ DNA กันก่อนได้ เรียกว่ามีการบีบอามรณ์กันได้ดีทีเดียว

ข้อบกพร่องของนิยายเรื่องนี้คือการพิสูจน์อักษรที่แย่มาก มีคำผิด มีชื่อตัวละครผิดพลาด เกิดขึ้นบ่อยจนลดอรรถรสของนิยายไปนิดหน่อย เพราะว่าคนอ่านรำคาญที่ต้องเจอคำผิดบ่อย ๆ ฝากให้นำไปแก้ไขต่อไปด้วยนะคะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.23, 110.164.168.106 วันที่: 16 สิงหาคม 2553 เวลา:19:05:16 น.  

 
***น้ำชารสสตรอเบอรี่ ของ นิรีย์***

นพศูลไม่รู้ตัวว่าเขาไปติดอกติดใจสาวน้อยต่างแผนกที่ชอบมาใช้กลยุทธ์ใต้ดินให้ลูกน้องของเขาช่วยลัดคิวทำงานให้เอาตั้งแต่เมื่อไหร่ ซึ่งเขาก็อดจะเสียใจไม่ได้ว่า
ในการเจอกันครั้งแรกเขาไม่น่าต่อว่าเธออย่างรุนแรงเกี่ยวกับงานของเธอ แม้ว่าจะไม่สามารถกลับไปแก้ไขข้อผิดพลาดนั้นได้อีก หากแต่สำหรับเรื่องอนาคตนพศูลคิดว่า
เขาชัดเจนและมั่นคงต่อความรู้สึกของตัวเอง เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าวิธีการที่เขาใช้นั้นมันช่างบีบบังคับ และเผด็จการเป็นที่สุด ซึ่งทำให้ต้นขาวรู้สึกอึดอัดหลังจากที่ครั้งแรกคิดแค่เพียงเอาชนะเขาเท่านั้น แต่เมื่อถูกเขารุกหนักขนาดนี้ ต้นข้าวเองกลับเป็นฝ่ายลังเลไม่แน่ใจ และอยากถอยหนี แต่มันก็ช่างเป็นเรื่องที่ยากเย็นเอาเสียจริงๆ

^__________^

นิยายทำมือเล่มนี้เราสนใจพล็อตเรื่องค่ะ ประกอบกับเสียงลือเสียงเล่าอ้างจากคนที่ได้อ่านมาก่อนแล้วว่าสนุก ก็เลยอยากอ่านบ้าง และก็ไม่ผิดหวังค่ะ เราคิดว่าเรื่องนี้
สนุกใช้ได้เลยทีเดียว ซึ่งการที่ได้อ่านนิยายที่สนุกติดๆกันเนี่ยถือเป็นกำไรชีวิตนะคะ เพราะพอเจอนิยายสนุกมันทำให้เราอยากอ่านเล่มๆต่อไปอีก เรียกว่าทำให้มีพละ
กำลังในการอ่านมากขึ้น เพราะถ้าไปเจอเล่มที่ไม่สนุกเปิดได้ไม่กี่หน้าแล้ววางติดๆกันซักสองสามเล่มนี่ชีวิตจะหายนะมากเลยค่ะ เพราะจะทำอะไรต่อก็ไม่ได้ เพราะงั้นถึง
ต้องบอกว่าช่วงนี้เราโชคดีที่ได้อ่านนิยายสนุกๆต่อๆกันเลย

ฉากของเรื่องอยู่ในแวดวงข้าราชการเพราะเป็นข้าราชการกันทั้งนางเอกพระเอกไม่ใช่บรรยากาศนักธุรกิจชั้นนำของประเทศซึ่งคิดว่าก็ดีนะคะเปลี่ยนบรรยาศกันบ้าง แถมผู้เขียนก็อธิบายลักษณะงานทั้งของพระเอกและนางเอกได้ชัดเจนดีเห็นภาพตามไปด้วยเลยค่ะ

