TOP OF MOUNT BLANC

snow fallin'
love havin'
life livin'



Create Date : 23 กรกฎาคม 2548
Last Update : 23 กรกฎาคม 2548 16:45:43 น.
Counter : 187 Pageviews.

31 comments
  
แวะมาเยี่ยมค๊า บล๊อกสวยมากๆ หิมะลงเหมาะกะภาพมากๆ

ดีจัยจังชื่อเราเป็นชื่อแรกเลย มีอะไรขาดเหลือก็แวะไปเอาที่บล๊อกนะ
โดย: กีวี่สีฟ้า วันที่: 24 กรกฎาคม 2548 เวลา:15:38:57 น.
  
มาขอบคุณที่ไปเยี่ยมบานค่ะ ไปเยี่ยมบ่อยนะคะ เพราะเราชอบเหมือนกัน

วาดรูป

เขียนเรื่อง

ศิลปะ

ท่องเที่ยว

etc.
โดย: โสมรัศมี วันที่: 24 กรกฎาคม 2548 เวลา:21:12:24 น.
  
มาเยี่ยมคร๊าบผม

แล้วก็มาขอบคุณที่ไปเยี่ยมบ้านเขียดน้อยนะครับ

แล้วจะเข้ามาทักทายบ่อยๆ นะครับผม
โดย: พังคี ข้าวเม่าหวาน (เขียดน้อยออนไลน์ ) วันที่: 25 กรกฎาคม 2548 เวลา:17:37:21 น.
  
หิมะสวย แต่หนาวอ่ะ
โดย: mungkood วันที่: 25 กรกฎาคม 2548 เวลา:17:40:45 น.
  
บล็อกสวย ภาพสวยค่ะ ....

ยินดีที่รู้จักเช่นกันค่ะ ขอบคุณที่ไปเยี่ยมบล็อกตะกร้านะคะ...
โดย: ตะกร้าหวายสีขาว :) IP: 221.128.114.118 วันที่: 25 กรกฎาคม 2548 เวลา:18:02:45 น.
  
อิอิ ตามมาเอาคืน เอ้ย ไม่ใช่ ตามมาแอดเป็นเพื่อนกันค่ะ เลยได้มาเห็นภาพสวยๆ แต่ดูหนาวๆ นะคะ
โดย: สายลมโชยเอื่อย วันที่: 25 กรกฎาคม 2548 เวลา:18:53:55 น.
  
สบายดีมั้ยคะ

แวะมาเยี่ยมค๊า
โดย: yadegari วันที่: 25 กรกฎาคม 2548 เวลา:19:13:20 น.
  
สวัสดีค่ะ ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อคนะคะ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

มีเรื่องอะไรที่เขียนแนะนำให้อ่านมั่งค่ะ ^^





...
โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 25 กรกฎาคม 2548 เวลา:19:59:34 น.
  
แวะมารอบทีสองค่ะ
จำได้ๆ
เอ แต่รอบแรก คอมเม้นท์เราอยู่ตรงไหนน๊า
แหะ แหะ
โดย: พลอยสีรุ้ง วันที่: 25 กรกฎาคม 2548 เวลา:20:52:57 น.
  
โดย: #เจ้าหญิงทอผ้าจากจันทร์เจ้า# วันที่: 25 กรกฎาคม 2548 เวลา:23:40:14 น.
  
ภาพนี้ถ่ายจากบนเครื่องตอนไปสวิส
อยากปีนขึ้นไปให้ถึงยอดเลย
แต่ว่าไขข้อชราแล้ว
เลยเอามาดูให้คันหัวใจเล่นๆจ้า

โดย: วรุณนฤมล วันที่: 25 กรกฎาคม 2548 เวลา:23:51:25 น.
  
งามแต๊ๆ ชอบหิมะ
โดย: Robotoon วันที่: 26 กรกฎาคม 2548 เวลา:0:15:33 น.
  
หิมะนี้มาแต่บ้านของ Robotoon เด้อ
ขอบคุณที่มาเยี่ยมบ้านจ้า...
โดย: วรุณนฤมล วันที่: 26 กรกฎาคม 2548 เวลา:8:44:29 น.
  
บล็อกสวย ภาพก็สวยมากค่ะ
snowflake ที่โปรยปรายลงมา
ก็ไปกันได้ดีกับเรื่องและภาพ
โดย: ป้าติ๋ว (nature-delight ) วันที่: 26 กรกฎาคม 2548 เวลา:11:31:54 น.
  
เข้ามาแล้วหนาวจังค่ะ อิอิ...
โดย: เชอเบทส้ม วันที่: 26 กรกฎาคม 2548 เวลา:13:02:05 น.
  
