ขอให้ความรักเป็นแรงจูงใจแต่ประการเดียวในการทำทุกสิ่ง...
Group Blog
 
All blogs
 

เจ้าของห้อง...ฮึ ฮึ

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพราะธัญจำเป็นจะต้องเดินทางไปอบรมที่กรุงเทพฯ ณ โรงเรียนเอกชนที่มีชื่อเสียงมากแห่งหนึ่ง

ธัญเดินทางไปพร้อม ๆ กับเพื่อนอีก 2 คน พร้อมทั้งจะมีเพื่อนที่ตามไปทีหลังอีก 1 คน

เมื่อถึงที่พักซึ่งอยู่ภายในบริเวณโรงเรียนแห่งนั้น ลักษณะจะเป็นตึกสำหรับให้แขกพัก ภายในห้องมีเตียงนอนอยู่ 2 เตียง มีโทรทัศน์ ตู้เย็น และพัดลม จัดได้ว่าเป็นห้องที่ค่อนข้างน่าอยู่

แต่มีแค่ 2 เตียงและตั้งอยู่ห่างกัน แล้วเรามีทั้งหมด 3 คน ธัญจึงตัดสินใจเสียสละนอนพื้น ซึ่งก็คือกึ่งกลางระหว่าง 2 เตียงนั่นแหละ (เพราะมีความคิดว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ยังไงเราก็อยู่กลาง ฮิ ฮิ) คิดว่าน่าจะปลอดภัยที่สุด แต่ที่ไหนได้...

คืนนั้น หลังจากอาบน้ำ อาบท่าเสร็จก็พากันนั่งดูทีวี ประมาณ 5 ทุ่มก็เข้านอน เพราะตอนเช้ามีอบรม

ธัญเป็นคนที่ค่อนข้างจะกินยากและนอนยากพอสมควร (เพราะเป็นคนติดหมอนข้าง) ก็เลยนอนพลิกไปพลิกมา ครั้นพอหลับไปสักพัก...

ธัญก็ฝันว่า ธัญยืนอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งที่หน้าโต๊ะทำงาน บนโต๊ะมีตุ๊กตานุ่งผ้าแดงแล้วก็สมุด หนังสือเยอะแยะ แล้วผู้หญิงคนนั้นก็มองธัญชนิดหัวจรดเท้า...

เผอิญว่า ธัญเป็นคุณหนูผิวบางนอนที่นอนคนอื่นไม่ค่อยได้ มันคันไปทั้งตัว ธัญก็เลยรู้สึกตัวลุกขึ้นมานั่งเกา สักพักก็หลับไปอีก

เชื่อไหมคะ ว่าธัญฝันเรื่องเดิม แต่เปลี่ยนมุม ตอนนี้ธัญยืนอยู่หน้าเตียง เหมือนกับว่าภายในห้องนั้นมีเตียง 1 เตียง และมีโต๊ะทำงานข้างหน้าต่าง แล้วผู้หญิงคนนั้นก็ยืนมองธัญอยู่ที่โต๊ะทำงานนั่นแหละด้วยสายตาแข็ง ๆ

แล้วธัญก็รู้สึกตัวตื่น ลุกขึ้นมานั่งเกาอีก....

พอครั้งที่ 3 ในฝัน ธัญเห็นตัวเองนอนอยู่ตรงระหว่างเตียงทั้งสองนั่นแหละ แล้วผู้หญิงคนนั้นก็เดิน เป็นการเดินที่เหมือนลักษณะลอยตัวผ่านปลายเท้าของธัญและเพื่อนทั้งสองออกประตูไป เชื่อไหมคะ ขนาดเดินออกประตู เค้าก็ยังมองธัญอยู่นั่นแหละ

ลักษณะการมองเหมือนกับไม่พอใจธัญเป็นอย่างมาก อะไรประมาณเนี้ย

หลังจากที่เค้าเดินออกประตูไปแล้ว เพื่อนคนที่นอนอยู่ด้านขวามือของธัญก็ลุกจากเตียงมาดึงขาธัญ ธัญเห็นตัวเองลุกขึ้น แล้วเดินตามผู้หญิงคนนั้นไป

