Group Blog
 
All blogs
 
ชีวิตแม่มือใหม่ – เดือนแรก

อันนี้จอยบันทึกย้อนหลัง ก็เอาเท่าที่จำได้ละกันนะคะ

เดือนแรกเป็นเดือนที่เบลอมาก พอคลอดเสร็จอยู่โรงพยาบาลสี่วัน ช่วงที่อยู่โรงพยาบาลไม่ค่อยได้นอนเลยเพราะมันยังไม่หายตื่นเต้นกับการคลอดและการมีหนูมะลิออกมาให้เลี้ยง หนูมะลิร้องกินนมบ่อยๆ จอยก็ไม่ค่อยมีนมให้ลูกกิน นมมาช้ามาก คืนที่ 4 ก่อนออกจากโรงพยาบาล คุณพยาบาลชั่งน้ำหนักหนูมะลิว่าลดไปเยอะ ถ้าลดเกิน 10% อาจจะไม่ได้กลับบ้าน เป็นเพราะจอยไม่ได้นอนเลยนมก็ยิ่งไม่มา พยาบาลเลยแนะนำว่าให้นมชงเสริมทีละออนซ์วันละ 2-3 ครั้ง จอยไม่อยากให้หรอกเพราะตั้งใจจะให้นมแม่ล้วนๆ ร้องไห้น้ำตาตกแต่ในที่สุดคริสก็เกลี้ยกล่อมจนจอยยอม

พอมะลิกินนมชงจอยเลยได้นอนบ้าง พยาบาลแนะนำให้กิน Blessed Thistle กะ Fenugreek tablet เพราะมันจะช่วยเพิ่มปริมาณนมได้ ได้จริงหรือป่าวก็ไม่รู้แต่กว่านมจะมาเป็นเรื่องเป็นราวก็ 2 อาทิตย์ผ่านไป แต่ก็ยังต้องให้นมเสริมอยู่เพราะบางทีมะลิกินนมจอยแล้วก็ยังงอแง ไม่ยอมหลับ จอยไม่อยากให้นมเสริมมากเพราะอยากให้นมเรามาเยอะๆ แล้วก็กลัวไปหมดว่ามะลิจะไม่เอานมแม่เพราะไหลไม่เร็วเท่านมขวด ตอนนั้นโกรธคริสกะแม่บ่อยมากเพราะพอมะลิร้องเค้าก็ว่ามะลิกินนมไม่พอ ยังหิวอยู่ อะไรก็จะให้จอยให้นมเสริมลูกตลอด

ช่วงแรกๆ มะลิร้องเมื่อใหร่ก็จับกินนมตลอด เพราะเป็นวิธีเดียวที่ทำให้เค้าหยุดร้องได้ กินนมทีละนานๆ เป็นชั่วโมง จอยเหนื่อยมาก ดีนะที่แม่มาช่วย แม่จอยคอยทำอาหาร เสริฟข้าวเสริฟน้ำ ทั้งขนม ผลไม้ บำรุงเต็มที่ จอยให้นมลูกไป กินข้าวไป พอลูกหลับก็พยายามหลับบ้าง บางทีต้องใส่ ear plug เพราะเวลามะลิขยับนิดหน่อย หรือร้องนิดร้องหน่อย จอยก็ตื่นมาดู เลยไม่ได้นอนเป็นเรื่องเป็นราว มะลินอนในเตียงเล็กข้างๆเตียงจอย แต่สองสามอาทิตย์แรกนี้ เอามานอนกับจอยบ่อยๆ นอนให้นมให้เค้าหลับไป เวลาเค้าร้องตอนเช้าๆให้นมเสร็จถ้ายังร้องอีก คริสจะเอามะลิมานอนบนหน้าอกเค้า มะลิหลับต่อได้อีกประมาณ 2 ชั่วโมง

อาทิตย์ที่สอง พยาบาลบอกว่าเวลาให้นมลูก พยายามให้เค้ากินเยอะๆอย่าให้หลับ คอยสะกิด เขี่ยหู เขี่ยหัว จั๊กจี๋เท้า ยกแขนขึ้นลงบ้างไรบ้าง พอกินเสร็จถึงจะให้นอน ไม่อย่างงั้นเค้าก็จะหลับคาเต้า พอเอาออกจากเต้าเค้าก็ตื่น พอตื่นก็รู้ตัวว่าหิวก็จะร้องกินอีก ทำให้ต้องอยู่กับเต้าเกือบตลอดเวลา จำได้ว่าข้าวเย็นแทบจะไม่เคยได้กินด้วยกันเลย ต้องผลัดเวรกันอุ้มมะลิ

เดือนแรกนี้คริสลางานได้ 3 อาทิตย์ ช่วงแรกที่อยู่โรงพยาบาล พ่อแม่คริสก็มาที่บ้านอาทิตย์นึง จอยสงสารแม่มากเพราะแม่ต้องอยู่กับเค้า คุยกันก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่อง ขนาดเราว่าแม่เราเก่งภาษาอังกฤษนะเนี่ย เซ็งพ่อแม่คริสอย่าง ตรงที่ไม่ยอมขับรถไปหาจอยกะคริสที่โรงพยาบาลเอง ต้องให้คริสขับรถกลับมารับจากบ้านไป ตัวเองก็เคยอยู่เมลเบอร์นมาเกือบตลอดชีวิต ดันมาอ้างว่าไม่คุ้นเคยกับถนนหนทาง เฮ้อ ให้ตายสิ คริสก็ไม่ค่อยได้นอน ยังต้องไปรับพ่อแม่มาโรงพยาบาลแล้วก็ต้องกลับไปส่ง แล้วก็ต้องขับกลับมาหาจอยที่โรงพยาบาลอีก บางวันกลับไปส่งยังต้องไปทำอาหารให้กินอีกต่างหาก เป็นพ่อแม่ แทนที่จะมา support ลูก กลับมาเป็นภาระให้ซะนิ่ ไม่เหมือนแม่เราเล้ย แม่เรามีแต่ให้

เดือนแรกผ่านไปแบบเบลอๆ งงๆ ทำอะไรไม่ค่อยเป็น ไม่รู้ทำถูกหรือผิด ร้องไห้กับความเหนื่อยและความเครียดหลายรอบ ชีวิตแม่มือใหม่ out of control จริงๆน้า...




Create Date : 14 กุมภาพันธ์ 2555
Last Update : 14 กุมภาพันธ์ 2555 18:33:16 น. 1 comments
Counter : 552 Pageviews.

 
เริ่มแก้มยุ้ยแล้วนะ สู้ๆ ค่า


โดย: ป้าแก่ๆ (เสี่ยวเฟย ) วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:20:12:28 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Windy Maui
Location :
Melbourne Australia

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Windy Maui's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.