Group Blog
 
All blogs
 
เรื่องสั้น : เข็มหัวกลับ

***เข็มหัวกลับ***

ศิลป์ใจ ศิริกาลกุล


ในวันเปิดเทอม ฉันเดินเข้ามหาวิทยาลัยด้วยความภาคภูมิใจ วันนั้นเป็นวันที่ฉันตื่นเต้นมาก ที่ได้เข้ามาเป็นน้องใหม่ ฉันเตรียมตัวที่จะถูกรับน้องไว้แล้ว ระหว่างที่ฉันเดินเข้ามหาวิทยาลัยใครๆหลายคนจ้องฉันตาไม่กระพริบ ฉันแปลกใจมาก ความจริงฉันก็ไม่ได้เป็นคนสวย ผิวก็ดำคล้ำ มีผู้ชายหลายคนเดินเข้ามาทักขอเบอร์โทร จนกระทั่งฉันเดินเข้าไปถึงซุ้มลานสัก ซุ้มนี้รุ่นพี่กำลังรับน้องใหม่กันเสียงดังมากเมื่อทุกคนหันมาเห็นฉัน ก็หยุดนิ่งแล้วฉันก็ถูกเรียกให้ไปเต้นแร้งเต้นกาให้เพื่อนดู ในข้อหามาสาย ฉันคิดว่ามันสนุกดีไม่น้อย ฉันภูมิใจที่ฉันสามารถทำให้คนหลายคนยิ้ม อย่างมีความสุข หลังจากฉันหยุดเต้น รุ่นพี่คนหนึ่งเดินเข้ามากะซิบบอกว่า “น้องๆ ติดเข็มมหา’ลัยหัวทิ่มนะ” ฉันหันไปพึงยิ้มให้ แล้วก็รีบติดเข็มใหม่ด้วยความเขิน

วันแรกฉันก็ทำอะไรๆเปิ่นๆหลายอย่างและคงเพราะเหตุนี้เอง ตลอดทางที่ฉันเดินมาจึงมีคนมองตลอด แต่ทำไมเขาขอเบอร์โทรฉัน ฉันยังคิดไม่ออก

ทุกๆเย็นมีผู้ชายโทรมาหาชวนฉันออกไปกินข้าว โดยที่ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหน้าตาเขาเป็นอย่างไร ฉันก็เลือกคุยกับคนที่สุภาพ คนแรกที่ฉันนัดเจอเขาก็ทำให้ฉันรู้ว่าผู้ที่ติดเข็มหัวกลับนั้นสื่อความหมายว่าอย่างไร เขาพาฉันไปในที่ที่ฉันไม่เคยไป เขาพาฉันทำในสิ่งที่ฉันไม่เคยทำ ตอนนั้นฉันไม่ทันได้คิดอะไร วันนี้ฉันมองกลับไปในอดีต ฉันก็คิดว่าตอนนั้นฉันเป็นเพียงเด็กใจแตกธรรมดา ฉันคิดว่าฉันรักเขามากในตอนนั้น สุดท้ายที่เขาผู้นั้นและฉันแยกทางกัน เขาโยนเงินให้ ไม่กี่พัน แล้วเขาก็ไม่ได้โทรติดต่อกลับมาอีก คนที่โทรเป็นเพื่อนๆของเขาแทน การมาของคนพวกนี้ก็เหมือนๆกัน เขาพาฉันไปในที่ที่ฉันเคยไปมาแล้วหลายครั้ง ฉันทำในสิ่งที่ฉันเคยทำให้คนอื่นมาบ่อยครั้ง และฉันทำแบบนี้จนฉันเรียนจบ
คนพวกนี้ทำให้ฉันหายเครียดจากการที่เรียนหนักมาทั้งวัน เวลาที่ฉันล้มตัวลงนอนบนที่นอนนุ่มๆนั้นมันทำให้ฉันผ่อนคลาย เวลาที่ได้เพื่อนสักคนมานอนเคียงข้าง มาพูดคุยด้วยถึงความรู้สึกลึกๆที่ไม่สามารถคุยกับคนอื่นได้เหมือนมันได้ระบายสิ่งเลวร้ายออกมาจากชีวิต ในขณะเดียวกันสิ่งที่ฉันทำมันก็ตอกย้ำสิ่งที่เลวร้ายให้กับฉันตลอดเวลา

