Group Blog
 
<<
มกราคม 2554
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
25 มกราคม 2554
 
All Blogs
 
แม่ผมจอมเอ๋อ...

~ อ. 25 มค 54 ~

เมื่อหลายวันก่อน....

           เมื่อพระอาทิตย์เริ่มทำงานโดยการส่องแสงสว่าง ซักประมาณเจ็ดโมงเช้าเราก็ต้องตื่นมาทำกิจวัตรประจำวันให้น้องมอ คือพอเดินลงมาชั้นล่างก็ต้องแอบส่องดูก่อนว่าน้องท่านเค้าตื่นรึยัง โดยปกติจะยังนอนหลับอุตุอยู่ค่ะ




           จากนั้นต้องรีบมาเตรียมอาหารเมื่ออาหารพร้อมค่อยออกไปเปิดประตูกรงเพื่อพาน้องกัสขับถ่าย หมามอดีอย่างตอนเช้าฉี่เสร็จก็จะอึเลยเหมือนหุ่นยนต์ออกปุ๊บถ่ายปั๊บ


           พอขับของเสียออกจากร่างกายแล้ว ก็จะพามาเล่นโน่นเล่นนี่นิดๆหน่อยๆแล้วก็จับแปรงขนช่วงนี้แองกัสรังแคเยอะมากเห็นชัดเลยว่าขาวโพลนเพราะตัวเค้าดำอาจจะเป็นเพราะอากาศแห้ง


           แปดโมงเช้าก็ได้เวลาทานอาหาร พอหม่ำๆเสร็จก็พาไปฉี่อีกรอบจากนั้นก็เข้ากรงโดยเราเตรียมถุงน้ำร้อนมาประคบขาให้คุณลูก แต่วันนี้มันเป็นวันพิเศษมากๆเพราะ......




           ระหว่างที่เราอุ้มคุณลูกเข้ากรงสายตาเราก็เหลือบไปเห็นแมลงวันบินเข้ามาด้วย ไม่ได้การลูกอิชั้นยุงต้องไม่ให้ไต่แมลงวันต้องห้ามมาตอม จึงหาทางจัดการพอเราอุ้มแองกัสเข้าไปได้ตัวเราก็รีบเข้าไปด้วยแล้วจัดการปิดประตูหวังไม่ให้แมลงวันมันบินออกไปได้....เสร็จฉันแน่เจ้าแมลงวันน้อย





           แต่พอเสียงประตูกรงปิดเท่านั้นแหละค่ะสติอิชั้นถึงได้กลับเข้าร่าง จ๊าคคคค...ลืมไปว่าตอนนี้อยู่คนเดียวกับมะหมาแล้วประตูกรงของลูกก็เป็นแบบปิดฉับแล้วล็อกเลย จะเปิดได้จากด้านนอกเท่านั้น สรุปตอนนี้ทั้งอิชั้น น้องแองกัส และเจ้าแมลงวันโดนขังอยู่ในกรงเดียวกัน!!! กรี๊ดดดดด


           ขณะนั้นเป็นเวลายังไม่เก้าโมงเช้าซึ่งกว่าคุณท่านพี่จะมาก็สิบเอ็ดโมงกว่า ตายๆๆแล้วนี่จะทำยังไงดีเนี่ย...อันดับแรกนึกถึงยามแต่ช่วงเช้าๆแบบนี้ส่วนใหญ่อยู่ที่ป้อมกันหมด เป้าหมายต่อไปก็คือคนสวนกวาดถนนเพราะโดยปกติจะมากวาดแถวหน้าบ้านเราเวลาประมาณนี้ แต่เท่าที่มองวันนี้ยังไม่เห็นเงา!!!




           เวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วโมงอิชั้นก็ยังไม่เห็นใครเดินผ่านหน้าบ้าน จะมีก็แต่รถของเพื่อนบ้านที่ขับผ่านไปผ่านมา ตอนนี้ความหวังสุดท้ายของอิชั้นจึงอยู่ที่พี่สาวบ้านตรงข้าม เห็นรถของพี่เค้ายังจอดอยู่แสดงว่ายังไม่ไปทำงาน จ้องๆเล็งๆอยู่ที่หน้าบ้าน เงิยหน้าไปมองชั้นสองที่ห้องนอนเค้า อะอ๊าเห็นกำลังแต่งหน้าอยู่..ใกล้แล้วพี่เค้าใกล้ลงมาแล้ว ผ่านไปอีกเกือบครึ่งชั่วโมงพี่เค้าถึงได้ลงมาอิชั้นรีบตะโกนหา



เรา : "พี่น้อยยยยยยยย"


พี่บ้านตรงข้าม :"จ้าาา น้องแอน"




พี่เค้าตะโกนตอบกลับมาพร้อมสายตาสอดส่ายหาเรา



เรา : "น้องแอนอยู่ตรงนี้พี่น้อย....อยู่ในกรง"


พี่บ้านตรงข้าม :"อ้าว..."




จากนั้นเราก็อธิบายคร่าวๆว่าเราเข้ามาอยู่ได้ยังไง



พี่บ้านตรงข้าม :"เดี๋ยวพี่น้อยไปเปิดให้"


เรา : "ไม่ได้ค่ะพี่เพราะประตูรั้วก็ยังล็อกอยู่ต้องปีนเข้ามายังไงพี่น้อยช่วยโทรหายามให้หน่อยนะคะ"



           พี่น้อยเลยหยิบโทรศัพท์กดโทรหายามให้เ้ข้ามาหาที่บ้านเรา(นึกเบอร์โทรที่ป้อมอยู่ซักพัก)พอพี่ยามมาถึงเราก็ตะโกนบอกเค้าไปว่าอยู่ในนี้ บลาๆๆ


พี่ยาม :"อ้าว.."



           เฮ้อ..จะอ้าวอะไรกันนักหนาฮะแค่นี้อิชั้นก็อายจนจะแทรกแผ่นดินหนีอยู่แล้ว พอพี่ยามปีนเข้ามาตอนแรกดันเปิดประตูกรงไม่เป็นอีก ต้องอธิบายอยู่ซักแป๊บถึงเปิดออกให้อิชั้นเป็นอิสระได้



           สรุปเวลาที่อยู่ในกรงชั่วโมงกว่า 55555555 เอ๋อมากเลยเรา พอผ่านมาอีกวันคราวนี้เราจะฝังใจค่ะเวลาจะเข้าไปอยู่ในกรงกับลูกต้องเอาถังดันประตูไว้ก่อนป้องกันการเอ๋อซ้ำสอง พอพี่ผู้ชาย(แฟนของพี่บ้านตรงข้าม)ออกจากบ้านพร้อมกับลูกชายแล้วมองเข้ามาเห็นเราอยู่ในกรงเลยตะโกนทักว่า


"อ้าวน้องภูดูน้าแอนเดี๋ยวติดอยู่ในกรงอีก"







           เอาไปเล่ากันฟังแน่เลย อ่ะจ๊าคๆๆ แต่ไม่เป็นไรค่ะเพราะถ้าเป็นเราก็คงเอาไปเล่าให้ฟังสามบ้านแปดบ้านเหมือนกันเพราะมันเป็นเรื่องที่ฮามากๆแต่สำหรับเรานะเหรอ..ขยาดไปอีกนาน












Create Date : 25 มกราคม 2554
Last Update : 19 สิงหาคม 2554 14:26:48 น. 24 comments
Counter : 490 Pageviews.

 
แวะมาอีกรอบครับ
โหวตแล้ววครับคุณแอน
คุณแม่รักแองกัสมากคร๊าบ


โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:15:15:50 น.  

 
เขาโหวตไปทำไรหว่า แต่ก็โหวตแล้วล่ะ
แต่โหวตไม่ได้แฮะ เขาบอกว่าสมาชิกรุ่นเก่าโหวตไม่ได้ให้ยืนยันตัวด้วยบัตรประชาชนก่อน


โดย: 9A วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:15:26:52 น.  

