Group Blog
 
All blogs
 
ทำไมวันนี้มันร้อนอิ๊บอ๋าย เลยครับ งั้นขอย้อนอดีต(ชาติ)ของตัวเองหน่อยแล้วกันนะครับ

สวัสดีครับ...ทุกคน

นี่ก็ใกล้เทศกาลของการหยุดยาว..แล้วสินะครับนี่...(เมื่อก่อน อาจารย์ผมที่สอนอยู่ที่ กทม. เขาเคยบอกไว้ว่า เทศกาลนี้ เป็นเทศกาล "บ้านนอกกลับนา" ...แหม ๆ ..พูดแล้ว อยากจะ ปรี๊ด..ด.ด แตก..ทำไม เกิดเป็นคนบ้านนอกแล้วมันผิดด้วยเหรอไง ว้า... แล้วจะให้กลับไปนาได้ไง บ้านไม่ได้ทำนา ซักกะหน่อย เออ ถ้าบอกว่า กลับไปไร่ ก็ว่าไปอย่าง เพราะที่บ้านผมเนี่ยะทำไร่ ครับ ไร่สตอเบอรี่ครับ....เชื่อป่ะ....ดีนะที่ไม่เชื่อ เพราะบ้านผมทำแต่ไร่ สตอบอแหล เท่านั้นครับ คิก ๆ เลยคุยเก่ง โม้เก่งอย่างที่เห็นนี่ไง )

นึก ๆ ไป ก็แอบ อิจฉ๊า..อิจฉ๋า..คนที่ได้กลับบ้าน ที่อยู่ต่างจังหวัดที่ไกล ๆ ชะมัด..เหมือนได้ไปเที่ยวพักผ่อน..เปลี่ยนบรรยากาศเลยนะครับ..ผิดกับผม..ตั้งแต่มาทำงานเป็นครูอยู่ที่นี่..รู้สึกว่า ไม่ค่อยได้ไปเปลี่ยนบรรยากาศที่ไหน ไกล ๆ แบบเขาบ้างเลย ก็บ้านกับที่ทำงานอยู่ห่างออกไปแค่ 7 - 8 กิโลเมตรเท่านั้นเอง ....(อย่า ๆ ขอร้องอย่ามาแอบอิจฉา ผมนะ ที่ได้ทำงานใกล้บ้านหน่ะ)....ไม่เหมือนเมื่อก่อนนี้....ที่ตัวผมเองเนี่ยะ จะต้องเดินทางจนชีพจรไของผมเนี่ยะ แทบจะไหลจากหัวใจ ลงไปกองอยู่ที่เท้าโน่นแล้ว...หรือที่เขาเรียกกันว่า พวกชีพจรลงเท้าไง.....งั้นลองมาดู อดีต(ชาติ) ของผมกันดีกว่า....ขอมาเริ่มตั้งต้น ตั้งแต่ ม.1 กันเลยละกันนะครับ.......ว่าเป็นไปยังไง.....

