สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง.... มีกรรมเป็นของตน.... มีกรรมเป็นผู้ให้ผล....มีกรรมเป็นแดนเกิด.... มีกรรมเป็นผู้ติดตาม.... มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย.... จักทำกรรมอันใดไว้ ....เป็นบุญหรือบาป........ จักต้องเป็นผู้ได้รับผลกรรมนั้น ๆ สืบไป
ถนนสายนี้มีตะพาบโครงการที่ 37 อำนาจ ความรักกับการแย่งชิง

ถนนสายนี้มีตะพาบโครงการที่ 37 อำนาจ ความรักกับการแย่งชิง
ขอให้ชื่อตอนนี้ว่า

มาร้ายไปดี





เงินทองนำมาซึ่งอำนาจ คนดีๆยังเสียได้เพราะอำนาจนับประสาอะไรกับ

ปุถุชนคนทั่วๆไป แต่มีสิ่งหนึ่งซึ่งสามารถเปลี่ยนคนเลวให้กลับเป็นคนดีได้

อย่างไม่น่าเชื่อ มาลองอ่านเรื่องนี้กันนะครับ


กำนันสุขแห่งทุ่งดอกจอกเป็นกำนันที่ไร้ความเมตตาปราณี ลูกหนี้ที่มายืม

เงินส่วนใหญ่จะถูกแกโกงที่ดินเพื่อขยายอาณาจักรของแกให้ยิ่งใหญ่

“แกไม่มีเงินมาใช้หนี้ ที่นาแกตกเป็นของข้าแล้วตาดำ สิ่งใดที่ข้าหวังข้าต้อง

ได้ ข้าอยากได้ที่นาเอ็งมานานแล้ว แต่ครั้งนี้ข้าไม่ได้ใช้อำนาจแย่งที่ดิน

เอ็ง แต่เอ็งผิดสัญญาที่ทำไว้เองนะ ฮ่าๆๆๆ ถ้าแกไม่ออกไปดีๆ ข้าจะให้คน
มาจัดการแก”

ตาดำพร้อมลูกเมียยกมือพนมคุกเข่าอ้อนวอนอย่างไรก็ไม่สำเร็จ สุดท้ายก็

ต้องออกจากที่นาไปอาศัยญาติอยู่ที่อีกตำบลหนึ่งใกล้ๆกัน อาศัยที่ดินของ

ญาติปลูกกระท่อมและทำนาในที่ดินแปลงน้อยที่ขอแบ่งจากญาติ ใจก็ยัง

คิดถึงแต่ที่ดินแปลงเดิม ยังอยากได้คืนกลับมาทำกินเหมือนเดิม





วันนั้นฝนฟ้าคะนองลมพัดแรงจัด ต้นไม้กิ่งไม้หักโค่นระเนระนาด

ลุงดำกับเจ้าจ้อยลูกชายพายเรือเข้าไปหลบในวัดร้างแห่งหนึ่ง

ระหว่างนั้นเห็นพระประธานองค์ใหญ่หน้าเลื่อมใส จึงคุกเข่าพนมมือไหว้

แล้วอธิษฐานว่า

" หลวงพ่อครับลูกช้างลำบากเหลือเกิน ถ้าลูกช้างยังพอมีบุญอยู่บ้างขอให้

หลวงพ่อช่วยดลบันดาล ให้ลูกช้างได้ที่นาคืนด้วยเถิด ลูกช้างจะไม่ลืมพระคุณเลยครับ เจ้าประคู๊น.. "

เสร็จแล้วก็ก้มลงกราบ ทันใดนั้นฟ้าก็ผ่าเปรี๊ยงลงมาในลำน้ำสายนั้นอย่าง

สนั่นหวั่นไหว ทำเอาตกอกตกใจกันทั้งพ่อลูก แล้วฉับพลันลมฝนพายุก็

สงบลงเฉยๆ เหลือแต่ฝนที่ตกพรำๆอยู่แค่นั้น


“เออแปลกจริงๆไปกันเถอะลูก ฝนซาแล้ว” พ่อลูกก็เดินลงเรือเพื่อพายเรือ

กลับบ้าน เมื่อพายออกจากวัดมาไม่นานๆก็พบคนเกาะเศษไม้ลอยน้ำมาหมด

แรงใกล้จมลงเต็มที ตาดำคว้าแขนไว้ได้ก่อนที่ชายคนนั้นจะจมลงใต้น้ำ

เมื่อดึงชายคนนั้นขึ้นมาก็พบว่าเป็นกำนันสุขใจร้ายนั่นเอง


“พ่อจะไปช่วยมันทำไม ปล่อยมันให้จมน้ำตายไปเลยดีกว่า ” เจ้าจ้อยทำสี

หน้าไม่พอใจ

“ไม่ได้นะลูก จะปล่อยคนให้จมน้ำตายไม่ได้ มันเป็นบาปนะ”

