,,,ลัดดาแลนด์,,,











,,,ลัดดาแลนด์,,,




สัจธรรมของการดูหนังแบบเบาๆ



หนังเรื่องที่คุณไม่คิดว่าจะได้ดู  "คุณจะได้ดู"



ส่วนหนังเรื่องที่คุณคิดว่าจะได้ดู  "คุณจะไม่ได้ดู"



โอเพ่นได้เห่ยมาก



ฮ่าๆ








วันนี้ไปดู  ,,,ลัดดาแลนด์,,,  มาจ้ะ



กรี๊ดกร๊าดกันไปตามระเบียบ



นึกไปก็น่าขัน



สมัยก่อน



ราวๆ เมื่อสี่ร้อยกว่าที่แล้ว



(สมัยนั้นมีหนังใหญ่ฉายแย้วเหยอฮะ?)



เวลาไปดูหนังผี



เสียงเอฟเฟกต์ที่ได้ยินก็จะอยู่ราวๆ



"ฮึ้ย,  เฮ้ย , ฮือๆ ,  ฮ่าๆ"  (อันหลังนี่คาดเดาว่า น่าจะเป็นเสียงหัวเราะกลบเกลื่อน)



แต่มาในยุคปัจจุบัน 



วิสัยของผู้คนเริ่มเปลี่ยนแปลงไป



เอฟเฟกต์ที่ประหนึ่งเสมือนพรอพท์เสริมให้การดูหนังดูมี "อะไร" มากขึ้นกว่าแต่ก่อน



กลับดูมีความเป็นอัตลักษณ์  หนักแน่น  ดุดัน  และจริงใจมากขึ้น



เสียง กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด



ที่แสบเข้าไปในรูหูอันแคบและมืด และมีตะไคร่เกาะเขียวๆ (แอร๊ยส์ อุบาทว์จริงๆ)



เสียงกรี๊ด



ที่ทะลวงเข้าไปในดวงจิตอันน่อยน่อยของข้าพเจ้า



มันช่างมีอิทธิพลต่อกล่องเสียงและลิ้นไก่ข้าพเจ้าได้ชนิดที่เรียกว่ามหาศาลโอฬารบานตะทัยมันใหญ่มาก



มีฤๅ...ข้าพเจ้าจะทนไหว



จึงส่งเสียงร้องออกไปตามหัวใจเรียกร้อง



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด



เดี๋ยวก็กรี๊ด  เดี๋ยวก็กรี๊ด



ผียังไม่ออก



พี่แกก็กรี๊ด



ผีออกมาแล้ว



พี่แกก็กรี๊ด



กรี๊ดแข่งกับเอฟเฟกต์ในหนังกันไป



นั่งๆ อยู่เลยแอบรู้สึกเล็กๆ อยู่ในใจ



ว่านี่กูมาดู ลัดดาแลนด์ หรือมาเชียร์เดอะสตาร์ ๗  รอบสุดท้ายกันแน่  เอิ๊กๆ



จะว่าไป



ไม่ว่าจะเสียงหัวเราะ  เสียงกรี๊ด   เสียงคุยเล็กๆ  เสียงเด็ก เสียงหลุดๆ  เสียงแปลกๆ   



(ไม่นับเสียงโทรศัพท์และเสียงตด)



ก็สร้างความรู้สึกอบอุ่นขึ้นในใจฉันได้ไม่น้อย



ความรู้สึกมันเหมือนคนบ้านเดียวกัน



มาดูหนังเรื่องเดียวกัน



แล้วก็ลุ้น เศร้า เหงา ซึ้ง ไปพร้อมกัน 



มันก็เป็นอีกความรู้สึกที่ฉันสัมผัสได้ในหลายๆ ครั้งที่มีโอกาสไปนั่งอยู่บนเก้าอี้สปริงที่เรียงชิดติดกันเป็นร้อยๆ ที่นั่ง



