photo Untitled-1_zps5d978a2e.jpg
Group Blog
 
All blogs
 
สังคมทหารกับมิตรภาพที่หาที่ไหนไม่ได้ ภาค 2

สังคมทหารกับมิตรภาพที่หาที่ไหนไม่ได้ ภาค 2
เมื่อวันที่ 26 เดือนที่แล้ว ได้มาโอกาสได้กลับบ้าน เพราะพ่อโทรเรียกตัวกลับไป ทำภารกิจลับ - -“ ไม่ใช่ไรหรอก พ่อให้ไปบ้านย่าที่นครปฐม ขาไปก็ไปรับคุณแฟนที่กรุงเทพก่อน นาน ๆ ได้เจอกัน น่ารักขึ้นน่ะเนี้ย 555
ระหว่างขับรถไปนครปฐมก็ให้พ่อเล่าเรื่องประสบการณ์เด็ด ๆ สมัยอยู่โรงเรียนทหารสรรพาวุธ ที่ กทม. พ่อบอกว่า ตั้งแต่ตอนเข้าโรงเรียนวันแรก เข้าจะไม่ปล่อยให้นักเรียนได้ออกไปไหนเลยเป็นเวลา 3 เดือน ซึ่งในเวลา 3 เดือน ก็ต้องฝึกให้รู้จักความเป็นทหารอาชีพ พ่อบอกว่าพอถึงวันครบ 3 เดือนที่จะปล่อยนั้น ตอนเช้าครูก็มาบอกว่าจะปล่อยตอนเย็นและให้ใส่ชุดฝึกกลับบ้าน(เนื่องจากชุดอ่อนยังไม่เสร็จ) และกำชับเป็นหนักหนาว่า “ห้ามกินข้าว” แต่พ่อผมและเพื่อนร่วมชะตากรรมอีกคน พอถึงเวลาฤกษ์ดาวโจรส่องแสงเวลาเที่ยง ๆ ก็เดินออกไปกินข้าวกันที่หลังโรงเรียน แต่วันนี้ คงไม่ใช่วันของพ่อ เมื่อครูฝึกขับแมงตาไซค์ผ่านมา เห็นภาพของนักเรียนทหารสองนาย กำลังโซ้ยข้าวอย่างเอร็ดอร่อย แต่ก็ไม่ได้จอดเข้าไปทำการตักเตือน พอถึงเวลา 4 โมงเย็น พ่อและเพื่อน ๆ ก็ใส่ชุดฝึกมารวมตัวกันที่สนามเพื่อเตรียมตัวปล่อยกลับบ้านครั้งแรกในรอบสามเดือน แต่แล้ว ทันใดนั้นเอง ไอ้โต้ง(ชื่อพ่อผม)กับไอ….(จำชื่อไม่ได้ค๊าบ) ออกมาข้างหน้านี้ก่อน ส่วนพวกที่เหลือกลับบ้านได้ พ่อกับเพื่อนร่วมชะตากรรม ยืนมองตารู้อนาคตของตัวเอง ครูฝึกบอกว่า พวกมรึงสองคน กั๊กบริเวณห้ามกลับบ้าน!!!!! เหมือนฟ้าผ่าลงกลางโรงเรียน การหยุดครั้งแรกในรอบสามเดือนที่อุตส่าห์คอยมา เป็นการหยุดถึงหนึ่งอาทิตย์ และแค่นั้นยังไม่พอ ไป ไปเปลี่ยนชุดพละมา เสียงครูฝึกสั่ง เปลี่ยนทำไมเหรอครับ ก็เปลี่ยนมาซ่อมน่ะซิ พ่อบอกว่าโดนซ่อมตั้งแต่สี่โมงเย็นยันหนึ่งทุ่ม เหนื่อยแทบขาดใจ และแล้วก็มีเสียงสววรค์จากครูฝึก อยากกลับบ้านไหม พ่อและเพื่อนร่วมชะตากรรมตอบอย่างไม่ลังเลใจ อยากกลับครับ!!! งั้นไปเปลี่ยนชุดฝึกมาหาครูแล้วกลับบ้านได้ พ่อบอกว่านึกว่าจะไม่ได้กลับซะแล้ว ท่าไม่ได้กลับคงเสียดายมาก เพราะว่าหยุดถึงหนึ่งอาทิตย์และหยุดในช่างเทศกาลพอดี 555+ ยังมีต่อ พ่อกับเพื่อนพอเดินออกจากโรงเรียนก็แวะเข้าร้านค้าไปซื้อของกินดับกระหาย พ่อบอกว่าซัดไวตามิลล์ไปคนเดียวถึง 6 ขวด- -“
(กินไปได้เนอะ) พ่อบอกว่า เจ้าของร้านยืนอิ้งไปเลย ภาพเด็กหนุ่มสองคนใส่ชุดพลางทหารยืนกินกันอย่างเอาเป็นเอาตาย พ่อก็บอกอีกว่า เจ้าของร้านเค้าใจดี ไม่คิดเงินค่านมกับขนมที่พ่อกับเพื่อนได้กินไป ^^
วินัยเลว อันนี้เด็ดมาก ผมนั่งฟังพ่อไปยังฮาเลย วินัยเลวเป็นการซ่อมครั้งใหญ่ครั้งนึงเลย พ่อบอกว่าวันนั้นโดนซ่อมตั้งแต่บ่าย ครูบอกว่า พวกมรึงวินัยเลว!!!! (ชอบคำนี้จริง ๆ) พวกพ่อกับเพื่อน ๆ โดนซ่อมตั้งแต่บ่ายพอถึงเวลากินข้าวเย็นก็ดีใจ นึกว่าจะจบแล้ว แต่ที่ไหนได้กินข้าวเสร็จ ซ่อมต่ออีก พ่อบอกว่าไปซ่อมเสร็จเอาราว ๆ ตีหนึ่ง O_O โคตรโหด แต่การซ่อมจะแยกซ่อมตามหมู่ใครหมู่มัน พ่อผมอยู่หมู่จ่ายักษ์ พ่อบอกว่าโหดม๊ากกกกกกกกกกกก โหดที่สุดแล้ว(รุ่นพ่อมีประมาณ 200 คน ก็ตกหมู่นึงประมาณ 20 คน มีประมาณ 10 กว่าหมู่) พ่อบอกว่าจ่ายักษ์นี้แบบว่าสุดตรีน แกโหดได้ใจจริง ๆ สั่งให้ไปลงไปหมอบในน้ำคลำ อย่าให้เห็นลูกกะตา กรูเห็นใคร ซวย!!!! แต่อีกหมู่นึง จำชื่อครูฝึกไม่ได้และ - -“ พ่อบอกว่าใครโดนครูฝึกคนนี้ลงโทษที่ว่าไอ้คนนั้นเลวจริง ๆ เพราะว่าครูฝึกคนนี้ ใจดีม๊ากกกก แต่กับจ่ายักษ์ราวฟ้ากับดิน พ่อบอกหมู่พ่อโดนซ่อมอยู่ แต่หมู่นี้ เค้าให้นั่งสมาธิ แต่ห้ามลืมตา ใครลืมตา เหอ ๆ ซวย - -“ ใจดีปานนั้น
จบแล้วครับ สังคมทหารกับมิตรภาพที่หาที่ไหนไม่ได้ ติดตาม serie ต่อไปเร็ว ๆ นี้ครับ



