หมากัด






   "เฮ๊ย ทำไหมมันซนยั้งงี้หว๊าาา" เสียงชายในชุดทหารยศต่ำสุดในกองกรม
⁞อุ้มเด็กชายวันกำลังซนออกจากบ่อน้ำใต้ต้นมขามข้างบ้านหลังนึงแถวจอมบึงที่มีทั้ง ปู่ ย่า และญาติผู้ใหญ่กำลังนั่งเล่น(ไพ่)อยู่อย่างเมามัน เด็กนั่นก็คงไม่ใช่ใครที่ไหนฉันเองแหละ ทหารนั้นก็บิดาฉันเองแหละปู่ ย่า คงไม่ต้องบอกนะ 555 … 

   ชีวิตความเป็นอยู่ก็ถือว่าดีในระดับหนึ่ง จอมบึงในตอนนั้นก็เรียกได้ว่าดีพอสมควร 
บ้านก็อยู่ติดถนน และพร้อมที่จะต้อนรับรถสิบล้อที่เสียหลักเข้ามาอย่างไม่ได้รับเชิญ 
แต่ยังไม่เคยสักทีนะ เพราะว่ามีต้นมะขามใหญ่ กันหน้าบ้าานอยู่พอดี รอดไป... 

    แม่เปิดร้านขายของชำอยู่อีกฝากนึงของบ้านปู่ย่า เป็นเพิงเล็กๆหลังคามุงหญ้า 
พ่อก็เป็นทหารนะแต่เป็นได้มากกว่าทหารทั่วไปจริงๆ ไม่ว่าสิ่งมึนเมากี่ขนานที่มีพ่อจัดให้ 
การพนันที่ว่าแน่ๆในคาสิโนไหน พ่อผมก็ไปจัดมาหมดทุกที่ 
ศิลปินใดที่ว่าโลดแล่นเด่นดังยังไม่เท่าพ่อผมเลย ขอบอก (อันนี้แม่เล่าให้ฟัง) 
กลับบ้านตอนเย็นวันไหนไม่เมาถือว่าผิดปกติ 
บ่อนเปิดที่ไหนพ่อไม่ไป ผิดปกติ มีดนตรีที่ไหนขาดพ่อไปคนนึง งานกร่อยแน่นอน 
ฉายาแกมือกลองพิฆาตแต่ก็เอาเหอะ ยังไงก็พ่อผมนะ ทุกวันนี้ผมก็ได้เชื้อมาบ้างเป็นบางส่วน...

   การเวลาเปลี่ยนไปร้านค้าแม่ก็เริ่มมีลูกค้ามากขึ้นกว่าเดิมเพราะว่าพ่อเป็นซีอีโอ 
เพื่อนก็เลยเยอะการพบปะก็มีทุกวัน แม่ก็เริ่มหน้าหงิก ไม่ใช่นับเงินไม่ไหวนะ 
หงิกเพราะว่าจดชื่อเพื่อนพ่อที่เซ็นของนั่นเอง ผมเองก็ขาดการดูแลบ้างเล็กน้อย
ต้องวิ่งเล่นเองตามประสาเด็กบางครั้งที่ซนมากๆ ถึงกับถูกล่ามโซ่ไว้ที่ขาแคร่เลยทีเดียว... 

   และแล้วไม่นานนักร้านแม่ก็ต้องปิดตัวลงไป เพราะแผนการตลาดของซีอิโอตัวดี 
แม่ต้องไปทำงานรับจ้างแทนการขายของ เช้าไปเย็นกลับ และแล้ววันนึงในขณะที่ผมเองเล่นอยู่ที่บ้าน พ่อบอกว่าจะพาไปเที่ยวได้ขี่คอด้วยนะ ก็จนค่ำแหละแม่ก็มารับผมกลับบ้าน
หลังจากที่แม่เลิกงานมาเพราะว่าผมก็เล่นจนลืมไปว่าพ่อพามาที่ไหน 
มารู้ทีหลังว่า พ่อพาไปขายแลกเหล้ากิน (มีค่าตัวกะเขาด้วยนะ ฮาาา ) 

  ช่วงฤดูฝนเริ่มเข้ามา ไม่นานนัก(ก็นานพอดูเหมือนกัน) วันที่ไม่มีใครเล่นด้วยเลย 
ต้องเล่นตามประสาเด็กอยู่ที่บ้านตามเดิมเพราะหลังจากที่แม่ได้ทุนมาแล้วแม่ก็เปิดร้าน 
ขายของตามเดิม วันนั้นก็เลยเฉไฉแอบแม่ไปเล่นกับเด็กข้างบ้านที่ไม่รู้จักกันดีกว่า
 "เค้าเล่นด้วยคนนะ"
 "เอาซิ"
 "เล่นอะไรดี"
 "ชักกะเย้อ"
"อืมมม" 
เข้าท่านะ ชักกะเย้อเอ้า เองไปฝั่งกะนู้น เดี๋ยวเราอยุ่ฝั่งนี้ ก็ถอยไปตามเพื่อนบอก 
ไม่เกิน 5ก้าว เสียงดัง เอ๋ง ... 

  เป็นไงบ้างลูก เสียงของแม่ที่เมื่อเราลืมตาไม่ว่าตอนไหนก็เห็นเป็นคนแรกเจ็บมากไหม นอนพักก่อนนะลูกเดี่ยวค่อยออกไปซนใหม่ (อันนี้น่าจะประชด)ยังคิดไม่ออกว่าเป็นอะไร เพราะหลังจากที่ได้ยินเสียงหมาร้องแล้วก็ไม่รู้อะไรเลย...มารู้ก็เมื่อแม่เล่าให้ฟังว่า หมากัด กัดเข้าที่หน้าแก้มด้านซ้ายโดนขย้ำหมาฝรั่งตัวใหญ่ๆอะครับ มันยี่ห้ออะไรก็ไม่รู้นะ... 

   11เข็มเท่าที่แม่บอก นอนซมอยู่หลังร้านเป็นเดือนเหมือนกัน ความทรงจำครั้งนี้ข้าพเจ้าจะจำไปจนวันตาย....⁞⁞



Create Date : 02 กรกฎาคม 2559
Last Update : 2 กรกฎาคม 2559 15:27:08 น.
Counter : 45 Pageviews.

0 comments

สมาชิกหมายเลข 3279219
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]