ความสุขของใจ.. รับรู้ได้ภายในตน
Group Blog
 
All blogs
 

โลกกลมๆ

วันนี้เป็นครั้งแรกที่ได้เข้าโบสถ์ และได้มาเจอเพื่อนรุ่นพี่ที่ไม่ได้ติดต่อกันมานานเกือบสิบปี
พอต่างคนต่างเจอ ก็ร้อง “โอ๊ะ”

ทำให้นึกถึงสมัยเข้าเรียนมหาวิทยาลัย เพราะได้เจอเพื่อนสมัยประถม แต่เพื่อนคนนี้กลับเดินผ่านเราไปเฉย แสดงว่าจำไม่ได้

และได้มาเจอเพื่อนอีกคนในห้องเรียนเดียวกัน เพื่อนคนนี้พึ่งจะมารู้ทีหลังเมื่อเรียนได้ครึ่งเทอมว่า เป็นลูกของเพื่อนคุณแม่ที่เราเคยเจอกันมาตั้งแต่..สมัยเด็ก คุณแม่ยื่นรูปถ่ายมาให้ดู เออ..จริงด้วย

บางทีโลกมันกลมกว่าที่คิด หรือว่า ห่างเกินกว่าจะคิด !?!

อย่างเพื่อนอีกคน.. ที่เคยอยู่ใกล้กลับอยู่ไกล
แม้ขยับใกล้เพียงใด กลับห่างถึงเพียงนั้น

โอ.. โลกกลมๆ




 

Create Date : 16 เมษายน 2552    
Last Update : 16 เมษายน 2552 22:27:51 น.
Counter : 200 Pageviews.  

เก็บตกจากทริป เวียดนาม

Smiley ตื่นเต้น ๆ จะได้ไปเที่ยว ฮานอย..เมืองหลวงของเวียดนาม


ฮาลองเบย์..การล่องเรือที่ขึ้นชื่อว่าสวย, ฮาลองบก..ที่ชมเพลินกับธรรมชาติ
 


 Smiley ทริปวันแรกได้เที่ยวชม วัด Tran Quoc ซึ่งมีเจดีย์เจ้าแม่กวนอิมสูงหลายชั้น


และชมงานหัตถกรรมปักเย็บผ้าไหม ซึ่งเย็บออกมาแล้ว.. สวย เพราะดูเงาเป็นสามมิติ ก่อนตบท้ายด้วยการช๊อปปิ้งที่ตลาด Night Market


แสนถูกใจกับกระเป๋าเป้ ยี่ห้อ Kip Ling กับการต่อรองราคาอย่างเป็นกันเองด้วยภาษาไทย อังกฤษ และภาษาใบ้ จนได้มา พร้อมกาแฟชงทรีอินวันที่ต่อราคาแล้วถูกมาก.. แต่พึ่งมาชิมที่เมืองไทย ง่ะ..ไม่อร่อยเลย


 



 Smiley วันที่สอง คุณไกด์พาล่องเรือที่อ่าวฮาลอง 2 ชั่วโมง


มีช่างกล้องเวียดนามมาดักถ่ายวีดีโอตั้งแต่เริ่มลงจากรถ ลงเรือ และไปดักรอที่ท่า ก่อนจะขึ้นไปชมถ้ำ Thien Cung-Dau Go ซึ่งมีหินงอก หินย้อย ที่เป็นรูปทรงต่าง ๆ เดินตามป้ายบอกทาง ไม่มีหลง เพราะเป็นทางวันเวย์ 


ที่ถ้ำนี้ได้เจอทัวร์กรุ๊ปอื่น ซึ่งมีทั้งคนไทย คนต่างชาติ มาแย่งกันถ่ายรูปในถ้ำ.. ตำแหน่งนี้ ข้าจอง  ถ่ายแช๊ะ.. ก็เวียนกันจองที่ใหม่ อุอุ.. 


จากนั้น ลงเรือเพื่อทานข้าวบนเรือ ขณะเพลิดเพลินกับอาหาร Sea Food เรือก็แล่นผ่านเกาะไก่ (เราดู.. ก็ไม่เหมือน  เพื่อนดู..ก็ว่าคล้ายนกเพนกวิน) 


และมาหยุดลงที่กะชังปลา..ให้มาดูการซื้อขายปลากันที่นี่ (เอ่อ..อิ่มแล้วเลยได้แต่ดูจริงๆ)  ในละแวกนั้นก็มีแม่ค้าพายเรือมาขายผลไม้ จึงเกิดคำถาม


ถาม : คุณไกด์ นั่นผลไม้อะไรคะ ลูกคล้ายละมุด


ตอบ : ผลไม้ รูมีไร ครับ



รูมีไร = อะไรไม่รู้  เป็นมุกของไกด์ 


แล้วพวกเราก็ยังไม่รู้ว่าคือผลไม้อะไร เห็นลูกของแม่ค้านั่งกัดกินอย่างเอร็ดอร่อย 


แฮ่ม! ไม่แบ่งให้พี่มั่งเลยน้อง




จากนั้นก็ล่องเรือกลับ เพื่อนั่งรถไปยังเมืองนิงห์บินห์  ซึ่งคุณไกด์บอกว่าเป็นเมืองที่ยาจกที่สุดในเวียดนาม  นั่งรถ 4 ชั่วโมง 


ระหว่างทางก็ชมวิวข้างทาง ซึ่งเป็นทุ่งหญ้าทุ่งข้าว และนั่น.. นั่นคือสุสานบนทุ่งข้าว


