Group Blog
 
All Blogs
 
16-จงเป็นสุข เป็นสุขเถิด

เรื่องเล่าแทกซี่นิวยอร์ก 13
ตอน.. จงเป็นสุข… เป็นสุขเถิด

เป็นแทกซี่ที่เห็นเป็นเหมือนส้วม
เอาขี้มาทิ้งท่วมร่วมกันขี้
เสร็จธุระก็จากไปไม่ใยดี
โอ้หัวอกแทกซี่ชีช้ำนัก
GOOD MORNING,HELLO YOU GO ไหน
YES,พาไปทุกแห่งทั่วแหล่งหลัก
BLACK OR WHITE ใครก็ไอก็รัก
ยูอย่าฟักมายแอส….ก็แล้วกัน…………………………

หวัดดีครับ วันนี้มาแปลกไปอะ เอากลอนมานำเรื่องก่อนเลย
ก็ชีวิตแทกซี่เหมือนกลอนข้างบนนี้จริงๆ แหละ ไม่รู้ว่าแทกซี่แบงค้อกเป็นเหมือนกันหรือเปล่านิ
ผมว่าไอ้ความเหนื่อยยากกับการทำมาหากินกับอาชีพนี้ ก็คงไม่ต่างกันมากหรอกนะ
แต่สิ่งที่พี่น้องชาวแทกซี่ได้รับจากผู้โดยสาร นั่นสิ คงผิดกันมากกับแทกซี่นิวยอร์ก
ผู้โดยสารทั่วไปของแทกซี่เมืองไทย ส่วนมากก็ระดับฐานะไม่สูงมาก จนนั่งแทกซี่ไม่ได้ เป็นระดับกลางๆโดยเฉลี่ยนะครับ
จึงพอพบเห็นได้กับลักษณะนิสัยดั้งเดิมของคนไทยเราที่เป็นคนมีเมตตา อ่อนโยน และ ไม่ดูถูกผู้ด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด
หรือหากไปเจอกับผู้โดยสารไม่ใช่แบบที่ว่ามา แทกซี่ก็มีสิทธ์แสดงบทแทกซี่คลั่งได้ คือเหมือนกับว่า ดีมาดีไป ร้ายมาร้ายมากกว่าไปอะนะ
พักนี้ หากคนอ่านเรื่องผม สังเกตุให้ดี จะพบว่า ผมชักใช้คำหรืออะไรๆที่เกี่ยวกับการดูถูกเหยียดหยามมากไปนะครับ ผมก็รู้สึกว่าชักบ่อยไปจริงๆ แหะ

ก็หากสิ่งที่ผมได้พบเจอทุกวันบนท้องถนนนิวยอร์ก มันมีแต่สิ่งดี ๆคนดีๆ ขึ้นรถกดมีเตอร์ฉับ ขับไปถึงจุดหมายจ่ายตังค์ครบ ตบท้ายด้วยทิป
มันก็คงไม่มีอะไรมาเล่าคุณอะดิ มันธรรมดาไปอะนะ แบบนั้นไม่ตื่นเต้ล ไม่หนุกนิ
แต่พอผมได้เจอเข้าจริงๆ มันไม่หนุกกับตัวเอง
มาสนุกกับมันเมื่อผมเลิกขับแล้วมากกว่า
ผมยังว่าเลยว่าผมนี่รอดชีวิตมาได้ยังไง จากไอ้เด็กบ้านนอกไทยแลนด์ มาเปลี่ยนแปลนหักเหเมืองเมกา
มันน่าจะตายแต่ครั้งไอ้โก้สวนหมัดอัดมวยไทยเสียสลบไปตอนนั้นแล้วนิ
แล้วที่โดนจี้ โดนปล้น รถชน ช่วยตำรวจจับคนร้ายอีกอะ (ค่อยเล่า เมื่อถึงช่วงนั้นนะครับ )
แต่ก็ยังอยู่ยังขับอยู่ได้ เพื่อให้ได้มาพบกับสภาพส้วมๆ แบบที่เขียนเป็นกลอน ข้างบนไงครับ
ว่าก็ว่านะ ที่จะเป็นเรื่องมาเล่าให้คุณฟังมากๆ ได้นี่ ไม่มีเรื่องไหนมากเท่ากับการ พบเจอผู้โดยสารที่หลายแบบหลายแนว ที่มาขี้ เอ้ย มานั่งรถผม
ที่มาขี้จริงๆ ขี้สดๆ ก็มีเรื่องเดียวอะ
ยังจำได้ไหม ถึงไอ้เห้ ตัวหนึ่ง ที่ฉีดน้ำหอมกลบกลิ่นแล้วขี้ใส่รถนะ
นึกมาทีไรเจ็บๆๆๆใจอะ
ผมเอาเรื่องนี้ไปเล่าเพื่อนๆ มันเอาเป็นจุดสนุกมุขระเบิดไปเลย
ก็ผู้โดยสารไอ้กัน ไอ้ดำ ไอ้ขาว ไอ้โก้ เฮียจีน พี่ปินส์ คุณไทย มันก็มาหลายแบบจริงๆ นิครับ
ทั้งแบบดีที่สุด เหมือนว่าดีได้ขนาด มาขึ้นรถผมแล้วดีจนผมน่าให้เงินเขาแทนที่จะคิดเงินเขาหละ
ไปจนถึงเลว จนน่าจะขับชนตอนที่มันโบกมือเรียกรถแล้ว กรูไม่น่ารับมันให้เป็นเรื่องเล้ย น่าจะปล่อยให้ไอ้บังคันหลังรับไปดีกว่านิ …….
เอาละ เกริ่นมาพอสมควรแล้ว ไปอ่านวิธีการเขียนมาเขาว่าไม่ต้องยาวมาก ก็เริ่มเรื่องได้แล้ว ( ดูมันท่าสนใจจะเอาจริงกับงานเขียนแล้วมั้ง)

