VUW - Victoria University of Wellington, New Zealand
Group Blog
 
All Blogs
 

มองหลากมุม AEC

มอหลากมุม AEC

โดย พันเอก ศนิโรจน์ ธรรมยศ

ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เส้นทางนักขาย เดือนมกราคม พ.ศ.2556

(สงวนลิขสิทธิ์ตามกฏหมาย ให้ใช้เพื่อการศึกษา ห้ามทำซ้ำเพื่อการพาณิชย์)


สิ่งที่ผู้คนสนใจสอบถามกันมากก็คือเมื่อมีการรวมตัวเป็นประชาคมอาเซียนหรือASEANCommunity โดยเฉพาะในส่วนของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนหรือ AEC: ASEAN Economic Community เราจะมีผลได้หรือผลเสียอย่างไรเพราะเท่าที่ติดตามข่าวสารมากส่วนใหญ่ก็จะพูดถึงข้อดีกันเป็นส่วนใหญ่ทำให้หลายๆคนอยากเห็นข้อเสียที่อาจจะมีอยู่บ้างว่ามีรายละเอียดอย่างไรบ้าง

ก่อนที่จะกล่าวถึงข้อเสียขออนุญาตกล่าวถึงข้อดีก่อนเพราะข้อเสียบางส่วนแทรกตัวอยู่ในข้อดีที่มีการหยิบยกมาพูดถึงอยู่บ่อยๆข้อดีที่มีการกล่างถึงกันมากที่สุดข้อหนึ่งคืออาเซียนจะกลายเป็นกลุ่มประเทศที่มีศักยภาพทางเศรษฐกิจสูงติดอันดับหนึ่งในสิบของโลกทั้งนี้ด้วยจำนวนประชากรที่มีสูงถึงกว่า600ล้านคน(ซึ่งจริงๆแล้วจำนวนประชากรของอาเซียนคาดว่าน่าจะสูงกว่านี้ เนื่องจากในบางประเทศเช่น พม่ายังมีศักยภาพด้านการสำรวจสำมะโนประชากรที่ไม่สูงมากนักประกอบกับชนกลุ่มน้อยจำนวนมากมีถิ่นฐานที่ไม่แน่นอนยากแก่การสำรวจตัวเลขที่ชัดเจน)ศักยภาพด้านการตลาดจะมีสูงถึง1.8ล้านล้านเหรียญสหรัฐฯส่งผลให้เศรษฐกิจไทยจะมีการขยายตัวอย่างมาก

กล่าวง่ายๆก็คือการรวมตัวเป็นประชาคมอาเซียนจะทำให้เศรษฐกิจของไทยดีขึ้นเพราะการเปิดเสรีการลงทุนในกรอบของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนดังที่ ศ.ดร.เกรียงศักดิ์เจริญวงศ์ศักดิ์นักวิชาการอาวุโสกล่าวว่าจะมีเงินลงทุนโดยตรงจากประเทศสมาชิกอาเซียนเข้ามายังประเทศไทยมากขึ้นโดยเฉพาะการลงทุนในธุรกิจบริการที่อนุญาตให้ต่างชาติเข้ามาถือหุ้นได้สูงถึงร้อยละ70เช่นการขนส่งทางอากาศบริการด้านการท่องเที่ยวบริการสุขภาพ และบริการโลจิสติกส์เป็นต้น รวมทั้งการลงทุนจากประเทศนอกกลุ่มอาเซียนเช่น ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ จีนอินเดีย สหรัฐฯ สหภาพยุโรปฯลฯ มายังประเทศไทยมากขึ้นเนื่องจากภูมิศาสตร์ของไทยเหมาะแก่การลงทุนเป็นฐานการผลิตเพื่อส่งไปยังประเทศอื่นในภูมิภาค

ที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือมีการคาดหมายว่าจะมีนักท่องเที่ยวจากประเทศในกลุ่มอาเซียนเพิ่มมากขึ้นส่งผลไทยมีรายได้จากการท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นเนื่องจากข้อจำกัดในการเดินทางระหว่างกลุ่มประเทศอาเซียนลดลงรวมทั้งโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมระหว่างประเทศมีการพัฒนามากขึ้นการไหลเวียนของข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับประเทศในอาเซียนเพิ่มมากขึ้นรวมไปถึงการเคลื่อนย้ายของแรงงานไปทำงานในประเทศเพื่อนบ้านเพิ่มขึ้น

จากที่กล่าววมาข้างต้นคือข้อดีในข้อดีนี้ก็แฝงไปด้วยความน่ากังวลดังที่ผศ.ดร.บัญชรแก้วส่อง กล่าวว่าการเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนหรือAECจะทำให้เกิดการไหลเวียนของสินค้าการบริการ การลงทุนและแรงงานดังที่กล่าวข้างต้นจริงซึ่งปัญหาจึงมีอยู่ว่าเมื่อเกิดมีการไหลเวียนของสินค้าดังกล่าวผลประโยชน์จะตกอยู่ที่ใครเพราะสินค้าที่จะไหลเข้ามาก็คือสินค้าด้านการเกษตรที่มีราคาถูกกว่าสินค้าเกษตรภายในประเทศไทยเช่น ผลไม้เมืองหนาวจากพม่าที่ไหลผ่านมาจากจีน ผลไม้ประเภทมะละกอและมะม่วงจากฟิลิปปินส์ข้าวจากกัมพูชาและเวียดนามทุเรียนและน้ำมันปาล์มจากมาเลเซียเป็นต้น

การไหลบ่าเข้ามาของสินค้าเกษตรในลักษณะนี้ย่อมจะส่งผลกระทบต่อภาคการเกษตรของไทยอย่างแน่นอนหากเราไม่พัฒนาคุณภาพสินค้าให้สามารถแข่งขันกับสินค้าที่ไหลบ่าเข้ามา นอกจากนี้สินค้าที่จะไหลออกจากประเทศไทยก็คือสินค้าด้านอุตสาหกรรมจากอุตสาหกรรมขนาดใหญ่รวมไปถึงการไหลออกของการลงทุนเมื่อภาคธุรกิจหรือนักลงทุนชาวไทยสามารถย้ายฐานการลงทุนได้อย่างอิสระในกลุ่มประเทศอาเซียนพวกเขาก็ย่อมเลือกประเทศที่ค่าแรงถูกที่สุดเพื่อให้สินค้ามีต้นทุนราคาถูกที่สุดเรียกว่า "เป็นการย้ายทุนเพื่อหาแรงงาน

ซึ่งแน่นอนว่าจะเกิดผลกระทบต่อแรงงานไทยแน่นอนซึ่งนอกจากจะกระทบแรงงานไร้ฝีมือแล้วยังกระทบถึงแรงงานฝีมืออย่างแพทย์พยาบาล หรือผู้ปฏิบัติงานสายสุขภาพอื่นๆซึ่งในขณะนี้กลุ่มแรงงานสายการแพทย์ดังกล่าวจากประเทศฟิลิปปินส์ก็เริ่มทยอยเข้ามาในไทยบ้างแล้วเพราะได้เปรียบด้านภาษาอังกฤษสามารถให้บริการผู้ป่วยชาวต่างชาติได้ทำให้เป็นที่ต้องการของโรงพยาบาลเอกชนของไทยทั่วไป

