GRANDMOM'S LIFE

วันจัน
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




อดีต ครูระดับประถมศึกษา 12 ปี ข้ามขั้นมาเป็นครูระดับอุดมศึกษา 29 ปี ปัจจุบัน เป็นผู้เกษียณ อายุราชการ ปีที่ 7

งานหลัก เป็นผู้อำนวยการดูแลแม่อายุ 90 ปี
งานรอง เล่นเกม เล่นกับสัตว์เลี้ยง เดินดูต้นไม้ อ่าน เขียน ทำงานบ้าน ดูหนัง ไปให้คนอื่นนวดตัว ไปนั่งเล่นร้านกาแฟลูกชาย นัดเพื่อนเก่า/ลูกศิษย์เก่ากินข้าว ดูแลสวนกล้วยและต้นไม้อื่นๆตามใจที่อยากปลูก
งาน พิเศษ ช่วยดูแลหลานชายและหลานสาว(ตามที่มีโอกาสไปเยี่ยมเยียนที่บ้านเขา)
ผลงานดีเด่น มีสามี1 คน และลูกชาย 1 คน ลูกสาว 2 คน
และหลานชาย 2 คน หลานสาว 2คน
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add วันจัน's blog to your web]
Links
 

 

ดอกไม้บานเดือนกันยา 53

บันทึกเดือนกันยา 53 ไม่มีอะไรจะชื่นฉ่ำใจเท่ากับดอกไม้บาน ในหัวใจ

สายโลหิต ตัวน้อยๆ เติบโตรู้ความมากขึ้น คนในครอบครัว มีเรื่องราวพูดคุยกันมากขึ้นเกี่ยวกับเด็กชายศิลาดล และเด็กหญิงนรดี

เดือนนี้พี่มะเดี่ยวครบ 9 เดือน และน้องดีใจก็ครบ 7 เดือน ทั้งคู่มีพัฒนาการทัดเทียมกันตามอายุ แต่ 2 คน ฟันซี่ล่างขึ้นพร้อมๆกัน
และที่เหมือนกันมากคือผมเส้นบางละเอียด และน้ำหนักเกือบตกเกณฑ์

แม่ใหญ่ปลอบใจว่า เอาผอมแต่แข็งแรงไว้ก่อน


พี่มะเดี่ยวชอบเที่ยว ไปไกลถึงปักกิ่ง


หนำซ้ำขากลับยังกตัญญูกะพ่อแม่ เกิดเหตุขัดข้องทางเทคนิค ที่นั่งที่จองเต็ม เลยได้เลื่อนไปนั่งชั้นบิสิเนส พ่อกะแม่บอกเอ่อ ...ได้นั่งเพราะลุกแท้ๆ


น้องดีก็น่ารัก น่าทะเล้น ชุดนี้ครบ 6 เดือน







นางแบบเล่นน้ำแบบพี่เดี่ยว แต่น้องดีเล่นในอ่างนะคะ




 

Create Date : 19 กันยายน 2553    
Last Update : 19 กันยายน 2553 16:43:18 น.
Counter : 312 Pageviews.  

๖ เดือนผ่านไป...ไวแต๊ๆ

เกือบเดือนที่กลับมาอยู่บ้าน มันขี้เกียจเพิ่มขึ้น ทำตัวอืดอาดไร้สาระ เอ้า!!!บ่นเข้าไป

วันนี้ เด็กชายศิลาดล อายุครบ ๖ เดือนเต็ม

วันนี้แม่เค้าพาไปหาหมอฉีดยาครบ ๖ เดือนด้วย แม่แอ้มส่งสไกป์มาให้ทักทายกะแม่ใหญ่เจ้าก็โย้ตัวอวด ยันเข่ายันมือเดิน ๔ ขาแล้ว
สิ่งที่มะเดี่ยวทำเมื่อพบกันในโปรแกรมสไกป์คือยิ้มเท่ๆ ตามที่แม่ใหญ่ขอ มะเดี่ยวจัดให้ตั้งแต่ยังไม่ ๔ เดือนดี ยิ่งเดี๋ยวนี้เห็นหน้าปุ๊บมันหัวเราะ แม่ใหญ่ก็บอกว่าเอาแค่ยิ้ม เท่..เท่ ไม่เอาหัวเราะ ฮา...

