ประสบการณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ จากประเทศออสเตรเลียค่ะ
Group Blog
 
 
ตุลาคม 2551
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
16 ตุลาคม 2551
 
All Blogs
 
วันวานไม่หวนกลับ

เรื่องประเดิม
ของบล็อกนี้ เป็นประสบการณ์บางช่วงของชีวิตเจ้าของบล็อกค่ะ เป็นช่วงจบ
ปริญญาตรีหมาด ๆ แล้วลากยาวมาถึงปริญญาโท ตอนจบปริญญาตรี ก็งง ๆ
ค่ะ ว่าชีวิตจะเอาไงดี จะได้เรียนต่อไหม จะทำงานอะไร เพราะส่วนตัวเป็นคน
ไม่ค่อยกล้าแสดงออก ประกอบกับไม่ได้วางแผนชีวิตไว้ล่วงหน้า ว่าอยากจะทำอะไร อยากเป็นอะไร ตัวเองชอบอะไร หาไม่เคยเจอค่ะ บางทีพอเจอแล้วก็หวั่นไหวไปกับกระแส จนลืมไปว่าตัวตนจริงๆ เป็นอย่างไร พอนึกได้ก็ช้าไปเสียแล้ว ว่าเราเคยเป็นอย่างไร เคยชอบอะไร ดิฉันเรียนจบมนุษยศาสตร์ เอกวิชาภาษาอังกฤษค่ะ ส่วนมากเด็กมะนุดอิ้ง จะพูดภาษาอังกฤษน้ำไหลไฟดับ ความมั่นใจอาจจะสูงกว่าคณะอื่นนิดหน่อย เพราะเราต้องนำมันออกมาใช้นอกเหนือจากภาษาไทย และต้องสื่อสารให้อีกฝ่ายเข้าใจอีกด้วย เพื่อนร่วมคณะเค้าได้ดิบได้ดีกันไปหมดเลยค่ะ ส่วนมากรู้ว่าตัวเองต้องการจะทำอะไรต่อไป ส่วนมากก็เป็นครูบาอาจารย์ พนักงานโรงแรม เลขาณุการ ไกด์นำเที่ยว และกิจการส่วนตัว มุมมองดิฉันตอนนั้น รู้สึกว่าตัวเองคงเป็นคนที่ไม่เอาไหนที่สุดในบรรดาเพื่อน ๆ ไปสัมภาษณ์งานโรงแรม ก็ตอบคำถามด้วยเสียงเบา แบบคนขาดความมั่นใจ จนคนสัมภาษณ์ต้องถามซ้ำ หรือพอเจอคนใหญ่คนโตมาสัมภาษณ์ ความสูงดิฉัน จาก 170 ก็หดลงมาเท่ากับมดตัวน้อยตัวนิด ลองคิดนะคะ ว่ามดพูดกับยักษ์ ยักษ์จะได้ยินไหม สรุปว่า ดิฉันก็ยอมแพ้ตั้งแต่สองงานแรกเลยล่ะค่ะ รู้สึกท้อถอย แกมมองโลกในแง่ร้าย เข้าข้างตัวเองแบบผิด ๆ ว่าคนอื่นดุ ดูถูก ไม่สุภาพ ไม่เคยเลยค่ะ จะโทษตัวเอง ทั้ง ๆ ที่ดิฉันส่องกระจกก่อนออกบ้านทุกเช้า แต่ก็มองไม่เห็นตัวเอง มีคนรอบข้างมากมายพยายามแสดงความคิดเห็น ว่าดิฉันพลาด หรือบกพร่องอะไรไป ควรจะเสริมตรงไหน แทนที่จะยอมรับความคิดเห็น กลับคิดไปว่าคนอื่นไม่รัก ติเตียน ก็ดิฉันเกิดมาเป็นแบบนี้ จะให้ทำอย่างไร

ประจวบกับเวลา ณ ตอนนั้น การไปเรียนต่างประเทศกำลังได้รับความนิยม หลายกระแสนะคะ จริงบ้างกับบางคน ไม่จริงบ้างกับหลาย ๆ คน ที่ว่า จบตรีบ้านเรา ตกงานทั้งนั้น แข่งกับพวกจบปอโทไม่ได้หรอก มาตอนนี้ดิฉันมองดูคนรอบข้างแล้วขอตอบได้เลยค่ะ ว่าไม่จริง เพื่อนดิฉันใช้วุฒิปริญญาตรีทำงานมาจนถึงปัจจุบัน ได้เงินเดือนเลี้ยงตัวเองและครอบครัว แถมซื้อบ้าน ผ่อนรถกัน มีความสุขตามอัธยาศัย ดิฉันก็ตามกระแสด้วย บวกกับความหวังดี และการมองไกลของผุ้ใหญ่หลายๆ คน ว่าการไปเรียนต่างประเทศ ก็เป็นโอกาสที่ดี ที่จะได้ฝึกภาษา และได้ฝึกการช่วยเหลือตัวเอง มีความมั่นใจ และเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ต้องมีทุนทรัพย์บางส่วนนะคะ ที่จะทำให้เราพออยุ่ได้ เพื่อที่ว่าเราจะได้ไม่มีความกังวลใจในขณะที่เราเรียนต่างบ้านต่างเมือง ตัวคนเรียนเองนอกจากจะต้องมีความตั้งใจแน่วแน่แล้ว ควรจะมีความอดทนไว้ให้มาก ๆ เพราะความอดทน มักจะพาเราไปสู่ความสำเร็จ และเผชิญกับประสบการณ์ใหม่ ๆ ซึ่งอาจจะพาเราไปไกล แต่ยังกลับตัวมายืนได้ ณ จุดเดิม ที่เราเคยเป็น

