เมื่อคนไทป์ 4+5 ได้มาดูซี่รี่ย์เกาหลี You are beautiful. (ภาค 2)
ขอโทษที่มาช้าไปนิดนะคะ
ภาค 2 นี้เป็นภาคที่เกี่ยวกับลักษณ์ 4 นะคะ
พระเอกแทคยองก็มีบางมุมที่ผู้เขียนมองเห็นความเป็นลักษณ์ 4 ค่ะ
แม้ว่าในเรื่องอารมณ์และความรู้สึกจะเป็นเรื่องของนามธรรมที่มองไม่เห็นชัดเจนที่จะระบุลักษณ์
แต่ผู้เขียนได้กลิ่นไอลักษณ์ 4 จากอารมณ์ของเรื่องและบทพูดของพระเอกในหลายๆ ฉากค่ะ
เรียกว่าใช้ใจสัมผัสใจค่ะ......งั้นมาเริ่มกันเลยค่ะ


ตอนที่ 8 (ฉากนี้ให้เครดิตคำแปล M THAI เพราะผู้เขียนมาเพิ่มเติมทีหลังโดยที่แผ่นตอนนี้ไม่อยู่กับตัวเอง
เลยขอยืมจาก MTHAI คือผู้เขียนต้องการเกริ่นนำบทพูดฉากสำคัญฉากนี้ เพื่อให้เห็นภาพคนลักษณ์ 4 ได้ชัดเจนขึ้น )

ฉากที่วันนี้เป็นวันเกิดพระเอก
แม่พระเอกได้นัดเจอพระเอกโดยไม่ได้บอกว่าวันนี้จะมีนักข่าวมาทำข่าวรีเมคเพลง
โดยให้พระเอกเป็นโปรดิวเซอร์ชื่อดังให้อัลบั้มนี้
แต่พระเอกได้ปฏิเสธต่อหน้านักข่าวทำให้แม่พระเอกอับอาย
จึงตามมาคุยกับพระเอกที่ดาดฟ้า...
ซึ่งฉากนี้แม่พระเอกได้ทำให้พระเอกร้องไห้อย่างน่าสงสาร

แม่พระเอก........“ ทำไมเธอจะต้องทำให้ชั้นขายหน้าด้วยล่ะ ”

พระเอก............“ คุณโกรธถึงตามมาที่นี่งั้นเหรอ ”

......................“ ผมคิดว่าคุณไม่กลัวคนอื่นซะอีก ”

แม่พระเอก........“ ใช่ ชั้นไม่กลัวหรอก ”

......................“ อะไรที่ทำให้ชั้นสูญเสีย ”

......................“ บ้าจริง ถ้าชั้นเปิดเผยว่าเธอคือลูกชายของชั้น คนจะได้สนใจเรามากขึ้นไง ”

......................“ หรือตอนนี้เธอกลัว ”

......................“ ชั้นไม่ต้องการเพลงไหน ชั้นต้องการแค่เพลงนี้ ”

......................“ ชั้นอยากจะให้คนทั้งโลกสนใจและฟังมัน นั่นแหละที่ชั้นต้องการเธอ ”

พระเอก............“ คุณคงรักเค้ามากนะคนแต่งเพลงน่ะ ”

......................“ ความรักนี้ใช่ไหมที่ทำให้คุณทิ้งผม ”

แม่พระเอก........“ อย่ามาทำเป็นเยาะเย้ยชั้นนะ มันมีค่ามากกว่าเธอ ”

พระเอก............“ ทำไมมันถึงน่ากลัวสำหรับผมล่ะ....ไปเถอะ ”

แม่พระเอก........“ แต่ชั้นให้เธอเกิดมานะ ”

......................“ เพราะเธอไง เป็นเพราะชั้นให้เธอเกิด ชั้นถึงต้องสูญเสียสิ่งมีค่าไป ”

......................“ โอเค เธอกลัวเพราะว่าชั้นจะไปจากเธอ ”

......................“ แต่ชั้นสูญเสียเค้าไปก็เพราะเธอ นั่นคือสิ่งที่ชั้นกลัว ”

......................“ ชั้นให้เธอเกิดมา อย่างน้องเธอก็ควรจะช่วยชั้น เก็บรักไว้ในความทรงจำบ้าง ”

พระเอก............“ ถ้าคุณเรียกร้องบุญคุณที่ทำให้ผมเกิด อย่างน้อย........”