Create Date : 08 มีนาคม 2553
Last Update : 12 เมษายน 2556 10:59:22 น. 3 comments
Counter : 211 Pageviews.

 


เจิมมมมก่อนอ่านทีหลังค่ะะะ

อิอิ


โดย: แฟนสาวฮัตโตริคุง วันที่: 8 มีนาคม 2553 เวลา:13:26:55 น.  

 
โห น้องเอิร์ท
พี่จิ๊บอ่านแล้วรู้สึกดีที่ได้เกิดมาเป็นผู้หญิงเลยค่ะ
กร๊ากกกก
พ่อน้องเอิร์ธชื่อเดียวกับน้าเขยพี่เลยค่ะ เป็นทหารเหมือนกันอีก

ฟังแล้วโหดเหมือนกันเนอะ
แต่ ท ทหาร อดทน นี่นา



ว่าแต่บอกพี่จิ๊บว่าสละโสดแล้ว ไหนรูปสาวน้อยผู้โชคดีละคะะะน้องเอิร์


โดย: แฟนสาวฮัตโตริคุง วันที่: 8 มีนาคม 2553 เวลา:13:28:35 น.  

 


เห็นรูปในโพรไฟล์แร้ว
แหมน่ารักกันจัง เด็กวัยรุ่นนิ

หลังไมค์นะคะน้องเอิรธ์


โดย: แฟนสาวฮัตโตริคุง วันที่: 9 มีนาคม 2553 เวลา:2:58:32 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

SkyWalKeR-TH
Location :
พระนครศรีอยุธยา Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ถ้าเรารักใครซักคน เราต้องรักเค้าให้มาก ๆ ไม่สำคัญหรอกว่าเค้าจะรักเราหรือไม่ มันสำคัญแค่ว่าเรายังรักเค้าอยู่หรือเปล่า แค่เราสามารถช่วยเค้าได้ นั้นก็มีความสุขแล้ว
Friends' blogs
[Add SkyWalKeR-TH's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.