ห้องที่ธัญอยู่เป็นห้องที่อยู่ชั้น 2 ในฝัน ธัญเดินลงมาข้างล่าง เห็นคุณลุงคนหนึ่งกำลังกวาดถนนอยู่ ธัญก็เลยเข้าไปหาคุณลุงคนนั้น แล้วถามหาผู้หญิงคนที่เดินลงมาจากชั้นสอง

คุณลุงทำหน้าเหมือนตกใจ แล้วถามธัญว่าคุณเห็นเหรอ ธัญก็แปลกใจก็เลยถามว่า ทำไมเหรอคะ คุณลุงเค้าก็บอกว่า ผู้หญิงคนนั้นตายไปแล้ว

เท่านั้นแหละค่ะ แล้วธัญก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ ก็เลยตื่น ดูนาฬิกาตอนนั้นเกือบจะตีห้าแล้ว เพื่อนคนที่เดินทางมาทีหลังเค้าโทรให้ออกไปรับที่หน้าประตู

ถึงจะฝันขนาดนั้น แต่ธัญก็ไม่คิดอะไร เพราะโดยส่วนตัวเป็นคนที่ชอบฝันบ้า ๆ บอ ๆ อยู่แล้ว ธัญก็เดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำตามปกติ

วันนั้น ขณะที่กำลังอบรมกันอยู่ ธัญนึกอะไรแผลง ๆ ขึ้นมาว่าจะแกล้งเพื่อน ก็เลยบอกมันว่าเมื่อคืนนี้เราฝันเห็นผีด้วย เพื่อนคนที่นอนกับธัญทั้งสองบอกว่ากลัว ไม่อยากฟัง แต่ไอ้คนที่มาใหม่อยากฟัง ธัญก็เลยเล่าให้ฟังแบบสนุก ๆ เหมือนกับจะแกล้งอำอะไรประมาณนี้น่ะค่ะ

แล้วเพื่อนก็เลยถามถึงลักษณะรูปพรรณ สัณฐานของผู้หญิงคนนั้น ธัญก็บอกไปว่าเป็นผู้หญิงผิวขาว ตัวค่อนข้างผอม ผมดัด เหมือนกับไม่ใช่คนไทย พูดไปก็ไม่คิดอะไรหรอกค่ะ

หลังจากอบรมในส่วนของวันนั้นเสร็จแล้ว ก็พากันไปซื้อกับข้าวมาทานในห้อง ตอนนั้นยังไม่ได้อาบน้ำ นอนดูทีวีอยู่

อยู่ดี ๆ ไอ้เพื่อนคนที่ธัญเล่าให้ฟังก็วิ่งหน้าตาตื่นมาจากไหนไม่ทราบค่ะ มานั่งตรงหน้าธัญพอดีพร้อมกับจับมือธัญแล้วบอกว่า เรื่องที่ธัญฝันเป็นความจริง...


เค้าบอกว่าห้องที่เราพักอยู่นี้ แต่ก่อนเป็นห้องพักของครูต่างชาติที่สอนในโรงเรียนนี้

ลักษณะห้องมันจะตั้งเตียง 1 เตียง (ตรงที่ธัญนอนนั่นแหละ) แล้วข้างหน้าต่างก็มีโต๊ะทำงาน

คุณครูคนนี้เค้าเป็นครูสอนภาษาอังกฤษที่ค่อนข้างเฮี๊ยบมาก เป็นชาวฟิลิปปินส์ค่ะ และแกก็เสียชีวิตในห้องนั้นแหละ นอนหลับตายไปเลย ไม่มีใครรู้ กว่าจะรู้ก็ส่งกลิ่นออกมาแล้ว

ตอนแรก ห้องนี้ถูกปิดตาย ขณะเดินผ่านยังไม่มีใครกล้า บางคืนก็มีแสงไฟลอดออกมาจากในห้อง บางทีก็ได้ยินเสียงเหมือนคนเดินไปเดินมาอยู่ภายในห้อง บานเกล็ดหน้าต่างที่ปิดตายไว้ บางทีก็เปิดเองได้

แต่ทีนี้เค้าเห็นว่ามันนานแล้ว ก็คิดว่าคุณครูเค้าคงจะไปเกิดแล้ว ก็เลยเปิดห้องนั้นให้แขกพัก แค่ได้ฟังเท่านั้นแหละค่ะ ขนที่อยู่ในตัวธัญมันพากันลุกพรึบขึ้นมา โดยไม่ได้นัดหมาย ข้าวของที่เก็บใส่ในตู้เสื้อผ้าเรียบร้อย เป็นอันต้องยัดใส่กระเป๋า แล้วรีบพาร่างของตัวเองระเห็ดออกมาจากห้องนั้นให้เร็วที่สุด