นอกจากนี้ธุรกิจภาค SMEsนั้นจะอยู่ในสถานะที่น่าเป็นห่วงมากเพราะเป็นกลุ่มธุรกิจท้องถิ่นเป็นกลุ่มทุนย่อยศักยภาพการแข่งขันน้อยเมื่อเทียบกับภาคธุรกิจขนาดใหญ่รวมทั้งยังมีความซ้ำซ้อนของสินค้าและบริการในกลุ่มประเทศอาเซียนด้วยกันซึ่งที่ผ่านมาเรามองแต่การแข่งขันระหว่างประเทศในอาเซียนคิดว่าจะเอาชนะกันอย่างไรซึ่งแค่คิดก็ผิดแล้วแทนที่จะช่วยกันคิดว่าร่วมกันสู้กับภูมิภาคอื่นอย่างไร

หากเราหันกลับมามองโอกาสที่ชุมชนจะได้รับจะพบว่าเรามีโอกาสทางเศรษฐกิจค่อนข้างน้อยสินค้าเกษตรราคาถูกที่เข้ามาอาจทำให้เรามีวัตถุดิบราคาถูกแต่เราจะสามารถพัฒนาและยกระดับได้หรือไม่และเรายังมีโอกาสได้แรงงานไร้ฝีมือจากประเทศอาเซียนอื่นๆในราคาถูกลงเพราะแรงงานจากประเทศอื่นเข้ามาในไทยอย่างเสรีมากขึ้นแล้วแรงงานไทยจะประสบชะตากรรมอย่างไรต่อไป 

หลายคนอาจโต้แย้งว่าคนไทยต้องเร่งพัฒนาตัวเองพัฒนาขีดความสามารถในการประกอบธุรกิจการแข่งขันในตลาดระดับล่างให้มากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบันซึ่งข้อโต้แย้งนี้หากมองบนพื้นฐานของความเป็นจริงแล้วคงต้องยอมรับว่าเวลาที่เหลือก่อนการรวมตัวในเดือนธันวาคมพ..2558อาจไม่เพียงพอต่อการพัฒนาตนเองให้มีศักยภาพเท่าที่โดยเฉพาะภาคการเกษตรและภาคแรงงานส่วนใหญ่ที่ไร้ฝีมือ

นอกจากนี้ถ้าจะถามถึงการเตรียมการรับมือกับแรงงานไร้ฝีมือจากประเทศอาเซียนอื่นๆที่จะไหลบ่าเข้ามาแสวงหาโอกาสในทำงานในประเทศไทยแล้วคงต้องบอกกันตรงๆว่าเราเตรียมการเรื่องนี้น้อยมากไม่ว่าจะเป็นภาษาที่จะใช้สื่อสารกับแรงงานเหล่านี้เช่น หากแรงงานพม่าหรือกัมพูชาสร้างปัญหาขึ้นเจ้าหน้าที่ตำรวจของเรากี่คนที่สามารถสื่อสารกับแรงงานเหล่านั้นเพื่อแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น 

ข้อกังวลนี้ไม่ใช่สิ่งที่เลื่อนลอยอีกต่อไปเพราะเมื่อไม่กี่วันมานี้เราก็ได้เห็นข่าวมาเฟียเวียดนามฆ่าคนเวียดนามบนแผ่นดินไทยบนหน้าหนังสือพิมพ์มาแล้วแต่ในทางตรงกันเราจะสังเกตได้ว่าแรงงานจากประเทศเพื่อนบ้านจำนวนมากที่เข้ามาทำงานในประเทศไทยในปัจจุบันสามารถพูดอ่าน เขียนภาษาไทยได้เป็นจำนวนมากเมื่อเทียบจำนวนกับคนไทยที่สามารถพูดอ่าน เขียนภาษาของประเทศเพื่อนบ้านได้แล้วคงต้องยอมรับว่าจำนวนนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ดังนั้นเราควรใช้โอกาสนี้ในการเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจเรื่องวัฒนธรรมภาษาและประวัติศาสตร์ของชุมชนท้องถิ่นในอาเซียนให้กับคนไทยเช่น เสริมสร้างความมั่นคงชุมชนตามแนวชายแดนซึ่งถือเป็นเรื่องสำคัญเพราะพี่น้องประชาชนคนไทยตามพื้นที่เหล่านั้นต้องใช้ชีวิตอยู่ในพื้นที่เดียวกันเมื่อมีความสัมพันธ์ที่ดีความเข้มแข็งก็จะตามมาที่สำคัญอีกประการคือเรื่องของคนที่ต้องยกระดับชีวิตและความเป็นอยู่ของคนให้ดีขึ้นรวมทั้งต้องใส่ใจต่อสุขภาวะสวัสดิการต่างๆ นอก 

จากนั้นก็ต้องสร้างสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยมั่นคงปราศจากสิ่งเสพติดเพราะการหลั่งไหลเข้ามาของประชาชนจากประเทศเพื่อนบ้านใกล้เคียงส่วนใหญ่มาจากพื้นที่ที่มีศักยภาพทางด้านสาธารณสุขไม่ได้มาตรฐานเช่น ไม่มีการฉีดวัคซีนหรือปลูกฝีป้องกันโรคติดต่อชนิดต่างๆผลเหล่านี้ทำให้เกิดการระบาดของโรคคอตีบในจังหวัดระนองและการระบาดของโรคมือเท้าปากในพื้นที่จังหวัดจันทบุรีเป็นต้น

ห้วงเวลาที่เหลืออยู่ก่อนการรวมตัวเป็นประชาคมอาเซียนจึงเป็นช่วงที่คนไทยทุกภาคส่วนจะต้องร่วมมือกันเตรียมความพร้อมเพื่อรองรับทั้งผลดีและผลเสียที่จะเกิดขึ้นทั้งนี้เพื่อให้ประชาคมอาเซียนเกิดประโยชน์สูงสุดทั้งต่อคนไทยและประชากรอาเซียนโดยส่วนรวม





 

Create Date : 09 มิถุนายน 2556    
Last Update : 9 มิถุนายน 2556 15:28:02 น.  