 
ขอบคุณที่โหวตให้พี่ก๋าเช่นกันนะครับน้องแอน


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:16:05:47 น.  

 
คุณแอนโชคดีน่ะครับที่คุณพี่เพื่อนบ้านยังไม่ไปทำงาน
ไม่อย่างนั้นอยู่กับเจ้าหมามออีกยาวเลย
มาๆผมโหวตให้ตามคำขอแองกัสเลย


โดย: Don't try this at home. วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:16:51:46 น.  

 
โชดีนะคะคุณแอน ที่มีเพื่อนบ้านอยู่แถวๆนั้น เราลุ้นไปด้วยเลย อิอิ

ปล น้องมอน่ารักขึ้นทุกๆวันเลยนะคะ


โดย: LoveParadise วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:17:13:31 น.  

 
รักลูกขนาดต้องตามเข้าไปดูแลใกล้ชิดเลยเหรอจ๊ะ
ต้องขอบคุณพี่หน้าบ้านเค้านะเนี่ยที่เค้ายังเห็นเรา
เพราะถ้ารอท่านพี่ของเราสงสัยนู๋แอนเป็นลมไปสามรอบแล้ว

วันหลังจะเข้าบ้านน้องมอก็มองซ้ายมองขวาก่อน เห็นมีคนอยู่แถวนั้นค่อยเข้าไปนะจ๊ะ อิอิ


โดย: รุ่นป้าหน้าใส วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:17:41:06 น.  

 
น่ารักเชียวค่ะ น้องมอน่ารักค่ะ
อยากเลี้ยงอีกสักหลายๆๆตัวแต่คงไม่ไหวค่ะ


โดย: อุ๊ (maitip@kettip ) วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:17:56:13 น.  

 
แวะมาโหวตให้จ้า


โดย: bbmit วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:18:22:50 น.  

 
วันนี้นู๋แอนทำเรื่องเปิ่นได้น่ารักดี ว่าแต่คุณท่านพี่กลับมาเล่าเรื่องให้ฟังเค้าว่าไงบ้างอ่ะขำไหม ขนาดพี่ยังอมยิ้มกับความเปิ่นของนู๋เลย ก็คนมันรักลูกอ่ะเนาะ โถแองกัสช่างมีบุญจริงๆ แล้วสรุปนู๋แอนเห็นแมลงวันมันอมยิ้มเยาะเย้ยนู๋ไหมจ๊ะ
หุหุ.....


โดย: หญิงแก่น วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:18:28:23 น.  

 
แว้บมาฟ้อง
รูปที่บล้อกไม่ขึ้น ไปทำมาใหม่เลย

เดี๋ยวไม่มีให้ดู คิดถึง


โดย: ปันฝัน วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:19:17:21 น.  

 
ขำนู๋แอน

โหวตให้แล้วนะจ้ะ ^^


โดย: chicken demon วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:19:27:52 น.  

 
ฟังเรื่องเล่าแล้วขำเลยครับ...ต้องขอโทษด้วยครับ
แต่มันขำอ่ะนะครับ พลาดโนล็อคซะเองอย่างงี้...ยังดีนะครับที่เพื่อนบ้านยังอยู่กัน ไม่งั้น..เอ่อ...ไม่อยากคิดเลย....


โดย: Thandagra วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:20:34:00 น.  

 
555 สงสารแม่น้องแองกัสมากกกกกก
งานนี้ต้องขอบคุณพี่น้อยที่มาช่วยชีวิตไว้

อย่างนี้คงต้องฝึกน้องแองกัสให้ช่วยกู้ภัยให้แม่แล้ว
เผื่อคราวหน้า แม่เข้าไปติดอีก จะได้ช่วยแม่ออกมาได้

หรือไม่ก็ติดโทรศัพท์พ่วงไว้ในกรงซะเลย
แต่คงต้องคอยคุมค่าโทร ให้ดี เดี๋ยวแองกัสโทร หาสาวทั้งคืน

จัดโหวตให้เลยค่ะ คุณแม่ได้คะแนนสงสารไปเต็มๆเลย ปลอบใจคุณแม่ซะหน่อย


โดย: Shallow Grave วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:20:57:15 น.  

