Group Blog
 
<<
เมษายน 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
1 เมษายน 2553
 
All Blogs
 
"ภาพยาซิกแกแรต" ... ของสะสมรุ่นคุณยาย ที่ดูเหมือนไร้ราคาแต่มิอาจประเมินค่าได้ (ตอนที่ 1)

1 เมษายน 2553

มาอีกแล้วครับ เริ่มต้นเดือนใหม่ที่ร้อนที่สุดในรอบปีนี้ ด้วยบล็อกสร้างภาพของผมอีกครั้งครับ สำหรับบล็อกนี้ผมตั้งใจอัพบล็อกให้แก่คุณแม่ของผมโดยเฉพาะเลยครับ

วันนี้ผมจะพาเพื่อน ๆ ไปชมของสะสมของคุณแม่ผมอีก 1 อย่างครับ ที่ท่านเก็บสะสมมานานมากกว่า 50 ปีแล้วครับ นั้นก็คือ

"ภาพยาซิกแกแรต" หรือที่เรียกกันว่า "ภาพยากะแร็ต" ก็ได้ครับ



เพื่อน ๆ หลาย ๆ ท่านอาจจะงงกันว่า แล้วไอ้ภาพยากะแร็ตนี้มันคืออะไร? แล้วทำไมต้องสะสมกันด้วย?

ผมก็จะบอกว่า ... จริง ๆ แล้วในสมัยเด็ก ๆ ผมก็เคยได้เห็นคุณแม่ของผมท่านเอาภาพพวกนี้ออกมาดู ออกมาเก็บจัดเรียงหลายครั้งแล้ว ซึ่งผมก็ได้ได้ตามไปมอง ๆ ดู โดยไม่ได้สนใจอะไรเป็นพิเศษหรอกครับ จนกระทั่งครั้งหลังสุดนี้ คุณแม่ของผมได้เอาภาพพวกนี้มามาโชว์ให้ผมได้ดู ผมถึงได้รู้หลายละเอียดและเรื่องราวของ "ภาพยาซิกแกแรต" พวกนี้ครับ



คุณแม่ของผมเล่าให้ฟังว่า ในสมัยก่อนจะมีบุหรี่จากต่างประเทศเข้ามาขายในประเทศไทย โดยที่ในกล่องบุหรี่ต่างประเทศนั้น (สมัยก่อนบุหรี่ขายเป็นกล่องเหล็ก) จะมีภาพต่าง ๆ ที่มีเรื่องราวเป็นชุด ๆ เป็นเซต ๆ เป็นซีรียส์ ๆ โดยภาพเหล่านี้จะมีขนาดโดยประมาณ 1 นิ้ว X 2 นิ้ว

ภาพสะสมในกล่องยาซิกแกแรตพวกนี้ จะมีเป็นชุด ๆ ให้เก็บสะสมกัน ในบางชุดก็มี 50 ภาพบ้าง บางชุดก็มี 100 ภาพบ้าง หรือบางชุดก็จะมีมากกว่านั้นไปจนถึง 100 ภาพ หรือ 200 ภาพก็เป็นได้ ซึ่งผู้สะสมก็ต้องทะยอยเก็บสะสมให้ได้ครบตามแต่ที่มีในแต่ละชุดครับ


ภาพชุด ขุนช้างขุนแผน


คุณแม่ของผมเล่าให้ผมฟังว่า พวกภาพยาซิกแกแรตพวกนี้ ท่านได้เป็นมรดกตกทอดมาจากคุณยายของผมครับ ซึ่งคุณแม่เล่าให้ฟังว่า คุณยายของผมก็เป็นนักสะสมตัวยงเลยเหมือนกันครับ โดยคุณยายของผมท่านคงได้มาจากคุณทวดอีกทีมั๊งครับ เพราะว่าคุณแม่ของผมท่านเล่าให้ฟังว่า ในสมัยก่อนคุณยายของคุณแม่ผม(คุณทวด)ท่านเปิดร้านขายของ ซึ่งอาจจะมีการขายยาซิกแกแรตด้วยก็เป็นได้ เลยมีภาพพวกนี้เก็บสะสมมาได้เยอะพอสมควรครับ แล้วพอคุณยายของผมท่านเก็บสะสมมาได้จำนวนหนึ่ง คุณยายของผมเลยมอบให้แก่คุณแม่ของผมอีกทีครับ

คุณแม่ของผมยังเล่าให้ฟังอีกว่า ในสมัยก่อนตอนที่คุณยายจะยกภาพพวกนี้ให้แก่คุณแม่ของผม คุณแม่ของผมต้องไปแย่งกับคุณลุง เพราะคุณลุงของผมเป็นผู้ชาย (แน่ล่ะ .. คุณลุงของใครก็เป็นผู้ชายทั้งนั้นหล่ะ) คุณลุงของผมเลยพยายามแย่งสิทธิ์การครอบครองภาพยาซิกแกแรตพวกนี้ แต่คุณแม่ของผมท่านคงไม่ยอมมั๊งครับ ท่านเลยช่วงชิงภาพพวกนี้มาจนได้ครับ (ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า กว่าที่ท่านจะแย่งมาได้มีการจิกหัวตบชิงเหมือนแบบในละครน้ำเน่าหรือเปล่าก็ไม่ทราบครับ ... ก๊าก ๆ ๆ ๆ) แล้วคุณแม่ของผมก็ได้สะสมภาพพวกนี้มาจนถึงทุกวันนี้ครับ

ดังนั้นอย่างที่ผมกล่าวไว้แล้วว่า "ดูเหมือนไร้ราคาแต่มิอาจประเมินค่าได้" ก็เพราะว่า การสะสมสิ่งของแต่ละชิ้น ไม่ได้เป็นเพียงแต่การสะสมวัตถุชิ้นนั้น ๆ เท่านั้น แต่มันคือการสะสมความทรงจำต่าง ๆ ในอดีตเอาไว้ด้วย ของสะสมแต่ละอย่างมันถึงมีคุณค่าทางจิตใจไงครับ

