Group Blog
 
All blogs
 
ครั้งแรกกับไอซ์สเก็ต

*พิมพ์ไว้ ตั้งแต่เมื่อวาน แหะ ๆ แต่ไม่ได้อัปอ่ะ โทษ ๆ เอามาลงให้วันนี้นะครับ อุอุ เดี๋ยวคุณแฟรง น้องจมูกหมู แล้วก็ยัยจิ๊บขวัญใจ รปภ. จะแปลกใจ อิอิ ว่าไมเมื่อวานไม่ลง โทษ ๆ นะจ๊ะ
-----------------------------------------------------
ดีใจจังที่วันนี้อากาศค่อนข้างร้อนน้อยกว่าเมื่อวานนิ๊ด..ด นึง แต่ก็ยังร้อนอยู่ดี แล้วเรื่องราววันนี้ของผมก็ไม่ค่อยจะมีอะไรมาก นอกจากจะมาคอยอัปบล็อก แอนด์ ยกน้ำไปส่งลูกค้านิดหน่อย เลย ขอย้อนอดีตเสียหน่อยละกัน ป่ะ ๆ ไปด้วยกันนะครับ ขอตัวไปเปิดลิ้นชักก่อน ป่ะเพื่อน ๆ นั่งไทม์แมชชีนในลิ้นชักไปกันดีกว่าไป

ซวบ.บ...บ ผลุ๊บ..บ...บ (ไม่ใช่เสียงสูบ หรือว่าดูดส้วม นะครับ มันเป็นเสียงของเจ้าเครื่องไทม์แมชชีนที่เจ้า โด่เลยม่อง((เท่ง) ก็มันอยากมาโด่ผิดเวลาก็เลย ม่องเท่งไปแล้วละ 555) ทิ้งเอาไว้ให้ กระผมเอาไว้ใช้เมื่อยามจำเป็น (ก็แบบในวันนี้ไง ที่ไม่มีเรื่องมาอัป ก็เลยจำเป็นที่จะต้องใช้มัน อิอิ) )

โอ้ มาโผล่อีกที ที่โรงเรียนราชวินิตมัธยม เมื่อปีอะไรก็ไม่รู้ แต่ประมาณ คร่าว ๆ ว่า 20 ปีที่แล้วละม้าง แต่ที่แน่ ๆ อยู่แถว ๆ สนามม้านางเลิ้ง (ผมว่าคุณเลิ้งนี่ เธอจะต้องเป็นผู้หญิงแน่นอนเลย แล้วที่สำคัญที่สุดเธอต้องแต่งงานแล้วแน่นอนละครับ) .....ลองดูดีดี สิครับ มองเข้าไปในห้อง ม.1/4 สิครับ แล้วคุณ ๆ จะเห็นนักเรียนคนนึงที่น่ารักที่สุดในห้องกำลังนั่งเรียนอยู่ อิอิ ทำไมมันช่างน่ารักอย่างนี้หนอ ......อย่า ๆ มาเข้าใจผิดคิดว่าเป็นผมดิ ไม่ใช่สักกะหน่อยนั่นมันเพื่อนผมต่างหากเล่า เธอชื่อ โอ ครับ น่ารักไหมล่ะ อิอิ..........ส่วนผมเนี่ยไม่ใช่คนที่น่ารักที่สุดในห้องสักกะหน่อย เพราะว่าผมเนี่ยนะเป็นคนที่หน้าตาดีที่สุดในห้องต่างหากเล่า อิอิ

...แหม ๆ ดูสิ ตั้งอก ตั้งใจเรียนดีจังเลยนะเด็กชายเต๋านี่ เห็นภาพลักษณ์ภายนอกที่ดูดี แล้วก็ตั้งใจเรียนขนาดนี้เนี่ยะ แต่จริง ๆ ภายในใจกำลังฟุ้งซ่านอยู่เลยนะนั่น ว่าเลิกเรียน 15.10 น. เนี่ย จะไปแร่ด ๆ ไหนต่อดี 555 เห็นหน้าตาเด็กเรียนอย่างนี้เถอะ แต่จริง ๆ แล้วใจแตกดังโพล๊ะ เลยล่ะครับ...แต่จะเป็นคนที่ดีอย่างหนึ่งคือจะไม่เคยโดดเรียนไปเที่ยว แต่จะไปเที่ยวตอนที่เลิกเรียนแล้ว สรุปว่าผมเนี่ยเป็นคนดีหรือเปล่าอันนี้ไม่แน่ใจอ่ะครับ แล้วเพื่อน ๆ คิดว่า ผมทำอย่างนี้นี่ดีหรือเปล่าครับ...