แล้วกำนันสุขถูกพาไปรักษาที่บ้านตาดำ

“จ้อยจำคำที่พ่อพูดนะ พ่ออยากจะให้ลูกคิดว่ากำนันนั้นเป็นญาติคนหนึ่ง
ของเรา

ถึงเขาจะเคยทำไม่ดีต่อเราก็ตาม เราต้องรู้จักให้อภัยเขา เพราะเขามี

เคราะห์หนักมาปางตาย และเจ้าก็ยังเด็กก็ต้องแสดงความเคารพผู้ใหญ่ใน

ฐานะที่เจ้ายังเป็นเด็กและในฐานะลูกที่ดีของพ่อแม่นะ ถ้าแสดงอะไรไม่ดี

เมื่อมีใครรู้ใครเห็นเข้า เขาก็จะว่าได้ว่าพ่อแม่ไม่สั่งสอนเจ้านะลูก”

“ครับ ผมรับปากจะทำตามครับพ่อ” จ้อยรับคำอย่างเข้มแข็ง



กำนันสุขได้รับการดูแลเอาใจใส่จากตาดำภรรยาและเจ้าจ้อยอย่างดี แต่

บ่อยครั้งที่เจ้าจ้อยแอบเห็นกำนันน้ำตาไหล นั่งเหม่อแล้วก็ถอนหายใจ แต่

พักหลังจ้อยเข้าไปชวนคุยและคอยรับใช้พูดจาด้วยบ่อยๆกำนันก็มีท่าทีดีขึ้น

สุขภาพก็แข็งแรงดีวันดีคืน



หลังจากกำนันสุขเกิดอุบัติเหตุเรือล่มเพราะพายุคราวนั้นทุกคนก็คิดว่ากำนัน

ตายแล้ว ที่บ้านก็เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ บรรดาภรรยาหลายๆคนและ

ลูกๆ ต่างก็ตกลงแบ่งทรัพย์สินกันไม่ได้บ้าน ข้าวของในบ้านก็มีคนมาขน

ออกไปจนเกือบหมด เรื่องทำท่าจะลุกลามใหญ่โตจนถึงขั้นทำร้ายร่างกาย

เพราะตกลงกันไม่ได้ ข่าวแว่วมาเข้าหูพ่อกำนันเข้าจนได้

"ข้าจะกลับบ้านแล้วนะตาดำที่บ้านข้ากำลังวุ่นกันใหญ่ ข้าขอบใจเอ็ง เมีย

เอ็งและเจ้าจ้อยนะที่ดูแลข้าเป็นอย่างดี ทั้งๆที่ข้าเคยทำไม่ดีกับเอ็ง ข้าจะ

จัดงานเลี้ยงต้อนรับตัวเองกลับบ้าน ข้าเชิญเอ็ง และครอบครัวด้วยนะ เอ็ง

ต้องไปให้ได้นะ”


“ไม่เป็นไรหรอกพ่อกำนัน ผมช่วยพ่อกำนันในฐานะที่เราเป็นมนุษย์เหมือน

กันอย่าคิดอะไรมากเลยนะ” ตาดำยิ้ม แล้วตอบด้วยท่าทางมีน้ำใจ



กำนันกลับไปแล้ว ตาดำเรียกเจ้าจ้อยมาขอบใจ ที่ช่วยรักษาสัญญาที่ให้กับ

ตัวเองไว้

“พ่อครับ ผมไม่ได้รักษาสัญญาอะไรเลย ผมรักลุงกำนันจริงๆเพราะแกน่า

สงสารและแกก็ใจดีกับผมมากครับ ผมยังอยากให้แกอยู่นานกว่านี้ครับ ”