ก็ตั้งแต่จบ เกรด 6 จากบ้านเกิด ที่เมลเบิร์น แห่งนี้.........อ้าว ๆ ...แหม ๆ จะดูไฮโซ หน่อยก็ไม่ได้ .....แค่นี้ก็ต้อง มาทักมาท้วงกันด้วย..ปล่อย ๆ กันไป นิด ๆ หน่อย ๆ ล่ะไม่ได้เล้ย....อ่ะ ๆ จบ ป.6 จากบ้านโป่ง ก็ได้ฟร่ะ อารมณ์เสีย..ย..ย ........ก็ต้องพาตัวน่ารัก ๆ ออกจาก อ.บ้านโป่ง โดยขึ้นรถเมล์ บขส. สีส้ม สาย 81 กาญจนบุรี-กรุงเทพฯ ....โดยแม่ของผมเนี่ย จะต้องทำการถลกชายกระโปรง ขึ้นมาเพื่อทำการเรียกรถเมล์ให้ผม (ว่าไปนั่น ก็เคยเห็นในการ์ตูน เขาต้องใช้ วิธีการถลกชายกระโปรงขึ้น ให้เห็นขาอ่อน เพื่อเรียกรถไม่ใช่เหรอ) ...อ่ะ ๆ แค่ โบกมือ เรียกให้ก็ได้อ่ะ..พอรถจอด ก็เหมือน ถีบลูกชายที่น่ารัก ๆ ที่สะพายเป้ SODA สีแสบ ๆ ขึ้นรถเมล์ ไปคนเดียวอย่างน่าสงสาร...(เป้ Soda นี่ สมัยก่อน อินเทรนด์ มากเลยนะครับ เด็กนักเรียนสมัยนั้น ใครไม่สะพายเป้นี่ไปเรียนหนังสือ ไปเที่ยวต่างจังหวัด นี่ถือว่าเอ้าท์ มาก ๆ เลยอ่ะ ....เรื่อง เป้ นี่เอาไว้ ล่อเป้า พวกคนแก่ ครับ เดี๋ยวพวกแก่ ๆ จะต้องมาทักเรื่อง เป้ Soda นี่แหละ เดี๋ยวคอยดูนะ ทั้งครูนก ทั้งคุณภิ คุณมอลลี่ คุณ ๆ ที่มีอายุทั้งหลาย จะต้องมาเม้นว่า ใช่ ๆ ไรงี้ คอยดู ...ขออนุญาตล่อเป้า พร้อมกับขุดหลุมดักคนมีอายุ สักหน่อยนะครับผม )

.........พอขึ้นบนรถเมล์ปุ๊บ มันก็ยังไม่ทราบชะตากรรมที่จะเกิดขึ้นบนรถเมล์ ว่าจะโดนทารุณกรรมจากกระเป๋ารถเมล์เอย คนโดยสารจากบนรถเมล์เอย..สารพัด.....แล้วลอง..คิดดูผม ต้องนั่งจากหน้าปากซอยที่บ้าน เข้า กทม. ....กว่ารถจะไปถึง กทม. รถเมล์นี่จะต้องไปแวะที่นครปฐมอีก ตรงด้านข้าง ๆ องค์พระปฐมเจดีย์ ที่สมัยก่อนเขาจะเรียกว่าท่าโพธิ์ทอง ...อีกประมาณเกือบครึ่งชั่วโมง..มีแต่กิเลสทั้งนั้น....ไหนจะ โอเลี้ยง ชาเย็น ชาดำเย็น โค๊ก นมเย็น น้ำเก๊กฮวย....โห สารพัดเครื่องดื่ม.....ที่เขาจะแบกถุงเครื่องดื่มพวกนี้ ที่ห้อยอยู่บนไม้พลองเล็ก ......หรือไม่ก็ ทำจากลวด เอามาดัด แล้วก็จะคล้องถุงเครื่องดื่มพวกนี้มาเป็น พวง ๆ อ่ะ.....ไหนจะ ข้าวเหนียว หมูย่าง ไก่ย่าง เนื้อแดดเดียว ขนมจีบ ซาลาเปา ขนมปังสังขยา ข้าวหลาม ไข่ต้ม....ไล่ไปจนถึง หมากฝรั่ง ท๊อฟฟี่ ยาหม่อง ยาอม ยาลม ยาดูด...สารพัดกิเลส...ที่พ่อค้า..แม่ค้า ผลัด..กันหิ้วขึ้นมา ยั่ว...ถึงบนรถเมล์.....และแล้ว เด็กอายุ 11 - 12 ปีที่กำลัง น่ารัก ๆ อย่างนั้นจะไปเหลือรึครับ...ต้องเสียสตางค์ ไปกับกิเลสพวกนั้น แทบจะทุกอาทิตย์ ....นอกจากเสียค่ารถเมล์แล้ว สมัยนั้นค่ารถเมล์ไป กทม. 15 บาท (ราคาเด็กนะครับ ผู้ใหญ่ 18 บาท ถ้าจำไม่ผิด....แล้วก็จะเอาตั๋วรถเมล์ ซึ่งสมัยนั้น จะยาวมาก ๆ เพราะใบละ 1 , 2 , 3 , 5 บาท ดังนั้นค่ารถ 15 บาท นี่ตั๋วรถเมล์ ก็จะยาวมาก ๆ ชอบ ๆ ......สมัยนั้น บ้า เก็บสะสม ตั๋วรถเมล์ด้วย ทั้งของ ขสมก. แล้วก็ บขส. ด้วยนะ .....บางทีเอาไปโชว์เพื่อนที่เรียนที่ กทม. ด้วยนะ....ตื่นเต้นกันใหญ่ เพราะแต่ก่อนตั๋วรถเมล์ในกทม. มันจะ 1 ตั๋วต่อหนึ่งใบ จะได้ยาว ๆ นี ต้องนั่งกันเป็น 5 คนขึ้นเลยอ่ะ...ดังนั้นบางทีเพื่อนที่จะสะสมตั๋วรถเมล์นี่ จะฝากเงิน...เหมือนจ้างเรานั่งรถ กลับบ้าน...ตั้ง 15 บาท เพื่อจะได้แลกกับตั๋วของเรา...แต่มันชอบอะไรพิเศษ ๆ ขอตั๋วละบาทนะ จะได้ 15 ใบติดเลย...ผมก็เลยต้องตามใจลูกค้าเสียหน่อย อิอิ....แต่ต้องดูหน้าเด็กกระเป๋ารถเมล์ด้วยอ่ะ...ถ้าหน้าตา เหี้ยม ๆ โดยที่ไม่มี ม.ม้า นี่ไม่กล้าบอกเขาอ่ะ กลัวโดนเขาจับ แด๊ก อ่ะ...)....

