Group Blog
 
All Blogs
 
ny5-เรื่องเล่าจากนิวยอร์ก ตอน กินแบบฝรั่ง

สักสามสี่ปีก่อนนี้ ผมได้ดูเทปลครไทยเรื่องหนึ่งครับ
มันมีตอนหนึ่งที่ทำให้ผมรู้สึกแทนพระเอกในเรื่องนั้นว่า มันเกินไปแล้วโว้ย
คือตอนที่ตัวเอกสาวที่ตามเนื้อเรื่องบอกกล่าวว่า เป็นสาวไฮโซ ฐานะร่ำรวย มากๆ
ที่หลงรักในตัวพระเอกรูปหล่อ ซึ่งก็แค่เป็นคนพื้นๆธรรมดา ด้อยกว่าในทุกด้าน
แม่สาวนั่นแกจับนายพระเอก มาเข้าคอร์ส อบรมมรรยาทผู้ดีแบบไฮโซ
หุหุ แกจับมานั่งโต๊ะให้คนสอน เพื่อหัดแดะ เอ้อ หัดกินแบบฝรั่งนะ
ให้รู้จักการใช้มีด ส้อม ช้อน แก้ว จาน ถ้วย
รวมหมดก็มีมากกว่าสิบชิ้นบนโต๊ะดินเนอร์ที่จำลองไว้
นายพระเอกก็ทำท่าเหมือนว่ากระอักกระอ่วนเป็นที่สุด และต้องทำไปอย่างฝืนๆ
สีหน้าอ่านได้ว่าอะไรกันนักหนาโว้ย จะแดะทีนึงทำไมเรื่องมากอย่างงี้ หา
ฝ่ายสาวผู้ดีนั่นมองอยู่ก็คอยดุคอยว่าให้พระเอกเอาใจใส่หน่อยสิเธอ
ไอ้คนที่มาสอนก็ส่อสายตาดูถูก เยาะๆในที
เหอ เหอ จากดินจะเป็นดาว คงยากนะ เป็นผู้ดีไม่ง่ายนะโว้ย
จนในที่สุดมาจบตอนเอาที่นายพระเอกนั่น ทนไม่ได้จริงๆครับ
การอบรมนั้นก็จบไปแบบไม่จบหลักสูตรผู้ดีตีนแดง
พระเอกบอกไม่เอาแล้วกับการจะทำไรที่ต้องฝืนจนไม่เป็นตัวของตัวเองนะ
บอกตัวเองเคยกิน เคยอยู่แบบคนไทยอื่นๆก็อยู่ได้ กินได้ ไม่เดือดร้อนอะไร
หุหุ ลครเรื่องนั้น ทำเอาผมแอบชอบพระเอกนะ ที่พูดและทำเหมือนที่ผมคิดไว้เลย
อือม์ อะไรกันนักหนา จะแดะจะกินทีนึง เรื่องมาก อยากตามก้นฝาหรั่ง

