คอละคร เข้าขั้นบ้าเพราะดูแล้วยิ้มได้ยิ้มไปคนเดียว
Group Blog
 
All blogs
 

วิมานทราย



Highly Recommend not to miss it

บทละคร***
พระเอก****
นางเอก*****
พ่อพระเอก*****
น้องชายพระเอก**
เพื่อนนางเอก**
นางร้าย**

ไม่รู้จะถูกบริษัท exact ฟ้องร้องเรื่องลิขสิทธิ์ไหม ที่เอารูปบางรูปมาลงใน blog นี้ แต่ก็อยากจะเขียนถึงละครไทยดี ๆ อีกเรื่องหนึ่ง แม้ว่าบทประพันธ์จะเรียกได้ว่าตรงตามตำราละครไทยน้ำเน่าก็ตาม แต่ละครเรื่องนี้ทำให้เราดูแล้วเกิดความอิ่มใจ น่าติดตามอีกเรื่องหนึ่ง ตอนที่เอามาฉายออกอากาศจำได้ว่าไม่เคยพลาดเลยซักตอน

เนื้อหาของเรื่องเข้มข้นตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่มีบทที่ดูอืดให้น่าเบื่อหน่าย ตัวแสดงเล่นได้ดีมาก ๆ โดยเฉพาะน้ำทิพย์ที่เหมาะกับบทอย่างที่สุด แม้ว่ายังเด็กแต่ก็สามารถแสดงบทแม่ที่จำเป็นต้องทอดทิ้งลูกได้อย่างดีเยี่ยม เริ่มต้นด้วยฉากทะเลหัวหินที่อลิสรา (บี น้ำทิพย์) หอบอุปกรณ์ไปวาดรูปเลี้ยงชีพ เรื่องนี้นางเอกเป็นเด็กกำพร้า โตมาด้วยความอุปการะเลี้ยงดูจากแม่ชี ตัวคนเดียวไม่มีครอบครัวจะมีเพื่อนสนิทก็คือภิญโญกับรินทร์ ซึ่งโญก็แอบรักนางเอกมาตั้งนางแล้ว สังเกตได้ว่าถึงแม้นางเอกจะอาภัพครอบครัว แต่เนื้อเรื่องก็ปูให้นางเอกเป็นคนมีเสน่ห์ให้เห็นใครรัก เป็นคนมีน้ำใจ และจิตใจดีมาก จึงมีผู้ชายเข้ามาให้ความรักกับเธอหลายคน แต่ก็เพราะความมีเสน่ห์ของเธออีกนั่นแหล่ะที่ทำให้ชีวิตเธอยุ่งยาก เจอเคราะห์กรรมอยู่หลายครั้งเพราะเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงไม่ดี (โดยเฉพาะพระเอกตัวดี)

พระเอก (ชาคริต) เจอกับนางเอกโดยนางเอกเข้าไปช่วยเหลือจากที่พระเอกบาดเจ็บเพราะต้องสู้กับขโมยที่ขโมยเอกสารของเขาไป นางเอกเข้าใจผิดว่าพระเอกเป็นคนงานก่อสร้าง แต่เธอก็ไม่ได้รังเกียจกลับช่วยเหลือและให้เงินค่ารถกลับกรุงเทพ พระเอกเกิดความประทับใจในตัวนางเอก และได้พูดคุยกับนางเอกในหลายเรื่องตั้งแต่แรกที่รู้จักกัน แบบนี้แหล่ะน้าที่เค้าเรียกว่าเจอเนื้อคู่ เข้ามาตอนที่เราไม่ทันตั้งตัว แต่เรื่องนี้พระเอกเป็นทั้งเนื้อคู่และเคราะห์กรรมของนางเอกด้วย เพราะตั้งแต่วันที่เธอเจอพระเอกชีวิตเธอก็ต้องเปลี่ยนไปอย่างคาดไม่ถึง

