~~ผู้หญิงธรรมดาบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน~~
Group Blog
 
All blogs
 

แก้มมีคนที่ต้องแคร์แค่ไม่กี่คน


และต้องขอบอกว่า...ขอโทษด้วยที่ไม่กี่คนนั้น..ไม่มีคุณเป็นหนึ่งในนั้นเลย

ต่างคนต่างอยู่น่ะดีแล้วนะคะ...อย่ายุ่งเกี่ยวกันเลย

หนูเป็นคนอย่างที่คุณอยากให้เป็นไม่ได้

พอๆกับที่คุณไม่ใช่คนแบบที่หนูจะรักลงหรอกค่ะ

ทุกครั้งที่เจอกัน...มันไม่เคยมีความสบายใจเลย..ก็ไม่รู้จะเจอกันทำไมน่ะเนอะ

จริงนะคะ...คิดอย่างนี้มาตลอด..ถ้าไ่ม่มีเหตุจำเป็นหนูก็ไม่อยากเจอคุณหรอกค่ะ

จะเจอกันให้คุณรู้สึกผิดหวังในสิ่งที่หนูเป็นทำไม

จะเจอกันให้สายตาดูหมิ่นของคุณมาทำร้ายหนูทำไม

ไม่มีความสุขกันทั้งสองฝ่านน่ะล่ะค่ะ

เอาเวลาของคุณไปใส่ใจกับคนที่เค้าเป็นอย่างที่คุณอยากเห็นดีกว่า

อย่ามาสนใจเรื่องหนูเลย...เพราะถึงยังไงหนูก็ยืนยันคำเดิม

"หนูเป็นอย่างที่คุณอยากให้เป็นไม่ได้"

หนูไม่ใช่คนในแบบที่คุณจะภูมิใจ..เอาไปอวดกับใครๆได้หรอกนะคะ

แต่หนูมีความสุขดีกับชีวิตหนู...กับสิ่งที่หนูมีหนูเป็น

อย่าให้ตัวตนของหนูไปทำให้คุณขุ่นเคืองใจเลย

เพราะหนูเองก็ไม่ชอบเหมือนกัน...กับท่าทางของคุณ

มันไม่ใช่ท่าทางของคนที่หวังดีไงคะ...เผื่อคุณจะไม่รู้

แต่มันเป็นท่าทาง...เยาะเย้ยน่ะค่ะ...ซึ่งหนูไม่ชอบเท่าไหร่นะ

อ้อ...แล้วพอซะทีเถอะนะคะ..การเอาหนูหรือน้องๆหนูไปเปรียบเทียบกับคนที่คุณภูมิใจ

มันไม่เป็นผลดีกับใครเลย...เด็กๆเค้าจะหมั่นไส้กันเปล่าๆนะคะ

โตแล้ว...แค่นี้น่าจะคิดเป็น...(นี่หนูว่าหนูด่าแรงนะคะเนี่ย)

รู้อะไรมั้ยคะ...ถึงหนูจะไม่มีในสิ่งทีคุณมี..หรือที่คุณอยากให้มี..แต่หนูมีความสุขดี

หนูไม่เคยไปรบกวนอะไรคุณเลยนะคะ...รู้สึกมั่งมั้ย

ความมีมากมายของคุณ...ความมีน้อยนิดของหนู...มันไม่ทำให้หนูเดือดร้อนน่ะค่ะ

แล้วหนูก็เชื่อว่า...ไม่มีหนูในชีิวิตคุณ...คุณก็มีความสุขดี...พอๆกับหนูน่ะล่ะค่ะ

เพราะฉะนั้นนะคะ...อย่าพยายามมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตหนู

แล้วต่อไปนี้...ต่อให้คุณมองหนูยังไง...พูดถึงหนูแบบไหน..หนูจะไม่ใส่ใจแล้ว

คุณเคยบอกว่าหนูเป็นคนใจเย็น...