ผมก็เคยทำงานเสริ์ฟดินเนอร์ที่เรียกว่า Banquet Server ตามโรงแรมนะครับ
แต่ไม่ได้ทำประจำ ก็ทำแบบBuyout นะครับ คือเขาต้องการคนก็เรียกมา
งานนี้เงินดีครับ มีคนไทยทำงานนี้หลายคนอยู่ครับ รายได้จวนๆแสนเหรียญต่อปีเชียวนะ
บางดินเนอร์หรูครบคอร์สนี่ได้สามร้อยกว่าเหรียญต่อการทำงานแค่ห้าหกชั่วโมงก็มีครับ
ตอนผมไปทำใหม่ๆนั้น ก็ต้องเรียนรู้การจัดโต๊ะ การเซ็ทอัพดินเนอร์แวร์ ซิลเวอร์แวร์
มันมีมากชิ้นจังเลย ก็ทำเอาหลงๆลืมๆ จำผิดจำถูกบางทีก็มั่วไปหมด
ไหนมีดตัดเนื้อ มีดปาดเนย มีดหั่นขนมปัง .... มีดหั่นคอคนมากินที่จู้จี้ หุหุ ล้อเล่น
อาหารชนิดไหนใช้ ส้อมเล็ก ส้อมใหญ่ ......
แก้วน้ำ แก้วไวน์ขาว แก้วไวน์แดง แก้วแชมเปญ......... แก้วจ๋าพี่ลาก่อน หุหุ
จานสลัด จานแอปเปอร์ไทซ์ จานรองแก้ว จานเมนคอร์ส จานของหวาน .....จานบิน หุหุ
จะเสริฟทีต้องเข้าด้านไหนของคนนั่งแดะ เอ้ย คนนั่งกิน
ผ้าเช็ดปากก็ต้องประดิดประดอย บ้างให้เป็นรูปพัด รูปดอกบัง รูปปิรามิด มีหลายรูปแบบ
ผมนี่พับผ้าที่ว่านั้นฝีมือไม่เอาไหนเสียเลยกับการทำอะไรแบบศิลปที่ไม่เข้าท่านี่
รูปดอกบัวจะออกเป็นเหมือนนมสาวๆเสียมากว่า หุหุ เพราะใจไม่คิดถึงดอกบัวมั๊ง.... ทาลึ่ง
บางทีทำไปเสริ์ฟไป จะเอาเงินเขายังแอบคิดขำๆ ว่าเฮ้อ มนุษย์นี่ๆแปลกนะ แม้ฝรั่งก็เถอะ
เอาเงินมาจ่ายหัวละห้าร้อยเหรียญ เพื่อจะกินอะไรที่น่าจะรวมแล้วไม่น่าเกินหกสิบเหรียญ
ตอนกินกันก็ทำตัว วางมาด จะกินแบบตะกละ รีบๆแดะก็ไม่ได้ ไม่รู้มันจะอร่อยเหมือนที่บอกไหมนะ
กินไปสีหน้าก็ยิ้มไป ถามกันว่าอาหารยูเป็นไง ตอบGreat.. Great ทุกคน
แต่แมร่งแดะไม่หมดชิ้นหรอก ไอ้สะเต็กฟิเลท์ มียอง หรือ ไพร์ริบ ชิ้นนั้น
บางคนเสือกสั่ง VERY RARE พอเห็นเลือดยังแดงฉาดก็จะเป็นลม เอ้ย ไม่ใช่ แดะไม่ลงซะอีก
บางคนไม่เคยกินคาร์เวีย แมร่งตักเข้าปากยังกับจะกินแมงลัก
บางคนไม่เห็นใช้มีดด้วยมือขวา ใช้ส้อมด้วยมือซ้ายเลย เอ หรือมันถนัดซ้าย
หุหุ แมร่งมันเอามีดหั่นเนื้อเว็ลดัน เป็นชิ้นๆ แล้วใช้มือขวาจับส้อมจิ้มเนื้อที่หั่นใส่ปากเฉยก็มี
บางโต๊ะที่รวมแต่กลุ่มเพื่อนๆรู้จักกันสนิท มันเอามีดจิ้มเนื้อเข้าปากยังมีเลย
แล้วอย่าคิดนะครับว่า ฝาหรั่งมันจะกินดินเนอร์หรูกันเป็นทุกคน
มีถามกันเองด้วยแหละว่า เฮ้ ยู ว้อดาฟักอิสดิสชิท ฮาวทูอีทอิท แหมน
ที่ฝาหรั่งบ้านนอกบ้านกรุงและไม่สนไม่แคร์กับสังคมก็มีนะครับ
หลังๆผมพอรู้ทันบ้าง ก็เอาแบบเสริ์ฟให้ทันใจเหมาะกับเวลาแต่ละคอร์ส
ไม่ต้องกังวลกับพิธีการที่โปรเขาทำกัน หุหุ แต่ต้องอ่านแขกที่มาให้ออกก่อนนะครับ
โถ งานใหญ่ๆเขาเชิญกันมาเป็นร้อยเป็นพันคน มันจะเลิศหรูไปหมดทุกคนได้ไง
มีบางคนก็ตื่นจนลน ทำตัวไม่ถูกไปเลยก็มี ไม่กล้ากินไร ตาก็คอยสังเกตุคนอื่นๆ
ทนหิวไป ขากลับบ้านอาจต้องแวะพึ่งพี่บิ๊กแมกกลางทางก็ได้