การเข้ามาของมหาอำนาจในประชาคมอาเซียน

การเข้ามาของมหาอำนาจในประชาคมอาเซียน

โดย พันเอก ศนิโรจน์ ธรรมยศ

ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เส้นทางนักขาย เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.2556

(สงวนลิขสิทธิ์ตามกฏหมาย ให้ใช้เพื่อการศึกษา ห้ามทำซ้ำเพื่อการพาณิชย์)


ในช่วงเวลาที่ผ่านมาจะสังเกตุได้ถึงการเข้ามาของประเทศมหาอำนาจต่างๆสู่กลุ่มประเทศอาเซียนซึ่งกำลังจะรวมตัวเป็นประชาคมอาเซียนในเวลาอีกไม่นานที่จะถึงนี้เนื่องจากอาเซียนในปัจจุบันเกิดช่องว่างทางอำนาจขึ้นอย่างเห็นได้ชัดโดยสังเกตุได้จากการที่ไม่มีประเทศมหาอำนาจใดสามารถสั่งการอาเซียนได้เหมือนในอดีตที่ผ่านมา 

ทำให้มหาอำนาจพยายามใช้อำนาจในรูปแบบต่างๆเช่น ความช่วยเหลือด้านเศรษฐกิจเทคโนโลยี ความรู้ซึ่งถือเป็นอำนาจเชิงอ่อนโยน(SoftPower) หลั่งไหลเข้าสู่ประเทศสมาชิกอาเซียนอย่างไม่ขาดสายทั้งจาก จีน สหรัฐฯ รัสเซียอินเดีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้อังกฤษและสหภาพยุโรปรวมถึงการขยายตัวคืบคลานเข้ามาทางด้านการทหารในรูปของการฝึกร่วมการเสนอขายอาวุธในราคาถูกการสนับสนุนยุทโธปกรณ์ต่างๆทั้งในรูปแบบการให้เปล่าและรูปแบบเงินกู้ระยะยาวจนทำให้เกิดการถ่วงดุลย์ทางอำนาจของมหาอำนาจในอาเซียนอย่างชัดเจน

พม่าเป็นประเทศหนึ่งที่ในปัจจุบันจะเห็นได้ว่าชาติมหาอำนาจเช่น สหรัฐฯ จีน รัสเซียอินเดีย อังกฤษ สหภาพยุโรปเกาหลีใต้ต่างก็มุ่งหน้าสู่พม่าเพื่อสถาปนาความสัมพันธ์ล่าสุดนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นก็ได้เดินทางไปเยือนพม่าและประกาศที่จะพัฒนาความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมอย่างเต็มที่ รวมถึงมหาอำนาจอย่างเช่นสหรัฐฯที่มีการเยือนของผู้นำระดับสูงตั้งแต่ประธานาธิบดีบารักโอบาม่าเมื่อวันที่ 19พฤศจิกายนค..2012(..2555)จนถึงนางฮิลลารี่คลินตัน เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศ

การเข้ามาของมหาอำนาจในช่วงแรกนั้นก็เพื่อมุ่งหวังเปลี่ยนธรรมชาติทางการเมืองของพม่าที่โลกตะวันตกมองว่าติดอยู่ใน "วังวน"ของการเป็นกลุ่มประเทศอักษะแห่งความชั่วร้ายเคียงข้างอิหร่านและเกาหลีเหนือและยิ่งการเข้ามาของมหาอำนาจมากขึ้นก็ยิ่งทำให้บทบาทด้านการเมืองระหว่างประเทศของพม่าเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆดังจะเห็นได้จากความพยายามที่สหรัฐฯต้องการดึงพม่าเข้าร่วมเป็นผู้สังเกตุการณ์ในการฝึกร่วมและผสมที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่สหรัฐฯและไทยร่วมกันเป็นเจ้าภาพจัดขึ้นทุกปีนั่นคือ การฝึกคอบร้าโกลด์ครั้งที่ผ่านมานอกจากนี้ในช่วงปลายปีพม่าก็จะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์และในปีค..2014(..2557)พม่าก็จะดำรงตำแหน่งเป็นประธานอาเซียนและเป็นเจ้าภาพในการประชุมสุดยอดอาเซียนอีกด้วย

การเข้ามาของมหาอำนาจทำให้เราได้เห็นสิ่งที่ไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้นในพม่าเราได้เห็นการปรับตัวตามกระแสการเปลี่ยนแปลงของพม่าชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆดังจะเห็นได้จากการประชุมเจรจาแชงกรีลา(Shangri-laDialogue) ณประเทศสิงคโปร์เมื่อ วันที่1-3มิถุนายนค..2012(..2555)เมื่อพลโทลา มิน (HlaMin)รัฐมนตรีกลาโหมของพม่าได้เปิดเผยต่อที่ประชุมถึงโครงการพัฒนานิวเคลียร์ของพม่าโดยเฉพาะการพัฒนานิวเคลียร์และการพัฒนาขีปนาวุธภาคพื้นสู่อากาศ(Surface-to-airMissile) ว่าได้ยุติลงไประยะหนึ่งแล้ว 

อีกทั้งเมื่อวันที่ 22พฤศจิกายนค..2012(..2555)ที่ผ่านมาประธานาธิบดีเต็ง เส่ง แห่งพม่าได้ลงนามข้อตกลงกับสำนักงานพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ(IAEA: International Atomic Energy Agency)ซึ่งจะส่งผลให้พม่าต้องเปิดเผยข้อมูลนิวเคลียร์ทั้งหมดต่อIAEAเพื่อแสดงให้เห็นว่ารัฐบาลพม่าไม่มีโครงการที่จะผลิตอาวุธนิวเคลียร์ด้วยความช่วยเหลือจากเกาหลีเหนือตามที่สหรัฐฯและประเทศตะวันตกกล่าวอ้าง

นอกจากนี้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของพม่ายังได้กล่าวเพิ่มเติมถึงข้อมูลจากวิกิลีคส์(Wikileaks)ที่ระบุว่าในปีค..2010(..2553)พม่าและเกาหลีเหนือกำลังร่วมมือกันด้านการทหารอย่างใกล้ชิดโดยกล่าวยืนยันว่าพม่าได้ประกาศลดความสัมพันธ์กับเกาหลีเหนือลงแล้ว 

อันเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าพม่ากำลังเลือกเส้นทางเดินของตนเองที่มีความชัดเจนมากขึ้นนั่นคือการลบภาพของความเป็นสามอักษะแห่งความชั่วร้ายออกจากสายตาประชาคมโลก

อินโดนีเซียเป็นอีกประเทศหนึ่งที่ต้องเผชิญกับการเข้ามาของมหาอำนาจหลายประเทศโดยเฉพาะสหรัฐฯที่ในระยะหลังจะเห็นได้ว่าให้ความสำคัญอินโดนีเซียอย่างมากเนื่องจากเป็นประเทศมุสลิมใหญ่ที่สุดในโลกที่สามารถพัฒนาประชาธิปไตยในประเทศอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพซึ่งการปกครองในระบอบประชาธิปไตยนี้สหรัฐฯใช้เป็นหนึ่งในสามเงื่อนไขของการเป็นตำรวจโลกในสังคมนานาชาติโดยเฉพาะในตะวันออกกลางและอัฟกานิสถานสามเงื่อนไขนั้นประกอบด้วยประชาธิปไตย เสรีนิยมและสิทธิมนุษยชน

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ด็อกเตอร์ กิตติ ประเสริฐสุขจากคณะรัฐศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ถึงกับกล่าวว่าความสำเร็จในการพัฒนาระบอบประชาธิปไตยของอินโดนีเซียนี้ส่งผลให้อินโดนีเซียกลายเป็นประเทศ"ที่่รักของสหรัฐฯ"(American Darling)โดยเฉพาะอย่างยิ่งการประนีประนอมในการแก้ไขปัญหาการแบ่งแยกดินแดนในอาเจะห์ที่ยุติลงอันเนื่องจากได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์สึนามิเมื่อปีค..2004รวมถึงความพยายามในการแก้ไขปัญหาสิทธิมนุษยชนกับชาวพื้นเมืองในปาปัวตะวันตกซึ่งเป็นดินแดนของอินโดนีเซียในขณะที่กระบวนการพัฒนาดังกล่าวในอิรักและอัฟกานิสถานที่สหรัฐฯพยายามสร้างขึ้นนั้นไม่คืบหน้าเท่าที่ควร