แล้วไหนจะรวมกับค่าขนมที่จะต้องจ่าย เพราะโดนหลอกล่อ โดยใจตัวเองให้ซื้อกินอีก ไม่ต่ำกว่า 10 บาท รวม ๆ แล้ว ค่ารถเมล์ + กับค่าขนม ก็ประมาณ 25 บาท เห็นจะได้.....แล้วรถเมล์ จะต้องวิ่งไปทาง ถ.เพชรเกษมอ่ะคือไปทางสามพราน....อ้อมน้อย หรืออ้อมใหญ่นี่แหละ ไปทางหนองแขม (พอเข้าเขตหนองแขมนี่จะรู้ทันที...ว่าจะถึง กทม. แล้ว...ไม่ใช่ว่าเพราะมันเจริญหรอกครับ เพราะมันจะได้กลิ่นขี้เป็ดที่รุนแรงมาก ๆ เลยครับ...รุนแรงขนาดที่ หลับ ๆ อยู่ก็ ต้องตื่นขึ้นมาด้วยความหอมเย้ายวนใจของมันนั่นเอง แต่ก็ดีนะครับ จะได้รู้ว่า กำลังจะถึง กทม. แล้วล่ะครับ) แล้ว..พอผ่านสถานีส่งของโทรทัศน์ช่อง 3 นี่จะชอบ มาก ๆ (แต่ก่อนตื่น เต้น มาก ๆ ผ่าน กี่ที ๆ ก็ต้อง ชโงกหน้าออกไปดู เสาส่งของเขา..ทุ๊กที....) แล้วก็มาถึงแถว ๆ บางแค อ่ะครับ.... ( สมัยก่อนเส้นนี้จะเป็นสายหลัก แต่เดี๋ยวนี้จะถือว่าเป็นสายเก่า..เพราะสมัยนั้นถนนปิ่นเกล้า-นครไชยศรี เพิ่งกำลังสร้าง เลยยังไม่เสร็จอ่ะคับ) แล้วก็จะมาถึงแยกท่าพระ...แยกนี้ เด่นมาก ตั้งแต่สมัยที่ ยายพาเข้ามา กทม. ครั้งแรก ๆ ที่จำความได้เมื่อตอน อนุบาล 2 (ยายเป็นคน กทม. ครับ แต่ไปได้ ตาซึ่งเป็นคนเมืองกาญจน์ แล้วก็มาอยู่กินกันที่ บ้านโป่ง ยายเลยต้องพาผมมาอยู่ กทม. ด้วย ตอนปิดเทอมทุกครั้ง จะไปอยู่ 2 ที่ คือที่บ้านพี่ชายของยายที่คลองเตย กับที่บ้านพี่สาวที่ลาดพร้าว)

