มรกตนาคสวาท : แมวๆ พิคเจอร์

ขอได้รับความขอบคุณจากแมวๆ พิคเจอร์เช่นเคยค่ะ
<<
กุมภาพันธ์ 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728 
 
26 กุมภาพันธ์ 2550
 
 
..นกอยู่ฟ้านกหากไม่เห็นฟ้า ปลาอยู่น้ำย่อมปลาเห็นน้ำไม่..









วันนี้ขอเริ่มด้วยภาพการทักทายจากใครก็ไม่รู้ที่เข้ามาในบล็อกล่าสุดของมาหยา ที่ทำให้มาหยาอมยิ้มแก้มตุ่ยอารมณ์ดีก่อนนอนซะงั้น


ก็จะไม่ให้อมยิ้มแก้มตุ่ยได้ไงละคะ อยู่ๆ ก็มีคนมาตัดสินให้เราเสร็จสรรพ ว่าเราต้องเป็นอย่างนั้นแน่ๆ อย่างนี้แน่ๆ และที่สำคัญที่พูดมาก็ด้วยภาษาระดับไม่ควบคุมอารมณ์ แถมเดินตัวเอียงมาเชียว โถ น่าสงสารจังเลยพ่อคู้ณณณณณ





มาหยาไม่รู้หรอกนะคะ ว่าการที่คนเราจะตัดสินคนอื่นเนี่ย ตัดสินจากอะไรได้บ้าง เพราะมันดูประหลาดๆ ที่สามารถฟันธงได้ว่า คนนั้นเป็นอย่างนั้น คนนี้เป็นอย่างนี้ โดยเฉพาะด่าคนอื่นจากความนิยมส่วนตัวของเขา ที่ไม่ตรงกับคุณ ว่าเขาเป็นคนไม่ดี เขาทำไม่ดี โดยไม่ได้ย้อนกลับไปดูเลย ว่ากิริยามารยาทที่คุณทำ มันแย่กว่าเขาซะอีก

รังก็แต่จะให้คนอื่นเขาขำกลิ้งไปกลิ้งมาซะมากกว่า ว่าประแหลด เอ๊ย ประหลาด


แล้วมันสามารถทำได้จริงๆ หรือ การตัดสินคนแบบนั้น

แล้วมันไม่ยิ่งทำให้บ้านเมืองที่แตกแยก (ทางความคิด) อยู่แล้ว เกิดความขัดแย้งแตกแยกมากจากการฟันธงครั้งนี้ของคุณหรือ





เพราะว่ากันตามจริง ถึงแม้มาหยาจะไม่ได้ชื่นชมการเข้ามาอย่างไม่ถูกต้องของ คมช. และไม่ได้ชื่นชอบนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร ไปหมดทุกเรื่อง จนมองข้ามข้อบกพร่องที่คนทุกคนมี

มาหยาก็ไม่เคยเข้าไปฟันธงซักที ว่าคนนี้ดีเลิศ คนนั้นเลวอิ๊บเป๋ง

โดยเฉพาะถ้าตอบกระทู้ ไม่ว่าจะในพันทิป (กล้อง + ราชดำเนิน) หรือในเว็บ saab-scot ที่มีอีแอบเข้ามาด่าโน่นด่านี่แบบไร้การอบรมอยู่บ่อยๆ แล้ว อย่างมากมาหยาก็จะตอบว่า "และแล้วความจริงกว่าจะปรากฏ" ซึ่งมาหยาแปลงมาจาก "และแล้วความเคลื่อนไหวก็ปรากฏ" ในบทกวี "เพียงความเคลื่อนไหว" ของกวีศรีรัตนโกสินทร์นามอุโฆษ "เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์" เท่านั้นเอง