และเมื่อครั้งที่ประธานาธิบดีบารัก โอบาม่าเดินทางไปเยือนอินโดนีเซียเมื่อปีค..2010ได้ลงนามในข้อตกลงมอบเครื่องแบบขับไล่"มือสอง"แบบเอฟ16จากสหรัฐฯจำนวน24ลำให้อินโดนีเซียโดยไม่คิดมูลค่าแต่อินโดนีเซียต้องจ่ายค่ายกระดับสมรรถนะของเครื่องเหล่านี้จำนวน750ล้านเหรียญเอง

เวียดนามเป็นอีกประเทศหนึ่งที่กลายเป็นประเทศ"เนื้อหอม"ของมหาอำนาจทั้งฝรั่งเศสซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมเดิมและรัสเซียอดีตพันธมิตรเก่าแก่ที่ร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่ต่อสู้กับมหาอำนาจตะวันตกในยุคสงครามเย็นมารัสเซียเสนอขายเรือดำนำ้เรือผิวน้ำและเครื่องบินขับไล่สมรรถนะสูงให้กับเวียดนามอย่างไม่อั้นพร้อมกับการกลับเข้ามาร่วมพัฒนาฐานทัพเรือที่อ่าว"คัมรานห์"ซึ่งเคยเป็นฐานทัพเรือของสหรัฐฯในสมัยสงครามเวียดนามซึ่งเหตุผลของความร่วมมือระหว่างเวียดนามและรัสเซียที่เห็นได้อย่างชัดเจนก็คือเพื่อคานอำนาจกับจีนที่นับวันจะแผ่ขยายอำนาจลงในทะเลจีนใต้โดยเฉพาะปัญหาหมู่เกาะสแปรตลี่ที่ยังคาราคาซังมาถึงทุกวันนี้

จากที่กล่าวมานั้นจะเห็นถึงตัวอย่างเพียงบางส่วนของการมุ่งหน้าเข้ามาของมหาอำนาจสู่ประชาคมอาเซียนในอนาคตประเทศสมาชิกอาเซียนคงต้องจับตามองและเตรียมตัวให้พร้อมกับผลกระทบทั้งแง่บวกและแง่ลบที่จะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้ไม่ว่าจะเป็นการสะสมอาวุธในภูมิภาคนี้ที่ทวีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้นตลอดจนการแบ่งขั้วระหว่างประเทศสมาชิกที่เริ่มเห็นชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆฯลฯ     




 

Create Date : 09 มิถุนายน 2556    
Last Update : 9 มิถุนายน 2556 15:28:40 น.  

ภัยด้านความมั่นคงของประชาคมอาเซียน

ภัยด้านความมั่นคงของประชาคมอาเซียน

โดย พันเอก ศนิโรจน์ ธรรมยศ

ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เส้นทางนักขาย เดือนมีนาคม พ.ศ.2556

(สงวนลิขสิทธิ์ตามกฏหมาย ให้ใช้เพื่อการศึกษา ห้ามทำซ้ำเพื่อการพาณิชย์)


รศ.ดร.สุเนตรชุตินธรานนท์ ผู้อำนวยการสถาบันเอเชียศึกษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้กล่าวถึงภัยด้านความมั่นคงของประชาคมอาเซียนในอนาคตมีอยู่สามประการคือ

1.ภัยด้านความมั่นคงของมนุษย์

2.ภัยพิบัติจากธรรมชาติและ

3.การแผ่ขยายอำนาจของประเทศมหาอำนาจนอกภูมิภาค

สิ่งแรกที่ประชาคมอาเซียนจะต้องเผชิญคือ ภัยด้านความมั่นคงของมนุษย์ทั้งนี้เพราะในปัจจุบันประเทศสมาชิกอาเซียนมีความแตกต่างทางเศรษฐกิจอย่างมากอาเซียนมีประเทศที่ประชากรมีรายได้สูงติดอันดับโลกอย่างสิงคโปร์และบรูไนในขณะเดียวกันก็มีประเทศสมาชิกที่มีประชากรยากจนอย่างมากด้วยเช่นกันความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจนี้เองที่จะทำให้เกิดการหลั่งไหลและการเคลื่อนย้ายของประชากร จากประเทศสมาชิกที่ยากจนไปสู่ประเทศสมาชิกที่ร่ำรวยเพื่อแสวงหาชีวิตและโอกาสที่ดีกว่า

การอพยพโยกย้ายถิ่นฐานครั้งใหญ่นี้ จะทำให้เกิดปัญหาความมั่นคงของมนุษย์มากมายทั้งปัญหาอาชญากรรมข้ามชาติปัญหาการขยายตัวของเครือข่ายก่อการร้ายสากลปัญหายาเสพติดปัญหาการก่อกำเนิดของกลุ่มแก็งค์อิทธิพลเหนือชนชาติของตนในดินแดนประเทศอื่นเหมือนเช่นที่เคยเกิดขึ้นในสหภาพยุโรปอันส่งผลให้กลุ่มมาเฟียจากยุโรปตะวันออกเข้าไปแผ่ขยายอิทธิพลในยุโรปตะวันตกหรือกรณีกลุ่ม"โรฮิงยา"(Rohingya) ที่กำลังเป็นปัญหาอยู่ในปัจจุบันนอกจากนี้ยังมีปัญหาการค้ามนุษย์ที่สามารถกระทำได้ง่ายขึ้นเมื่อเส้นแบ่งเขตแดนของประเทศสมาชิกอาเซียนได้จางหายไปกับความเป็นประชาคมอาเซียน

ปัญหาด้านสาธารณสุขเป็นภัยด้านความมั่นคงของมนุษย์ที่จะต้องจับตามองเช่นกันเพราะประชาชนผู้โยกย้ายถิ่นฐานเหล่านี้จะนำโรคภัยไข้เจ็บนานาชนิดติดตัวไปยังประเทศอื่นรวมไปถึงการก่อมลภาวะทางสาธารณสุขขึ้นในประเทศที่ตนอพยพไปอยู่อันเนื่องมาจากความยากจนและด้อยการศึกษาเช่น การกำเนิดสลัมใหม่ๆขึ้นในชุมชนเมืองการละเลยสุขภาพตลอดจนสุขอนามัยจนอาจก่อให้เกิดโรคระบาดครั้งใหญ่ขึ้นในทศวรรษหน้าได้เช่นการแพร่ระบาดของไข้หวัดนกที่อาจกลับมาสู่กลุ่มประเทศอาเซียนอีกครั้งหากปราศจากความระมัดระวังในการโยกย้ายถิ่นฐาน