คำตอบของจ้อยทำเอาตาดำถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก





ในงานเลี้ยงกลับบ้านของกำนันสุก หลังงานเลี้ยงจบกำนันเชิญตาดำกับจ้อย

เข้าไปหา

“ตาดำ จ้อยเอ๊ย ข้าขอบใจแกมากนะ ตอนที่อยู่ที่บ้านแกข้านั่งนึกนอนนึก

ว่าข้าทำผิดอย่างใหญ่หลวงที่เที่ยวแย่งชิงที่ดินของใครต่อใครมาเป็นของตัว

เอง

ข้าเคยทำผิดกับเอ็งแต่เอ็งก็ยังไม่ถือโทษโกรธเคืองข้า แถมยังช่วยชีวิตข้า

และดูแลข้าจนหายดี คนอย่างข้าละอายใจในสิ่งที่ข้าได้กระทำกับเอ็งและ

คนอื่นๆ อายจนถึงขึ้นอยากแทรกแผ่นดินหนีไปซะเลยทีเดียว

ถึงข้าจะมีเงินมีอำนาจ แต่ข้าไม่เคยมีความสุขในใจเลย ข้าต้องคอยระวัง

ว่าจะมีใครปองร้ายข้าบ้าง ข้าเคยคิดว่าข้ามีอำนาจข้าต้องได้ทุกอย่างที่อยาก

ได้ ยิ่งได้มากเท่าไร ก็ยิ่งมีความทุกข์ในใจมากขึ้นเท่านั้น เพราะความโลภ

ที่เหมือนไฟเผาอยู่ในใจข้ามันโหมกระพือลุกไหม้ใหญ่ขึ้นตลอดเวลา


ข้ามาได้คิดว่าทรัพย์สินมากมายที่มีมากลับสร้างปัญหาและการแย่งชิง ตาย

ไปก็เอาติดตัวไปไม่ได้เลย เจ้าจ้อยลูกเอ็ง สอนให้ข้ารู้จักกับ ความรัก

ความบริสุทธิ์และจริงใจของเด็กๆที่ใสซื่อบริสุทธิ์ สิ่งนี่แหละคือสิ่งมีค่าสูงสุด

ที่คนเรามอบให้กัน นำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง ตอนที่ข้าอยู่บ้านเอ็งข้ารับรู้

ได้ ถึงจะยากจนอย่างไรพวกเอ็งก็มีความสุขกว่าข้า จนบางครั้งน้ำตาข้าก็

ไหลออกมาด้วยความซาบซึ้ง ชีวิตคนเราไม่ได้ต้องการอะไรมากเลยจริงๆ

ข้าวก็กินได้ทีละคำ น้ำก็กินได้ทีละแก้ว นอนก็นอนในที่แค่ศอกเดียว วา

เดียว บ้านหรือสมบัติใหญ่โตก็เอาใส่โลงไปไม่ได้ มีอะไรมากก็เป็นภาระ

เสียมากกว่าความสุข แถมยังต้นเหตุของให้คนต้องมาแย่งชิงกันฆ่าฟันกัน

อีก แล้วบาปกรรมที่ข้าทำอยู่คนเดียวนี้จะมีใครมาช่วยแบ่งเบาให้ข้าได้

บ้าง อายุข้าก็มากแล้วด้วยจะพอทำบุญชดใช้กรรมได้ทันหรือเปล่า

คิดแล้วมันน่าเศร้าใจจริงๆ



ที่นาของเอ็งข้ายกคืนให้นะ แล้วจะให้เงินอีกก้อนหนึ่งด้วยเป็นรางวัล กำนัน

สุข ผู้มีใจโหดร้ายได้ตายไปแล้วในแม่น้ำ ต่อไปจะเหลือแต่กำนันสุขผู้รู้ดีรู้

ชั่ว ชีวิตที่เหลือต่อไปของข้าจะอยู่เพื่อช่วยเหลือชาวบ้านให้ได้รับความสุข

สมกับชื่อของข้าที่ชื่อว่า"สุข"นะ ตาดำ ข้าสัญญา





หลังจากนนั้น ต่อมากิตติศัพท์ขอบกำนันสุขก็เปลี่ยนจากกำนันใจร้าย

มาโด่งดังในฐานะกำนันใจดี กำนันใจบุญ สร้างวัด สร้างโบสถ์ สร้าง

โรงเรียน สร้างถนนหนทาง ชาวบ้านอยู่เย็นเป็นสุข แต่ไม่มีใครทราบ

สาเหตุที่แท้จริงว่าทำไม นอกจากครอบครัวของตาดำเท่านั้น


ในวาระสุดท้ายของแกมีแต่คนมาร่วมงานศพทั้งตำบล ผู้คนต่างร้องไห้

เสียดายคนดีๆอย่างแกต้องจากโลกนี้ไป ชีวิตของแกถึงดูเลวร้ายไปบ้าง

แต่สุดท้ายก็สามารถกลับมาเป็นคนดีได้อย่างที่โลกไม่อาจลืมทีเดียว


"อำนาจและการแย่งชิง

สามารถเปลี่ยนคนใจดีมาเป็นคนใจร้ายได้"


“ความรักอันบริสุทธิ์และการสำนึกผิด

สามารถเปลี่ยนคนใจร้ายให้เป็นคนใจดีได้”


"ความกตัญญูรู้คุณคน เป็นรุ่งอรุณของความดีทั้งปวง"


"ความรักของพ่อและแม่

สร้างลูกให้เป็นคนดีของสังคม"


เนื่องในโอกาสวันแม่แห่งชาติปีนี้


บทความนี้มอบให้ลูกๆทุกคนที่มีแม่และรักแม่ของตนนะครับ






อ๋า วนารักษ์ เรียบเรียบจากเค้าโครงเรื่องเดิม

ในหนังสือกฎแห่งกรรมของท.เลียงพิบูลย์

ภาพประกอบ วนารักษ์




Create Date : 08 สิงหาคม 2554
Last Update : 9 สิงหาคม 2554 15:55:30 น. 47 comments
Counter : 991 Pageviews.