วันหนึ่งในฤดูหนาว คงเรื่องแรกที่ผมเปิดฉากด้วยสภาพอากาศเมืองหนาว
วันนั้นอากาศหนาวเท่าจะหนาวได้ในเมืองหนาวต้นมกรา ใบไม้ยอดหญ้าพราวขาวด้วยปุยหิมะ ฟ้าใสสีสวยแม้จะแลหม่นไปกับเมฆขรึมทมึนหมอง
อย่าไปเชื่อเลยนะครับ หากใครมันบรรยายแบบข้างบนนี้ มันไม่มีใบไม้และยอดหญ้าเลย อะ มีแต่ต้นใบโกร๋น
หน้าหนาวไอ้ต้นไหนๆ ไม่มีปัญญาทำให้เกิดโรแมนติกตามภาพได้หรอก
ฟ้าใสสีสวยก็ไม่ค่อยได้เห็นหรอก
ผมเคยเขียนกลอนหน้าหนาวไปลงในเวปหนึ่งอะ บรรยายเพราะกลอนพาไปให้อ่านแล้วดูเหงาเศร้านะ
แต่พอมาคิดถึงความจริงแล้ว ก็เขินๆ นะ น้องสาวคนอ่านคนหนึง ถึงกับเก็บเอาเป็นวรรคทองไว้อวดเพื่อนๆแก เพี้ยง ขออย่าให้แกมาเห็นของจริงในเมกาเล้ย

เอาละ เริ่มจริงๆนะ
เช้าวันนั้นผมรับไอ้หนุ่มผมทองในชุดสูททรีพีสส์ ถือกระเป๋าเอกสาร ท่าทางหน้าตาก็ดูดีมีการศึกษา คงไปทำงานที่ออฟฟิสนะ เพราะช่วงเช้านั้น เป็นช่วง RUSHอยู่ด้วย

“Hi,Good morning ..sir..,where to?”
เสียงบอกจากลูกค้าบอกว่า…
”36th.and Fifth…and you just shut up your f..cking mouth.”
อ้าว ไหงเป็นงั้นละ อากาศก็ไม่ร้อน ผมก็เพิ่งออกรถไม่นานเท่าไร อารมณ์ยังแจ่มใสในตอนเช้า ทำไมเอาปากหมาๆมาเล่นผมงี้ละ
ด่าแบบไม่มีกติกานี่ คนดีไม่ทำนิ เออ เราอุตส่าห์เรียก SIR ให้เกียรติด้วยอีก
ก็เรียกเอาเลือดที่ค่อนข้างจะSENSITIVE เรื่องนี้ เป็นทุนอยู่แล้วของผม ให้พล่านมาในบัดดล
“Hey,what’s matter with you,What ‘s wrong?”
ไอ้หนุ่มก็ว่า
“Just drive and shut up “
ผมคิดว่าหากขืนขับต่อไป ผมคงทนไอ้หมอนี่ไม่ได้กว่านี้แน๋ เลยจอดข้างถนน แล้ว บอกมัน
“Get the f..ck out of my cab”
มันตอบมาว่า
“This’s not China”
มันไม่ยอมลงนะครับ ผมบอกว่า
”You’re harrassing me,I ‘ll call a police”

