กรรมทันตา อนณ 089-429-5655 tobeteam@yahoo.com Line : anon.nisarut
Group Blog
 
All Blogs
 
กรรมทันตา เต้าหู้นมเด้ง

เต้าหู้นมเด้ง

เคยเล่าให้ฟังแล้วว่า ผมมีลูกสาวคนเล็กชื่อ โดนัท
กำลังเรียนที่ ม.ราชภัฎสวนดุสิต อุตสาหกรรมอาหาร
คือเรียนเป็น...เชฟ
เมื่ออาทิตย์ก่อน ลูกสาวยกขนมมาให้ชิมหนึ่งถ้วย
เป็น...เต้าหู้นมสด ราดด้วยฟรุตสลัด
ในตอนนั้นผมเพิ่งจะอิ่มข้าว ก็เลยเฉยๆ ไม่ตื่นเต้น
แต่พอตักชิมเข้าไปแค่คำเดียว...หูตาตื่นเลย
มัน...อร่อย..ย..ย...ม๊าก มาก
ถ้าไม่โอเวอร์เกินไป อยากจะบอกว่า
เป็นเต้าหู้นมสดที่...อร่อย..ย..ที่สุด
นอกจากรสชาติที่อ่อนนุ่ม หวานนิด.ด..นิด ติดปลายลิ้น แล้ว
ยังหอมหวาน...หอมกลิ่นนม อย่างมาก

ตักเข้าปากอีก 2 คำเงยหน้ามองลูกที่กำลังอมยิ้ม แล้วก็พูดว่า
...เป็นยังไงล่ะ สุดยอดมั๊ย
ผมตักใส่ปากอีกหลายคำแล้วได้แต่ทำตาละห้อย...อยากกินอีก อ่ะ
ถามไปถามมาได้ความว่า เพื่อนสอนให้ทำ
เพื่อนคนนี้เป็นเด็กจังหวัด นครพนม
ชื่อ...ปาล์มมี่
ปรกติแล้วทำขายตอนปิดเทอม เพื่อหาเงินเรียน
พอเพื่อนๆ รู้ ก็คะยั้นคะยอช่วยสอนให้หน่อย
ตื้อกันมาเกือบปี ถึงได้ยอมสอนให้ทำ...

ที่จริงเด็กคนนี้ ผมเห็นตั้งแต่วันแรกที่ไปปฐมนิเทศแล้ว
สะดุดตามากเพราะตัวเล็กนิดเดียว ความสูงน่าจะไม่ถึงเกณฑ์
คือทางมหาวิทยาลัย กำหนดว่าคนที่จะเรียนในสายอาหาร
ต้องมีความสูงอย่างน้อย 155 ซม.
ด้วยเหตุผลว่า เป็นการเรียนการสอนแบบมาตรฐานสากล
ครัวสมัยใหม่กำหนดความสูงเป็นสแตนดาร์ดเหมือนกันทั่วโลก
เคาน์เตอร์ เตา จะสูงประมาณ 85 ซม.
บวกกับหม้อใบใหญ่จะสูงอีกประมาณ 50 ซม.
แค่หม้อใบใหญ่ตั้งบนเตา ก็สูงร่วม 150 ซม.แล้ว
ยังมีชั้นวางของ เตาอบ ก็จะสูงเกือบ 2 เมตร
แถมงานในครัว มันหนักหนาสาหัสยิ่ง
โดยเฉพาะพวกเด็กใหม่ ต้องฝึกงานหนัก งานสกปรกสารพัด
ปี 1 ทั้งปีเป็นเรื่องงานยก งานล้าง
ล้างทุกอย่าง จาน ชาม ช้อน ถ้วย สิ่งสกปรกทั้งหลายแหล่ในห้องครัว
ล้าง...ล้าง...ล้าง
ต้องมีการเก็บเวลาการฝึกงาน 180 ชั่วโมงขึ้นไป...ในแต่ละปี
พอเลิกเรียนแล้ว ก็ต้องหาสถานที่ตามห้องอาหาร ภัตตาคาร โรงแรม
เพื่อไปฝึกงาน...หนักมาก..ก..
ลูกสาวของผมออกแนวล่ำสันบึกบึน ยังกลับบ้านมานอนสลบทุกวัน