ร่ายยาวไปหน่อยนะครับ เอาเป็นว่ามาตามดูภาพกันต่อเลยดีกว่าครับ

ภาพชุด "สุภาษิตโบราณ"



มาชมกันแบบใกล้ ๆ หน่อยดีกว่า


ภาพชุดสุภาษิตโบราณนี้ผมชอบมาก ๆ เลยครับ





ชุดสุภาษิตโบราณนี้ใน 1 ชุดมีหลายภาพเหมือนกันครับ แต่ผมไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะมีทั้งหมดกี่ภาพ แต่ภาพที่คุณแม่ของผมเลือกเอามาโชว์ก็เป็นภาพเกี่ยวกับสุภาษิตโบราณที่พวกเรารู้จักกันดี ก็คือ ..

"หน้าไหว้หลังหลอก" = ต่อหน้าก็ทำเป็นดี แต่พอลับหลังก็นินทาหรือหาทางทำร้าย ซึ่งอาจจะตรงกับสำนวนในสมัยปัจจุบันว่า "เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด" หรือ "แทงข้างหลังทะลุถึงหัวใจ" ก็ได้ครับ (ไงครับ ... ผมมั่วได้เนียนไหมครับ?)

"มะกอกสามตะกร้าปาไม่ถูก" = พูดจาตลบตะแลงพลิกแพลงไปมาจนจับคำพูดไม่ทัน หรือพวกคนกลับกลอก ครับ (พิมพ์แล้วทำไมมันเหมือนกับบุคลิกของตัวเองเลยฟ่ะ?)

"ตีงูให้กากิน" ก็แปลตรงตัวครับ เลี้ยงงูไว้ที่บ้าน เลยไปตีอีกามาให้เป็นอาหารแก่งู ... ใช่ป่ะหว่า? แต่ตามพจนานุกรมแปลไว้ว่า ... ทำสิ่งใด ๆ ไว้แล้วแต่ผลไปตกแก่ผู้อื่น หรือ ทำสิ่งที่ตนควรจะได้รับประโยชน์แต่กลับไม่ได้

"หักค้ำพร้าด้วยเข่า" หรือคงเขียนตามการสะกดในปัจจุบันว่า "หักด้ามพร้าด้วยเข่า" นั้นเองครับ = โหมเอาด้วยกำลัง หรือใช้อำนาจบังคับเอา

"ยังไม่เห็นน้ำตัดกระบอก" = ด่วนทำไปทั้ง ๆ ที่ยังไม่ถึงเวลาอันควร

นอกจากนั้นก็ยังมีสุภาษิตโบราณอื่น ๆ อีก ที่คุณแม่ผมไม่ได้เอามาโชว์ให้ดูก็คือ "ยังไม่เห็นกระรอกก่งหน้าไม้" และ "ยังไม่เห็นกางเกงในอย่าเพิ่งจ่ายตังค์"

(ไอ้สุภาษิตอันท้าย ๆ มันใช่สุภาษิตไทยโบราณเหรอฟ่ะ? ... ชักจะ งง ๆ แล้วนะเนี่ย !!!)

ว่าแล้วก็ดูภาพยาซิกแกแรตกันต่อดีกว่าครับ

ชุดนี้น่าจะเป็นชุดสะสมยอดฮิตในสมัยก่อนเลยครับ ซึ่งก็คือชุด "รามเกียรติ" นั้นเองครับ





ภาพของตราโลโก้ยาซิกแกแรตที่อยู่ด้านหลังครับ


อันนี้เป็นอีกโลโก้ ที่เป็นภาษาไทยครับ เป็นภาพที่อยู่ด้านหลังเหมือนกันครับ





ส่วนชุดนี้เป็นภาพนกชนิดต่าง ๆ ครับ




ส่วนภาพชุดนี้เป็นภาพตัวละครจีนครับ ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเป็นชุด "สามก๊ก" หรือเปล่า?


สำหรับภาพในชุดสามก๊กนี้ ถ้าสังเกตกันให้ดี จะเห็นว่ามีการพิมพ์ลายสีทองลงไปบนภาพด้วย ที่เป็นส่วนเครื่องประดับในชุดแต่งกายของตัวละครครับ เสียดายที่กล้องถ่ายภาพของผมคุณภาพไม่ดีเท่าที่ควร ในภาพถ่ายนี้ก็เลยเห็นลายนูนสีทองไม่ชัดครับ


ชุดต่อไปเป็นชุดไก่ชนครับ





ไก่ชนทั้ง 2 ตัวเริ่มเล็งและจ้องหน้ากัน




ต่อมาเริ่มตีกัน จิกกันแล้ว



ตอนจบ ไก่ตัวหนึ่งตายส่วนอีกตัวเป็นผู้ชนะครับ




ในชุดไก่ชนนี้ คุณแม่ของผมท่านเป็นคนคัดภาพออกมาเรียงให้ถ่ายเลยนะครับ จะได้ดูเป็นเรื่องเป็นราวครับ



แต่ละชุด แต่ละภาพ ในขณะที่คุณแม่ของผมท่านเอาภาพออกมาโชว์ให้ดู ท่านก็จะเล่าเรื่องเล่าต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับภาพนั้น ๆ ประกอบไปด้วย ซึ่งทำให้สัมพันธภาพอันน่ารักระหว่างผมกับคุณแม่ดูอบอุ่นมากขึ้นครับ

(ไงล่ะ!! ... ผมกำลังสร้างภาพแบบเห็น ๆ เลยใช่ไหมครับ? อิจฉากันใช่ไหมล่ะ? ... ก๊าก ๆ ๆ ๆ ... อิอิ)





ภาพยาซิกแกแรตพวกนี้ คุณแม่ของผมมีทั้งสะสมไว้ในสมุดภาพ และมีทั้งสะสมเก็บไว้ในกล่องบุหรี่เหล็กแบบดั้งเดิมเลยครับ