 
เจิมก่อน เดี๋ยวกลับมาอ่าน



โดย: ดอกแก้ว (tanH2O ) วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:9:29:49 น.  

 

อุ้มแวะมาอ่านค่ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:11:08:10 น.  

 
สนับสนุนคุณครับ
คุณวนารักษ์


โดย: panwat วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:11:38:38 น.  

 
คนเราถ้ามันหนามาก มันต้องเจอหนักๆ

ถึงจะสำนึกนะครับพี่

ฮี่ๆ


โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:11:53:12 น.  

 
มาอ่าน งานตะพาบ ..ค่ะ มีข้อคิด ด้วยนะ ..อืม .ความรัก สร้างได้ทุกอย่าง ทั้งดีและไม่ดี ...ชอบดอกไม้ค่ะ สวย ผกากรองใช่ไหม รู้สึกมันจะมีกลิ่น ไม่ชอบ ..


โดย: tifun วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:12:13:55 น.  

 
เข้ามาอ่าน และทำความรู้จักคุณอ๋า เป็นครั้งที่ 1 ครับ



โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:12:41:43 น.  

 
ประมาณว่า..ถ้าไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา จริงๆ

แต่ก็ดีนะที่อย่างน้อยเค้าก็สำนึก



โดย: ดอกแก้ว (tanH2O ) วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:13:02:43 น.  

 
แวะมาอ่านตะพาบครับ
เรียบเรียงได้ใจความดีมากครับ
รูปประกอบก็สวยครับ
ผมเองก็ชอบอ่านหนังสือของ ท.เลียงพิบูลย์ น่าจะนำกลับมาสร้างเป็นหนังตอนๆในทีวีอีกครับ

เผื่อ สังคมจะดีขึ้นบ้าง


โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:13:20:27 น.  

 
เป็นเรื่องราวที่ดีครับ พึ่งเอาชนะความไม่ดีด้วยความดี แต่ก็ต้องระวังอย่าให้เข้าทำนองชาวนากับงูเห่า

จะว่าไปเรื่องการพบคนใกล้ตาย (ลำบากมากๆ) แล้วไม่ช่วยไม่ว่าชาติไหนก็มักจะมีคำสอนคล้ายๆ กันว่า มันเป็นสิ่งที่ไม่ดีครับ+


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:14:54:51 น.  

 
พี่อ๋าคะ แน๋วแก้ให้เรียบร้อยแล้วนะคะ อ่านได้จากหลังไมค์ค่ะ อิอิ


ดีนะที่วันนี้ไม่มีธรรมเทศน์ ไม่งั้นได้หลับอีกดอก55555+

สรุปจากเนื้อเรื่องของพี่อ๋า อ่านแล้วได้ความว่า ยิ่งรักตัวเองมากเท่าไหร่ ยิ่งอยากแย่งชิงของคนอื่นมาเป็นของตัวเองมากเท่านั้น และเมื่อรักตัวเองมากก็ต้องทุกข์ใจเพราะการกระทำของตัวเองมากเช่นกัน จงเรียนรู้ที่จะรักตัวเองอย่างพอเพียง เพื่อที่จะได้แบ่งปันความรักให้กับผู้อื่นได้ด้วย แน๋วแปลถูกป่าวคะพี่อ๋าขาาาาาาา


โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:14:56:22 น.  

 

ยินดีค่ะ คุณอ๋า

เคยเห็นดอกไม้สวยๆ จากคอมเมนท์หลายบ้านเหมือนกันค่ะ

ชื่อนี้ดีจังเลยค่ะ วนารักษ์





โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:16:24:22 น.  

 
อันนี้ก็ต้องถามพี่อ๋านะคะว่าธรรมชาติมันเรียกร้องจริงอ๊ะเป่า อิอิ แบบว่าเค้าก็ยังไม่เค้ยไม่เคยก็เลยไม่รู้ว่าเป็นยังไง ดีแค่ไหนอ่าจิ อิอิ


เรื่องบทความ.....อย่าดีกว่าค่ะพี่อ๋า แน๋วไม่ค่อยถนัดหรอก แต่งเรื่องกับใครเป็นที่ไหนล่ะ ลำพังตัวเองยังพูดไม่ค่อยจะรู้เรื่องเลยค่ะ 55555+


โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:16:50:27 น.  

 


"ความกตัญญูรู้คุณคน เป็นรุ่งอรุณของความดีทั้งปวง"

ภาพงามค่ะ




โดย: newyorknurse (newyorknurse ) วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:18:55:34 น.  

