*~~ZuOToMe Ai : My Way • My Day • My Blog~~*
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2550
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
21 พฤษภาคม 2550
 
All Blogs
 
• อีกไม่กี่สิบปี คงได้เจอกัน •





วันนี้ได้มีเรื่องที่ “ไม่น่าเกิด” และ “ไม่มีใครอยากให้เกิด” เกิดขึ้น..

สิ่งที่ว่าไม่มีใครอยากให้ เกิด คือความ ตาย

..คนที่รู้จักตั้งแต่เด็กๆ เคยเล่นด้วยกัน เจอกันอยู่ตลอด..
..ถึงแม้จะไม่ได้สนิทกัน แต่เขาก็เป็นส่วนหนึ่ง เป็นคนคนหนึ่ง ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตชั้น..
..ทำให้ชั้นได้เห็นว่า พ่อแม่ที่รักลูกจริงๆ เป็นอย่างไร.. (นอกจากครอบครัวของชั้น ที่เห็นมาตั้งแต่เกิด..)
..ได้เห็นความทุ่มเท ทำได้ทุกอย่าง เพื่อให้ลูกที่ป่วย เป็นโรคซึ่งมนุษย์มีโอกาสเป็นเพียง 1 ในล้าน สามารถใช้ชีวิตในสังคมร่วมกับคนอื่นๆได้..


วันนี้ เขา ตาย แล้ว

..เรื่องของความตาย อาจฟังดูธรรมดาสำหรับผู้ที่รู้ข่าวจากหนังสือพิมพ์ หรือทีวี..
..แต่สำหรับชั้น รู้จากเพื่อน ที่ต่างคนก็รู้จักกับผู้ตายดี..
..มันเป็นเรื่องน่าเศร้า..
..ตั้งแต่มีชีวิตอยู่มาจนวันนี้ นี่เป็นงานศพงานแรก..
..ที่ชั้นรู้สึกผูกพันและเศร้าใจร่วมไปกับพ่อแม่และญาติพี่น้องของเขา..


..ชั้นไปงานศพพี่เค้ากับแม่ แม่ตั้งใจจะไปคุยถึงสาเหตุ..
..ที่พี่เค้าเลือกทิ้งชีวิตตัวเอง ไว้บนเชือกเส้นหนึ่ง..
..เข้าไปจุดธูปไหว้ศพ ท่ามกลางเสียงเพลงน่าเศร้าสลด..
..ตั้งใจไว้อย่างดี เพราะอยากรู้สาเหตุ เหมือนกับทุกๆคน ในฐานะที่เป็นคนรู้จักกันดี..
..แต่พอเห็นหน้าคุณแม่ของเขา ความตั้งใจในทีแรก มันก็หายลงคอไปหมด..
..คุณแม่ของเขา พูดได้แต่ว่า “เค้าคงอยากไปเกิดใหม่แล้ว” อยู่ 3-4 รอบ..
..หน้าตาโทรมมากๆ คงจะไม่ได้นอนเลยสินะ..... นอนไม่ได้มากกว่า..
..คุณแม่ของเขา พูดกับแม่ชั้นซึ่งเป็นครูสอนเขาตั้งแต่เด็กๆว่า “เนี่ยถ้าเค้ายังอยู่ก็จะให้กลับไปเรียนกับคุณครูนะ ตั้งใจซื้อเครื่องให้เค้าแล้วเนี่ย
แต่เค้าตายก่อน..”

..ฟังแล้ว ชั้นกับแม่ ไม่มีอะไรจะพูด มันจุกอยู่ที่ไหนซักแห่ง..
..ได้แต่ยิ้มให้กำลังใจคุณแม่ของเขา แล้วยื่นซองเงินให้ ก่อนที่จะเดินกลับออกมา..


...ถ้าชั้นอยู่ตรงนั้นต่อไป ชั้นคงร้องไห้ออกมาแน่ๆ...

..วันนี้ เพื่อนๆชั้นไม่มีใครรู้สาเหตุ ที่เธอเลือกที่จะตาย..
..บางคนอาจจะประณาม ว่าเป็นคนทำบาปให้พ่อแม่..
..แต่ชั้นรู้ ว่ามีคนอีกเยอะมาก ที่รัก และจะคิดถึงเธอตลอดไป..
..มีคนอีกเยอะมาก ที่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น..




ในอุปรากรเรื่อง L’OISEAU BLEU ของฝรั่งเศส หรือ นกสีฟ้า บอกเอาไว้ว่า...
ไม่มีความตาย ในโลกของคนตาย
พวกคนที่ถูกเรียกว่าตาย ในโลกของมนุษย์.. ไม่ได้ตายจริงๆ
เขาเพียงแต่แลกชีวิตบนโลกมนุษย์เพื่อไปใช้ชีวิตในโลกอื่นซึ่งงดงามและน่าอยู่กว่านั้น
พวกเขายังมีชีวิตอยู่เสมอในดินแดนแห่งความทรงจำ
รอให้พวกที่ยังมีชีวิตมาเยี่ยมเยียน


แค่นึกถึง..

การลืมเลือนผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว มีแต่จะทำให้พวกเขาเหล่านั้นเหงาและเศร้าใจ

ใช่...แค่นึกถึง

ทุกครั้งที่ผู้มีชีวิต นึกถึงผู้ล่วงลับ
พวกเขาก็จะตื่นขึ้นมาเห็นเราอีกครั้ง

อีกไม่นานคงได้เจอกัน ในดินแดนแห่งความทรงจำที่เธอไปรออยู่ก่อนแล้ว
อีกไม่กี่สิบปี คงได้เจอกัน


..ขอให้อยู่สบาย ตลอดไป..






Create Date : 21 พฤษภาคม 2550
Last Update : 14 สิงหาคม 2550 22:09:10 น. 7 comments
Counter : 240 Pageviews.

 
ขอแสดงความเสียใจกับเรื่องที่เกิดด้วยนะ ไม่รู้จะพูดอะไรดีได้แต่ขอเป็นกำลังใจให้ครอบครัวน้องเค้าล่ะกัน คนเรามีเหตุผลส่วนตัวเสมอ คิดซะว่า เค้าหมดเวรหมดกรรมแล้วล่ะกัน ขออวยพรให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองน้องและครอบครัวน้องเค้าด้วย หลับให้สบายนะคะ . . .


โดย: พี่เอง IP: 58.136.85.14 วันที่: 21 พฤษภาคม 2550 เวลา:2:34:42 น.  

 
เสียใจด้วยครับ


โดย: Zantha วันที่: 21 พฤษภาคม 2550 เวลา:9:16:56 น.  

 
ผมเป็นคนหนึ่งที่เคยเจอเรื่องคล้ายนี้ แต่ต่างกันแค่ว่า...
เค้าเป็นญาติของผมเอง แต่ก็เถอะ. . . ที่เสียใจไม่มาก
คงเพราะไม่สนิดกันมากละมั้ง...?

-----------------------------------------------------------
ผมว่าความสัมพันธุ์จากใครต่อใครมีความต่างกันรู้ได้ตอน?
เมื่อเค้าจากไป แค่ว่าเราสนิดกับเค้ามากน้อยแค่ไหน
เราอาจรู้ได้ตอนนั้น ..........แต่...............................
มันสายไปรึยัง ที่จะต้องรอจนถึงวันนั้น......................
-----------------------------------------------------------

+เพลงใช้ได้กับงานนี้ทั้ง2เพลงเลยนะ
<ของวันก่อนหน้านี้ก็เพลงนึงวันนี้อีกเพลงนึง>
+ขอบคุณที่เกิดมาทำให้เรามีความรู้สึกทุกข์ ...
แล้วทำให้เรามีความรู้สึกสุขมากกว่าทุกข์นั้น


โดย: •JellyFish• IP: 124.121.137.73 วันที่: 21 พฤษภาคม 2550 เวลา:17:54:52 น.  

 
ผมแวะมาขอบคุณ ที่เคยไปเยือนผมเมื่อวันฟ้าขมุกขมัวครับ
พอดีผมนึกว่า up ไม่ขึ้น เพิ่งเห็นว่ามีแขกมาน่ะครับ

สงสัยผมมาผิดจังหวะอารมณ์นิดนึงครับ
แต่ยังไงก็ขอร่วมไว้อาลัย กับผู้ที่จากไปนะครับ



โดย: แอบมาซุ่ม วันที่: 22 พฤษภาคม 2550 เวลา:18:04:39 น.  

 
อ้า..อารมณ์ดีขึ้นแล้วใช่ปะ
เห็นไปแซวผมไว้อ๊ะ อิอิ ที่คิดน่ะถูกแล้วนะครับ


โดย: แอบมาซุ่ม วันที่: 27 พฤษภาคม 2550 เวลา:0:16:29 น.  

 
ความเศร้าโศกเรื่องของการจากลาไม่ว่าจะตัดสินใจ
ชีวิตอย่างไรก็ถือว่าทำให้คนที่คิดถึง และรักเค้า
เสียใจค่ะ ...

ทางเดียวที่ทำได้ก็คือ คนข้างหลังก็คงต้องคิดถึง
เค้าตลอดไปค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 19 สิงหาคม 2550 เวลา:22:08:39 น.  

 
ผมไม่รู้.......ผมเป็นคนดีนะ....!!!~~@!%$#


โดย: ZiTar ~ IP: 124.121.238.96 วันที่: 25 ตุลาคม 2550 เวลา:20:18:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เด็กเกเรกับอมยิ้มที่ขโมยมา
Location :
นครราชสีมา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add เด็กเกเรกับอมยิ้มที่ขโมยมา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.