ผ่านอะไร ๆ มามากมาย ไม่ผ่านอยู่อย่างเดียว...เฮ่อ!

ปรับตัว..ปรับใจ

ยังรู้สึกไม่ชินสักทีค่ะ กับความเงียบของบ้านนอก...

ยังหวั่นไหวกับคำพูดของคนที่นี่....ปากหวาน--ก้น?

แค่หาของไปฝากขายนิดนึง แก้เบื่อที่อยู่ว่าง ๆ

พูดกันไว้ก่อนแล้ว ก้อโอเค..พอทำจริง โอเครียด ซะนี่

เป็นแผงขายของในตลาดน่ะค่ะ

แหม ทำไมใจแคบจังนะ ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ

ผลประโยชน์ -- ใช่แล้ว จงอย่าไปขัด หรือบั่นทอน ผลประโยชน์คนอื่น

จริง ๆ แล้ว เปล่าเลย เราก้อให้นะ ผลประโยชน์น่ะ ให้เหมือนคนอื่น

แต่เค้าคงไม่ต้องการและคงพอใจกับสิ่งเดิม ๆ ไม่ต้องมาเปลี่ยนอะไร

ความคิดเราเลยหยุดชะงักลง อีกครั้ง--

ว่างอีกแล้ว กะรู--วันนี้ขอหยาบหน่อยน๊อ

ดีจังที่ได้ระบายความรู้สึก คนนี่แปลกชะมัด เหมือนเวนคืนที่ดินสร้างเขื่อน

ชาวบ้านร้องแร่แห่กระเชิง ไม่เอา ไม่ยอม ต้านทานสุดฤทธิ์

พอเขื่อนเสร็จ ได้ผลประโยชน์ น้ำดี นาดี เงินมี ดีกว่าเดิม..เงียบกริบ

ไม่รู้อะไร โวยวายไว้ก่อน ไม่รู้เมื่อไหร่ จะมีเหตุมีผลพิจารณาไตร่ตรองแยก

แยะ...ไม่ว่าอะไร ๆ ในการจัดเก็บก้อต้องแยก สินค้าก้อต้องแยก เงินก้อ

ต้องแยก แม้แต่ขยะก้อยังแยกเล๊ย --

เปล่านะคะ ไม่ได้แคร์สิ่งที่เกิดขึ้นมากมาย เพราะเป็นเพียงการทดลองขาย

จำนวนเล็กน้อย อยากรู้ว่าพอไปได้ไหมแค่นั้นเอง ผลสรุปว่าของใช้ได้ค่ะ

แต่ที่ได้มากกว่าก้อคือ การทดลองใจ--ที่ใช้ไม่ได้--ฮู่ๆ




ปล่อยวาง..
| | |


music.gmember.com





 

Create Date : 17 สิงหาคม 2553    
Last Update : 17 สิงหาคม 2553 15:05:43 น.
Counter : 240 Pageviews.  

วันที่ใจวุ่น...วาย

เช้านี้ ท้องฟ้าอุ้มน้ำยังไงไม่รู้ค่ะ
บรรยากาศหม่น ๆ ทำให้จิตใจมัว ๆ แฮะ

มาอยู่บ้านนอก จะมีเสียงนก กระรอก เสียงกบ เสียงอึ่งอ่าง ปาด เขียด.. เยอะแยะเชียวค่ะ จนดูว่าบางครั้งก้อเหมือนเสียงวงดนตรีของสัตว์เลยเชียว แหม..ยิ่งเวลาฝนตกเสร็จใหม่ ๆ หยั่งกะฟรีคอนเสริตจริง ๆ บรรเลงกันสุดเสียง พวกคุณอ่าง คุณครก คุณกบน่ะค่ะ แถมเล่นอีแอบอีกด้วย ไม่เคยเห็นหน้านักร้อง นักดนตรีซักที ไม่รู้ตัวอยู่ไหน ว่าจะมอบช่อแมลงให้ อิอิ..นายแน่มาก <คงรู้ตัวเหมือนกันนะ กลัวโดนเขวี้ยง ไม่ยอมปรากฎตัวเชียว>