ตอนผมไปเมืองไทยปีแรกๆอยู่นะครับ มีเพื่อนพาไปกินสะเต็กที่กรุงเทพ ร้านหนึ่ง บนตึกสูง
มันคิดไงของมันนะพาคนมาจากเมกาไปกินสะเต็ก จะบ้าหรือ
ที่นิวยอร์กผมทั้งเสริ์ฟทั้งกินประจำทุกวันอยู่แล้ว
แต่ผมแอบสังเกตุนะครับว่า เพื่อนผมจะลองภูมิผมว่าอยู่เมกามานานนี่ ทำไรเหมือนฝาหรั่งเป็นไหม
มันจับตาดูตั้งแต่พอสะเต็กมาถึงโต๊ะ และผมจะหยิบมีด หยิบส้อมเลยละ
ในร้านนะครับ เห็นแต่คนไทยใจฝรั่งเต็มไปหมด ต่างคนต่างวางมาด หุหุ มากินร้านหรูนี่
มีแก๊กหน้าอวดกันด้วยแหละ บ้างก็เที่ยวชำเลืองคอยสังเกตุคนอื่น
เห็นโต๊ะไหนคนไหนมีท่าว่า จะมากินครั้งแรก ก็จะแอบยิ้มๆ เมื่อเห็นเขาทำไรไม่ค่อยถูก
ผมก็กินสะเต็กของผมไป ก็อร่อยดีนิ เพื่อนๆผมมันก็วางท่ากันน่าขำตอนกินสะเต็ก
ไอ้คนหนึ่งพยายามจะทำตามแบบที่อ่านจากหนังสือมาถึงวิธีกินสะเต็ก คิดจะติผมด้วยละ
ตอนมันยกมีดยกส้อมมียกแขนยกศอกขนานกับโต๊ะเป็นมุมเก้าสิบองศา น่าหมั่นใส้โว้ย

ผมทนไม่ได้เลยบอกพวกมันทุกคนว่า มรึงอย่าไปคิดไรมากเลยนะ
มรึงจ่ายเงินมาแดะ มรึงจะแดะยังไงก็แดะไปเถอะ ทำไงให้สะเต็กเข้าปากมรึงได้ก็ดีแล้ว
จะใช้มือหรือใช้ทีนหยิบมีดหยิบส้อมก็เรื่องของมรึง อย่าไปแคร์คนมากนัก
ฝรั่งมันยังไม่แคร์เลย ว่าต้องแดะอย่างงี้อย่างงั้น
หากไม่ได้แดะอยู่บนโต๊ะดินเนอร์กับ ใครๆบางคน ในงานเลี้ยง

ไอ้ไข่เอ้ย มรึงสั่งไก่ทอดมา หากมรึงใช้มีดใช้ส้อม กรูว่าทั้งคืนมรึงก็กินไม่หมดชิ้น เสียของนิ
ใช้มือๆๆๆ ไปเลยเพื่อน เออๆ เอามือฉีกไก่ จิ้มน้ำจิ้ม ยัดเข้าปาก
เลียนิ้วนิดหนึ่ง แล้วฉีกกินไปต่อ เออ ๆๆ แบบนั้นแหละ อร่อยไหมล่า
คิดถึงตอนมรึงแดะไก่ที่แม่มรึงทอดให้กินที่บ้านนะ
วันหลังไปหากจะอยากกิน เค เอฟ ซี มรึงก็ใช้มือนะ อย่าไปใช้ส้อมพลาสติกแดะอีกหละ
แมร่งรู้ปะ ฝรั่งมันก็แดะแบบนี้ มันไม่สนใจใครหรอกวะ










Create Date : 20 กรกฎาคม 2549
Last Update : 20 กรกฎาคม 2549 15:40:04 น. 11 comments
Counter : 582 Pageviews.