เท่านั้นยังไม่พอนะคะ หลังจากที่หาห้องใหม่ได้ (ขณะนั้นประมาณ 4 ทุ่ม) ไอ้พวกเพื่อนบ้ามันไม่ยอมปิดไฟในห้องนั้น มันบอกให้ธัญรับผิดชอบเข้าไปปิดไฟในห้องให้เรียบร้อย ไม่อย่างนั้นมันจะไม่นอนด้วย

ไม่อยากจะบอกเลยค่ะว่าอยากจะร้องไห้เป็นที่สุด ทั้ง ๆ ที่สวิทช์ไฟก็อยู่ใกล้ ๆ กับประตูทางเข้านั่นแหละ ธัญก็คิดในใจว่า หนูขอโทษนะคะที่รบกวนคุณครู หนูไม่ทราบว่าเป็นห้องของคุณครู อย่าทำอะไรหนูเลยนะคะ หนูกลัวแล้ว

แล้วธัญก็เดินไปปิดไฟที่ห้องนั้นกับเพื่อนอีกคนหนึ่ง ขณะที่เปิดประตูและเอื้อมมือไปปิดไฟ ไอ้ประตูบ้ามันก็ดัง แอ๊ดดดดด....

คุณพระคุณเจ้าช่วยด้วย... วิ่งกันตับแลบเลยล่ะค่ะ ตกลงคืนนั้นไม่มีใครยอมอาบน้ำ แล้วธัญก็ไม่ยอมนอนพื้นด้วย เปลี่ยนให้เพื่อนอีกคนหนึ่งนอนแทน

พอรุ่งเช้า เพื่อนคนที่นอนพื้นเค้าเล่าว่าเค้าฝันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ตรงบานเกล็ดหน้าต่างห้องที่เรานอนอยู่ เหมือนกับอยากจะเข้ามาแต่เข้าไม่ได้อะไรประมาณนี้แหละค่ะ ยืนมองสักพักแล้วก็หายไป

โชคดีที่อบรมแค่ 2 วัน ไม่อย่างนั้นสงสัยคงต้องมีการโดดอบรมกันบ้างล่ะ




 

Create Date : 18 สิงหาคม 2549    
Last Update : 18 สิงหาคม 2549 14:48:11 น.
Counter : 381 Pageviews.  

หลอก...ในฝัน

ห้องที่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นเป็นห้องพักรับรองแขกในโรงเรียนแห่งนั้น มีคุณครูคนหนึ่งใช้เป็นห้องพักระหว่างที่ทำงานภายในโรงเรียน

คุณครูเค้าเล่าว่าหลังจากที่เดินทางมาถึงโรงเรียนและรายงานตัวกับ ผอ.เป็นที่เรียบร้อยแล้ว แม่บ้านก็จัดให้เข้าพักในห้องพักชั้นสามของตึกรับรองแขก มันเป็นห้องที่ค่อนข้างทึบและมีกลิ่นสาบเล็กน้อย แม่บ้านบอกว่าไม่ค่อยมีคนมาพัก เพิ่งมีคุณเป็นคนแรกที่เข้ามาพักในห้องนี้ ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร ภายในห้องนั้นมีเตียง ตู้เสื้อผ้าและมีห้องน้ำในตัว

คืนแรก เนื่องจากว่าเดินทางมาเหนื่อยจึงหลับสนิท ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทุกอย่างเป็นปกติ

คืนที่สองก็ยังนอนหลับสบายเหมือนกับนอนอยู่บ้านของตัวเองไม่มีผิด

แต่พอคืนที่สาม.... รู้สึกว่าขณะนั้นจะเป็นเวลาประมาณเที่ยงคืน คุณครูเล่าว่ากำลังเคลิ้ม ๆ ใกล้จะหลับมิหลับแหล่อยู่แล้ว ก็ปรากฎว่าเห็นเด็กผู้ชายประมาณ 3 - 4 คนเข้ามาในห้อง ทั้ง ๆ ที่ครูก็คิดว่าล๊อกประตูห้องเรียบร้อยแล้ว แต่ก็ยังไม่คิดอะไร เพียงแต่ว่าไม่สามารถลุกขึ้นมาไล่เด็ก ๆ เหล่านั้นออกจากห้องได้

