Always Remember...The Most in One's Life

อักขราษร
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2551
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
19 มิถุนายน 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add อักขราษร's blog to your web]
Links
 

 
"คู่อริ" กับคำว่า "ให้อภัย"





เช้าวันหนึ่ง เมื่อไม่นานนี้...

สองเท้าพาเจ้าของเดินเข้าไป "สวัสดี" เจ้าของสองคน ณ สำนักพิมพ์ชื่อดังแห่งหนึ่งที่ใจดี ยอมเปิดสำนักพิมพ์รอต้อนรับ ทั้ง ๆ ที่เป็นวันหยุด

เมื่อสองเท้าก้าวเข้าไป ...คำทักทายดังมาจากหน้าต่างชั้นบนซึ่งเป็นที่ตั้งของห้องทำงาน

"หวัดดี มาตรงเวลาดีนะ เป็นไงบ้าง"

เจ้าของเท้าที่ก้าวเดิน เงยหน้าคอตั้งบ่าพร้อมกับอาการตะลึง ตึง ๆ กับเสียงอุทานในใจ 'แม่เจ้าโว้ย ขั้วชนขั้ว แต่ดันสปาร์กกันเร็วยิ่งกว่าไฟแรงสูง'
อุทานจบ ได้แต่มองแล้วก็ยิ้ม เพราะเสียงทักทายนั้น เขาทักทายเพื่อนตรู 55

---------------------------------------------------------------------------

เวลาผ่านไป 30 นาที เจ้าของเท้าที่ถูกเพื่อนดึงไปหา ไปสวัสดี ก็นั่งอยู่ตรงหน้า สองเจ้าของสำนักพิมพ์ชื่อดัง กับประโยคแรกที่หนึ่งในขั้วเดียวกันออกปากถาม ด้วยความเป็นห่วง หลังจากฟังเพื่อนแสนดี เล่านิทานเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่ดันกลายเป็นเรื่องของคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าจบลง

"รู้สึกไงล่ะน้อง ที่จู่ ๆ มาได้โคจรมาเจอคู่อริอีกครั้ง พี่ว่า โลกของวงการทำหนังสือมันกลมนะ ไปไหนก็ต้องวนมาเจอกันอยู่ดี"

'นั่นสิ โลกมันกลม ยังไงก็ต้องวนมาเจอกันอยุ่ดี แต่ทำไมต้องเป็นตรูด้วยว่ะ' เสียงอุทานดังแย้งขึ้นในใจของคนนั่งตรงข้าม

"อย่างนี้เขาเรียกว่า บุพเพสันนิวาสนะน้อง" หนึ่งในเจ้าของสำนักพิมพ์ที่มีขั้วตรงข้ามกับคนนั่งอยู่ตรงหน้า พูดลอย ๆ ทีเล่นทีจริงขึ้นมา...(สงสัยกะให้ตรูขำ)

"อย่างนี้ไม่เรียกบุพเพแล้วพี่ เขาเรียกว่า คู่กรรมคู่เวร กันมากกว่า" คนขำไม่ออกโต้กลับทันที พร้อมรอยยิ้มหยัน ๆ ให้ตัวเอง

"เอาน่า รับผิดชอบสายงานคนละสาย ทำให้ไม่ต้อง Co กัน ฉะนั้นก็ให้มองเขาเป็นความว่างเปล่า" เสียงเจ้าของที่ชอบพูดทีเล่นทีจริงเริ่มแนะ พร้อมกับ...หน่วยขุนพลอยพยัก พยักอย่างเห็นด้วย

"ใช่ มองเป็นความว่างเปล่า ไม่ต้องสนคู่อริ มองมาก็มองผ่านเท่านั้นเอง"

"มันไม่เท่านั้นเองนะสิพี่ จะมองคู่อริเป็นอากาศธาตุได้ไงล่ะ ในเมื่อมันนั่งอยู่ตรงหน้าเลย" เสียงคนที่ถูกบอกให้มองคู่อริเป็นอากาศธาตุเริ่มแย้ง...

