,,,น้ำตา(ล) ,,, อีกแล้วหรือ...?










เอม :  นั่งสาละวนกะการหาคำอวยพรปีใหม่ เหตุเพราะยังไม่ได้ส่ง sms ให้ใครซักคน


ใครก็ไม่รู้ :  ส่งเสียงเรียกพ่อเหวยๆ อยู่หน้าบ้าน


หนึ่งนาทีผ่านไป...


พ่อ :  หม้ดกัน  ไอ้ด้วนกู  ตายซะแล้ว... (พ่อเรียกน้ำตาลว่าด้วน เพราะหางน้ำตาลกุดไม่เหมือนชาวบ้าน -''-)


สิ้นสุดประโยคนั้น


ฉันก็ได้เรียนรู้


"ความตาย" จากผู้อื่น


อีกครั้ง...


ส่วนเวลาที่เหลือหลังจากนั้น


เห็นจะมีก็แต่น้ำตาที่ออกมาทำหน้าที่ของมันได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง








ผมชื่อ ,,,น้ำตาล,,, คับ ^^









ชื่อ : น้ำตาล


เพศ : ผู้


สี    :  น้ำตาล - ขาว


เกิดวันที่  :  23 มีนาคม  2553


สิ้นลมหายใจ : เวลาประมาณ 11.30 น. ของวันที่ 1  มกราคม  2554











ว่าด้วยเรื่องของ ,,,น้ำตาล,,,


,,,น้ำตาล,,,


เป็นน้องเล็กที่น่ารักของพี่ๆ


น้ำตาลเกิดมาพร้อมกับนิสัยที่ออกจะพิลึก


(ความจริงๆ ก็พิลึกกันทั้งสามตัวนั้นแล  เพราะทั้งสามศรีพี่น้อง  นิสัยไม่เคยเหมือนกันเลยสักนิด ^^)


แต่สำหรับน้ำตาลแล้ว



"มีโลกส่วนตัวสูง"


วลีนี้


ดูจะเหมาะกับแมวอย่างน้ำตาลเป็นที่สุด


ก่อนหน้านี้


ได้มีการสันนิษฐานกันเอาเองว่า


น้ำตาลเป็นแมวออทิสติก (แมวพิเศษ) หรือเปล่า ?


เหตุเพราะ


ไม่ค่อยส่งเสียงร้อง


เวลาโดนก่อกวนจนเกิดความรำคาญใจ


นาน น้าน...ถึงจะหือจะหา จะเมี้ยว  จะง้าว  ขึ้นมาซักครั้ง


แถมเวลาโดนก่อกวนหัวใจ


ก็ชอบที่จะเลือกนอนนิ่งๆ ให้คนอุ้มตายใจ  ก่อนจะดิ้นหรุบๆ เพื่อหาทางหนีไปให้ห่างๆ


ไปมี "โลกส่วนตัว" ของตัวเองเหมือนเคย


 







อาทิตย์กว่าๆ ก่อนหน้านี้...


หลังจากที่โชคร้ายไปโดนยากับเสือมา


แต่น้ำตาลโชคดีกว่า


ตรงที่  "รอด"


แต่ก็รอดกลับมาแบบกระปลกกระเปลี้ย


ไม่ค่อยจะสู้ดี


ขาหลังไม่มีแรงอย่างเห็นได้ชัด


นอนซึมอยู่เกือบอาทิตย์


พอทำท่าจะหาย


ก็กลับมามีอาการแปลกๆ


ลุกลี้ลุกลน  วิ่งปู๊ดป๊าดไปมา  ลืมตาโพรงและคอยจะเข้าไปอยู่ที่แคบๆ ตลอดเวลา


ที่สำคัญ  ไม่กินอะไรเลย


พ่อบอกว่า


"อาจจะเป็นบ้า"


แต่เอมกลับรู้สึกว่า


"อาการพิเศษของน้ำตาลอาจจะกำเริบ"


เราลุ้นกันอยู่สองสามวัน


สุดท้าย


น้ำตาลก็หายเป็นปกติ


หาย...กลับมาเป็นน้ำตาลผู้มีโลกส่วนตัว  และไม่ชอบอยู่ติดบ้านเหมือนเคย


และนิสัยของการไม่อยู่ติดบ้านของน้ำตาล


ก็นำมาซึ่งการสูญเสียในครั้งนี้


มันคงจะเป็นข้อเสียของสัตว์จำพวกหมากับแมว


ที่มักจะเผชิญและประสบกับชะตากรรมในลักษณะนี้


คือไม่โดน "ยาเบื่อ" ก็ โดน "รถชน" ตาย


เชื่อเหลือเกินว่า


"คนเลี้ยงสัตว์" ทุกคน


ย่อมเจ็บปวดและเสียใจ


เวลาที่สัตว์ที่ตัวเองรักต้องมาตายจาก


ฉันเคยสงสัยอยู่บ่อยๆ ว่า


ทำไมคนเรา "บางคน" ถึงแสดงความรักกับสัตว์ได้มากมายขนาดนั้น


รักขนาดกอดรัดฟัดเหวี่ยง หอมแล้วหอมอีก  กอดแล้วกอดอีก 


กับพ่อกับแม่ไม่เคยบอกรัก ไม่เคยพูดจ๊ะจ๋า  ไม่เคยแม้แต่จะกอด


แต่กับหมากับแมว กลับทำได้  โดยไม่รู้สึกอาย...