ยังมีภาพยากะแร็ตมาโชว์ให้เพื่อน ๆ ชมอีกเยอะนะครับ แต่ว่าขอตัดไว้เป็นตอนที่ 2 ก็แล้วกันครับ ผมจะได้หาเรื่องราวต่าง ๆ มาประกอบเพื่อให้ข้อมูลแก่ท่านผู้สนใจด้วยครับ



เท่าที่ผมหาข้อมูลได้ตอนนี้ก็คือ

มีเพื่อนบล็อกของเราท่านหนึ่งในบล็อกแก๊งค์ ที่เคยอัพบล็อกโชว์ภาพยากะแร็ตแบบนี้แล้ว ท่านที่สนใจลองคลิกเข้าไปชมดูที่ รูปยากะแร็ตสมัยก่อน ของคุณ Insignia_Museum ได้นะครับ

นอกจากนั้นเท่าที่ผมลองค้นหาข้อมูลดู ปรากฎว่าตอนนี้มีเว็บไซด์ที่ทำเป็นคลับหรือเป็นบอร์ดสำหรับผู้ที่สะสมภาพยากซิกแกแรตนี้ด้วยครับ

ซึ้งก็คือเว็บไซต์ http://www.siam-cigarettecard.com/ ครับ

ส่วนในบล็อกนี้ เท่าที่ผมเอาภาพยาซิกแกแรต ที่เป็นของสะสมของคุณแม่ผมมาโชว์ให้เพื่อน ๆ ดูแล้ว เพื่อน ๆ มีความคิดเห็นว่าอย่างไร? หรือถ้าท่านอยากจะส่งข้อความต่าง ๆ ให้แก่คุณแม่ของผมได้รับทราบ เพื่อน ๆ ก็พิมพ์ข้อความคอมเม้นท์ทักทายไว้ให้แก่คุณแม่ของผมได้เลยครับ

แล้วพอผมอัพบล็อกตอนที่ 2 แล้ว ผมจะมาตามเพื่อน ๆ มาชมอีกครั้งครับ

ขอขอบคุณทุก ๆ ท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมบล็อกนี้ครับ และขอให้ทุก ๆ ท่านมีความสุขมาก ๆ นะครับ

อิอิ



ไปตามชมต่อตอนที่ 2 กันได้เลยครับ

"ภาพยาซิกแกแรต" ... ของสะสมรุ่นคุณยาย ที่ดูเหมือนไร้ราคาแต่มิอาจประเมินค่าได้ (ตอนที่ 2)

อิอิ




Create Date : 01 เมษายน 2553
Last Update : 7 เมษายน 2553 14:19:11 น. 66 comments
Counter : 3545 Pageviews.

 

จะบอกว่า ...

สำหรับท่านที่ต้องการชมภาพแต่ละภาพที่ชัดขึ้น ขอให้ท่านเอาเม้าส์ไปวางไว้ในภาพที่ท่านต้องการ แล้วกดเพื่อเปิดภาพเต็ม ๆ จะได้ดูภาพที่ใหญ่และชัดเจนมากขึ้นครับ

อิอิ



โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:1:17:55 น.  

 
สวัสดีค่ะ ...
มีเยอะจังเลยนะคะ ..มารอชมตอนต่อไปด้วยค่ะ


โดย: thi_noi วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:1:41:27 น.  

 
โอ้ ช่างสรรหามานำเสนอเสียนี่กระไร

อ้อ..ก็มีสาระกะเค้าเป็นเหมือนกันน๊าอาคุงกล่องของเรา(ขี้ตู่เอาเองเฉยเลยอิๆ) แม้จะออกแปลกๆไปซักหน่อย

ขอขอบคุณด้วยหัวใจค่า ที่แวะไปเยี่ยมบล็อกและมีไมตรีจิตอันงดงาม ถามไถ่ให้มาร่วมงานนัดเจอมิตรสหาย ช่างน่ารักเสียจริงอาคุงกล่องเอ๋ย

แต่ด้วยเหตุที่"ตัว"อยู่ไกลกันเกินครึ่งฟ้า จะขอฝาก"ใจ"มาก่อนจะได้ไหม? กำลังหาตั๋วมาเที่ยวเมืองไทยช่วงซัมเมอร์(ของฝรั่ง)นี้ค่ะ แต่ยังไม่ได้ตั๋วเลย ฮือๆ มันแพงมหาโหดง่ะ


โดย: เกลือหนึ่งกำน้อย วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:4:04:54 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่อาคุง

โห....ภาพคลาสสิกมากครับพี่
ผมคิดว่านอกจากมีคุณค่าทางใจแล้วยังมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ด้วยนะครับ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:7:05:09 น.  

 

เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง

สวัสดีในวันสีแสดครับ อาคุงฯ

ไม่เคยเห็นสิ่งของเหล่านี้อ่ะครับ...เกิดไม่ทัน

จำความได้ก็รู้จัก กรุงทอง สายฝน กรองทิพย์ แล้วอ่ะครับ

มีความสุข รักษาสุขภาพ นะครับ


โดย: เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:7:49:08 น.  

 
ถึง.. พี่อาคุง
เอาของแม่มาขายอีกแว้วววว
มีของสะสมอะไรเป็นของตัวเองมั่งง่ะ นอกจากเบอร์สาวๆ

ถึง.. คุณแม่ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณแม่ขา ขอให้คุณแม่มีความสุข สุขภาพแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ไข้ ถ้าป่วยก็ขอให้หายไวๆ นะคะ


โดย: butbbj วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:7:59:56 น.  

 
โห เก่ามากเลยเนอะ รักษาดีดีนะค่ะ
คุณค่าทางจิตใจเต็มเปี่ยมมมมม ^^


โดย: yxoxy วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:8:30:43 น.  