(ก็มันจริงนี่หว่า นั่งอยู่ตรงหน้า คู่อริช่างสาระแน หันมาคุยด้วย จะให้ตรูนั่งเป็นใบ้ได้ยังไงกันครับ พี่น้อง)

"ถ้างั้นก็มีอย่างเดียวน้อง ต้อง 'ให้อภัย'" เสียงพวกขั้วเดียวกันรีบบอก ...

'เหอ ๆ คงให้ไม่ได้ เพราะตรูไม่ใช่พระเวสสันดร ที่จะให้อภัยทานคู่อริได้'

"อืม จะพยายามพี่ พยายามให้ถึงที่สุด แต่ถ้าพยายามจนถึงที่สุดแล้วไม่ได้
ก็ขอมาอยู่กับพี่ ๆ ละกัน ได้ไหม"

"ได้เลยน้อง พี่รอน้องได้เสมอ" เจ้าของสำนักพิมพ์...คนขั้วเดียวกัน เอ่ยเสียงดังฟังชัด ก่อนจะลุกจากเก้าอี้ "ปะ ไปดูงานข้างนอกกัน พี่มีงานจะให้ดู"

และแล้ว สองเท้าของคนที่มาหา กับสี่เท้าของเจ้าของสำนักพิมพ์ทั้งสองก็เดินตามกันออกจากห้องทำงาน ตรงเข้าไปหากองหนังสือ เพื่อดูว่าที่นี่เขาทำหนังสืออะไรกัน กับคำพูดที่ดังแว่ว ๆ ออกมาจากปากเจ้าของคนขั้วเดียวกันคนเดิม

"เราต้องใช้คำว่า 'ให้อภัย' กับคู่อรินะ แล้วก็อย่าหนี เพราะหนียังไง สักวันมันก็ต้องวนมาเจอกันอีก เพราะโลกการทำหนังสือมันกลมและแคบ ถ้ามัวแต่หนี มันก็ต้องหนีตลอด ฉะนั้นต้องไม่หนี แต่ให้เขาหนีเอง ระบบเส้นสายบางครั้งก็ไม่ได้มาพร้อมความสามารถ ฉะนั้นท่องคำว่า อภัย ให้ขึ้นใจ ไอ้น้อง"

อืม...ครับ ตอนนี้น้อง (ตรู) ก็ท่องจนขึ้นใจแล้วครับ...

อ(ะ) โห (สิ)... แด่ คู่อริ...







Create Date : 19 มิถุนายน 2551
Last Update : 19 มิถุนายน 2551 22:00:18 น. 2 comments
Counter : 281 Pageviews.

 
เรื่องจริงหรือแต่งขึ้นคะ ถ้าเรื่องจริงก็น่าช้ำใจไม่น้อย แต่ถ้าเรื่องแต่งก็ค่อยยังชั่วหน่อย

แวะมาทักทายค่ะ สบายดีนะคะ


โดย: นักเดินทางพเนจร (นักเดินทางพเนจร ) วันที่: 23 มิถุนายน 2551 เวลา:9:05:46 น.  

 
ท่านพี่คะ ท่านพี่น่ะ ยังดีนะคะที่สามารถเกลียดคนที่เป็นคู่อริได้อย่างจริงใจและหมดใจ

แต่น้องน่ะ อยากจะรู้สึกเกลียดคนที่เป็นคู่อริได้อย่างหมดใจ โดยไม่เหลือ"ความเข้าใจ"ให้มันเลยแม้แต่เศษธุลี



แวะมาเยี่ยมและส่งคววามคิดถึงจ้า


โดย: น้องเกี๊ยวกุ้ง IP: 61.7.168.207 วันที่: 24 มิถุนายน 2551 เวลา:19:00:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.