ฉันโอเคจ้ะ เธอกระซิบบอก ดวงตาเบิกกว้างจ้องไปที่เขา สีหน้าของเธอดูเหมือนกำลังอ้อนวอน ... ขออภัย และ หวาดกลัวไปพร้อมๆกัน มันรสชาติดีเหมือนกันนะ
ฉันรู้สึกเหมือนมีกรดในกระเพาะที่กำลังไหลวนเวียนไปทั่ว ฟันกระทบกันอย่างไม่สบอารมณ์
ว้าว เยี่ยมไปเลย ยัยผมบลอนท์เอ่ยซ้ำอย่างร่าเริง นั่นเป็นสัญญาณที่ดีนะ
Edward พึ่งจะวางมือลงบนแก้มของเธอ ใช้นิ้วมือลูบไล้ที่กระดูกที่เปราะบางของเธอเบาๆ
Bella ถอนหายใจ และเธอก็ก้มลงดูดมันอีกครั้ง ดูเหมือนว่าเธอกำลังจะดื่มมันตามสัญชาตญาณซะแล้ว
ท้องของเธอเป็นอย่างไรบ้าง มีอาการผิดปกติอะไรมั้ย Carlisle ถาม
Bella ส่ายศีรษะเบาๆ ไม่เลยค่ะ ไม่รู้สึกป่วยอะไรเลย เธอกระซิบ
Rosalie กล่าวออกมาด้วยความยินดี เยี่ยมไปเลย
ฉันคิดว่าเร็วไปหน่อยที่จะพูดแบบนั้นนะ Rosalie Carlisle พึมพำ
Bella ดื่มเลือดไปอีกอึกใหญ่ แล้วเธอก็หันไปมอง Edward นี่เราจะนับรวมครั้งนี้ด้วยมั้ย หรือว่าจะเริ่มนับหลังจากที่ฉันเป็นแวมไพร์แล้ว
ไม่มีใครนับหรอก Bella ไม่ว่าในกรณีใดก็ตาม ไม่มีใครต้องตายเพราะสิ่งนี้ เขายิ้มให้เธออย่างแกนๆ ประวัติของเธอยังคงขาวสะอาด
พวกเขาทำให้ฉันงง
ไว้ฉันจะอธิบายให้ฟังทีหลัง Edward เอ่ยออกมา เบาจนกระทั่งเหมือนเสียงลมหายใจ
อะไรเหรอ Bella กระซิบถาม
แค่พูดกับตัวเองน่ะ เขาโกหกอย่างแนบเนียน
ถ้าเขาประสบความสำเร็จกับสิ่งนี้ ถ้า Bella มีชีวิตอยู่ต่อไปได้ Edward ก็คงไม่สามารถที่จะหลีกหนีจากประสาทสัมผัสที่แสนจะเฉียบคมของเธอได้พ้นหรอก เขาก็คงต้องซื่อสัตย์กับเธอในทุกๆเรื่อง
Edward พยายามยิ้มให้เธอ
Bella ดื่มเลือดอีกสักสองสามออนซ์ แล้วก็เริ่มมองผ่านเราไปที่หน้าต่าง ราวกับว่าเราไม่ได้อยู่ที่นั่น หรืออาจจะแค่ ฉัน ก็ได้ ไม่มีใครอื่นในกลุ่มรู้สึกรังเกียจในสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ แต่ในทางตรงกันข้ามพวกเขาอาจจะกำลังต่อสู้กับตัวเองที่จะไม่แย่งถ้วยไปจากเธอก็ได้
Edward กรอกตาไปมา
หึ ใครจะไปทนอยู่กับเขาได้ มันแย่จริงๆที่เขาไม่ได้ยินความคิดของ Bella แล้วเขาก็คงจะรำคาญเช่นกัน
Edward หัวเราะเบาๆ Bella หันไปสบตาเขาทันที และเธอก็ยิ้มน้อยๆให้เขา ฉันเดาว่าเธอคงจะจับอะไรได้บางอย่างกระมัง
มีอะไรตลกเหรอ เธอหายใจ
Jacob เขาตอบเธอ
เธอมองมาที่ฉันและยิ้มให้ Jake ออกจะเป็นคนเพี้ยนๆสักหน่อยน่ะ เธอเห็นด้วย
เยี่ยม ตอนนี้ฉันเป็นตัวตลกไปแล้ว แย่เลยเนอะ ฉันเอ่ยอย่างแกนๆ
เธอยิ้มอีกครั้ง และเธอก็ดื่มไปอีกอึกหนึ่ง ฉันเหลียวไปมองเมื่อเห็นว่าถ้วยนั้นว่างเปล่า และทำให้มีเสียงเมื่อเธอพยายามดูดมันขึ้นมา