 
คุณแม่ช่างสะสมเก็บงำอย่างดีเลยนะคะ น่าสนใจมากๆ เลย วิสกี้ว่าก็เคยเห็นอยู่บางนา


โดย: วิสกี้โซดา วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:10:41:51 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณกล่อง
ของสวย ๆ น่าสะสมทั้งนั้นเลย


โดย: groogig วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:11:51:13 น.  

 
ภาพคลาสสิคมากเลยอะพี่

งามมากกกๆๆ


โดย: น้องผิง วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:12:12:18 น.  

 
อ่านแล้ว อยากเก็บมั่งอ่ะ แต่ตอนนี้ไปหาได้ที่ไหนกัน ฮืออออ


โดย: butbbj วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:12:12:30 น.  

 
โอ้โห

นับถือครับ

บรรเจิดดีแท้ครับ




งั้นวันอาทิตย์

อาจจะได้พบกันครับพี่




โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:12:43:28 น.  

 
น่าปลื้มมาก คุณแม่เป็นนักสะสม
สมัยนั้น ศิลปะเข้ามาสอดคล้องกับโฆษณาอย่างกลมกลืน
คนโบราณทำอะไรก็ดูจะใส่ใจในรายละเอียด คุณค่า ประโยชน์ใช้สอย
ผมมีการ์ดของธนาคารออมสิน เป็นรูปของชาวเขาเผ่าต่างๆ
เดี๋ยวนี้ ก็ไม่มีหน่วยงานไหน ทำของแบบนี้ให้สะสมอีก

ขอบคุณที่นะมาให้ชม


โดย: สัญจร ดาวส่องทาง IP: 58.9.245.217 วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:12:44:08 น.  

 
ว๊าวๆๆๆๆ
ชอบมากเลยค่ะ
เก็บสะสมดี ๆ นะคะ
เวลาได้เห็นอะไร ๆ ที่ผ่านมา
หวนนึกถึงอดีต ใครจะว่าแกก็ช่างเถอะ
เห็นแล้วรู้สึกดี และอดอมยิ้มได้ไม่ได้อ่ะ


โดย: JinnyTent วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:14:59:58 น.  

 
เป็นการชมภาพเก่าๆที่ไม่เคยเห็น มีคุณค่าทางจิตใจจริงๆครับ น่าชื่นชมคุณแม่ที่เก็บรักษาไว้อย่างดี หวังว่าต่อไปคุณกล่องก็คงจะรวมรวมรักษาไว้ จนถึงรุ่นลูกรุ่นหลานนาครับ


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:15:05:32 น.  

 
เอาของสะสมแม่มาเล่นอีกแล้วนะลุง

ให้ลูกสะสมไพ่เซอร์คัสมั่งดีกว่า อีก 20 ปีอาจได้โชว์555


โดย: พจมารร้าย วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:15:20:01 น.  

 
เป็นบุญตาจริง ๆ ค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:15:29:23 น.  

 
แว้กกกก เดี๋ยวฟ้องแม่พี่อาคุง ว่าพี่อาคุงพูดอารายยยออกไป ฮิ้วววววว

ปีนี้ยังไม่ได้ไปเดินงานหนังสือเลยอ่ะ อาทิตย์นี้ก็ว่าจะไม่ไปอ่ะ คนเยอะ อีกอย่างกะลังหาสปอนเซอร์อยู่ แถวนี้มีแมะ
แล้วคุณแม่พี่ไปด้วยป่าวอ่า
แต่ไม่แน่ ถ้าว่างมากกกกก + ไม่ เกียจ ก็อาจจะไป

แต่พี่จะไปซื้อหนังสือพี่ก๋าอีกรอบนึงเหรอ อ่านเล่มเดียวก็พอแล้วมั้ง

แต่ลดตั้ง 25% แน่ะ น่าไปซื้อล้างแค้นชะมัดเลยเนอะ

โอ๊ย ไปทำงานก่อน งานเยอะแยะ เฮือกกกก


โดย: butbbj วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:15:30:18 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

แหล่มเน๊าะ
เคยเห็นภาพจริงๆ แบบนี้
ที่พี่เอนก นาวิกมูลด้วยล่ะน้องกล่อง


โดย: อุ้มสี วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:15:53:30 น.  

 
ตามมาชมแล้วครับ
เหมือนจะเคยเห็นอยู่บ้างเหมือนกันนะครับ แต่ไม่นึกว่าจะเป็นภาพที่อยู่ในกล่องยา ไว้เจออีกครั้งคงต้องดูกันอย่างละเอียดเลยครับ..........ขอบคุณที่รวบรวมนำมาให้ชมกันด้วยนะครับ


โดย: ถปรร วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:16:27:22 น.  

 
เก็บรวบรวมเอาไว้ให้ดีดีนะคะ เป็นของมีค่า อย่างน้อยๆก็มีค่าทางใจละนะพี่กล่อง


โดย: ปิงปอง IP: 110.164.246.118 วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:17:15:58 น.  

 
ตามมาชมค่ะ ไม่ค่อยมีความรู้เรื่องนี้เท่าไหร่ค่ะ แต่ขอชมว่าสะสมของได้เรียบร้อยมากๆ เลยค่ะ ยังดูนิ้งมากๆ ค่ะ เก็บไว้เรื่อยๆ นะคะ เอาออกมาดูทีไหร่จะรู้สึกดีทุกครั้ง

ปล.ไปงานหนังสือเป็นอย่างไรบ้างคะ แก้วหมดไปกับงานนี้แล้ว 4,000 กว่าๆ กระเป๋าฟีบเลย อิอิ


โดย: kaew (kosak ) วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:17:29:37 น.  