กำลังรู้สึกแปลกใจเพราะเห็นมีสร้างไว้เป็นจุด ๆ ก็แว่วเสียงคุณไกด์ท้องถิ่นดังขึ้นมาว่า คนเวียดนามนิยมสร้างสุสานใกล้ ๆ บ้าน และจะสร้างอย่างดี เพื่อเคารพคนที่ตายไปแล้ว และทำให้ลูกหลานมีกินมีใช้ต่อไปในอนาคต 


เพลินไประยะหนึ่งกับ วิวของทุ่งข้าวพร้อมสุสาน สลับฉากกับ วิวของบ้านพัก และก็หลับ ตื่นมาอีกทีก็ถึงเมืองนิงห์บินห์ 


 
 Smiley 
โอ.. ฮาลองบก ธรรมชาติที่แสนงดงาม
มีธารน้ำที่ใสแจ๋ว ซึ่งถูกโอบล้อมด้วยขุนเขา
กับเสียงเซ็งแซ่ของตลาดยามเช้า
Smiley


 


วันนี้เข้าย่างเป็นวันที่สาม ได้ปั่นจักรยาน Smiley เลียนแบบชาวฮาลอง และแวะชมตลาดฮาลอง ได้ออกกำลังกายยามเช้าก่อนทานเฝอ จากนั้นก็นั่งเรือท่องชมธรรมชาติอันแสนงดงาม  


ลงเรือ Smiley ลำน้อย ๆ ที่สามารถจุคนได้แค่ 4 คน (ไม่นับคนพาย) แต่เราลงเรือกันลำละ 2 คน  


ขณะชมวิวขุนเขาและหน้าผา .. หญิงสาวชาวเวียงกงผู้ทำหน้าที่ฝีพายก็มาสะกิดด้านหลัง พร้อมกับชี้นิ้วไปยังหน้าผาเบื้องหน้า แล้วเอ่ยคำๆ หนึ่งออกมา


“เหนีย”
“เหนีย?” เราออกเสียงตาม
“อือๆ .. เหนีย” ฝีพายพูดย้ำ 


(อะไรอ่ะ เหนีย) ส่งสายตาไปยังเพื่อน หน้าเพื่อนบอกว่าฉันก็ไม่รู้
จึงเกิดการเดาศัพท์..เหนีย ขึ้น



“mountain?”  


เธอส่ายหน้า


(เดาผิด เอาไหม)



“waterfall?”
ครั้งนี้เดาถูก



จึงดูทิศที่เธอชี้อีกครั้ง พอไม่เห็นน้ำตก ครั้งนี้เราบอกฝีพายกลับว่า


“บ่อเหนีย” พร้อมทั้งชี้นิ้วส่ายไปส่ายมา
!?! ฝีพายก๊ง งงไปเลย



(ฮา)


 


[ ปล. การออกเสียง อาจออกเสียงผิดแปร่งไป อยากได้คำอ่านที่ถูกต้อง ควรค้นจาก dictionary นะคะ หรือถามเอาจากคนเวียดนามอีกที ]


 



ตกบ่าย ย้อนกลับไปยังเมืองกรุงฮานอย เพื่อไปชมหุ่นกระบอกน้ำ


เอ่อ.. ได้แต่ดู และเดา เพราะไม่รู้เรื่องว่าพูดอะไร มีฉากการชักหุ่นประมาณ 18 ตอน แต่ละตอนไม่สอดคล้องเป็นเรื่องราว แต่อาจจะสอดคล้องที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมของชาวเวียดนาม  


มีชาวต่างชาตินั่งหลับที่ด้านหน้า  พอการแสดงจบ ทุกคนพร้อมใจกันตบมือเป็นจังหวะ ๆ ... เราแปลใจความตามจังหวะการตบมือ แปลได้ว่า “ตืน ตื่น ตื่น” (อิอิ) เพราะเหมือนทุกคนที่ไปชมเหมือนจะดีใจมาก ตบมือกันใหญ่


 
มีเที่ยวอีกวัน..เป็นวันสุดท้าย


ที่สุสานโฮจิมินห์ มีท่านลุงโฮนอนหลับอยู่ เสียดายที่ไม่ได้เข้าไปกราบเคารพศพ เพราะเจ้าหน้าที่ปิดเช็ดทำความสะอาด เลยไปชมบ้านพักท่านลุงโฮที่อยู่ใกล้ ๆ แทน บ้านท่านลุงโฮ สวย ร่มรื่น และเรียบง่าย  


ออกจากบ้านพักท่านลุง ก็เดินลัดเลาะเข้าวัดเสาเดียว แต่ไม่ได้ขึ้นไปกราบไหว้ เพราะคนล้นหลาม และทางขึ้นก็นิดเดียว จึงยกมือไหว้ด้านล่างแทน 


ความสนุก ตื่นเต้น เร้าใจ.. อยู่ที่การถูกปล่อยให้ช๊อปปิ้งกันเป็นวันสุดท้าย และการข้ามถนนที่หวาดเสียว มีเสียงแตรดังเป็นระยะ ๆ โดยเราไม่รู้ว่า บีบแตรไล่เราหรือไล่รถคันอื่นๆ ..  หวาดเสียวสุดๆ


 


โชคดีที่ปลอดภัยกลับมาได้ พร้อมเรื่องเล่าให้เพื่อนอ่านเล่นกัน



คุณพระคุ้มครอง (สาธุ) 


 


 





Free TextEditor




 

Create Date : 09 เมษายน 2552    
Last Update : 9 เมษายน 2552 16:34:41 น.
Counter : 155 Pageviews.  


สัมผัสรักในใจเรา
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





ลายปากกา
Friends' blogs
[Add สัมผัสรักในใจเรา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.