 
อืมมม

เรื่องทานดินเนอร์หรูหรา
เคยฝันไว้ตอนเด็กๆว่าอยากไปทานแบบเขาบ้างจัง

แต่พอโตขึ้นรู้ว่ามันต้องมีพิธีการ ต้องมีวิธีกิน ก็เริ่มถอดใจ
แค่ไก่ย่างส้มตำบ้านเราอร่อยๆ กินง่าย
แค่นี้มันก็มีความสุขแล้ว

เพราะจุดประสงค์ก็คืออิ่มเหมือนกัน

แต่ก่อนกินKFC จะต้องใช้ส้อมมีด
แต่ว่าเดี๋ยวนี้
มือรู้สึกว่าจะทันใจกว่า
อร่อยกว่าดีด้วยนะ

แต่คนมองกันทั้งร้านเลยแหะ - -*

ปัจฉิมลิขิต*

ส้อมครับ

ไปอเมริกานานเลยลืม
หรือว่าตั้งใจครับเนี่ย - -*
ถ้าผมล่วงเกินสิ่งใด
อภัยด้วยครับ

ด้วยความปรารถนาดี
จากคนชอบแส่คนหนึ่ง ^^


โดย: badinblood วันที่: 20 กรกฎาคม 2549 เวลา:15:25:46 น.  

 
^
^
ขอบคุณครับ ที่กรุณาแวะมาอ่านครับ
หุหุ ผมซ่อมแล้วครับ เรื่องส้อมนั้น ผิดอย่างจังเลยละไม่ใช่ลูกเล่นไรหรอกครับ นี่หากคุณไม่กรุณาบอกมาผมคงนึกไม่ได้อีกนานเลย ขอบคุณมากๆครับ และหากเป็นได้มีไรที่จะกรุณาแนะนำผมได้อีก ก็เชิญครับ ผมยินดีครับ
จริงๆอย่างคุณว่านะ คนไทยใช้มือกินไก่ร้านฝรั่งนี่ โดนคนไทยหัวเราะเอาได้ แต่ที่นี่ใครใช้ส้อมสิ จะโดนมอง


โดย: smartupid วันที่: 20 กรกฎาคม 2549 เวลา:15:46:42 น.  

 
อิอิ เรื่องมีดส้อมนี่ มังคุดมั่วอย่างเดียวค่ะ
เพราะบ้านจน เลยไม่ต้องกินอะไรเป็นพิธีการ

สามีมังคุดเอาเรื่องคนไทยกินพิซซ่ากับไก่ทอดที่นี่โดยใช้มีดกับส้อม(ที่พิซซ่าฮัท กับเคเอฟซี) ไปเล่าให้เพื่อนเค้าฟัง
ว่าคนที่นี่ประหลาด
แทนที่จะใช้มือหยิบกินไปเลย กลับเอามีดกับส้อมมานั่งหั่นนั่งแงะ ลำบากน่าดู อิอิ

คงเพราะคนไทยเราหลายคนคิดว่า พวกฝรั่งเป็นคนในประเทศที่เจริญแล้ว
การเลียนแบบวิถีชีวิตเค้า อาจทำให้ชีวิตเราๆเหมือนพวกพัฒนาแล้วก็ได้

ส่วนมังคุด กินยังไงก็ได้ ขออย่าให้มูมมามต่อหน้าคนอื่นก็พอ


โดย: mungkood วันที่: 20 กรกฎาคม 2549 เวลา:15:55:44 น.  