นอกจากนั้นแล้ว ถ้าใครอยากเก่ง อยากได้วิชาละก้อ
ต้องไปเสนอหน้ากับอาจารย์ ขอติดตามไปเป็นผู้ช่วยสอนทำอาหาร
ตามที่ต่างๆ ที่อาจารย์ไปสอนพิเศษ
ต้องเตรียมอุปกรณ์ เครื่องปรุง เนื้อสัตว์ น้ำสต๊อก
หั่นผัก เตรียมสารพัดสารเพ
บางทีนอกจากหั่นเนื้อสัตว์ แล้วยังต้องยืนเฝ้าหม้อต้มน้ำสต๊อก 4 ชั่วโมง
แต่ทั้งหมดก็เพื่อจะได้วิชาความรู้ เคล็ดลับ เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
เรียกว่า ครูพักลักจำ ก็ยังได้

ผมเลยบอกให้ลูกสาวไปชวน ปาล์มมี่ มาที่บ้านซิ
อีกไม่กี่วันก็มาทำอะไรกินกัน
พอมีโอกาสผมก็ชมว่า เต้าหู้นมสด ของปาล์มมี่ อร่อยที่ซู๊ด..ด
แกก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ภูมิใจอย่างมาก
ถามว่าไปเรียนมาจากไหนเหรอ...
คุยกันเป็นชั่วโมง ถึงได้รู้ว่าแกอยู่กับแม่ และน้องสาว...เท่านั้น
แม่...เป็นข้าราชการ สนง.เขตพื้นที่การศึกษา นครพนม เขต 1
เงินเดือนนิดเดียว ลูกกำลังโตตั้ง 2 คน
แต่ลูกๆ ก็ช่วยกันหาเงินตามประสาเท่าที่พอจะทำได้
หาทำเลเปิดร้านให้เช่าหนังสือการ์ตูน นิยาย ได้เงินบ้างนิดๆ หน่อยๆ

แต่พอ ปาล์มมี่ ลูกสาวคนโตจะต้องเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัย
ต้องเรียนพิเศษเพิ่ม ซึ่งต้องใช้เงินอีกมากโข...ค่าเรียนแพงมาก
ด้วยความสงสารแม่ ก็พยายามมองหารายได้พิเศษ
ที่จริงแกสนใจ และมีความสามารถด้านศิลปะ วาด อาร์ต ต่างๆ

ระหว่างที่คิดทุกวันว่าจะหาเงินจากไหนมาเป็นค่าเล่าเรียน
ที่นครพนม มีร้านขาย...เต้าฮวยนมสด ฟรุตสลัด...หลายร้าน
เป็นขนมที่นิยมกินของคนที่นี่
บังเอิญไปเจอร้านหนึ่ง พอชิมแล้ว โอ๊ย..อร่อยมาก
อร่อยจนต้องไปขอถามว่า มันทำจากอะไร
เจ้าของร้านก็แสนฉลาด ตอบว่า...ทำจากนม ค่ะ
พอถามต่อว่า เป็นนมอะไร แบบไหน เท่านั้นแหละ
หันขวับมาทำตาเขียว...จะรู้ไปทำไมเหรอ คะ
ด้วยความเจ็บใจ และอยากรู้ เลยไปลองชิมของร้านอื่นๆ อีก
แต่อร่อยสู้ร้านแม่ค้าตาเขียว นั่นไม่ได้
พยายามไปเลียบๆ เคียงๆ ถาม แต่อีทีนี้แทบจะโดนไล่ออกมาเลย...โธ่

ลองนึกภาพ เด็กผู้หญิงอายุ 16 ตัวนิ๊ด..ด..ด เดียว
พยายามหาทางทำกิน หาเงินช่วยแม่
แกก็มานั่งนึกว่าจะทำยังไง เล่าให้แม่ฟัง
แม่ ก็บอกให้ลองทำดูซิ...
โชคดีมี คุณป้าข้างบ้าน ทำเบเกอรี่ ส่งขายในตลาด
ก็พอได้แนวทางมาบ้าง
สุดท้ายเลยต้องไปทุบกระปุกออมสิน ได้เงินมาไม่ถึงพันบาท
ตัดใจลงทุนซื้อวัตถุดิบไปหมด...กัดฟันแน่นเลย

ปาล์มมี่ เล่าว่าตอนแรกกว่าจะได้เป็นเต้าฮวยนมสด...แทบตาย
ลองถูก ลองผิดทุกอย่าง นมทุกแบบ วัตถุดิบสารพัด
เททิ้งไปหลายๆ สิบครั้ง...เสียดายของแทบน้ำตาเล็ด
คุณป้าข้างบ้าน ก็ช่างแสนดีคอยบอกคอยสอน
ทำยังไงมันถึงจะอร่อย ถึงจะหวาน ก็ต้องให้...หวานติดลิ้น
รสชาติสัมผัสต้อง...นุ่มนวล

