กรรมทันตา อนณ 089-429-5655 tobeteam@yahoo.com Line : anon.nisarut
Group Blog
 
All Blogs
 
กรรมทันตา ลิเก

ลิเก

คุณรู้จัก คนสุพรรณ ชื่อ...บรรหาร...มั๊ยครับ
คนนี้ดังมากนะ
...ไม่ใช่...ไม่ใช่...คนละคนกัน...ที่ผมจะเล่านี้
...บรรหาร ศิษย์หอมหวล...
ลิเกชื่อดังคับประเทศ เมื่อ 30 ปีก่อน

ผมขอเรียก...พี่หาร...เหมือนที่เคยเรียกแล้วกันนะครับ
พี่หาร แทบไม่รู้จักผม หรือจำไม่ได้นอกจาก บอกว่าเป็นลูกน้องตัวแสบของเฮียเฮง อาจจะจำได้
ไม่น่าเชื่อ เฮียเฮง กับ พี่หาร เป็นเพื่อนสนิทกัน...มาก
เพราะเป็นเด็กสุพรรณ บางปลาม้า เคยเล่นด้วยกัน
ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนสมัยเรียน
ตอนที่ พี่หาร รุ่งเรืองโด่งดัง สุดๆ พวงมาลัยห้อยแบงค์ท่วมคอทุกคืน
เฮียเฮง จะเป็นคนเดียวที่พี่หารไว้วางใจให้เก็บรักษา

แกหล่อมาก แต่ไม่ใช่หล่อแบบหวานแหววตุ้งติ้ง แต่แกหล่อแบบทหารนักรบ รูปร่างดี วางท่าสง่า
ตอนที่ผมเป็นเด็กอยู่ในเต็นท์รถ พี่หาร ก็ยังเล่นลิเกอยู่...แต่เริ่มซบเซาแล้ว
ถ้าจำไม่ผิด คณะสวนศรี จะเริ่มมาแทน
พี่หารมีน้องชายหลายคน...แต่มีคนหนึ่งที่มาทำงานกับเฮียเฮงด้วย ชื่อ พี่ติ๋ม
พี่ติ๋ม ก็ยังเล่นลิเกด้วยตอนกลางคืน ส่วนกลางวันทำหน้าที่เหมือน แมสเซนเจอร์ทุกวันนี้ รวมถึงงานจิปาถะหลายอย่าง
เมียพี่ติ๋ม ชื่อ พี่ซิ้ม เป็นคนทำกับข้าวให้พวกผมกินทุกกลางวัน แถมเช็ดรถด้วย
พี่ซิ้ม เคยเล่าให้ฟังว่า ตอนสาวๆ หลงคณะลิเก ชอบพี่ติ๋มตอนมาเป็นแม่ยก
ยกไปยกมา เลยอยู่ด้วยกัน
ถ้าพี่ติ๋มไม่กลับบ้านเพราะไปกับแม่ยก แกจะไม่โกรธ...บอกเป็นเรื่องงาน เป็นหน้าที่
แต่ถ้าหนีไปเที่ยวผับ บาร์ กลับมาตีหัวแตก...แปลกดี
พี่ติ๋ม เป็นคนนิสัยดี คุยสนุก แต่แกขาเป๋นิดหน่อย...บอกลุยกับนักเลงมามาก ไม่รู้โม้หรือเปล่า
แกชอบเล่าเรื่อง คณะลิเกให้ฟัง บางทีก็พาผมไปดูด้วย ไปบ้านคณะศิษย์หอมหวล ก็บ้านพี่หารนี่แหละ
ผมยังเคยเห็น พวกที่เดี๋ยวนี้เป็นตลก คณะเชิญยิ้ม หลายคนเลย
เช่น โน๊ต ปลาคาร์พ...อีกหลายคนจำได้ แต่ไม่รู้จักชื่อ
สมัยนั้นแต่ละคนโทรมๆ ผอมๆ ตอนกลางวันหน้าเซียวดูไม่ได้
แต่กลางคืนจะหล่อขึ้นมาเชียว

