ผู้หญิงใจอ่อนกับหมาขี้อ้อน

zygotic
Location :
Siemreap Cambodia

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




"เลือกที่จะรักและทำในสิ่งที่ทำให้ตัวเองมีความสุข โดยไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน"
เราเชื่อว่าประสบการณ์ต่างๆ ที่ผ่านมาทั้งดี และไม่ดี ล้วนมีคุณค่า ควรแก่การบอกกล่าว เล่าต่อ เผื่อจะมีประโยชน์กับคนอื่นที่บังเอิญ " ผ่านมา " หรือเพียงเพื่อ ให้ "เรา" ระลึกถึง "ความทรงจำที่เคยมี"
New Comments
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add zygotic's blog to your web]
Links
 

 

เกือบไม่ได้เข้าประเทศ มัลดีฟ

Smiley เกือบถูกส่งกลับบ้าน

บินจากมุมไบไปมัลดีฟ ก็สามชั่วโมงเศษๆ เพื่อไปสัมภาษณ์ และดูงานใหม่ ซึ่งจะต้องมาดูแลหลังจากนี้ การเดินทางที่เต็มไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศ ของสายการบิน Jet Airway พอจอดสนิทที่รันเวย์ ผู้โดยสารก็เดินกันลงมา เพื่อเข้ามาในอาคาร ผู้โดยสารขาเข้า ไม่มีงวงแฮะ ความรู้สึกก็คล้ายๆ สนามบิน เล็กๆ ตามหัวเมืองของเมืองไทยนะ แต่ได้เดินฝ่าลมทะเล หลังจากที่นั่งขดๆมาสาม ชม ก็ หายเครียดได้นะ
เข้ามาในอาคาร ติดแอร์เย็นฉ่ำ  ก็ มองหา ห้องน้ำ เพื่อ ระบายความอัดอั้น โอเคร้ สะอาด สะดวก สบาย มีกระดาษเช็ดมือ มีสบู่ล้างมือ ไม่ เลวทีเดียวเชียว
ที่ด่านตรวจคนเข้าเมือง แถวของนักท่องเที่ยว ยาวพอสมควร แบ่งเป็น คนมัลดีฟ และ นักท่องเที่ยวหรือคนทำงาน ที่มี วีซ่า กับ พวกที่ไม่มี ซึ่งก็คือเรา พอถึงเคาน์เตอร์ ก็ ส่งยิ้มหวานตามสไตล์  แต่แล้ว การขอวีซ่า ออน อะไร้พ์ว่อล ท่าจะมีปัญหาล่ะซิ  ดัน เป็น ผู้หญิงไทย เดินทางมาคนเดียว ไม่ใช่กรุ้ปทัวร์ด้วย คุณตำรวจเลยกันตัวไว้ สอบปากคำเพิ่มเติม จนท ส่งตัวไปในห้องหัวหน้า ที่ท่าทาง ขึงขัง หน้าตาเกลี้ยงเกลา คมเข้ม  แต่ไม่ใจดี เลย เราเหนื่อย เราหิว เราอยากพักผ่อน ได้ยินมั้ย แต่ ออกไปไหนไม่ได้ ต้องรอ รอ รอ จน จนท สอบถามโน่นนี่นั่น ขอเบอร์โทร ผู้ที่ติดต่อได้ ภายในประเทศ  บริษัทที่จะมาทำงาน แล้วก็ รอ รอ รอ และรอ ร่ำๆ จะไม่ทเอาแล้ว ขอกลับบ้านเลยดีก่า ไม่เข้าก็ได้ ประเทศนี้ เซรงเป็ด
 พอ จนท อนุญาต ให้เข้าประเทศได้ น่าจะเป็นคนสุดท้ายที่ได้ออกมาจากสนามบิน สะพายกระเป๋าเสื้อผ้า ถือกระเป๋าแล้ป  กล่าวขอบคุณ ไปด้วยสายตา เพลียๆ ก้าว ฉับๆ ออกไป ด้านนอกอาคาร โอ้ยยยยย ว้าว สวย สวยมว้าก น้ำทะเลใสปิ้งๆ จนท ที่ มารับ ขอโทษ ขอโพย ที่ เกิด ความขลุกขลัก ด้วยรอยยิ้ม ด้วยเสียงหัวเราะ ด้วย ไมตรี อารมณ์ ก็ ดี ขึ้นมาบ้าง เค้าบอกว่ารู้จัก ผู้หญิงไทยดีมว้าก เพราะ เมียผ้ม ก็ คนไทย โธ่เอ้ย ! แพ้หญิงไทยนี่เอง
จากเกาะสนามบิน ต้องนั่งเรือโดยสารไปที่เกาะมาเล่ เมืองหลวงของเค้า ค่าโดยสาร ก็ หนึ่งดอลล่าร์ จริงๆ แค่ สิบรูฟิยา ( หนึ่งดอลล่าร์ แลกได้ สิบสองรูฟิยา ตอนนั้น) แต่เมื่อ ยังไม่มีเงินเค้า ก็ ยอมเสีย หนึ่งเหรียญ  นั่นแหร่ะ  จากนั้น ก็ นั่งแท็กซี่อีกนิดหน่อย ไม่ไกล จริงๆ ก็เดินไปได้ นะ แต่ คนที่มารับบอกว่า กลัวจะเหนื่อย แหม๋ แหม๋
เห็นเป็นเกาะเล็กๆ ยังอุตส่าห์ มี ทั้ง แท็กซี่ ทั้ง มอไซด์รับจ้าง แถม เด็กช่วยขนของจากเรือ กลิ่นอาย วัฒนธรรม ตะวันตก (โปรตุเกส)   อบอวล 
โรงแรม ธรรมดา ล้อบบี้ เล็กๆ กุญแจห้อง เป็นแผงอยู่ข้างๆ เห็นแล้ว ช้อกนิดหน่อย ทางเดินขึ้นห้องพัก แคบมาก ถ้ากระเป๋าใหญ่มา ต้องให้เทินไว้บนหัว ถึงจะเดินขึ้นไปได้  แต่ละขั้นชันมาก พอเปิดห้องเข้าไป อุ๊แม่เจ้า ตายแล้ว เล็กเท่ารูหนู เตียงตั้งชิดหน้าต่าง โต้ะ ชิดประตู แล้วเปิดห้องน้ำไม่ได้นะ ถ้าไม่ปิดประตูก่อน เอออ ช่าย ก็ คนจนนี่นะ ต้องอยู่แบบเล็กๆ นี่แหร่ะ คิดแบบนี้ ทั้งๆ ที่ไม่ได้จ่ายตังค์เองสักหน่อย
เอาล่ะ เก็บโน่นนี่ ล้างหน้าตา เนื้อตัว ไปเดินเล่น หาอะไรกินดีก่า เริ่มมืดแล้ว ต้องรีบพักผ่อน พรุ่งนี้ ต้องเดินทางต่อ ไปอีกเกาะนึง วันนี้ ขอดู เมืองหลวงของมัลดีฟสักหน่อย




 

Create Date : 12 ตุลาคม 2556    
Last Update : 12 ตุลาคม 2556 23:07:30 น.
Counter : 631 Pageviews.  

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.