แล้วก็มีเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ปีนขึ้นมาบนเตียงที่คุณครูนอนอยู่ ขึ้นมานั่งคร่อมบนตัวของคุณครู โดยที่คุณครูก็ยังไม่มีแรงปัดป้องอะไรทั้งนั้น เด็กคนนั้นดึงมือครูขึ้นแล้วพูดว่า "มาเล่นกัน..." และพยายามจะดึงคุณครูให้ลุก แต่คุณครูก็บอกว่า "ไม่เอา! จะนอนอย่ากวน" เด็กคนนั้นก็ไม่ยอม พยายามจะดึงคุณครูให้ลุกขึ้นมาเล่นกับตนเองให้ได้

คุณครูก็เลยโมโห ตะคอกออกไปว่า "ก็บอกว่าไม่เล่น ไม่เล่นไง เอ๊ะ! พูดไม่รู้เรื่องลูกใครเนี่ย" หลังจากนั้น เด็กคนนั้นก็ค่อย ๆ หันหน้าอีกด้านหนึ่งมาอย่างช้า ๆ พร้อมกับพูดว่า "ไม่เล่นใช่มั๊ย.." คุณพระช่วย! หน้าที่หันมามีแต่แผลเหวอะหวะ ลูกตาหลุดออกมาจากเบ้า....ห้อยร่องแร่ง น่าสยดสยองที่สุด คุณครูบอกว่าเด็กคนนั้นค่อย ๆ ก้มหน้าที่น่าเกลียดลงมาใกล้ ๆ ครูเรื่อย ๆ คุณครูตกใจมาก แต่ก็ยังมีสติ จึงหลับตาและพยายามสวดภาวนาขอให้พระช่วย ไม่นานก็สามารถขยับตัวได้ จึงรีบลุกขึ้นจากเตียงนอนและเดินดูรอบ ๆ ห้อง พลางเดินไปที่ประตูก็พบว่าห้องล๊อกอยู่และเด็ก ๆ เหล่านั้นก็หายไปแล้ว คุณครูนั่งขวัญผวาจนถึงเช้า....ด้วยกลัวว่าเด็กเหล่านั้นจะกลับมาอีก

ครั้นรุ่งเช้า...คุณครูรีบลงมาหาแม่บ้านพลางเล่าเรื่องให้ฟัง แม่บ้านก็ไม่สามารถบอกได้ว่าเด็ก ๆ เหล่านั้นมาจากไหนและไม่ทราบว่ามีใครอีกมั๊ยที่พบเหตุการณ์แบบนี้




 

Create Date : 19 กรกฎาคม 2549    
Last Update : 19 กรกฎาคม 2549 17:32:25 น.
Counter : 230 Pageviews.  

โผล่แค่ครึ่งตัว...

เป็นเพราะว่าเด็กหอพักประจำหญิงใหญ่ชอบอัญเชิญผีจากที่ต่าง ๆ มารวบรวมไว้ในหอพัก อันเนื่องมาจากการเล่นผีถ้วยแก้ว ผีเหรียญ และเกมส์การละเล่นอันน่าสยดสยองต่าง ๆ จึงทำให้เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น

วันนั้น หลังจากที่โดนผีเหรียญกลิ้งตามเข้าห้องนอนไปแล้ว พวกตัวแสบก็ยังไม่ยอมหายซ่าส์ ทีนี้มีการจุดธูป จุดเทียนเชื้อเชิญวิญญาณเร่ร่อนที่วนเวียนอยู่รอบ ๆ บริเวณโรงเรียนให้มาร่วมเล่นสนุกด้วยนี่ซิ (ลืมบอกไปว่าบริเวณที่สร้างเป็นโรงเรียนแห่งนี้ขึ้น แต่ก่อนเป็นป่าช้าของพวกลาวอพยพ...)