 
พอเห็นอาคุงกล่องสร้างภาพก็นึกถึงคุณInsignia_Museum เลย

ชอบแวะเข้าไปดูบ่อย ขานั้นชอบของเก่าและมีของเก่าเก็บเยอะค่ะ แม่ซองขาวฯเคยส่งวีดีโอโฆษณาหนังเมื่อสี่สิบกว่าปีไปให้เลยค่ะ ของเก่าเหมือนกันแต่ภาพไม่ค่อยชัด เสียดายของเก่ามันหายไปหมดแล้ว อย่างแผ่นเสียงของเอลวิสมีหลายแผ่นมาก คนนั้นนี้ยืมไปไม่คืนหายเกือบหมดค่ะ เสียดาย


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:17:50:37 น.  

 



คิดถึงค่ะคุณกล่อง


ช่วงนี้ป้ากุ๊กไม่ค่อยได้เดินสายค่ะเพราะไม่สะดวกจริงๆ
อย่างมากได้แค่แว๊บเข้ามาอ่าน….แล้วก็แว๊บไปไม่ได้ฝากคำ
แต่ก็ยังระลึกถึงอยู่เสมอค่ะ


ป้ากุ๊กสบายดีค่ะ แค่อายุที่เพิ่มมากขึ้นทำให้ทำงานได้ช้าลง
หูตาขาแขนก็พลอยช้าตามไปด้วย
กว่าจะพิมพ์คอมเมนท์ได้แต่ละบล็อกจึงเป็นปัญหาอย่างยิ่ง เท่านั้นเองค่ะ


ภาพยากาแรตแบบนี้ตอนป้าเป็นเด็กที่บ้านพ่อเก็บไว้ในกล่องขนมปังจาคอบเต็มเลยค่ะ
ตอนป้าเรียนมัธยมก็ยังมี เพราะจะหยิบมาดูอยู่เรื่อยๆ
แต่ตอนไปเรียนครูที่สงขลา…กลับมาหายเรียบ
หายไปไหนก็ไม่รู้


นี่ป้าลืมไปแล้วนะ
ขอบคุณคุณกล่องที่นำมาให้ดูเท่ากับได้ทบทวนความหลังค่ะ


คุณแม่คุณกล่องเยี่ยมมากค่ะที่รักษาของเก่าเอาไว้ได้


เมื่อรู้สึกตัวตอนเช้าเรามีทางเลือกง่ายๆเพียง 2 อย่าง
คือนอนและฝันหวานต่อ หรือ ลุกขึ้นมาแล้วทำความฝันให้เป็นจริง





โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:19:01:48 น.  

 


โดย: thanitsita วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:19:02:31 น.  

 
สวัสดีค่ะ
แวะมาชมภาพยาซิกแกแรต เก็บสะสมได้เยอะจริงจริงค่ะ
ต้องขอชมความสามารถของคุณยาย และคุณแม่ด้วยค่ะ
มีคุณค่าแน่ๆ เลยค่ะ ทั้งด้านจิตใจ และคุณค่าของตัวภาพ
ด้วยค่ะ


โดย: nootikky วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:19:22:54 น.  

 
อาคุงกล่องสร้างภาพเหรอค่ะ ... ไม่สร้างหรอก
เพราะว่าอาคุงกล่องกับคุณแม่รักกันดีจะตายค่ะ
แบบว่าพาไปดูหนังอะไรงี้ จำได้นะค่ะเพราะว่าเคยคุย
เรื่องนี้เหมือนกันน๊า .. น่ารักออกค่ะลูกชายกะคุณแม่เห็น
ทีไรก็อดยิ้มไม่ได้ ... แถมสัมพันธภาพอันดีระหว่างกัน
ก็ทำให้อาคุงกล่องมีเรื่องอัพบล็อกจนได้ไงค่ะ
ของน่ารักด้วย สะสม ของเก่า มีคุณค่าทางใจค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:19:28:02 น.  

 
สวัสดีครับคุณอาคุงกล่อง

ขอบคุณครับที่เชิญชวนมาชมภาพยาซิกแกแรต แล้วยัง
แนะนำบล็อกของ Insignia_Museum

ขอชื่นชมคุณแม่ของคุณอาคุงกล่องที่เก็บตัวแทนแห่ง
ความทรงจำของคุณปู่ คุณตา ได้ครบถ้วนและรักษา
สภาพไว้เป็นอย่างดี

ที่สำคัญ และผมไม่ค่อยเห็นนักคือ"ซองใส่การ์ด"โดยส่วน
มากแล้ว ไม่ค่อยหลงเหลือให้เห็น ตามภาพที่เห็นนี้นับว่า
เป็นการเก็บของอย่างผู้รู้คุณค่า มิใช่การเก็บอย่างพ่อค้า

ซิกกาแร็ตการ์ดนี้ เข้าใจว่าช่างเขียนเป็นคนไทย แต่พิพพ์
โดยบริษัทผู้ผลิตบุหรี่ ส่งมาพร้อมกับบุหรี่ที่จำหน่ายในประเทศไทย การเก็บไว้ถึงวันนี้จึงเป็นการช่วยอนุรักษ์
ผลงานของช่างไทยในอดีตที่ไม่ปรากฏนาม

การเก็นให้ครบชุดไม่ใช่ของง่ายๆ เพราะนักสะสมไม่รู้ว่า
แต่ละใบมีผลิตมาเท่ากันหรือไม่ ในชุดหนึ่งๆจะมีใบที่
หายากอยู่ด้วย

ในบางชุด ฝรั่งเลยทำออกมาครบชุด แต่แปะติดกับสมุดสะสมภาพ นักสะสมตัวจริงเลยไม่ค่อยนิยม เพราะพลิกดูด้านหลังไม่ได้

ในวงการนักสะสมเมืองไทย รู้จักกันในวงจำกัด มีคนที่
กว้างซื้อเก็นไว้ใครอบครองนับจำนวนได้ สำหรับผมเอง
มีเพื่อนที่สะสมของเหล่านี้ จึงได้อานิสงค์ไปด้วยครับ
บางทีเขาไหว้วานให้ซื้อของให้ เขาจ่ายผมมาเป็นภาพยา
ซิกแกแรตแทนเงินครับ (เป็นชุดที่เขามีซ้ำๆกัน)

รอชมตอน 2 ครับ


โดย: Insignia_Museum วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:19:30:35 น.  