โห นี่มันไรกัน ทำไมฟ้าส่งกรูให้มาอยู่ถึงเมกา แล้วไม่ให้ไอ้เห้นี่ไปอยู่นิวกินี ปาปัวหว่า
กรุไปทำไรมรึงเหรอ
ผมพยายามระงับอารมณ์นะ
สันดานเลือดร้อนที่ไม่ยอมให้ใครมาฟักแอส ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาแล้ว
กลัวตัวเองเหมือนกันว่าจะไปทำร้ายมันเข้า หากมันยังยั่วผมอยู่
เพราะกฎหมายที่เมกานี่ ปากหมาไม่เท่าไรมือไวนี่สำคัญ เกิดไปต่อยมัน มันเอาตายแน่ มันฟ้อง มันซู แทกซี่รวมประกันนี่ เอาไม่อยู่หรอก
ผมบอกตัวเองนะ ใจเย็นๆ อย่าไปทำไรปล่อยให้มันตายมันเอง
แล้วก็ลงไปโทรเรียก911 ที่ตู้โทรศัพท์ใกล้ๆแถวนั้น ระหว่างที่คอยอยู่นะ ผมได้ยินเสียง
“เปรี้ยงๆ” !!!
และตามด้วยเสียงเหมือนกระจกแตกถี่ๆ
ผมหันไปดูที่รถแทกซี่ ที่จอดห่างพอสมควร
ทีนี้ผมเห็นไอ้เห้ผู้โดยสารหมอนั่น ลงจากรถแล้ววิ่งไปทางหน้ารถ
ผมต้องโยนหูฟังโทรศัพท์ แล้วรีบวิ่งไปที่รถ โอย อะไรกันนี่
กระจกด้านข้างแถวหลังด้านผู้โดยสารทางขวาแตกกระจาย เป็นเศษเล็กเศษน้อย
ผมแค่เห็นแต่ไม่อยู่ดูไรนานนัก
เห็นไอ้เห้นั้นยังอยู่ในสายตา ก็วิ่งตามมันไป คนที่เดินพลุกพล่านแถวนั้นก็หยุดดู
ผมตามไอ้เห้มาได้ใกล้แล้วละ จะต้องทันมันแน่
มันหันมาดูเห็นผมวิ่งตามด้วย
ถนนตอนช่วงถนน 34th เป็นถนนสองทางจากฝั่ง westไป east
ไอ้นั่นกำลังวิ่งแรงเร็วหนีผม
แล้ว มันก็ตัดสินใจวิ่งข้ามถนนโดยไม่ได้สนใจไฝ่ดูรถยนตร์ที่ผ่านไปมาเลย

แล้วผมก็ได้เห็นภาพจากเสียงที่นำด้วยเสียง ไม่ใช่โครม ไม่ใช่ปัง แต่เป็นเสียงโลหะหนักเคลื่อนที่ได้กระทบกับเสียงทึบๆ ของร่างมนุษย์เสียงบอกเป็นภาษาเขียนยากครับ เหมือน ปุป หรือ ปึก หรือ เปาะ นะ แต่ดังและหนักกว่ามาก ตามด้วยเสียงเบรกของรถ กว่าหนึ่งคัน
แล้วเสียงหวีด เสียงตกใจของผู้คน
เสียง Oh.My God
ผมอึ้งไปชั่วขณะ มึนๆนะครับ
ความรู้สึกแรก ที่พอเห็นภาพและรู้ว่า รถชนคน และคนๆ นั้นคือ ไอ้คนที่ผมวิ่งไล่อยู่ มันวิ่งหนี
สิ่งที่ผมโดนมันทำก็คิดสะใจ สมน้ำหน้าในเบื้องต้น
แต่เมื่อผมเดินไปที่จุดเกิดเหตุ เห็นเลือด เห็นร่างที่นอนนิ่งของมัน
ผมต้องเปลี่ยนความรู้สึกไปเลย
คงไม่รอดครับ ถูกชนกระชั้นชิดอย่างแรงมากๆ
สักพัก รถตำรวจ รถพยาบาลก็มาถึง
คนขับที่ชนเป็นผู้หญิงสาวผิวดำ นั่งคอตกกับพวงมาลัยหน้ารถ
แกคงขาดสติไปชั่วขณะนะ ยังไม่ลงจากรถเลย
ผมยังยืนดูเหตุการณ์อยู่นะ ไม่อยากหลบไปก่อน เผื่อมีคนรู้เห็นว่าคนถูกรถชนมีสาเหตุมาจากไหน ผมจะได้บอกตำรวจได้
ความผิดผมหากจะมีก็ไม่ถึงกับต้องกังวลกับกฎหมายไรมากหรอก
เอาความจริงมาพูด ความถูกต้องเจตนาก็มาเอง
หลังจากนั้นสักครู่ เจ้าหน้าที่ก็เอาผ้าขาวคลุมร่างทั้งหน้าตา เนื้อตัว
เขาตายแล้วครับ
คนคนนั้น คนที่ผมไม่เคยรู้จัก ไม่เคยทำไรให้
แต่ได้ทำกับผมก่อนเอง
ทำไมนะ ผมประกอบการอาชีพของผมอยู่ดีๆ
แล้วทันใด ก็เกิดอะไรแย่ๆขึ้นให้ผมได้พานพบ