พระเอกเป็นพวกอัลฟ่ามากคือประมาณพวกจอมบังคับทั้งหลาย อาจเพราะพระเอกแก่กว่านางเอกหลายปี ตอนนี้ก็มีอะไรครบถ้วนแล้ว ไม่ว่าหน้าที่การงานฐานะทางครอบครัว ความพร้อมต่างๆ ซึ่งเมื่อเจอคนที่คิดว่าใช่ พระเอกก็
ไม่อยากเสียเวลาอีก ถ้าแต่งงานกันได้ก็แต่งเลย ในชีวิตจริงต้องถือว่ามีอยู่นะคะสำหรับผู้ชายแบบนี้เราเคยได้ยินเพื่อนเราเล่าให้ฟังถึงเพื่อนของเขาที่แต่งงานกับหมอคนหนึ่งที่อายุมากกว่าและก็ไม่ได้คบกันมากมายอะไร คิดว่าใช่ปุ๊บก็แต่งปั๊บเราผู้ชายคนนั้นคิดว่าตัวเขาเองก็มีพร้อมแล้วไม่จำเป็นต้องมาจีบกันศึกษาดูใจกัน เขาเลือกแต่งงานกันแล้วก็ไปศึกษากัน รู้ใจกันในชีวิตหลังแต่งงานกันเลยนี่ล่ะ เพราะงั้นเราเลยไม่แปลกใจกับอุปนิสัยในเรื่องนี้ของพระเอก แต่ที่แปลกใจเห็นจะเป็นเรื่องปากว่ามือถึงมากกว่าค่ะ เพราะพระเอกนอกจากจะรุกทางใจเร็วแล้วทางกายพระเอกก็รุกทางกายนางเอกรวดเร็วเช่นกันบทรักของพระเอกนางเอกเรื่องนี้จึงร้อนแรงใช่ที่

สรุปว่าชอบนะคะอ่านได้เพลิดเพลินดีแป๊บเดียวก็จบแล้วค่ะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.23, 110.164.168.106 วันที่: 16 สิงหาคม 2553 เวลา:19:26:07 น.  

 
***ยอดรักเจ้าพยศ ของ พิมพ์พลอย***

เมื่อบิดาสิ้นชีวิตลงสิ่งที่บิดาทิ้งไว้ให้วายะช่วยดูแลและรับผิดชอบต่อก็คือต้องตาลูกเลี้ยงของพ่อนั่นเองรวมถึงสั่งเสียให้ช่วยไถ่จำนองบ้านให้อีกด้วยแล้วเรื่องอะไรที่พ่อซึ่งทอดทิ้งเขาไปมีครอบครัวใหม่จะมาขอให้เขาทำอย่างนั้นอย่างนี้ เขาไม่สนใจใยดีหรอก ยัยเด็กคนนั้นก็ไม่ใช่น้องสาวของเขาจริงๆซะหน่อยเห็นว่าเรียนจบแล้ว ก็ทำงานหาเงินใช้หนี้เอาเองสิ เขาตั้งใจไว้อย่างนั้นว่าจะไม่สนใจใยดีอะไรต้องตาเลยจริงๆ หากแต่เมื่อได้พบกับน้องสาวเป็นครั้งแรกวายะก็ไม่ได้นึกสงสัยตัวเองเอาเลยว่า ทำไมเขาถึงได้ตามติดต้องตาและตอแยเธออย่างเอาเป็นเอาตาย เพราะสิ่งที่เขาจะมอบให้กับเธอได้ตามคำสั่งเสียของพ่อที่เขาตีความเอาเองก็คือเขาจะต้องรับผิดชอบต้องตาในฐานะ "ภรรยา" เพียงเท่านั้น ไม่ใช่ในฐานะอื่น

^_________^

อีกเล่มแล้วล่ะค่ะสำหรับนิยายสนุกที่ได้อ่านติดต่อกันช่วงวันหยุดนี้เรื่องนี้ไม่มีการกระจายบทหรือกระจายตัวละครมากมาย โฟกัสไปที่คู่ของพระเอกนางเอกล้วนๆ เรียกว่าได้อ่านเรื่องของทั้งสองคนนี้จุใจไปเลยทีเดียว