เก็บน้ำค้างมาเรียงร้อย
จับหิ่งห้อยมาทาสี
แล้วกระซิบบอกเธอคนดี
ว่าวันนี้คิดถึงจังเลย
โดย: กีวี่สีฟ้า วันที่: 26 กรกฎาคม 2548 เวลา:13:33:55 น.
  
ป้าติ๋ว (nature-delight
เชอเบทส้ม
กีวี่สีฟ้า
ขอบคุณที่มาเยี่ยมบ้าน
ชอบจังเลยกลอนหวานๆของกีวี่สีฟ้า....
แล้วจะไปทักทายนะ...
โดย: วรุณนฤมล วันที่: 26 กรกฎาคม 2548 เวลา:18:25:44 น.
  
แวะมาเยี่ยมค่ะ...
สวัสดีแฟนแมนยูรุ่นพี่ด้วยค่ะ

ชอบภาพ bg จังเลยค่ะ ถ่ายเองด้วยเหรอคะ ...
โดย: man u girl วันที่: 26 กรกฎาคม 2548 เวลา:22:17:35 น.
  
งามจังค่ะ
โดย: prncess วันที่: 26 กรกฎาคม 2548 เวลา:22:47:46 น.
  
BG นี้ถ่ายเองตอนตีห้าจ้า
ที่เห็นสว่างๆนั้นคือดวงจันทร์
ทะเลสาบนี้ก็ Le mans
เขาข้างหลังก็ Mount Blanc
เมือง ก็ Montreux
เดือนมีนาคมปลายๆ
ที่สวิสกำลังสวยเลย
เด๋วเอามาฝากอีกจ้า..
โดย: วรุณนฤมล วันที่: 26 กรกฎาคม 2548 เวลา:23:09:09 น.
  


คิดถึงค๊า คืนนี้หลับฝันดีนะคะ

สบายดีมั้ยคะ รูปสวยจังเลยค่ะ
โดย: yadegari วันที่: 27 กรกฎาคม 2548 เวลา:2:06:28 น.
  
คนที่รักไม่สบายเหรอคะ ขอให้หายไวๆๆๆๆๆๆๆๆนะคะ

เป็นห่วงค่ะ
โดย: yadegari วันที่: 27 กรกฎาคม 2548 เวลา:2:37:13 น.
  
ขอให้คนที่รักหายป่วยไวๆๆนะคะ

แอบเป็นห่วงค่ะ

อย่าลืมมาส่งข่าวนะคะ ว่าผ่าตัดแล้วเป็นยังไงบ้างค่ะ

พระคุ้มครองนะคะ

สุขภาพแข็งแรงค๊า
โดย: yadegari วันที่: 27 กรกฎาคม 2548 เวลา:17:25:38 น.
  
สวยจังเลยยยยยยย

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 28 กรกฎาคม 2548 เวลา:17:00:12 น.
  


คนที่รัก ผ่าตัดเป็นยังไงบ้างคะ ถ้าว่างแวะมาบอกข่าวแบมด้วยนะคะ

เป็นห่วงค่ะ

โดย: yadegari วันที่: 28 กรกฎาคม 2548 เวลา:21:09:42 น.
  
วานสายลมโอบอุ้มความคิดถึง
เฝ้าคนึงถึงเธอเคยชิดใกล้
แม้ยามนี้เราจะห่างกันแสนไกล
รับรู้ไว้ใจฉันนั้นอยู่ใกล้เธอ

โดย: กีวี่สีฟ้า วันที่: 29 กรกฎาคม 2548 เวลา:22:32:57 น.
  
การผ่าตัดเป็นไปได้ด้วยดี
กราบขอบพระคุณอาจารย์หมอธีระวิทย์
สาขาวิชาศัลยศาสตร์
โรงพยาบาลศิริราช
ท่านดูแลรักษาอย่างดีเลย
ตอนนี้กำลังรอฟังผลอยู่ครับ
โดย: วรุณนฤมล วันที่: 31 กรกฎาคม 2548 เวลา:12:06:17 น.
  
ขอบคุณเพื่อนๆทุกท่านที่เข้ามาให้กำลังใจครับ
ซาบซึ้งใจจริงๆเลยครับ
ผลการรักษาคงจะดี
ภาวนาไม่ให้เป็นเนื้อร้ายครับ
กำลังใจจากเพื่อนๆช่วยได้มากเลย
ขอบคุณครับ
โดย: วรุณนฤมล วันที่: 31 กรกฎาคม 2548 เวลา:12:09:02 น.
  
เข้ามาแล้วหนาวจัง....บรึ๋ย

สบายดีนะคับ ;)
โดย: just2cool วันที่: 1 สิงหาคม 2548 เวลา:10:12:31 น.
  
