หน้าหนาว วิเศษสุดๆ เหงาจังเลย
Group Blog
 
All Blogs
 

แต่งนานแล้วค่ะ กลอนพวกนี้ เอามาให้ได้อ่าน ตอนนี้ไม่ได้รู้สึกอย่างนี้แล้วล่ะค่ะ



รักเค้ามากใช่มั้ย

เนิ่นนานยังไงถึงยังปกป้องนักหนา

แตะต้องไม่ได้แม้แต่วาจา

คงทั้งรักทั้งศรัทธา จนหมดใจ

เคยถามว่าจะให้คืนดีกับเค้า..เอามั้ย

เธอก้อบอกมั่นใจ..ว่าเป็นไปไม่ได้

เค้าคงไม่คืนมาเธอเองรู้ดีแก่ใจ

เพราะอะไร..?..เพราะอะไรเหตุผลของเธอ

ก้อบอกสิว่าเธอไม่อยากคืนดี

ไม่ใช่ใช้คำ คำนี้อยู่เสมอ

รู้นิสัยเค้าดี รู้จักเค้าดี คือคำของเธอ

นี่ถ้าเค้าไม่พลั้งเผลอ..คงกลับไป

ก้อรักเค้ามากไม่ใช่หรือ

เรื่องแค่นี้ไม่น่าถือเป็นเรื่องใหญ่

หากเค้ายอมกลับมา..เธอก้อน่าให้อภัย

ก้อในเมื่อหัวใจ .. เธอต้องการ

ผิดครั้งนึงของคนเหงา เหงา

เทียบกับความหลังเก่า..เก่า ในวันหวาน

หากอภัย..คงไม่ใช่แค่วันวาน

แปลกอะไร เมื่อเป็นความต้องการของหัวใจ

เค้าดีกับเธอที่สุดใช่หรือเปล่า

ฉันคงไม่สามารถเอาอะไรไปเทียบได้

นิสัยดี เป็นผู้ใหญ่..อยู่ใกล้แล้วอุ่นใจ

จะหาได้ที่ไหน..ลองคิดดู

รีบแก้ปัญหา..อย่าปล่อยไว้แบบนี้

คิดหรือว่ามันดี ที่เป็นอยู่

พอฉันพูดก้อหาว่า งี่เง่า ข้างๆ คูๆ

อะไรเป็นยังไง ก้อรู้อยู่แต่ยังทน

คนดีจะฝืนไปถึงไหน

รู้หรือเปล่าฉันร้องไห้ ..มากี่หน

ฉันก้อมีหัวใจ ..ฉันก้อคนหนึ่งคน

ที่รักเธอมากจนเกินเข้าใจ

ใช่ยอมรับว่างี่เง่า

แต่..ถ้าเธอยังรักเค้า..ฉันยอมได้ที่ไหน

ถ้าจะรัก อยากให้รัก หมดทั้งใจ

ไม่ใช่ฝากเอาไว้ ครึ่งๆ กลางๆ

ไม่ได้ตั้งใจจะหาเรื่อง

ไม่เคยอยากขุ่นเคืองหรือบาดหมาง

เพียงรู้สึกสับสนบนเส้นทาง

ที่เหมือนอุ่นแต่อ้างว้าง..อยู่ข้างใน

เปิดใจกับฉันได้หรือเปล่า

เธอยังคงรักเค้าอยู่ใช่ไหม

ถ้าจะรัก ขอให้รัก หมดหัวใจ

ใครก้อได้เลือกเอาไว้ แค่คนเดียว








เราทะเลาะกันได้ทุกวัน

บางเรื่อง..ไม่เห็นมีสาระสำคัญ ตรงไหน

แต่เราก้อขัดแย้งกันจะเป็นจะตาย

ไม่มีใครยอมใครเลยสักคน

เธอบอกว่าฉันงี่เง่า

ใช้คำพูดเก่า เก่า ว่าฉันไม่มีเหตุผล

ฉันไม่เหมือนกับใครบางคน

ที่ทำเธอสุขล้นเมื่อใกล้กัน

คงอยากกลับไปเหมือนวันเก่า

วันที่ข้างกายเป็นเขา..ไม่ใช่ฉัน

ความจริงถ้ายังคิดถึง เค้าอยู่ทุกวัน

ก้อไม่น่ามาอยู่กับฉัน เลย จริง จริง

เสียใจด้วยนะคนดี

ที่ก่อนหน้านี้เธอถูกเค้าทิ้ง

ต้องมาเจอกับคนที่เธอรักไม่จริง

แต่ก้อสายไปแล้วทุกสิ่ง .. ที่คิดจะกลับไป

เธอยังคงคิดถึงเขา

เรื่องราวเก่า เก่า ไม่เคยจางหาย

ผิดที่ฉันเองได้แต่งมงาย

ว่าเธอคงลืมเค้าได้ในสักวัน

เปล่า..! เธอไม่เคยลืมเลย