........ที่มันเด่น เพราะอะไรนะเหรอ เพราะอิตอนเข้า กทม. จะเห็นตรงสามแยกท่าพระจะมีตึกสูง ๆ อยู่ตรงหน้าเลย.... แล้วข้างบนตึกจะติดป้ายโฆษณาใหญ่ มาก ๆ เป็นรูปมือชูสองนิ้ว ของเครื่องดื่ม ลิโพ อันใหญ่ยักษ์ ดังนั้น จะต้องเห็นเจ้านี้ เด่นมาก ๆ .........ทุกวันนี้ผมว่าก็น่าจะยังอยู่นะ เพราะเมื่อประมาณ 9 ปีที่แล้ว ......ตอนที่ผมทำงานอยู่ที่โรงเรียนเทคโนโลยีสยาม ตรงแถว ๆ ท่าพระนั่น ผมยังเห็นอยู่เลยนะครับ.... แต่ว่าป้ายมันจะไม่เด่นเหมือนแต่ก่อนแล้ว เพราะอาจจะเก่ามาก ๆ ด้วย แล้วตึกสมัยนั้น ก็มีไม่ค่อยเยอะ แต่เดี๋ยวนี้ มีทั้งสะพานข้ามแยก มีแยกเพิ่มมาอีก กลายเป็น 4 แยก ไปแล้วด้วย..แล้วก็ไม่รู้ว่ามันยังมีอยู่ป่าว..ใครผ่านไปทางนั้นบอกด้วยนะครับ.....

......พอรถเมล์เลี้ยวเข้าเส้น จรัลสนิทวงศ์ ปุ๊บ...ผมก็จะต้องลงก่อน.....เพราะอะไรเหรอ เพราะความชาญฉลาดของผมอ่ะสิครับ...เพราะถ้าขืนไปลงที่สายใต้เก่า ตรงสามแยกไฟฉาย เนี่ยะคนจะลงรถเยอะมาก ๆ ไม่รู้กี่คันต่อกี่คัน แล้วพอมารอรถเมล์ ขสมก. ตรงสายใต้เก่า...คนนี่นะเป็น ล้านเลยอ่ะ ครับ.....แล้วก็จะไม่มีที่นั่งมีแต่ที่ยืนเท่านั้น ดังนั้นผมจะต้องชิงลงก่อน ก็จะได้นั่ง สาย 28 สาย 89 สาย 68 สาย 42 หรือไม่ก็ ปอ.9 ที่สุดแสนจะว่าง นั่งสบาย แล้วก็ไม่เสียตังค์ ด้วย เพราะตอนนั้นตัวเล็ก แล้วเด็ก ๆ นี่ ขสมก. เขาจะไม่คิดตังค์อ่ะคับ อุอุ ฉลาดไหมครับ...ผมเนี่ยะ...แล้วก็จะไปลงที่หน้าพาต้า...เพื่อที่จะเดินเข้าไปตรงถนนอรุณอัมรินทร์ตัดใหม่ ฝั่งที่มีอาบอบนวดเจ้าพระยา 3 หรือพูดง่าย ๆ ก็คือเส้นที่ไปทางสะพานพระราม 8 สมัยนี้อ่ะ สมัยนั้น ซอยนี้จะตันครับ...ผมอยู่สุดซอยพอดีเลย..หอผมอยู่ที่นั่น...แต่ถ้า สาย 89 มานะสบายเลย ลงหน้าหอเลย แต่นาน ๆ จะมาสักคัน รอไม่ไหวอ่ะ...(ใจร้อนตั้งแต่เด็ก).........