ภายในเดือนนี้คงเริ่มคลานแบบหน้าคว่ำคะมำหงายกันละ

ภาพนี้เป็นชุด .... เมื่อมะเดี่ยวมาเที่ยวพิษณุโลกวันวิสาขบูชา...

คน๔ รุ่น


อย่ายกผมสูงนักคร้าบหง่อม เดี่ยวกลัวตก


คุยกะแม่ใหญ่สนุกดี


แม่ใหญ่เดี่ยวรักพี่มิด้วยนะ


เดี๋ยวเดี่ยวจะให้พี่มิยืมเล่นนะ


ไปหาลุงโอมกะป้าเก๋ก่อนนะ


เอ้าตากะแม่ใหญ่เรียกอีกละ (ชักเหนื่อย)

แน่ะ พ่อกะแม่ก้เรียกด้วย ...เดี่ยวเหนื่อยแล้วคร้าบบ


พี่ม่อนมาทักทายก่อนมะเดี่ยวกลับเหรอ


ดึกแล้ว แต่แม่ใหญ่ก็เล่าเรื่องทันวันครบรอบ ๖ เดือนของเดี่ยวนะ
อย่าลืมยิ้มเท่ๆ ให้แม่ใหญ่เป็นรางวัล

พรุ่งนี้แม่ใหญ่จะไปหา เราจะฟัดกันๆๆ




 

Create Date : 15 มิถุนายน 2553    
Last Update : 15 มิถุนายน 2553 23:30:54 น.
Counter : 300 Pageviews.  

80 วัน ฉันและเธอ

80 วัน ตั้งแต่น้องดีเกิด เราอยู่ด้วยกันมาตลอด ไปไหนก็กะเตงกันไปกะแม่อ๊อฟ
วันนี้น้องดีใจ เริ่มไปเดย์แคร์วันแรก แม่อ๊อฟมันเศร้าซึมยิ่งกว่าวันที่จะจากแม่ใหญ่มาอยู่อเมริกากับพ่อบาร์ตซะอีก เหอๆๆๆหัวเราะปนน้ำตา.......

เราก็สุดห่วง แต่ก็นั่นแหละนะ ชีวิตมันต้องดำเนินต่อไป แม่ใหญ่ก็อยากจะอยู่กะน้องดีนานๆจนกว่าจะโต แต่มาคิดดู แม้ว่าหลานจะโตมากเท่าไรความห่วงใยก็จะย้ายสถานะไปเรื่อยๆ

วันนี้อยู่กะตา ๒ คน อ่านหนังสือ เบื่อก็เปลี่ยนไปถักหมวกไหมพรมเป็นใบที่ ๒ หันมาดูละครจากYoutupe เล่นเกม เปิดรูปน้องดีดูเลยมาไล่เรียง ร้อยเรื่องเป็นภาพ จะอัพบล็อกที่แห้งค้างเดือนมานานแล้ว


บ้านน้องดี
ดอกไม้บานรอบบ้านน้องดี


นี่ก็บาน

นี่บานด้วย



เมื่อน้องดีเกือบครบ ๑ เดือน มีโอกาสไปร่วมงานแต่งงานน้องชายบาร์ต คืออา Reid ของน้องดีที่เมือง Warm Springs Georgia ระหว่างวันที่๑๗-๒๐ มีนา
เราเดินทางกันโดยรถยนต์ สิริรวม๘ ชั่วโมงเศษ ปกติจะ ๖ ชั่วโมง แต่มีแวะพักให้น้องดีเปลี่ยนผ้าอ้อม และกินนมอีกเป็นระยะ
น้องดีเป็นเด็กเก่งมาก ไม่งอแงระหว่างเดินทาง

เราไปกัน๓ คืน ๔ วัน เพราะงานแต่งของฝรั่งนี่ใครว่าสบายรวบรัด ฉันไม่เชื่อหรอก เค้าจัดเต็มรูปแบบ
โอ้ยยยย.... เฉพาะกินปาร์ตี้ ก็ ๓ มื้อใหญ่ๆ ต้องแต่งกายประณีต หน่อย ๓ ชุดเลยฉัน มีเลี้ยงเฉพาะผู้หญิง (กลุ่มผู้ชายก้แยกไปจัดเลี้ยงต่างหาก)เลี้ยงเฉพาะญาติสนิท และเลี้ยงฉลองอย่างเป็นทางการในวันแต่ง เมื่อยหน้าเล็กน้อย เจ้าสาวสวย พ่อแม่เจ้าสาวน่ารัก ทักทายและเยินยอชื่นชมอ๊อฟ ประมาณว่า ได้เป็น in-low ด้วยกัน แต่เราก็อดหน้าบานไม่ได้เพราะเค้าชมลูกสาวเรา