พระเอกเป็นพวกจอมบังคับ เอาแต่ใจ อยากได้อะไรเป็นต้องได้ ปากร้ายเจ้าอารมณ์ ยิ่งตอนที่บังคับนางเอกนี่สิ สุดๆไปเลย แถมยังหื่นอีกต่างหากแต่จะว่าไป ก็ถือว่าพระเอกชัดเจนดี ตรูเป็นคนแบบนี้ก็จะเป็นแบบนี้ล่ะ
ประสาลูกหลานไฮโซคนรวย ใครจะว่าไง ฉากที่พระเอกใช้อิทธิพลของคุณตาเข้าไปเบ่งในผับนี่เรียกว่ายวนและกวนบาทามากๆ

นางเอกก็น่ารักดีค่ะพยายามไม่ยอมตกอยู่ใต้อาณัติของพระเอกดิ้นรนที่จะช่วยเหลือตัวเอง แต่ก็ไม่อาจพ้นความเอาแต่ใจของพระเอกไปจนได้ เราชอบที่พระเอกรักนางเอกมาก ไม่ยอมให้ใครมาหมิ่นเกียรติของนางเอกเรียกว่าผูกใจเจ็บและเอาคืนแบบกระอักเลือดไปเลย พระเอกเลยแมนไปเลยจากตอนแรกที่เกือบจะเป็นนักเลง

ความร้อนแรงของฉากรักในเรื่องยังเป็นไปตามมาตรฐานของพิมพ์พลอยซึ่งก็โอเคนะคะ ไม่ได้มีการใช้คำบรรยายอะไรที่ให้ความรู้สึกหยาบโลนและชวนให้กระอักกระอ่วนใจจนรับไม่ได้

สรุปว่าความสนุกของเรื่องอยู่ในระดับที่อ่านแล้วติดเทอร์โบรวดเดียวจบไปอีกเล่มค่ะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.23, 110.164.168.106 วันที่: 16 สิงหาคม 2553 เวลา:19:43:48 น.  

 
ตอบมิคจ้ะ...ก็อ่านของทั้งโมและพิมพ์พลอยจ้า ของโมอ่านไม่ครบทุกเล่มหรอกค่ะ เพราะไม่ได้ติดตามมาตั้งแต่ต้นหรือสะสม ก็อ่านเท่าที่จะหามาอ่านได้ค่ะ


โดย: ดุจจันทร์ IP: 192.168.5.23, 110.164.168.106 วันที่: 16 สิงหาคม 2553 เวลา:19:46:38 น.  

 
เอ่อ เพิ่งอ่านเรื่องย่อของเพียงใจที่ผูกพัน(ละครทีวี)ในขวัญเรือน ยิ่งยศนี่นอกจากขี้เมาแล้วยังเป็นขี้ยาด้วยเหรอคะ^^"


โดย: เฟิง IP: 202.151.6.29 วันที่: 17 สิงหาคม 2553 เวลา:10:08:58 น.  

 
มายืนยันว่าเรื่อง เป้า (หมาย) รักหักคานทอง สนุกน่ารักจริงๆ ค่ะ อ่านแล้วอารมณ์ดีจริงๆ ชอบพระเอกที่รู้ตัวว่ารักแล้วก็พยายามทำทุกอย่างให้รู้ว่ารัก ส่วนนางเอกก็โก๊ะธรรมชาติดีจริงๆ

ปล. หลังอ่านจบแล้ว อยากอ่านเรื่องคุณภามต่อจังค่ะ


โดย: เปิ้ล IP: 58.8.10.105 วันที่: 18 สิงหาคม 2553 เวลา:10:55:29 น.  

 
ถึงคุณดุจจันทร์

อย่ามารีวิววววได้ไหม ใจจะขาด อยากอ่านจะแย่ แต่ไม่มีเวลา+ความขี้เกียจ ไปหาซื้ออ่าน

บอกหน่อยสิซื้อได้ที่ไหน เคยจำๆ ไปหาซื้อ ไม่ค่อยเจอเลย



โดย: กุ้ง IP: 115.87.199.76 วันที่: 18 สิงหาคม 2553 เวลา:12:55:28 น.  

