Group Blog
 
All blogs
 
จน..เครียด..อยากเตะคน....(ว่ะ)


วันนี้ขอไม่ขำนะครับ ขอระบาย อารมณ์ ความรู้สึกส่วนตัวสักกะหน่อยเถิด..... ถ้าใครอยากอ่านเรื่องขำขำ วันนี้ไม่ค่อยจะมีนะขอรับ มีแต่เรื่องเครียด ๆ ใครไม่ต้องการเรื่องเครียด ๆ ผ่านไปนะครับ จะได้ไม่อึดอัด อิอิ



หายหน้า หายตาไปสักหน่อยนะครับช่วงนี้ เพราะว่าทางโรงเรียนที่กระผมทำงานอยู่นี้เปิดเทอมโดยให้พวกครูไปทำงานแล้ว เลยมีการมีงานทำไม่เหมือนช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา..ยิ่งอาทิตย์หน้านี้เปิดเทอมของนักเรียนแล้ว เชื่อป่ะว่าผมสอนสัปดาห์ละ 35 คาบต่อสัปดาห์เลยนะครับนี่ ตารางสอนของผมยังกับตารางสอนของนักเรียนไงงั้น 5555 ถ้าไม่ว่างจริง ๆ คงไม่ได้มาอัปบล็อกได้บ่อย ๆ เหมือนแต่ก่อนแล้วละครับ

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมก็มาทำงานที่โรงเรียนนะครับ เพราะเขาประชุมผู้ปกครองนักศึกษาใหม่ หวยเลยมาออกเอากับพวกครูอย่างผมที่จะต้องมาเสนอหน้า ทั้งต้อนทั้งรับมือกับพวกผู้ปกครองทั้งหลาย...ผู้ปกครองนี่ไม่เท่าไรหรอกครับ แต่รับมือกับอิตาแป๊ะ ผอ. เจ้าเก่าเจ้าเดิมนี่สิคือตัวปัญหาของพวกกระผม...ก็คิดดูไม่เตรียมการห๊าไรเลย...ป้ายติดว่าโต๊ะนี้ลงทะเบียนช่างไร ระดับไหน ไม่มี เอาโต๊ะมาวางเอกสารแค่ 2 ตัว ต่อกัน แล้วก็ให้ผู้ปกครองมาสุม ๆ กันมามุงดูอยู่ แล้วคิดดูผู้ปกครองกี่คน นักเรียนกี่คน แล้วสุนัขตัวไหนจะรู้ว่าตรงนี้ผู้ปกครองของสาขาไร ระดับไหน มั่ว ๆ ไงก็ไม่รู้...อ้ายเรา กับนักเรียนของเราที่มาช่วย ก็พยายามแหกปากเป็นพ่อค้า แม่ค้าตามตลาดนัด ตรงนี้ระดับ ปวช. ช่างอิเล็กทรอนิกส์ นะครับ ตรงนี้ ระดับ ปวส. ช่างอิเล็กทรอนิกส์นะครับ ตรงนี้ ช่างไฟฟ้า ตรงนี้ ช่างยนต์ ตรงนี้ คอมพิวเตอร์ธุรกิจ ตรงนี้ บัญชี คร๊าบ...เราจะทำงานบริการเขาทั้งที ก็ต้องบอกกล่าวเอาให้เขาได้รู้ว่าตรงนี้สำหรับแผนกไหน ห้องไหน ระดับไหนใช่ป่ะ....ทำอยู่แบบนี้นานพอสมควร.....เสียงคงจะดังเข้าหูตาแป๊ะเจ้าเก่าเข้า.....แกคงจะรำคาญละมั้ง...เดินมาพูดกับเด็กผมแบบหักหน้า ว่า.."รอให้เขามาลงทะเบียนเองไม่ได้เหรอ ทำไมต้องเสียงดังด้วยล่ะ งดใช้เสียงกันได้ไหมละนี่ ไม่ไหว ๆ เลย น่ารำคาญจริง ๆ "..แล้วก็เดินสะบัดก้นไป...เด็กนักเรียนผมหน้าชาไปเลย..ผู้ปกครองคนหนึ่งบอกว่า อะไรว่ะ ถ้านักเรียนผมไม่พูดว่าตรงนี้ห้องไหน ช่างอะไร แล้วเขาก็คงจะไม่รู้ว่าตรงไหนกันแน่...ก็แหม คนจัดสถานที่ก็ช่างจัดกันได้ มีโต๊ะต่อกัน 2 ตัว มีคนมานั่งรับลงอยู่ 8 คน ผู้ปกครองกับเด็กก็ต้องมากรอกอะไรก็ไม่รู้ทั้งชื่อผู้ปกครอง ชื่อนักเรียน ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ แต่ละคนก็ใช้เวลานาน แล้วแต่ละห้องก็ห้องละตั้ง 40 กว่าคน นึกภาพดูแล้วกันว่ามันจะมากขนาดไหน ยังกับงานเทกระจาด....เด็กผมเลยกลับบ้านเลย ไม่ช่วยงานแล้ว สงสารมันเหมือนกัน...ก็ได้แต่ปลอบใจอ้ายบิ๊กมันว่าอย่าคิดมากไปเลย....สงสัย เมื่อเช้า ผอ. ยังไม่ได้ขี้มามั้ง เลยอารมณ์ไม่ดี...แต่เด็กก็บอกว่ามันไม่อยู่ช่วยแล้วละ มันขอกลับบ้านจะดีกว่า ...เออ เข้าใจมัน เลยให้กลับบ้านไป....เวง ก็เลยคุยกับเพื่อนครูอีกคนว่า คนทำงานมันก็ต้องมีผิดพลาดบ้างอย่างนี้แหละ เน๊อะ......ถ้าคนที่เดินแกว่งไข่ ไป แกว่งไข่ มา แบบพวกอาจารย์พวกนี้ ไม่ผิดหรอกรับรอง เพราะไม่ได้ทำอะไรเลย..งานการก็ไม่ช่วยไร 5555 ...มันก็เลยไม่มีความผิด..ไง