น้องดีก็รู้ความขึ้นทุกวัน


พอเข้าเดือนเมษา ๑๔-๑๖ บาร์ตต้องไปประชุมงานที่ Washington D.C. ๒ วัน อ๊อฟก็ถือโอกาสไปทำพาสปอร์ตไทยเล่มใหม่ที่กงสุล เลยพาน้องดีกะแม่ใหญ่ไปด้วย ไปพักบ้านเพื่อนบาร์ตเพราะถือโอกาสเอาน้องดีไปให้เค้าชื่นชม บ้านนี้มีแต่ลูกชาย ๒ คน เลยเอาลูกสาวน้อยไปอ่อย....

ระหว่างบาร์ตประชุมและทำธุระของอ๊อฟเสร็จ ก็พากันขับรถเที่ยวได้เล็กน้อย เพราะส่วนใหญ่เคยมาเที่ยวเมื่อ ๘ ปีที่แล้ว แต่คราวนี้รู้สึกว่ารถเยอะขึ้นตามประสาเมืองใหญ่ ไปคราวที่แล้วขึ้นรถไฟใต้ดินเป็นหลัก แต่คราวนี้น้องดีไปด้วย หมดสิทธิ์ .....ต้องนั่งรถยนต์อย่างเดียว หมดธุระก็ตะเวนกินอาหารไทย และหาซื้อของกินไทยกลับบ้าน

ไปเมืองใหญ่ สิ่งที่ขาดไม่ได้คือคูเลอร์ใบใหญ่ใส่อาหาร(เอเชีย)ไทยแบบทั้งสด และแห้งกลับบ้าน






ถ้ารถติดไฟแดงในเมืองใหญ่ น้องดีจะร้องไห้ทันที แต่ถ้าขึ้นไฮเวย์แล้วก็จะชอบ ไม่งอแง



พอวันจันทร์ที่ ๒๖ เมษา เรากะอ๊อฟก็พาน้องดีไปรับตาจ๋า ที่สนามบิน ฮ่าๆๆๆ มัวโอ้เอ้หาของกิน มารับตาช้า ตายืนเกาะกระเป๋ารอที่ทางออกริมถนนแล่ว น่าสงสาร....แต่ตาก็ดู happy กับการเดินทางดี เพราะตาบอกว่ามีแรงจูงใจ ที่จะได้มาเจอลูกสาวกะหลานสาว (เมียไม่ค่อยจะเกี่ยวเท่าไร...ฮา..)

ยิ้มรับตาจ๋าทันที


เธอช่างคุยเมื่อารมณ์ดี


นี่พอพ่อตามาอยู่ด้วยลุกเขยก็ทำอาหารประเคนทุกวันเสาร์อาทิตย์ พ่อตาก็อาสา ขับรถตัดหญ้าให้ ฮา....



วันหยุดของอ๊อฟบางวัน ก็พาพ่อกะแม่และน้องดีไปเที่ยวใกล้ๆ ที่Grandfather Mountain



เมื่อวันแม่ของอเมริกา ๙ พค. ลูกเขยเขียนการ์ดขอบคุณ และทำอาหารพิเศษให้กิน คือหมูบาบีคิวรมควัน และซินิมอนโรล





แถมรูปเด็กช่างฉอเลาะ





อีก ๗ วันจะกลับบ้านเมืองไทยใหญ่อุดม ดินดีสมเป็นนาสวน เพื่อนรักเราชักชวน ร่วมช่วยกัน มุ่งมั่นทำ......เฮ้ยยยนึกไม่ออกว่าอะไรต่อแล้วใครก็ได้ช่วยที............

