ไม่มีที่ว่างสำหรับแก ไอ้สิ่งที่เรียกว่า ความเหงา
ความเหงามาหาผมเมื่อวาน
มันนั่งรถไฟฟ้ามา
.............
มันมาตอนคนรักจากไป
เธอไปด้วยรถอาไรไม่ยักบอก
............
เบื่อๆอยากๆ
อยากๆเบื่อๆ
ความรัก กะ ความเหงา
............
ลองทำหลายวิธีแล้ว
สั่งโออิชิมาทานก็ไม่หาย
เติมเบียร์ไปสองกาป๋องก็ไม่หาย
นอนพลิกไปพลิกมาก็ไม่หาย
เปิดเนตดูก็ไม่หาย
เดินไปเดินมาก็ไม่หาย
เอามือคลำดูยังอยู่เลย
ไอ้เจ้าความเหงานี่
มันแอบเกาะอยู่ตรง
เอ้อ ตรง
เยื้องๆพุงไปหน่อย
ประมาณว่าไม่ถึงคืบ
.....
อย่าคิดมาก
ก็...
..............
ฝั่งซ้ายของหัวใจ ไง
ห้องที่มันเต้นกาดึ๊บๆ
เต้นสามสี่ที กระซิบที
.............
มันกระซิบว่า
.............
เอาเบียร์มาอีกกาป๋อง
ความเหงาไม่เคยปรานีใคร
เข้าจายนะตัวเอง
............
คิดถึงจึงมาหา อีกแระ
ความเหงามันว่า
...........
มาบ่อยจังวุ้ย
เบื่อหน้าแล้ว
ผมต่อว่ามัน
..........
มาทีไรได้เบียร์กินนี่หว่า
เลยมาบ่อย
ความเหงาว่า
.........
เออ คราวหน้ากินไวน์ดีก่า
อย่ามากวนใจ
จาชวนเพื่อนในบล็อกมาดื่มด้วย
สองคนขึ้นไปก็พอแล้น
จะได้ไม่มีที่ว่างสำหรับแก
ไอ้สิ่งที่เรียกว่า ความเหงา เข้าจ๋าย
..............



Create Date : 04 สิงหาคม 2548
Last Update : 4 สิงหาคม 2548 22:29:30 น.
Counter : 198 Pageviews.

15 comments
  
สวัสดีค่ะ เห็นชื่ออัพบล๊อกรีบคลิกมา

คนที่รักเป็นยังไงบ้างคะ ออกจากโรงพยาบาลหรือยัง แบมเป็นห่วงนะคะ

รอมาอัพบล๊อกแบมจะได้รู้ข่าว

ขอให้สุขภาพแข็งแรงไวๆๆนะคะ
โดย: yadegari วันที่: 5 สิงหาคม 2548 เวลา:1:02:44 น.
  
ชิ้วๆๆ มาช่วยขับความเหงาค่ะ
โดย: สายลมโชยเอื่อย วันที่: 5 สิงหาคม 2548 เวลา:8:02:34 น.
  
มันมาเยี่ยมบ่อยๆๆ เหมือนกันค่ะ แต่มาทีไรไม่ได้กินเบียร์หรอก เพราะกินม่ายเป็น... มันมาทีไรได้แต่กินน้ำตา เอิ๊กๆๆๆ จ๋มๆๆๆๆ อยู่กับมันเป็นเพื่อนกันบ่อยๆ เดี๋ยวก็ชินค่ะ...แล้วจะขาดมันไม่ได้นา
โดย: Hachimitsu วันที่: 5 สิงหาคม 2548 เวลา:11:05:49 น.
  
เขียนได้น่ารักดีค่ะ
เดี๋ยวนี้ความเหงามันนั่งรถไฟฟ้ามาแล้ว!

ไม่ยอมให้ความเหงาเข้ามาในชีวิต
ก็ดีแล้วค่ะ
แต่ความเหงาจะอยู่หรือจะไป
มันอยู่ที่ใจเราเองนะคะ
โดย: ป้าติ๋ว (nature-delight ) วันที่: 5 สิงหาคม 2548 เวลา:12:09:42 น.
  