ยังมี น้าสาว แท้ๆ อีกคนที่คอยเป็นกำลังใจเชียร์
พอเริ่มได้ที่ ก็ลองเอาไปขายที่หน่วยงานราชการของน้าสาว
พอดีช่วงนั้นปิดเทอมใหญ่ ไปขายแต่เช้า
น้าสาว เปิดทางแนะนำให้ไปเดินขายตรงทางเข้า
คนนครพนม ชอบกินเต้าฮวยนมสด
แต่ช่วงแรกๆ ที่ขาย...มันไม่ง่ายเลย
ไม่มีใครสนใจ ไม่อยากซื้อ ไม่เชื่อถือ ไม่น่าจะอร่อย
ต้องอ้อนขอให้ลองซื้อไปกิน...ถ้วยละ 15 บาท

ผมถามว่าทำไม ไม่ให้เค้าชิมฟรีซะก่อนล่ะ
แกบอก...โธ่ หนูลงทุนไปหมดทุกบาททุกสตางค์แล้ว
ถ้าแจกชิมฟรี แล้วจะเอาที่ไหนมาเป็นทุนวันต่อไปล่ะ...
บางคนไม่ซื้อ ยังทำท่ารังเกียจ พูดด้วยก็ไม่แม้แต่จะมอง
แกเล่าต้วยเสียงเครือ...หนู จำหน้าไว้ทุกคน
บอกกับตัวเองว่า...จะต้องทำให้มันอร่อย...อร่อย...อร่อยขึ้นไปอีก
ต้องอร่อยจน คนพวกนี้มาอ้อนวอนขอซื้อจากหนูให้ได้...

จากวันนั้น...แกก็พยายามขาย พยายามปรับปรุงสูตรทุกวัน
ไปขายตามสถานที่ราชการหลายแห่ง รวมทั้ง สนง.ที่แม่ทำงานอยู่
ตะเวนไปชิมของเจ้าอื่นๆ ทั่วไปหมด
ไปขอความรู้จากทุกที่...ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
ผมก็ถามว่า...แล้วลูกค้าที่ดี ดี น่ะมีบ้างมั้ย
แกเงียบไปอึดใจ...น้ำตาซึม เล่าว่า
มีหลายคนทีเดียว พวกเค้าคอยให้กำลังใจ คอยลุ้นช่วยทุกวัน
โดยเฉพาะ...หัวหน้าของแม่...เค้าจะซื้อทุกวัน
แล้วจะคอยถาม...วันนี้รสเปลี่ยนไปนะ ดีขึ้น หวานไป นุ่มดี
หรือคอยสังเกตแม้แต่จุดเล็กจุดน้อย
ฟรุตสลัด ชิ้นใหญ่ไปนิดนะ ลองเปลี่ยนยี่ห้อดูซิ...

ผมถามว่าแล้วมันทำยากมั๊ย
แกบอก...ยาก..ก...ที่สำคัญต้องเอาใจใส่อย่างยิ่ง
นม มันสีขาว...ถ้ามีสิ่งแปลกปลอมนิดเดียว แม้แต่มด หรือผง
ก็จะเห็นชัดมาก
และนมมันสำคัญที่กลิ่น...อุปกรณ์การทำ เตา หม้อ ทัพพี กระบวย ถ้วยตวง
ต้องแยกต่างหาก พอเสร็จแล้วก็ต้องล้างแล้ว ล้างอีก
ถ้าไม่สะอาดจริง มันจะมีกลิ่นหืนทันที
แต่ละครั้ง แต่ละวัน ใช้เวลาอย่างน้อย 3 ชั่วโมง...ยืนประคบประหงมกว่าจะเสร็จ
ทุกวัน ต้องทำอย่างน้อย 50 ถ้วย พิเศษหน่อยก็ 70 ถ้วย
ได้กำไรวันละเกือบ 500 บาท ทำให้พอมีเงินเรียนพิเศษได้
แต่ก็ทำได้เฉพาะช่วงวันหยุด หรือปิดเทอมเท่านั้นเอง

