ควาย(ธนู) กับ ครูเสื้อสีส้ม (แปร๊ดดดดดด)


ณ บ้าน ด.ช. วัชระ



รถยนต์กระป๋องคันหนึ่งถอยยักแย่ยักยันจนแล้วจนรอดก็ทำการจอดหยุดตรงทางเข้าบ้านได้สำเร็จ


ครูสาววัย ๒๕ ปี  พร้อมด้วยด.ช.วัชระ ชั้นป. ๒  และ ด.ช. ธีรวัฒน์ ชั้นป. ๔


กึ่งเดินกึ่งวิ่งเพื่อมุ่งหน้าไปยัง "ที่เลี้ยงควายของคุณยาย" ซึ่งเป็นยายของ ด.ช. วัชระอีกที


ครู :  สวัสดีค่ะ  ยาย... 


ยาย :  จ้า...(ยกมือรับไหว้)


ครู : หันมองไปตรงทิศทางเดิมที่เพิ่งเดินเลยผ่านมา  ภาพที่เห็นคือควายประมาณ ๓-๔ ตัว  เดินรุดหน้าเข้ามาหา 


จนเกือบเข้าใกล้คำว่า "ระยะประชิด"


ครู :  (ตกใจเล็กน้อยแต่ก็ตั้งสติได้ในเวลาอันรวดเร็วเพียง ๒ วินาที)  โห  ยาย  ทำไมควายมันแสนรู้จัง  ดูๆ 


มองปิ๋งเลย  น่ารักดีจัง... (โถ ยังไม่สำนึกตัว  ช่างน่าสมเพชเวทนาเป็ํนหนักหนา)


ยาย :  มองไปที่ควายแล้วหัวเราะเล็กๆ  พร้อมกับส่งเสียงและทำท่าไล่ควาย (แบบเล็กๆ) เช่นกัน


ครู :  คืออย่างนี้นะคะ...ว่าแล้วอิเอมก็สาธยายเพื่อชี้แจงถึงจุดประสงค์ของการมาเยือนคุณยาย(ถึงถิ่น)ในครั้งนี้ 





ซึ่งขยายความได้ว่า 


เนื่องจาก ด.ช.วัชระ  จะต้องไปแข่งขันประกวดศิลปหัตกรรม ระดับเขต จึงมีความจำเป็นที่จะต้องนำเด็กไปนอน


กับครูที่บ้านก่อนวันแข่งหนึ่งคืน  เพื่อความสะดวกในการเดินทางของทั้งครูและของครู  ไม่ได้พิมพ์ผิดแต่ประการ


ใด  เพราะ ๒๕ กิโลจากในเมืองไปร้องข้าวสกูล  ไปกลับพอไหว  แต่ไป-กลับ แล้วก็ ไป-กลับ  ศิริรวม ๔ รอบ


ภายในวันเดียวโดยไม่ได้รับการสนับสนุนค่าเชื้อเพลิงในการเดินทางนั้น  มันไม่ไหวจะเคลียร์และอ่อนเพลียที่จะพูด


เหลือใจ  (แบบว่าความจริงตอนแรกก็พอไหว  แต่ไปๆ มาๆ  เดี๋ยวคนนั้นพูด  เดี๋ยวคนนี้พูด  กูก็เลยไม่ไหวขึ้นมา


ซะงั้น  ฮ่าๆๆ)





ครู :  (กำลังจะสิ้นประโยคสุดท้ายที่แสดงถึงการจบบทสนทนาในกิจธุระอันพึงมี)


ยาย :  ห๋า ?  (น้ำเสียงประหนึ่งว่า  เมิงพูดอะไรกะกูนะ  กูไม่เข้าใจ พูดใหม่ดิ๊ ?)


ครู  :   ทันใดนั้น  ก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้  เวรกรรม  กูลืมไป  ยายพี่เคน "หูตึง"  แว้กกกกกกกกกกกกกกก 


หมดกัน  คำว่า "ห๋า ?" ของยายนั้น  มันคือคำสั่งกลายๆ ว่า  "ช่วยเล่าใหม่ที  หูยายไม่ดี  อะเกนพลีส" ชิมิ




อ่ะ  เพื่ออนาคตของยายกับครู  หนูจัดให้ !!!