 
เป็นของที่หาชมยากจริง ๆ เลยค่ะคุณอาคุงกล่อง (เรียกซะเต็มยศ อิอิ)

น่าปลื้มใจแทนหลานที่ได้เห็นเป็นบุญตา

...จะตามมาชมตอนต่อไปคร่า. .. ...


โดย: I_sabai วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:20:28:19 น.  

 
โอ้โหหหห สุดยอดเลย


ภาพคำสุภาษิตนี่ เหมือนเคยเห็นมีในหนังสือที่ไหนซักแห่งด้วย


โดย: ซซ วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:21:04:03 น.  

 
อืม ประเมินค่ามิได้จิงๆ
อีกหน่อยก็เป็นของสะสมคุณต่อไง
เก็บไว้ดีๆล่ะ
อ้อ วันอาทิตย์คงไม่ได้ไปงานหนังสือหรอก
พึ่งไปเดินมาเมื่อวานนี้เอง


โดย: aitai วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:21:23:40 น.  

 
ขอบคุณอาคุงกล่องมากๆค่ะ ที่ไปเคาะประตูเรียกตวงมาดู

เห็นรูปของสะสมและได้อ่าน รู้สึกอบอุ่นจังค่ะ
เป็นมรดกที่ข้ามกาลเวลาจริงๆ

กว่าจะมาถึงมือ แต่ละรุ่น... แต่ละรุ่น
จากคุณยาย สู่คุณแม่อาคุงกล่องก็ต้องแย่งกับคุณลุง

จากคุณแม่ สู่อาคุงกล่อง(คิดว่าคงไม่ต้องแย่งกับใคร)
ก็เป็นเรื่องของการถ่ายทอดเรื่องราวและความทรงจำ

ต่อไปรุ่นอาคุงกล่อง ก็ถ่ายทอดต่อไปถึงลูก หลาน เหลน
อืมมม .... มีคุณค่าไม่รู้จบจริงๆค่ะ

ฝากสวัสดีคุณแม่ด้วยค่ะ
ขอให้หายและทุเลาไวๆน่ะค่ะ


โดย: T+c+ake Time 2002 วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:21:49:40 น.  

 
สวัสดีค่ะ ...
ของสะสมของคุณแม่เยอะจังเลยนะคะ ..
แต่ะละอย่างน่าสนใจทั้งนั้นเลย ^^

ถ้าจะเอาไปประมูล เสียดายแย่เลยค่ะ
สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่มีค่าทางจิตใจ

(โห ..วันนี้หญิงเพี้ยนมาแบบมีสาระ 555)


โดย: หญิงเพี้ยนมาแล้วค่ะ (star_paradise ) วันที่: 1 เมษายน 2553 เวลา:23:07:54 น.  

 
น่าทึ่งมากเลยคะ จอร์ท เอ้ยไม่ใช่คะ คุงอากล่อง สวยๆทั้งน้าน ฝากขอบคุณ คุณแม่อาคุงกล่องด้วยนะคะ ที่มีของดีๆ มาแบ่งปันกันชม จะรอให้คุงอากล่องรวบรสมเรื่องราวของแต่ละรูปจังเลยคะ แล้วมา up blog อีก อึม แล้วก็เห้นบรรยากาศอบอุ่น ของคุณเม่ คุณลูกเลยคะ น่าอิจฉา จริงๆ ด้วย


โดย: cengorn วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:1:43:56 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


หวัดดีจ้า แวะมาทักกันในวันสุขเด้อทิดกล่อง
ขออภัยไม่ได้มาทักทายกันแต่เมื่อวานก่อน
ของสะสมคุณแม่ดูมีคุณค่าทางใจจริงๆ จ้า



โดย: หอมกร วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:6:34:31 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่อาคุง








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:6:57:38 น.  

 
เป็นบุญตาจริงๆ เลยค่ะ
ขอบคุณที่เก็บสิ่งนี้ไว้ให้ได้ชมนะขอรับ



โดย: อรุณสวัสดิ์ที่รัก วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:7:42:50 น.  

 




เอาเสื้อมาอวดค่ะ..ไป shop ที่ใบหยกมา
up ตอน 2 แล้ว.. อย่างว่าshop มาเยอะ



โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:10:37:19 น.  

 
รีบ ๆ หา เด๋วก็เจอครับ


โดย: ดาวมฤตยูเทพร่ำไห้ วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:12:16:33 น.  

 
วันที่ 3 จะมีอะไรรุนแรงรึเปล่าครับพี่
เสียวมากเลยครับ

เฮ้อ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:13:46:08 น.  

 
เปิดมาแว๊บแรกนึกว่าจะดูไพ่ยิบซี 555

เก็บไว้เป็นอย่างดีเลยนะคะ สภาพยังดีอยู่เลยอะ

เพิ่งเคยเห็นว่ามีแบบนี้ด้วย ขอบคุณที่เอามาให้ชมกันค่ะ


โดย: ระแนงไม้ วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:14:57:59 น.  

 
อ้าว

จับได้แล้วคนฟลัดจ์ข้อความ

พี่นี่เอง


ผมไม่เหวงนะครับพี่


โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:15:27:34 น.  

 
แง่วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เปิ้ลไม่เคยแวะมาบล็อกนี้บ้างเลยงะ แย่จริงๆ มีไรดีดีเยอะแยะมากมาย ขอบคุณนะคะที่แวะมาทักทายเปิ้ล เป็นไม่ได้เป็นทหารคะ มันจะมีแยกส่วนกันคะ เป็ลเหมือน อืม.....คล้ายๆๆ ลูกจ้างสัญญาปีต่อปี ไรประมาณเนี้ยแหละคะ ตอนนี้ช่องมันยุบไปแล้ว 555 เรื่องเปียโนยังไม่เก่งมากมายคะ 5555 แล้วเปิ้ลจะแวะมาหาอีกนะคะ ^______^


โดย: APPLEAIR วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:16:01:12 น.  