ผมถามว่า แล้วขายหมดทุกวันมั๊ย
แกยืดอกด้วยความภูมิใจ...ไม่พอขาย ค่ะ
ทุกวันขายแค่ครึ่งชั่วโมง คนที่ซื้อไม่ทันก็จะบ่นเสียดาย
แต่แกจะไม่เคยลืมคนพวกนั้น...วันต่อมาจะทำเตรียมไว้ให้เป็นพิเศษ
แกบอก...ลูกค้าทุกคน มีบุญคุญอย่างที่สุด
ตอนนี้พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า...เต้าหู้นมสดของปาล์มมี่ อร่อยที่สุดใน นครพนม
คนที่เคยดูถูก ยังต้องมาคอยดักซื้อ...เดี๋ยวไม่ทัน

พอใกล้สอบเอนทรานซ์ แม่ ก็มาถามว่าจะเลือกที่ไหน
ทีแรกอยากจะเรียนสายด้าน อาร์ต ศิลปะ
แต่แม่บอกว่า ในเมื่อมีฝีมือทางอาหาร น่าเสียดายนะ
เรียนจบออกมา...หากินได้ตลอดชีวิต
พอมาคิดดูก็คงจะจริง ที่สำคัญเวลาที่ทำ...เต้าหู้นมสด
ช่วงเวลาขณะนั้น...ทุกนาที มันมีความสุข
สุขจากการได้ประคบประหงม จากนมสดธรรมดา ๆ
ค่อยๆ เคี่ยว ด้วยไฟอ่อนๆ ค่อยๆ คนจนกลายเป็นเนื้อนม เป็น
...ขนมที่แสนอร่อย...เป็นผลงานที่แสนจะภาคภูมิใจ
สุดท้ายตัดสินใจ มุ่งมาทางอาหาร ทางเบเกอรี่
แต่...ก็มีปัญหาใหญ่
...ส่วนสูงไม่ถึง

วันที่สอบสัมภาษณ์ รีบมาแต่เช้าเอาดอกไม้ไปไหว้ศาลพระภูมิเจ้าที่
อธิษฐานขอให้หนูได้เป็นลูกหลานด้วยเถอะค่ะ
พอวัดส่วนสูงได้ 147 ซม.แค่นั้นเอง
แต่ด้วยความที่มีหัวศิลปะ เลยทำสมุดผลงานอย่างพิสดาร สุดเลิศ
แฟ้มที่เรียกว่า...พอร์ตฟอริโอ้...ทำเป็นป๊อปอัพ
ของคนอื่นเขาแค่เอาไปประกาศ ใบผลการเรียนใส่แฟ้มสวยๆ เท่านั้น
แต่ของปาล์มมี่...พอเปิดออกมาปั๊บ
ใบประกาศ รวมทั้งผลงานการทำขนมต่างๆ ที่ไปช่วยป้าข้างบ้าน
ทุกอย่างจะถ่ายรูปมาอย่างสวยงาม
แต่ที่สำคัญ มันจะเด้ง...ตั้งขึ้นมา
แถมปาฏิหาริย์เหลือเชื่อ...ได้สอบสัมภาษณ์กับอาจารย์ด้านเบเกอรี่ โดยเฉพาะ
พออาจารย์ท่านนั้น เห็นทุกอย่าง สอบถามทุกเรื่องอยู่นาน
แล้วท่านก็ตัดสินใจเด็ดเดี่ยว...ให้โอกาสเด็กคนนี้

ผม คุณหม่อง และลูกสาว นั่งฟังเรื่องทั้งหมดแล้วสุดจะทึ่ง
จนลูกผม ออกปากว่าจะต้องขยันให้มากกว่านี้อีกสิบเท่า
เท่านั้นยังไม่พอ ปาล์มมี่ ยังบอกว่าแกมีความฝัน
สักวันหนึ่งจะต้องมีโรงงาน เต้าหู้นมสด ฟรุตสลัด เป็นของตัวเองให้ได้
จะทำให้อร่อยที่สุด ออกขายมันทั่วประเทศ
ผมบอกงั้นต้องตั้งชื่อ เท่ห์..เท่ห์ นะโว้ย
แกบอก คิดไว้แล้ว
ชื่อ...ปาล์มมี่ เต้าหู้นมเด้ง...
แล้วพวกเราก็หัวเราะกันใหญ่
สุดท้ายอดถามไม่ได้ว่า เอาพลังแรงบันดาลใจมาจากไหน มากมายปานนี้
แกบอก...
ลูกค้าค่ะ...หนูไม่เคยลืมหน้าลูกค้า...ไม่เคยลืมรอยยิ้มให้กำลังใจ
ไม่เคยลืมแววตามีความสุข เมื่อได้ชิม
ไม่เคยลืมทุกคนที่ดูถูก
และก็ไม่เคยลืมบุญคุญทุกคนที่สอนสั่ง
ทุกคนที่ให้โอกาส...วันนึงหนูจะตอบแทนพวกเค้า...ทุกคน