ฉันคงผิดตั้งแต่แรกเริ่มที่ ดื้อดึงมาเรียนต่อมหาวิทยาลัย ทั้งๆที่พ่อแม่ห้ามไม่ให้มาเรียน เพราะเขาทั้งสองกลัวหาเงินส่งให้เรียนไม่ได้ และก็เป็นดังที่คนทั้งสองคิด เขาไม่มีเงินส่งให้ฉันเรียน เพียงเงินที่ฉันกู้ได้เพียงเดือนละหนึ่งพันบาทมันไม่พอสำหรับค่าใช้จ่าย ครั้นฉันไปหางานนอกเวลาทำ ฉันต้องทำหลายชั่วโมงกว่าจะเลิกก็ดึก จนฉันไม่มีเวลาทำการบ้าน แต่การที่ฉันเอาร่างกายไปแลกกับเงินนั้น ฉันทำเพียงสัปดาห์ละครั้งก็พอ ใครๆอาจจะมองว่าฉันเป็นคนไม่ดี เพื่อนที่เคยอยู่ร่วมห้องกันนั้นก็ย้ายหนีฉันไปตั้งแต่ตอนอยู่ปี 2 ฉันต้องคบกับคนที่ทำเหมือนๆกับที่ฉันทำ

ฉันก็เหมือนกับเพื่อนหลายคนที่นอนกับผู้ชายไปทั่ว ความจริงฉันมีสิทธิ์เลือกที่จะนอนกับใคร คบกับใคร แต่ก็ตกอยู่ในฐานะที่เลือกไม่ได้ แต่ฉันก็ป้องกันตัวเองทุกอย่างเพราะฉันกลัวท้อง ฉันกลัวโรคร้ายๆ แต่ฉันชั่งน้ำหนักดูแล้วค่าเทอมสำคัญกว่า เพื่อนฉันที่ผ่านเหตุการณ์ร้ายๆโดยเพราะโดนหลอก นอนกับผู้ชายโดยไม่ได้อะไรเลย หลายคนท้องไม่มีพ่อ หลายคนต้องทำแท้ง บางคนต้องเลิกเรียนไปเลยก็มี แต่สำหรับตัวฉันเองสิ่งเดียวที่ฉันแตกต่างจากคนอื่นๆคือ ฉันไม่เคยโดนหลอก ฉันไม่เคยเต็มใจที่ฉันทำแบบนี้ ถึงแม้ฉันได้เงินมาลงทะเบียนเรียนและใครอีกหลายคนไม่ได้ เสียตัวเสียใจฟรี ไม่มีใครบนโลกนี้ที่อยากโดนหลอก และฉันก็คิดว่าไม่มีใครที่เต็มใจทำในสิ่งเลวร้ายแบบฉัน ผลสรุปของชีวิต สุดท้ายฉันก็เรียนจบมีงานทำดีไม่ลำบาก มีเงินส่งพ่อส่งแม่ ที่สำคัญฉันแต่งงานมีครอบครัวแล้ว ผู้ชายคนนี้เขารักฉันมาก ฉันรู้สึกอย่างนั้น ตอนนี้ฐานะฉันเปลี่ยนไป ฉันนอนกับผู้ชายคนเดิมคนนี้ทุกวัน ฉันไม่ได้เงินตอบแทนเหมือนก่อนอีกแล้ว แต่ฉันได้ความรักความอบอุ่นเป็นการตอบแทน และฉันก็มอบความรักความอบอุ่นที่ฉันเคยขายมันให้คนอื่นๆ ให้เขาทุกวัน เขาไม่เคยถามถึงอดีต เขาไม่เคยอยากรู้ แต่บางครั้งฉันก็อยากให้เขารู้ เพราะฉันอยากรู้ว่าหากเขารู้แล้วเขาจะรักฉันหรือเปล่า แต่ไม่ว่าจะอย่างไรในเมื่อทุกวันนี้ชีวิตฉันมันดีพร้อมอยู่แล้ว ฉันก็ไม่ควรจะหาเรื่องไม่ดีมาใส่ตัวฉันอีก ปล่อยให้บางสิ่งที่ฉันเคยเป็น เรื่องราว “เข็มหัวกลับ” ตามหลอกหลอนฉันเพียงคนเดียว