นอกจากนี้การรวมตัวของประชาคมอาเซียนยังอาจก่อให้เกิดความไม่เท่าเทียมในหลายๆด้านซึ่งผลของความไม่เท่าเทียมนี้จะตกอยู่กับประเทศสมาชิกที่ด้อยโอกาสตัวอย่างที่เห็นได้ชัดในปัจจุบันคือกรณีการบริหารน้ำในลุ่มน้ำโขงซึ่งแต่ละประเทศพยายามแสวงหาประโยชน์ของตนเองโดยไม่นำพาต่อความเสียหายที่จะเกิดขึ้นกับประเทศสมาชิกอื่นหรือต่อสภาวะสิ่งแวดล้อมของภูมิภาคหรือกรณีการลักลอบตัดไม้พะยูงบริเวณชายแดนไทย-กัมพูชาที่หากปราศจากการบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพจะกลายเป็นปัญหาอีกปัญหาหนึ่งของอาเซียนในอนาคต

ปัญหาด้านความมั่นคงอีกปัญหาหนึ่งที่ประชาคมอาเซียนจะต้องเผชิญก็คือภัยพิบัติจากธรรมชาติที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งและมีความรุนแรงมากขึ้นปัญหานี้เป็นปัญหาเร่งด่วนที่ประชาคมจะต้องรีบหาแนวทางแก้ไขร่วมกันเพราะจากสถิติที่ผ่านมาจะเห็นได้ว่าภัยพิบัติทางธรรมชาติที่มีความรุนแรงจำนวนกว่าครึ่งหนึ่งในโลกเกิดขึ้นในภูมิภาคนี้แทบทั้งสิ้นไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์สึนามิในไทยและอินโดนีเซียเมื่อปีพ..2547พายุไซโคลนนาร์กิสในพม่าการระเบิดของภูเขาไฟ "เมอราปิ"(Merapi) และแผ่นดินไหวในเมืองยอคยาการ์ต้าและบันดุงของอินโดนีเซียพายุไต้ฝุ่นในเวียดนามและฟิลิปปินส์น้ำท่วมครั้งใหญ่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ประเทศไทยได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์

ปัญหาด้านภัยพิบัติทางธรรมชาติได้ทำให้กองทัพของแต่ประเทศสมาชิกอาเซียนปรับบทบาทจากการเป็นหน่วยงานที่ทำหน้าที่ในการพิทักษ์รักษาอำนาจอธิปไตยมาสู่ความเป็นองค์กรที่ทำหน้าที่ในการพิทักษ์รักษาชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนจากภัยธรรมชาติซึ่งในอนาคตกองทัพอาเซียนจะมีบทบาทอย่างมากในการทำหน้าที่ปฏิบัติการด้านบรรเทาสาธารณภัยซึ่ง ณเวลานี้กองทัพของกลุ่มประเทศสมาชิกอาเซียนได้้เตรียมการในเรื่องนี้ค่อนข้างมากแล้วดังจะเห็นได้จากความร่วมมือด้านต่างๆเช่น การจัดทำเอกสาร"แนวความคิดว่าด้วยการใช้ทรัพยากรและศักยภาพทางทหารอาเซียนในการช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมและการบรรเทาภัยพิบัติ"ที่กระทรวงกลาโหมอินโดนีเซียเป็นผู้ยกร่างขึ้นมารวมไปถึงความร่วมมือในการฝึกร่วมบรรเทาสาธารณภัยมากมายที่เกิดขึ้นในห้วงสองสามปีที่ผ่านมาเช่น การฝึกร่วมบรรเทาสาธารณภัยต่างๆของกองทัพอาเซียน เป็นต้น

ภัยความมั่นคงอีกรูปแบบหนึ่งของประชาคมอาเซียนที่รศ.ดร.สุเนตรกล่าวถึงคือการขยายอำนาจของประเทศมหาอำนาจต่างๆเข้าสู่ประชาคมอาเซียนเนื่องจากอาเซียนในปัจจุบันเกิดช่องว่างทางอำนาจขึ้นอย่างเห็นได้ชัดโดยสังเกตุได้จากการที่ไม่มีประเทศมหาอำนาจใดสามารถสั่งการอาเซียนได้เหมือนในอดีตที่ผ่านมาทำให้มหาอำนาจพยายามใช้อำนาจในรูปแบบต่างๆเช่น ความช่วยเหลือด้านเศรษฐกิจเทคโนโลยี ความรู้ซึ่งถือเป็นอำนาจเชิงอ่อนโยน(SoftPower) หลั่งไหลเข้าสู่ประเทศสมาชิกอาเซียนอย่างไม่ขาดสายทั้งจาก จีน สหรัฐฯ รัสเซียอินเดียและสหภาพยุโรปรวมถึงการขยายตัวคืบคลานเข้ามาทางด้านการทหารในรูปของการฝึกร่วมการค้าอาวุธ การสนับสนุนยุทโธปกรณ์ต่างๆทั้งในรูปแบบการให้เปล่าและรูปแบบเงินกู้ระยะยาวจนทำให้เกิดการถ่วงดุลย์ทางอำนาจของมหาอำนาจในอาเซียนอย่างชัดเจน 




 

Create Date : 09 มิถุนายน 2556    
Last Update : 9 มิถุนายน 2556 15:29:12 น.  

อินโดนีเซียกับแนวทางการแก้ปัญหาการก่อการร้าย

อินโดนีเซียกับแนวทางการแก้ไขปัญหาการก่อการร้ายในประเทศ

โดย พันเอก ศนิโรจน์ ธรรมยศ

ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เส้นทางนักขาย เดือนเมษายน พ.ศ.2556

(สงวนลิขสิทธิ์ตามกฏหมาย ให้ใช้เพื่อการศึกษา ห้ามทำซ้ำเพื่อการพาณิชย์)


ในช่วงนี้มีความสนใจกันมากเกี่ยวกับการแก้ปัญหาความไม่สงบในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ของไทย ซึ่งหากมองดูประเทศกลุ่มประเทศอาเซียนด้วยกันแล้วเราจะเห็นว่ามีหลายประเทศที่ประสบปัญหาการก่อการร้ายเช่นเดียวกับประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็นฟิลิปปินส์ซึ่งเพิ่งมีการเจรจาระหว่างรัฐบาลกับกลุ่มแนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร (MoroIslamic Liberation Front – MILF) ไปเมื่อเดือนตุลาคมปีที่แล้วโดยมีมาเลเซียทำหน้าที่เป็นคนกลางในการเจรจา หรือในอินโดนีเซียและมาเลเซีย วันนี้จะขอนำแนวทางการแก้ไขปัญหาการก่อการร้ายของอินโดนีเซียมานำเสนอต่อท่านผู้สนใจ

ประเทศอินโดนีเซียมีประชากรทั้งหมดกว่า 238 ล้านคนมีผู้นับถือศาสนาอิสลามเป็นจำนวนกว่า 205 ล้านคนคิดเป็นร้อยละ 86.1 ของประชากรทั้งประเทศ ในปัจจุบันได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในประเทศที่เป็นศูนย์กลาง (core) ของอาเซียนและเป็นประเทศที่มีผู้นับถือศาสนาอิสลามมากที่สุดในโลก แต่การเป็นประเทศที่มีประชากรเป็นมุสลิมมากที่สุดในโลกของอินโดนีเซียก็ไม่ได้ทำให้อินโดนีเซียรอดพ้นจากการก่อการร้ายแต่ประการใดในทางตรงกันข้ามอินโดนีเซียต้องเผชิญกับการก่อการร้ายมานานหลายทศวรรษ

