บ้านไทยประยุกต์ บ้านหลังแรกในชีวิตของเรา
Group Blog
 
All Blogs
 
สร้างฝันที่เกาะพยาม ระนอง ตอนที่ 1

จำได้ว่าเมื่อหลังซึนามิ ผมได้มีโอกาสไปเที่ยวที่เกาะพยาม ระนองมาครั้งหนึ่งด้วยความประทับใจแม้ว่าจะเป็นช่วง low season แล้วก็ตาม แต่ได้สัมผัสถึงความมีเสน่ห์ลึกๆและมิตรภาพของเกาะแห่งนี้ ผมได้รู้จักกับธง หนุ่มมอเตอร์ไซด์รับจ้างและยังเป็นผู้ดูและรีสอร์ทเล็กๆให้พี่ชายซึ่งเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่ กทม.แม้มีเวลาน้อยแต่ธงก็ได้พาผมไปดูสถานที่ต่างๆเมื่อผมบอกจุดประสงค์ว่าจะมาหาที่เช่าทำอะไรสักอย่าง ในเวลาอันน้อยนิดผมจึงได้ไปแค่อ่าวที่สำคัญที่สุดคืออ่าวใหญ่ที่มีความยาวประมาณ 4 กม. หลังจากขี่มอเตอร์ไซด์วนดูรีสอร์ทที่สร้างขึ้นอย่างง่ายๆประมาณสมุยเมื่อ 30ปีที่แล้ว

"ขี้เหร่เหมือนคอกไก่ยังงี้ ฝรั่งเต็มตลอดนะพี่ คืนละ200ครับ"ผมนึกขำ เลยขอไปดูสอร์ทเล็กๆที่ธงดูแลอยู่ เป็นบังกะโลที่อยู่ซ้ายสุดและอยู่บนเนินอันสวยงามต้องเดินขึ้นบันไดไต่หน้าผาขึ้นไปซึ่งจะพบกับลานโล่งด้านบน

"ผมกับพี่ทุนน้อยค่อยๆทำครับ"ธงบอก ด้วยแววตาที่บ่งบอกถึงความเหนื่อยล้า ซึ่งผมก็เข้าใจความรู้สึก เพราะที่ตรงนี้เป็นเนินสวยและเป็นแหล่งดำน้ำดูปะการังที่สำคัญแต่ลักษณะภูมิประเทศแบบนี้ต้องทุ่มเงินเป็นจำนวนมากเพื่อเนรมิตจินตนาการให้ออกมาสวยงม ผมนิ่งเงียบเพราะเข้าใจดีอยู่แล้วว่า ทุกคนมีโอกาศ แต่คนมีเงินมักจะฉกฉวยโอกาสไว้ได้ก่อนเสมอ "ถ้าจะเช่าเอาที่นี่ก็ได้นะเดี๋ยวโทรหาพี่ชายผมก็ได้ แกคงคิดไม่แพงหรอกครับ"

ผมขอบคุณธงที่เปิดโอกาศให้ "แล้วผมจะโทรไปทีหลัง เดี๋ยวเราไปดูที่อื่นกันต่อเพราะผมมีเวลาน้อยเดี๋ยวต้องกลับวันนี้" ธงพาผมไปดูอีกที่"ตรงนี้กลางอ่าวเลยนะ หน้าติดทะเล 40เมตรเจ้าของขายไร่ละ 4แสน" ผมได้แต่รับรู้เพราะที่ตั้ง 12ไร่คงไม่มีปัญญา อีกทั้งทราบมาเบื้องต้นแล้วว่าที่ทางส่วนใหญ่ที่นี่ไม่มีโฉนด ส่วนใหญ่จะเป็น ภทบ5 และบางส่วนเป็น สปก.4-01 และทางอุทธยานก็พยามที่จะประกาศเป็นอุทธยานให้ได้ท่ามกลางการคัดค้านจากชาวบ้านอย่างไม่ลดราวาศอก

ธงนำผมกลบไปยังท่าเรือเพื่อเดินทางกลับ ตลอดทางผ่านสวนกาหยูต้นยักษ์ซึ่งขึ้นเรียงราย ก่อให้เกิดคำถามในใจว่า ที่ที่ชาวบ้านอยู่มานมนานอย่างยากจนพอทำท่าจะลืมตาอ้าปากได้ ทางราชการจะเริ่มมาเอี่ยวด้วยทุกที แต่ที่ไหนที่มีนายทุนหรือนักการเมืองเข้าไปครอบครอง แล้วกลับมองไม่เห็นซะงั้น

http://www.toursabuy.com/kohpayam.asp




กลับมาถึงบ้าน ผมรีบโทรไปรายงานกล้วยเพื่อนที่ไปตั้งรกรากที่ sweden ทันทีเพื่อรายงานสิ่งที่ได้ไปพบมา แต่ก็สรุบว่าน่าสนใจแต่เรายังไม่พร้อม ผมเห็นใจเพราะเพื่อนได้รับสิทธิ์เป็นพลเมืองและมีงานราชการอันมั่นคงแถมมีลูกอีก 3 จากแม่พันธิ์ สวิเดน3 อนงค์ ถึงแมใจจะถวิลหาอยากจะกลับมาอยู่เมืองไทยใจจะขาด ทำให้เกิดโครงการตามล่าฝันจะหาที่สร้าง บาร์และรีสอร์ทที่ไหนสักแห่ง หลังจากเลิกบาร์ที่เกาะพีพีและเผ่นไปสวีเดนเมื่อหลายปีก่อน ซึ่งตอนนี้เป็นหน้าที่ของผมที่จะสนองความอยากของเราทั้งสอง