อยากขอบคุณธรรมชาตินะคะ ที่สร้างสรรพสิ่งมากมายมาให้เราได้ดู ได้สัมผัส ทั้งสิ่งมีชีวิต และไม่มีชีวิต .. ทั้งสวยงาม ทั้งน่ากลัว ทั้งน่าพิศวง ผสมผสานกันได้กลมกลืนทั้งผืนดิน ผืนน้ำ ผืนป่า ...ยังคิดถึงตัวเอง ว่าอยากขับรถไปเที่ยว อยากดูประการัง ดำน้ำไม่เป็นหรอกค่ะ เอาแค่สน็อคเกิ้ลก้อพอ..ฮ่าๆ อยากล้อเล่นกับหมู่ปลาสวย ๆ ในทะเล ชอบแอบจับตัวปลา แต่เค้าก้อไม่ยอมทุกที ได้แค่แต่ะเบา ๆ .. อยากนั่งดูน้ำตก ไปน้ำตกทีรัยชอบเจองูน้ำเรื่อยเลยค่ะ พอขึ้นบก เจองูบกอีก ฮ่าๆๆ แต่ไม่มีพิษจร้า เพราะเวลาไปเที่ยวไหน จะไหว้เคารพเจ้าที่ เจ้าเขา เจ้าทะเล เสมอค่ะ

ทุกอย่างต้องผสมผสานจริง ๆ ค่ะ หลังจาก ไม่ได้ทำงาน แรก ๆ ดีใจจัง มีเวลาก้อไปเที่ยวเสม็ด ไปหัวหิน ชะอำ ปราณบุรี พังงา แต่มันไม่สนุกเหมือนตอนที่ยังทำงานอยู่ วันหยุดยาวๆ เคยไปเที่ยวเชียงใหม่ ภูเก็ต หัวหิน เกาะช้าง มันสนุกมาก ๆ เลยค่ะทั้ง ๆ ที่งานรุมเร้า กลับมาเคลียร์เหนื่อยมาก แต่ความรู้สึกต่างกัน คงเป็นเพราะเราชอบทำงาน งานคือความสุข อารมณ์เราก้อเลยสนุกได้ทุกหนทุกแห่ง ตอนนี้รู้สึกเหงา ๆ เหมือนคนไร้ค่ายังไง ไม่รู้..
มาอยู่บ้านแม่แฟน ไม่มีที่ แต่อีกที่ที่เป็นบ้านแม่เรา มีที่ จะยกแปลงทำสวนกะเค้า ก้อทำไม่เป็น ไม่มีแรงขุด เฮ่อ บ้านก้อมีแม่น้ำติดที่ ใครเห็นก้อว่าดีสวยจัง แต่เรากลับไม่ได้ทำอะไรซักที บอบบางจริงนะเรา! ใครหนอ ช่วยทำให้ยัยติงต๊องคนนี้แข็งแกร่งซะที นะ--รู้ ค่ะ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน แต่ตนจะทำอะไรดีเนี่ย หาหนทางที่เหมาะสมยังไม่เจอ เฮ่อ..(T T)

เพลงนี้จังหวะตรงข้ามอารมณ์นะคะ แต่ชอบตรงที่...ต้องการใคร เข้าใจซักคน


music.gmember.com




 

Create Date : 04 สิงหาคม 2553    
Last Update : 6 สิงหาคม 2553 13:56:54 น.
Counter : 194 Pageviews.  