แต่คุณยังไม่รู้อีกอย่างนึงนะคะ...นอกจากใจเย็น...หนูยังเป็นคนใจดำได้อย่างยิ่งด้วย

อย่าให้หนูต้องใจดำกับคุณเลยนะคะ

หนูไม่ใช่คนที่จะให้อภัยกับคนที่ทำร้ายความรู้สึกหนูได้ซ้ำซากหรอกนะคะ...

ไม่ใจดีขนาดนั้นหรอกค่ะ...ขอให้เข้าใจใหม่ด้วย

ความรู้สึกดีๆที่หนูมีให้คุณ..(ไม่ต้องพูดถึงความรู้สึกรักหรอกนะคะ..มันไม่มี)..มันลดน้อยลง

ทุกครั้งที่เราเจอกันนั่นล่ะค่ะ

ก่อนที่จะไม่ใส่ใจกับความเป็นไปของคุณ...ขอถามซักคำนะคะ

สิ่งที่หนูเป็น..สิ่งที่หนูมี..สิ่งที่หนูทำ...มันเคยดูดีมั่งมั้ย..เคยมีค่ามั้ยในสายตาคุณ

หนูหวังนะคะ..หวังว่าัวันนึงหนูจะละทิ้งความรู้สึกแบบนี้ที่มีต่อคุณลงไปได้

เพราะมันไม่เป็นผลดีต่อหนูหรอกค่ะ..ไอ้ความรู้สึกชิงชัง..พยาบาท

แต่วันนี้..ขอหนูเกลียดคุณก่อนนะคะ

เคยมีคนบอกหนูไว้...ว่าคนที่ตอกตะปูลงบนใจคนอื่นน่ะ..เค้าไม่รู้หรอกว่ามันเจ็บแค่ไหน

แต่วันนึงหนูจะถอนตะปูที่คุณตอกไว้ออกจากใจหนู

แต่...มันยังไม่ใช่วันนี้น่ะค่ะ



ปล.รสชาติของความเกลียดชังมันช่างขมสิ้นดี




 

Create Date : 15 มกราคม 2551    
Last Update : 15 มกราคม 2551 8:59:56 น.
Counter : 142 Pageviews.  

ท่าจะบ้า

รู้สึกแย่แปลกๆ

เบื่อเรื่องราวมากมายวุ่นวายสับสนที่มันเกิดขึ้นรอบตัว

เบื่อผู้คนรอบข้าง...

อยากอยู่เงียบๆคนเดียว

แต่ก็เหงา

ท่าจะบ้า




 

Create Date : 14 มกราคม 2551    
Last Update : 14 มกราคม 2551 19:16:37 น.
Counter : 129 Pageviews.  

ข้างในมันหมดแรง

เหนื่อยจากข้างในลึกๆ
รู้สึกอยากร้องไห้ตลอดเวลา...(เหมือนกลอนเลยว่ะ-*-)
หลายเรื่องจัง...ทีละเรื่องเนอะ

วันนี้ไปเยี่ยมย่าที่โรงพยาบาล...หลังจากที่โดนบางคนบอกว่าเราละเลย
ภาพที่เห็น...คนคนนึงที่เคยแข็งแรงนอนอยู่บนเตียง
สายอะไรไม่รู้ระโยงระยางเต็มไปหมด
(วันนี้ย่ามีสายเพิ่มมาอีกสายนึงละ...หลายสายเกินเหอะ)
ขยับตัวนิดก็เหนื่อย...จะพูดก็ไม่ได้...อยากสื่อสารอะไรก็ลำบาก
เห็นแล้วมัน...สลดใจ
ชีวิตไม่เที่ยงเลยเนอะ

