อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
space
space
space
space

งานแต่งไอ้รงค์
ยังจำได้ชัดเหมือนเพิ่งเป็นเมื่อวาน ไม่น่าเชื่อลูกโตๆ กันหมดแล้ว



Create Date : 20 กุมภาพันธ์ 2550
Last Update : 11 พฤษภาคม 2550 17:48:54 น. 7 comments
Counter : 229 Pageviews.

 
ใครเป็นใครก็ดูเอาเอง ตอนแก่ดีกรี


โดย: แทนไอ้ทรง (camornrut ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:16:09:29 น.  

 
แหะ ๆ หลงเข้ามาค่ะ รูปนี้ท่าจะนานพอดูแล้วอ่ะนะคะ


โดย: i'm not superman วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:18:12:16 น.  

 
นิดหน่อยแค่เกือบ 20 ปีเอง


โดย: มร (camornrut ) วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:10:39:52 น.  

 
ย้อนรอยรูปนี้ 18 มี.ค.32 นะ เรายังจำได้ว่าผ่านไปเดี๋ยวเดียว ขอบคุณเพื่อนผอง มาก ตอนนี้ผ่านไป 18 ปีแล้ว ให้กำลังใจ ท่าน อ.อมรรัตน์ ที่จัดเวปให้เพื่อนๆได้มีกระดานติดต่อกัน


โดย: ณรงค์ IP: 61.19.220.13 วันที่: 23 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:07:27 น.  

 
เป็นไงจ๊ะ....18 ปี แห่งความหลัง.....ทั้ง สุข สดชื่น สมหวัง.....และ กำไรชีวิตที่มีค่ามากที่สุดก็เกิดขึ้น...Bossy ไง
.....งานนี้ เราก็ไปนะ มีหน้าจ๋วยๆอยู่ในรูปด้วย.......แต่>>>>> จะบอกให้....ในวันนั้น มีบางคน ไมพูดกะเราด้วย เราจำด้าย.......ใครเอ่ย????? สารภาพมาซะดีดี..


โดย: สวีแด 24 IP: 125.25.88.73 วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:10:05:36 น.  

 

อิ อิ ! แล้ว ตอนนี้ คน นั้นนะ พูดด้วยแล้วยาง เฮ้อ..นี่ละหนา คนแล มนุษย์


โดย: ณ IP: 203.153.185.68 วันที่: 28 สิงหาคม 2550 เวลา:13:20:07 น.  

 
ใคร....ใครจากล้า......ก้เล่นนัดกันใส่ชุดสีเดียวกันออกขนาดนั้น...5555
ถามจิง.....นัดกันอะเปล่าว....



โดย: มร IP: 203.113.118.4 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:38:48 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
space

camornrut
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]






ยินดีต้อนรับสู่ อมรรัตน์บล๊อค บล๊อคที่มีแต่เพื่อนสว. (สูงวัย) แต่ใจยังขบเผาะ...... ..................................................... ความจริงที่ผ่านเลยมา...กาลเวลาที่เปลี่ยนเวียนไป อยู่คนเดียวเปลี่ยวเหงาใจ...เฝ้าน้อยใจอยู่ทุกคืนวัน ตัวเราเฝ้าแต่คอยฝัน...ว่าสักวันนั้นคงเป็นจริง พากเพียรทำไปทุกสิ่ง...สุดประวิงหวั่นในหัวใจ ใครเขาเข้าใจเราบ้าง...สุดอ้างว้างในดวงฤดี ขอเปลี่ยนเป็นเสียงดนตรี...เพื่อกล่อมชีวีของชีวิตเรา เราจึงร้อยแก้วเสกสรร...สร้างความฝันให้เป็นเสียงเพลง ถึงทุกข์หรือจะครื้นเครง...เราจะบรรเลงด้วยเพลงของเรา ....................................คำร้อง ทำนอง ดร.แมว
space
space
[Add camornrut's blog to your web]
space
space
space
space
space