หากมองย้อนกลับไปในอดีดหลายคนคงจำได้ว่าเมื่อปี ..2524 เครื่องบินดีซี 9 (DC-9) ของสายการบินภายในประเทศ "การูด้า" (Garuda) เที่ยวบินที่ GA206 ของอินโดนีเซียพร้อมผู้โดยสาร 57 คน ที่กำลังเดินทางจากเมืองปาเลมบัง ไปยังเมืองเมดานของอินโดนีเซีย ได้ถูกกลุ่มก่อการร้ายหัวรุนแรง คนที่ใช้ชื่อว่า "กลุ่มคอมมานโดญิฮาด" (Commando Jihad) จี้มาลงที่ท่าอากาศยานกรุงเทพหรือสนามบินดอนเมือง 

โดยกลุ่มหัวรุนแรงที่จี้เครื่องบินเรียกร้องให้รัฐบาลอินโดนีเซียปล่อยตัวกลุ่มของตนจำนวน 80 คนที่ถูกทางการอินโดนีเซียควบคุมตัวอยู่พร้อมเงินสดอีก 1.5 ล้านเหรียญสหรัฐฯ เหตุการณ์ระทึกขวัญในครั้งนั้น หน่วยรบพิเศษ "โคปาสซุส" (KOPASSUS - Kommando Passugan Kusus) ของอินโดนีเซียได้ร่วมมือกับคอมมานโดของกองทัพอากาศไทยบุกชิงตัวประกันจนสำเร็จ แม้จะมีคอมมานโดของอินโดนีเซียเสียชีวิตขณะปฏิบัติการ นายส่วนกลุ่มก่อการร้ายเสียชีวิตทันที คนส่วนอีก คนยอมจำนน

การจี้เครื่องบินในครั้งนั้นนับเป็นครั้งแรกๆที่อินโดนีเซียต้องเผชิญกับการก่อการร้ายระดับสากลเรื่อยมา จนถึงการโจมตีนักท่องเที่ยวตะวันตกที่ "สาหรีคลับ" (Sari Club) ในย่านกูตา (Kuta) ของเกาะบาหลีเมื่อเดือนตุลาคม พ..2545 ซึ่งถือเป็นเหตุการณ์ที่โด่งดังไปทั่วโลก และถือเป็นการก่อการร้ายที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของประเทศ เพราะมีผู้เสียชีวิตทั้งหมดถึง 202 คน บาดเจ็บอีก 209 คนในจำนวนนี้มีนักท่องเที่ยวตะวันตกเสียชีวิตจำนวน 164 คนเป็นนักท่องเที่ยวจากออสเตรเลีย 88 คน อังกฤษ 24 คนสหรัฐฯ คนและชาติอื่นๆอีกกว่่า 20 ประเทศ

จากประสบการณ์นานนับสิบปีในการต่อต้านการก่อการร้าย ทางการอินโดนีเซียได้รับบทเรียนที่ทรงคุณค่าว่า "อำนาจทางกฏหมายและ "อำนาจทางทหารไม่สามารถยุติการก่อการร้ายและการกระทำของกลุ่มศาสนาหัวรุนแรงได้ ตราบใดที่แนวคิดศาสนาแบบสุดโต่งไม่ได้ถูกทำให้มีความเป็นกลาง ตราบนั้นการก่อการร้ายที่อ้างหลักศาสนาก็ไม่มีวันหมดสิ้นไป ดังนั้นยุทธวิธีหลักของอินโดนีเซียในการต่อต้านการก่อการร้ายจึงประกอบด้วยแนวทาง แนวทางคือ

1. อินโดนีเซียจะใช้หลักกฏหมายต่อต้านการก่อการร้ายอย่างเคร่งครัด โดยการสนับสนุนของกองทัพอินโดนีเซีย แต่การบังคับใช้กฏหมายดังกล่าว จะตั้งอยู่บนพื้นฐานของความยุติธรรม ความเป็นประชาธิปไตย และหลักสิทธิมนุษยชน

กล่าวง่ายๆ ก็คือในการต่อต้านการก่อการร้ายนั้นอินโดนีเซียจะไม่มีการ "ยิงก่อนถามทีหลัง" (Shoot first, ask question later) เหมือนที่เคยเป็นมาในอดีต หากแต่จะยึดหลักความยุติธรรมและสิทธิมนุษยชนเป็นหลัก เพื่อให้เกิดความเชื่อมั่นในกระบวนการยุติธรรมในหมู่ประชาชน

การใช้กฎหมายต่อต้านการก่อการร้ายนี้ จะเป็นการปฏิบัติการร่วมกันของหน่วยทหารและตำรวจ ซึ่งมีทั้งการปฏิบัติการด้านการข่าวและการต่อต้านด้วยกำลังติดอาวุธเพื่อป้องกันและขัดขวางการก่อการร้ายในทุกวิถีทาง

2. นอกจากการใช้หลักกฎหมายอย่างเข้มงวดและเคร่งครัดแล้ว อินโดนีเซียยังมีแนวทางในการต่อสู้กับกลุ่มศาสนาหัวรุนแรง โดยการเอาชนะทางความคิดและเอาชนะทางจิตใจ มุ่งเน้นการใช้หลักศาสนาสายกลางที่เน้นสันติวิธีมากกว่าความรุนแรง รวมไปถึงการสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับหลักศาสนาในชุมชนต่างๆ 

โดยเฉพาะชุมชนที่มีความเสี่ยงต่อการโน้มน้าวจิตใจของกลุ่มหัวรุนแรง อีกทั้งยังมีการใช้แนวทางประนีประนอมกับผู้ก่อการร้ายที่อยู่ระหว่างถูกคุมขัง เพื่อมุ่งหวังให้ผู้ต้องขังเหล่านั้น เปลี่ยนแนวความคิดจากหลักศาสนาแบบ "สุดโต่งมาเป็น "สายกลาง

รวมถึงมีแนวทางในการใช้ครอบครัวเป็นแกนนำในการต้อนรับกลุ่มผู้ก่อการร้ายที่พ้นโทษให้กลับคืนสู่สังคม โดยอาศัยความอบอุ่นของครอบครัวและความเข้าใจของสังคมเป็นเครื่องช่วยในการปรับเปลี่ยนแนวความคิดของผู้ก่อการร้ายเหล่านั้น

หากพิจารณาให้ดีแล้ว จะเห็นได้ว่าแนวทางที่อินโดนีเซียใช้ในการต่อสู้กับกลุ่มก่อการร้ายทั้งสองแนวทางนั้น คล้ายคลึงกับแนวทางในการต่อสู้ของหลายๆ ประเทศ เช่น มาเลเซีย  ไทย อัฟกานิสถาน เป็นต้น เพราะเป็นการเน้นการเอาชนะทางความคิดมากกว่าการเอาชนะทางยุทธวิธีหรือทางกายภาพ จึงอาจกล่่าวได้ว่าแนวทางที่อินโดนีเซียใช้ ทั้งหลักกฏหมายและความปรองดองสมานฉันท์ควบคู่กันนั้น เป็นแนวทางที่มีความเป็นสากลตลอดจนได้รับการยอมรับว่า เป็นแนวทางที่เหมาะสมที่สุดในการต่อสู้กับกลุ่มก่อการร้ายหัวรุนแรงที่อิงกับหลักศาสนา