ฉันทำได้ เธอเอ่ย ดูดีใจชอบกล เสียงของเธอดูชัดเจนขึ้น ไม่แย่เหมือนตอนแรกๆที่ฉันเจอเธอในวันนี้ ถ้าฉันยังดื่มเลือดแบบนี้ได้ Carlisle คุณจะช่วยเอาสายน้ำเกลือออกไปได้มั้ยคะ
เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เลยล่ะ เขาให้สัญญา ฉันพูดตรงๆนะ มันไม่ได้ทำประโยชน์ให้เธอเท่าไรนักหรอก
Rosalie วางมือไว้บนหน้าผาก Bella แล้วก็ยิ้มให้อย่างมีความหวัง
ใครๆก็เห็น เลือดถ้วยนั้นทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปทันที สีหน้าของเธอเริ่มกลับมา ฉันเริ่มเห็นแก้มสีชมพูระเรื่อ แล้วก็ดูเหมือนว่าเธอไม่ต้องการความช่วยเหลือจาก Rosalie อีกต่อไป เธอหายใจได้ง่ายขึ้น และหัวใจของเธอแข็งแรงมากขึ้น
ทุกอย่างกำลังเร่งตัวขึ้น
ดวงตาแห่งความหวังของ Edward เริ่มกลายเป็นจริง
เธออยากทานอีกมั้ย Rosalie ถาม
ไหล่ทั้งสองของ Bella ห่อตัวลง
Edward มองไปที่ Rosalie ก่อนที่เขาจะพูดกับ Bella เธอไม่จำเป็นต้องรีบดื่มตอนนี้ก็ได้นะ
ใช่ ฉันรู้แล้ว แต่ฉัน.................อยากจะดื่มน่ะ เธอยอมรับ
Rosalie ดึงมือของ Bella mจับผมของตัวเองอยู่ขึ้นมา เธอไม่จำเป็นต้องอายเรื่องนี้หรอกนะ Bella ร่างกายของเธอต้องการอาหาร เราเข้าใจดีจ้ะ ตอนแรกเสียงของเธอเหมือนกำลังจะปลอบประโลมเธอ แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว ใครที่ไม่เห็นด้วยก็ไม่สมควรจะอยู่ที่นี่หรอก
เธอคงจะหมายถึงฉัน แน่สิ แต่ฉันไม่ยอมให้ยัยผมบลอนท์มาทำกับฉันแบบนี้หรอก ฉันดีใจที่ Bella รู้สึกดีขึ้น ดังนั้นทำไมฉันต้องจากไปล่ะ
Carlisle ดึงถ้วยจากมือ Bella เดี๋ยวฉันกลับมานะ
Bella จ้องมาที่ฉัน ในขณะที่เขาหายตัวไป
Jake เธอดูโทรมมากๆเลย เธอโวยวาย
ดูสิ ว่าใครกำลังพูดอยู่
จริงๆนะ เธอนอนหลับครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่น่ะ
ฉันครุ่นคิดอยู่สักครู่ ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
อ้าว Jake นี่ฉันกำลังทำร้ายร่างกายเธอด้วยใช่มั้ย อย่าโง่น่า
ฉันกัดฟันกรอด เธอยอมให้ตัวเองถูกฆ่าเพื่อรักษาชีวิตไอ้สัตว์ประหลาดนั่น แต่เธอไม่ยอมให้ฉันอดนอนสองสามคืนเพื่อเฝ้าดูเธองั้นเหรอ
ได้โปรดไปพักเถอะ
นะ เธอเอ่ยต่อไป มีเตียงอยู่สองสามเตียงด้านบน เธอจะใช้เตียงไหนก็ได้นะ
แต่สีหน้าของ Rosalie ไม่ได้บ่งบอกเลยว่ายินดีต้อนรับฉัน มันทำให้ฉันสงสัยว่าคนที่ไม่เคยหลับใหลอย่างเธอจะต้องการเตียงไปทำไมกัน หรือว่าเธอแค่ต้องการแสดงความเป็นเจ้าของสิ่งของบังหน้าเหล่านี้