 
สวัสดียามค่ำค่ะคุณอ๋า

ชอบอันนี้ค่ะ

"อำนาจและการแย่งชิง

สามารถเปลี่ยนคนใจดีมาเป็นคนใจร้ายได้"

ในสังคมปัจจุบันเจอได้ตลอดนะคะ

แต่ถ้าทุกๆ คน เปลี่ยนเป็นแบบนี้


“ความรักอันบริสุทธิ์และการสำนึกผิด

สามารถเปลี่ยนคนใจร้ายให้เป็นคนใจดีได้”


"ความกตัญญูรู้คุณคน เป็นรุ่งอรุณของความดีทั้งปวง"


"ความรักของพ่อและแม่

สร้างลูกให้เป็นคนดีของสังคม"

ในสังคมเราคงน่าอยู่ขึ้นอีกเยอะนะคะ ดังนั้น การที่จะทำได้แบบนี้ต้องเรียกร้องตัวเองทำก่อนค่ะ แม้ว่าตอนเริ่มต้นจะมีคนทำเพียงน้อยนิดก็ตาม



เกือบลืมค่ะ ผกากรองที่ส่งไปให้
วันนี้สีสันสดใสดีนะคะ มีหยดน้ำชุ่มฉ่ำด้วย ผกากรองถ่ายยากพอสมควรค่ะ แม้ว่าที่บ้านจะผลิดอกมาให้ชมบ่อยๆ เอาไว้ซ้อมมือบ่อยๆ แต่ก็หลุดโฟกัสประจำเหมือนกันค่ะ 555

ดูๆ แล้วรูปที่ 3 น่าจะโฟกัสดอกได้มากกว่าเพื่อนค่ะ รูปแรกก็สวยค่ะดูเหมือนหลุดๆ โฟกัสนิ๊ดนิด คงเป็นเพราะหยดน้ำด้วยมั้งคะ


โดย: luckyfarm6662 วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:18:55:50 น.  

 
จิตอันแรงกล้านี่ก็เป็นพลังงานชั้นดีอย่างนึงนะครับ

ยิ่งมีพลังมาก ยิ่งก่อเกิดอะไรได้มาก

ตามเรื่องนี้ จะเรียกว่า อธิฐานบารมี ก็คงไม่ผิดเนาะพี่เนาะ


โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:19:31:53 น.  

 
เป็นชั่งถ่ายรูปหรอคุณทัก.......อิอิ


โดย: ตะวันเจ้าเอย วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:19:56:44 น.  

 
หวัดดีค่ะคุณวนารักษ์

รินมาอ่านเย็นเลยเพราะยาวมากอยากอ่านให้จบความจริงเข้ามาตอนบ่ายแล้วค่ะ อิอิ

ฟ้าผ่าเปรี้ยงเดียวเท่านั้นนะ

คำขอนายดำได้ผลจริงๆ 555 ผ่าเปรี้ยงเดียวไปโดนกำนันได้อย่างไรเนี่ย

แรงกล้ามาก ๆ เลยคำขอ

แต่ก็สามารถเปลี่ยนกำนันหน้าโหด

เป็นกำนันผู้ใจดีกลับมา

ตอนแรกน้องรินก็คิดว่าคุณวนารักษ์จะแต่งแบบว่า
ฟ้าผ่าแล้วทำให้กำนันความจำเสื่อมเสียก่อน

แล้วก็กินอยู่ที่บ้านนายดำก่อนจะฟ้าผ่าอีกที ความจำกลับคืนมาอย่างนั้นค่ะ 555


เขียนได้ดีเช่นกันคะคุณวนารักษ์
มีแค่คิดคำสอนเยอะเลยเพราะทำให้เห็นว่าสมบัติีมีติดตัวก็เท่านั้น ตายไปก็คว้าไปไม่ได้

ส่วนบล็อกตะพาบน้องรินนั้นน่ะ

แบบว่า แต่งตามอิงเืรื่องจริงที่พบเจอมาค่ะเลยบิ๊วอารมณ์ได้หน่อยนึง

หักมุกที่ชอบตลกๆไปเลย อิอิ

เพิ่งมาเห็นว่าเพิ่มกรุ๊ปบล็อกได้สีสันทีเดียวค่ะ

เวลานี้ฝนตกหนักอีกแล้ว ดีที่เช้านี้ไม่ตกเลยทำให้ไปทำงานทันเวลา แบบเป๊ะๆๆเลยค่ะ 555


โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:20:12:32 น.  

 
อ่านแล้วได้แง่คิดคติธรรมที่ดีมากเลยครับพี่อ๋า




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:20:35:10 น.  

 
ตามมาอ่านค่ะ
เป็นข้อคิดเตือนใจได้ดีค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:20:58:08 น.  

