Group Blog
 
All Blogs
 
29-แทกซี่กับภาษาทลึ่งๆ

ผมว่าผมนี่มีหัวในทางทลึ่ง สัปดนมากพอสมควร ทีเดียวหละ
ไอ้เรื่องไหนที่เกี่ยวกับ เรื่องตลกๆ
ประเภทเดอร์ตี้โจ๊ก เรื่องขำขันบนเตียง ผมจะรับได้ไวมากๆ
เวลาอ่านโจ๊กฝรั่ง จากเพลย์บอย เพนท์เฮาส์ หรือ ฮัสท์เลอร์
โอย เข้าใจดีทะลุปรุโปร่ง จำมาเล่าต่อได้สบาย

แต่ภาษาอังกฤษเรื่องอื่นๆที่ ไอ้ที่ดีๆนะ อ่านไปได้สักหน้าสองหน้า ก็เลิกแล้ว
ขี้เกียจเปิดดิกฯ ยิ่งหนังสือ เรียน หนังสือวิชาการ จะไม่เอาเสียเลย
ขนาดแปลเป็นไทยแล้ว ก็ยังนึกขยาด ไม่อยากหนักหัว

มีเรื่องหนึ่ง เรื่องเกี่ยวกับผีๆ คนอื่นเขาอ่านบอกน่ากลัว น่าขนลุก
แต่ผมอ่านแล้ว ก็งั้นๆ เพราะเสียเวลาเปิดดิกฯ ตั้งแต่บทแรก จนบทสุดท้าย
ความน่ากลัวเลยหายหมด แต่ปวดลูกตาแทน

ก็เพราะยังงี้ไง มันเลยต้องมาขับแทกซี่

เวลาผมอ่านกระทู้ห้องไกลบ้านนี่ ตอนมีใครมาถามความรู้ภาษาอังกฤษ
แม้แต่กับแค่เขาถามว่าจะไปฉี่ทำยังไง เกือบเข้าไปตอบแล้วนะว่า
ก็เดินไปเข้าห้องน้ำ งัดเจ้าหนูมาแล้วปล่อยน้ำออกไป แค่นั้นเอง ไม่ยาก

แต่มาอ่านอีกทีเขาถามว่า จะใช้คำไหนในภาษาอังกฤษนะ
แค่นี้ ผมยังไม่กล้าตอบเลย กลัวผิดอีก ดูซิ มันอยู่มาได้ยังไงตั้งยี่สิบกว่าปี
มัวเอาเวลาไป คอยสังเกต คอย หมั่นใส้คนอื่นเขา คอยอำเขาเสียสิมาก บ้าจริงๆ ไอ้ตั้ดหั้วนี่