เพราะเรื่องอะไรบางอย่าง มันต้องใช้เวลาในการที่จะพิสูจน์ทุกสิ่งทุกอย่าง ว่าอะไรคือความจริง และอะไรคือความจริงกว่า ซึ่งบางทีอาจจะเจ็บปวด หรือไม่ก็ทำให้คนเราตาสว่างขึ้นอย่างฉับพลันก็เป็นได้ ซึ่งมาหยาก็ใจเย็น รอเวลาที่ความจริงปรากฏของมาหยาไปเรื่อยๆ แบบนี้แหละ ใครจะทำไม อิอิ





แต่ให้พูดจากใจจริงที่สุดก็คือ ตอนนี้เบื่อมุก "เพื่อชาติ" มากๆ เลย เพราะรู้สึกว่า เราอ้าง "ชาติ" มากเกินไปหรือเปล่า โน่นก็เพื่อชาติ นี่ก็เพื่อชาติ นี่ยังไม่นับกรณีการดึงเบื้องสูงลงมาเพื่อให้น้ำหนักกับสิ่งที่ตัวเองพูดกันไปเรื่อยๆ แล้วคนก็เชื่อๆ ตามกันไป โดยไม่ดูให้ดีๆ ว่าคำพูดเหล่านั้นออกมาจากปากใคร และเขาเหล่านั้นมีวีรกรรมอย่างไรบ้าง หลายๆ คนพร้อมที่จะมองข้ามข้อมูลข้อเท็จจริงกันไปซะหมด เชื่อถือแต่ใน ความคิดเห็น ของคนที่ทำตัวเป็นผู้นำความคิดในสังคมซะก็มาก เรื่องที่เล่าต่อกันก็เลยมีแต่เรื่องที่ "เขาว่า" "เขาเล่าว่า" "เขาลือกันว่า" ซะเป็นส่วนใหญ่ซะงั้น หงิหงิ แล้วบ้านเมืองจะไม่ยิ่งเดือดร้อนกันทุกหย่อมหญ้ากันได้อย่างไรละหนอ ก็ขอให้ลองคิดๆ กันดู ว่าทุกวันนี้เราใช้เหตุผลกันมากกว่าอารมณ์บ้างหรือยัง เมื่อบ้านเมืองผ่านมาจนถึงวาระนี้แล้ว เราเริ่มเห็น "ความจริง" โดยปราศจากอคติกันบ้างหรือยังนะ





บางทีถ้าเราได้แต่วิ่งๆๆ เราก็คงมองไม่เห็นว่ารอบข้างเรามีรายละเอียดอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง ถ้าเราหยุดสักแป๊บ แล้วมองทุกอย่างให้ชัดเจน กรองความคิดแล้วปล่อยให้ตกผลึก ไม่ทำตามอารมณ์ ความคิดของเราจะนิ่งมากกว่านี้หรือเปล่าหนอ ไม่รู้เหมือนกันเนาะ


ไหนๆ ก็อ้างถึง "เพียงความเคลื่อนไหว" (ภาษาอังกฤษท่านว่า "Mere Movement") ของลุงเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ มาแล้ว ลองยกบทเต็มๆ ของบทกวีบทนี้มาแปะไว้ที่นี่สักหน่อยคงดีเนอะ


เพียงความเคลื่อนไหว

เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

ชั่วเหยี่ยวกระหยับปีกกลางเปลวแดด
ร้อนที่แผดก็ผ่อนเพลาพระเวหา
พอใบไม้ไหวพลิกริกริกมา
ก็รู้ว่าวันนี้มีลมวก

เพียงกระเพื่อมเลื่อมรับวับวับไหว
ก็รู้ว่าน้ำใสใช่กระจก
เพียงแววตาคู่นั้นหวั่นสะทก
ก็รู้ว่าในหัวอกมีหัวใจ

โซ่ประตูตรึงผูกถูกกระชาก
เสียงแห่งความทุกข์ยากก็ยิ่งใหญ่
สว่างแวบแปลบพร่ามาไรไร
ก็รู้ได้ว่าทางยังพอมี