อย่างไรก็ตามผลลัพธ์ที่ออกมาจะประสบความสำเร็จมากน้อยเพียงใดนั้น ขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆอีกมากมาย ทั้งนี้อยู่ที่ประเทศที่นำไปปฏิบัติจะมีความจริงจังและเที่ยงตรงมากน้อยเพียงใด ในกรณีของอินโดนีเซียนั้นค่อนข้างประสบความสำเร็จมากพอสมควร เพราะมีการดำเนินงานและวางแผนอย่างจริงจังเป็นระบบ แตกต่างการดำเนินการของรัฐบาลบางประเทศ เช่น อัฟกานิสถานที่การดำเนินงานไม่ก้าวหน้าเท่าที่ควร ทั้งที่ได้รับงบประมาณจำนวนมหาศาลจากชาติตะวันตก ทั้งนี้เพราะติดขัดปัญหาต่างๆมากมาย โดยเฉพาะปัญหาคอร์รัปชั่นที่มีอยู่ทุกภาคส่วนในหน่วยงานของประเทศ

ในบทสรุปของอินโดนีเซียที่ได้นำเสนอเกี่ยวกับการต่อต้านการก่อการร้ายนั้น ระบุไว้อย่างน่าสนใจว่า การก่อการร้ายไม่สามารถเอาชนะได้ด้วยความรุนแรงและไม่สามารถเอาชนะได้ด้วยกฏหมายเพียงอย่างเดียว หากแต่เพราะการก่อการร้ายคือลัทธิ (Ideology) ความเชื่อ (Belief) และแรงโน้มน้าวทางการเมือง (Political Motivation) 

ดังนั้นการก่อการร้ายจึงต้องเอาชนะด้วยการตอบโต้ทางลัทธิความเชื่อและแรงโน้มน้าวทางการเมืองที่ถูกต้อง ยุติธรรม สายกลางและยึดมั่นในสันติวิธี ซึ่งนับเป็นวิธีเดียวที่จะเอาชนะการก่อการร้ายที่มีพื้นฐานมาจากหลักศาสนาหัวรุนแรงได้อย่างเด็ดขาดและถาวร

นอกจากนี้บทสรุปของกองทัพอินโดนีเซียยังชี้ให้เห็นว่า ศาสนาทุกศาสนาล้วนสั่งสอนให้คนทุกคนเป็นคนดี เป็นผู้ใฝ่ในสันติ ปราศจากความรุนแรง ดังนั้นศาสนาจึงไม่ใช่้ต้นเหตุของปัญหา หากแต่ความคิดและจิตใจของมนุษย์ต่างหากที่เป็นสาเหตุสำคัญของปัญหา อันนำมาซึ่งการเข่นฆ่า ทำลายล้างชีวิตผู้บริสุทธิ์ การเอาชนะทางความคิดจึงเป็นหนทางสำคัญที่สุดหนทางหนึ่ง ที่จะสามารถยุติปัญหาการก่อการร้ายได้ในทุกๆภูมิภาค ทั้งนี้เพื่อนำความสงบและสันติกลับคืนสู่สังคมโลกอย่างยั่งยืนตลอดไป




 

Create Date : 09 มิถุนายน 2556    
Last Update : 9 มิถุนายน 2556 15:29:44 น.  

รู้จักกับกองทัพพม่า ก่อนก้าวสู่ประชาคมอาเซียน (ตอนที่ 4)

รู้จักกับ "ทัดมาดอว์กองทัพแห่งสาธารณรัฐสหภาพเมียนม่าร์ (พม่า)

ก่อนเข้าสู่ประชาคมอาเซียน

(ตอนที่ 4)

โดยพันเอกศนิโรจน์ ธรรมยศ

(สงวนลิขสิทธิ์ในการทำซ้ำเพื่อการพาณิชย์ ให้ใช้เผยแพร่เพื่อการศึกษา ค้นคว้าเท่านั้น)


ส่วนชนชาติพม่าหรือ "บาหม่า" (Bamar) จะเรียกว่า "เขต" (Division) หรือในปัจจุบันเรียกว่า "ภาค" (Region) คือ

1.ภาคมัณฑะเลย์ (Mandalay) มีเมืองหลวงคือเมืองมัณฑะเลย์ (Mandalay) ซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับสองของพม่ารองจากย่างกุ้ง ตั้งอยู่ในพื้นที่ภาคกลางของประเทศ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวพม่า จีน กะเหรี่ยง ปะหล่อ ปะโอและอินเดีย เป็นภาคที่มีความเจริญและมีการพัฒนาอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะเส้นทางคมนาคมต่างๆ

มืองที่สำคัญทางทหารอีกเมืองหนึ่งในเขตมัณฑะเลย์คือ เมือง"มิคทิลา" (Meikhtila) ซึ่งเป็นที่ตั้งของกองบัญชาการกองทัพอากาศพม่าภาคกลาง และฐานบินมิคทิลา ปัจจุบันมีการสร้างทางหลวงพิเศษ 10 เลนและทางรถไฟพิเศษรางคู่ เชื่อมระหว่างกรุงเนปิดอร์กับเมืองมิคทิราเสร็จเรียบร้อยแล้ว 

ฐานบิน "มิคทีลาประกอบด้วยโรงเรียนฝึกการบิน แห่งคือ ฐานฝึกบินมิคทิลา (MeikhtilaFlying Training Base) และฐานฝึกภาคพื้นดิน (GroundTraining Air Force Base) และฐานบิน "ชานที" (Shan-te Air Force Base) โดยเฉพาะฐานฝึกบินนั้นเมื่อปลายปี ค..2007 หนังสือพิมพ์อิระวดีได้เสนอข่าวว่าเครื่องบินขับไล่ มิก 29 ได้ทะยอยเข้าประจำการที่ฐานดังกล่าวแล้ว ส่วนฐานฝึกภาคพื้นดินมีการลำเลียงชิ้นส่วนเครื่องบินฝึกไอพ่น (JetTrainer) แบบเค 8คาราโครั่ม (K8 Karakorum) โดยเรือสินค้าของจีนเข้ามาประกอบที่ฐานฝึกแห่งนี้ในปีค..2010 คาดว่าเครื่องบินชนิดนี้จำนวน 50ลำ ได้ถูกนำมาใช้ในการโจมตีภาคพื้นดินต่อกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ เนื่องจากมีความเร็วที่ไม่สูงนัก

นอกจากนี้กองทัพบกพม่ายังมีที่ตั้งของกองบัญชาการภาคกลาง (CentralCommand) อยู่ที่เมืองมัณฑะเลย์แห่งนี้ โดยประกอบด้วยกำลังทหารราบจำนวน 17 กองพัน

2.ภาคตะนาวศรี (Tenasserim) มีเมืองสำคัญคือเมือง"ทวาย" (Tavoy) หรือ "ตะแวรัฐบาลพม่าได้เปลี่ยนชื่อภาษาอังกฤษของตะนาวศรีจากเดิมคือ Tenasserim มาเป็น Tanintharyi ออกเสียงเป็นภาษาพม่าว่า "ตะนินตายี

