การขอ workpermit ที่นิวซีแลนด์ /2
เหตุมันเริ่มมาจากความปากพล่อยของผมเอง
ครือว่า ... มันเป็นยังงี้ครับ
ผมรู้จักกับพี่คนนึง เค้าเป็นนักเรียนรุ่นพี่ที่โรงเรียน แต่เราไม่รู้จักกันตอนเรียนนะครับ มารู้จักกันตอน จบกันออกมาแล้ว เค้ามาได้สามีเป็นคนกีวี่(คนนิวซีแลนด์เรียกตัวเองว่า กีวี ไม่รู้มาจากชื่อนก หรือผลไม้กันแน่ ไว้จะหาข้อมูลอีกทีครับ)
ตอนแรกก้อคุยกันทางโทรศัพท์ครับ พี่แกคงเหงาไม่มีใครคุยด้วยมั้ง
ผมก้อพูดเล่นๆประมาณว่า "พี่ๆ ไปด้วยคนสิ" ก้อ ตามประสาคนปากพล่อย ไม่ได้จริงจังอะไรครับ..
ต่อมาอีกสองสามปี พี่เค้าบอกว่า อยากมาจริงเหรอ พี่กำลังอยากได้คนมาช่วยที่ร้าน จะมาจริงไม๊ พี่จะได้ทำเรื่อง สปอนเซอร์ให้
ผมก้อกำลังเบื่อๆที่ทำงานเก่า เลยตอบรับว่า ไปพี่ เอาจริงนะ
งานนี้ งานใหญ่เลยครับ
ว่าที่เจ้านายคนใหม่เค้าเริ่มปฎิบัติการดังนี้ครับ
1. จ้างทนาย บริษัทิที่ค่อนข้างแพงเอามากๆ แต่แกว่าผลงานเจ๋งสุดๆ(เค้าว่างั้นอ่ะ ผมไม่รู้ ฟังพี่เค้าบอกมา)
2. ลงโฆษณาในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นก่อนเลยว่า ต้องการคนคุณสมบัติดังต่อไปนี้..... 1-2-3-4-5... ก้อคุณสมบัติที่เรามี แต่คนกีวีไม่มีนั้นแหละครับ เพื่อเป็นเหตุให้อิมฯเห็นว่าทำไมไม่จ้างคนกีวี่แต่จำเป็นต้องอิมพอรต์เราเข้ามาทำงาน

รอเกือบสองอาทิตย์ครับ ทนายจากนิวซีแลนด์ส่งเอกสารสำหรับยื่นอิมฯมาให้ที่บ้านซึ่งมีใบสัญญาจ้างและเอกสารรายละเอียดเกี่ยวกับร้านทั้งหมด ผมต้องเริ่มจัดการตัวเองครับ
1. ขอจดหมายรับรองการทำงานจากที่ทำงานเดิม (ประสบการณ์ห้าปี อันนี้สำคัญสำหรับการขอวีซ่าครับ) งานนี้สบายครับผ่านฉลุย
2. ขอใบรับรองความประพฤติที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ไอ้นี่หละครับเวรานุเวรแรกของผม มันขึ้นสีแดงครับ มันมีคดีเก่าค้างจากสถานีตำรวจ ยอมความแล้วแต่ดันไม่แจ้งสำนักงานตำรวจแห่งชาติให้ผมอ่ะ ผมต้องตามไปเอาสำนวนเก่าแฟกส์ส่งไปกรุงเทพฯ ยังครับเวรยังไม่จบ รออยู่สามอาทิตย์โทรไปตามเรื่อง เจ้าหน้าที่ทำสำนวนหาย ต้องส่งแฟกส์ไปใหม่ รออีกสามอาทิตย์ ลงไปรับเอกสารเอง ไม่มีคนเซนต์รับรองเอกสารอีก เฮ่อ เฉพาะใบนี้ ผมลงกรุงเทพสามรอบ ขึ้นรถเมล์ผิดสายอีกมันทุกรอบ (เด็กบ้านนอกอ่ะ ขึ้นรถไฟฟ้าได้ก้อเก่งแย้ว
)รอบสุดท้ายวันไปรับใบรับรองผมเกือบออกจากกรมตำรวจที่ปทุมวันไม่ได้เฉียดฉิวกับม็อบเสื้อเหลืองที่บุกกรมวันนั้แค่เส้นยาแดงเอง ใครจะเหตุการณ์วันนั้นได้บ้างครับ ยกมือขึ้น อิอิ (เก้าโมงเช้าวัน...)
3. ตรวจสุขภาพ งานนี้แจ่มกว่าเดิมครับพี่น้อง......
ไว้ตอนหน้าผมจะเล่านะครับ หนักกว่าใบรับรองความประพฤติอีกอ่ะ...ขอบอก



Create Date : 13 กันยายน 2552
Last Update : 13 กันยายน 2552 17:34:05 น.
Counter : 485 Pageviews.

2 comments
  
5555 คุณกระรอกสวน เล่ามันส์มากเลยอ่ะ เหมือนอยู่ในเหตุการณ์ เพราะสถานที่ต่าง ๆ เราก็ไปมาเหมือนกัน เลยนึกภาพออกว่าต้องไปที่ไหนบ้าง
แต่ดีจังเลยน่ะ ที่มีคนสปอนเซ่อร์ให้ หายากนะค่ะ
ขอโทษนะคะ คุณกระรอกสวนไม่ใช่เด็กกรุงเทพหรือค่า
โดย: nz IP: 125.238.14.193 วันที่: 14 กันยายน 2552 เวลา:8:37:39 น.
  
ผมเป็นเด็กเจียงใหม่ครับคุณ nz ของแท้ดั้งเดิมแบบว่า ไม่เคยออกนอกพื้นที่อ่ะครับ เข้ากรุงเทพที เหมือนบุญชูยังไงยังงั้นเลย ยิ่งตอนขึ้นรถเมล์นี่ ผิดสายมันทุกรอบ นี่ถ้าต้องไปกรุงเทพอีก สงสัยผมคงขึ้นรถผิดสายอีกตามเคย
ที่นิวฯนี่ก้อยังไม่เคยขึ้นรถเมล์ของเค้าเลยนะครับนี่ ว่าจะนั่งเล่นชมเมืองสักวัน คงสนุกดี
โดย: จขบ (กระรอกสวน ) วันที่: 14 กันยายน 2552 เวลา:13:59:55 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ulwind
Location :
tauranga  New Zealand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]



เข้าห้องสินธร จนลืมBlog อ่านๆๆๆ จนเปิดพอรต์สำเร็จ ปรากฏว่า ซื้อวันแรก โดนซะ แดงๆๆๆๆๆ เฮ้อ เม่าน้อย เล่นไฟ กรรมกรคิดเล่นหุ้น....


ผมจะเป็นเจ้าสัวครับ....
BORN TO BE WINSmiley

Free TextEditor