การเปลี่ยนแปลงครั้งสุดท้าย...จริงๆ

เมื่อเวลาเปลี่ยนไป ..
เราจะพบว่าทุกอย่างล้วนเปลี่ยนแปลง แค่วินาทีเดียวยังเปลี่ยนได้
..ไม่มีอะไรที่ไม่เปลี่ยน มีแต่ เปลี่ยนมากขึ้น หรือน้อยลง
แม้แต่ใจเรา ที่เคยยึดติดกับบางสิ่งบางอย่าง เคยจะเป็นจะตายถ้าไม่ได้มัน
สุดท้าย ก้อยังหายใจได้อยู่เสมอ เพียงแต่หายใจพร้อมกับเสียงหัวเราะ หรือหายใจพร้อมกับเสียงถอนหายใจ หรือหายใจพร้อมกับเสียงสำลักของความดีใจ ..

เมื่อวานไปงานเผาศพมาค่ะ..โดยเค้าวานให้ช่วยเอาเงินไปทำบุญแทนให้หน่อย เนื่องจากเค้าอยู่คนละจังหวัด คนตาย ผู้หญิง 41 ถูกยิงนัดเดียว ขณะทำงาน เวลากลางคืน โดยสรุปคือการปล้น แต่ไม่ได้ทรัพย์ ยิงแล้วเผ่น คนยิงหนี แล้วก้อถูกจับ ก้อมารู้สึกว่า ช่างกล้ายิ่งนัก แค่วินาทีเดียว..ทำคนตาย 1 คน เอาตัวเองไปใส่คุก มันช่างเปลี่ยนชีวิตของคน 2 คนได้รวดเร็วยิ่งนัก..

โดยส่วนตัว ถึงไม่รู้จักผู้ตาย แต่ก้อถือดอกไม้จันไปเผาจริงเลย ไหน ๆ ก้อไปแล้วนี่หน่า แต่ก้อไม่กล้าดูหน้า ดูแต่มือที่พนมพร้อมดอกไม้กับสายสิญจน์ตราสังข์ อธิฐานแทน..แล้วก้อใส่ดอกไม้จันลงในโลง ด้วยความรู้สึกว่านี่คือ..สุดท้ายของการเปลี่ยนแปลง!!

ชีวิตก้อแค่นี้ ยังมีลมหายใจ คิดดี ทำดี ถึงดีน้อยก้ออย่าทำให้คนอื่นเดือดร้อน เท่านี้ก้อดีพอแล้วค่ะ โดยส่วนตัวคิดแบบนี้จริง ๆ เพราะเชื่อว่าไม่ค่อยมีใครดีได้ทุกสิ่งทุกเรื่องและทุกเวลา...อ่านแล้วอาจหดหู่ แต่มันคือเรื่องจริงค่ะ




 

Create Date : 30 กรกฎาคม 2553    
Last Update : 30 กรกฎาคม 2553 14:42:24 น.
Counter : 191 Pageviews.  

ในวันที่ฟ้าไร้เมฆ....

ไม่เคยคิดเลยว่า ตัวเองจาเรียนจบเศรษฐศาสตร์นะคะ แต่ก้อจบมาแล้วจริง ๆ
จบแบบว่า--เฮ่อ อาจารย์ถีบบั้นท้ายออกมาอ่ะ ประมาณว่ารำคาญไอ้นี่จังวุ๊ย

ทำงานบริษัทเอกชน ผ่านงานมาหลากหลาย เพื่อนฝูงก้อรักใคร่ดี--แต่ อุว๊ะ
ยัยนี่เปลี่ยนงานบ่อยเป็นบ้า หุหุ ก้อได้อัฟยา เอ๊ยอัฟเงินเดือนนี่หน่า แหม!
มันท้าทายซะนี่กระรัย เหมาะกับคนอย่างเรา ที่ไม่ชอบย่ำอยู่กับที่ อยากรู้..อยากเห็น..อยากเป็น..แต่ไม่ชอบสตอเบอรี่นะคะ อันนี้ยืนยัน

