Lack of Confidence~!
"You need to be more confident."

เฮ้อออ..... ไม่รู้ว่าใครจะเคยมีปัญหาเเบบเดียวกับเจ้าของบล็อก (จขบ) ไหม
ต้องออกไปพรีเซ้นต์งานหน้าห้อง เเละตอบคำถามของอาจารย์
ตอนพรีเซ้นต์ก็อาจจะโอเค เเต่พอโดนคำถามเเทรกกลางขึ้นมา ก็ทำเอาปากสั่น ตัวสั่น ไปต่อไม่ถูกเลย
ตอบคำถามก็เพี้ยนๆ จะพรีเซ้นต์ต่อก็จำไม่ได้ว่าพูดถึงไหนเเล้ว อนาถใจจริงๆ...

ปัญหานี้เหมือนเป็นปัญหาโลกเเตก รู้ว่าจุดบกพร่องมันอยู่ตรงไหน เเต่ถ้าให้เเก้... เเก้ไม่ได้...
ยิ่ง จขบ ต้องออกไปพรีเซ้นต์เป็นภาษาอังกฤษ ตอบคำถามเป็นภาษาอังกฤษอีก ยิ่งมึนตึ้บเลย
ได้เเต่คิดในใจว่า เเน่จริงก็ถามคำถามเป็นภาษาไทยเซ่!!!


ด้วยความจำเป็นที่อยากจะเรียนให้จบๆ ไปสักที บวกกับไม่อยากลงเรียนวิชานี้เป็นครั้งที่สาม
จขบ เลยต้องพยายามตะเกียกตะกาย หาวิธีมาเพ่ิมความกล้าให้ตัวเอง
เเต่จะได้ผลหรือเปล่านี่ก็อีกเรื่องนึง ฮาๆ

ใครที่ไม่มีความกล้า ออกไปพรีเซ้นต์หรือสัมภาษณ์ก็ปากสั่นคอสั่นก็มาช่วยเเชร์วิธีหรือมาลองอ่านเเล้วเอาไปใช้ดูก็ได้นะคะ เเต่บอกไว้ก่อน... ว่า จขบ ก็ไม่เเน่ใจเหมือนกันว่าวิธีพวกนี้มันจะโอเคไหม


ขั้นแรก

เเรกเริ่มเลยค่ะ ต้องเริ่มด้วยความคิดของตัวเราเองเนี่ยเเหละ
ถ้ามัวเเต่คิดว่าทำไม่ได้ มันก็จะทำไม่ได้
เราต้องคิดว่าเราทำได้ เเละเราจะต้องทำมันสำเร็จด้วย


ความคิดของเรานี่มีอิทธิพลมากนะคะ
เพื่อนๆ เคยเป็นบ้างไหม วันไหนที่เรารู้สึกเเย่ เช่นเราสอบตก เเล้วเราก็เอาเเต่นั่งคิดว่าทำไงดี เรามันไม่ดี ไม่เก่ง ให้เรียนอีกกี่รอบก็ทำไม่ได้ วันนั้นเพื่อนๆ ก็จะรู้สึกเเย่ไปทั้งวัน อีกทั้งเมื่อเราคิดอย่างนั้น กำลังใจที่จะอ่านหนังสือก็จะหมดไป ผลสุดท้ายมันก็วกกลับมาที่เดิม คือเราสอบตก

ทีนี้ลองเปลี่ยนใหม่ คิดบวกเข้าไว้ สอบตกก็ตกไปสิ ครั้งนี้เราพลาด ครั้งหน้ายังมีใหม่ เรามันมีความสามารถ เราต้องทำให้ได้...

ถ้าคิดได้อย่างนี้ เราก็จะมีเเรงฮึดสู้ ตั้งใจเรียน ตั้งใจอ่านหนังสือ มีความมุ่งมั่นว่าเราจะต้องผ่าน

เห็นไหมคะ ว่าความคิดมันมีผลจริงๆ... เพราะฉะนั้น อันตับเเรกเลย เราต้องคิดไว้ว่าเรากล้า เราทำได้




ขั้นที่สอง
เราต้องพร้อมค่ะ

ไม่ว่าจะพรีเซ้นต์ จะสัมภาษณ์หรือว่าอะไรก็ตาม เราต้องเตรียมทุกอย่างให้พร้อมค่ะ
ต้องรู้ว่าเราจะพูดอะไรบ้าง พูดอะไรก่อนหลัง เขียนใส่กระดาษเอาไว้ เเล้วเอามานั่งอ่านทวนหลายๆที ว่ามันโอเคหรือยัง ยาวเกินไปไหม เวิ่นเว้อเกินไปหรือเปล่า หรือว่าขาดเหลืออะไรไหม