ตอนที่กำลังยืนดูย่าอยู่เงียบๆ...
ภาพที่เราเคยรู้สึกไม่ดี..เคยพูดไม่ดีกับย่ามันผุดขึ้นมา
ถึงตอนนี้มันมีแต่ความเสียใจที่เราเคยทำอย่างนั้น
เลยทำให้รู้สึกว่า...ชีวิตคนเรามันสั้น..ทำดีต่อกันไว้มากๆดีกว่า

ญาติๆจากที่ต่างๆเิริ่มทยอยกันมาเยี่ยม
ทุกคนได้แค่ยืนข้างเตียง...พูดปลอบใจย่า
สะเทือนใจกับภาพที่่เห็นไม่ต่างกันเพียงแต่ไม่มีใครพูดออกมา
บางคนที่ทนไม่ไหวก็ยืนน้ำตาไหลเงียบๆ
ต่างคนต่างพยายามพูดมุกตลกชืดๆ...เพื่อปลอบใจกัน

ย่าจะรู้สึกยังไงนะ
คนที่รู้ว่าความตายคืบเข้ามาใกล้ตัวเองทุกครั้งที่หายใจ
คนที่ยังรู้ตัวทุกขณะ...แต่ไม่สามารถขยับตัวได้
คนที่อยากสื่อสาร...แต่พูดไม่ได้
ได้แต่นอนมองคนนั้นคนนี้มายืนข้างเตียงแล้วทำหน้าสลด
เตียงข้างๆก็มีแต่เสียงเครื่องช่วยชีวิต
ขวาติ๊ด...ซ้ายติ๊ด...มันเป็นภาพที่ชวนหดหูพิกล
ในใจของย่าคิดอะไรอยู่นะ

แต่ส่งนึงที่เราได้รู้จากการยืนฟังบทสนทนารอบเตียงย่า
คนเราเมื่อวาระสุดท้ายของชีวิตมาึถึง
คนที่ยังอยู่...เค้าจะจดจำแต่ภาพดีๆของคนคนนั้น
พูดถึงแต่สิ่งดีๆที่เค้าเคยทำ
ดีนะ...มันทำให้เรารู้สึกชุ่มฉ่ำใจ

ปล.แต่กับคนที่ยังอยู่...ก็ควรดูแลความรู้สึกของกันและกันนะ
ปล.2...กลับจากโรงบาลแล้วรู้สึกรักแม่กับยายมากขึ้น
ปล.3...ความตายอยู่ใกล้แค่ปลายจมูก




 

Create Date : 09 มกราคม 2551    
Last Update : 9 มกราคม 2551 18:21:15 น.
Counter : 150 Pageviews.  

โกรธมากๆ -*-


อะไรทำให้คนเราแตกต่างกัน

อะไรทำให้ชนชั้นในสังคมแยกห่างออกจากกันมากขึ้นทุกที

---------------------------------------

ออกตัวเลยว่า...โดยส่วนตัวไม่เคยดูถูกใครจากฐานะหรืออาชีพที่เค้าทำ

พนักงานเสิร์ฟในร้านอาหาร...ป้าแม่บ้านที่มหาลัย...คุณลุงขอทานตาบอดในตลาด

และใครต่อใครอีกหลายคนที่เค้าทำงานที่ต้องใช้แรงเยอะแต่ได้ค่าแรงน้อย

แต่เราจะดูถูกมาก...กับคนที่ทำงานของตัวเองไม่เต็มที่...ไม่เต็มใจ

(อันนี้ไม่ได้ว่าตัวเองดีกว่าใคร...เพราะบางครั้งเราก็ไม่เต็มใจทำงานของตัวเองเหมือนกัน)

วันนี้...โกรธเด็กที่ปั้มน้ำมัน...โกรธมากๆ

ปกติทุกครั้งที่เติมน้ำมัน..เราเลือกที่จะใช้บริการของปั้มนี้

เพราะเป็นปั้มของคนรู้จักกัน...และเป็นน้ำมันยี่ห้อของคนไทย

และวันนี้เช่นกัน...ขับรถเข้าไปเติมน้ำมันพร้อมบอกน้องเค้าว่า...เติมลมให้พี่ด้วยนะคะ

น้องไม่พูดอะไร...เปิดฝาถังเติมน้ำมันตามหน้าที่

พอเติมเสร็จเราจ่ายเงินพร้อมรอการเติมลมจากเค้า...