ทำเป็นรื่นเริงแต่เศร้าแกมเพราะคงคิดถึงน้องคนสวยนี่จังเลย




 

Create Date : 11 พฤษภาคม 2553    
Last Update : 11 พฤษภาคม 2553 10:19:45 น.
Counter : 362 Pageviews.  

๑๐+๑๕ = สุขใจ

วันนี้มาอยู่บ้านลูกสาวที่ เมือง Hickory NC ได้ ๒๕ วันแล้ว

เมื่อ ๑๐วันแรก ก็มีโอกาสกระเตงออกไปข้างนอกบ้านกะลูกสาว ที่ท้องโย้มากแล้ว เพื่อไปหาของสด ของแห้ง มาเก็บไว้รอวันระทึกใจ และบางวันของช่วง นั้น ธรรมชาติก็แปรปรวน บางวันหิมะตก บางวันฝนตก บางวันแดดออก บางวันลมแรง และบางวัน ฝนน้ำแข็งตก (ตกลงครบ ๑๐ วันยังเนี่ย)

กิจวัตรของแต่ละวัน คือ เช้าออกมาเปิดคอมส่วนตัวที่อุตส่าห์หอบหิ้วมาด้วย แล้วเดินไปชงกาแฟ หาอาหารเช้ากิน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นขนมปัง นานาประเภทแตกต่างกันไปแต่ละวัน
(ที่ชอบมากได้แก่ขนมปังกระเทียม ที่ซื้อมาทีท่อนยาวเกือบเท่าแขน แล้วหั่นปิ้งกินกะกาแฟบ้าง กินกะสลัดหมูอบบ้าง อร่อยมาก อยากให้โอมทำขายจัง แม่จะได้พลอยกินด้วยบ่อยๆ แต่ถ้าบ่อยก็คงเบื่อเสียก่อนแน่แท้)

กลับมานั่งจ้องจอคอม ว่ามีใครในเมืองไทยออนไลน์บ้าง พลางก็กินอาหารเช้าไป ชิวชิว ..... เอาหนังสือนิยายไทยของลูกสาว ที่เค้าสะสมไว้เมื่อเวลากลับไปไทยทีก็ขนมามากมาย เอามาอ่านสลับ ด้วย และบางทีก็หันไปหารายการไทยๆดูจากยูทูป.... มีความสุขเจรงๆๆๆๆ

พอสายๆ ก็ทำอาหาร "ไทย" สิคะ เวลาทำอาหารที่นี่ก็ต้องวางแผนว่าจะทำอะไรบ้าง ทำทีละหลายอย่างอยู่ เพราะหม้อไหเตาตู้ จะได้คว้า และเมื่อเสร็จก็ล้างเก็บงำทำเสียทีเดียว กินไปได้หลายมื้ออยู่

ยกตัวอย่างเช่น เปิดกะทิ ๑ กระป๋องก็ต้องเอามาทำฉู่ฉี่ปลาแซลมอน แล้วที่เหลืออีกค่อนข้างเยอะ ก็เอาไปทำต้มข่าไก่ใส่เห็ด และกระหล่ำปลี

บางครั้ง ลูกสาว ลูกเขยก็ทำอาหารบ้านเค้าสลับให้เรากินบ้าง อร่อยจัง ตังก็ไม่ต้องจ่าย.........

แต่เราก็เป็นคนดีอยู่อย่าง (ความจริงดีหลายอย่าง จริงๆนะ) ที่ที่เขียนตรงนี้จะบอกว่าดี ที่เป็นคน ไม่ค่อยสนิทกับความเหงา ที่หนุ่มสาวๆ เค้าเป็นกัน ทั้งๆที่ เมื่ออยู่วัยสาวก็เหงาไม่ค่อยเป็น ชอบอยู่เงียบๆ อ่านหนังสือ ฟังเพลง ดูทีวี เก็บของ จัดตู้ ๆๆๆๆตู้หลายอย่าง เสื้อผ้า หนังสือ จานชาม ของที่ระลึก ยิ่งเดี๋ยวนี้มีท่องโลกกว้างด้วยอินเทอร์ก็ไม่ต้องรู้จักกันใหญ่เลยกะความเหงามันคืออะไร

และอีกอย่าง (ที่นึกได้) คือกินอาหารซ้ำๆได้ กินอาหารได้หลายประเภท ไม่ค่อยโหยหาอาทรมาก เคยมีเพื่อนคนนึงไปเที่ยวต่างประเทศด้วยกัน ไม่ถึง ๑๐ วัน แต่ปวดหัวเกือบทุกวัน เพราะไม่ได้กินส้มตำ ฮา..... อันที่จริง อิฉันก็ช็อปชอบส้มตำเนี่ย แต่ก็นะ จะไปนึกถึงทำไม ฮ่า.....น้ำยายหยัย...เห็นมะบอกแล้วอย่านึกถึงมานนนน......