ปากก้อบอกว่า เฉย เฉย ไปอย่างนั้น

ทั้งที่เธอกับเค้า ยังรักกัน

แล้วจะทรมานฉัน เพื่ออะไร

รอก่อนนะคนดี ของเขา

ให้ฉันหาทางออกระหว่างเราได้

จะปลดปล่อยเธอตามทางที่อยากไป

กลับสู่อ้อมกอดคนของใจ..ที่เธอรักจริง





กลัวเหลือเกินคนดี

กลัวความรู้สึกที่เธอมี..มันห่างหาย

เคยชินกับความใกล้..กลับต้องไกล

กลัวคนดี..เปลี่ยนแปลงไปกับเวลา

ไม่ใช่ไม่ไว้ใจเธอ

แต่กลัวความพลั้งเผลอในวันข้างหน้า

กลัวคนรอบข้าง..กลัวทุกอย่างที่จะผ่านเข้ามา

อาจทำคนดีของฉัน  เฉยชา  ไปกับเวลาที่ล่วงเลย

เธอบอก  จะรักฉันต่อไป

พบพานกับใคร ใคร ก้อเฉย เฉย

เชื่อเธอนะ แต่ไม่ไว้ใจ  ความคุ้นเคย

ที่อาจทำความรู้สึกเธอเกินเลย ไปกับใคร

กลัวเหลือเกินกับวันนั้น

ยังนึกไม่ออกว่าฉัน..จะทนได้ไหม

กลัวความเจ็บปวด  กลัวคนดี  จากไป

ขอร้องนะ คนดี  ได้ไหม..อย่าให้มีวันนั้นเลย





จะพยายามยอมรับละกัน

ในเมื่อฉันไม่สามารถแทนเค้าได้

ระหว่างฉัน กับเขามันห่างไกล

ก้อคงเป็นได้แค่ใครที่ผ่านมา

เป็นแค่ผู้หญิงข้าง ข้าง

ที่ให้ความรู้สึกอ้างว้างหนักหนา

ความรู้สีก ทั้งในวันนี้และที่ผ่านมา

เธอทำให้ฉัน คิดว่า เค้าสำคัญ

เค้าดีกว่าฉัน ทุกอย่าง

ความรู้สึกมันบอกฉันแบบนั้น

เธออาจไม่พูดตรง ตรง เอาเป็นว่าฉันรับรู้ได้ละกัน

ว่าฉันมันคนละชั้นกับคนของเธอ

แต่ไหน..ไหน..มันก้อไหน..ไหน

เราสองคนเดินมาไกลเกินกว่าคำว่าพลั้งเผลอ

ถึงไม่ได้เป็นคนในความรู้สึกลึกๆของเธอ

แต่มันก้อสายเกินพร่ำเพ้อ .. ถึงวันวาน

เมื่อเธอกับเขาต่างเดินหันหลัง

และเธอก้อพลั้ง เดินทางมากับฉัน

ทนยอมรับเถอะนะ แม้ไม่ดีได้เท่าที่เธอต้องการ

ก้อคงไม่ทำให้เธอทรมานจนเกินไป

ฉันไม่สวยไม่ขาว ไม่ดีเท่าคนเก่า

ก้อแค่หวังว่าเธอคงพอลืมเค้าได้

อาจให้เธอได้ไม่มากเท่า กับใคร

แต่ก้อคงไม่น้อยเกินไป เกินเธอทน







จะมีประโยชน์อะไร

ในเมื่อวันนี้เธอยังรักใครที่ไม่ใช่ฉัน

จะผ่านมาแล้วกี่เดือนวัน

เธอก้อยังมีคนนั้นอยู่ในใจ

ไม่ต้องแสร้งทำดีกับฉัน

ปล่อยมันไปวันๆ ก้อได้

ทำแล้วฝืนจะทำเพื่ออะไร

ฉันรู้ ฉันเข้าใจ ไม่ต้องกังวล

ในเมื่อเธอไม่ได้รักฉัน

ก้อคงต้องพูดกันแค่เรื่องเหตุผล

ไม่จำเป็นต้องเอาความรู้สึกมาปะปน

ฉันไม่อยากให้เราสองคนต้องฝืนใจ

เราสองคนต่างก้อผิด

ที่ไม่ได้คิดว่าชีวิตคู่มันเรื่องใหญ่

แต่งงานกันเพราะเหตุผลของใครก้อของใคร

แล้วเป็นไง แก้ปัญหาได้ที่ไหนกัน

เหมือนยิ่งผูกด้ายให้มีปมใหม่

คิดจะถอยหลังกลับไปก้อเท่านั้น

สายเกินคิดที่จะกลับไปทัน

ปัญหาเกิดเพราะเธอกับฉันจะโทษใคร

เมื่อเธอไม่รักก้อไม่เป็นไร

ปล่อยมันเป็นไปอย่างนี้ก้อได้