แ่ต่เค้ามองหน้าเราแล้วชี้มือไปอีกทาง

ไม่พูดไม่จา...ไม่บอกว่าตรงไหน...แค่ชี้มือแล้วเดินจากไป

ใจยังเย็น...ไม่ใส่ใจอะไร...เข้าใจว่างานหนัก..อากาศร้อน

ขับรถไปยังจุดที่น้องชี้มือบอกมา...จอดรถ

บอกพนักงานในจุดนั้น...ซึ่งมีกันหลายคนว่า...ช่วยเติมลมให้หน่อยค่ะ

มีผู้หญิงคนนึงเงยหน้าขึ้นมามอง...และพูดว่า..เฮ้ย..เติมลมให้เค้าหน่อย

ยืนรอซักครู่...ไม่มีใครให้ความสนใจ...หันมามองแล้วเมินไป

เข้าใจว่างานยุ่ง...ต่างคนต่างมีงานของตัวเอง...

ขึ้นรถขับออกจากปั๊ม...ตอนนี้ไม่ใจเย็นแล้ว

แต่โกรธมากกกกกกกกก

ไอ้ที่ชี้นิ้วไม่พูดไม่จา...ไ้อ้หน้าตาเบื่อโลกตอนที่เราขอให้เติมลมให้

ไอ้อาการไม่สนใจแม้จะบอกว่ารอซักครู่...ไอ้การหันมามองแล้วเมินหน้าหนี...มันอะไร

ก็ในปั๊มเค้ามีบริการนี้ไม่ใช่เหรอ

แล้วเราขออะไรมากเกินไปรึเปล่า...รบกวนพวกคุณมากเกินไปมั้ย

คุณรู้รึเปล่าว่าการที่ลูกค้าเสียความรู้สึกจากการบริการของคุณ

มันหมายความว่า...ในครั้งต่อไปเค้าจะไม่มาใช้บริการของพวกคุณอีก

เข้าใจมั้ยว่า...คุณไม่ใช่ทางเลือกเดียวของลูกค้า

พวกคุณไม่เข้าใจหรอก...เพราะคุณไม่ใช่เจ้าของกิจการ

การเสียลุกค้าไปแค่..."คนเดียว"...มันไม่ทำให้พวกคุณรู้สึกอะไรหรอก

เพราะยังมีคนอีกหลายคนมาใช้บริการของพวกคุณ...มาทำให้พวกคุณยุ่งทั้งวัน

พวกคุณไม่เข้าใจหรอกว่าการเสียลูกค้าไปแค่หนึ่งคนมันหมายถึงรายได้

รายได้ที่เอามาเป็นค่าใช้จ่ายในร้าน...รายได้ที่เอามาจ่ายเป็นค่าจ้างพวกคุณ

ทำบ่อยๆนะอาการแบบนี้...ทำไปบ่อยๆ

ให้ลูกค้ามีความรู้สึกอย่างที่ฉันได้รู้สึกกันเยอะๆหลายๆคน

หึ...แต่ต่อให้ธุรกิจมันต้องปิดตัวไปพวกคุณก็ไ่ม่รู้สึกอะไรมากมายอยู่ดี

เพราะถึงยังไงพวกคุณก็แค่ออกไปหางานใหม่...ที่มีอีกเยอะแยะที่ต้องการพวกคุณ

เพราะพวกคุณมันเป็นแค่ลูกจ้างไง

รู้รึเปล่า...ทำไมลูกจ้างบางคนถึงมีโอกาสได้เป็นเจ้าของกิจการ

แล้วทำไมลูกจ้างบางคนถึงได้เป็นแค่ลูกจ้างเค้าไปตลอดชีวิต

มันไม่ใช่แค่โอกาสหรอกนะที่ไม่เท่ากันน่ะ

มันอยู่ที่วิธีคิดของพวกคุณด้วย-*-

ปล.นะ...ก็เค้าจ้างพวกคุณมาทำงาน...มาบริการชั้น

