Group Blog
 
All Blogs
 

ช่วยแต่งโคลงสี่สุภาพให้หน่อยนะคะ

ปกติเมื่อเห็นกระทู้ให้ช่วยทำการบ้าน จะไม่คลิกเข้าไปโดยเด็ดขาด
เพราะกลัวยั้งปากเทศนาไม่ทัน

แต่ช่วงนี้นึกครึ้มอยากร้อยกรองอะไรก็ได้ เพราะไม่ได้แต่งมานานมากแล้ว
โอกาสมา เมื่อเห็นกระทู้โคลงสี่สุภาพ (ซึ่งเป็นคำประพันธ์ที่ถนัดที่สุด)
กระทู้มีความว่า...

"ช่วยกันแต่งให้หน่อยนะคะเป็นโคลงสี่สุภาพเกี่ยวกับสายลมอ่ะคะ หรืออะไรก้ได้ ขอคำง่ายๆ แต่ถูกฉันทลักษณ์นะคะ 2 บทก้ได้ค่ะ ขอร้องล่ะ"

เมื่อขอมาก็จะสนองให้ แต่มีรึจะแต่งให้ฟรีๆ
จึงได้โคลงสี่สุภาพ เกี่ยวกับสายลม และถูกต้องตามฉันทลักษณ์ดังนี้


สายลมพัดผ่านแล้ว เลยไกล

ดังสิ่งครูสอนไป แก่เจ้า

หวังศิษย์ท่องติดใจ จึงสั่ง งานมา

พึงเร่งฝึกฝนเข้า เก่งด้วย ตนเอง



ภูมิใจกับบทนี้มาก เพราะเอก ๗ โท ๔ ตามผังเป๊ะๆ
ไม่มีเอกโทษ โทโทษ เลย

คนขอคงไม่ปลื้มสักเท่าไหร่
ไม่เป็นไร คนแต่งปลื้มจนต้องมาเก็บไว้ในบล็อคตัวเอง




 

Create Date : 05 มิถุนายน 2551    
Last Update : 5 มิถุนายน 2551 7:11:28 น.
Counter : 1258 Pageviews.  

"Little Red Riding Hood and the Wolf" : อ่านกลอนแบบ hip hop

นึกครึ้มๆ ถึงกลอน Little Red Riding Hood and the Wolf โดย Roald Dahl, Revolting Rhimes

น้องสาวชอบมาท่องให้ฟังบ่อยๆ จนติดหู แต่ไม่เคยได้อ่านต้นฉบับเต็มๆซะที

เนื้อเรื่องก็คือ "หนูน้อยหมวกแดง" ที่เราได้ยินมานับครั้งไม่ถ้วน
แต่ที่กลอนบทนี้พิเศษก็คือ มีเสียง "เบา-หนัก" 4 คู่ ต่อกันไปตลอดเรื่อง

เวลาอ่าน ต้องใส่อารมณ์นะ ตัวเบาก็ต้องออกเสียงแค่กึ่งๆ ตัวหนักก็ต้องเน้นๆ(แถมผงกหัวลงไปด้วย) แล้วจะได้จังหวะเหมือน hip hop เลย


ตัวอย่างเช่น
(intro) เบา หนัก เบา หนัก เบา หนัก เบา หนัก
as SOON as WOLF be GAN to FEEL
that HE would LIKE a DE cent MEAL ....


ลองดูสิครับ

As soon as Wolf began to feel
That he would like a decent meal,
He went and knocked on Grandma's door.
When Grandma opened it, she saw
The sharp white teeth, the horrid grin,
And Wolfie said, ``May I come in?''
Poor Grandmamma was terrified,
``He's going to eat me up!'' she cried.
And she was absolutely right.
He ate her up in one big bite.


But Grandmamma was small and tough,
And Wolfie wailed, ``That's not enough!
I haven't yet begun to feel
That I have had a decent meal!''
He ran around the kitchen yelping,
``I've got to have a second helping!''
Then added with a frightful leer,
``I'm therefore going to wait right here
Till Little Miss Red Riding Hood
Comes home from walking in the wood.''


He quickly put on Grandma's clothes,
(Of course he hadn't eaten those).
He dressed himself in coat and hat.
He put on shoes, and after that
He even brushed and curled his hair,
Then sat himself in Grandma's chair.
In came the little girl in red.
She stopped. She stared. And then she said,


``What great big ears you have, Grandma.''
``All the better to hear you with,'' the Wolf replied.
``What great big eyes you have, Grandma.''
said Little Red Riding Hood.
``All the better to see you with,'' the Wolf replied.