พี่ติ๋ม แกภูมิใจคณะศิษย์หอมหวล ของแกมาก.ก...ถึงมากที่สุด
เล่าว่าเป็นคณะเดียวที่เล่นเรื่อง ผู้ชนะสิบทิศ ได้
คณะอื่นเล่นไม่ได้ เพราะไม่เคยมีการสอนบทที่ถูกต้อง ที่สำคัญคือ ราชาศัพท์ที่ถูกแบบแผน
แกคุยว่าเคยเล่นเป็นน้องพระเอก น้องจะเด็ด
แต่ตอนหลังอายุมากหันมาเอาดีทางตัวโกง ตัวตลก
ผมเคยไปดูแกเล่นหลายครั้ง สนุกดี เล่นเก่งด้วย
แต่ที่ผมชอบที่สุด...ไม่ใช่นางเอก...แต่ชอบดูชีวิตพวกลิเก

ชีวิตจริงของพวกเขาสนุกและแปลกดี ให้ข้อคิดเยอะเลย
ก่อนแต่งหน้า กับหลังแต่งหน้า...อู๊ย..ย...มันคนละเรื่อง คนละคนกันเลย
พอแต่งตัวเสร็จ มีการไหว้เสกบูชา...พ่อแก่ หรือที่เราเรียกพ่อฤาษี
เหมือนมีมนต์ขลัง มีพลังเมตตามหานิยมขึ้นมาเลย...หล่อ...สวย...ข้นมาทันใด

เช่นคนหนึ่ง ชื่อไอ้แสบ มาที่เต็นท์บ่อยๆ
รูปร่างเล็กๆ ผอมๆ เหมือนขี้ยา หน้าตาก็ไม่เห็นมันจะเข้าท่า แต่ไม่ถึงขี้เหร่
ตอนแรกจ๊น..จน...แต่พอเริ่มมีแม่ยก เงินทองพกเป็นฟ่อน
แต่ก็เกือบถูก ผัวแม่ยกยิงตายซะหลายหน...ตอนหลังก็ จ๊น...จน..เหมือนเดิม
พวกลิเก นี่ก็แปลกบทเวลารุ่ง ก็รุ่งสุดขีด เงินทองหาได้มากมาย
แต่ส่วนใหญ่หมดไปกับเรื่องไม่เข้าเรื่อง...รถ...ผู้หญิง...การพนัน...
ปัญหาที่ผมเห็นบ่อยที่สุด คือแม่ยกตีกัน อิจฉากัน วุ่นวายดีแท้

ผมเคยเห็น พี่หาร มายืมเงินเฮียแกบ่อยๆ เคยเอารถบัสที่ใช้ในคณะมาจำนำก็หลายครั้ง
จนกระทั่งครั้งหนึ่ง ขาดส่งไปหลายงวด เฮียแกก็ทวงผ่านทางพี่ติ๋ม
พี่ติ๋มเองก็ไม่กล้าไปทวงพี่ชาย คงเกรงกันมาก่อน
หลายๆ ครั้งเข้าเฮียก็ให้ผมไปยึดรถบัสมา...
โธ่...รถบัสคันใหญ่ๆ นะ...ไม่ใช่กระบะปิคอัพ
ผมเคยขับซะที่ไหน ขับยังไงก็ไม่รู้
เลยต้องไปหาความรู้ตามอู่รถเมล์ หรือตามพวกรถบัส เขาก็บอก
มันเหมือนรถกระบะนั่นแหละ เพียงแต่มันใหญ่กว่าเท่านั้น
วิธีขับก็ง่ายๆ...ถ้าหัวพ้น หางก็พ้น...เอ..ฟังดูไม่ยาก

บ้านพี่หาร ถ้าจำไม่ผิดอยู่ซอยวัดเทพากร ใกล้สะพานซังฮี้ ฝั่งธน
แต่ที่สำคัญ ลูกน้องแกเต็มบ้านเลย...ดาบลิเกยิ่งน่ากลัว สนิมทั้งนั้น
ไม่ตาย ก็บาดทะยักละวะ
เฮียเฮง แกก็ถามเมื่อไหร่จะไปยึดรถมันซะที ค้างหลายงวดแล้วนะโว้ย