 
ขำไม่ไหวแล้วกับคุณแม่น้องแองกัส
เพราะคุณแม่รักลูกหรอก ถึงอยากอยู่ใกล้ชิ๊ดใกล้ชิดกับลูก เนอะๆ


โดย: windsylph วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:22:13:33 น.  

 


โดย: นนนี่มาแล้ว วันที่: 25 มกราคม 2554 เวลา:23:12:24 น.  

 
55+ มีภารกิจลืมตัวแบบนี้ด้วย..

อย่างนี้เค้าเรียกว่ารักเจ้าแองกัสมากกว่าตัวเอง
แต่ก็นะ..ทนอยู่ในนั้นได้เกือบชั่วโมงเลยนะเนี่ย...

คราวหน้าต้องระวังมากๆนะครับ


มีความสุขมากๆนะครับ..



โดย: Little Knight วันที่: 26 มกราคม 2554 เวลา:8:29:38 น.  

 
รูปหายไม่เป็นไรคับ
ยังไงก็จะตามมาชม มาเชียร์ แองกัส ที่บล๊อกนี่แระ

ชักรู้สึกหลงรักตามน้องแอนแล้วจิ


โดย: peeradol33189 วันที่: 26 มกราคม 2554 เวลา:10:01:48 น.  

 
วันนี้มาโหวตจ้า


โดย: NucH (sa-bye-sa-bye TEAM ) วันที่: 26 มกราคม 2554 เวลา:10:11:23 น.  

 
5555 จะขังตัวเองก็ไม่บอก

สวัสดีตอนสายๆค่า


โดย: ชลภัสส์ (ชลภัสส์ ) วันที่: 26 มกราคม 2554 เวลา:11:34:15 น.  

 
งั้นก็รอต่อปายยยยเน้อ 555+...เพราะเจ้าของบ้านเองก็ยังไม่รู้ชะตากรรมเลยว่าบ้านตัวเองจะไปเสร็จเอาตอนไหนอ่ะ...


โดย: Thandagra วันที่: 26 มกราคม 2554 เวลา:16:17:00 น.  

 
อาการแบบนี้เราก็เป็นบ่อย เอ๋อ ๆ นี้แหละ เข้าใจดีค่ะ


โดย: magic-women วันที่: 26 มกราคม 2554 เวลา:17:58:45 น.  

 
หวัดจ้า.นู๋แอนกะน้องแองกัส
ไม่ได้แวะมาทักทาย1-2 วัน..
นู๋แอน...กะแองกัสสบายดีนะค่ะ..
.....แต่ที่นู๋แอนเล่ามา...ก้อคงจะสบายดี
ทานอาหารเยอะ ๆ นะค่ะ..
แล้วเดี๋ยวแวะมาทักทายใหม่ค่ะ


โดย: aompor วันที่: 26 มกราคม 2554 เวลา:19:51:49 น.  

 
อีกนีดค่ะ...
น้องต้มดูสภาพร่างกายก้อแข็งแรงดีแล้วค่ะ..
แต่ก้อต้องทานยาอยู่ค่ะ...


โดย: aompor วันที่: 26 มกราคม 2554 เวลา:19:53:01 น.  

 
เข้ามาขำกับคุณแอน ฮ่าๆๆๆๆ ไม่ได้เพื่อนบ้านล่ะแย่เลยงานนี้


โดย: กระต่ายลอยคอ วันที่: 29 มกราคม 2554 เวลา:14:00:06 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

หัวใจแก้ว
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]











****************************
       










Friends' blogs
[Add หัวใจแก้ว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.