 
สวยทุกภาพค่ะ ประมาณค่ามิได้เลยค่ะ ของเก่า ของตกทอด ปลื้มค่ะ ที่ยังมีคนเก็บไว้ให้มิได้เห็นด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ


โดย: nompiaw.kongnoo วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:16:40:29 น.  

 
โอ้โห ..พี่ทิดฯ ..

นั่นน่ะเม้นท์หรือมหากาพย์คะ ..
ยาวยังกะรามเกียรติ์ ...
555555555555555555+++

ปิดเทอม ..เม้นทืของเพี้ยนกะบ๊องส์มาเป็นแพ็คคู่ค่ะ
เม้นท์ 1 ได้ถึง 2 ฮ่าๆๆๆๆๆ ..


โดย: หญิงเพี้ยนเองค่ะ (star_paradise ) วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:17:01:09 น.  

 
กำลังรอชมภาพยาซิกกาแรต ตอน 2 ค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:17:16:11 น.  

 
ของเก่ามีค่านะ ยิ่งเก่ายิ่งมีค่า


แต่ทำไม เพื่อนจุ เวลามันมากินเหล้ากับจุ มันถึงบอก เมีย ยิ่งเก่า ยิ่ง เอออ....


โดย: กระจ้อน วันที่: 3 เมษายน 2553 เวลา:0:35:01 น.  

 
ภาพโบราณแต่สวยนะค่ะ
ของเหล่านี้ประเมิณค่ามิได้ เพราะมีค่าทางจิตใจมากกว่าค่ะ
ดีนะค่ะที่คุณแม่อาคุงเก็บไว้ เราและเพื่อนๆในบล็อคเลยมีโอกาสได้ชมภาพสวยๆ กันค่ะ


โดย: ann_269 วันที่: 3 เมษายน 2553 เวลา:0:39:14 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่อาคุง









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 เมษายน 2553 เวลา:7:17:36 น.  

 
หาชมได้ยากค่ะ คุณเเม่ท่านสะสมไว้มีคุณค่าทางประวัติศาตร์ต่อคนรุ่นหลัง

ไม่ทราบเมืองไทยมีรายการวาไรตี้หรือไม่? คือการนำผู้เชี่ยวชาญมาวิเคราะห์
เราจะนำของเก่าๆที่คิดว่ามีราคาหรือไม่มีราคามาเเละเจ้าของตั้งราคาไว้ว่าคงประมาณนี้นะ

เเต่พอนักวิเคาระห์บอกเหตุผลของวัตถุนั้นว่าทำไมเเพงหรือถูก ..มันสนุกตรงนี้ที่เซอร์ไพร้กันค่ะ เเต่ก็ไม่มีใครคิดจะขายกัน คือเก็บไว้เพื่อความพอใจส่วนตัว

คุณอาก่องสบายดีนะคะ จบเนื้อเรื่องสาระสำคัญ อย่าลืมเรืองของคุณสงัดกับคุณไสวด้วยนะคะ


โดย: YUCCA วันที่: 3 เมษายน 2553 เวลา:7:58:17 น.  

 
เยี่ยมมากครับ คุณอาคุงกล่อง

ภาพพวกนี้มีค่ามากในปัจจุบัน แต่เก็บรักษาอย่างไรที่ยังคงสภาพดี บ้านผมเก็บอะไรไม่ค่อยได้ หายหมด

เข้ามาอ่านแล้วได้ความรู้ที่คุ้มค่ามากครับ


โดย: ลุงบูลย์ IP: 118.173.114.224 วันที่: 3 เมษายน 2553 เวลา:10:13:28 น.  

 
เพิ่งแวะไปบล็อกคุณ Insignia มาเหมือนกันค่ะ เป็นเรื่องหน้าปกหนังสือสมัยก่อน

แวะมาบล็อกนี้ก็เป็นของสะสมเหมือนกัน ชอบค่ะ ดูของโบราณ ทำให้เห็นอะไรที่สะท้อนถึงแต่ละยุคสมัยค่ะ


โดย: รัชชี (รัชชี่ ) วันที่: 3 เมษายน 2553 เวลา:13:49:55 น.  

 

สวยดีนะคะ


โดย: เจ้าการะเกด วันที่: 3 เมษายน 2553 เวลา:16:00:48 น.  

 
พี่อุ้มทำบ๊อกให้หนู
บ๊อกเจ้าการะเกดเป็นบีอกของหนูเองค่ะ


โดย: เจ้าการะเกด วันที่: 3 เมษายน 2553 เวลา:21:00:16 น.  

 
สวัสดีค่ะอาคุงกล่อง..

โอ้โฮ..!เหลือเชื่อจริงๆ เก็บสะสมได้อย่างไรเนี่ยะ..!

สุดยอดคร๊าบ..

ร้อนนี้พี่อ้อมหนีไปเที่ยวภูเก็ตมา..

ไม่มีอะไรมาฝากเพราะของแพงมาก..

แล้วจะupblogรูปสวยๆกะนางแบบโทรมๆมาฝากนะค่ะ

zwani.com myspace graphic comments





โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 4 เมษายน 2553 เวลา:12:07:11 น.  

 
ขอบคุณมากที่แวะไปเยี่ยมกันนะคะ

แต่ละภาพสุดคลาสสิค สวย ๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ ต้องชมคุณแม่ที่เก็บรักษาอย่างดี ผ่านมาครึ่งศตวรรษแล้วแต่สภาพยังดีมาก ๆ เราเคยเห็นภาพพวกนี้จากหนังสือ ไม่เคยเห็นตัวจริงสักหน ขอบคุณมากที่นำมาให้ชมกันนะคะ


โดย: haiku วันที่: 4 เมษายน 2553 เวลา:12:43:10 น.  