 
มิสเตอร์เพรสสิเด้นท์แห่ง sweet land and liberty ยังสั่งลอดช่องใส่ลูกชิด (Look Shit) มารับประทานกับท่านไพรม์มินิสเต๋อแห่งแดนผู้ดีตอนพักรับประทานอาหารกลางวันกลุ่มผู้นำ G8 เมื่อวันก่อนเลย...แต่โชคร้าย สั่งดังไปหน่อยเพราะลืมปิดไมค์...

ยังนั่งคิดอยู่ในใจ ดีนะว่าท่านไม่สั่งฟักทองสังขยาด้วย...ไม่งั้น ฮา กว่านี้....แหง๋ๆ...


โดย: นู๊นู (นู๊นู ) วันที่: 20 กรกฎาคม 2549 เวลา:16:19:46 น.  

 
บางทีก็ต้องใช้ส้อมหั่นเนอะ แบบว่าแฮมเบอร์เกอร์ของฝรั่งอันใหญ่ ๆ อ่ะ อ้าปากทีเห็นคอหอยหมดเลย ก็เลยต้องใช้มีดหั่นแบ่ง ไม่ไ้ด้กระแดะนะ เคยอ้าแล้ว กรามมันค้างอ่ะ ก็เลยต้องเก็บกรามไว้หน่อย


โดย: madamca (มาดามไร่องุ่น ) วันที่: 22 กรกฎาคม 2549 เวลา:0:28:51 น.  

 
ถ้าให้เลือกระหว่างสเต็ก กะส้มตำ ขอส้มตำไก้ย่างเด้อค่า


โดย: ฝน (ปลายฟากฟ้า ) วันที่: 24 กรกฎาคม 2549 เวลา:5:20:33 น.  

 
แวะมาบอกว่า ในที่สุดก็ได้ซื้อหนังสือลุง smartupid จนได้นะคะ
ไปเดินวนที่ร้านหนังสือในคาร์ฟูร์พัทยาตั้งหลายรอบ
จำชื่อหนังสือไม่ได้ รู้แต่ว่าสีเหลืองๆ
เจ้าหน้าที่ก็ไม่รู้จะเช็คให้ยังไง
มังคุดเลยให้ลองเช็คชื่อคุณ smartupid ดู
ในที่สุดก็เจอจนได้

วางรวมอยู่ในหมวด วรรณกรรมทั่วไป
แถมหันแค่สันออก มีแค่เล่มเดียว
หายากมากๆ
โชคดีลุงใช้นามปากกาว่า smartupid
มังคุดเลยหาเจอ

ตรงมุมหนังสือเป็นรอยพับนิดนึง
ดีที่เค้าห่อปกให้ด้วย ดีใจจังเลย
เดี๋ยวเอาไว้อ่านบนรถทัวร์ เวลากลับบ้านที่กรุงเทพ

เอาหนังสือที่ซื้อมามาโชว์ค่ะ



โดย: mungkood วันที่: 28 กรกฎาคม 2549 เวลา:21:48:06 น.  

 
ผมต้องขอโทษด้วยกับทุกคนครับ
หุหุ แย่มากๆ ไม่ได้เข้ามาอัพเดท นานไปหน่อยครับ

ขอบคุณ คุณน้องมังคุดครับ ที่ยังเป็นขาประจำแวะมาอ่านมาเยี่ยมเสมอมา และก็กรุณาไปอุดหนุนหนังสือผมอีกด้วย
หุหุ อ่านแล้วเห็นตรงไหน น่าติกับสำนวนวกๆวนก็ผ่านๆไปบ้างนะน้อง อย่าถือผม ที่เขียนด้วยภาษาปากกว่าภาเขียน
ขอบคุณกับรูปที่แต่งประดับให้จนสวยกว่าจริงผมเซฟไว้จะเอาเป็น screensaver ครับ นั่นผลไม้อะไรหรือครับ ลูกดกจังนิ