ทิศตะวันออกของภาคตะนาวสีนี้ ติดกับจังหวัดกาญจนบุรี ราชบุรี เพชรบุรี ประจวบคีรีขันธ์ ชุมพรและระนอง ของประเทศไทย แม้ว่าตะนาวศรีจะเป็น "ภาค"ที่ส่วนใหญ่จะมีประชากรเป็นชาวพม่า ไม่ใช่รัฐที่มีประชากรเป็นชาติพันธุ์อื่น แต่ตะนาวศรีก็มีประชากรส่วนใหญ่เป็นคนไทยพลัดถิ่น 

3.ภาคอิระวดี (Irrawaddy) มีเมืองสำคัญคือเมือง "พะสิม" (Passein) ตั้งอยู่บริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิระวดีที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยป่าไม้เบญจพรรณ ประชากรส่วนใหญ่ของภาคอิระวดีเป็นชาวพม่า อินเดียและชาวกะเหรี่ยง และมีบางส่วนที่เป็นชาวยะไข่ แต่ไม่มากนัก 

ภาคนี้เป็นดินแดนส่วนที่ได้รับความเสียหายมากที่สุดเมื่อครั้งที่เกิดพายุไซโคลน"นาร์กีส" (Cyclone Nargis) เมื่อวันที่ พฤษภาคม ค..2008 โดยมีรายงานทางการพม่าระบุว่ามีชาวอิระวดีเสียชีวิตหรือสูญหายจากภัยพิบัติทางธรรมชาติครั้งนั้น ถึงกว่า 66,000 คนแต่เจ้าหน้าที่ต่างชาติที่เข้าไปช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตในภาคอิระวดีถึงกว่า 100,000 คน

ในทศวรรษที่ 1990 มีการประท้วงรัฐบาลในพื้นที่อิระวดี มหาวิทยาลัยพะสิมในเมืองพะสิมเป็นมหาวิทยาลัยหนึ่งที่มีความเคลื่อนไหวของนักศึกษา ทำให้รัฐบาลทหารพม่าในยุคนั้นสั่งปิดมหาวิทยาลัยดังกล่าว และหันไปส่งเสริมวิทยาลัยระดับเล็กๆ ที่อยู่นอกเมืองพะสิมให้ยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยแทน เช่น มหาวิทยาลัยฮินทาดา (HinthadaUniversity) เพื่อกระจายกำลังนักศึกษาไม่ให้อยู่รวมกันเป็นกลุ่มก้อน 

4.ภาคพะโค (BagoหรือBegu) มีเมืองสำคัญคือเมือง "พะโค" (Bago) หรือชื่อเดิมคือ "หงสาวดี" (พม่าออกเสียงว่าหานตาวดีแต่ชื่อ "หงสาวดีเป็นชื่อมอญ เพราะเป็นเมืองของชาวมอญมาตั้งแต่โบราณกาล ทางการพม่าจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "พะโคดังเช่นในปัจจุบันประชากรส่วนใหญ่มีเชื้อสายมอญ พม่า ไทใหญ่ คะฉิ่น กะเหรี่ยง จีนและอินเดีย ปัจจุบันเมืองพะโคเป็นเมืองท่องเที่ยวที่สำคัญของพม่าและทำรายได้จากอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นจำนวนมหาศาล

5.ภาคมาเกว (Magwe) มีเมืองสำคัญคือเมือง "มาเกว" (Magwe) อยู่ในพื้นที่ภาคกลางของประเทศ และเป็นภาคที่เนื้อที่กว้างใหญ่ที่สุดในภาคทั้งหมดเจ็ดภาคของพม่า ประชากรประกอบด้วยชาวพม่า ชิน ยะไข่ ฉานและกะเหรี่ยง 

ภาคมะเกวมีทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญคือ น้ำมัน โดยเป็นแหล่งผลิตน้ำมันและก็าซธรรมชาติที่ใช้อยู่ทั้งหมดของพม่าในปัจจุบัน จนได้รับสมญานามว่า "หม้อน้ำมันของพม่า" (Oil Pot of Myanmar) อีกทั้งในปีค..2002 รัสเซียได้ตกลงที่จะให้ความช่วยเหลือในการก่อสร้างโรงไฟฟ้าปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาด 10 เมกกะวัตต์และห้องทดลองนิวเคลียร์อีกสองแห่งในภูมิภาคนี้

6.ภาคย่างกุ้ง (Yangon) มีเมืองหลวงอยู่ที่เมือง "ย่างกุ้ง" (Yangon) เป็นที่ตั้งของกองพลย่างกุ้ง (YangonDivision) สังกัดฐานทัพอากาศ "มิงกาลาดอนหรือ "มิงกาลาดง" (Mingaladon Air Force Base) ซึ่งคาดว่าเคยมีเครื่องบินขับไล่แบบมิก 29 ประจำการอยู่แต่จากรายงานข่าวของหนังสือพิมพ์ "อิระวดีในเดือนธันวาคม ค..2008 ระบุว่าเครื่องบินมิก 29 บางส่วนได้ย้ายไปประจำการอยู่ที่กองบัญชาการกองทัพอากาศที่เมือง "มิคทีลา" (Meikhtila) รัฐมัณฑะเลย์

นอกจากนี้ฐานทัพอากาศมิงกาลาดอนยังมีเครื่องบินขับไล่เป็นเอฟ 7 (F 7) ของจีนซึ่งเลียนแบบจากเครืื่องบินมิก 21 ของรัสเซียประจำการอยู่ด้วย เนื่องจากในเดือนมกราคม ค..2010 สำนักข่าวเอพี ได้รายงานถึงอุบัติเหตุของเครื่องบินเอฟ ที่ตกระหว่างร่อนลงจอดทำให้นักบินเสียชีวิต

7.ภาคสะกาย (Sagaing) มีเมืองหลวงคือเมือง "สะกาย" (Sagaing) อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของพม่า มีเขตแดนติดกับประเทศอินเดีย ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวพม่า ฉาน ชิน และนาคา (Naga) ซึ่งเป็นชาวพื้นเมืองอินเดีย ที่ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในรัฐอัสสัม มีพื้นที่สำคัญสำหรับการเกษตรกรรม คือพื้นที่แห้ง (Dryregion) ในห้วงที่ผ่านมามีการพัฒนาการชลประทานอย่างต่อเนื่อง โดยอาศัยแม่น้ำสำคัญสองสายที่พาดผ่านภาคสะกายคือ แม่น้ำอิระวดีและแม่น้ำชินด์วิน (Chindwin) ส่งผลให้พื้นที่ดังกล่าวสามารถผลิตพืชผลทางการเกษตรเช่น ข้าว ฝ้ายและยาสูบได้เป็นจำนวนมาก





 

Create Date : 03 เมษายน 2556    
Last Update : 3 เมษายน 2556 19:23:17 น.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  
unmoknight
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




ฉันจะบิน ... บินไป ... ไกลแสนไกลไม่หวั่น
เก็บร้อยความฝันที่มันเรียงราย ...
ให้กลายมาเป็นความจริง ...
New Comments
Friends' blogs
[Add unmoknight's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.