ฉันลองคิดหาคำตอบ


ก็ได้คำตอบคร่าวๆ ว่า


"คงเป็นเพราะสัตว์เค้าพูดไม่ได้"


เวลาเค้าหิว  เค้าเจ็บ  เค้าบอกเราไม่ได้


เหตุอาจเกิดจากความสงสาร


และก็คงเป็นความสงสารนี้เองที่นำไปสู่ความรู้สึกรักและผูกพันกันในที่สุด


แต่กับ "คนที่เรารัก"


เหตุที่เราไม่กอด  หรือแม้แต่บอกรัก 


จะกอดจะบอกรักสักครั้ง


ก็รู้สึกว่ามันยากเหลือใจ


สาเหตุต้นๆ ก็คงจะหนี้ไม่พ้นเรื่องเขินอาย


แล้วทำไมต้องอายด้วยล่ะ ???


ฉันลองคิด...


แล้วก็ได้คำตอบว่า


คงเป็นเพราะ "คนมีความรู้สึกนึกคิด  มีจิตใจ รับรู้ได้" 


ต่างกับสัตว์


ที่พูดไม่ได้


แม้แต่ฟัง


ก็ยังไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำ...


มาถึงตรงนี้ก็เลยยิ่ง สงสัย  อีกว่า


ก็แล้วทำไมถึงเป็นแบบนั้นนะ...?


ฉันลองคิด...


แต่ก็ยังหาคำตอบไม่ได้


ทำไมถึงเป็นแบบนั้นนะ...?







ถึง  น้ำตาล  น้องรัก...


จากนี้ไป  คงไม่มีอีกแล้ว...


+ ,,น้ำตาล,, ที่เนื้อตัวนุ่มนิ่มที่ใครกอดทีไรก็ไม่อยากวางลงสักครั้ง


+ ,,น้ำตาล,, ที่ชอบกระโดดขึ้นมาตรงหน้าต่างหัวนอนเพื่อส่งสัญญาณขอเข้าบ้านยามดึก


+ ,,น้ำตาล,, ที่เคยนอนหลับอย่างสบายใจบนเก้าอี้สีชมพูกลางบ้านตัวนั้น 


+ ,,น้ำตาล,, ที่ซุ่มซ่าม  เอาแต่ใจ  แต่ยังไงๆ  ก็ดูน่ารักอยู่ดี


+ ,,น้ำตาล,, ที่ไม่ว่าจะวันนี้หรือวันไหน ก็ยังเป็นน้ำตาลที่น่ารักของพี่เอม ของพ่อ ของแม่ ของพี่เอิร์ธ เสมอและจะเป็นอย่างนั้นตลอดไป


  




 








ขอบคุณสำหรับ"อ้อมกอด"ที่แสนอุ่
น้ำตาลรู้ไหม?
ว่าวันนี้เป็นวันที่เรากอดกันนานที่สุดเท่าที่เคยกอดกันมาเลย
แต่จากนี้ไป
เราคงไม่ได้กอดกันเหมือนเคยอีกแล้ว
พี่เอมคงไม่ได้กอดเนื้อนิ่มๆ ของน้ำตาลอีกแล้ว...
หลับให้สบายเถิดน้องรัก
หากบุญกรรมมีต่อกัน
ก็ขอให้ได้เกิดมาเป็นพี่น้องกันอีก
มีแต่ "รัก" และ "คิดถึง"
(((ตลอดไป)))


 

 

 







 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 































 ps,,

+ สวัสดีปีใหม่...พี่น้องชาวไทย 

+ สวัสดีปีใหม่นะ...เกียบน้อย

+ ปีใหม่อะไรวะเนี่ย...? เศร้าเหลือใจ...

+ ไม่อยากเลี้ยงอะไรอีกแล้ว...เบื่อที่ต้องมาร้องไห้เสียใจ  ไม่เอาแล้ว...

 



Create Date : 02 มกราคม 2554
Last Update : 9 มกราคม 2554 0:33:54 น.
Counter : 380 Pageviews.

2 comments
  


Happy New Year 2011 ครับ - โย่ว ๆ ด้วยคน
โดย: Affleck วันที่: 2 มกราคม 2554 เวลา:10:23:58 น.
  



ศุภฤกษ์เบิกดิถีวันปีใหม่
ขอให้สมหมายทุกสิ่งดั่งใจหวัง
ให้ชีวิตมีสุขทุกข์มลายเกิดพลัง
สุขสมหวังกายและใจให้ชื่นบาน

ขอคุณพระศรีรัตนตรัย
ทุกเทพไท้ที่สถิตทุกสถาน
จงปกป้องคุ้มครองอภิบาล
มีความสุขทุกวันวารตลอดไป

อำนวยพรปีใหม่ให้พร้อมพรั่ง
ทุกสิ่งหวังเป็นไปตามใจมุ่งหมาย
งานการเจริญก้าวหน้าตลอดไป
ให้กายใจสุขสมหวังนิรันดร์เทอญ


น้องน้ำตาลไปดีแล้วค่ะเสียใจด้วยนะคะ

โดย: deeplove วันที่: 2 มกราคม 2554 เวลา:18:54:10 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

oramoreaim
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



魔女音符

หากมีใครถามฉันว่า ฉันเขียนตัวหนังสือพวกนี้ไปทำไม...?

ฉันก็จะขอตอบอย่างจริงใจว่า

ฉันเขียนมันไว้เพื่อให้ "คนที่ฉันรัก" ได้อ่าน...

ในวันที่ฉันไม่มีชีวิตอยู่เป็นที่รักของ "พวกเขา" แล้ว

นั่นแหละ

ที่ฉันต้องการ...

(ซึ้งอ่ะเดะ \(-0-)/ 5555+)

มกราคม 2554

 
 
 
 
 
 
1
3
4
5
6
8
10
11
12
13
14
15
16
17
19
20
21
25
26
27
28
29
31
 
 
All Blog