สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง.... มีกรรมเป็นของตน.... มีกรรมเป็นผู้ให้ผล....มีกรรมเป็นแดนเกิด.... มีกรรมเป็นผู้ติดตาม.... มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย.... จักทำกรรมอันใดไว้ ....เป็นบุญหรือบาป........ จักต้องเป็นผู้ได้รับผลกรรมนั้น ๆ สืบไป
ถนนสายนี้มีตะพาบโครงการที่ 70"ปฏิบัติการลับ"

ถนนสายนี้มีตะพาบโครงการที่ 70"ปฏิบัติการลับ"

โจทย์โดยคุณต่อ ตะพาบการ์ตูนคุณภาพขาประจำของพวกเรานี่เอง


ให้เขียนเรื่องเกี่ยวกับ"การปฏิบัติการลับ"

จะเป็นลับๆ ล่อๆ ลับลมคมใน ช่วยเหลือตัวประกัน

หรือวางแผนแอบคุณครูไปซื้อไม้จิ้มฟันก็ได้

ขอให้เป็นปฏิบัติการลับอะไรซักอย่างก็พอ



ไม่จำกัดรูปแบบการเขียน



ขอตั้งชื่อตอนนี้ว่า"ภารกิจพิชิตฝัน"









ภารกิจพิชิตฝัน











ในชั่วโมงสังคมศึกษาชั้นป.6 วิชาสังคมศึกษา ยามเช้าอันสดใส

"นักเรียนทั้งหมด แถวตรง"ด.ช.เป็ดสวรรค์ ธีรเดช หัวหน้าชั้นตะโกนขึ้นมา

"สวัสดีครับ(ค่ะ)คุณครู" นักเรียนทั้งหมดยืนขึ้นพร้อมกล่าวสวัสดีคุณครูนุ้ย

“นักเรียนที่รักวันนี้ครูนุ้ย ที่เป็นครูทันสมัยในโลกไอทีของพวกเธอทุกคน

จะมาสอนคำสำคัญบางคำ ที่นักเรียนสมัยนี้อาจไม่ค่อยได้ยินแล้ว

คำว่าอุดมการณ์ ภารกิจ สิทธิและหน้าที่”

“ใครเคยได้ยินบ้าง? ยกมือขึ้น”

นักเรียนยกมือไม่ถึงครึ่งห้อง

“เอามือลงได้”ครูนุ้ยอมยิ้มเพราะรู้คำตอบล่วงหน้าแล้วว่านักเรียนคงไม่รู้จัก










อุดมการณ์หมายถึงคือ ความเชื่อความศรัทธา ตามแนวคิด

โดยคิดขึ้นเอง หรือมีคนคิดไว้แล้วและมีความมุ่งมั่นที่จะทำตามความคิดนั้น

อุดมการณ์ไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องเสมอไปอาจเป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดีก็ได้



ภาระกิจหมายถึงงานที่จําต้องทําให้สำเร็จลุล่วง

ตามสิ่งที่เราวางแผนมา แล้วก็ต้องทำให้เสร็จ

ตามวันและเวลาที่กำหนดไว้ใน



ยกตัวอย่างง่ายๆเช่น นักเรียนห้องนี้มีอุดมการณ์คือการเป็นนักเรียนที่ดี

เพื่อตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ ภาระกิจคือการขยันตั้งใจเรียนให้มากที่สุด


นาย ก.มีอุดมการณ์แบบผิดๆคิดจะเป็นเศรษฐีหมื่นล้านแบบสบายๆ

จึงทำภาระกิจทุกๆอย่างโดยไม่กลัวกฏหมาย

สุดท้ายไปลักลอบขายยาบ้าล็อตใหญ่ จนถูกจับเข้าคุกพร้อมของกลาง










คนสมัยนี้ไม่ได้รู้สึกว่าอุดมการณ์เป็นสิ่งที่น่าถวิลหาเท่าไหร่นัก

คนในอินเตอร์เนตมักเห็นว่าอุดมการณ์เป็นเรื่องเพ้อฝัน

คนที่มีอุดมการณ์ไม่ยอมอยู่ในโลกของความเป็นจริง

มากไปกว่านั้นยังคิดว่าอุดมการณ์ไม่มีอยู่จริง

ใครกันจะบ้าทำอะไรตามความฝันของตัวเองได้ทุกอย่าง

คนที่มีความตั้งใจในการทำสิ่งดีๆจึงมีน้อยลงเรื่อยๆ

อาจเป็นเพราะว่าสภาพเศรษฐกิจที่ต้องดิ้นรน ทำงานหาเงินมากๆ

ผู้คนหันมาหลงไหลในลัทธิวัตถุนิยม

พอใจกับวัตถุสิ่งของมากกว่าจิตใจ

เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คนสมัยปัจจุบันทำตามอุดมการณ์ของตัวเองได้ยาก

พาลไปคิดว่าการทำตามอุดมการณ์เป็นไปไม่ได้....









