creatio ex nihilo

ศล
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 80 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ศล's blog to your web]
Links
 

 
เมืองบ้าป้าย ไฮเวย์สกปรก บ้านเมืองรกรุงรัง



หนังสือเล่มนี้ของคุณนิธิ สถาปิตานนท์ และคณะแนวร่วม พูดถึงปัญหา "ป้ายอาละวาด" ทั่วทุกหัวระแหงในประเทศไทย ร่วมกับปัญหาไฮเวย์ที่คุณชัย ราชวัตร บอกว่า "ทางหลวงบังคับให้ผู้สัญจรมองเห็นแต่ทางหลวงกับป้ายโฆษณาเท่านั้น!!" และปัญหาบ้านเมืองที่รกรุงรังทั้งจาก "ป้าย" จากการรุกล้ำทำกินอย่างไร้ระเบียบ จากการวางผังวางโครงสร้างตามใจฉัน ฯลฯ หนังสือจึงแบ่งเป็น 3 ภาคหลักตามปัญหา 3 อย่าง และปิดท้ายด้วยภาคที่ 4 เมืองในฝัน ว่าการควบคุมดูแลภูมิทัศน์ในนานาประเทศที่ดูแล้วเจริญตานั้นเป็นอย่างไร ถ้าผมมองหนังสือเล่มนี้ในแง่กระบวนการแก้ปัญหาทั่วไป ผมว่ามันทำได้ดีใน 2 ขั้นตอน คือขั้นตอนชี้ปัญหา บทความหลากหลาย กัดเจ็บ และภาพแสบ ๆ ทำให้ใครก็ตามเห็นซึ้งถึงปัญหาเลยล่ะครับ และขั้นตอนสุดท้ายคือจุดหมายหรือเป้าหมายหลังจากแก้ปัญหา ภาพเมืองต่าง ๆ ที่ถ่ายและบรรยายมาต่างก็ยั่วเย้าให้ใคร ๆ ก็อยากให้บ้านตัวเองเป็นแบบนั้น แต่ขั้นตอนตรงกลาง วิธีการหรือกระบวนการนำไปสู่ภาพสุดท้ายนั้นกลับมิได้ถูกเน้นเท่าไร มีพูดถึงบ้างเล็กน้อยใน 2 บทความขนาดย่อมของชญา ปัญญาสุข (อุปนายก สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย) กับ ผศ.รัชค ชมภูนิช (คณะบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ม.เกษตรศาสตร์) จุดนี้ซึ่งเป็นจุดที่น่าจะเติมเต็มความสมบูรณ์ให้การนำเสนอเรื่องราวแตกต่างออกไปจากการฟัง "คนกลุ่มหนึ่งบ่น" จึงขาดหายไป ... หลังจากอ่านจบผมตอบคำถามหนึ่งซึ่งหนังสือมิได้ถาม ทุกเช้าผมจะเดินไปทำงานใช้เส้นทางเข้าใน ม.ธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต มันเป็นภาพจำลองที่ชัดเจนของสิ่งที่คุณนิธิพูดถึงใน "เมืองบ้าป้าย ไฮเวย์สกปรก บ้านเมืองรกรุงรัง" เต็มตา ก็เล่นฝึกให้เคยชินกันตั้งแต่ในรั้วมหาวิทยาลัยแบบนี้ สภาพที่เราเห็นในภาพถ่ายแต่ละหน้าของหนังสือคงไม่ใช่อะไรที่แปลกเท่าไหร่กระมัง (ผมมีรูปที่เคยถ่ายไว้มาอวด) พูดว่าคนมันก็เดินออกมาจากเบ้าที่หลอมมันนั่นแหละ


เนื้อหาสาระในหนังสือนั้นดีเยี่ยม แต่มีจุดที่ผมรับไม่ค่อยได้อยู่ครับ หนังสือฉบับพิมพ์ครั้งแรกมีบทความที่อยู่ผิดตอน เช่น บทความตอนป้ายไปอยู่ในตอนไฮเวย์ ซึ่งทาง สนพ. มี "ป้าย" เล็ก ๆ แทรกขออภัยและสารภาพว่าหนังสือควรถูกกำจัดทิ้งและจัดการใหม่ แต่ด้วยเสียดายทรัพยากรหรือเสียดายทุนผมไม่ทราบ สนพ. จึงขอ "อะลุ่มอล่วย" ด้วยคำมั่นสัญญาว่าจะปรับปรุงในฉบับพิมพ์ครั้งหน้า ความรู้สึกผมฟังดูไม่จริงใจนะ ถ้าคิดว่าไหน ๆ จะกำจัดทิ้งแต่เสียดายของทำไมไม่ปรับราคาลงมาล่ะ หนังสือของคุณโคตรแพงเลยครับ

ผมให้


Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2554
Last Update : 19 กุมภาพันธ์ 2554 14:07:28 น. 3 comments
Counter : 804 Pageviews.

 
ชื่อหนังสือ "โดนใจ"
เราก็รู้สึกว่า บ้านเมืองเรานี้ อุดมไปด้วยป้าย ป้าย และป้าย
หาที่พักสายตาไม่ได้เลย
ขนาดตึกที่ทำงานเรารีโนเวทใหม่ ยังกำหนดพื้นที่สำหรับป้ายโฆษณาไว้เพียบ
นึกภาพตอนขายโฆษณาได้เต็มแล้ว "เซ็งจิต"


โดย: นัทธ์ วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:20:53:45 น.  

 
เออ..เนื้อหาน่าสนใจค่ะ

แต่เรื่องความผิดพลาดของสนพ. เห็นด้วยกับจขบ.นะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:13:30:51 น.  

 
ไปยืนเปิดดูเหมือนกัน แต่หนังสือแพงจริงๆ เลยอด


โดย: neutral วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:20:37:22 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.