......................“ อย่างน้อยๆ คุณก็ควรจะจำมันได้บ้าง ”

แม่พระเอก........“ วันนี้เหรอ ”


คำอธิบายของผู้เขียนคน 4 ลักษณ์ 4 ศิลปิน (Artist) คือ ไทป์ที่ตอบสนองต่อความรู้สึกก่อนสิ่งอื่นใด คนที่ขาดพร่องอยู่ภายใน

พระเอกเติบโตมาพร้อมความรู้สึกว่าถูกทอดทิ้ง ว่าถูกละเลยไม่เลี้ยงดู
แล้วยิ่งต้องไปพบแม่ที่ต้องทำงานในวงการเดียวกันโดยไม่เคยเปิดเผยว่าเป็นลูก
ไม่เคยจดจำเรื่องราวสำคัญของตัวเอง ที่เป็นโรคภูมิแพ้อาหารบางประเภท
คือแพ้กุ้ง และแพ้น้ำมันงา และแพ้เกสรดอกไม้ หรือแม้แต่วันเกิดของพระเอกก็ยังจำไม่ได้
ยิ่งตอกย้ำว่าแม่ไม่เคยสนใจเรื่องราวของตัวเอง ตัวเองต้องเป็นคนไม่สำคัญสำหรับแม่แน่นอน.........
โอ๊ย........ฉันไร้ค่าอีกแล้ว คนที่สำคัญที่สุดในชีวิตฉันกลับไม่เคยเห็นฉันอยู่ในสายตา ....ช่างเจ็บปวดเหลือเกิน

ฉากนี้เป็นวันเกิดพระเอกที่แม่นัดออกไปเจอ
พระเอกก็คงมีความหวังว่าแม่คงจะพอจำได้บ้าง หรือมีอะไรพิเศษๆ บ้าง
แต่กลับกลายเป็นว่าแม่ห่วงแต่งานของตัวเอง ห่วงแต่ความรู้สึกตัวเอง
โดยไม่เคยสนใจหรือใส่ใจเรื่องของพระเอกเลย
แถมยังไม่แคร์ความรู้สึกของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นลูกอีกต่างหาก
พยายามตอกย้ำว่าเพราะพระเอกเกิดมา แม่พระเอกจึงต้องสูญเสียคนรักซึ่งเป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับแม่มาก
มันตอกย้ำว่าพระเอกคน 4 ไม่มีค่าพอให้แม่เลือก
........พระเอกคงรู้สึกว่าฉันเป็นคนเหลือเลือกอีกแล้ว.......
พระเอกจึงพูดว่า.........“คุณคงรักเค้ามากนะคนแต่งเพลงน่ะ ความรักนี้ใช่ไหมที่ทำให้คุณทิ้งผม ”
ดังนั้นฉันนี้ช่างเป็นคนไร้ค่าเสียจริงๆ.......

ฉากนี้พระเอกร้องไห้อย่างน่าสงสารมากๆ คน 4 เวลาเจ็บปวด หัวใจมันเหมือนจะแหลกสลายให้ได้ค่ะ






ตอนที่ 9

(ช่วงที่ 1)

ฉากที่หลังจากนางเอกพาพระเอกไปฉลองวันเกิดให้ (เพราะเพิ่งเห็นว่าพระเอกร้องไห้อย่างหนักหลังจากได้พูดคุยกับแม่มา)

พระเอก “ เพราะฉันได้ใช้เวลาเรื่อยเปื่อยกับเธอ เวลาเลยผ่านไปรวดเร็ว ”

............“ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ คงเป็นวันที่น่าหวาดกลัวอันยาวนาน ”

คำอธิบายของผู้เขียนคน 4

ลักษณ์ 4 เป็นคนอ่อนไหว , เป็นคนโรแมนติกที่มีความรู้สึกที่เข้มข้นและอารมณ์รุนแรง เพราะมีความลึกซึ้งทางอารมณ์ที่หลากหลาย เวลาโหมดอารมณ์และความรู้สึกเปิดขึ้น มันไม่สามารถปิดก่อนจบรอบของมัน ดังนั้นเมื่อความรู้สึกใดเกิดขึ้น มันจะค่อยๆ เข้มข้นขึ้นทีละนิดไปจนสุดทางของอารมณ์นั้นๆ.....แบบหยุดไม่ได้

ฉะนั้นเวลาที่คน 4 ต้องพบเจอเรื่องราวที่ทำให้เศร้า ก็จะเศร้าสุดขีด เศร้าหดหู่ เศร้าห่อเหี่ยว เศร้าขมขื่น เศร้าแบบตัวคนเดียวใครก็แบ่งเบาไม่ได้ เศร้าแบบตอกย้ำว่าบางสิ่งบางอย่างได้ขาดหายไปจากชีวิตจริงๆ สิ่งที่โหยหามันไม่เคยเต็ม......มันยิ่งขาดหายไปอีกแล้วหรือนี่