ดูซิ...ดู๊...ดู...ดูมันคิด
เด็กอายุ 18 ตัวนิ๊ด..ด..เดียว
เด็กบ้านนอก เด็กนครพนม
มันคิดหยั่งงี้ ได้ยังไง...ลูกเอ๊ย
อย่างนี้ ต้องเรียกว่า...ถือคุณธรรม อะไรนะ
ช่วยบอกผมที


อนณ 089-995-9377
tobeteam@yahoo.com



Create Date : 19 พฤษภาคม 2554
Last Update : 19 พฤษภาคม 2554 14:58:44 น. 9 comments
Counter : 1735 Pageviews.

 
อ่านแล้ว หยุดไม่ได้ น่าชื่นชมน้องคนนี้มากนะคะ เป็นตัวอย่างที่ดีมากเลยนะคะ


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 19 พฤษภาคม 2554 เวลา:15:53:32 น.  

 
^^ อ่านแล้วจะขยันมาขึ้นสิบเท่าเลยค่ะ


โดย: อ้อม IP: 110.168.66.99 วันที่: 19 พฤษภาคม 2554 เวลา:16:48:27 น.  

 
ขอชื่นชมจริงๆค่ะ เก่งมากๆเอาใจช่วยนะค่ะ


โดย: บาร์บี้แสนสวย วันที่: 19 พฤษภาคม 2554 เวลา:18:31:22 น.  

 
ชื่นชมด้วยค่ะ และอยากลองกินด้วย^_^


โดย: แม่ไอ้อ้วน (runlacat ) วันที่: 19 พฤษภาคม 2554 เวลา:20:12:03 น.  

 
สุดยอดค่ะ อยากมีลูกสาวแบบนี้จัง


โดย: แม่น้องกะบูน วันที่: 19 พฤษภาคม 2554 เวลา:23:20:26 น.  

 
อย่าอายทำกิน อย่าหมิ่นเงินน้อย อย่าคอยวาสนา

รับรองเลยว่าไม่อดตาย


โดย: เด็กน้อยตัวแสบ วันที่: 20 พฤษภาคม 2554 เวลา:13:37:18 น.  

 

น่าชื่นชมครับ

อยากรู้จักน้องปาล์มมี่แล้วซิ คือผมกับภรรยามีแพลนว่าจะไปอยู่(ตั้งรกราก)

ที่จ.นครพนมหรือ อ.ธาตุพนม ทำร้านกาแฟ ขนม เล็กๆ พอเลี้ยงตัวแต่จุดประสงค์

ที่สำคัญก็คือ ได้อยู่ใกล้ครูบาอาจารย์ จะได้มีโอกาสไปปฏิบัติภาวนาด้วย

ขอณุญาตโทร.มาคุยก็แล้วกันครับ (แล้วจะโทร.มาคุยอีกทีครับ)


โดย: ืืnonsoul IP: 183.89.209.21 วันที่: 20 พฤษภาคม 2554 เวลา:20:02:07 น.  

 
เธอถือ คุณธรรมกตัญญู ครับ

เพราะเธอกตัญญู ตั้งแต่แรกเริ่มแล้วว่าจะหาทางช่วยแม่
ฉะนั้นไม่ว่าจะทำอะไร เธอจะตั้งใจ ที่จะทำให้ดีที่สุด
เพื่อตอบแทนคนที่คอยอุดหนุนจุนเจือกันไว้
น้ำใจแบบนี้ น่าสนับสนุนโดยแท้ครับ...

ผมเองก็เจอเรื่องดีๆ ตั้งแต่ได้เข้ามาอ่านบล็อกนี้และเริ่มปฎิบัติธรรม

ไว้มีโอกาสจะลองเขียนไปให้อ่านนะครับ ^^


โดย: Heart IP: 180.183.123.54 วันที่: 8 มิถุนายน 2554 เวลา:17:45:21 น.  

 
น้องเก่งมากเลย

ขอบคุณสำหรับบทความนะคะ


โดย: วฬายุ วันที่: 19 ธันวาคม 2554 เวลา:0:47:47 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

tobeteam
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 32 คน [?]




New Comments
Friends' blogs
[Add tobeteam's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.