ก่อนไป ดิฉันเตรียมสอบ TOEFL อย่างหนักเลยค่ะ เลือกที่จะไปออสเตรเลียเพราะหนึ่ง ค่าเงินถูกกว่าอเมริกา ณ ตอนนั้น สอง ใกล้บ้านเราค่ะ อย่างมากแปดชั่วโมงก็ถึง ดิฉันเลี่ยงที่จะสอบ IELTs เนื่องจากไปเรียนเตรียมสอบได้วันแรกก็กระตุ้นให้โรคเดิมกำเริบ เนื่องจากคนเรียนต้องนั่งหันหน้าเข้าหากันเป็นวงกลม ทักทาย และสนทนากันเป็นภาษาอังกฤษ ต่อมกล้าพูด ก็ถูกความไม่มั่นใจมาเบียดเบียนซะจน กล่องเสียงไม่ทำงานค่ะ ผลก็คือไปไม่รอด ดิฉันมักจะเป็นคนสุดท้ายที่แสดงความคิดเห็น หรือถ้าเลือกได้ก็จะไม่พูดอะไรเลย แต่ถ้าเรียนเตรียมสอบ TOEFL ก็เป็นห้องเรียนที่มีคนสอนอยู่หน้าชั้นเรียน เหมือนห้องเรียนปกติทั่วไป และดิฉันก็เลือกที่จะนั่ง แถวกลางถึงท้ายสุดตามบุคลิก ตอนนั้น TOEFL ยังไม่มีสอบการสนทนานะคะ ดิฉันก็เลยสบายไป วัน ๆ ก็ฝึกฟังจากซีดีที่อาจารย์ให้ ทุกอย่างค่ะ ฝึกได้จากซีดี สรุปคอร์สนี้โดนใจที่สุด ไม่ต้องไปวุ่นวายกับใคร สอบมาหลายครั้งค่ะ กว่าจะได้ตามเกณฑ์ แต่ถึงกระนั้น คะแนนการเขียนก็ยังไม่ผ่าน จนต้องมาเรียนภาษาที่ออสเตรเลียอีกสี่เดือน

พอสอบได้ ก็ดีใจลิงโลด จะได้ไปเห็นโลกใบใหม่ สถานที่ใหม่ ๆ รู้สึกโก้ด้วยว่าแหม เรานี่ได้ไปเมืองนอกกับเค้าด้วยแฮะ ไม่ได้คิดหรอกค่ะ ว่าในเมื่อโอกาสมันมาถึงขนาดนี้ อยากจะเรียนอะไร เราชอบอะไร ยังค่ะ ยังไม่ได้คิด

ติดตามฉบับต่อไปนะคะ รู้สึกนั่งพิมพ์นาน ข้างห้องก็ดูหนังต่อสู้ ต้องขอออกไปหาสังคมก่อนนะคะ ก่อนที่จะสายเกินไป



Create Date : 16 ตุลาคม 2551
Last Update : 31 มกราคม 2552 21:37:05 น. 0 comments
Counter : 82 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Indian Butterfly
Location :
Melbourne Australia

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน เคยติดตามอ่านบล็อกมาหลายสำนัก ก็เล็งเห็นประโยชน์มากกว่าโทษ อ่านแล้วได้ความรู้สารพัดอย่าง เลยคิดว่าดิฉันควรจะทำอะไรให้เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวมบ้าง ที่เคยคิดว่าจะเป็นครู พยาบาล นางสาวไทย ก็คิดนานซะจนอายุล่วงเลยมาจะสามสิบ จะไปสมัครงานที่ไหนใครก็คงไม่รับ นางงามไม่ต้องพูดถึง แต่มิสคานทองยังพอไหวนะคะ พออ่านมาก ๆเข้า ก็เกิดไอเดีย ว่าการเขียนก็เป็นการแบ่งปันเหมือนกัน วัตถุดิบก็มาจากประสบการณ์ ไม่ต้องซื้อ ไม่ต้องขาย ไม่มีค่าลิขสิทธิ์ให้เสียเวลา ใครอยากอ่านก็อ่าน อยากแสดงความคิดเห็นก็เชิญ รู้สึกว่าเป็นอิสระ และมีความเป็นส่วนตัวดี แถมอาจจะยังให้ประโยชน์ (อันน้อยนิด) ไม่มากก็น้อย

ดิฉันจะนำเสนอ เรื่องราว ประสบการณ์ที่คั่งค้างอยู่ในความทรงจำ ที่พูดไม่ออก บอกคนใกล้ชิดไม่ได้ แต่บอกผ่านตัวกลางแล้วสบายใจ แอบเข้าข้างตัวเองค่ะ ว่าเราคงมีพรสวรรค์ด้านการถ่ายทอดอยู่บ้างล่ะน่า น่าจะมีคนติดตามอ่าน หรือรู้สึกชอบเรื่องราวบางตอนบ้างก็ได้ ลองอ่านกันเลยดีกว่า รู้สึกไม่ดี ไม่ชอบอย่างไร คอมเม้นต์กันได้นะคะ ไม่โกรธไม่เคือง เปิดกว้างทางความคิดค่ะ

ผุ้อ่านท่านใดชอบอ่านบล็อกนี้ก็ขอบพระคุณไว้ ณ ที่นี้เลยนะคะ ส่วนท่านที่คิดว่ามันไม่ค่อยเข้าท่าเท่าไหร่ ก็ไม่เป็นไรค่ะ ยินดีรับคำติชมเสมอ
Friends' blogs
[Add Indian Butterfly's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.