ถ้าไม่อยากทำ..แนะนำง่ายๆ...ไปขอลาออกซะ

คนทำงานดีๆที่เค้าต้องการงานทำมีอีกมา่ก...อย่าไปปิดโอกาสเค้า

อ้อ...แล้วอย่าได้เที่ยวทำท่าทางอย่างนั้นกับลูกค้าคนไหนๆอีก

เพราะคุณไม่มีทางรู้หรอกว่าคนที่เค้ามาขอร้องคุณน่ะ...เค้าเป็นใคร

ไม่เคยมีนิสัยอวดเบ่ง...แต่กับคนบางพวกก็อยากถามเหลือเกินว่ารู้มั้ยว่าลูกใคร-*-

(แต่ถึงบอกไป...เค้าก็คงไม่รู้หรอกว่ะ...-*-)




 

Create Date : 28 ธันวาคม 2550    
Last Update : 28 ธันวาคม 2550 16:08:32 น.
Counter : 132 Pageviews.  

เย้...แก้มแพ้น้ำยาถูบ้าน^_^


แพ้น้ำยาถูพื้นน่ะ...หนังที่มือลอกเป็นแผ่นๆเลย

ตอนนี้ฝ่ามือจะโดนของร้อนมากไม่ได้...เพราะหนังมันจะบางๆร้อนมากกว่าปกติ

นี่ไม่ได้บ่นนะ...ดีใจ

ดีใจที่ในชีวิตนี้แพ้อะไรอย่างนี้กับเค้ามั่งซะที

ปกติเป็นคนขี้แพ้อยู่แล้ว...แต่จะแพ้พวกเครื่องสำอางค์..และทุกอย่างที่ทำให้สวย

ครีมกันแดด...ไวท์เทนนิ่ง...ลิปกรอส...ลิปสติก...โลชั่นและครีมบำรุงผิวหลายยี่ห้อ

รวมไปถึงต่างหู...ทั้งที่เป็นเงินและพลาสติก

จริงๆแล้วที่บ้านเราก็แพ้กันทั้งบ้านแหละ...แต่คนอื่นเค้าแพ้แบบไฮโซไง

น้องชายแพ้อากาศ...น้องสาวแพ้น้ำยาล้างจานและผงซักฟอก

แอบเมาท์ตรงนี้ว่า...น้องสาวเรามันเลือกแพ้ได้สบายมากๆ-*-

ไอ้งานที่ต้องสัมผัสกับสารเคมีต่างๆอย่างล้างจาน...ถูพื้น..เราก็ทำไปคนเดียว

ซินฯมากๆ

วันนี้แพ้น้ำยาถูพื้น...เลยแอบดีใจนิดนึง

ลั้ลลา





 

Create Date : 23 ธันวาคม 2550    
Last Update : 23 ธันวาคม 2550 11:59:20 น.
Counter : 292 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  

ยินดีปรีดา
Location :
ร้อยเอ็ด Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ผู้หญิงธรรมดาคนนึงจ้ะ

มีสุขสม มีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิิดขึ้นได้ทุึกวัน..เหมือนทุกคน

แต่ถ้่าอยู่ในอารมณ์ปกติก็เปิ่น โก๊ะ เอ๋อ ฮาแตก

เป็นผู้หญิงอารมณ์ดี ยิ้มง่าย ไำม่ซึมเปื้อน

ร้องไห้ง่าย แต่หัวเราะง่ายกว่า^__^

Friends' blogs
[Add ยินดีปรีดา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.