สถานที่ผมจะไปในแต่ละเย็นนี่แทบจะไม่ค่อยซ้ำเลยล่ะครับ ก็ทำไงได้ละ อยู่หอคนเดียวมันก็น่าเบื่อออกใช่ป่ะ ดังนั้นโปรแกรมหลังเลิกเรียนในแต่ละวันนี่จะถูกกำหนดล่วงหน้าตั้งแต่พักกลางวันนั่นแหละ สมาชิกแก๊งค์ผมนะเหรอ ประมาณ 6 คนเห็นจะได้ ที่ไปด้วยกันบ่อย ๆ ก็จะมีโต้โผหลักคือ อ้ายแจ้ จอมปากหมา ตัวสูง ดำ ล่ำบึ๊ก จอมโวย และวีน เสียงดัง กวนตีน หน้าตาไม่ดี เป็นสิว ปากก็หนา และห้อย มีผมหงอกด้วยอ่ะ โอ๊ย สารพัดความเลวอยู่ที่มานโม๊ด เลย อ้ายแจ้เนี่ย เพื่อน ๆ ในกลุ่มจะเรียกมันว่า อ้ายแจ้หัวตะกายตึก เพราะหัวมันจะเป็นสี่เหลี่ยมส่วนด้านหลังจะแบนเรียบแล้วก็เหลี่ยม ๆ เหมือนตึกไงงั้น ....อ้ายวัน เอ้ย นังวัน ดีกว่า เพราะมันเป็นผู้หญิงที่ออกจะทอม ๆ มันมักจะโดนอ้ายแจ้ ไปแกล้งมันบ่อย ๆ เพราะจะว่าไปอินังวันนี่มันก็ออกจะกวนส้งติง เอาการอยู่ แล้วผมมันก็จะหยิก ๆ หยอย ๆ แล้วก็เสียงมันจะแหบ ๆ เวลาพูดชอบตะเบ็งเสียงดัง ๆ (น่ารำคาญมาก ๆ พูดออกมาประหนึ่งจะขาดใจ แต่ยัง เจือกพูดมากอีกด้วยนะ) เสียงมันจะคล้ายแบบหัทยา เกษสังข์ แล้วมันก็เป็นคนที่ตั้งฉายาให้อ้ายแจ้ เพื่อใช้แก้เผ็ด เวลาที่เถียงอ้ายแจ้ไม่ขึ้น นังวันมันก็จะบอกว่า พวกเราเว้ย มาตะกายตึกกันดีกว่า แต่ต้องเกาะดีดี นะเว้ย อาจจะตกลงมาง่าย ๆ นะ เพราะมันไม่มีเหลี่ยมให้เกาะ ต้องตะกายเอา 555 เพราะนี่มันเป็นหัวของอ้ายแจ้ตะกายตึก 555 ฮาครืนกันทั้งห้องเลย ) แล้วเพื่อนในกลุ่มส่วนมากก็จะตัวใหญ่ ๆ บิ๊ก ๆ กันทั้งนั้นเลย แต่จะมีคนตัวเล็ก ๆ ผอม ๆ อยู่แค่ 2 คนเอง คืออ้ายกุ่ย กับนังวัน

วันจันทร์ส่วนมากพวกผมจะไปเล่น "ไอซ์สเก็ต" ที่เดอะมอลล์รามคำแหง ไฮโซไหมละครับเล่นสเก็ตน้ำแข็งด้วยนะเออ สเก็ตธรรมดาไม่เล่นครับขอบอก ค่าเข้าก็แสนจะแพง ชั่วโมงละตั้ง 70 บาท ถือว่าแพงมาก ๆ เลยละครับ แต่ยอมเพื่อความสะใจ