คุณนู๊นู หุหุ หากท่านนายกอยากกินฟักทองฟักทองคงสั่ง "FCUK ...PLEASE "
ขอบคุณครับ ที่กรุณาแวะมาเยี่ยมห้องแท็กซี่ครับ

คุณ มาดามไร่องุ่น- madamca ขอบคุณมากๆครับ ที่แวะมาเยี่ยมและบอกเล่าความเห็นครับ
ใช่ครับ เบอร์เกอร์บางเจ้านี่ บันมันใหญ่มากๆแถมมีเครื่องเคียงข้างในซ้อนเสียสูงเลย ตอนกินต้องอ้าปากกว้างสุดๆหรือ บีบด้วยมือให้แบนก่อน แบบนี้ใช้มีดก็โอเคนิ ผมว่า

คุณฝน ปลายฟากฟ้า อ๋อ แน่นอนอยู่แย้ว เป็นผมก็เลือกส้มตำ ยิ่งแถมไก่ย่างแบบไทยด้วย หุหุ พูดแล้วน้ำลายไหย ขอบคุณครับ ที่แวะมาอ่านครับ



ขอให้ทุกท่าน มีแต่ความสุข ร่าเริง ยิ้มแย้มแจ่มใสในเกือบทุกวันของชีวิตนะครับ ระวังสุขภาพกันด้วยครับ
ขอบคุณ สวัสดีครับ


โดย: smartupid (smartupid ) วันที่: 29 กรกฎาคม 2549 เวลา:11:28:06 น.  

 
สองมือเนี่ยแหละค่ะลุง กินอร่อยที่สุดแล้ว ทั้งจก ทั้งฉีก ทั้งกำ หรอยๆๆ


โดย: Susie วันที่: 31 กรกฎาคม 2549 เวลา:22:36:57 น.  

 
แวะมาตอบว่า ต้นหมาก(มั้งคะ)
อ่านหนังสือแล้วสนุกดีค่ะ
เดี๋ยวจะเอาไปให้พ่ออ่านต่อ

มังคุดเคยมีประสบการณ์
เพื่อนชาวนอร์เวย์ที่มาเรียนโทที่เดียวกันในเมืองไทย
นั่งกินข้าวราดแกงเผ็ดไก่ใส่ฟัก
แล้วเค้าก็ถามมังคุดว่า
นี่ผักอะไรน่ะ อร่อยดี

มังคุดก็ทำหน้าไม่ค่อยถูกเลยค่ะ
ไม่รู้ว่า ฟัก ภาษาอังกฤษเรียกว่าอะไร
เลยบอกเพื่อนไปว่า It's a ฟัก.

เพื่อนก็ยิ้มๆ แล้วบอกว่า
hmm, it's a good ฟัก แล้วก็ขำกันทั้งโต๊ะเลย


โดย: mungkood วันที่: 5 สิงหาคม 2549 เวลา:15:46:26 น.  

 
ห้าห้า มาทีหลังเขาอีกแล้ว ทุกวันนี้จะไปกินข้าวนอกบ้าน หมอนวดจะพกช้อน ตะเกียบส่วนตัว เต็มปากดี เผลอๆมีนําปลาพริกมะนาวใส่ขวดติดไปด้วย แดะไม่เป็นค่ะ กินแบบตามใจฉัน ก็มีตังค์จ่ายเองอิอิ


โดย: หมอนวดไดอารี่...จ้ะ (Odense ) วันที่: 26 สิงหาคม 2549 เวลา:19:39:14 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

smartupid
Location :
New York United States

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




กรุณาตรวจตราสิ่งของก่อนลงจากรถไป แค่ลืมหัวใจไว้ในรถ คนขับก็สดชื่น.... โอ่เค้
Please check your belongings before leaving my cab, just leave your heart here ...Thank You
Friends' blogs
[Add smartupid's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.