เจ้าฟาวล์หัวโจกตัวแสบ หลังจากที่จุดธูปเชิญวิญญาณเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ดันเดินถือธูปเข้าไปในห้องพักของครูคุมหอ ใกล้ ๆ กับที่พวกเค้านั่งเล่นผีถ้วยแก้วกันนั่นแหละ ครูคนนี้ชื่อว่าครูส้ม

ครูส้มเล่าว่า ตอนแรกก็ไม่ทันได้เอะใจอะไร เข้าใจว่าจุดธูปไล่ยุง แต่หลังจากนั้นไม่นานก็เกิดเหตุการณ์สยองขวัญขึ้น

ขณะนั้นเป็นเวลาประมาณตี 3 หรือตี 4 เกือบ ๆ จะสว่างอยู่แล้ว ครูส้มปูเสื่อนอนอยู่ที่พื้นโดยจะมีเจ้าพวกเด็กประจำที่ไม่ชอบกลับบ้านกลับช่องบางคนมานอนเป็นเพื่อน คืนนั้นครูส้มนอนคนเดียวโดยที่เจ้าฟาวล์บอกว่าประมาณตี 5 จะมาขอนอนด้วย (เพราะพึ่งกลับมาจากบ้าน) ครูส้มเล่าว่าได้ยินเสียงเหมือนคนเคาะประตูห้อง ก็คิดว่าเป็นเจ้าฟาวล์ จึงร้องออกไปว่าประตูไม่ได้ล๊อกเปิดเข้ามาเลย โดยที่ยังไม่ยอมลืมตา (ลืมบอกไปว่าครูส้มเปิดไฟนอน) ประมาณสักครู่ ก็ไม่มีเสียงคนเดินเข้ามาหรือเสียงประตูเปิด ครูส้มจึงลืมตามองไปที่ประตู คุณพระช่วย! ครูส้มบอกว่าเห็นผู้หญิงผมยาวมาก... ยืนอยู่หน้าประตู โดยที่ประตูก็ยังไม่ได้เปิดออก ลักษณะยืนเหมือนกับชะโงกตัวเข้ามา แต่มองไม่เห็นร่างกายครึ่งล่าง (คือระดับตั้งแต่เอวลงไปและอีกอย่างหนึ่งคือเจ้าฟาวล์ผมสั้น) ขณะที่ร่างนั้นกำลังจะเงยหน้าขึ้น ก็มีเสียงคนวิ่งมาที่ประตู ทำให้ร่างนั้นเลือนหายไป เจ้าตัวแสบนั่นเองที่พึ่งมาถึง ครูส้มจึงจัดการสังคายนาให้เอาธูปที่ยังปักอยู่นอกระเบียงออกไปจากห้องและอัญเชิญตัวเองออกมาจากห้องนั้นทันที




 

Create Date : 17 กรกฎาคม 2549    
Last Update : 17 กรกฎาคม 2549 13:13:28 น.
Counter : 236 Pageviews.  

เล่น...ผีเหรียญ

ในวันหยุดเสาร์ - อาทิตย์ จะมีนักเรียนบางส่วนที่กลับบ้าน และอีกบางส่วนที่ยังพักอยู่ที่โรงเรียน ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นนักเรียนโต (ประเภทพวกอยู่หอสบายตัว อยู่บ้านปวดหัวเป็นพัลวัน) พวกนี้จะไม่ค่อยอยากกลับบ้านซักเท่าไหร่ จะยึดหอพักเป็นสรณะ โดยเฉพาะในวันเสาร์ - อาทิตย์ที่ครูคุมหอบางคนไม่อยู่ จึงเป็นโอกาสอันดีในการเล่นสนุก ๆ เช่น ผีถ้วยแก้ว ผีเหรียญ ผีทำนาย..

วันนั้น ที่หอหญิงมีนักเรียนเหลืออยู่ประมาณ 12 คน เป็นเด็กเล็ก 4 คน เด็กโต 8 คน และครูคุมหอไม่อยู่ เหลือแต่พี่เลี้ยง และที่ข้าง ๆ โรงเรียนมีงานศพผีตายโหง ผู้ตายประสบอุบัติเหตุรถปิคอัพชนรถจักรยานยนต์ สภาพศพคอหัก แขนและขาขาด หน้าเละดูแทบไม่รู้ว่าเป็นใคร พ่อกับแม่เสียใจมากเพราะเป็นลูกชายคนเดียว จึงจัดพิธีสวดศพเจ็ดวัน โดยวันนี้เป็นวันสุดท้ายของการสวดแล้ววันรุ่งขึ้นจึงจะนำไปวัด ทั้งที่ความจริงถ้าเป็นผีตายโหงเขาจะไม่ให้เอาเข้าบ้าน แต่พ่อกับแม่ของผู้ตายไม่ยอมจึงต้องเลยตามเลย