มือที่กำหมัดชื้นจนชุ่มเหงื่อ
ก็ร้อนเลือดเดือดเนื้อถนัดถนี่
กระหืดหอบฮวบล้มแต่ละที
ก็ยังดีที่ได้สู้ได้รู้รส

นิ้วกระดิกกระเดี้ยได้พอให้เห็น
เรี่ยวแรงที่แฝงเร้นก็ปรากฏ
ยอดหญ้าแยงหินแยกหยัดระชด
เกียรติยศแห่งหญ้าก็ระยับ

สี่สิบปีเปล่าโล่งตลอดย่าน
สี่สิบล้านไม่เคยเขยื้อนขยับ
ดินเป็นทรายไม้เป็นหินจนหักพับ
ดับและหลับตลอดถ้วนทั้งตาใจ

นกอยู่ฟ้านกหากไม่เห็นฟ้า
ปลาอยู่น้ำย่อมปลาเห็นน้ำไม่
ไส้เดือนไม่เห็นดินว่าฉันใด
หนอนย่อมไร้ดวงตารู้อาจม

ฉันนั้นความเปื่อยเน่าเป็นของแน่
ย่อมเกิดแก่ความนิ่งทุกสิ่งสม
แต่วันหนึ่งความเน่าในเปือกตม
ก็ผุดพรายให้ชมซึ่งดอกบัว

และแล้วความเคลื่อนไหวก็ปรากฏ
เป็นความงดความงามใช่ความชั่ว
มันอาจขุ่นอาจข้นอาจหม่นมัว
แต่ก็เริ่มจะเป็นตัวจะเป็นตน

พอเสียงร่ำรัวกลองประกาศกล้า
ก็รู้ว่าวันพระมาอีกหน
พอปืนเปรี้ยงแปลบไปในมณฑล
ก็รู้ว่าประชาชนจะชิงชัย

(เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์. เพียงความเคลื่อนไหว.
พิมพ์ครั้งที่ ๗. กรุงเทพฯ : เคล็ดไทย, ๒๕๓๕.)






ก็ได้แต่หวังใจว่า คนเราน่าจะมองสิ่งต่างๆ รอบตัวด้วยเหตุผลมากกว่าอารมณ์ยิ่งขึ้น แล้วก็เลิกตัดสินคนอื่นจากสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เพราะโลกนี้ไม่ได้มีแต่ "ภาพพจน์" Figure of speech แบบ อนุนามนัย เรียกสิ่งเล็กๆ แทนสิ่งใหญ่ๆ เพียงอย่างเดียวเน้อ ยังมี "ความเปรียบ" แบบอื่นๆ อีกเยอะแยะไป เพียงแต่ว่า จะถอด "รหัสนัย" แห่งภาพพจน์นั้นได้หรือเปล่าเท่านั้นเอง








.
.
.
.
.
.
.
.


ขอได้รับความขอบคุณจากแมวๆ พิคเจอร์เช่นเคยค่ะ















Create Date : 26 กุมภาพันธ์ 2550
Last Update : 26 กุมภาพันธ์ 2550 8:43:42 น. 28 comments
Counter : Pageviews.

 
แค่ความคิดเห็นแตกต่างกัน...

ใยถึงต้องใช้อารมณ์ตัดสินคนอื่น

ต่างคนต่างมีเหตุผลที่จะ"เชื่อ"หรือ"ไม่เชื่อ"

แต่ก็ต้องเคารพในความคิดเห็นของอีกฝ่ายด้วยปัญญา

แตกต่างทางความคิดไม่แน่เสมอไปว่าจะต้องเป็นศัตรู

ผู้ที่ด่วนตัดสินคนอื่น...คือผู้ที่ยังไม่เข้าใจถึงคำว่า"ปัญญา"


โดย: ตะเกียงลาน IP: 203.148.190.254 วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:8:53:07 น.  