ขอให้หายป่วยไวๆๆนะคะ เป็นห่วงค่ะ

โดย: yadegari วันที่: 5 สิงหาคม 2548 เวลา:15:07:59 น.
  
เก็บความเหงาอยู่ข้างใน
เก็บความจริงใจมาฝาก
หากว่าไม่ลำบาก
ช่วยรับฝากหน่อยนะคนดี

โดย: กีวี่สีฟ้า วันที่: 5 สิงหาคม 2548 เวลา:15:42:28 น.
  
ลองหลับตาเเล้วนอนฟังเพลงเบาๆดูสิครับ รึไม่ก็เอาเรื่องความเหงาความไรนี่มาเป็นตัวช่วยในการเขียนหนังสือไปเลย มันมีประโยชน์มากนะครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ
โดย: shikak วันที่: 6 สิงหาคม 2548 เวลา:0:26:23 น.
  
สวัสดีค่ะ คนที่รัก เป็นยังไงบ้างคะ ออกจากโรงพยาบาลหรือยัง

เป็นห่วงค่ะ หายป่วยไวๆๆนะคะ

คนเฝ้าก็อย่าเป็นอะไรนะคะ พักผ่อนๆๆๆบ้างค่ะ

คิดถึงค่ะ
โดย: yadegari วันที่: 6 สิงหาคม 2548 เวลา:16:58:24 น.
  
คือพอดี...แวะมาทำธุระ แถวๆนี้น่ะค่ะ เห็นประตูเจ้าของบ้านปิด ลองใช้มือเคาะๆ ดู เอ่...ไม่ไม่ใครอยู่นี่น่า

ทำไงดีล่ะ??

อ้อ..ฝากข้อความไว้ดีกว่า...

"โอ้โห เดี๋ยวนี้มีเพื่อนบ้านเยอะแยะ เลยนะค่ะ คงไม่เหงาแล้วมั้งค่ะ"
โดย: meanjaa IP: 210.86.143.233 วันที่: 7 สิงหาคม 2548 เวลา:17:29:09 น.
  
หากเราหัวเราะ โลกจะหัวเราะกับเรา
หากเราเหงา เราจะเหงาอยู่คนเดียว
ภาพสวย บล๊อคใสค่ะ
โดย: Sandsea วันที่: 8 สิงหาคม 2548 เวลา:9:25:53 น.
  
ขอกราบเรียนเชิญ ไปแต่งกลอน เป๊าะๆ ให้แม่โสม อีกสักเตื๊อ บ่ได้ก๊า

กลอนของท่าน ไพเราะจ๊าดนัก เจ้า

เชิญไปแอ่ว พระพุทธบาทสี่ฮอย

แล อิอิ แม่โสม แอบร้องเพลงในบ๊อกโตย

อยากโชว์อ่ะกะเจ้า
โดย: โสมรัศมี IP: 202.176.106.46 วันที่: 8 สิงหาคม 2548 เวลา:21:12:19 น.
  
เอ๊ะ ทำไมชื่อเราไม่ขึ้น งั้นจึ่งนำลิงค์มาให้กะเจ้า ขอบใจแต้ๆเจ้า

http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=fairyanne&date=22-06-2005&group=14&blog=1
โดย: โสมรัศมี IP: 202.176.106.46 วันที่: 8 สิงหาคม 2548 เวลา:21:13:47 น.
  
ไม่สบายหายหรือยังคะ

แอบมาถามข่าวคราวค่ะ
โดย: yadegari วันที่: 17 สิงหาคม 2548 เวลา:19:06:45 น.
  
แวะมาเยี่ยมจ๊า บายดีปะ คิดถึงน๊า
โดย: กีวี่สีฟ้า วันที่: 18 สิงหาคม 2548 เวลา:13:08:32 น.
  