พระเอกนัดกับนางเอกอีกครั้งเนื่องจากนางเอกลืมโทรศัพท์ไว้ในรถแท็กซี่ที่นั่งมาด้วยกัน ในวันนั้นเองทำให้พระเอกรู้ว่านางเอกเป็นคนรักของน้องชาย และนางเอกรู้ว่าพระเอกไม่ใช่คนงานก่อสร้างแต่เป็นลูกเจ้าของบริษัทก่อสร้างชั้นนำ ทำให้พระเอกนางเอกเกิดความบาดหมางใจ โดยเฉพาะพระเอกที่ไม่รู้จะทำยังไงที่เกิดไปหลงรักผู้หญิงของน้องชายตัวเอง

พระเอกพยายามทำให้น้องชายของตนขอนางเอกแต่งงานซะ ตนเองจะได้ตัดใจได้ซะที แต่นางเอกก็ปฏิเสธเพราะไม่เคยรักและคิดกับภิญโญแค่เพื่อนเท่านั้น ทำให้ภิญโญเสียใจมากจนล้มป่วย พระเอกโกรธมากที่เข้าใจผิดว่านางเอกชอบหว่านเสน่ห์ให้คนหลงรักแต่ก็ไม่เคยรักใครจริง (คงโกรธด้วยที่ตัวเองก็หลงรักนางเอกด้วยอีกคน) จึงไปหานางเอกแล้วก็ปล้ำ เฮ้อ เป็นจุดเดียวของเรื่องที่ไม่ชอบเอาซะเลย สังเกตได้ว่าละครไทยต่างจากละครเกาหลีก็ตรงนี้ ละครเกาหลีเมื่อนางเอกไม่รักพระเอก พระเอกก็จะพยายามทำดีทุกอย่างให้นางเอกประทับใจและหันกลับมารักตนเอง เรียกว่าทำดีแลกความรัก หรือเอาความรักให้เพื่อจะได้รักตอบแทน หรือไม่หากนางเอกไม่รักก็ให้ความรักฝ่ายเดียวเป็นการเสียสละให้คนที่เค้ารักมีความสุข ดูแล ปกป้อง ทำทุกอย่างให้คนที่เขารักมีความสุข ผิดกับพระเอกละครไทยรักใครก็อยากได้ครอบครองแถมใช้วิธีขืนใจ ใช้กำลังบังคับเอามาเป็นของตัว ช่างไม่น่าประทับใจอะไรเช่นนี้

และแล้วจุดน้ำเน่าของเรื่องก็มาถึง เมื่อพระเอกได้นางเอกแล้วก็รู้ว่านางเอกยังไม่เค๊ย ไม่เคย (เน่าสุด ๆ) แต่นางเอกในเรื่องก็ใจแข็ง ไล่พระเอกออกจากบ้าน (ทำถูกแล้วค่ะน้องขา) นางเอกเลยหนีไปอยู่กับรินทร์ที่ ตจว. หายตัวไป พระเอกและภิญโญตามหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ จนสองเดือนผ่านไป นางเอกป่องกลาง รินทร์คิดว่าภิญโญทำนางเอกท้องก็เลยรีบมาบอก ภิญโญรู้ตัวว่าไม่ใช่พ่อเด็กในท้องแต่ความที่รักนางเอกมาก ๆ (นางเอกคงมีบุญเรื่องคนรักคนหลง) ก็เลยแต่งงานด้วยแต่ในนามเพื่อไม่ให้นางเอกเสียชื่อ (ช่างเป็นคนดีจริง ๆ) พระเอกกินแห้วอยู่ 7 เดือน ความก็แตกขึ้นมาเมื่อภิญโญเจอนาฬิกาพระเอกอยู่กับนางเอกเลยรู้ว่านางเอกท้องเพราะพี่ชายตัวเอง โกรธมากแล้วก็เลยกินเหล้าเพราะไม่รู้จะทำอะไร แล้วก็ตายค่ะ รถชนตาย วันต่อมานางเอกก็คลอดลูกชาย พ่อพระเอก (นิรุตติ์) เรื่องนี้บทพ่อพระเอกเป็นคนหยาบคายและจิตใจกระด้างมาก เห็นคุณค่าของวัตถุมากกว่าจิตใจ ไม่ชอบนางเอกเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเพราะพรากภิญโญไปจากอก ก็เลยทำแผนกับลูกหมี (เมย์ พิญช์นาถ) เอาตัวลูกมาจากนางเอก (โหดร้ายจริง ๆ) ประกอบกับเคราะห์ซ้ำกรรมซัดนางเอกดลให้ลูกป่วยเป็นโรคหัวใจต้องใช้เงินผ่าตัด ก็เลยต้องยอมยกลูกให้ปู่เลี้ยงโดยเขียนสัญญาว่าจะไม่มายุ่งกับลูกอีก ตอนนี้นางเอกน่าสงสารมาก ๆ ถึงกับพูดว่ารินทร์อย่างน่าสงสารว่า “ทำไมชีวิตเราต้องเป็นแบบนี้ พอจะมีความสุข คนรักก็มาจากไป พอจะได้ชื่นใจได้เห็นหน้าได้เลี้ยงลูก ก็ต้องมายกให้คนอื่นอีก” ตอนนี้บีแสดงได้เยี่ยมมาก เป็นผู้หญิงที่ร้องไห้เก่งมาก แล้วก็บทในเรื่องเขียนให้บีเป็นคนจิตใจดีมาก ไม่มีโกรธเคืองปู่เลยที่พรากลูกตัวเองไป กลับยกมือไหว้ขอบคุณที่ช่วยชีวิตลูกตัวเองไว้ นางเอกเป็นคนดีจริง ๆ