 
ภาพประกอบสวยสดใสจังค่ะ

เรื่องราวให้แง่คิดมากๆค่ะ
เบียดเบียนกัน สุดท้ายก็เอาไปไม่ได้สักอย่างนะคะ


แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:21:27:21 น.  

 


สวัสดีค่ะคุณวนารักษ์..

แวะมาขอกำลังใจให้พี่ปลาหน่อยค่ะ(คนเสื้อขาว)

พี่ปลาเป็นStroke เส้นเลือดในสมองแตกค่ะ

กำลังรักษาตัวที่รพ.ลาดพร้าวค่ะ..

ช่วยส่งกำลังใจไปให้พี่ปลาด้วยนะค่ะ..



โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:21:42:23 น.  

 



ทักทายกันค่ำวันอังคารค่ะ

แวะมาเยี่ยมก่อนจะหายไปหลายวัน
ไงไงก็ฝากบ้านด้วยนะคะคุณอ๋า

บทสรุปตอนท้ายได้ความชัดเจนโดยไม่ต้องเสริมความอีกแล้วค่ะ
..............................


อย่ามัวไปเพ่งโทษคนอื่น ใครทำอะไร ก็เป็นกรรมของเขา
เขาทำอะไรยังไง เขาก็ได้อย่างนั้น
แต่เราเพ่งโทษเขานั้น เราคิดไม่ดี แสดงว่าเราทำไม่ดีอยู่
เพราะการเพ่งโทษเป็นสิ่งไม่ดี ให้เลิกเพ่งโทษคนอื่น
แต่ดูตัวเองว่าทำอะไรดีแล้วหรือยัง

โดย... ขวัญ เพียงหทัย จาก “ติ่มซำอิจฉา“ หนังสือ ช้อปปิ้งบุญ เว็บ ruendham.com





โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:22:09:44 น.  

 
การเจ็บมากๆทำให้คิดอะไรได้เยอะค่ะคุณอ๋า

ดอกไม้สวยอีกแล้ว เปียกๆก็ดูดีนะคะ

วันนี้แอนทองผสม จัดหนักมาให้ณเดชเลยค่ะ 555



โดย: Schnuggy ชนุ๊กกี้ วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:22:58:29 น.  

 


โดย: panwat วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:23:15:46 น.  

 
อารุณซาหวาดดดดดค่าพี่อ๋า


โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:6:11:56 น.  

 
เกือบลืมเลยค่ะพี่อ๋า ขอบคุณสำหรับรูปดอกมะลิจ๋วยๆนะคะ แน๋็วเอาไปทำรูปประกอบบล็อกแล้วล่ะค่ะ อิอิ


โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:6:33:13 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่อ๋า










โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:6:38:27 น.  

 
อ่านแล้วยิ้มดีค่ะ

แต่ก็มีหลายคนนะคะ ที่ความดี การทำดี ทำให้เขาเปลี่ยนแปลงตัวเองได้น่ะค่ะ


ขอบคุณสำหรับดอกไม้สวยๆ ที่เอาไปฝากเสมอนะคะ ดูแล้วชื่นตามากมายค่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:7:06:20 น.  

 
คนไม่ดี .. ก็อยากลุ้นให้เค้าเปลี่ยนแปลงตัวเองได้นะค่ะ
แล้วทุกอย่างมันถึงจะดีจริงๆ ค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:7:52:53 น.  

 


สวัสดีตอนสายๆค่ะพี่อ๋า..


โดย: ดอกแก้ว (tanH2O ) วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:9:45:51 น.  

 
ฝนตกทุกวันไม่เห็นแดดมาสามวันแล้ว 555++ เป็นอย่างไรกันบ้างครับ ชุ่มช่ำดีจริงๆเลย

ขอบคุณทุกคนที่มาเยี่ยมเยียนกันนะครับ ขอบคุณสำหรับทุกคำชมที่เป็นแรงใจให้เขียนเรื่องคร้งต่อๆไปครับ ^^








โดย: วนารักษ์ วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:10:45:48 น.  

 
5555+ อ๊ะแม๋ พี่อ๋าเก๊าะ บล็อกวันแม่ก็ต้องเน้นพระคุณของแม่จิคะ จะให้เน้นรูปดอกไม้ได้ยังไง อิอิ

คุณพ่อของพี่อ๋าเสียแล้วเหรอคะ ของแน๋วก็เสียแล้วเหมือนกันค่ะ ตอนนี้เลยต้องดูแลคุณแม่ให้ใกล้ชิดเพราะมีกันอยู่แค่นี้แล้ว แต่พี่อ๋ายังดียังมีภรรยาและลูก ของแน๋วนี่จิขื่อคานลอยมาแต่ไกลเยย เอาไว้ลูกชายพี่อ๋าโตมะไหร่แน๋วถึงจะลงจากคานได้ค่ะ 555+


โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:11:19:24 น.  