He sat there watching her and smiled.
He thought, I'm going to eat this child.
Compared with her old Grandmamma
She's going to taste like caviar.


Then Little Red Riding Hood said, ``But Grandma,
what a lovely great big furry coat you have on.''


``That's wrong!'' cried Wolf. ``Have you forgot
To tell me what BIG TEETH I've got?
Ah well, no matter what you say,
I'm going to eat you anyway.''
The small girl smiles. One eyelid flickers.
She wimps a pistol from her knickers.
She aims it at the creature's head
And bang bang bang, she shoots him dead.


A few weeks later, in the wood,
I came across Miss Riding Hood.
But what a change! No cloak of red,
No silly hood upon her head.
She said, ``Hello, and do please note
My lovely furry wolfskin coat.''




 

Create Date : 16 มกราคม 2549    
Last Update : 22 มกราคม 2549 23:42:59 น.
Counter : 315 Pageviews.  

แฟนพันธุ์แท้วรรณคดีไทย : อุณรุทร้อยเรื่อง

ขอประเดิม block group นี้ ด้วยบทละครเรื่อง "อุณรุทร้อยเรื่อง" ของ "คุณสุวรรณ" กวีสมัยต้นรัชกาลที่ 4
เธอ "ยำ" ตัวละคร 144 ตัว จากวรรณคดีไทย 51 เรื่อง กลายเป็นกลอนบทละครที่ไพเราะ ถูกตามขนบธรรมเนียม และเปี่ยมด้วยอารมณ์ขัน(อย่างแรง)

ที่มีชื่อว่า "อุณรุทร้อยเรื่อง" เพราะกล่าวถึง "อุณรุท" เป็นอันดับแรก แต่หลังจากนั้นแล้วต้องตั้งสติให้ดี เพราะตัวละครจากสารพัดเรื่องมาตีกันให้วุ่นไปหมด แค่เริ่มเรื่องก็มีตัวละครจาก อิเหนา พระอภัยมณี รามเกียรติ์ ฯลฯ โผล่มาแล้ว ลองมาทบทวนความจำกันดีกว่าว่าใครมาจากเรื่องไหน

๏ เมื่อนั้น
พระอุณรุท ผู้รุ่งรัศมี
สมสู่อยู่ด้วยนางจันที
ภูมีตรีตรึกนึกใน
แค้นด้วยอิเหนากุเรปัน
กับสุวรรณมาลีศรีใส
เอานางจันสุดายาใจ
ไปยกให้พระสมุท บุตรระตู
เสียดายวงศ์อสัญแดหวา
พระราชาเคืองแค้นแสนอดสู
เหม่ เหม่ อสุรินดูหมิ่นกู
จะได้ดูฤทธิ์กันในวันนี้ ฯ

ธรรมดาเวลาพระเอกจะออกเดินทาง ก็ต้องมีบท"สั่งนาง" ซึ่งมักไปเปรียบเทียบกับสิ่งที่คู่กัน เช่น นกสั่งฟ้า ปลาสั่งน้ำ แต่คุณสุวรรณเธอให้สั่งสิ่งตรงกันข้ามที่เป็นไปไม่ได้ ไปซะงั้น

โอ้ว่าพระทูลกระหม่อมแก้ว
หนีเมียไปแล้วพระโฉมศรี
มิได้สั่งสนทนาพาที
สกุณียังรู้สั่งยมนา

จรเข้ยังรู้สั่งอากาศ
สิงหราชยังรู้สั่งมหิงสา
หัศรังยังรู้สั่งไอยรา
นาคายังรู้สั่งสุบรรณบิน

เหมราชยังรู้สั่งซึ่งคูหา
แต่มัจฉายังรู้สั่งไพรสินธุ์
พยัคฆ์ยังรู้สั่งมฤคิน
พระภูมินทร์ควรฤาไม่อาลัยลา ฯ

ในรามเกียรติ์ อินทรชิตแปลงกายเป็นพระอินทร์ และให้พลยักษ์แปลงกายเป็นเทวดานางฟ้า แต่คุณสุวรรณเธอเด็ดกว่า ตัวละครร้อยกว่าตัวแปลงกายให้อุตลุด แต่อ่านๆไปแล้ว เอ๊ะ! มันก็ยังเป็นตัวเดิมนี่หว่า แค่เลือกคำใหม่ที่มีความหมายเหมือนเดิมอย่าง ราเมศเป็นรามา พยัคฆา เป็น พยัคฆี...คิดได้ไงเนี่ย