บางวันที่มาอยู่นี่คึกจัดมาก อ๊อฟซื้อเครื่องเครามาให้ทำขนมจีนน้ำยาทูน่า โอ้ววววว...อยู่บ้านอิฉันไม่เคยทำ เพราะออกจากบ้าน ไม่ถึง ๕ นาทีก็ได้กินแล่ว...ตื่นเต้นมาก ได้กินขนมจีนน้ำยา ที่ทำเองเมื่อมาอยู่ต่างประเทศ จำได้แต่เมื่อสัก ๕๐ปีเคยแต่เผาแป้งจี่กินข้างเตาไฟ เมื่อพวกผู้ใหญ่ทำขนมจีนกันตามฤดูกาลงานบุญแบบไทยๆ

แต่อิฉันก็ไม่ได้นั่งกินๆนอนๆ ให้เปลืองขนมปังเค้าหรอกนะคะ บางวันอิฉันเมื่อยล้ากับการนั่งหน้าคอมกะอ่านหนังสือมากๆ อิฉันก็ลุกไปหยิบไม้กวาด กวาดพื้นดูดฝุ่น ปัดฝุ่น ไปเรื่อย บ้านเรือนเค้าไม่มีฝุ่นมาใกล้กรายเหมือนบ้านเรานี่คะ มันจะกรายได้ไงบ้านปิดซะสนิท อยู่กะฮีตเตอร์ มา ๒๕ วันแล้วเนี่ย นอกจากนั้นก็ซักผ้าของตัวเองอาทิตย์ละครั้ง


พอ ๑๐ วันต่อมา หลานน้อยหอยหลอด คลอดออกมาชมโลก อิฉันก็เพิ่มงานอีก ๒ อย่าง คือนั่งเฝ้าเปลหลานสาว แล้วคอยแอบหอมแก้มบ้างเป็นระยะๆ แอบถ่ายรูปเล่นหลายๆท่า พอเธอตื่นมาออดแอด ๆ ก็คอยเปิดดูว่าผ้าอ้อมมีเส้นสีฟ้าหรือยัง คืออิฉันก็บ้านน๊อกบ้านนอก นี่แหละค่ะ ผ้าอ้อมนี่นะคะมีเส้นสีเหลืองจางๆอยู่ด้านนอก ถ้ามีสิ่งแปลกปลอมไม่ว่าจะเป็นฉี่หรืออึ เส้นสีเหลืองนี้ก็จะกลายมาเป็นสีฟ้าให้เราเห็นด้านนอก โดยไม่ต้องไปเปิดแหวกดูให้เสียเวลามากนัก
เฮ้อ ...เป็นประสบการณ์ที่น่าตื่นตาตื่นใจของคนแก่อย่างอิฉันเหลือเกินค่ะ






ส่วนใหญ่ตอนเช้า หลังจากน้องดีกินนมรอบเช้ามืด สัก๖ โมงเช้า เราก็จะรับน้องดี ออกมานอนในเปลข้างนอกห้องแม่เขา แล้วให้อ๊อฟได้นอนต่ออีกสักพัก ระหว่างนี้ ถ้าน้องดีตื่นมาออดๆแอดๆ เราก็จะอุ้มเดินไปมาและคุยด้วย และเป็นเวลาตรงกับไทยสัก สองสามทุ่ม คุณตาก็จะมา สไกป์ เพื่อถ่ายทอดสดกะหลานดีใจ ให้ชุ่มชื่นหัวใจคนแก่สักหน่อย บางทีก็ถ่ายทอดสด กะพี่มะเดี่ยวและป้าแอ้ม ที่กรุงเทพฯ เพื่อให้หายคิดถึงกัน โอ้วววว.....ขอบคุณโลกอินเทอร์เน็ทเหลือเกิน ไม่นึกว่าจะมีวาสนาได้พบเห็นสิ่งมหัศจรรย์แบบนี้