เวลาไปไปกินร้านฝรั่งกับเพื่อนๆ
พอเพื่อนคนแรกคนไหนมันสั่งอาหารกับเวตเตอร์
ทำเสียงสำเนียง แบบดัดๆนะ
พอมันพูดจบ ผมจะลุกขึ้น ชี้มือไปที่มัน
ทำเป็นทึ่งกับมัน จับมือ พูดเสียงดัง กับมันต่อว่า
เฮ้ ยู้ สปี๊กอิงลิช เวรี่กู้ด หา ..อ่าฮ่า เม๊ ไอ่ แหฟ นิ๊วโหยกคัท มี๊เดี่ยม แร๊ร์ ผลีส
เพื่อนมันจะเขินอายไปเลย แล้วคนอื่น จะหัวเราะกันหมด
พอหลังๆนี่ ไม่กล้ามีใคร ดัดเสียงกันอีก
ต้องเอาอังกฤษสำเนียงไทย มาใช้ ต่อ
สำหรับผมนี่ ไม่ใช่สำเนียงไทยอย่างเดียวนะ ไทยปักษ์ใต้ ทองแดงด้วย
ก็เฮ้อ ขนาดพูดภาษากรุงเทพ ยังไม่ชัดเลยนิ จะเอาอะไรกับผมเล่า
ใช่ไหมครับ ดร. ไตรรงค์
ตอนที่มานิวยอร์กใหม่ๆ สมัยนั้น คนไทยเราชอบไปเดินๆ กันแถว ไทม์สแคว์ นะ
เวลาออกจากห้องพัก เพื่อนถาม ไปไหนวะ จะบอกกันว่า
ไปดูหนัง ที่อดุลย์ เล่นนะ
ผมคนใหม่ก็ไม่รู้เรื่องนี้ คิดเอาเองนะว่า เออ มีหนังไทยมาฉาย ด้วย ดีนิ น่าไปดู
แต่ตอนหลัง ถามรุ่นพี่แก จึงรู้ว่า ไม่ใช่หนังไทย
ที่ น้าอดุลย์ ดุลยรัตน์ สมัยยังหล่อเล่นหรอกครับ
แต่เป็นหนัง ADULT........ ONLY หนังโป๊ xxxx นี่เอง
โถ อดัลท์ ยังแผลงจนเป็น อดุลย์ ได้
ผมเคยอ่าน หนังสือวรรณดีเก่า ที่แต่งโดยคนปักษ์ใต้ ไม่ระบุนาม
เรื่องไรนะ นึกชื่อตอนนี้ไม่ออกที่คนแต่งใช้ความสามารถ
แต่งคำร้องกรอง แต่ใช้คำผวนมาใส่เข้ากันฟังเพราะห์มาก จนดูไม่รู้ว่า
หยาบลามก แต่พอมาอ่านผวนคำ โอ้โห คำหยาบเต็มๆเลย
อ้อ นึกออกแล้ว เรื่อง บาลีหวน ไงครับ
แค่ชื่อเรื่องก็ผวนได้แล้ว ลองสิ เคยอ่านกันบ้างไหมครับ
ที่คาเฟ่ ห้องสมุด ก็มีคนเคยเอาเวปที่อ่านได้มาบอกไว้นะ
ผมว่านี่เป็นหนึ่งของคำประพันธ์ร้อยกรอง เป็นความสามารถ ของคนชั้นครูทีเดียว
พวกนายหนังตลุง นี่ผมก็นับถือหลายคน ในความเก่งกาจภาษากวี
ทั้งมุข ทั้งความคล้องจองของคำสัมผัส ยิ่งบทตลก สัปดนนี่ ยกให้เลย
เหมือนๆกับพวก ลำตัด เพลงฉ่อย เพลงอีแซว ที่ผมก็นิยมชมชอบ
ชอบฟัง ชอบดู มากครับ
กับศิลปพื้นบ้านเหล่านี้ อยากให้ได้อนุรักษ์ไว้ อย่าลืม อย่าทิ้ง กันไปหมดเลยครับ

เคยอ่านเมล์ที่มีคนฟอร์เวิร์ดมาให้ อ่านแล้ว ขำมากๆ ไม่ทราบว่า คุณๆนี่ เคยอ่านกันไหม
ที่เกี่ยวกับเมนูอาหารนะครับ ใช้คำผวน เสียจนไม่อยากกินเลย เช่น
ผัดหมีน้ำมันหอย หรือ ผัดโหกกะเป็ด ฯลฯ

แหม มันช่างคิด กันจริง ผมชอบอ่านด้วย ก็บอกแล้วแต่ต้นๆไงครับ หัวมันไปทางนี้
ที่นิวยอร์กนี่ ผมก็เคยอ่าน เคยฟังไอ้ฝรั่ง พวกทำงานออฟฟิส
มันล้อชื่อเมนูอาหารจีน chinese food กันนะ เพราะพวกทำงาน9 to 5 นี่ส่วนมาก ตอนพัก
กิน lunch กัน มันจะชอบสั่งอาหาร ที่ให้เขามาส่ง เช่นพิซซ่า หรืออาหารจีนที่ว่า

มันก็เอาเมนูมาล้อกัน เป็นทลึ่ง เป็นสัปดน อ่านแล้ว ขำดี ลองสักหน่อยไหมครับ
FUK ME WUN -หุหุ ขอสองไม่ได้หรือ เอาแค่ทีเดียวเอง
FUK YU TU -อ้าว ไหงงั้นละ แอนด์ ยู ทู โอ่เค๊
LONG DONG FUK- ไอ้นี่ยาวแหะ
WUN WUN FUK- เออ ไม่ต้องทำไรแล้ว เอาแต่กินฟัก
SUK MAI CUM- แหวะ อ๊วก บ้าๆๆๆ
SHOW ME YO DONG-หุหุ ไม่เอ๊า ไม่ด๊าย ไม่ให้ดู
.....................................................................................ฯลฯ-etc......................................................
เพราะผมขับแทกซี่ไงครับ จึงได้มีโอกาศตระเวณไปได้หลายแหล่งแห่งหน
แล้วผมมันก็ ชอบสังเกต ไอ้ที่เห็นที่เจอเสียด้วย
เมื่อไปแถว china town ลึกๆออกไปหน่อย ส่วนนอกๆของBOWERY
มีร้านอาหารจีน อีกมากเลยที่เราๆคนไทย ไม่ค่อยเดินถึง
ส่วนมากเอา ถนนcanal street เป็นศูนย์กลาง กิน เดิน ซื้อกับข้าวก็แถวนั้น
เอาอีกแหล่ว ผมเห็นชื่อร้านจีน แล้ว เคยจดชื่อรวบรวมไว้
เพื่อจะส่งไปที่ ต่วยตูนขำขันนะครับ
เอามาอ่านชื่อร้านกันหน่อยสิ มันทลึ่ง และน่าคิดลึก พอไหม