 
โลกนี้คือสีเทา
ไม่มีขาว ไม่มีดำ

ทุกคนมีสีเทา มีขาว มีดำอยู่ในตัว

โลกมนุษย์ หาใช่ละครหลังข่าว
ที่คนเป็นพระเอก ก็ต้องพระเอกทุกอย่าง ใครผู้ร้าย ก็ต้องร้ายทุกอย่าง ใครตัวตลก ก็ต้องตลกตลอดเช้ายันค่ำ

การรู้ทันความเลวของคนคนหนึ่ง เป็นเรื่องดี แต่ก็ต้องมองให้เห็นความดีของเขา

บางสถานการณ์ บางคนกลับได้รับบทพระเอก แต่ภายใต้บทพระเอกนั้น อาจมีจิตใจโจรแฝงอยู่ ต้องมองให้เห็นเช่นกัน




โดย: หงอคง IP: 125.24.170.96 วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:38:22 น.  

 
วันนี้มาแบบเบลอๆ โดนเจ้าออมป่วนทั้งคืน เลยอ่านบทกวีของคุณลุงเนาวรัตน์ไม่จบอ่ะ .... ขอติดไว้ก่อง เรียกสติคืนได้เมื่อไหร่จะมาอีกรอบนะคะ .....

ตอนนี้ไม่ค่อยอยากรับรู้ข่าวสารที่ทำให้ใจหวั่นไหว (เลิกดูข่าวไปเลยอ่ะ) สงสารประเทศชาติเหลือเกิน เฮ้อ .....


โดย: หนูชล วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:10:02:39 น.  

 
อ้างว่าเพื่อชาติ แล้วทำไหม หรือว่า เพื่อชาติ แต่ปาก

นานาจิตตัง ทุกอย่างมี 2 ด้าน แต่แล้ว เวลาก็จะเห็นเครื่องพิสูจน์


โดย: ดาว..กลางวัน (ดาว..กลางวัน ) วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:11:03:27 น.  

 
ดูรูป สวย ๆ คมชัด
ประเทืองอารมณ์ กว่าอ่านข้อความเป็นไหนๆ เลยครับ หลานแอ่นแอ๊นน

อย่าไปคิดมากเลยครับ
ในโลกการสื่อสารไร้พรมแดนบนอินเตอร์เนตแบบนี้

ความหลากหลายทางความคิดและอารมณ์ มันมารวมตัวกันอยู่ได้ง่ายมากกกกกกกกกกกกกกกกกๆๆ


โดย: กุมภีน วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:12:42:14 น.  

 
แวะมาดูภาพนกสวยๆ เหงาจัง แวะไปเยี่ยมผมด้วยดิ ฮิๆ


โดย: ตี๋น้อย (Zantha ) วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:13:53:02 น.  

 
หลายคนก็ตัดสินคนด้วยอคติที่ได้อ่าน ได้ยิน ได้ฟังมาน่ะค่ะ
จะบอกว่าอย่าไปฟังเลย เพราะว่ายิ่งฟังก็ยิ่งแย่ ...

เรารู้ว่าเราเป็นยังไง ก็คงเพียงพอแล้วล่ะมั้งค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:15:17:14 น.  

 
เรื่องการเมืองเป็นเรื่องซีเรียส
ถ้านำมาเป็นเรื่องฮาฮา ขำขำ
ก็ไม่มีอะไรต้องเครียดใช่ไหม จขกท
คนบางคนเกิดมาเพื่ออยู่ในตมก็ปล่อยเขาไป ชีวิตใครชีวิตมัน
ไม่ต้องไปแคร์มันครับ



โดย: แมวมหาประลัย ไม่ใช่แมวโคร่งนะ อิอิ IP: 80.242.237.78 วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:14:15:47 น.  

 
เข้ามาทักทายเจ้าของบล็อกค่ะ



โดย: Aisha วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:17:28:55 น.  

 
คิดต่างแต่ไม่แตกแยกเน้ออ


โดย: papos IP: 203.114.102.179 วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:1:28:10 น.  