เสน่ห์ของโรงหนัง



อาจอยู่ตรงนี้ก็ได้...ใครจะรู้







,,,ลัดดาแลนด์,,,



นอกจากให้ความน่ากลัว ระทึกขวัญ  เป็นของขวัญยามบ่ายแก่ฉันในวันนี้



สิ่งหนึ่งที่รับรู้ได้ตอนท้ายเรื่อง



ได้แบบเต็มๆ



ได้แบบไม่ทันตั้งตัว



ฉากที่คล้ายเป็นบทเฉลยสะกิดใจคนดู



ฉากที่พ่อ แม่  ลูก



แกว่งไกวชิงช้าไปมาพร้อมๆ กัน



ด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมสุข



ถึงบ้านฉันจะไม่มีชิงช้าเหมือนในหนัง



ถึงพ่อจะไม่เคยทำชิงช้าให้ฉันกับน้องเล่น



แต่หนังเรื่องนี้



ก็ฉุดดึงความรู้สึกบางอย่างในความนึกคิดและจิตใจของฉันออกมา



อย่างไม่ทันตั้งตัว



ในเสี้ยวนาทีนั้น



ใบหน้าของ "พ่อ"  ลอยเข้ามาในห้วงความคิด



การกระทำหลายๆ อย่างของพ่อก็หลุดลอยเข้ามาเตะหยักสมองให้เด้งดึ๋งไปมา



น้ำตาค่อยๆ ซึมผ่านทนบน้ำตาที่ก่อตัวแบบน่อยน่อยอยู่ก่อนหน้า



ก่อนที่เครดิตหนังจะขึ้น



ฉันทำได้แค่



เอามือขยี้ๆ แล้วก็ปาดดวงตาพอไม่ให้ส่อพิรุธ



พลันยกตูดพ้นเบาะแล้วค่อยๆ กระเถิดเท้าเดินออกตามแนวทางเดิน



พร้อมกับกระซิบบอกตัวเองเบาๆ ในใจว่า



"ฉันรักพ่อ  ขอบคุณพ่อ  พ่อคือหัวหน้าครอบครัวที่เข้มแข็งอย่างไม่รู้คำเหน็ดเหนื่อย"



และอีกหลายๆ ความรู้สึกที่ยังคงลอยละล่องในหัวใจดวงน้อยๆ ของลูกอยู่ตอนนี้






เอมรักพ่อเด๊อ...



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 



 


^


^


^


ท่าฮิต พิชิตความกลัว กับ ,,ลัดดาแลนด์,,

ใครที่กำลังจะไปดู ลองเอาท่านี้ไปใช้ มันจะช่วยคุณได้มาก

(ช่วยให้คุณกรี๊ดขรี้แตกขรี้แตนได้มากขึ้นจริงๆ)

ฟันเฟิร์ม !!!


ว่าแล้วก็....กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด 


 ๕๕๕+


ปล.น่อยๆ  เอารูปลงเฟซ  เพื่อนบอกว่า  คนในรูป  น่ากลัวกว่าผีในลัดดาแลนด์อีก  ฮ่าๆ  มันต้องยังงี้ดิ  ยังงี้ดิ  ต้องให้ได้ยังงี้  ก๊าก


 


 


 


 



สำหรับคืนนี้...นอนหลับกันหมดแล้วช่ายอ๊ะเปล่า ?  ฮ่าๆๆ


อรุณสวัสดิ์ เย่ย!  ราตรีสวัสดิ์จ้าาาาาา  พี่น้องชาวไทย... 































ps.


+ คิดถึงแก่อีกแย้ว...


+ แม่ไม่อยู่เป็นอาทิตย์ๆ อย่างนี้  ไม่มีกับข้าวถูกปากกินเลย  แถมคิดถึงอีกต่างหาก


+ "พ่อ" ยังคงทำหน้าที่ "แม่" ได้ดีสุดยอด  เหมือนที่เคยเป็นมา  รัก รัก รัก รัก ไม่มีดอกไม้ให้ไป... ^^


+ ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวคุณครูตระกูลที่สูญเสียคุณแม่อันเป็นที่รัก มา ณ  บรรทัดนี้ด้วยนะคะ


+ จะเปิดเทอมแย้ว  แบตกูยังไม่เต็มเยย  ทำท่าจะเสื่อมลงๆ  ด้วยซ้ำไป  แอร๊ยยยยยยยยส์


+ พรุ่งนี้  เดอะสตาร์คนที่ ๗  ของเมืองไทยจะคลอดแล้วนะจ๊ะ  ฮู่ๆ 





Create Date : 01 พฤษภาคม 2554
Last Update : 1 พฤษภาคม 2554 2:21:58 น.
Counter : 394 Pageviews.

3 comments
  
55555

เข้าใจอารมณ์ อยากไปดูบ้างจังเลยคะ
เห็นกระแสว่า น่ากลัว...

หนังผีน่ากลัวๆ เวลาดูหนังจบจะเหนื่อยคะ
เหมือนเพิ่งออกจาก สวนสนุก แบบว่ากรี๊ดจนเหนื่อย 555
โดย: Sassy Imp วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 เวลา:3:03:48 น.
  
ดูไม่ไหวอะ ลัดดาแลนด์ แค่ทีเซอร์ก็เกินจะรับไหว ขอไปดูจั๊กกแหลนดีกว่า
โดย: คนอ่อนไหวที่แกล้งใจแข็ง (Tukta21 ) วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 เวลา:12:33:00 น.
  
โย่ว ๆ จ่ะ อิอิ
โดย: ตะวันเจ้าเอย วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 เวลา:14:29:00 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

oramoreaim
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



魔女音符

หากมีใครถามฉันว่า ฉันเขียนตัวหนังสือพวกนี้ไปทำไม...?

ฉันก็จะขอตอบอย่างจริงใจว่า

ฉันเขียนมันไว้เพื่อให้ "คนที่ฉันรัก" ได้อ่าน...

ในวันที่ฉันไม่มีชีวิตอยู่เป็นที่รักของ "พวกเขา" แล้ว

นั่นแหละ

ที่ฉันต้องการ...

(ซึ้งอ่ะเดะ \(-0-)/ 5555+)

พฤษภาคม 2554

2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
1 พฤษภาคม 2554
All Blog