วันนี้น้องดี อายุได้ ๑๕ วันเต็มแล้ว น้องดีไม่ค่อยงอแงเท่าไร ยกเว้นบางวันหรือบางคืน อาจจะมีแก๊สในกระเพาะมากไปหน่อยเธอก็จะงอแงเอาเรื่องอยู่ แต่ก็ปลอบใจทั้งพ่อแม่และลูก เห่กล่อมกันไป

วันนี้วันเสาร์ ให้โอกาสพ่อแม่น้องดีไปเดทกัน ๒ ต่อ ๒ ไปดูหนัง กินอาหารนอกบ้าน แม่ใหญ่ก็ดูแลน้องดีอยู่บ้าน ฮ่ะ ๆไม่เป็นไรเลย ขอให้มีนมให้หลานกินซะอย่าง ชิว..ชิว..




 

Create Date : 07 มีนาคม 2553    
Last Update : 7 มีนาคม 2553 8:56:26 น.
Counter : 357 Pageviews.  

ปีแรกที่จากกัน ฉันและเธอ

หลงเข้ามาอ่านแล้วจะขำหรือเศร้า หรือสมเพท ก็ไม่ว่ากันค่ะ

เป็นอย่างที่ว่าจริงๆนะคะ ปีนี้เป็นปีแรก ที่อิฉันกะสามีไม่ได้อยู่ด้วยกันในวันสำคัญของเรา วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงาน ปีที่ ๔๑ อิฉันจากบ้านข้ามโลกมาอยู่กะหลานสาวคนสวย แทนที่จะอยู่กะตาที่บ้าน

แต่เราก็ยังคุยข้ามโลก โดยโปรแกรม Skype คำแรกที่ถามคือ วันนี้ใส่บาตรหรือเปล่าคุณตา ทำอ้ำอึ้ง ว่าใส่ แต่เอาเงินไปใส่ตู้ในวิหารหลวงพ่อ
เพราะโดยปกติ เราจะลุกใส่บาตรตอนเช้า แล้วไหว้พระที่บ้าน จากนั้นตาก็เล่าเรื่องเมืองไทยให้ฟังโน่นนี่ แล้วก็ถามถึงน้องดี สักพักก็บอกว่าง่วงละจะไปนอน

ปีนี้เราเห็นว่าเป็นวันพิเศษ เพราะปีนี้ตรงกับวัน มาฆบูชา ส่วนเราก็ได้แต่สวดมนต์อยู่อีกซีกโลกนึง

เคยอ่านกระทู้ในพันทิบว่า ไปนอนตามต่างบ้านต่างเมืองอีกซีกโลกนึงสวดมนต์แล้วใครจะรับรู้ไหม ฮ่าๆๆๆๆ อ่านแล้วขำ พอเราสวดมนต์เสร็จก็ขำอยู่เหมือนกันว่าใครจะรับรู้เรื่องเราไหม แต่อิฉันก็สบายใจแหละค่ะ ที่ได้ทำสิ่งนี้

ความจริงอิฉันก็ไม่ใช่คนแก่เคร่งครัดกับธรรมะ เท่าไรหรอกค่ะ แต่อิฉันก็จะสวดมนต์(จากหนังสือ ) ในวันสำคัญต่างๆ ของชาติ และวันสำคัญของครอบครัวเราเอง เมื่อสวดมนต์แล้วก็ขออโหสิกรรมกะเจ้ากรรมนายเวร ขอให้ท่านเป็นสุข อย่างถือโทษโกรธเคืองเวรกรรมที่เคยมีต่อกันเลย กุศลผลบุญที่ข้าพเจ้าทำมาก็ขออุทิศให้ด้วยความเต็มใจ

เดี๋ยวจะหมดเวลาของวันดีของอิฉันซะก่อน

สุขสันต์วันแห่งครอบครัว ของอิฉันเองค่ะ ปีนี้ได้ของขวัญ คือคนสำคัญ ทั้งชายเดี่ยวกะหญิงดี




 

Create Date : 28 กุมภาพันธ์ 2553    
Last Update : 28 กุมภาพันธ์ 2553 23:59:57 น.
Counter : 248 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.