คิดถึงที่สุดเลย

แม่แก่...


สิบเอ็ดวันเต็มๆ


ที่เราไม่ได้พบหน้ากัน


นับตั้งแต่วันนั้น...


 


 


 


แก่...แก่คิดถึงเอมหรือเปล่า...?


เอมคิดถึงแก่ทุกวันเลย 


 


 


 


วันนี้


เอมกับแม่ ลุงณี  แล้วก็ป้าหรัส


พาแก่ไปลอยอังคารกันเน่อ


แก่คงรู้แล้ว...


ตอนลอยอังคาร


เอมกับลุงณีแล้วก็แม่


ต่างก็บอกให้แม่แก่ไปสบาย...ไม่ต้องห่วงอะไร


ถึงอย่างนั้น  เอมก็รู้อยู่ในใจว่า


เราไม่ได้จากกันไปไหน


แต่แก่ยังอยู่กับเอมกับแม่


แก่ยังอยู่บ้านหลังนี้


แก่ยังอยู่ในหัวใจของเอมกับแม่ตลอดเวลาอยู่แล้ว


 


 


ศาสนาพุทธ


สอนเรื่องการเกิด แก่ เจ็บ ตาย


ว่าเป็นเรื่องธรรมดา


อันนั้นเอมพอเข้าใจอยู่


แต่เอมชักไม่ค่อยแน่ใจว่า


แล้วการจัดการกับความรู้สึกระลึกถึงหรือคิดถึงเวลาที่เราไม่ได้พบหน้ากันเช่นนี้


มันมีหลักให้ปฏิบัติยังไง


ทุกวันนี้


เอมจึงอยู่กับความคิดถึงในแบบของเอม


แบบที่คิดถึงแม่แก่ทีไร


น้ำตามันก็ไหล



คิดถึงที่สุดเลย...


 




 


 


 


 




Create Date : 07 เมษายน 2554
Last Update : 7 เมษายน 2554 1:23:23 น.
Counter : 325 Pageviews.

1 comments
  
อารมณ์เดียวกันเลย
โดย: kwan_3023 วันที่: 7 เมษายน 2554 เวลา:7:16:47 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

oramoreaim
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



魔女音符

หากมีใครถามฉันว่า ฉันเขียนตัวหนังสือพวกนี้ไปทำไม...?

ฉันก็จะขอตอบอย่างจริงใจว่า

ฉันเขียนมันไว้เพื่อให้ "คนที่ฉันรัก" ได้อ่าน...

ในวันที่ฉันไม่มีชีวิตอยู่เป็นที่รักของ "พวกเขา" แล้ว

นั่นแหละ

ที่ฉันต้องการ...

(ซึ้งอ่ะเดะ \(-0-)/ 5555+)

เมษายน 2554

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
8
9
11
12
13
14
15
17
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
 
All Blog