ขอเริ่มต้นตั้งแต่การเรียกรถตุ๊ก ๆ ก่อนเลย ตอนแรกยืนเรียกกัน 6 คน เลย แค่เห็นไซส์ แต่ละคน ที่ลงไปกองรวมอยู่ด้วยกัน 6 คนเพื่อเรียกรถเขาก็ไม่จอดแล้ว เรียกตั้งหลายคัน ไม่ยอมจอดเลยอ่ะ เลยใช้วิธีสุดแยบยล ให้เพื่อนอีก 4 คนที่ตัวใหญ่ ๆ ไปหลบ ๆ อยู่บนฟุตบาทประหนึ่งว่ากูไม่ช่ายพวกมรึงนะเว้ย ทำท่าไก๋ อยู่แถว ๆ นั้น เพื่อทำให้คนขับรถตุ๊ก ๆ หลงกลว่ามีเด็กตัวเล็ก ๆ คือนังวัน กับอ้ายกุ่ยรับหน้าที่โบกรถ แค่รถตุ๊ก ๆ คันแรกก็ดวงซวยซะแล้ว แหม ๆ เท่านี้ก็ติดกับดัก พอหลงกลพยักหน้าพร้อมบอกราคาได้ถูกจายก็กวักมือเรียกเพื่อนอีกสี่ตัว ที่ทำเป็นคนที่ไม่รู้จักกัน มาขึ้นรถตุ๊ก ๆ 5555 สงสารคนขับตุ๊ก ๆ จังเลย แต่เขาก็คงไม่กล้าปฏิเสธด้วยล่ะ แล้วคิดดู 6 คนนั่งอัดกันไปบนตุ๊ก ๆ แน่นเป็นปลา(วาฬ)กระป๋องเลยละครับ ผ่านไปตลอดทางก็มีแต่คนชี้นิ้ว ให้มาดูที่รถที่เรานั่งแออัดกันมา .....คนน่ะเว้ย ไม่สัตว์ในสวนสัตว์ (ถึงแม้มันจะเหมือน ๆ อยู่เหมือนกัน) ชี้กันอยู่ด้าย เดี๋ยวปั๊ดกัดนิ้วขาดเลยนี่ (นอกจากไม่น่ารักแล้วยังดุด้วยเว้ย) ยิ่งรถติดยิ่งแล้วใหญ่ เป็นเป้าสายตาเลยอ่ะ สงสัยมันจะเป็นสวนสัตว์จริง ๆ ด้วยแฮะ เลยต้องปิดหน้าปิดตา ด้วยความอายอ่ะ แหม ๆ ก็มันต้องประหยัดหน่อยสิ ค่าเข้าไอซ์สเก็ตมันราคาแพงนี่นา 5555 แต่ถ้าไปรถเมล์มันก็ถึงช้าเกินไปเพราะรถมันจะติดมากไปนิ๊ด.ด.ด