 
ขอบคุณสำหรับรูปดอกไม้สวยๆค่าพี่อ๋า แน๋วไม่มีดอกไม้แบบพี่อ๋าให้อ่ะ แน๋วมีแต่รูปอาหารของเมื่อเช้า เอามาแทนคำขอบคุณแล้วกันนะคะ อิอิ

เป็นข้าวผัดคะน้าไข่เค็มค่า ตอนแรกตั้งใจจะทำโจ๊กข้าวโอ๊ตซะหน่อย แต่พอดีพี่ชายกลับมาบ้านเมื่อคืน เช้านี้ก็เลยต้องเปลี่ยนเมนู เพราะทานโจ๊กจะไม่อยู่ีท้อง เดี๋ยวแน๋วต้องทำกับข้าวให้หลายรอบอีก ก็เลยทำข้าวผัดแบบจัดหนักไปเลยดีกว่า อิอิ



โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:11:43:32 น.  

 
555

ค่า ไม่เป็นไรค่ะ

ขอบคุณที่ไปโมทนานะคะ บุญรักษานะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:12:39:03 น.  

 
หนังเรื่องนี้ผมต้องดูสามครั้งกว่าจะเริ่มเข้าใจเนื้อหาที่ซ่อนอยู่ข้างในครับพี่ 555

เรียกว่า
ถ้าเป็นหันงสือ
ก็อ่านเข้าใจยากจริงๆครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:13:18:54 น.  

 
โหยยยยพี่อ๋าคะ ปลาเค็มกับไข่เค็มรสชาติมันต่างกันนะคะ อันนี้ของแน๋วใช้ไข่เค็มดิบค่ะ ไม่ได้ใช้ไข่เค็มสุก ตอนแรกว่าจะทำปลาหมึกผัดไข่เค็มไงคะ แต่ขี้เกียจออกไปซื้อ ในตู้เย็นมันมีหมูอยู่ก็เลยทำข้าวผัดหมูใส่คะน้ากับไข่เค็มแทนค่ะ อิอิ


โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:14:38:05 น.  

 

แวะมาสวัสดีค่ะ คุณอ๋า





โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:15:23:25 น.  

 

ม่าม๊าเองค่ะ

แวะมาอ่าน แต่อ่านไม่หมด

เอาไว้จะมาอ่านต่อค่ะ

โชคดีมีสุขนะ



โดย: mamamodern วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:18:56:18 น.  

 
หวัดดี ตอน ค่ำค่ะ ..
ดอกนี้ เข้าประเด็น สวยแต่รูปจูบไม่หอม..อิอิ..


โดย: tifun วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:19:03:16 น.  

 
ท.เลียงพิบูลย์เหรอครับ ผมเคยอ่าน
ตอนเด็ก เกี่ยวกับพวกกรรมนี่แหละ

เรื่องที่ยังจำได้บ้างก็ เกี่ยวกับคนที่ไป
อยู่แถววัดเลียบ ซึ่งที่นั่นเป็นโรงไพฟ้า
ที่ทำความร้อนด้วยแกลบมั้ง แล้วถูก
ระเบิดสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2

ผมแน่ใจว่า กรรมใดใครก่อ ต้องชดใช้
แน่ครับ ไม่ช้าก็เร็ว โดยเฉพาะกรรมชั่ว
หรือการทารุณสัตว์.


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:20:19:08 น.  

 
หวัดดีค่ะพี่

เอ๋ก็ว่าหนูนาน่ารักดี
ขอบคุณสำหรับดอกไม้สวยๆนะคะ


โดย: ต้นข้าวรวงรัก วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:20:53:30 น.  

 
สวัสดียามดึกค่ะคุณอ๋า

ใช่แล้วค่ะ ธรรมะคือธรรมชาติของชีวิต ใครปล่อยวางได้ก็มีธรรม ใครยึดไว้ไม่ปล่อยไม่วางอะไรได้เลย ก็ไม่มีธรรม ไม่เครียดหรอกค่ะ ได้ฝึกบริหารใจดีค่ะ

วันนึงนั่งคุยกับเพื่อนแล้วเพื่อนก็บอกว่า ฝึกการปฏิบัติธรรมที่ดีที่สุดคือฝึกใช้กับชีวิตประจำวันของเราค่ะ


คุยเรื่องรูปวันนี้ดีกว่านะคะ เดี๋ยวจะยาวไป

คุณนายตื่นสายสีนี้สวยค่ะ แต่กล้องนิคอนไม่ค่อยชอบสีนี้ เพื่อนใน MTP บอกว่าให้ปรับเป็นโหมด landscape กล้องของคุณอ๋าสีสวยล่ะค่ะ และถ้าไม่มีดอกด้านล่างมาแย่งซีนละก้อแจ่มเลยค่ะ