จนวันหนึ่ง พี่ติ๋มแกสะโหลสะเหล มาทำงานสาย...ท่าทางยังกับไม่ได้นอนทั้งพี่ติ๋มกับ พี่ซิ้มเมียแก
ถามได้ความว่า ไปเล่นลิเกงานบวชนาคลูกชายกำนันที่ไหนซักแห่ง
กำนันแกนักเลง แถมเล่นโกง...
เอายาม้า ซึ่งก็คือยาบ้าสมัยนี้ ใส่ในน้ำดื่ม ในโอเลี้ยงให้พวกคณะลิเกกินกันโดยไม่รู้ตัว
พอยาออกฤทธิ์...อีทีนี้ คึกคักเล่นกันใหญ่...เล่นกันมันส์ถึงลูกถึงคน
ร้องกันเสียงแหบเสียงแห้งก็ไม่เลิก...ขนาดแย่งกันร้อง แย่งกันรำ
ชาวบ้านคนดูได้กำไรที่สุด
มันออกฤทธิ์แรง คึกขนาดพระเอกไล่ฟันเท่าไหร่ ผู้ร้ายก็ไม่ยอมตาย
แถมรวมพวกเหล่าผู้ร้าย รุมไล่ฟันพวกเหล่าพระเอกอีกด้วย
แบบว่า...แทนที่จะฟันกันพอเป็นพิธี ทีละคู่
นี่เล่นฟันกันสี่ห้าคู่พร้อมกัน...ทั้งร้อง...ทั้งรำ...ทั้งฟัน อุตลุต
ฝ่ายนางเอก ไม่รู้พลาดโดนนางร้ายตบเอาจริงเอาจัง มั่วไปหมดบนโรงลิเก

กว่าจะหมดฤทธิ์ยา เล่นไปสามเรื่องติดต่อกัน...ยันตีสี่
ขนาดไม่มีคนดู...กรูก็จะเล่น
หมดแรงทู๊ก.ก..คน
พอผมได้ยินพี่ติ๋มเล่า...เอ๊ะ...ได้การ ผมรีบไปที่บ้านพี่หารเลย
รถบัสจอดอยู่ ขึ้นไปดู อ๊ะ..กุญแจก็อยู่...ผมก็สตาร์ทรถติดเครื่องทันที
แล้วลงเดินเข้าไปในบ้าน หาพี่หาร
ไปตะโกนอยู่หน้าห้องแก...พี่หาร ครับ เฮียเฮงให้ผมมาเอารถไปนะครับ...
ตะโกนอยู่สองสามครั้ง...แกก็ตะโกนตอบ...เออ..เออ...
ผมวิ่งจู๊ดขึ้นรถขับออกมาเลย
แต่รถมันใหญ่ ไม่เคยขับ...เอาวะ...เป็นไงเป็นกัน
แต่กว่าจะออกมาได้ แทบแย่...
มองกระจกหลัง เห็นพวกลูกน้องพี่หาร สะเงาะสะแงะ ถืออีดาบลิเกวิ่งตามมา
คงได้ยินผมตะโกน หรือนึกว่าใครขโมยรถละมั๊ง...ผมไปแน่บเลย
ชนร่มแม่ค้าล้มกระจายไปหลายคัน เพราะกะระยะไม่ถูก...หัวพ้น แต่หลังคาไม่พ้น เขาไม่ได้สอน...โกลาหลทั้งซอย
พอออกถนนได้ผมเหยีบมิดเลย
เป็นครั้งแรก และครั้งเดียวในชีวิตที่ได้ขับรถบัส

บ่ายแก่ๆ เห็นพี่หาร มาคุยกับเฮียอยู่สักพัก ก็กลับไป
ก่อนกลับยังหันมาชี้หน้าผมเลย...มรึงใช่มั๊ย...
ผมรีบยกมือไหว้แก...บอกเฮียเขาสั่ง.
นึกว่าพี่ติ๋มจะโกรธ แต่ผิดคาด...แกหัวเราะชอบใจ
บอกดีแล้ว จะได้รู้สึกซะมั่ง...มรึงนี่เก่งจริงๆ ไม่เคยมีใครยึดรถพี่หารได้เลยซักคน.

หลังจากวันนั้น ผมยังผจญกับพวกลิเกอีกหลายครั้ง วันหลังค่อยเล่าให้ฟัง
แต่น่าเสียดายนะ พวกนี้เวลามีเงินมีทอง ก็ใช้ชีวิตประมาท หลงระเริง
พอแก่ตัวไม่ค่อยมีเงินเก็บ ลำบาก
อย่างคำที่เคยได้ยินมา
...หนทางสบาย มันไปลำบาก
หนทางลำบาก มันไปสบาย...
เฮ้อ.

อนณ 089-995-9377
จากคุณ : tobeteam
เขียนเมื่อ : 2 พ.ย. 53 09:34:59



Create Date : 04 มกราคม 2554
Last Update : 4 มกราคม 2554 23:02:56 น. 0 comments
Counter : 784 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

tobeteam
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 32 คน [?]




New Comments
Friends' blogs
[Add tobeteam's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.