พอไปถึงลานสเก็ตน้ำแข็ง ก็ต้องไปที่เปลี่ยนรองเท้าก่อนเลย พอใส่รองเท้าสเก็ตน้ำแข็งแล้วชอบครับ เพราะตัวจะสูงขึ้นทันตาเห็นเลยไม่ต่ำกว่า 10 ซ.ม. ชอบ ๆ อ้ายตอนเดินข้างบนพื้นธรรมดานี่ก็ไม่มีปัญหาหรอกครับ จะมีปัญหาอีกทีก็คือตอนที่ก้าวขาลงลานน้ำแข็ง วางเท้าทิ้งน้ำหนักตัวปุ๊บ ล้มป๊าบ เลยครับในครั้งแรก เพราะมันจะลื่นมาก ๆ แต่ดีตรงที่เขาจะมีครูมาฝึกสอนให้กับอ้ายพวกมือใหม่ครับ มีทั้งครูสาว ๆ สวย ๆ แล้วก็ครูหนุ่ม ๆ หล่อ ๆ .......เห็นแล้ว สยิวกิ๊ว อ่ะคับ..... แล้วรู้ไหมครับ ผมเลือกเรียนกับครูคนไหนเอ่ย อิอิ.....แน่นอนครับ คนอย่างผมเนี่ยจะต้องเลือกที่จะไปเรียนกับครูหนุ่ม ๆ หล่อ ๆ สิจ๊ะ ตัวเอ๊ง แหม ๆ อย่าให้เซด เลย นะค้า ว่าแบบเนี่ยนะ สเป๊กผมเลย ละฮ้า....ตัวเอ๊ง อิอิ ....ไม่ใช่อะไรหรอก ก็ครูสาว ๆ สวย ๆ เขามีคนจองไปหมดแล้วนี่ ฮือ ๆ อดเลย เอากะครูหนุ่ม ๆ เอ้ย ไม่ใช่เอา เรียนกะครูหนุ่ม ๆ ต่างหากเล่า (แบบว่าใช้ภาษาไทยไม่จะถูกครับไปอยู่ราชบุรีนานไปหน่อย 555 เวง) ...เรียนแก้ขัด ไปก่อน ทำไงได้ละ ก็ครูสาว ๆ หน่ะ อ้ายพวกหนุ่ม ๆ ที่มาเล่นกัน มันก็แย่งกันไปเรียน กันหมดแล้วนี่นา ...แล้วเราก็อยากเล่นเป็นด้วยนี่นา ก็เลยต้องมาขึ้นครูกับผู้ชายแทน 5555 ...ก็เริ่มต้นจากการวางขา การถ่ายน้ำหนัก (ดีนะที่มีน้ำอยู่ตรงกลางไม่นั้น ทั้งเปื้อนทั้งเหม็นเลยอ่ะ อุจาด ๆ ) การไถลตัว อะไรงี้ แล้วครูเขาก็จะจูงมือเราไปสอนกัน 2 ต่อ 2 อูย...ย.ย หยิว ๆ จับกันไป ถู ๆ ไถ ๆ กันไปตามร่างกาย เฮ้ย ไม่ใช่ ตามลานน้ำแข็งเว้ย มันก็ต้องมีล้มบ้าง ล้มทีครูเขาก้อประคองที อูย...ย เสียว เว้ย 5555 สักพักก็เริ่มเป็น เขาก็เริ่มปล่อย ให้เราเล่นดู แต่เขาก็ยังมองมาด้วยความใส่ใจ (ชักเอะใจ พิกล ๆ ) ที่จริงเป็นแล้วเขาก็น่าจะปล่อยไป แบบคนอื่น แต่นี่อิตาครูคนนี้ไม่ คอยตามคอยสอนจนเราเริ่มติดใจ เอ้ย ไม่ใช่ เริ่มตะขิดตะขวงใจ ผมล้มทีก็รีบเข้ามาประคองแบบโอบเอวเราเลยอ่ะ อะไรกันว้า มันชักทะแม่ง ๆ แต่อีกใจนึงก็บอกว่าเราจะไปสงสัยเขาทำไมเขาอาจจะหวังดีก็ได้ จริงม่ะ ๆ ....เล่น ๆ ไปสักพัก ทางลานเขาประกาศว่าขอให้หยุดเล่นชั่วคราวเนื่องจากเขาจะทำการเกลี่ยหน้าน้ำแข็งบนลาน ขอให้ออกจากลานน้ำแข็ง ไปอยู่ที่อัฒจรรย์สักครู่ เราก็เลยรีบแจ้น ไปหากินเฟรนซ์ควาย เอ้ย เฟรนซ์ฟราย แล้วก็โค๊กแก้วนึง แล้วก็ไปนั่งอ่อยเขาต่อ เอ้ย ไม่ใช่ไปนั่งกินกะพวกเพื่อน ๆ แต่ก็ยังมีสายตาจากอิตาครูคนนี้ส่งมาเป็นระยะ ๆ เวงกำ ตูไม่ได้คิดไปเองแน่ ๆ ชักมั่นใจในตัวเองเสียแล้วสิ 5555 ...แต่พอได้ลงไปเล่นอีกทีตาครูคนนี้รี่เข้ามาคุยด้วยเลย ถามโน่นถามนี่ เรียนไหน บ้านอยู่ไหน เล่นอีกนานไหม ผมก็บอก ๆ ไป แล้วสักพักเขาบอกว่า น้องมีเบอร์โทรศัพท์ป่าว เฮ้ย...ย ไรว้า จะไปสอนตูถึงบ้านเลยรึ ถึงตูจะเด็ก แล้วก็กินเฟรนซ์ควาย แต่ตูไม่โง่ เป็นฟายหนาเว้ย.. ตูไม่ให้หรอก...แต่ก็ไม่รู้จะหนีไปยังไง ก็คนมันมีมารยาทอ่ะ ก็เลยไม่กล้าหนีออกมาเดี๋ยวนั้น รู้แต่ว่าอ้ายครูคนนี้เป็นเกย์แน่ ๆ เลย ......เลยทำได้แค่ส่งสายตาไปยังเพื่อน ๆ ว่า เฮ้ย ๆ มรึง ๆ มาช่วย ตรู ที ตรู กะลัง จะมีเนื้อคู่แล้วเว้ย...ย.ย. ช่วย ด้วย.....สักพัก นังนุ้ย (นุ้ยนี้ไม่ใช่ นุ้ยคนปัจจุบันที่เป็นแฟนผมนะครับ คนละนุ้ยกัน นุ้ยนี้เป็นเพื่อนในกลุ่มอ่ะครับ ) เพื่อนสาวร่างตุ้ยนุ้ย ...วิ่ง ๆ มาแล้วก็ล้ม แผละ เสียงดัง โพล๊ะ แถว ๆ หน้าผมเลย ...อ่ะ สบโอกาส...เฮ้ย อ้ายนุ้ย เป็นอะไรป่าว พูดไป ก็พลางหัวเราะขำไปด้วย ก็เล่นล้ม หน้าท้องฟาดพื้นน้ำแข็งดังตุ๊บ เสียงยังกับถุงน้ำตกลงพื้นแล้วแตกดังโพล๊ะ ไงงั้นเลยอ่ะ..เลยไปช่วยประคอง แล้วผมก็ถามไปว่า ไหวไหม ๆ นุ้ยบอกว่าไม่ไหว เลยช่วยกันพยุงออกไปนั่งข้างนอก ได้โอกาสเลยเชียว....พอออกไปนั่งเท่านั้นแหละ เฮ้ย เจ็บมากไหม ผมถาม นุ้ยตอบกลับมาว่า ตูแกล้งล้มเว้ย แต่แมร่งเจือกเจ็บจริงอ่ะ ก็เห็นเอ็งกำลังแย่ไม่ใช่เหรอ....อ้าว ใช้ได้เลยเพื่อนผมรู้หน้าที่จริง ๆ น่ารักมาก ๆ... เลยนั่งสักพักพอถึงเวลาเลิก รีบแจ้นเปิดก้นหนีกันแทบไม่ทันเลย...555 ขากลับพวกเพื่อน ๆ ก็ยังมาคุยเยาะเย้ยกันใหญ่เลย 555 แหม ๆ ก็คนมันเสน่ห์แรงนี่นา ขนาดเพศเดียวกันยังมาสนใจเล้ย ช่วยไม่ได้ ๆ ก็คนมันหน้าตาดี ถึงดีมาก ๆ นี่นา โอ๊ะ ๆ ๆ ๆ ๆ