 



จ๊ะเอ๋ !!
ทักทายคะ เลิฟ เลิฟ น๊าๆๆ ๆ

ภาพที่คอมเม้น ดูแปลกตา
คุณมาหยา เรียบร้อยมากเรยนะคะ
จุ๊บบบบ บ


โดย: หนี่หนีหนี้ (แพรวขวัญ ) วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:8:30:56 น.  

 


โดย: mju IP: 203.154.48.14 วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:17:10 น.  

 


โดย: สวยจริงอาจารย์ผม IP: 203.154.48.14 วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:18:20 น.  

 
สวัสดีจ้า...ป้าหู้มาแว้วว..

คิดถึงน้าคะหลังจากที่บล๊อกปิดปายซะนานเยย...


โดย: ป้าหู้เองจ่ะ (fifty-four ) วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:1:56:23 น.  

 
แหะๆ รูปในกล่องเมนต์ กลับไปเป็นรูปเดิ๊มเดิมแล้ว อิอิ


เดี๋ยวมีเวลาจะอัพเดทบล็อกใหม่นะคะ




โดย: มาหยา IP: 203.154.48.14 วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:8:58:31 น.  

 
อรุณสวัสดิ์จ้า
มาเป็นนกตอนเช้าละ


โดย: nakwan6 วันที่: 14 มีนาคม 2550 เวลา:6:00:53 น.  

 
เพียงถ้อยคำคนนะครับ คิดมากเดี๋ยวถ่ายรูปไม่สวย


โดย: lglnv (Mr.Tyger ) วันที่: 15 มีนาคม 2550 เวลา:12:39:40 น.  

 
แว่บบบบบบ

มาหา..


โดย: sirind IP: 58.8.176.58 วันที่: 15 มีนาคม 2550 เวลา:23:37:21 น.  

 
หุหุ มาแนวเครียดๆไงไม่รู้

ไม่ได้เข้ามานานแล้วครับ เลยมาทักทายเมื่อไหร่จะ อัพบล๊อคใหม่ละครับรออยู่นะครับ


โดย: Mocha_Good วันที่: 16 มีนาคม 2550 เวลา:16:50:58 น.  

 
รูปสวยมากค่ะ ชอบเข้ามาดูรูปค่ะ เป็นคนชอบถ่ายรปเหมือนกันค่ะ ชื่นชมสมาชิกทุกคนเลยค่ะ ถ่ายรูปสวยทุกคนเลยนะคะ แต่เราไม่มี My blog ของตัวเอง เพราะไม่ได้สมัครสมาชิก


โดย: aewi...@^_^@ IP: 202.28.181.10 วันที่: 16 มีนาคม 2550 เวลา:23:26:29 น.  

 
ฝีมือดีมากๆ เลยค่ะ สวย


โดย: tanoy~ตะนอย วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:10:01:31 น.  

 
อ๊ะ เจ้าแมวน้อย น่ารักจังเลยค่า


โดย: juriojung วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:18:30:05 น.  

 
หวัดดีจ๊า....จำกันได้ก่...


โดย: Chirojung IP: 61.19.47.117 วันที่: 19 มีนาคม 2550 เวลา:15:39:48 น.  

 
หวัดดีจ้า --- ฝนแวะเข้ามาเยี่ยมจ้า


โดย: ~ Rain Or Shine ~ วันที่: 19 มีนาคม 2550 เวลา:20:53:01 น.  

 
ลองเข้ามาดูอีกทีก็เห็นรูปเรานี่..สงสัยรูปจะใหญ่ไปมั้ง..งั้นลองลดขนาดรูปดูล่ะกัน...


โดย: Chirojung IP: 61.19.47.117 วันที่: 20 มีนาคม 2550 เวลา:8:14:25 น.  