....เมื่อวานก็ปฐมนิเทศเด็กนักเรียนใหม่ เมื่อเช้าก็เพิ่งลงทะเบียนเด็กนักเรียนใหม่ ตกใจมากเลย เมื่อปีที่แล้วค่าหน่วยกิตของ ปวส. ยังหน่วยกิตละ 50 บาทอยู่เลย....มาปีนี้ หน่วยกิตตั้ง 100 บาท ตูจะบ้าตาย เรียนกันตั้ง 28 หน่วยกิต จ่ายกันบานเลย...สงสารอ่ะ ตอนแรกนึกว่าเจ้าหน้าที่การเงินเขียนแบบมาผิดไปแย้งเขาว่า อ้าว หน่วยกิตละ 50 บาทไม่ใช่เหรอ...เขาบอกไม่ช่าย ระเบียบใหม่ออกมาว่าให้เก็บหน่วยกิตละ 100 บาท เวงกำ เพิ่มขึ้นมา 1 เท่าตัวเลยนะนี่...แล้วไหนจะต้องเก็บค่าสารพัดค่า ค่าเนต 500 ค่าห้องสมุด 100 ค่าทำบัตร 100 ค่ากิจกรรม 100 ค่าคู่มือ 100 ค่าห๊าเหวอะไรอีกก็ไม่รู้ รวมเป็นเงิน 3920 บาท ราคานี้ยังไม่รวมค่ากิจกรรม ค่าหนังสือ ค่าเสื้อผ้า ค่าเครื่องมือ อีกนะ รวม ๆ แล้วก็ มหาศาลเหมือนกัน ไม่น่าจะต่ำกว่า 5000 กันละมั้ง....นี่ขนาดโรงเรียนรัฐบาลน่ะ....ยังขึ้นค่าหน่วยกิตเพิ่มขึ้นกันขนาดนี้ แล้วโรงเรียนเอกชนนี่ไม่ปาไป หน่วยกิตละ หลายร้อยเหรอ...สงสารก็แต่พ่อแม่ตาดำ ๆ นี่แหละ......ยิ่งพวกพ่อแม่ของเด็กนักเรียนผมนี่ไม่ใช่คนรวยที่ไหนเล้ย ชาวบ้าน ชาวไร่ ชาวสวน ชาวนา ทั้งนั้น ผู้ปกครองส่วนมากก็เลยต้องเขียนใบผ่อนผันกันซะแทบจะทุกคน...จะดีหน่อยก็อิตรง ปวช. ไม่เก็บค่าหน่วยกิต แต่ก็เก็บ ห๊าเหวอะไรก็ไม่รู้เฉพาะค่าเล่าเรียนก็ปาเข้าไป 900 บาทแล้ว ยังไม่รวมจิปาถะอีกไม่ต่ำกว่า 2000 รวม ๆ ไป ก็น่าจะ 3000 อัปแหละ นี่นะเรียนฟรีของรัฐบาล...สงสารคนจน จริง ๆ เว้ย....