“สิทธิกับหน้าที่เหมือนกันไหมครับครูกิ่ง?”

เด็กชายต่อแต้ม ตันตระกูล ยกมือขึ้นถาม


สิทธิ คือ อำนาจอันชอบธรรม ซึ่งบุคคลทุกคนพึงมีพึงได้

โดยไม่ไปเบียดเบียนคนอื่น


เช่น สิทธิในบ้านเรือน ตลอดจนทรัพย์สิน

หรือสิทธิในการเลือกตั้งตามที่กฎหมายกำหนดเอาไว้

สิทธิในร่างกาย และสิทธิที่สำคัญที่สุดของบุคคลก็คือ สิทธิตามกฎหมาย


หน้าที่ หมายถึง ข้อปฏิบัติของบุคคลทุกคนที่จะต้องกระทำ

ให้เกิดประโยชน์เป็นผลดีต่อประเทศชาติบ้านเมือง



เช่นบุคคลมีหน้าที่รักษาไว้ซึ่งชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์

และการปกครองระบอบประชาธิปไตย









"แล้วคำพวกนี้มันเกี่ยวกันอย่างไรครับคุณครูนุ้ยขา? "

เด็กหญิงแพมมณียา เอฮาเก็ต ยกมือขึ้นถามด้วยความสงสัย


"เกี่ยวกันซิคะ ภายในระยะเวลาไม่กี่ปีนี้โลกเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

ทุกคนต้องการเป็นคนรวยเพื่อครอบครองสิ่งที่ตัวเองต้องการ

คนที่มีเงิน มีงาน มีเกียรติคือสุดยอดปรารถนาของความเป็นคน

แต่เราอาจลืมไปว่า


มนุษย์นั้นไม่อาจอยู่ได้เพียงคนเดียวในสังคม

มีเพื่อนร่วมสังคมที่ด้อยโอกาสกว่าเรา


เป็นคนพิการทางร่างกาย ตาบอดหูหนวก เป็นใบ้ ไม่สมประกอบ

หรือพิการทางสติปัญญา ไม่มีแม้โอกาศจะใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดาสามัญ


มีคนที่ทุกข์ยากลำบากจนขัดสน อยู่ในวัฎจักร โง่จนและเจ็บป่วย

ขาดโอกาสในการศึกษาอยู่ในถิ่นทุรกันดาร อดอยากแร้นแค้น

มีคนอีกมากมายที่ขาดโอกาสในการใช้ชีวิตให้มีคุณภาพทัดเทียมผู้อื่น

คนเหล่านี้รอคอยให้เรายื่นมือเข้าช่วยเหลือให้พ้นจากห้วงของความทุกข์


ถ้าเราสังเกตเราจะเห็นภาพขอทานข้างถนน คนจรจัด คนในสลัม

ที่อยู่ในห้องเล็กๆหลังคาสังกะสีผุๆพังๆแสนจะร้อนมีแต่ยุงและน้ำครำ


ตามข่าวและหนังสือพิมพ์เราก็จะเห็นว่าสังคมของเรามีปัญหายาเสพติด

ขั้นรุนแรง ปัญหาโสเภณี ปัญหาการติดเชื้อ HIV

ปํญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น ปัญหาโจรลักขโมยของ

หรือกระทั่งปล้นฆ่า ทำร้ายเจ้าทรัพย์









บ้านเมืองหรือผืนดินที่เรายืนอยู่นั้นมีประวัติอันยาวนาน

มีบรรพชนเสียสละชีวิตมาแล้วนับไม่ถ้วนเพื่อรักษาชาติไทยไว้


ดำรงอยู่ด้วยความสมดุลของอำนาจจากสถาบันต่างๆในสังคม

เช่นสถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ สถาบันการศึกษา ครอบครัว...