เวลาประมาณสามทุ่มเศษ ๆ หลังจากอาบน้ำและทานอาหารเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ฟาวกับต้นจึงชวนเพื่อน ๆ ที่เหลือเล่นผีเหรียญ และยังตกลงกันว่าจะเชิญวิญญาณของพี่คนที่ตายโหงนั่นแหละมาเข้าเหรียญ (บรื๋อ...) เมื่อตกลงกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ออยเป็นคนทำกระดาษสำหรับเล่น ที่เหลือนั่งลุ้นเงียบ ๆ เมื่อทุกอย่างพร้อม ฟาวหัวโจกคุมหอเป็นคนทำการเชิญวิญญาณของคนที่ตายลงมาที่เหรียญ มีคนเล่นทั้งหมด 4 คน นอกนั้นนั่งดูอยู่ห่าง ๆ เมื่อทุกคนเอานิ้วหย่อนลงที่เหรียญแล้ว ต้นก็บอกให้วิญญาณที่เข้ามาในเหรียญรายงานตัว แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ต้นจึงบอกอีกครั้ง แต่เหรียญก็ยังไม่ขยับ ไก่ชักโมโหจึงต่อว่า "ถ้าไม่อยากเล่นแล้วมาเข้าเหรียญทำไมวะ" เท่านั้นแหละเหรียญที่เคยอยู่นิ่ง ๆ ก็หมุนวนไปวนมาไม่ยอมหยุด ทุกคนตกใจมากพากันเอามือออกจากเหรียญ เท่านั้นยังไม่พอ ออยกลับดึงกระดาษออกด้วยแล้วพากันวิ่งเข้าห้องนอน คุณพระช่วย! เหรียญที่กระเด็นออกจากกระดาษกลับกลิ้งตามเด็ก ๆ ไปด้วย เจ้าฟาวหัวโจกคนเก่งร้องลั่น วิ่งนำหน้าเพื่อน ๆ ไปเลย




 

Create Date : 14 กรกฎาคม 2549    
Last Update : 14 กรกฎาคม 2549 17:13:17 น.
Counter : 283 Pageviews.  

อย่าเหยียบ...หัว

เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเด็กผู้ชายคนหนึ่งซึ่งมีชื่อว่าต้อม ขณะนั้นเค้าเรียนอยู่ชั้น ป.3 คุณพ่อกับคุณแม่ทำงานอยู่ต่างประเทศ จึงต้องให้เค้ามาอยู่หอพักของโรงเรียน โดยตึกที่เป็นหอพักนี้จะแบ่งเป็นชั้น ๆ ชั้นแรกเป็นห้องปฏิบัติการต่าง ๆ สำหรับเด็กประจำ ชั้นสองเป็นหอพักหญิงและชั้นสามเป็นหอพักชาย และในแต่ละชั้นจะแบ่งเป็นสองฝั่ง ฝั่งซ้ายเป็นหอชายใหญ่ ฝั่งขวาเป็นหอชายเล็ก สำหรับชั้นสาม และแบ่งเป็นหอหญิงใหญ่และหอหญิงเล็กสำหรับชั้นสอง มีห้องของครูที่คุมหออยู่ในห้องพักของเด็กนักเรียนอีกชั้นหนึ่ง