ไม่ต้องไปแคร์ ไม่ต้องไปใส่ใจ

ต่างคนหมดความอดทนเมื่อไหร่
ก้อแยกย้ายกันไปละกัน




เหนื่อยมั้ยคนดี ของฉัน

กับทุกวันที่หนาวสั่นและหวั่นไหว

เจ็บหรือเปล่ากับการรู้สึกว่าไม่มีใคร

เบื่อมากมั้ย กับหัวใจที่ร้าวรอน

อย่ารู้สึกอย่างนั้นเลยคนดี

หันหน้ามาซิ ฟังฉันก่อน

ใช่ว่าฉัน ไม่เคยห่วงหาอาทร

ฟังสิเสียงสะท้อน จากหัวใจ

ฉันรักเธอ ฉันรักเธอ ฉันรักเธอ

หัวใจมันเพ้อ เธอได้ยินไหม

คงเพราะรักมาก และมากเกินไป

รักของฉันจึงทำร้าย หัวใจเธอ

เบื่อแล้วหรือเปล่า

กับความรักงี่เง่า เพ้อเจ้อ

เชื่อฉันนะ คนดี ฉันรักเธอ

ทุกสิ่งที่ทำแค่พลั้งเผลอ ไม่ได้อยากให้เธอช้ำใจ

ฉันอาจดูไม่มีเหตุผล

งี่เง่ากับทุกคนที่เธอใกล้

หึงหวงเธอ จนบางครั้งมากเกินไป

ฉันคงไม่มีเหตุผลอะไร เพราะเหตุผลเดียวที่ให้เธอได้
คือรักเธอ





มันจะแปลกอะไร

ถ้าเธอรักใครที่ไม่ใช่ฉัน

ก็ในเมื่อทุกๆวัน

เราอยู่คนละเส้นทางกัน ตลอดมา

จะมีเค้าหรือไม่มีเค้า

เรื่องระหว่างเราก็คงไร้ค่า

เพราะประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมา

สอนให้รู้ว่า ฉันไม่มีค่าสำหรับใคร

เค้าบอกกับฉันตลอดเวลา

ว่างี่เง่าเกินคนธรรมดาจะรับได้

เค้าต้องทนอยู่กับฉันด้วยจำใจ

หมดความอดทนเมื่อไหร่ ก็คงไปสักวัน

ฉันเองก็ไม่แน่ใจ

กับอะไรๆ ที่เค้าบอกแบบนั้น

รู้เพียงว่าเวลานี้ ณ ทุกๆวัน

ฉันขาดความเชื่อมั่นไปมากมาย

เพราะฉันไม่มีเหตุผล

จะมีใครทนอยู่ด้วยได้

เค้าตอกย้ำทุกวันจนฝังใจ

ว่าชีวิตนี้คงไม่มีใครเค้าต้องการ

ไม่ได้อยากให้ใครเข้าใจ

ไม่ได้อยากให้ใครสงสาร

แต่บางครั้งลึกๆ ก็ทรมาน

กับคำพูดหักหาญน้ำใจ

ก็คงจะจริงของเค้า

ฉันคงงี่เง่าเกินรับได้

ถ้าวันนึงเลิกรากับเค้าไป

ฉันก็คงไม่ให้ใคร มารับบทคนโชคร้ายแทนใครบางคน



เลิกกันไปดีกว่า

ถ้าเธอคิดว่าตัดความหวั่นไหวไม่ได้

ไม่ได้ขู่ไม่ได้บังคับใคร

แค่อยากให้เธอเข้าใจความเป็นจริง

ความเจ็บปวดจากการที่คนรักปันใจ

มันมากมายไม่ว่าผู้ชายหรือผู้หญิง

หวังให้เธอเป็นที่สุดท้าย ได้พักพิง

สุดท้ายก้อถูกทอดทิ้งให้ร้าวรอน

อย่าเพิ่งโกรธฉัน คนดี

อยากให้ถามใจตัวเอง อีกทีก่อน

มันจริงมั้ยกับความห่วงหาอาวรณ์

ที่เธอแบ่ง ทอน ไปให้ใคร

ตัดใจซะถ้ายังอยากอยู่กับฉัน

เธอก็รู้ว่ามันทรมานแค่ไหน

แม้เพียงเศษเสี้ยวที่คนรักปันใจ

ก็เหมือนโลกทั้งใบไร้ค่าลง

ความฝันความหวังความตั้งใจ

ถูกทำลายย่อยยับไปเป็นผุยผง

หากรักกัน แล้วไม่มีความซื่อสัตย์มั่นคง

แล้วความรักจะดำรงอยู่อย่างไร

ควบคุมความคิดความรู้สึก

ฉันก็รู้ ลึกๆ มันทำไม่ได้

เธอเองก็คงลำบากใจ