จำจะยกโยธาคลาไคล
ตามองค์พระอภัยเชษฐา
ว่าพลางนางแปลงกายา
เป็นองค์สุดาเยาวมาลย์

รี้พลให้กลายเป็นโยธา
ไอยราแปลงเป็นคชสาร
พาชีแปลงเป็นอาชาชาญ
พระพรหมานแปลงเป็นท้าวธาดา

ไกรสรให้แปลงเป็นสิงหราช
สกุณชาติให้แปลงเป็นปักษา
พระราเมศแปลงเพศเป็นรามา
พยัคฆาแปลงเป็นพยัคฆี

พญาครุฑแปลงเป็นสุบรรณจร
วานรแปลงเป็นกระบี่ศรี
นาคาเป็นพญาวาสุกรี
โกสีย์แปลงเป็นท้าวหัสนัยน์

พระสุริยันต์นั้นเป็นทินกร
ศศิธรเป็นดวงแขไข
เจ้าพลายงามแปลงนามเป็นหมื่นไวย
ชาละวันนั้นให้เป็นกุมภา

พระอิศวรแปลงเป็นพระศุลี
ทรพีแปลงเป็นมหิงสา
เทเวศร์แปลงเพศเป็นเทวา
กินนราแปลงเป็นกินนรี

พญาหงส์แปลงองค์เป็นเหมราช
พระดาบศแปลงชาติเป็นฤาษี
โคกลายกายาเป็นคาวี
มฤคีแปลงเป็นมฤคา

มยุเรศกลายเพศเป็นยูงพลัน
ทสกัณฐ์นั้นแปลงเป็นยักษา
อุณากรรณนั้นเป็นบุษบา
ปันหยีแปลงกายาเป็นอาหยัน

ขุนแผนแผลงแปลงกายเป็นพลายแก้ว
สียาตราเพริศแพร้วเป็นหย้าหรัน
คนธรรพให้แปลงเป็นคนธรรพ์
นางพิมพ์กลายกายพลันเป็นวันทอง

ต่างตนสำแดงแผลงฤทธิ์
ทศทิศไหวจบสยบสยอง
โยธาเหลือหลายก่ายกอง
คับคั่งทั้งท้องสนามใน ฯ

นี่แค่จัดทัพยังปวดหัวขนาดนี้ ตอนรบกันจริงจะสับสนวุ่นวายขนาดไหน นี่เป็นตัวอย่าง ชัยเชษฐ์กล่าวหากุเรปันว่าไปลักพระรามมาไว้ลงกา จะตามมาฆ่าหนุมาน สุดท้ายจะให้ส่งเมรีคืน เอากะเขาสิ

เมื่อนั้น
ชัยเชษฐ์รัศมีศรีใส
ได้ฟังคั่งแค้นแน่นใน
ภูวนัยจึงมีวาจา

แล้วร้องท้าว่าเหวยกุเรปัน
ไยมึงอาธรรม์ริษยา
ทำฮึกฮักไปลักพระรามา
ไปไว้ลงกาธานี

นี่หากกูติดตามไม่ขามจิต
หวังจะล้างชีวิตกระบี่ศรี
แม้นรักตัวกลัวตายวายชีวี
จงเร่งส่งเมรีคืนมา ฯ

หรือจะเป็น ไกรทองผสมจันทโครพ คุณสุวรรณก็ทำได้

เมื่อนั้น
ท้าวอำไพได้ฟังดังเพลิงไหม้
รู้ว่าชาละวันบรรลัย
ภูวนัยพิโรธโกรธา

โจนจากรถแก้วแววไว
เข้าชิงชัยสัปยุทธยักษา
หมายจำนงชิงองค์โมรา
โจรป่าบั่นบุกเข้าคลุกคลี ฯ

บทต่อไป ใช้ทดสอบว่าอ่านวรรณคดีไทยมากี่เรื่องแล้ว

เมื่อนั้น
พระศรีสุทัศน์รัศมี
เห็นพระสุริยามาราวี
ขุนกระบี่เผ่นโผนโจนทะยาน

ทั้งสิบแปดมงกุฎวุฒิไกร
หมายใจจำนงจงผลาญ
ทั้งสิบรถรัถาพญามาร
ต่างหาญต่างสู้เป็นคู่กัน