ขากลับไม่นั่งรถตุ๊ก ๆ แล้วละครับ เพราะแต่ละตัวบ้านอยู่กันคนละทิศละทางเลย ผมอยู่แถว ๆ ปิ่นเกล้า นังนุ้ยอยู่รามอินทรา นังวันอยู่แถว ๆ บ้านพานถม ป้อมปราบฯ อ้ายแจ้อยู่หลักสี่ อ้ายกุ่ยอยู่นางเลิ้ง นังจูดี้อยู่คลองสาน เลยแยกย้านกันขึ้นรถเมล์กลับบ้าน ผมนั่งรถเมล์สาย 40 กลับสมัยนั้น 40 จะวิ่งจากหน้า ม.รามคำแหง - ท่าพระครับ กว่าจะถึงหอก็โน่นแหละ 2 ทุ่มครับ ไม่ต้องแปลกใจเวลากลับบ้านของผมวันจันทร์ - พฤหัส เนี่ยะเวลา 19.00 น. - 21.00 น. ครับ ถ้ามาเร็วกว่านี้หรือมาช้ากว่านี้ ถือว่าไม่ปกติครับ ...แต่ถามว่าเข็ดไหม ที่มาเล่นสเก็ตน้ำแข็งแล้วเจอเรื่องแบบนี้ ไม่เข็ดครับ ก็ยังมาอีกแทบจะทุกอาทิตย์เลยอ่ะ แต่ครั้งหลังที่มาก็ไม่เจอตาครูคนนี้อีกเลย (แอบเสียดายเล็กน้อย 5555 ไม่รู้ไปไหนแล้ว สงสัยเจอเนื้อคู่ ตามเนื้อคู่ไปแล้วละมั้งครับ 444 + 111) ก็มาเล่นเรื่อย ๆ พูดง่าย ๆ ก็คือเล่นจนคล่องอ่ะ หมุนตัว กระโดด ได้อ่ะคิดดู ถ้าตอนนั้น ฟิกเกอร์ไอซ์สเก็ตบูม ๆ นะ ขอโทษ ....รับรองเลยว่า ตัวแทนทีมชาติไทย ในการเข้าไปแข่งโอลิมปิกฤดหนาวในประเภทกีฬาฟิกเกอร์สเก็ต จะต้อง....ไม่มีชื่อผมอยู่แน่นอน คอนเฟริ์ม (แล้วจะพูดขึ้นมาทำมาย...ย..ย ว่ะนี่) แหม ๆ ก็แน่ใครจะเก่งถึงขนาดนั้นกันเล่า...เฮ้อ