อ่านเเค่ครั้งเดียวอาจยังไม่ละเอียด เเนะนำให้ลองอ่านสักสองสามรอบค่ะ


สิ่งที่ห้ามเด็ดขาดคือ ห้ามคิดว่าไม่เป็นไรหรอก เเล้วไปตายเอาดาบหน้าเอานะคะ เราต้องเตรียมทุกอย่างให้พร้อม ถ้าเป็นไปได้ ก็ให้ลองคิดว่าอาจารย์หรือผู้สัมภาษณ์จะถามคำถามเเนวไหน เเล้วเตรียมคำตอบเอาไว้ให้พร้อม


ขั้นที่สาม
พร้อมเเล้วก็ต้องฝึกค่ะ
คนเรามันมีสองเเบบค่ะ มีพวกที่มีพรสวรรค์ กับพรเเสวงค่ะ
ถ้าสวรรค์ไม่ให้เรา เราก็ต้องเเสวงเองเเหละค่ะ

ฝึกให้มันชิน ฝึกกับหน้ากระจกก็ได้ค่ะ พยายามทำ eye contact กับตัวเราในกระจกด้วยนะคะ
ถ้ามีเพื่อน เเฟน พ่อหรือเเม่ที่พอมีเวลาว่าง ก็ไปขอให้เขามานั่งฟังตอนเราพูดค่ะ จะได้มีคนติชมว่าเราพูดได้โอเคยัง ตรงไหนต้องเเก้ไขบ้าง ตัวเราเองฝึกเองคนเดียวอาจไม่รู้ เเต่ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วย เค้าจะช่วยมองหาข้อบกพร่องของเราได้ดีขึ้นค่ะ


ป.ล. ที่ จขบ เเพลนไว้คือจะไปหารูปอาจารย์ตอนหน้าโหดๆ มาเเปะในห้องเเล้วฝึกพูดเอาค่ะ ฮาๆ ไม่รู้ว่าจะได้ผลไหม เเต่จะลองดู



มีเเค่นี้เเหละค่ะ เขียนเเล้วดูง่าย เเต่ให้ทำนี่ก็ยากกกกกกได้ใจอยู่เหมือนกัน




เเต่เอาเถอะค่ะ ไม่มีอะไรยากเกินความพยายามของเราหรอกค่ะ : D
(ปลอบใจตัวเอง เฮ้อออ)


สำหรับคนที่ต้องพรีเซ้นต์เป็นภาษาอังกฤษ ต้องถามตอบเป็นภาษาอังกฤษเหมือน จขบ
เพื่อน จขบ ให้ทริกมาค่ะ ว่าให้เขียนทุกอย่างเป็นภาษาอังกฤษ ไม่ว่าจะช็อปปิ้งลิสต์หรืออะไรก็ตามเเต่
จะคิดอะไรก็คิดให้เป็นภาษาอังกฤษด้วย

เพราะปัญหาอย่างหนึ่งที่ จขบ ประสบคือ เวลาเราคิด เราจะคิดเป็นภาษาไทย
เวลาอาจารย์ถามคำถามมา เราก็จะมานั่งคิดคำตอบเป็นภาษาไทย พอคิดเสร็จก็ต้องมาเเปลเป็นภาษาอังกฤษอีกเที่ยวนึง

เสียเวลาค่ะ เเถมเวลาตื่นเต้นๆ ยังเเปลออกมาผิดๆ ถูกๆ ฟังไม่รู้เรื่องอีกต่างหาก




สรุปคือต้องฝึกตัวเองอีกหลายอย่างเลยค่ะ ฮาๆ อย่างเเรกๆ คือต้องคิดว่าเราทำได้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ย้ำๆ เข้าไป ให้มันฝังรากลึกลงไปในสมองน้อยๆ ของ จขบ



สุดท้ายนี้ ก็ขอให้เพื่อนๆ ที่ประสบปัญหาเดียวกัน สามารถฝึกความกล้าให้ตัวเองได้นะคะ มาฝีกไปพร้อมๆ กันค่ะ ฮาๆ

ถึงตอนนั้นเราอาจจะคิดก็ได้ว่า เอ้อออ ง่ายเเค่นี้ น่าจะทำได้ตั้งนานเเล้ว... : P



Create Date : 30 กรกฎาคม 2554
Last Update : 30 กรกฎาคม 2554 17:23:28 น.
Counter : 238 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

LavynValin
Location :
--  Australia

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Welcome to My Blog~

สวัสดีค่ะ

นี่เป็นครั้งเเรกที่ลองทำ blog ขึ้นมา โดยจุดประสงค์คือ เพื่อที่จะสนองความอยากของตัวเองค่ะ ฮาๆ

ก็ตั้งใจไว้ว่า จะใช้ blog นี้เป็นที่รวบรวมเรื่องราวต่างๆ ทั้งที่มีสาระ เเละก็ไม่มีสาระนะคะ (น่าจะหนักไปทางไร้สาระเสียมากกว่า ฮาๆ)

ใครที่หลงเข้ามาก็เเวะมาทักทายกันได้นะคะ ยินดีที่ได้รู้จักไว้ล่วงหน้าเลย : ))


- โตยธาร -