ผ่านไป 5 ปี นางเอกก็ได้เป็นครูอนุบาลที่ กทม. เพราะหวังอย่างยิ่งว่าวันหนึ่งต้องเจอตาพีทลูกชาย แล้วก็เจอจริง ๆ ด้วยความบังเอิญแต่เราว่าเทวดาดลใจให้รางวัลความดีของนางเอกมากกว่าทำให้ลูกเดินไปหานางเอกเองที่โรงเรียน พอนางเอกรู้ว่าเป็นลูกเท่านั้นแหล่ะก็เข้าไปกอดอย่างรักใคร่ แล้วก็แจ้นไปหาพระเอกในวันต่อมาเพื่ออ้อนวอนขอลูกคืน พระเอกคิดว่านางเอกใจร้ายยอมรับเงินแล้วทิ้งลูกไปก็ไม่ไยดี นางเอกก็ไม่ลดละ เป็นเราเราก็ไม่ยอม เหมือนคนเจอของรัก ยังไงก็ต้องเอากลับคืน นี่ ลูกทั้งคนจริงไหมคะ คลอดออกมาเอง ยอมไม่ได้เด็ดขาดค่ะ ตามไปดูลูกที่โรงเรียนวันต่อมา เจอลูกไม่มีใครมารับก็รับกลับมาที่บ้านตัวเอง แล้วบทที่เราประทับใจก็มาถึง ตาพีทหิวนางเอกเลยทอดไข่เจียวให้กิน ตาพีทจะกินเองเพราะว่าพระเอกสอนให้กินเองเพราะโตแล้ว แต่นางเอกขอลูกว่า “ให้ครูป้อนนะคะ ครูรู้ว่าพีทโตแล้ว กินเองได้ แต่วันนี้ครูจะป้อนนะคะ” พีทตอบว่า “ป้อนเหมือนแม่ป้อนลูกใช่ไหมครับ” นางเอกน้ำตาคลอตอบว่า “ใช่ค่ะ เหมือนแม่ป้อนลูก” ซึ้งมาก ๆ ค่ะ เป็นตอนสุดประทับใจในเรื่อง

