4 วัน 3 คืน ที่ รพ.
เป็นความสะเพร่าของเราเองที่ศึกษาเรื่องราวเกี่ยวกับการตั้งครรภ์ การเตรียมตัวก่อนคลอดและหลังคลอดเป็นอย่างดี ยกเว้น เรื่องของน้ำนม

หลังจากคลอดเสร็จ ก็พักฟื้นในห้องผู้ป่วย นอนราบอย่างเดียวจนถึงเที่ยงของวันที่ 10 มิย. 2551 จากนั้นคุณหมอก็ให้ปรับเตียงขึ้น 45 องศาได้ และเนอร์สรี่ก็โทรมาที่ห้องเพื่อเริ่มไปให้ดูดกระตุ้นน้ำนมทุก 3 ชั่วโมง ครั้งละ 30 นาที ข้างละ 15 นาที โดยมีบุรุษพยาบาลเข็นรถมารับ-ส่ง

บางครั้งที่ไปให้ดูดกระตุ้นน้ำนม น้องอาหลับซะงั้น ก็อดกระตุ้น ไม่ว่าจะเขี่ยแก้ม หรือ เขย่า จนพยาบาลบอกว่า ไว้คราวหน้าค่อยมากระตุ้นก็ได้ค่ะ ... ก็ต้องกลับห้องไปพักผ่อน

บุรุษพยาบาลบางคนที่เข็นรถมารับ-ส่ง ก็เป็นจังหวะร็อคอย่างแรง เพราะพี่แกเล่นตะบี้ตะบันเข็นอย่างเดียว เหมือนจะทำรอบ เพื่อรีบไปรับผู้ป่วยคนอื่นๆอีก ไอ้คนที่เพิ่งผ่าคลอดมาก็นั่งในรถแบบเกร็งตัวสุดริด เพราะมันกระเทือนถึงแผลผ่าตัดทุกครั้งที่ล้อรถกระแทกกับสิ่งกีดขวาง ผลก็คือ ปวดร้าวไปทุกส่วน เวลาหายใจก็หายใจได้ไม่สุด เพราะปวดแม้กระทั่งซี่โครง


อันนี้ก็ฟ้องคุณหมอไปแล้วล่ะ แต่คุณหมอก็ช่วยอะไรไม่ได้ ได้แต่บอกว่า คราวหน้าให้บอกบุรุษพยาบาลว่า ให้เข็นรถเป็นจังหวะคลาสสิคแทนล่ะกัน

ด้วยความที่คุณหมอและพยาบาลกำชับว่าให้เดินเยอะๆ โดยไม่บอกอะไรมาก ไอ้คนที่ไม่เคยผ่าตัดมาก่อน ก็ตะบี้ตะบันเดินเสียจริง เลือกที่จะเดินไปดูลูกแทนที่จะเรียกบุรุษพยาบาล เวลามีเพื่อนมาเยี่ยม ก็พาเค้าเดินไปดูลูก ซะงั้น แล้วห้องพักฟื้นกับเนอร์สรี่ก็อยู่คนละชั้นอีกตะหาก โฮ่ๆๆ พอคุณหมอถามว่า วันนี้เดินเยอะไม๊ ก็ตอบว่า เดินไปดูลูก 3 รอบค่ะ ... คุณหมอทำหน้าตกใจ ย้อนถามว่า เดินเหรอ เราก็ตอบว่า ค่ะ หมอบอกว่า มันมากไปแล้ว เพราะระยะทางไม่ใช่ใกล้ๆเลย ... อ้าว แล้วเดินขนาดไหนถึงจะดีล่ะคะ .. หมอตอบว่า เดินในห้องพักฟื้นเนี่ยแหล่ะครับ เดินไปเดินมา แค่นี้ ... อ้าววววววววว นู๋ไม่รู้

ผลที่ได้จากการเดินมากไป ก็คือ เท้าบวม ครับ

ช่วงที่ไปให้ลูกดูดกระตุ้นน้ำนม พอลองบีบนมเล่นๆ จะเห็นน้ำเหลืองข้นไหลออกมานิดหน่อย พยาบาลก็บอกว่า นี่คือหัวน้ำนม เวลาลูกดูดกระตุ้นก็คิดว่าลูกคงจะดูดส่วนนี้ไปได้ แต่พอดูดกระตุ้นเสร็จ พยาบาลก็ให้ลูกดูดขวดนมต่อ



วันที่ 12 มิย. 2551 ก็ได้เวลากลับบ้าน



Create Date : 09 กันยายน 2551
Last Update : 1 มีนาคม 2553 15:22:07 น.
Counter : 144 Pageviews.

2 comments
  
โดย: Chulapinan วันที่: 9 กันยายน 2551 เวลา:15:47:56 น.
  
อ่านแล้วอดตื่นเต้นไปด้วยไม่ได้เลยค่ะ

ตอนที่ทรมานที่สุดก็คงตอนที่หมอให้พยายามลุกเดินหลังผ่าคลอดนี่ละค่ะ เพราะหมอขู่ว่า ถ้าไม่เดินแผลจะเป็นพังผืด เลยต้องรีบลุกเดิน ทั้งที่ยังเจ็บอยู่

รออ่านความสุขหลังกลับมาอยู่บ้านแล้วนะคะ
โดย: แค่คนหนึ่งคน วันที่: 9 กันยายน 2551 เวลา:16:33:04 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

พระเจ้าจอร์จ มันยอดมาก
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เด็กชายอา
เกิดวันที่ 9 มิถุนายน 2551
น้ำหนัก 3,130 กรัม
ความยาว 53 ซม.