ผึ้งก็สวยค่ะ ตอนนี้เอาคมชัดไว้ก่อน ส่วนผกากรองนี่หลุดๆ โฟกัสไปหน่อยนะคะ

หยุดยาวนี้คุณอ๋าไปเที่ยวที่ไหนคะ พรุ่งนี้ค่ำๆ ต้องลงกรุงเทพอีกแล้วล่ะค่ะ ต่อกันอีกสองอาทิตย์ 555 ชีพจรลงเท้าน่ะค่ะ


โดย: luckyfarm6662 วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:21:04:52 น.  

 
มาอีกรอบค่ะ

ไปเห็นดอกมะลิของคุณอ๋าที่บ้านคุณแน๋ว สวยคมชัดเลยค่ะ เอารูปใหญ่ๆ มาโชว์มั่งซิคะ


โดย: luckyfarm6662 วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:21:16:49 น.  

 
หวัดดียามดีกคะคุณวนารักษ์

วันนี้น้องรินไปทันเวลาอีกแล้วค่ะ

พอดีตอนเช้าฝนไม่ตกเลยทันเวลาเค้าหน่อย

น้องรินเปลี่ยนบล็อกบ่อยคงช่วงนี้มีเวลาทำแบบว่า

ทำวันต่อวันค่ะ

ยากเรื่องเ่ล่นโค๊ตนิดหน่อยพอถูๆ ไถ ๆได้

นี่ก็เปลี่ยนอีกแล้วค่ะ 555

แต่ก็แช่ไว้นานหน่อย

เพราะติดวันแม่ก็ไม่รู้ว่าจะไปไหน

ยังตัดสินใจไม่ถูกเลยค่ะ

คืนนี้ฝันดีนะคะ



โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 10 สิงหาคม 2554 เวลา:23:58:33 น.  

 
คุณณเดชขรา วันนี้บะหมี่นะคะ
แอนทองผสมทำสุดสีมือเลยค่ะ คิคิ



โดย: Schnuggy ชนุ๊กกี้ วันที่: 11 สิงหาคม 2554 เวลา:1:17:37 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่อ๋า








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 สิงหาคม 2554 เวลา:6:18:20 น.  

 
เอาข้าวต้มหมูไข่เค็มใส่เห็ดเข็มทองมาฝากพี่อ๋าค่า แอบใส่พริกไทยดำเยอะไปหน่อย เลยมองไม่เห็นหมูเยย อิอิ




โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 11 สิงหาคม 2554 เวลา:12:01:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

วนารักษ์
Location :
ปราจีนบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 29 คน [?]




ขอต้อนรับสู่บล็อกเล็กๆแห่งนี้มีมิตรภาพและความจริงใจให้กับเพื่อนๆทุกท่านที่แวะเข้ามาทักทายกัน ^^

บทความและรูปภาพนี้จัดทำขึ้นเพื่อเผยแพร่เป็นธรรมทาน พร้อมทั้งขอมอบเป็นน้ำใจกับเพื่อนๆทุกคนที่แวะเข้ามา สามารถคัดลอกนำไปเผยแพร่ได้ ยกเว้นเพื่อประโยชน์ทางการค้าซึ่งต้องขออนุญาตก่อนว่าเหมาะสมหรือไม่

เพื่อนบางคนมาครั้งเดียว นานๆมาที มาไม่บ่อย มาบ่อยๆ
บางคนมาเยี่ยมทุกวันให้ชื่นใจ

บางคนเคยมาทุกวัน บางคนเคยมานานแล้ว บางคนหายไปจากบล็อก บางคนก็จะไม่แวะมาทักทายกันอีก

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็จะขอเก็บความรู้สึกดีๆที่มีให้กันไว้ตราบนานเท่านาน เพราะเมื่อรักกันแล้วย่อมเข้าใจกันได้ไม่ยาก

จขบ.เป็นคนซื่อๆง่ายๆจริงใจ ไม่มีเจตนาแอบแฝงในการทำบล็อก แต่บทความหรือรูปภาพก็อาจทำให้ผู้อ่านขัดใจได้ เพราะความรู้เท่าไม่ถึงการของ จขบ.หรืออาจเป็นเพราะเราไม่เคยรู้จักดีพอ จึงกราบขออภัยมา ณ.ที่นี้ด้วย และขอขอบพระคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมเยียนด้วยความจริงใจนะครับ ^^


ฝากข้อความหลังไมค์
เริ่มนับ 12 /12/12 เวลา 12.12 น. ^^
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2554
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
8 สิงหาคม 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add วนารักษ์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.