HEE TAO BAAN- ขายอาหารเวียตนามครับ แต่ทำไมมันต้อง บอกขนาดกันด้วยละ หุหุ
MAI ME HEE - ร้านนี้ คงผู้ชายล้วนมั๊ง เอ้อ ไม่มีก็ไม่มี
GUAY DOH- แน้ กลัวคนไม่รู้ กินไวอากร้า มาสิท่า
KAI YEN- วุ๊ย โดนลม หรือ แอร์เย็นไปไม๊เฮีย
MOY GU YAO-แหะ มีดโกน ไม่มีหรือ อาเฮีย โกนซะๆ
MEIN HE CHAO-แหยะ อาซ้อ ไปจัดการ ล้าง ฉ่าวๆ ซะเดี๋ยวนี้
MO CHUN DUM- หึหึ หม้อฉันดำ บอกใคร บอกใคร
.......................................................................etcฯลฯ....................................................................
ขับแทกซี่นี่ หากผ่านไปที่ใด ยิ่งนอกเขตแมนฮัทตั้นแล้ว
ต้องหมั่นสังเกต ถึงถนนหนทางด้วยครับ ตาต้องมองป้ายถนน
จำไว้ในหัว เผื่อสักวันหนึ่ง จะมีคนโดยสารให้มาส่ง แถวถิ่นที่มีชื่อถนน
ที่คนขับแทกซี่เพิ่งอ่านเจอ จากป้ายถนน
มีหลายถนนเหมือนกันนะ ที่ผมและคนไทย หลายคน
อ่านแล้วแผลงให้เป็นคำไทยเพื่อสะดวกในการจำ
ผมขำคนๆหนึ่งตอนเขาบอกทางกับเพื่อนอีกคนในงานปาร์ตี้บ้านเพื่อน

" คุณเข้า บีคิวอี ตรงไปหาหอย ออกจากหอยพอเห็นแมคอยู่บนหอยก็ชิดซ้าย เลย"
ก็ไม่มีไรให้คิดมากหรอกครับ มีคำเดียวเองที่ทำให้คนถามงง
คือ คำว่าถนน หอย ซึ่งก็คือ HOYT STREET นั่นเอง หุหุ ว่าเซี้ย งง

เคยไหมครับ เวลาเราขับรถไปต่างเมือง หรือที่ไหนครั้งแรกๆ
เราจะนั่งอ่านป้ายชื่อเมือง ชื่อตำบล ชื่อถนน บางทีเจอชื่อแปลกๆให้ได้เฮกันก็มีบ่อยนะครับ
นานมาแล้ว เมื่อผมกับแฟมิลี่ ขับรถไปเที่ยวกันทางNEW ORLEANS
ผ่านเมืองไรก็จำไม่ได้แล้ว ก็มาข้ามสะพานเพื่อผ่านแม่น้ำเล็กๆสายหนึ่ง
ผมเห็นชื่อแม่น้ำนั้นมันนะ
แหม ภาษาคนเผ่าที่อยู่มาก่อนก็ได้นะ โคตรยาวๆๆๆเลยครับ
ผมก็จำไม่ได้อีกหละว่าสะกดไงแน่ แต่ผมจะยกตัวอย่างเอานะ
ฟังนะ สมมุต เอาแล้วกันว่าเขียนอย่างนี้
" SHCJITECLFTBVFDTRBPLKTMGTCHSKJYTPFH"
พอมาถึงปัมพ์น้ำมันที่เลยไปหน่อย ผมถามคนที่ปัมป์นะ ว่า
แม่น้ำชื่อยาวนั้น อ่านว่าไง
เขาบอก มาแล้ว น่ากระโดดเตะสองเท้ากับคนตั้งชื่อจังเลย
หุหุ อ่านออกมาได้แค่ว่า
" เซก"
(อ้อ ก็อ่านแบบสมมุตด้วยนะ แหมโว้ย เขียนเสียยาว อ่านได้แค่นั้นเอง เรื่องจริงนะครับ เรื่องนี้)