.........หรือไม่ก็ลงหน้าพาต้า แล้ว ก็เข้าไปเดินตากแอร์ในห้างพาต้าทางประตูหน้า......แล้วก็จะเดินออกทางประตูหลัง เดินทะลุไปซอยเล็ก ๆ เส้นหลังห้างพาต้า...แล้วก็เดินไปทะลุถนนอรุณอัมรินทร์ตัดใหม่ได้เช่นกัน ......แต่ไม่ชอบเส้นนี้เพราะ จะผ่านต้องเดินผ่านพวกนักร้องค่าเฟ่ เยอะมาก ๆ ไม่ใช่รังเกียจนะครับ...เพราะพวกนี้ ชอบมารุม ๆ หยิกแก้มบ้าง...หอมแก้มบ้าง..กอดบ้าง...สงสัยคิดถึงลูกที่บ้านเขามั้งครับ...เลยไม่ค่อยชอบเดินไปทางนี้...อิอิ เสน่ห์แรงแต่เด็ก เลยเรา แต่พอขึ้น ม.2 ไม่เห็นมีใครมากอด มาหอม บ้างเลย สงสัยตอนนั้นโตแล้วมั้งเขาเลยไม่ชอบ....(ที่นี้เสียดาย ขึ้นมาเลย ทำไม ตอน ม.1 เราไม่เดินมาทางนี้ บ่อย ๆ ฟร่ะ 55555 โตขึ้นแล้ว งูเพิ่ง โผล่ อ่า)

......อ่ะ ถึง กทม. แล้ว พอก่อนนะ ไว้ ว่าง ๆ มา โม้ต่อนะครับ....



Create Date : 10 เมษายน 2550
Last Update : 10 เมษายน 2550 16:49:51 น. 4 comments
Counter : 131 Pageviews.

 
เมื่อก่อนเคยวนเวียนอยู่แถวนั้นเหมือนกันค่ะ แต่ไม่กี่เดือน อิอิ
ตอนนี้อยู่อีกฟากนึงของกรุงเทพเลยล่ะค่ะ


โดย: FreShyNice GiRL (FreShyNice ) วันที่: 10 เมษายน 2550 เวลา:17:37:36 น.  

 
ฟากไหนเหรอครับ....


โดย: เต๋า...เต๋า... IP: 58.181.178.201 วันที่: 10 เมษายน 2550 เวลา:19:11:28 น.  

 
หน้าตาดีแถมเขียนไดอารี่ เป็นคนน่าสนใจดีนะสำหรับเรา แต่ หุๆ เราดันมีแฟนแล้ว ก๊ากกกกกกกกกก อ่ะๆ แต่พูดจริง ก้อบังเอิญเราทำอาหารขายน่ะ ค้นหาเว็ปที่ทำข้าวเหนียว หมูย่าง จากกูเกิ้ล ดั๊น มาติดไดอารี่นายซะนี่ หุหุ แถมดันไม่มีวิธีการทำหรืออะไรที่มานเกี่ยวข้องกานเล้ย
เฮ่อ แต่ไม่เป็นไร อ่านไดนายก้อเพลินดี วันนี้พึ่งทำอาหารขายเสร็จ เหนื่อยสายตัวแทบขาด ยังไงก้อขอเป็นกำลังใจให้นายเขียนไดอารี่ดีๆ(ดีมั่งไม่ดีมั่ง) อย่างนี้ต่อไป ดีกว่าไปติดยาพาเพื่อนเครียด เฮ่อ อ่ะ ไปและ บาย บาย อ้อเราชื่อแอนนา ยินดีที่ได้รู้จัก แต่ไม่รู้นายจายินดีด้วยรึเปล่า ต่อๆ jp.anna@hotmail.com เหอๆ เราไม่หัวงู แต่เราเป็นคนเลี้ยงงู ก๊ากกกกกกกกกก ล้อเล่น ไปล่ะ


โดย: แอนนา IP: 220.104.184.180 วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:23:01:36 น.  

 
เราแอบชอบคนที่ชื่อเต๋าอยู่
แต่ว่าเราไม่รู้ว่าเต๋าจะรับรักเราหรือเปล่าว


โดย: มิ้ว น่ารัก ที่สุด IP: 125.24.83.177 วันที่: 11 ตุลาคม 2550 เวลา:10:27:09 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เต๋า...เต๋า...
Location :
ราชบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add เต๋า...เต๋า...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.