 
ง่ะ ลดขนาดรูปแล้วแอนก็ยังมองไม่เห็นอยู่ดีอ้ะ

ตะเอ๊ง เอารูปไปแปะที่อื่นก็ได้ แล้วเด๋วเค้าคลิก link ไปดูเองจ้า

คิดถึงเพื่อนจะแย่อยู่แล้วนะ รู้ป่าว


ทำไมเค้ามองไม่เห็นรูปพินิจล่ะเนี่ย แง้วๆ



โดย: แอนเอง IP: 203.154.48.14 วันที่: 20 มีนาคม 2550 เวลา:20:17:30 น.  

 
ชอบผลงานคุณจังเลย คุณมีแนวคิดที่คล้ายๆตัวเราในบางมุม


โดย: อีกคนหนึ่ง IP: 125.26.53.133 วันที่: 12 มิถุนายน 2550 เวลา:18:10:03 น.  

 
ชอบทุกครั้งที่มอง


โดย: แสบตามใจ IP: 1.47.174.110 วันที่: 5 พฤษภาคม 2555 เวลา:10:09:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 
มรกตนาคสวาท
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




มายาแห่งมาหยา

ยินดีต้อนรับ...

สู่

บล็อกคนชอบถ่ายรูปฝีมือธรรมดาๆ
หน้าตาไม่ดี นิสัยไม่ดี
งานเยอะ ไม่มีเวลาพูดเล่นกับใคร
ไม่ประสงค์จะสนิทสนมกับคนแปลกหน้า




ผีเสื้อ
ชรัส เฟื่องอารมณ์



.....ผีเสื้อตัวน้อยน้อย
บินล่องลอยกลางพนาไพร
โผผินร่อนบินระเริงใจ
คลุกเคล้าดอกไม้ใจชื่นบาน



แสงแดดยามสายสาย
งามพร่างพรายต้องสายธาร
ฉาบทองเมื่อมองแสนตระการ
ผีเสื้อสุขสราญนะเจ้าเอย



***...ท้องฟ้าสีอำพัน
ผีเสื้อสุขสันต์มากเหลือ
เจ้าไม่คิดไม่ต้องหวัง
ดอกไม้ยังกูลเกื้อ
แสงแดดจุนเจือชีวี...



...อยากจะเป็นผีเสื้อตัวน้อย
บินล่องลอยเสรี
สีสันดุจอัญมณี
สุขใดหรือจะมีเช่นผีเสื้อ



***...ท้องฟ้าสีอำพัน
ผีเสื้อสุขสันต์มากเหลือ
เจ้าไม่คิดไม่ต้องหวัง
ดอกไม้ยังกูลเกื้อ
แสงแดดจุนเจือชีวี...



...อยากจะเป็นผีเสื้อตัวน้อย
บินล่องลอยเสรี
สีสันดุจอัญมณี
สุขใดหรือจะมีเช่นผีเสื้อ

... สุขใดหรือจะมีเช่นผีเสื้อ...




เพลงผีเสื้อ




งานที่มีการเขียนลงบน WEB SITE แล้วส่งผ่านอินเตอร์เนตนั้นถือว่าเป็น สิ่งเขียนซึ่งเป็นประเภทหนึ่งของงานวรรณกรรม ดังนั้นย่อมได้รับความคุ้มครองตามพ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 (มาตรา 15) หากผู้ใดต้องการทำซ้ำหรือดัดแปลงงานดังกล่าวต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน มิฉะนั้นจะเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ (มาตรา 27) การดัดแปลงงานจากอินเตอร์เนตเป็นภาษาไทย จึงต้องขออนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ อย่างไรก็ตาม การคุ้มครองลิขสิทธิ์เป็นการคุ้มครองอัตโนมัติ เจ้าของลิขสิทธิ์หรือผู้สร้างสรรค์ไม่จำเป็นต้องจดทะเบียนเพื่อให้ได้มาซึ่งสิทธิตามกฎหมายลิขสิทธิ์

ที่มาของข้อความ:เว็บไซต์กรมทรัพย์สินทางปัญญา







New Comments
[Add มรกตนาคสวาท's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com