คนไทยเรานี่อยู่ไหนก็ตาม เรื่องอารมณ์ขันและ sense of humor นี่จะเป็นเหมือน
มรดกตกทอดกันมา
ยิ่งมาอยู่เมกา ได้รู้จัก ได้เพื่อนคนเมกันที่ชอบง่ายๆ และรวยอารมณ์ขันด้วยละก้อ
ก็น่าสนุก มีเรื่องขำขันมาแลกเปลี่ยนกัน ได้หัวเราะ คลายเครียดดีนะ
หาก คุณมีหัว ทางเรื่องนี้พอ
ว่ากันว่าคนไทย ที่นิวยอร์กนี่ ก่อนนี้ชอบไปเล่นการพนันที่ คาสิโน ที่ATLANTIC CITY
เมืองตากอากาศ ขึ้นชื่อมานานเนิ่น ของรัฐ NEW JERSEY
เพื่อนรุ่นน้องคนหนึ่ง ไปบ่อย มากๆ จนผมอำแกว่า
ไปจนเขาตั้งชื่อให้เกียรติเลยนะน้อง
เพราะที่ก่อนจะถึงแอตแลนติกซิตี้ จะมีแม่น้ำสายหนึ่งเล็กๆ
ชื่อตรงเป๊ะกับชื่อน้องคนนั้น
" MALLIKA RIVER" หึหึ ยังเดินทางบ่อยปะจ๊ะ น้อง มัลลิกา
เดี๋ยวนี้คนไทยชอบไป ที่คาสิโน ที่เป็นเขตสงวนของของพวกอินเดียนแดง เผ่าหนึ่ง
หรือ INDIAN RESERVATIONS
คาสิโนนี้ มีชื่อว่า MOHEGAN SUN โมฮีแกน ซัน
สาวๆไทยทาลึ่ง ว่ากันว่า พอหมดตูดจากการพนัน นั่งกันมาในรถ
ก็เปลี่ยนชื่อเป็น "มอง heeกัน "

เข้าเรื่องขับแทกซี่ของผมสักที่นะ

วันหนึ่งผมรับ ผู้หญิงชาติเชื้อเอเชีย จากสนามบิน LA GUARDIA
สนามบินภายในประเทศของนิวยอร์ก
หลังจากที่ถามไถ่กัน เลยรู้ว่าเป็นคนเวียตนาม
แกจะไปแถว green point,brooklyn นะครับ
แถววนี้ก็ไม่ไกลเท่าไร แค่รอยต่อเขตแดนกับqueens
แต่ถนน ที่แม่ เหงียน วัน เดียวจะไปนี่แหละ ผมสดุ้งจนร้องโอยด้วยความขำ
ฟังจากสำเนียงของคนหน้าเหมือนคนไทยอีก
ฟังนะครับ " ก่าโปก สตรีท "
แม่สาวบอกว่า อยู่ใกล้กับซับเวย์สาย G ด้วย
ผมคิดว่าผมไม่เคยได้ยินถนนนี้แน่เลย แต่ก็รู้จัก ย่านนั้นพอสมควร เคยไปเล่นโบว์ลิ่ง
ที่เคยเล่าว่า เจ้าของบริการพิเศษ กับพวกคนไทย ไงครับ
โคตรขำชื่อมันเลย ถนนก่าโปก ฮ่าฮ่า
นี่หากเป็นสาวไทย ใครจะหน้าแดงกันแน่ระหว่างคนขับกับคนโดยสาร
พอลงจากบีคิวอี เข้าหอย เอ้ยไม่ใช่คนละทางกับหอย ผมเข้าถนนใหญ่ได้
ตอนนี้แม่เหงี่ยน วันเดียว บอกทางได้แล้วละ แกบอกตรงไป แล้วเลี้ยวซ้าย
ที่ถนนก่าโปก ผมก็ทำตาม ง่ายดี แล้วก็หาก่าโปก เจอในที่สุด
เห็นป้ายถนน ชัดเลยครับ KAPOKE ST. หุหุ แทกซี่ทาลึ่ง หัวเราะเบาๆ มีจริงหว่า
ผมเลี้ยวตามแล้วจอด ส่งแม่สาวเวียตนาม ที่ กลางบล้อกถนน ก่าโปก
รับเงินแล้วผมก็ออกรถต่อ ตรงไป จอด stop sign ที่ถนนข้างหน้า ผมมองดูชื่อถนน
แม่เจ้าโว้ย อะไรกันนี่ ถนน นั้น ชื่อ BALL (s)street
ทำไมไทยกับเมกันเป็นพันธมิตร์กันดีอย่างนี่เนอะ มีก่าโปก แล้วมี บอลล์....(สองลูก)
ผมขำจนต้องหัวเราะออกมาคนเดียวเลย
นี่แหละนะ ความงดงามของภาษา เอ้ย ความทาลึ่ง ของคนชอบภาษา
.....ห้าห้าห้าห้า .................แทกซี่ ทาลึ่ง
สวัสดีครับ