ครู  :  ยายจ๋า...คืออย่างนี้นะคะ  (แต่งวดนี้แตกต่างไปจากรอบแรก  นึกภาพบรรยากาศท่ามกลางแสงแดดร้อน


เปรี้ยงปร้างกลางกระหม่อม  ครูสาวกับคุณยายวัยชรายืนส่งภาษา(ไทย)  ทั้งวัจนภาษาและอวัจนภาษาก็งัดเอามาใช้กันแบบฟูลออ


พชั่นกันก็วันนี้  ตะโกนชนิดดังจนควาย(ที่ยายเลี้ยง) หันมามอง  ประกอบกับประสบการณ์การสอนตลอดเกือบสองปี


ที่ผ่านมา  ที่สอนกี่ครั้งๆ  ก็ตะโกนแหกปากปาวๆไปเก้าหลอดแปดหลอด  เพราะฉะนั้นกะแค่ตะโกนคุยกะยายใกล้ๆแบบแนบ


ชิดติดหูกันขนาดนี้  จึงไม่เป็นเรื่องให้ระคายคอหอยแต่อย่างใด  และยังมีแอบหวังเล็กๆ ในใจว่า  เสียงเพียงไม่กี่เดซิ


เบลของเรา  อาจจะช่วยให้การได้ยินของยายกลับมาเหมือนเดิมซัก 50-60 เปอร์เซ็นต์ไม่ใครก็ใครก็คงจะดีใจเป็นล้นพ้นกันไปข้างหนึ่ง การชี้แจงแถลงไขได้ดำเนินเรื่อยไป จนใน


ที่สุด  "เราก็เข้าใจกัน"  หลังจากอธิบายความตามไซร้ให้คุณยายฟังเสียยืดยาว  ก็เห็นแก่เวลาที่จะต้องกราบทูลลา


ครู :  โอเคนะคะยาย  งั้นเดี๋ยวครูกลับก่อนนะคะ  พี่เคน ! อย่าลืมคอยบอกยายนะลูก  เอาเสื้อผ้าที่ใส่นอนไป ๑


ชุด  แล้วก็ชุดนักเรียนอีก ๑ ชุดนะลูก  งั้นครูกลับแล้วนะคะยาย


คุณยาย :  จ้าๆ... (ยกมือรับไหว้เหมือนครั้งแรกพบกัน)


ในขณะที่กำลังเดินกลับ  โดยมี คุณยายเดินเลียบๆเคียงๆ มาด้วยกันนั้น  ภาพข้างหน้าคือ  ด.ช. เคน พร้อมด้วย


ด.ช. ฟัก  กระโดดโลดเต้นวิ่งหยอกล้อกันอยู่เบื้องหน้า  เหลียวมองไปทางซ้ายมือ  พลันก็มองเห็นควาย ๔-๕ ตัวที่


อยู่ในคอก  ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ ๕-๑๐ เมตร  แสดงให้เห็นถึงดวงตาอันกลมโต  มีน้ำหล่อนัยตาจับเป็นวาว


วับวิ้งๆ พอเป็นกษัย  แล้วดูจากรูปการณ์แล้ว  ดวงตาเหล่านั้นพร้อมใจกันมองมาที่กูคนเดียวแท้ๆ  โถ... น้องๆ


ควายผู้น่ารัก  เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็นควายที่ไหนน่ารักเท่าควายที่นี่มาก่อนเลย    เป็นบุญของกูจริงๆ  -''-




ครู  :  เอ๊ะยาย !  ทำไมควายมันมองดีจัง  ดูๆ  มองปิ๋งเลย  เอ้อ  น่ารักๆ   (หัวเราะด้วยความตื้นตันใจ)


ยาย :  ................???


ครู :  กล่าวลายายเป็นครั้งที่สาม เอ๊ย  รอบสุดท้าย (ซักทีเฮอะ) 


จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังบ้าน ด.ช.ฟัก  เพื่อคุยธุระทำนองเดียวกันนี้  (แต่เสียดาย ที่บ้านฟักไม่มีควาย555+) 


เมื่อสนทนาพาทีชี้แจงแถลงไขกับญาติๆ ของด.ช. ฟักเป็นที่เรียบร้อยแล้วนั้น  ก็ได้เวลายุรยาตรเยื้องย่างกลับเข้า


โรงเรียน  ถือเป็นอันเสร็จสิ้นพิธี 







ตอนเย็น...