คืนนั้นเป็นคืนเดือนมืด หลังจากที่ทำการบ้านและอ่านหนังสือในห้อง Study และถึงเวลาที่จะต้องเข้านอนแล้ว คุณครูก็ให้นักเรียนทุกคนสวดมนต์และให้แต่ละคนขึ้นห้องพักของตัวเอง ต้อมซึ่งเป็นเด็กที่จัดว่าซุกซนขนาดลิงเรียกพี่ ก็วิ่งขึ้นไปบนหอพักของตนเองและชวนเพื่อนวิ่งเล่นบนเตียงนอน จนกระทั่งครูคุมหอเดินขึ้นมาจัดการให้เด็ก ๆ เข้านอนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จึงเดินเข้าห้องพักของตัวเอง ขณะที่เกิดเรื่องเป็นเวลาประมาณเที่ยงคืน ครูหมวยที่เป็นครูที่รับผิดชอบหอชายเล็กก็ได้ยินเสียงเด็กร้องเสียงดัง แต่ยังจับใจความไม่ได้ว่าพูดว่าอะไรจึงรีบเปิดประตูห้องออกมาดูเด็ก คุณครูก็ได้เห็นเด็กชายต้อมยืนอยู่บนเตียงแล้วก็ทำท่าหมุนเหมือนกังหัน หมุนไป หมุนมา ปากก็ตะโกนว่า อย่าเหยียบหัว... อย่าเหยียบหัว...อยู่อย่างนั้น ครูหมวยจึงเดินไปเปิดไฟและเดินเข้าไปหาเด็กชายต้อมพลางเขย่าตัวเค้า พอเค้าลืมตาขึ้น ครูหมวยก็ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ต้อมบอกว่าขณะที่เค้านอนอยู่ก็มีผู้ชายท่าทางน่ากลัว ไม่สวมเสื้อคนหนึ่งมาดึงเค้าให้ยืนขึ้น แล้วก็ขึ้นไปยืนอยู่บนหัวของเค้า เค้าก็เลยร้องและพยายามสะบัดให้ผู้ชายคนนั้นตกลงมา แต่ทำยังไงผู้ชายคนนั้นก็ยังยืนอยู่บนหัวเค้าไม่ยอมลงมาสักที จนกระทั่งคุณครูมาปลุก ตอนแรกครูหมวยเข้าใจว่าเด็ก ๆ แกล้งกันจึงถามต้อมว่า ผู้ชายคนไหน ต้อมชี้ไปที่มุมห้องซึ่งมีเสาบังแสงไฟอยู่แล้วบอกว่า ผู้ชายคนที่ยืนอยู่ตรงเสาต้นนั้นไง พอครูหมวยมองไปตามที่ชี้ก็ไม่เห็นใคร หลังจากที่ให้ต้อมนอนหลับเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ครูหมวยก็เดินไปตามเตียงนอนของเด็กแต่ละคน และสังเกตว่ามีใครที่แกล้งหลับอยู่หรือเปล่า แต่ก็ปรากฎว่าเด็กทุกคนหลับสนิท และไม่มีใครตื่นขึ้นมาเลย ทั้ง ๆ ที่ต้อมร้องตะโกนเสียงดังและครูหมวยก็เปิดไฟสว่างขนาดนั้น แต่ไม่มีเด็กคนไหนตื่นเลย ครูหมวยจึงเดินเข้าห้องและปิดประตูลงกลอน ขณะที่กำลังจะเดินขึ้นเตียง ก็มีเสียงคนเคาะประตูจึงเดินไปเปิดประตู แต่ปรากฎว่าไม่มีใครเลย ทุกอย่างเงียบสงบ ซึ่งถ้าเป็นเด็กมาเคาะประตู ก็จะต้องมีเสียงวิ่งขึ้นเตียง หรือวิ่งกลับไปนอนบ้าง เพราะว่าระหว่างประตูกับเตียงที่เด็กนอนอยู่ห่างกันพอสมควร แต่นี่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่มีใครอยู่หน้าประตูและต้อมก็หลับไปแล้ว ครูหมวยจึงรีบขึ้นเตียงและนอนคลุมโปงจนกระทั่งเช้า พอตอนเช้าครูหมวยออกมาปลุกเด็ก ๆ ให้ตื่น ปรากฎว่าต้อมไม่สบายตัวร้อนมาก และพอถามถึงเรื่องเมื่อคืนก็บอกว่าจำไม่ได้ และหลังจากนั้นก็ลาออกจากหอพักแห่งนั้นไป.....

ขณะที่เขียนเรื่องนี้ ครูหมวยก็ได้ลาออกจากโรงเรียนนั้นแล้วเช่นเดียวกัน




 

Create Date : 06 กรกฎาคม 2549    
Last Update : 17 กรกฎาคม 2549 14:25:00 น.
Counter : 307 Pageviews.  


ฉันจะจำเธอเป็นครั้งสุดท้าย
Location :
หนองคาย Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ใช้ชีวิตให้มีความสุขกับทุก ๆ วัน

Friends' blogs
[Add ฉันจะจำเธอเป็นครั้งสุดท้าย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.