แวะมาเยี่ยมค่ะ

ภาพแม้มีหิมะ แต่ดูแล้วอบอุ่นค่ะ
โดย: วรานนท์ วันที่: 1 สิงหาคม 2548 เวลา:17:31:22 น.
  
สวยจังคะ

ขอบคุณนะคะที่แวะไปที่บล็อค
โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 3 สิงหาคม 2548 เวลา:20:18:32 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

วรุณนฤมล
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ชายหนุ่มนี้นามวรุณบุญคงน้อย
อายุด้อยต้อยต่ำไม่เดียงสา
รักศาสตร์ศิลป์จึงซมซานจากบ้านนา
ระเห็จมาเมืองกรุงมุ่งสร้างตัว


จิตพาล่องลอยย้อนไกลใจจึงเห็น
อดีตเช่นรอยกระทำทั้งดีชั่ว
สนุกเศร้าวาบหวิวบ้าโกรธกล้ากลัว
บาปพันพัวบุญนฤมิตอดีตตน

ให้คำนึงถึงสายลมโบกโชยเอื่อย
ธารเลาะเลื้อยริมชายป่าในหน้าฝน
มัจฉาน้อยเวียนแหวกว่ายเริงสายชล
ใบไม้หล่นรกราวป่าหญ้าขจี


บึงบัวบานชวนบินร่อนภมรภู่
ฝนพร่างพรูฟ้าสว่างพราวพร่างสี
ปทุมขาวแซมดอกม่วงชมพูมี
รื่นฤดีแดดรอนลับนกกลับรัง

กึ่งราตรีหอมลอยลมชมกลิ่นแก้ว
ปีบร่วงแล้วกลีบรำเพยพระพายสั่ง
หรีดเรไรพงไพรร้องก้องผาดัง
น้ำค้างหลั่งหมอกลอยโรยโปรยโพยม


แสนอาลัยในชีวิตคนชายป่า
นอนมองฟ้านับดวงดาวสกาวโสม
หนาวแต่นอกอุ่นทรวงในใจประโลม
เหมือนอาจโน้มวิมานฟ้าลงมาครอง

สมเพชใจย้ายเข้ากรุงมาตกอับ
หอพักคับแคบขัดเหมือนยัดกล่อง
อบอ้าวกายคล้ายอั้งโล่เสโทนอง
มองฝาห้องต้องคุมขังวังเวงทรวง


นี่หรือคือเวียงชั้นฟ้ามหาเขต
แดนอมเรศเจริญเฟื่องเรียกเมืองหลวง
คนแออัดแต่ส่วนใหญ่หัวใจกลวง
ความหลอกลวงล้วนหลอนทั่วทั้งตัวเมือง

ตึกสูงใหญ่ยอดชูชันถึงชั้นฟ้า
แลรถราล้มหลามคำรามเครื่อง
เสียงกระหึ่มฝุ่นควันฝ้านัยน์ตาเคือง
ค่ำคืนเรืองหลอดไฟฟ้าบ้าเล่นไฟ


บ้างรีบเร่งทำงานจนหามรุ่ง
บ้างก็มุ่งแสวงอำนาจให้บาทใหญ่
ลูกหลานถูกทิ้งขว้างเหมือนร้างไกล
เงินทองไซร้สิ่งสอพลอหล่อเลี้ยงกาย

ผู้มีอัฐถูกนับถือคือพระเจ้า
สั่งซื้อข้าวของสิ่งใดได้ดังหมาย
ต่างละโมบโลภริญำ*ศีลธรรมวาย
บ้างยอมขายแม้ศักดิ์ศรีชีวีตน


แบ่งผักฝ่ายรวมพลังไล่ให้อนาถ
จ้องพิฆาตทำลายล้างอ้างฉ้อฉล
เงินเป็นใหญ่ไร้คุณธรรมนำกมล
ล้วนวกวนก่อบาปกรรมย่ำยีกัน

คนจนดั่งนายวรุณฤๅอุ่นสุข
แค่ไม่ทุกข์เพียงวันใดใช่คือฝัน
จะกินอิ่มนอนอุ่นได้อย่างไรกัน
เพราะนับวันเงินร่อยหลอไม่พอกิน


อุตส่าห์สอบเอนทรานซ์แล้วติดแถวหน้า
เข้ามหาวิทยาลัยได้เรียนศิลป์
ลูกชาวนาสามัญชนจนติดดิน
ต้องโผผินจากบ้านนามาอยู่กรุง

พ่อก็แก่แม่ก็เฒ่าเจ้าคงเห็น
อยากจะเป็นนายช่างศิลป์ตามจินต์มุ่ง
ต้องไขว่คว้าสองมือหาสองขาพยุง
ถึงไต่รุ้งสอยตะวันไม่ครั่นคราม

All Blog