กับการต้องห้ามความหวั่นไหวของตัวเอง

ฉันอยากให้เธอตัดสินใจ

ไม่ได้มีดีกว่าใครหรืออวดเก่ง

แต่ฉันทนไม่ได้ ที่คนของหัวใจมาทำร้ายกันเอง

ขอยอมอยู่อย่างอ้างว้างวังเวง ดีกว่าทนให้เธอกับเขา
ข่มเหง หัวใจ




มั่นคงกับเธอตลอดมา

อยู่ด้วยศรัทธาไม่ว่าวันไหน

หวังเพียงสักวันเธอจะรักฉันหมดหัวใจ

แต่สุดท้าย ... ก้อรู้ว่าไม่มีทาง

อาจเคยหวั่นไหวกับใคร..

อาจเคยเผลอใจไปบ้าง

สุดท้ายก้อไม่จริงสักอย่าง

เพราะฉันรู้ว่าคนข้างๆ ..สำคัญ

แต่เธอให้ ไม่หมดใจ

แอบแบ่งไปให้ใครนอกจากฉัน

แบ่งไป..แล้วไม่เก็บคืนมาให้กัน

แล้วจะให้ฉันทนได้อย่างไร

ก็มันเห็นกันอยู่ทุกวัน

จะให้ฉันทำเฉยยังไงได้

จริงอยู่มันอาจดูไม่มีอะไร

แต่เราก็รู้อยู่แก่ใจกันทุกคน

เธอพยายามเฉย เค้าก้อไม่มีอาการ

แต่ความรู้สึกบอกผ่านแววตาที่สับสน

เมื่อไหร่ที่ต้องอยู่กันสามคน

ฉันรู้สึกตัวเองว่าไม่พ้น เป็นส่วนเกิน

ความรู้สึกบ่งบอกทางสีหน้า

แววตาก็ดูหวั่นไหว และขัดเขิน

ทุกครั้งที่เจอเค้าดูเธอดีใจซะเหลือเกิน

แล้วจะให้ฉันแกล้งมองเมินไปที่ใคร

สถานภาพของชีวิตมันตีกรอบ

ให้เธอรู้สึกผิดชอบแม้หวั่นไหว

ไม่ผิดหรอกคนดี ถ้าเธอจะมีใจให้ใคร

ฉันจะทนเท่าที่ทนได้ก็แล้วกัน




อยากโทษ วันเวลา

ที่นำมาเธอมาพบฉัน

แรกเริ่มด้วย...เรา..คล้ายกัน

คล้าย..คล้าย..จะผูกพันเพราะเข้าใจ

นานวันยิ่งห่างเหิน

หมางเมิน..เสียจน..เหมือนไม่ใช่

เราแตกต่างกันเกินไป

ไม่เคยมีอะไรที่เข้ากัน

ฉัน..โคตรแย่สำหรับเธอ

เธอ..สุดจะทน..สำหรับฉัน

เราไม่รักในกันและกัน

ไม่เคยผูกพัน .. ไม่เคยห่วงใย

ลอง..รับด้วยใจ..สิ่งใดก็ว่างเปล่า

เรื่องราวของเราไม่เคยมีความหมาย

มองดวงตา..ก็ไม่เห็นว่ามีค่าใด

รู้สึกได้เพียง..ร้างไร้ความอาทร

จะทนกันได้สักเท่าไหร่

ความเป็นไป..ก็..ไกลเกินไถ่ถอน

อยากย้อนวันเวลา..ทุกบทตอน

จะกลับไปยกเลิกจุดเริ่มต้น..รักกร่อนๆ ของสองเรา






 

Create Date : 16 พฤษภาคม 2549    
Last Update : 20 ตุลาคม 2549 17:29:59 น.
Counter : 472 Pageviews.  


แม่โบนัส
Location :
ชลบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




แม่โบนัส อะไรดีล่ะ ลูกสาว 1 คน สามี 1 คน
มนุษย์เงินเดือนตัวน๊อยๆ นี่เอง
เงินเดือนก็น๊อยๆ ตามไปด้วย
อยากให้บล๊อคสวยๆเหมือนชาวบ้านเค้ามั่ง
แต่ไม่ค่อยจะว่างเข้ามา งมๆ คลำๆ ตามประสา คนไม่เก่ง

ก็ร้อยวันพันปี ได้เข้ามาเยี่ยมตัวเองทีนึง แนะนำตัวยังไงเนี่ยะ ยาวเชียว เหมือนบ่นเลยเน๊อะ พอละ
Friends' blogs
[Add แม่โบนัส's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.