ต่อมาก้อออกมาจากมนุษย์เงินเดือน มาร่วมทุนทำธุรกิจประมาณว่าส่วนตัว ได้สวมหัวโขนเป็นผู้จัดการ ลายเซนต์มีค่า มีความหมาย โอโห--ใคร ๆ ก้อยกมือไหว้ ฮ่าๆๆ อยากคุยด้วย อยากเลี้ยงข้าว อยากรู้จัก โอ๊ย .. ช่วงเวลานั้น เวลาของเราหมดไปกับการทำงาน บางครั้ง ตีสอง ตีสาม เพราะเราไม่ได้เซนต์ชื่ออย่างเดียว เราต้องบริหาร ตรวจตราตัวงาน บัญชี เปิดสาขาอีก 2 ที่
และแล้วทุกอย่างก้อถึงตอนอวสานค่ะ งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา ชีวิตผันแปร
ปิดบริษัท จบด้วยความรู้สึกงง เพราะคนอื่นทำให้เราต้องจบ ก้อต้องยอมรับ
ว่ามันเป็นฉากสุดท้าย ถ้าลากยาวไป ค่าตัวก้อไม่มีอยู่ดี จบก้อจบ เฮ่อ--เสียดายชะมัด กำลังมัน กำลังพุ่ง กลายเป็นชีวิตว่างเปล่าอีกครั้ง

วันนี้ -- ว่างค่ะ เปิดร้านขายของ แต่ก้อปิดแล้ว เอาร้านให้คนอื่นเช่า ในเมื่อมันทำเองแล้วรู้สึกไม่ใช่ ก้อเลิกค่ะ เลยรู้สึกว่า---วันนี้ ท้องฟ้าไร้เมฆไงคะ
แต่ฝนมันมากับอารัยหน๊อ++


music.gmember.com








 

Create Date : 21 กรกฎาคม 2553    
Last Update : 21 กรกฎาคม 2553 14:48:47 น.
Counter : 257 Pageviews.  

ความหวังลึก ๆ

นานมาแล้ว เราเคยมีคนคนหนึ่ง--ให้ความรัก เอาใจใส่ ห่วงใย ใกล้ชิด
ยามเราเจ็บป่วยก้อหายามาให้ พาเราไปเที่ยว ไปทานข้าว ไปฟังเพลง...
แต่เราไม่เคยซาบซึ้งกับสิ่งที่เค้าทำให้กับเรานับตั้งแต่ครั้งกระโน้นเลย
เราทิ้งเค้าไป เพราะเราไม่เคยรู้สึกรักเค้าด้วยซ้ำ เราทำเค้าเจ็บมาก แต่เค้าไม่เคยโกรธเราเลย

จนเวลาผ่านพ้นมา จากเดือน เป็นปี เป็นสิบปี ....
วันนี้ เราไม่มีเค้า เราแต่งงานกับอีกคน แล้วเราก้อรู้ว่า เราไม่น่าทิ้งความรักไปเลย...วันเวลาไม่หวลคืน แต่เค้าเอาหัวใจเราหวลคืนกลับไปแล้ว ในวันนี้ วันที่ทุกอย่างสายเกินไป

และแล้ววันหนึ่ง เราก้อได้พบกันอีกครั้ง !!!
ขอบคุณที่เราได้พบกัน แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน
ขอแค่ได้รู้ว่า เค้ากินอยู่สุขสบาย ก้อพอแล้ว
แค่ได้เอ่ยคำขอโทษ แค่ได้ขอบคุณในสิ่งที่เค้าเคยทำให้เรา
แค่รู้ว่าเค้ามีคนรักที่ดี และมีความสุข --ก้อพอ
Smileyแค่ได้คิดถึงก้อเป็นสุขใจ

Free TextEditor









แค่ได้คิดถึง ก้อเป็นสุขใจ




 

Create Date : 02 กรกฎาคม 2553    
Last Update : 15 กรกฎาคม 2553 15:26:48 น.
Counter : 182 Pageviews.  

1  2  

Careless running
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




= แค่อยากให้ได้ยิน ถึงแม้ไม่เปลี่ยนอะไร.... แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ทั้งห้าวทั้งหวานค่ะ....
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Careless running's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.