ขอบคุณมากนะ Bells แต่ฉันขอนอนที่พื้นดีกว่า เธอก็รู้นิ
โอเค
แล้ว Carlisle ก็กลับมา และ Bella ก็เอื้อมมือไปหยิบถ้วยนั้นไว้ อย่างคนใจลอย ราวกับว่าเธอกำลังคิดถึงเรื่องอื่นอยู่ แล้วเธอก็เริ่มดูดมันอีกครั้ง
เธอดูดีขึ้นจริงๆ เธอดันตัวลุกขึ้นมานั่ง โดยที่ Rosalie ช่วยพยุงเธอเอาไว้ แต่ Bella ไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเธอ แค่อีกเพียงไม่กี่อึดใน Bella ก็ดื่มถ้วยที่สองหมดแล้ว
เธอรู้สึกยังไงบ้างตอนนี้ Carlisle ถาม
ไม่ป่วยเลยค่ะ ออกจะรู้สึกหิวมากกว่า ฉันแค่ไม่แน่ใจว่า ฉันหิวหรือฉันกระหายกันแน่ คุณรู้มั้ย
Carlisle ดูเธอสิ Rosalie พึมพำ นี่เป็นสิ่งที่ร่างกายเธอต้องการแน่นอน เธอควรจะดื่มมากกว่านี้นะ
เธอยังเป็นมนุษย์นะ Rosalie เธอต้องการอาหารด้วยเหมือนกัน เราควรจะให้เธอทานอาหารสักหน่อยในขณะที่ดูว่ามันมีผลยังไงกับเธอบ้าง และเราก็จะลองเธอทานอาหารอีกครั้ง มีอะไรที่เธออยากทานบ้างมั้ย Bella
ไข่ เธอตอบทันที แล้วเธอก็หันไปยิ้มให้ Edward เธอดูมีชีวิตชีวาขึ้นมา
แล้วฉันก็กระพริบตา เกือบลืมว่าฉันจะลืมตาขึ้นมาได้อย่างไร
Jacob Edward พึมพำ นายควรจะไปนอนได้แล้ว อย่างที่ Bella บอกนั่นแหล่ะ นายจะใช้เตียงไหนก็ได้ ถึงแม้ว่านายจะรู้สึกสบายกว่าที่จะนอนข้างนอกก็ตาม ไม่ต้องห่วงเรื่องอะไรทั้งนั้น ฉันสัญญาว่าฉันจะปลุกนายถ้าฉันต้องการความช่วยเหลือ
โอเคๆ ฉันพึมพำ ตอนนี้ฉันเห็นแล้วว่า Bella คงจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกสองสามชั่วโมงเป็นแน่ ฉันคงจะมีเวลาที่จะไปนอนใต้ต้นไม้สักแห่งที่ไกลพอที่จะไม่ได้กลิ่นอะไร ไอ้ผีดูดเลือดนั่นคงจะปลุกฉันแน่นอนถ้ามีอะไรผิดปกติ เขายังติดค้างฉันอยู่
ฉันจะบอกนายแน่นอน Edward ตอบรับ
ขอบคุณมากนะ Jacob เธอยื่นมือออกไปบีบมือฉัน แล้วฉันก็รู้สึกได้ถึงแหวนแต่งงานของเธอบนนิ้วที่ผอมบางนั่น
หาผ้าห่มให้เธอด้วย ฉันเอ่ยออกมาในขณะที่เดินไปที่ประตู
ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่มาลงต่อให้นาน ช่วงนี้เกิดอะไรขึ้นหลายๆอย่างในชีวิต
ทำให้ต้องวางแผนใหม่ทั้งหมด เลยอาจจะไม่มีเวลามาลงเรื่องนี้ต่อเนื่องเหมือนเคย
คาดว่ากว่าเราจะมีเวลาอีกครั้ง หนังสือเล่มนี้ก็คงถูกตีพิมพ์แล้ว
ก็ขออภัยทุกคนมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ
แต่ยังไง Midnight Sun ยังมีต่อแน่นอนค่ะ แต่อาจจะไม่ค่อยมีเวลาอัพให้
จะพยายามอัพให้สัปดาห์ละสองถึงสามครั้งนะคะ
ขอบคุณทุกคนมากที่ให้กำลังใจมาโดยตลอดทั้งที่หน้าบอร์ด ทางหลังไมค์ และในอีเมล
ขอบคุณจริงๆค่ะ
287