เราเองก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้ ก็ได้แต่ตั้งหน้าตั้งตาสอนเด็กพวกนี้ให้มีคุณภาพ และบ่มเพาะ บ่มสร้างนิสัยให้เป็นคนดีต่อไป.....ผมชื่นชมเด็กแผนกอิเล็กทรอนิกส์ของผมอย่างก็คือ เด็กแผนกผมค่อนข้างจะเรียบร้อย ไม่ค่อยจะมีเรื่องมีราวเท่าไหร่ เพราะส่วนมากเด็กแผนกผมจะมีคนน้อย แต่ คุณภาพ จะดีกว่าเด็กช่างยนต์ ช่างไฟฟ้ามาก ยิ่งช่างยนต์นี่ ไม่ต้องพูดถึง มีตั้ง 3 ห้อง สุดท้าย เด็กออกหมดเหลือประมาณ ห้องเดียวเอง...เหมือนกับว่าช่างไหนเรียนง่ายเด็กก็จะล้นเลย พอ เรียนยาก ๆ แบบอิเล็กฯ เด็กจะน้อย แต่ตั้งใจ เพราะเด็กจะรู้ว่าเรียนช่างนี้มันจะยากกว่า มันก็เหมือนสกรีนคนไปในตัวตั้งแต่สมัครไปแล้ว ว่างั้น.....เลยโชคดี

ดีนะนี่ที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุด จะได้ไปชาร์จแบตตัวเองสักกะหน่อย เพื่อที่จะได้มาต่อสู้กับชีวิตการทำงานต่อไป.....สู้ ๆ สู้ ไม่ตาย....



Create Date : 09 พฤษภาคม 2550
Last Update : 9 พฤษภาคม 2550 16:34:53 น. 4 comments
Counter : 145 Pageviews.

 

แวะมาทักทายและเอากำลังใจมาฝาก สู้ สู้ค่ะคุณครู


โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 9 พฤษภาคม 2550 เวลา:17:59:37 น.  

 
เป็นครูต้องอดทนคับ


โดย: frank3119 วันที่: 9 พฤษภาคม 2550 เวลา:22:31:31 น.  

 
ต้องใช้ความอดทนเป็นอย่างมากเลยนะคะคุณครูเต๋า เต๋า

สงสารผู้ปกครองด้วย แพงนะนั่น
ตอนจิ๊บเรียนม.ปลายค่าเทอมไม่ถึงพันเลยพี่
ไม่รู้ว่าเด็กสายอาชีพจ่ายกันแพงขนาดนี้เลย

เอาค่าสู้ สู้


โดย: จิ๊บ (มดน้อยในไร่ส้ม จิ๊บๆ ) วันที่: 10 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:07:02 น.  

 
อ่ะ ครูสมัยนี้กวนจังแหะ นักเรียนน่าจะติดกันงม ๕๕๕ คุณครูจงเจริญ แอ่ก เรามันว่าที่ครูนิ เอ๋า เชียร์กันเอง ก๊ากๆๆๆ


โดย: dekzin วันที่: 10 พฤษภาคม 2550 เวลา:23:15:19 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เต๋า...เต๋า...
Location :
ราชบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add เต๋า...เต๋า...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.