อันพญากุศราชอาจอง
จับบุญทนาวงศ์แข็งขัน
พระณรงค์พิชัยใจฉกรรจ์
เข้าโรมรันด้วยท้าวศีลยนต์

วงศ์สุริยามาตย์อาจหาญ
เข้าต่อต้านด้วยท้าวสิงหล
องค์พระจันทโครบจบสกล
เข้าประจญต่อตีศรีสุวรรณ

ท้าวกรดสุริกานต์ชำนาญศร
เข้าต่อกรกระบิลนิลขัน
อันพระหลวิชัยใจฉกรรจ์
เข้าโรมรันสัปยุทธด้วยอุศเรน

พระสมุทโคดมเข้ากลมเกลียว
ลดเลี้ยวต่อสู้มูระเหน
เจ้าสาครคนสันทัดจัดเจน
จับได้สุรเสนวานร

ท้าวเสนากุฎยุทธทะยาน
เข่นฆ่าเวตาลชาญสมร
อันเจ้าลิขิตฤทธิรอน
สังหารพญาขร มรณา ฯ

หลังเหตุการณ์ชุลมุน สุดท้ายก็มีผู้ถูกศรพระราม แต่ดันกลายเป็นหนุมาน ที่แอบสั่งเสียทิ้งท้ายเลียนแบบทศกัณฐ์ว่า

เมื่อนั้น
วายุบุตรวุฒิไกรใจหาญ
ยี่สิบกรกุมศรพระอวตาร
สิบโอษฐ์สั่งสารสุวิญชา ฯ

ปากหนึ่งว่าโอ้เจ้าขวัญเนตร
บิตุเรศจะม้วยสังขาร์
ขอฝากฝังแก้วเนตรเกษรา
จงวันทาระเด่นมนตรี ฯ
ปากสองร้องว่าพิเภกเอ๋ย
กะไรเลยชั่งมาฆ่าพี่
ขอฝากนางดาราเทวี
กับสาวศรีนักสนมกำนัลใน ฯ
ปากสามสั่งความพระสมุทร
ขอฝากบุษมาลีศรีใส
โอ้พราหมณ์มัจฉายาใจ
หวังจะได้ฝากผีบิดร ฯ
ปากสี่ว่าโอ้องคต
โอรสจงจำคำสอน
ตั้งใจภักดีพระสี่กร
อย่าคิดว่าภูธรเป็นสามี ฯ
ปากห้าร้องว่านางเงือกน้ำ
จงฟังคำนับถือพระฤาษี
อุตสาห์รักษาครรภ์เทวี
แม่จะได้เป็นศรีจรกา ฯ
ปากหกว่าเจ้าตะเภาทอง
ทั้งสองอย่าคิดริษยา
อันองค์อุณากรรณกับสียาตรา
จงนึกว่าพี่น้องท้องเดียวกัน ฯ
ปากเจ็ดเสร็จสั่งจะสังขาร์
ชีวาพี่จะม้วยอาสัญ
ไปยื่นด้ามให้กับโจรใจฉกรรจ์
เลื่อมลายวรรณไยเป็นได้เช่นนี้ ฯ
ปากแปดวอนว่าทรงยศ
พระรถจงช่วยเผาผี
แม่จะเขียนมนต์เรียกมฤคี
ไว้กับคีรีให้ลูกยา ฯ
ปากเก้าเฝ้าสั่งพระอุณรุท
ทรงภุชเมียจะม้วยสังขาร์
น้องรักจักถวายบังคมลา
กลับไปอยู่คูหาในวารี ฯ
ปากสิบเสร็จคำที่ร่ำสั่ง
สิ้นกำลังด้วยพิษศรศรี
พราหมณ์ก็กลายกายาเป็นนารี
สิ้นชีวีอยู่ในไพรวัน ฯฯ

เฮ้อ จบซะที แค่คิดตามก็เหนื่อยแล้ว อย่างน้อยกระทรวงศึกษาก็คงไม่บรรจุไว้ในหลักสูตรหรอก แค่ที่ให้เรียนอยู่นี่ก็สับสนจะแย่

ขอคารวะคุณสุวรรณ กวีที่เปี่ยมด้วยความสามารถ อารมณ์ขัน และ "ความกล้า"




 

Create Date : 15 มกราคม 2549    
Last Update : 15 มกราคม 2549 4:44:53 น.
Counter : 3171 Pageviews.  


วิษณุพิรุณ
Location :
Cranfield United Kingdom

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




“I solemnly swear that I’m up to no good”
Friends' blogs
[Add วิษณุพิรุณ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.