พระเอกให้นางเอกมาเป็นครูสอนตาพีทที่บ้านสามเดือนเนื่องจากตาพีทดื้อและซนมาก เข้ากับคนอื่นได้ยาก แต่เข้ากับนางเอกได้ดี แน่ละซิ ก็แม่นี่นา ช่วงนี้เองที่มีบทพ่อแง่แม่งอนมากมาย ไม่ว่าจะเป็นกับลูกหมีนางร้าย หรือกับวุฒิเพื่อนของนางเอกที่เริ่มมาจีบนางเอกอย่างจริงจัง พระเอกก็หึงซะ พ่อนางเอกกลับมาก่อนกำหนดเพราะลูกหมีขี้อิจฉาโทรไปฟ้อง นางเอกจึงระเห็จออกไปอยู่บ้านพระเอกอีกหลัง ซึ่งตอนนี้พระเอก นางเอกเริ่มเข้าใจและรักกันใหม่แล้ว ทำให้นางเอกยอมเป็นของพระเอกอีกครั้ง โดยพระเอกก็ไม่ได้รู้สึกผิดต่อน้องชายอีกต่อไปเพราะรู้ใจตัวเองว่ารักพระเอกจริง ๆ จากคืนนั้นที่เข้าใจกันรุ่งเช้าพระเอกสัญญาว่าจะกลับมาหาและตั้งใจจะขอนางเอกแต่งงาน นางเอกก็ตั้งใจจะบอกพระเอกว่าตาพีทป็นลูกของพระเอกไม่ใช่น้องชาย แต่เคราะห์กรรมของนางเอกก็ยังไม่หมด บริษัทพ่อพระเอกถูกลูกหมีซื้อหุ้น ลูกหมีบังคับให้พระเอกแต่งงานกับตน ประกอบกับพ่อล้มป่วยเมื่อรู้ว่าบริษัทของตนเองตกอยู่ในมือของคนอื่น พระเอกจึงต้องยอม นางเอกก็ต้องระเห็ดออกจากบ้านอีกครั้ง น่าสงสารจริง ๆ

ในวันงานแต่งงานนางเอกก็ไปร่วมงานแต่งงานด้วย ด้วยหวังว่าจะไปเห็นหน้าพระเอกเป็นครั้งสุดท้าย ปรากฏว่าในงานมีการแฉภาพลูกหมีที่ตัวโกง (หยวน) แอบถ่ายตอนนอนกับตัวเอง แล้วตัวโกงก็เข้ามาในงานยิงลูกหมี จะยิงพ่อพระเอกเพราะเจ็บแค้นที่พ่อพระเอกดูถูกตนเองกับแม่มาตลอด นางเอกสมชื่ออีกแล้ว เข้าไปรับกระสุนแทน แม่ตัวโกงทนไม่ได้ยิงลูกชายตัวเองแล้วยิงตัวเองตาม บทนี้ไม่ค่อยสมจริงเท่าไหร เพราะแม่ไม่น่าจะฆ่าลูกได้ลง ปืนก็มาอยู่ในมือแม่แล้ว ทุกคนก็จะปลอดภัยเรื่องจบ แต่ก็ดันยิงลูกชายตัวเองอีก

เรื่องก็จบลงอย่างแฮปปี้เอนดิ้ง ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมละครทุกเรื่องมักทำให้ตัวละครเข้าใจกันง่าย ๆ ตอนจบเท่านั้น ก่อนหน้านั้นมีแต่ความสับสน แง่งอน ไม่ฟังกัน คิดไปเอง เข้าใจไปเอง ไม่เข้าใจกัน ยังไงก็ดีเรื่องนี้ชื่นชมบทที่เขียนให้นางเอกดีสมชื่อมาก ๆ ชอบค่ะ ที่นางเอกทำดีสู้เคราะห์กรรมที่ผ่านมาครั้งแล้วครั้งเล่า และสุดท้ายนางเอกก็ได้รับความสุขสมหวังในท้ายที่สุด (อย่างไม่เคยมีอะไรสายเกินไปสำหรับความดีเลย) ดูแล้วอิ่มใจ จบล่ะ ยาวจังเลยเรื่องนี้

พระเอก - ภาณิน โดย ชาคริต



นางเอก - อลิสรา โดย บี น้ำทิพย์



น้องชายพระเอก - ภิญโญ



เพื่อนนางเอก - รินทร์



นางร้าย - ลูกหมี โดย เมย์ พิชญ์นาถ



พ่อพระเอก - ภุชงค์ โดย นิรุตติ์





 

Create Date : 29 กุมภาพันธ์ 2551    
Last Update : 29 กุมภาพันธ์ 2551 20:58:26 น.
Counter : 388 Pageviews.  


Vividee
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Vividee's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.