ขณะขับรถกลับบ้านกับครูไก่


ครูเอม :  (สาธยายบรรยากาศการไปบ้านเด็กเมื่อช่วงบ่ายให้ครูไก่ฟัง โดยไม่ลืมที่จะเล่าไฮไลท์เรื่องควายธนูผู้น่า


รักเหล่านั้นให้ครูไก่ฟังด้วยน้ำเสียงเอ็นดู๊  เอ็นดู -''-)


ครูไก่  :  (แกก็ฟังๆ ปนหัวเราะ  จนมาถึงตอนไฮไลท์  แกก็หยุด


ชะงักพร้อมกับเอ่ยประโยคหยุดโลกมาสั้นๆ ว่า...)  "มันมองเสื้อเอมรึเปล่า ?  เสื้อสีส้มด้วยน่ะ..."


ครูเอม  :  ถลึงตาแทบไม่ทัน  พร้อมก้มลงมองแล้วจับ "เสื้อสีส้มแปร๊ดดดดดดดด"  ของตัวเองไปพร้อมๆ กับคำอุทาน  ความมึนงง


ความเก้อเขิน  ที่พร้อมใจกันพรั่งพรูออกมาชนิดแทบไม่ขาดสาย



แบบว่า อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยย  อายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย  อ่ะตัวเอ๊งงงงงงงงงงงงงง


 


5555555+



ครูไก่ขาาาาาาาาาาาาาาาาาาา


ถ้าไม่ได้ครูไก่


เอมต้อง (โง่) ตายแน่เลยคร่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา



5555555555555+



 



อรุณสวัสดิ์ เย่ย ! ราตรีสวัสดิ์นะค้าาาาา...มิตรรักแฟนเพลงของครูเอมมมมมมมมมมมมม



แก๊กๆ





ปล.


+ พรุ่งนี้เด็กๆ มานอน ก็ขอให้มันผ่านไปด้วยดี  (ครูหวังว่าพี่เคนคงไม่ลุกมาร้องไห้กลางดึกนะ ฮ่าๆ)


+ นังแอนคงนอนหลับปุ๋ยเกาตูดอยู่ที่อัมพวาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  (เจอกันวันคอนนะเฟรนนนนนด์)


+ 9 Days to my Brothers Consert 


+ จะได้เจอกันแย้วววววววว  ตื่นเต้นเป็นไหนๆ  ฮี่ๆๆ


+ และด้วยอานิสงส์ของการไปดูคอนเสิร์ตโดยไร้เงาของนิมนในครั้งนี้ ก็ขอให้นิมนสอบติดสักที  อยากไปเที่ยวทะเล


แย่แล้ว ฮิๆ


+ ทำไมเวลาชีวิตไม่เคยพอเลย  ไม่เคยพอ....


 


 


 




Create Date : 19 พฤศจิกายน 2553
Last Update : 19 พฤศจิกายน 2553 1:57:13 น.
Counter : 333 Pageviews.

1 comments
  
และด้วยอานิสงส์ของการไปสอบโดยไร้เงาเกียบน้อยในครั้งนี้

นิมนขอบอกเกียบให้ทำใจไว้ก่อนเนิ่นๆว่าผลมันอาจจะไม่สวยงาม (ถ้าจะให้ดีตัดอาจจะออกด้วย)

เกียบน้อยรอไปเที่ยวหน่อยนะ

นิมนกะลังพยายามอยู่เหมือนกันว่ะ

แต่ได้แค่นี้จริงๆ

ฟู่
โดย: นิมน (asilike ) วันที่: 21 พฤศจิกายน 2553 เวลา:16:14:34 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

oramoreaim
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



魔女音符

หากมีใครถามฉันว่า ฉันเขียนตัวหนังสือพวกนี้ไปทำไม...?

ฉันก็จะขอตอบอย่างจริงใจว่า

ฉันเขียนมันไว้เพื่อให้ "คนที่ฉันรัก" ได้อ่าน...

ในวันที่ฉันไม่มีชีวิตอยู่เป็นที่รักของ "พวกเขา" แล้ว

นั่นแหละ

ที่ฉันต้องการ...

(ซึ้งอ่ะเดะ \(-0-)/ 5555+)

พฤศจิกายน 2553

 
2
4
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
16
17
18
20
21
24
25
26
27
28
 
 
All Blog