ได้เวลากลับสู่โลกปัจจุบันกันแล้วล่ะครับ ป่ะ ๆ ขึ้นไทม์แมชชีนกลับกันเถอะครับ เกาะดีดี นะครับ เดี๋ยว จะหล่นจาเครื่องตกลงไปอยู่ กับผมเมื่อสมัยยังเด็ก ๆ อยู่น่ะครับ แล้วเดี๋ยวเกิดไปตกหลุมรักผมเข้าละไม่รับประกันความปลอดภัยของหัวใจนะครับ เพราะสมัยนั้นเสน่ห์แรงเอามาก ๆ 55555 ขนาดผู้ชายยังมาติดเลย อิอิ



Create Date : 26 เมษายน 2550
Last Update : 26 เมษายน 2550 8:56:21 น. 9 comments
Counter : 1171 Pageviews.

 
คนชอบย้อนอดีต
เขาบอกว่าต้องเป็นผู้อุดมไปด้วยวัยวุฒิ..(แก่)55555

เข้ามาเม้นท์ก่อน จัดรายการเสร็จเด่วมาอ่าน

ฮี่ๆ
อ้อ ขอแอดบล๊อคด้วยเด้อ


โดย: ข้อยเอง (มดน้อยในไร่ส้ม จิ๊บๆ ) วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:10:33:08 น.  

 
แสดงว่าต้องเป็นความทรงจำที่ประทับใจมากแน่ๆ
ขนาด 20 กว่าปีผ่านไป ยังจำได้ไม่ลืม... 555

แวะมาเยี่ยมนะคะ


โดย: ลูกนุ่น วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:10:44:39 น.  

 
เดี๋ยวแช่งจิ๊บ ให้น้ำลายติดคอกลางไมค์ จัดรายการเลย 5555 สม ๆ มาว่าเค้าแก่ อิชิ ๆ เออ แต่จะว่าไปก็แก่อยู่นะ แก่กว่าน้องที่บ้าน 3 คนอ่ะ ครับ ทำไงดีอ่ะ


โดย: เต๋า...เต๋า... วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:10:48:15 น.  

 
ประทับใจสิจ๊ะ ลูกนุ่น ..ว่าแล้วก็ยังเสียดาย ไม่หาย...เลยขาดประสบกาม เอ้ย การณ์ไปเลย 5555


โดย: เต๋า...เต๋า... วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:10:49:21 น.  

 
มาอ่านประสพการณ์สมัยมัธยมอีกแล้วคับ สุดยอด สุดยอด


โดย: frank3119 วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:11:36:14 น.  

 
เรื่องราวในอดีตกับเพื่อน ๆ นี่มันน่าจดจำ เริ่มคิดถึงเพื่อนเก่าซะแล้ว จขบ. จุดประกาย



โดย: วันวานที่ผ่านมา วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:13:10:23 น.  

 
แวะมาอ่าน ไดอารี่ เกือบตกไทม์แมชชีน


โดย: นู๋กิ๊ฟกะนู๋เกมส์ (giftgame ) วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:15:58:13 น.  

 
เยี่ยมเยียนจ้า เต๋า เต๋า

มาอ่านด้วย

ขอบคุณที่ add blog คะ

ตอนนี้ เต๋า เต๋า ก็เป็น goodpeopld friend's blog คะ


โดย: goodpeople วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:20:07:42 น.  

 
เดินผ่านมาแถวนี้ เลยแวะมาเยี่ยมคะ



ว่าง ๆ ไปเยี่ยมกันที่ blog นะจ้า


โดย: goodpeople วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:14:45:38 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เต๋า...เต๋า...
Location :
ราชบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add เต๋า...เต๋า...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.