Create Date : 11 สิงหาคม 2548
Last Update : 11 สิงหาคม 2548 13:41:57 น. 10 comments
Counter : 643 Pageviews.

 
อะคิ อ่ะ คิ่ อะ หุ อะ หุ
คิดไปได้


โดย: ตุ้มเม้ง ริวซากิแอล IP: 202.142.216.225 วันที่: 18 สิงหาคม 2548 เวลา:4:50:21 น.  

 
หุหุ นึกถึงเพื่อนเลย มีเพื่อนคนนึงเหมือนคุณสมาร์ทฯ เลยค่ะ ผวนเก่งแบบนี้เลย ชื่อเล่นเพื่อนก็ยังเอาไปผวนได้ มีเพื่อนคนนึงชื่อ "อ๋อย" เค้ายังตั้งชื่อให้ใหม่เป็น "อ๋อยดึงแหมบ" เลยอะ


โดย: แมงเม่าบินเข้ากองไฟ IP: 213.184.205.206 วันที่: 19 สิงหาคม 2548 เวลา:5:24:44 น.  

 


โดย: nutxnut วันที่: 20 กันยายน 2548 เวลา:10:25:50 น.  

 
มาขำคุณแมงเม่าค่ะ55555555555คิดได้ไงคะเนี่ย ตลกมั่กมากค่ะ ชอบจังเลย เดี๋ยวจะเอาไปล้อเพื่อนที่ชื่ออ๋อยมั่งดีกว่า ฮ่าๆๆๆๆ


โดย: หลานเจ (jeh_mi_of ) วันที่: 23 กันยายน 2548 เวลา:6:16:37 น.  

 


โดย: น่ารัก IP: 203.172.169.226 วันที่: 1 สิงหาคม 2549 เวลา:13:49:13 น.  

 
่้ตลกดีนะค่ะ


โดย: ้คุกกี้ IP: 203.113.44.84 วันที่: 29 ตุลาคม 2549 เวลา:10:34:44 น.  

 
ทะลึ่งมากๆเลยค่ะ สรรหามาได้นะค่ะ เจ๋งสุดยอดดด...ดด


โดย: ต้นหลิว IP: 203.113.44.84 วันที่: 29 ตุลาคม 2549 เวลา:10:38:05 น.  

 
ทะลึ่งมากเลยนะค่ะทำไปได้ใครเปนคนแต่งเนี่ยอะไรก้ไม่รู้ทำไปได้*-*------55555+


โดย: ลิฟท์ IP: 203.113.44.84 วันที่: 29 ตุลาคม 2549 เวลา:10:41:40 น.  

 


โดย: gfdg IP: 124.120.118.124 วันที่: 7 สิงหาคม 2550 เวลา:9:39:17 น.  

 
55555 สุดๆ


โดย: ณัฎฐะมุกวารินทร์ IP: 116.58.231.242 วันที่: 18 ตุลาคม 2550 เวลา:21:09:09 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

smartupid
Location :
New York United States

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




กรุณาตรวจตราสิ่งของก่อนลงจากรถไป แค่ลืมหัวใจไว้ในรถ คนขับก็สดชื่น.... โอ่เค้
Please check your belongings before leaving my cab, just leave your heart here ...Thank You
Friends' blogs
[Add smartupid's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.