 
นั่งหาร้านเนื้อย่างบุฟเฟต์ จะไปกินฉลองวันเกิดน้อง เริ่มหิวแล้วค่ะ orz


โดย: เฟิง IP: 202.151.6.29 วันที่: 19 สิงหาคม 2553 เวลา:11:07:26 น.  

 
มาแนะนำนู๋เฟิงช้าไปหรือเปล่าไม่รุนะ

มีร้านนึงชื่อ best beef อยู่ตรงข้างๆ ทางขึ้นสะพานพระโขนง (มาจากอ่อนนุช) หัวละ 199 เนื้อ/หมู แล่บางๆ เหมือน อากิโยชิ เลยค่ะ พี่ไม่ทานเนื้อ แต่น้องๆที่เค้าทาน บอกว่า อร่อยมาก มีเนื้อหลายแบบเลยค่ะ พี่เรียกไม่ค่อยถูก นอกจากเนื้อ/หมู ก็มีปลาหมึกด้วย แถมด้วยข้าวกระเทียม/ข้าวเปล่า/สปาเก็ตตี้/ผลไม้

น้ำแยกจาก 199 นะคะ

มีบุฟเฟต์เบียร์ หัวละ 199 เหมือนกัน แต่บังคับว่ามากี่คนต้องคิดตามจำนวนนั้นเลย ใครไม่กินเบียร์ก็ต้องจ่ายด้วย
















































โดย: ใกล้รุ่งoh IP: 124.120.79.122 วันที่: 19 สิงหาคม 2553 เวลา:18:00:54 น.  

 
พอดีจะไปวันอาทิตย์น่ะค่ะ น้องสาวเขาเล็งร้านคิงคองเอาไว้แล้ว บอกว่านานๆกินที ขอร้านแพงๆหน่อย แต่ก็กลัวว่าวันที่ไปคนจะเต็มก่อน เลยหาร้านใกล้ๆกันไว้เผื่อ 555

ของร้านคิงคองเท่าที่ดูวิจารณ์ก็โอเคดี มีอาหารให้เลือกเยอะ หัวละ450บาท ถ้าจะกินเบียร์นี่เพิ่มอีก99บาทค่ะ แต่แว่วๆว่าเป็นราคาเก่า เหมือนราคาใหม่จะเป็น130

โพสต์ของพี่ใกล้รุ่งแปลกไปจริงๆนะคะเนี่ย เหลือพื้นที่อื้อเลย


โดย: เฟิง IP: 58.8.143.3 วันที่: 19 สิงหาคม 2553 เวลา:20:53:50 น.  

 
ขอเสนอไดจังที่ซ.ราชครูค่ะ เพิ่งไปกินมา 2 รอบภายในเวลา 1 อาทิตย์ 450 nett อาหารอร่อย ทำเอาหนุ่ม ๆ ที่พาไปยกนิ้วว่าตอนนี้ถือว่าเป็นร้านปิ้งย่างที่ดีที่สุดไปเลย (สาขาของไจแอนท์ค่ะ แต่สถานที่ดีกว่า)


โดย: กิ่งฉัตร IP: 124.121.53.57 วันที่: 20 สิงหาคม 2553 เวลา:0:43:20 น.  

 
พี่ปุ้ยพาหนุ่มๆที่ไหนไปกินอ่าXD

ไจแอนท์เฟิงก็ยังไม่เคยไปกินเลย จนตอนนี้พลพรรคกินเนื้อของเฟิงลดลงไปอีกคนแล้ว เพราะเขาไปบนเจ้าแม่กวนอิมไว้ เหลือแต่ต้องไปกินกับครอบครัวนี่แหล่ะถึงจะกินเนื้อได้อย่างสบายใจ


โดย: เฟิง IP: 202.151.6.29 วันที่: 20 สิงหาคม 2553 เวลา:8:28:12 น.  

 
มาช้าไปหลายเดือนเลย แต่ก็ขออนุโมธนาบุญด้วยนะคะ


โดย: jj IP: 115.87.22.47 วันที่: 15 ตุลาคม 2553 เวลา:16:04:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สาวน้อยเกวลิน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




Friends' blogs
[Add สาวน้อยเกวลิน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.