 
แวะทักทายค่ะ


โดย: Chulapinan วันที่: 4 เมษายน 2553 เวลา:19:07:19 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่อาคุง



เดี๋ยวผมจะเอาภาพบรรยากาศที่งานหนังสือมาฝากนะครับ











โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 เมษายน 2553 เวลา:8:18:59 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมที่บ้าน พอตามกลับบ้านนี้บ้าง ว๊าวววโชคดีจังที่ได้อ่านเรื่องดีๆแบบนี้

คอยอ่านตอน สองต่ออยู่ค่ะ

ดีจังเลยนะคะที่ยังมีคุณแม่อยู่เป็นมิ่งขวัญให้กับลูกๆ (แอบอิจฉานิดๆ) ที่บ้านไม่มีอีกแล้วค่ะ ได้แต่บ่นคิดถึงอย่างเดียว

ฝากบอกสวัสดี กับคุณแม่ด้วยค่ะ และขอบคุณที่เก็บของดีๆมีค่าไว้ให้คนรุ่นหลังได้ชมอีก


โดย: Katai_Akiko วันที่: 5 เมษายน 2553 เวลา:14:26:38 น.  

 
สุดยอดของหายากครับท่านพี่
สะสมได้ขนาดนี้เลย
นับถือๆ


โดย: นายากล้วย (seangmeag13 ) วันที่: 5 เมษายน 2553 เวลา:15:07:10 น.  

 
เป็นของที่หาดูได้ยากมากแล้วนะคะ

ขอบคุณที่เก็บสะสมไว้อย่างดี แล้วนำมาแบ่งปันกันดูนะคะ



โดย: sierra whiskey charlie วันที่: 5 เมษายน 2553 เวลา:20:21:11 น.  

 
คุณแม่เก่งมากเลยค่ะที่ช่วงชิงมาจากคุณลุงได้
พวกเราก็เลยมีโอกาสได้ดูของหายากแบบนี้

จำได้ว่าคุณตาก็สะสม ตอนเด็กๆ ยังเคยเอามาสับเล่นเป็นไพ่เลย
เห็นแล้วคิดถึงวันวานจัง.....
เพราะตอนนี้ไม่มีซากเหลือแล้ว เสียดายเมื่อก่อนไม่ได้สนใจ
เลยเล่นแบบทิ้งๆ กระจุยกระจาย
ไว้อัพตอนใหม่ไปกระซิบบอกหน่อยนะคะ


โดย: narellan วันที่: 5 เมษายน 2553 เวลา:21:58:20 น.  

 
มาคอยตอนต่อไป ยังไม่มี เลยมาชวนไปบ้านแม่ซองขาวฯก่อนค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 5 เมษายน 2553 เวลา:22:35:18 น.  

 


เพิ่งเคยเห็น ที่บล๊อกนี้แร่ะค่ะ

มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ดีมาก
ได้ความรู้มากมายเลยค่ะ

ซิกแกแรดสมัยนี้น่าจะทำการ์ดมั่งนิ

ชอบภาพสุภาษิต กะภาพวาดศิลปะไทย ๆ ค่ะ



โดย: อิ่ม_Aim วันที่: 7 เมษายน 2553 เวลา:17:01:06 น.  

 
ตามมาดูตอนที่ 1 ค่ะ



โดย: BongKet วันที่: 8 เมษายน 2553 เวลา:14:20:44 น.  

 
เพิ่งเคยเห็นเหมือนกัน


โดย: วีทีอาร์ วันที่: 9 เมษายน 2553 เวลา:8:00:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

อาคุงกล่อง
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]




อาคุงกล่องเป็นชายไทยนิสัยดีมีความฝัน ผู้ผันตัวมาเป็นทาสวรรณกรรมอย่างแท้จริง ใช้ชื่อกำหนดตัวตนว่า “อาคุงกล่อง” เป็นนามปากกาสร้างสรรค์ผลงานในเชิงหัสนิยาย และงานเขียนในรูปแบบต่าง ๆ อาทิเช่น เรื่องสั้น นวนิยาย สารคดี ความเรียง บทกลอน ไดอารี่เพ้อเจ้อละเมอเพ้อฝันต่างๆ ฯลฯ

ปัจจุบัน “อาคุงกล่อง” เป็นนักนักอ่าน นักคิดและนักเขียน รวมทั้งเป็นนักจินตนาการออกมาเป็นตัวอักษรด้วย ผู้มีความฝันอันยิ่งใหญ่คือการเป็นนักเขียนมีคุณภาพที่สรรค์สร้างผลงานอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ คาดว่าในเวลาอันใกล้นี้นาม “อาคุงกล่อง” จะเกิดปรากฎชัดในโลกวรรณกรรม จนเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในหมู่หนอนนักอ่านทั่วไทย



"ในชีวิตจริงของคนเรา มีอะไรอีกมากมายที่จะต้องรับรู้และรับผิดชอบ ในแต่ละวันเรามีโอกาสที่จะหัวเราะได้สักกี่ครั้ง? แต่ถ้าเราได้มีโอกาสหัวเราะเสียบ้างเพื่อเป็นการผ่อนคลายหรือคลายเครียด ก็คงจะเป็นสิ่งที่ดีนะครับ"

ถ้าคุณเข้ามาในบล็อคของผมแล้ว คุณสามารถอมยิ้มหรือหัวเราะได้ ผมก็คงจะดีใจแล้วครับ (กรุณาช่วยทิ้งคอมเม้นท์วิจารณ์ไว้ให้ผมด้วยนะครับ จักขอบพระคุณมากเลยครับ)

akungklong@gmail.com
Friends' blogs
[Add อาคุงกล่อง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.