ภาพที่ติดตา ภาพที่เห็นร่างกายมนุษย์เป็นๆมีเลือดเนื้อ ชีวิตจิตใจ กระแทกกับรถนั้น
ภาพเลือดไหลนองและหน้าตาก่อนเขาจะห่อร่าง ทำให้ผมหดหู่ใจ จนไม่อาจขับรถต่อไปได้
วันนั้นก็กลับบ้าน เรื่องกระจกแตก ค่อยซ่อมมันทีหลัง
จะนอนก็นอนไม่หลับด้วย มันหลอนด้วยคำถามที่ตอบตัวเองไม่ได้ว่า นี่เราก็มีส่วนฆ่าคนทางอ้อมด้วยใช่ไหม
กับสัตว์กับหมาตัวหนึ่ง ที่เราเห็นบ่อยๆ ถูกรถทับตาย เรายังรู้สึกสลดเลย
นี่คนๆหนึ่ง ชีวิตชีวิตหนึ่งนะ
เพื่อให้ตัวเองได้รู้สึกดีขึ้น
ผมชวนเมียผมไปวัดไทยที่นี่
แล้วทำบุญ สังฆทาน และกล่าวอโหสิกับคนตาย
จำบทแผ่เมตตา ตอนหนึ่งได้ ฟังแล้ว รู้สึกรักและเห็นค่าในความเป็นคนมากขึ้นเลย

“ สัตว์ทั้งหลาย ที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่ เจ็บตาย ด้วยกันหมดทั้งสิ้น จงเป็นสุข เป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย”




Create Date : 11 สิงหาคม 2548
Last Update : 21 สิงหาคม 2548 14:22:11 น. 5 comments
Counter : 346 Pageviews.

 

น่าสงสารจังเลยค่ะ
ขอให้ดวงวิญญาณของชายปากห.ม.สระอา ผู้นั้นจงไปสู่สุขคติด้วยเถิด


โดย: jeh_mi_of วันที่: 15 สิงหาคม 2548 เวลา:6:22:31 น.  

 
ก็ขอให้ไปยังที่สงบนะครับ อย่างน้อยก็เป็นเพื่อนมนุษย์โลกาเราคนนึ่ง สาธุๆ


โดย: ตุ้มเม้ง ริวซากิแอล IP: 202.142.216.225 วันที่: 15 สิงหาคม 2548 เวลา:18:56:10 น.  

 
หึหึ สองคนนี่ ยังแข่งกันอ่าน ขอบใจแท้ๆ


โดย: smartupid (smartupid ) วันที่: 16 สิงหาคม 2548 เวลา:15:32:05 น.  

 
โลกนี้ ไม่มีใครสมควรตายจริง ๆ


โดย: nutxnut วันที่: 19 กันยายน 2548 เวลา:23:11:26 น.  

 
สาธุ


โดย: ณัฎฐะมุกวารินทร์ IP: 116.58.231.242 วันที่: 18 ตุลาคม 2550 เวลา:2:25:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

smartupid
Location :
New York United States

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




กรุณาตรวจตราสิ่งของก่อนลงจากรถไป แค่ลืมหัวใจไว้ในรถ คนขับก็สดชื่น.... โอ่เค้
Please check your belongings before leaving my cab, just leave your heart here ...Thank You
Friends' blogs
[Add smartupid's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.