แวะมาทักทายค่ะ ยังไม่อัพบล็อกเหรอคะ
รอชมเรื่องดีๆ ภาพสวยๆ อยู่ค่ะ
โดย: ป้าติ๋ว (nature-delight ) วันที่: 19 สิงหาคม 2548 เวลา:14:50:56 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

วรุณนฤมล
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ชายหนุ่มนี้นามวรุณบุญคงน้อย
อายุด้อยต้อยต่ำไม่เดียงสา
รักศาสตร์ศิลป์จึงซมซานจากบ้านนา
ระเห็จมาเมืองกรุงมุ่งสร้างตัว


จิตพาล่องลอยย้อนไกลใจจึงเห็น
อดีตเช่นรอยกระทำทั้งดีชั่ว
สนุกเศร้าวาบหวิวบ้าโกรธกล้ากลัว
บาปพันพัวบุญนฤมิตอดีตตน

ให้คำนึงถึงสายลมโบกโชยเอื่อย
ธารเลาะเลื้อยริมชายป่าในหน้าฝน
มัจฉาน้อยเวียนแหวกว่ายเริงสายชล
ใบไม้หล่นรกราวป่าหญ้าขจี


บึงบัวบานชวนบินร่อนภมรภู่
ฝนพร่างพรูฟ้าสว่างพราวพร่างสี
ปทุมขาวแซมดอกม่วงชมพูมี
รื่นฤดีแดดรอนลับนกกลับรัง

กึ่งราตรีหอมลอยลมชมกลิ่นแก้ว
ปีบร่วงแล้วกลีบรำเพยพระพายสั่ง
หรีดเรไรพงไพรร้องก้องผาดัง
น้ำค้างหลั่งหมอกลอยโรยโปรยโพยม


แสนอาลัยในชีวิตคนชายป่า
นอนมองฟ้านับดวงดาวสกาวโสม
หนาวแต่นอกอุ่นทรวงในใจประโลม
เหมือนอาจโน้มวิมานฟ้าลงมาครอง

สมเพชใจย้ายเข้ากรุงมาตกอับ
หอพักคับแคบขัดเหมือนยัดกล่อง
อบอ้าวกายคล้ายอั้งโล่เสโทนอง
มองฝาห้องต้องคุมขังวังเวงทรวง


นี่หรือคือเวียงชั้นฟ้ามหาเขต
แดนอมเรศเจริญเฟื่องเรียกเมืองหลวง
คนแออัดแต่ส่วนใหญ่หัวใจกลวง
ความหลอกลวงล้วนหลอนทั่วทั้งตัวเมือง

ตึกสูงใหญ่ยอดชูชันถึงชั้นฟ้า
แลรถราล้มหลามคำรามเครื่อง
เสียงกระหึ่มฝุ่นควันฝ้านัยน์ตาเคือง
ค่ำคืนเรืองหลอดไฟฟ้าบ้าเล่นไฟ


บ้างรีบเร่งทำงานจนหามรุ่ง
บ้างก็มุ่งแสวงอำนาจให้บาทใหญ่
ลูกหลานถูกทิ้งขว้างเหมือนร้างไกล
เงินทองไซร้สิ่งสอพลอหล่อเลี้ยงกาย

ผู้มีอัฐถูกนับถือคือพระเจ้า
สั่งซื้อข้าวของสิ่งใดได้ดังหมาย
ต่างละโมบโลภริญำ*ศีลธรรมวาย
บ้างยอมขายแม้ศักดิ์ศรีชีวีตน


แบ่งผักฝ่ายรวมพลังไล่ให้อนาถ
จ้องพิฆาตทำลายล้างอ้างฉ้อฉล
เงินเป็นใหญ่ไร้คุณธรรมนำกมล
ล้วนวกวนก่อบาปกรรมย่ำยีกัน

คนจนดั่งนายวรุณฤๅอุ่นสุข
แค่ไม่ทุกข์เพียงวันใดใช่คือฝัน
จะกินอิ่มนอนอุ่นได้อย่างไรกัน
เพราะนับวันเงินร่อยหลอไม่พอกิน


อุตส่าห์สอบเอนทรานซ์แล้วติดแถวหน้า
เข้ามหาวิทยาลัยได้เรียนศิลป์
ลูกชาวนาสามัญชนจนติดดิน
ต้องโผผินจากบ้านนามาอยู่กรุง

พ่อก็แก่แม่ก็เฒ่าเจ้าคงเห็น
อยากจะเป็นนายช่างศิลป์ตามจินต์มุ่ง
ต้องไขว่คว้าสองมือหาสองขาพยุง
ถึงไต่รุ้งสอยตะวันไม่ครั่นคราม

All Blog