โดยเฉพาะความเศร้าที่เกี่ยวข้องกับครอบครัวตัวเองที่แตกแยก ที่เป็นเด็กบ้านแตก ยิ่งตอกย้ำความไร้ค่า ความไม่ดีพอของตัวเองที่จะให้ใครรัก พ่อแม่ถึงต้องแยกทางทอดทิ้งตัวเองไป....ดังนั้นฉากที่พระเอกไปพบแม่กลับมาแต่ละครั้ง มันมีแต่ความเจ็บปวดรวดร้าวหัวใจ

คนที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่นั้นไม่มีเยื่อใยกับตัวเอง มันช่างเจ็บปวดที่สุด เป็นความเจ็บปวดมากกว่าคนทุกลักษณ์ เพราะคน 4 ได้ชื่อว่าเป็นผู้ติดหล่มอารมณ์ด้านลบอยู่แล้ว...แต่เมื่อพระเอกกลับมาบ้านแล้วต้องพบกับเรื่องวุ่นวายของนางเอก จึงทำให้พระเอกลืมความทุกข์ของตัวเองไปชั่วขณะ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ดีสำหรับพระเอกคน 4 ไม่อย่างนั้นพระเอกต้องติดหล่มความเศร้าไปอีกสักพักใหญ่ๆ แบบที่ใครก็ช่วยแบ่งเบาไม่ได้.....พระเอกจึงพูดกับนางเอกว่า “ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ คงเป็นวันที่น่าหวาดกลัวอันยาวนาน ”







ตอนที่ 10

พระเอกได้ดูแลตอนนางเอกไม่สบายและได้บอกนางเอกตอนสร่างไข้ว่า

1. ต่อไปก็อย่าทำสิ่งที่เธอจะรู้สึกผิด
2. คุยกันในสิ่งที่ควรจะทำ
3. และใช้ชีวิตอย่างรู้สึกขอบคุณ

คำอธิบายของผู้เขียนคน 4 สิ่งที่พระเอกบอกนางเอก 3 ข้อ คือสิ่งที่คนลักษณ์ 4 บอกตัวเอง

ข้อที่ 1.......คน 4 จะพยายามหลีกเลี่ยงการกระทำที่จะทำให้ตัวเองรู้สึกผิด เพราะคน 4 กลัวการถูกตำหนิติเตียน ที่มันจะเป็นการตอกย้ำความบกพร่องภายในของตัวเอง

ข้อที่ 2.......คน 4 ต้องเปิดเผยตัวตนเปิดเผยความรู้สึก ต้องพูดคุยในสิ่งที่ต้องการ ต้องรู้จักสื่อสารความต้องการซึ่งกันและกัน

ข้อที่ 3........คือการก้าวข้ามผ่านกับดักของลักษณ์ 4 ที่ชอบติดหล่มอารมณ์และความรู้สึกเจ็บปวดในอดีต ด้วยการใช้ชีวิตอย่างรู้สึกขอบคุณ ขอบคุณทุกการเรียนรู้ ขอบคุณทุกประสบการณ์ไม่ว่าดีหรือขมขื่น ขอบคุณทุกบทเรียนชีวิต เพราะมันคือการให้ชีวิตใหม่กับตัวเองตอบแทนตัวเอง






ตอนที่ 11

ฉากที่นางเอกไปหากิ๊บที่ทำหล่นไว้ที่ห้องประชุมจัดงานแล้วเอากิ๊บกลับมาซ่อม แต่กาวมันทำให้นิ้วนางเอกติดกันแกะไม่ออก พระเอกจึงเข้ามาช่วยเหลือ

นางเอก............“ พี่ฉันสร้างปัญหาอีกแล้ว ”

พระเอก............“ ตอนนี้ไม่เป็นไรหรอก ต้องขอบใจเธอ ”

......................“ ฉันถึงได้หยุดคิดปัญหาซับซ้อน แล้วมาสนใจนิ้วที่มาติดกันได้อย่างน่าแปลก ดีแล้วล่ะ”

คำอธิบายของผู้เขียนคน 4

ก็อย่างที่อธิบายไว้ในตอนที่ 9 ว่าพระเอกต้องขอบใจนางเอกด้วยซ้ำ ที่ความวุ่นวายของนางเอกเข้ามาทำให้พระเอกหยุดคิดปัญหาซับซ้อนของตัวเองได้ เพราะการที่พระเอกไปพบแม่กลับมา มักกลับมาพร้อมความบอบช้ำและเศร้าเสียใจ หดหู่ และยิ่งโหยหาความรักมากขึ้นไปอีก







ตอนที่ 16

(ช่วงที่ 1)

ฉากที่พระเอกกำลังเตรียมตัวขึ้นคอนเสริต์อยู่ด้านหลังเวที ซึ่งเป็นคอนเสริต์ก่อนที่นางเอกจะเดินทางไปแอฟริกา แล้วเดินสวนกับตัวอิจฉาที่มาเป็นกำลังใจให้พี่ชายนางเอก