ยังมีนักศึกษามากมายที่ทำในสิ่งที่ฉันเคยทำ ในฐานะที่ฉันเป็นอาจารย์ของพวกเขา ฉันก็ได้แต่แนะนำให้พวกเขาป้องกันตัวเอง บางคนชอบเที่ยวกลางคืน คนกลุ่มนี้ถึงแม้จะรักสนุกเพียงอย่างเดียวแต่มีโอกาสสูงที่จะโดนผู้ชายพาไปนอนในที่ที่ฉันเคยคิดว่ามันนุ่มนอนหลับสบาย ฉันก็ได้แต่แนะนำให้ป้องกันตัวเองเช่นกัน

...ปัจจุบันฉันเป็นอาจารย์สอนวิชาสังคม แต่สิ่งที่ฉันศึกษามามันมากกว่านั้นยังมีเรื่องราวนอกห้องเรียนที่ฉันสอดแทรกในเนื้อหาการสอนตลอดเวลา...


Create Date : 09 ธันวาคม 2550
Last Update : 9 ธันวาคม 2550 2:24:53 น. 8 comments
Counter : 840 Pageviews.

 
ชีวิตที่ผ่านมาเพียงได้พบเห็นสิ่งนี้ที่เขียนไว้เบื้องต้น เรื่องนี้ไม่ได้เน้นรายละเอียดมากเท่าไรนัก เพียงแต่อยากฝากไว้ให้เป็นอุทาหรณ์จ้า


โดย: ศิลป์ใจ ศิริกาลกุล (ศิลป์ใจ ) วันที่: 9 ธันวาคม 2550 เวลา:2:29:01 น.  

 
สวัสดีครับ แวะมาทักทายครับ
ใกล้ปีใหม่แล้ว มีความสุขมากๆนะครับ
ถ้าว่างก็ไปเยี่ยมเยียนกันบ้างนะครับ


โดย: คนสวน (land_scape_man ) วันที่: 9 ธันวาคม 2550 เวลา:3:13:39 น.  

 
มาเยี่ยมอีกครั้ง


โดย: scimovie วันที่: 9 ธันวาคม 2550 เวลา:11:51:17 น.  

 
เยี่ยมยอด


โดย: เด็กไอที IP: 202.28.120.111 วันที่: 9 ธันวาคม 2550 เวลา:13:05:02 น.  

 
ดีดีคะ....เขียนได้ดีมากคะซึงเด็กป.5อย่างนู๋ก็ชอบนิยายอยู่แล้วคะแต่หนูชอบเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องเศร้างะคะ...แฮะๆๆอิอิอิ


โดย: แสตมป์เบอร์รี่^^ IP: 203.113.32.14 วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:22:20:31 น.  

 
อุทาหรณ์สอนหญิง ไม่แจกเบอร์โทรกับคนแปลกหน้านะจ้ะ


โดย: หน้าม้า IP: 124.121.190.58 วันที่: 21 ธันวาคม 2550 เวลา:17:50:20 น.  

 
เป็นกำลังใจให้ทุกคนสู้ชีวิต


โดย: สสส IP: 202.29.22.184 วันที่: 13 มกราคม 2551 เวลา:11:47:52 น.  

 
หวัดดี
น่าสงสารจัง...เขียนได้ดีจนมองเห็นภาพ....เปรียบเหมือน..บางคนก็ทำเพราะจำเป็น..แต่เทียบกับโลกแห่งความเป็นจริง วัยรุ่นสมัยนี้ทำแบบนี้ก็แค่อยากได้ของแพง ๆ อยากได้เสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า เครื่องสำอางค์ แบรนด์แนม สิ่งที่พ่อแม่ให้มามันไม่น่าภูมิใจกันหรือไง...



โดย: ความจำสั้น..แต่รักฉันยาว...^_^ IP: 19.232.204.152, 136.8.1.100 วันที่: 12 กันยายน 2552 เวลา:14:06:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ศิลป์ใจ
Location :
สระบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




******###@###*****
...เรื่องราวมากมายผ่านเข้ามาในชีวิต แต่เลือกเรื่องเล็กๆที่เป็นช่องว่างของสังคม มา ตัด เสริม เติม แต่ง ซึ่งอาจเหลือความจริงเพียงน้อยนิด และเรื่องราวเหล่านี้อาจทำให้ใครหลายคนก้าวเข้าไปถึง ช่องว่างที่ใครหลายคนอาจไม่เคยเห็น...
*******************
*****###@###******
...งานเขียนใน Weblog นี้เป็นของ ศิลป์ใจ ศิริกาลกุล ได้รับความคุ้มครองลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗...
*******************
Friends' blogs
[Add ศิลป์ใจ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.