บนพื้นฐานของความมีเมตตาต่อกันและกันของผู้คนในสังคม

ถ้าบ้านเมืองขาดความสมดุลหรือขาดความเมตตาต่อกันแล้ว

จะหาความสงบร่มเย็นไม่ได้เลย


คนแต่ละคนก็เหมือนภาพตัวต่อจิ๊กซอว์ในสังคม

ถ้าคนส่วนใหญ่ใช้ชีวิตได้ดีสามัคคีกัน เราก็จะได้ภาพรวมของสังคมที่ดี

ถ้าคนส่วนใหญ่แตกแยกทำร้ายสังคมและผู้อื่น ภาพของสังคมก็จะมืดมน










ถ้าจะมีปฏิบัติการลับที่ไม่ต้องบอกใครให้รู้

หรือรับทราบแล้ว แถมยังเก็บไว้เป็นความภูมิใจของตัวเอง

ได้ตลอดชีวิตได้สักสักเรื่องหนึ่งแล้ว


ครูนุ้ยขอให้พวกเธอจงมีอุดมการณ์อันเป็นคุณธรรมทีดีงามไว้ในใจ

ตั้งใจทำตามบทบาทตามสถานภาพของเธอให้ดีที่สุด

ขอให้เธอตั้งใจทำภาระกิจในการศึกษาและงานที่เธอทำให้เต็มความสามารถ

ใช้สิทธิและหน้าที่เพื่อรักษาบ้านเมืองให้มีความสงบ

รักษาไว้ซึ่งชาติ พระมหากษัตริย์ การปกครองระบอบประชาธิปไตย

นี่แหละคือสิ่งที่ครูอยากจะฝาก"ภาระกิจพิชิตฝัน"

อันยิ่งใหญ่ไว้กับพวกเธอ

ที่จะเป็นเจ้าของชาติบ้านเมืองนี้ในอนาคตกันทุกคนนะจ๊ะ”


ครูนุ้ยกล่าวพร้อมรอยยิ้มอันงดงาม สมเป็นคุณครูในดวงใจของนักเรียน

นักเรียนในห้องนั่งฟังกันจนเพลิน หมดคาบเรียนโดยไม่รู้ตัวกันเลย











เรื่องและภาพประกอบ วนารักษ์


แต่งไว้เมื่อ 12/12/12 ตามปฏิทินมายัน เอ๊ย ปฏิทินสากล ^^









ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่เข้ามาอ่านงานเขียนนี้นะครับ

เนื่องจากช่วงนี้ จขบ.มีภาระมากไม่มีเวลาตอบเม๊นท์

จึงขอปิดกล่องเม๊นท์ด้านหน้าชั่วคราว

แต่สามารถแสดงความคิดเห็นให้กำลังใจได้ที่หลังไมค์นะครับ

จึงเรียนมาเพื่อทราบและขออภัยมา ณ.ที่นี้ด้วย


















Create Date : 12 ธันวาคม 2555
Last Update : 14 ธันวาคม 2555 13:48:43 น. 0 comments
Counter : 1447 Pageviews.

วนารักษ์
Location :
ปราจีนบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 29 คน [?]




ขอต้อนรับสู่บล็อกเล็กๆแห่งนี้มีมิตรภาพและความจริงใจให้กับเพื่อนๆทุกท่านที่แวะเข้ามาทักทายกัน ^^

บทความและรูปภาพนี้จัดทำขึ้นเพื่อเผยแพร่เป็นธรรมทาน พร้อมทั้งขอมอบเป็นน้ำใจกับเพื่อนๆทุกคนที่แวะเข้ามา สามารถคัดลอกนำไปเผยแพร่ได้ ยกเว้นเพื่อประโยชน์ทางการค้าซึ่งต้องขออนุญาตก่อนว่าเหมาะสมหรือไม่

เพื่อนบางคนมาครั้งเดียว นานๆมาที มาไม่บ่อย มาบ่อยๆ
บางคนมาเยี่ยมทุกวันให้ชื่นใจ

บางคนเคยมาทุกวัน บางคนเคยมานานแล้ว บางคนหายไปจากบล็อก บางคนก็จะไม่แวะมาทักทายกันอีก

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็จะขอเก็บความรู้สึกดีๆที่มีให้กันไว้ตราบนานเท่านาน เพราะเมื่อรักกันแล้วย่อมเข้าใจกันได้ไม่ยาก

จขบ.เป็นคนซื่อๆง่ายๆจริงใจ ไม่มีเจตนาแอบแฝงในการทำบล็อก แต่บทความหรือรูปภาพก็อาจทำให้ผู้อ่านขัดใจได้ เพราะความรู้เท่าไม่ถึงการของ จขบ.หรืออาจเป็นเพราะเราไม่เคยรู้จักดีพอ จึงกราบขออภัยมา ณ.ที่นี้ด้วย และขอขอบพระคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมเยียนด้วยความจริงใจนะครับ ^^


ฝากข้อความหลังไมค์
เริ่มนับ 12 /12/12 เวลา 12.12 น. ^^
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2555
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
12 ธันวาคม 2555
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add วนารักษ์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.