เพื่อนผมคนนี้ตอนเรียนเป็นนักกิจกรรมออกค่ายตัวยง และผันตัวเองมาเป็นนักดนตรีเพื่อชีวิตที่ร้านพรรคกะยาจก และเป็นผู้จุดประกายให้นักเที่ยวนักฟังหลายท่านได้ริเริ่มกำเนิดร้าน ตะวันแดงสาดแสงเดือนต่อมา และเพื่อนผมก็ได้รับเกียรติจากทีมงานตะวันแดงบางท่านเสมอเมือกลับมาเมืองไทย และต่อมาเพื่อนผมคนนี้ก็ได้ไปเช่าบาร์ที่เลิกร้างที่เกาะพีพี เมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว และได้ก่อกำเนิดบาร์ ปะการ์กะญอ ซึ่งฝรั่งรู้จักกันในนาม Lazy bar บาร์ที่ทั้งกินทั้งนอน อันลือลั่นโดยมีแก๊บขึ้นไปช่วยเล่นดนตรีอยู่ด้วยหลายปี ส่วนผมซึ่งตอนนั้นอยู่ภูเก็ตก็ได้ไปเยี่ยมเยียนและช่วยพัฒนาเป็นบางส่วนในภายหลัง ตามมุมมองของผู้บริโภค ภายหลังความเจริญรุกคืบเข้ามาที่จึงถูกเอาคืนเพื่อขายให้นายทุนจึงต้องเลิกราและไปตั้งรกรากที่โน่นตั้งแต่นั้นมา

ผมโทรไปหาพี่ชายธงตามสัญญาหลังจากพูดคุยแนะนำตัวกันเรียบร้อบแล้ว
ก็ได้รับคำตอบที่น่าตะลึง "เอาอย่างนี้ก็ได้ พี่เห็นความตั้งใจของน้องและเพื่อน ตลอดจนประสบการ์ณของน้องและทีมงานแล้วพี่เชื่อว่าน่าจะเกิดการพัฒนาที่เป็นประโยชน์ต่อเกาะพยาม พี่ให้น้องทำฟรีไม่คิดค่าเช่าจะเอาสักกี่ปีว่ามา หลังจากน้องอยู่ได้แล้วค่อยว่ากันพี่ไม่ซีเรียส" ผมขอบคุณและสารภาพไปตามตรงว่าเรายังไม่พร้อม ยังไงขอเตรียมความพร้อมก่อนแล้วเราจะไปแน่แต่ไม่รู้เมื่อไหร่ ผมเก็บมันไว้เป็นความฝันด้วยความหวังเพราะมันเป็นความใฝ่ฝันและความชอบลึกๆของผมซึ่งเก็บเกี่ยวประสบการณ์มานับ 10ปี(ประสบการ์ณ กิน เที่ยว ดู เสือก) ที่จะมีรีสอร์ทที่ classic ราคาถูก มี bar ที่สวยงามสนุกสนาน และร้านอาหารที่ดี แต่ก็เก็บความฝันนี้ไว้หลายปี จนกระทั่ง

สิงหาคม 2551 ผมโทรไปหาโอ๊ตที่กระบี่เพื่อถามทุกข์ สุก ดิบ โอ๊ตเล่าให้ฟังว่าแก๊บเพื่อนรุ่นน้องอีกคนที่ตอนนี้ทำ bar เล็กๆอยู่เขาหลักหลักโทรมาเล่าให้ฟังว่าได้ไปเกาะพยาม พบว่าน่าสนใจตอนนี้ได้ติดต่อเช่าที่ไว้แล้ว กำลังหาเวลาจะไปอีก กะจะไปเร็วๆนี้ โอ๊ตเลยถือโอกาสชวนผมไปด้วย "โทรไปหาพี่แก๊บเพื่อถามรายละเอียดก่อนก็ได้ครับ" ช่วงบ่ายผมโทรไปหาแก๊บ เลยได้ข้อมูลมาพอสังเขบ "พี่ ผมไปเกาะพยามมา มีที่จะให้เช่าติดหน้าหาดไม่แพงด้วย อาทิตย์หน้าผมจะไปอีก พี่จะไปด้วยไม๊ เผื่อมีอะไรดีๆ จะได้ลงทุนทำอะไรกันบ้าง" ผมตื่นจากพวังค์ เพราะหลังจากเริ่มลงมือสร้างบ้านเมื่อปีที่แล้ว ผมทิ้ง ความใฝ่ฝันด้านอื่นหมด หันมาทุ่มเทกับมันจนอ่อนล้าว่าจะอยู่นิ่งนิ่งสักปีสองปี เป็นอันต้องต้องลุยอีกแล้วหรือนี่ "โอเคไอ้น้องอาทิตย์หน้าเราจะไปเกาะพยามกัน"

http://www.toursabuy.com/kohpayam.asp



Create Date : 05 ตุลาคม 2551
Last Update : 13 พฤษภาคม 2552 21:46:55 น. 2 comments
Counter : 694 Pageviews.

 
เอาจริงเหรอ ขอให้โชคดี


โดย: ฟรอนฯตาโต วันที่: 6 ตุลาคม 2551 เวลา:12:01:11 น.  

 
สวัสดีครับผม ฝากชมโซฟาของผมบ้างนะครับพี่ ต้องการรายละเอียดคำแนะนำ บ้าง

http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=cpr-computer

ขอบคุณมากครับ

Bank



โดย: cpr-computer วันที่: 15 ตุลาคม 2551 เวลา:0:51:16 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

greang
Location :
นครศรีธรรมราช Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นคนที่ปรารถนาดีต่อผู้อื่น จนบางครั้งลืมนึกถึงตัวเอง
ตอนนี้กำลังจะมีบ้านเป็นของตัวเองสักที ดีใจและขอบคุณที่มาเยี่ยมครับ
Tracy Chapman
Friends' blogs
[Add greang's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.