ตัวอิจฉา...........“ คุณไม่ขายหน้าที่เรื่องจอมปลอมถูกจับได้ ”

......................“ แต่ขายหน้าที่ความจริงถูกเปิดเผยใช่ไหม ”

......................“ แกล้งทำใจเย็นจนจบ อย่าขมขื่นละกัน ”

......................“ ถ้าความรู้สึกที่แท้จริงถูกเปิดเผย ภาพลักษณ์คุณคงพัง ”

คำอธิบายของผู้เขียนคน 4 ชอบปกปิดความรู้สึก เพื่อรักษาภาพลักษณ์ของตัวเอง

คนลักษณ์ 4 ฟอร์มเยอะ เวลาที่อยากได้อะไร ต้องการอะไร ก็ไม่บอกตรงๆ หรือแสดงออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน แต่จะบอกแบบอ้อมๆ เป็นนัยยะแอบแฝง เพราะอายที่จะให้ใครรู้ว่าตัวเองรู้สึกอย่างไร ว่าตัวเองต้องการอะไร ด้วยกลัวว่าคนอื่นจะเห็นข้อไม่ดีข้อบกพร่องของตัวเอง คนศูนย์ใจ( ลักษณ์ 2 , 3 , 4 )ต้องรักษาภาพลักษณ์ของตัวเองอย่างมาก เพราะคนศูนย์ใจให้ค่าในเรื่องสัมพันธภาพมาก จึงกลัวการถูกปฎิเสธ กลัวไม่ได้รับการยอมรับ....

ความรู้สึกภายในของคน 4 ชอบรู้สึกว่าตัวเองประหลาด ตัวเองไร้ค่า ต่ำต้อยด้อยค่า ถ้าคนอื่นยิ่งมารู้มาเห็นข้อบกพร่องของตัวเอง คงยิ่งถูกรังเกียจเดียดฉันท์จากคนรอบตัวแน่นอน ถ้าคน 4 ขาดสัมพันธ์ภาพย่อมอยู่ไม่ได้แน่นอนเช่นกันค่ะ ดังนั้นพระเอกคน 4 จึงไม่อายที่ถูกจับได้ในเรื่องที่โกหกไว้ ว่าเป็นแฟนกับตัวอิจฉา เพราะมันไม่ใช่เรื่องจริง แต่พอความรู้สึกที่แท้จริงที่ชอบนางเอกมาก กลับกลัวนางเอกและคนอื่นรู้.....มันน่าอายที่จะให้ใครรู้ว่าเรารู้สึกอย่างไร

การแสดงความต้องการอย่างโจ่งแจ้งมันแสดงถึงการไม่มีรสนิยม การแสดงความต้องการหรือตัวตนของคน 4 ต้องมีสไตล์ มีความพิเศษไม่ธรรมดาสามัญ ต้องน่าดึงดูด ต้องมีเอกลักษณ์ เพื่อกลบเกลื่อนความต่ำต้อยภายใน เพราะถ้าคน 4 มีในสิ่งที่คนทั่วไปมีได้ คน 4 จะไม่รู้สึกเท่าเทียม ยังไงมันก็ขาดพร่อง คน 4 ถึงต้องมีในสิ่งที่คนอื่นไม่สามารถมีได้ ต้องแปลกแหลกแนวไม่ซ้ำใคร ซึ่งมันก็คือความคิดสร้างสรรค์ของคน 4 ที่คนลักษณ์อื่นยากจะทำได้ค่ะ







(ช่วงที่ 2)

ฉากที่พระเอกคุยกับแม่ก่อนขึ้นคอนเสริต์ฯ

พระเอก............“ ที่ผมไม่เคยคิดว่า คุณเป็นคนประเภทที่จะยื้อผมไว้ ”


คำอธิบายของผู้เขียนคน 4

พระเอกคน 4 ย่อมรู้สึกแปลกใจที่แม่ตัวเองผู้ไม่เคยเห็นคุณค่าตัวพระเอก จะกลับมาขอโทษและยื้อความสัมพันธ์ไว้ มันมีผลให้ลดความเจ็บปวดในใจคน 4 อย่างมาก


เป็นอันว่าจบภาค 2 แล้วขอไปทำภาคสรุปอีกนิดหน่อยค่ะ คืออยากสรุปสิ่งที่ยังติดค้างไม่เข้าใจความหมายบางอย่างจากซี่รี่ย์นี้......ถ้ามีเวลานะคะ

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน













Create Date : 24 พฤศจิกายน 2553
Last Update : 29 พฤศจิกายน 2553 23:41:23 น.
Counter : 969 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ลามูเต้
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 12 คน [?]



ไทป์ 5....การง่วนอยู่กับรูปแบบที่คุ้นเคยจนสามารถมองเห็นสิ่งที่คนอื่นไม่เคยเห็นมาก่อนได้