Group Blog
 
All blogs
 
เพียงหนึ่งน้ำใจ

ไม่รู้ว่าเป็นที่ระบบ หรือ ที่เครื่องของฉัน
ที่ทำให้ไม่สามารถโพสในกรอบกล่องคอมเม้นได้
แต่อยากสื่อความในใจ ความรู้สึก ถึงผู้ที่มีน้ำใจต่อฉัน


ขอบอกกล่าวตรงนี้อย่างซาบซึ้งว่า ขอบคุณมากมายจริงๆ
และนี่คือสิ่งที่ฉันยังคงเชื่อว่า ยังมีอยู่ในสังคมนี้
แม้จะมีเพียงน้อยนิดก็ตาม
เพราะฉันยึดมั่นมาตลอดว่า มีมิตรเพียงนิดน้อยแต่จริงใจ
ดีกว่าเพื่อนมากมายที่เสแสร้ง

สำหรับคนที่ผ่านความทุกข์ยากมาอย่างสาหัส
จากความยืนหยัดยึดมั่นในหน้าที่และคุณธรรมความถูกต้อง
ไม่เคยเรียกร้องขอความเมตตาช่วยเหลือจากใคร
ไม่เคยพร่ำบ่นรำพันโทษว่าเป็นความโชคร้ายที่ผีสางนางไม้ลิขิต
ทุกวันนี้ มีชีวิตที่ดี เพราะความดีที่ยึดปฏิบัติมา
แต่สุดท้าย กลับต้องมาถูกดูหมิ่นดูแคลนว่าไร้ค่าไร้ศักดิ์ศรีเกาะสามีกิน

เพียงแค่ฉันรับโอกาสที่สามีหยิบยื่นให้
ที่ไม่ใช่เพราะ ตัญหาหน้ามืด จากการตกหลุมพลาง
เพราะฉันไม่เคยคิดใช้ความเป็นผู้หญิงหาหลักเกาะชีวิต
กว่าฉันจะตัดสินใจรับข้อเสนอขอแต่งงานจากสามี
เขาต้องอธิบายถึงเหตุผลตรงๆ กับฉันก่อน
ว่าเพราะ เขาทนเห็นผู้หญิงที่กล้าแกร่งกัดฟันสู้ชีวิตตามลำพัง
อย่างไร้ความหวังไร้อนาคตไม่ได้
แม้ฉันจะบอกว่า ยังมีผู้หญิงอีกมากมายที่ตกอยู่ในฐานะอย่างฉัน
แต่ความต่างกัน คือการเลือกทางเดิน
ซึ่งทุกคน ต่างคิดแต่ว่าทางเดินของผู้หญิงสถานภาพอย่างฉัน
คือต้องไปทำงานขายบริการทางเพศ หรือหาจับฝรั่งแต่งงาน
แม้จะเป็นวิธีที่สังคมไทยรังเกียจเหยียดหยาม
แต่ก็ยอมรับได้เมื่อผู้หญิงเหล่านั้น ออกมารำพันถึงความทุกข์ยาก
แต่ฉันไม่คิดจะทำ เพราะฉันมีจิตสำนึกละอายใจตนเอง
ไม่ใช่ว่าฉันไปดูถูกเหยียดหยามใครเลย
แต่กลับต้องมาถูกชิงชังรังเกียจ เพราะปฏิเสธว่าไม่ได้ใช้ทางลัด
เหมือนหลายๆ คนที่ทำกัน
ซึ่งฉันก็ไม่เคยไปว่าใคร และฉันก็ไม่ชอบใจทุกครั้ง
ที่เห็นถ้อยคำเหยียดหยาม ผู้หญิงไทยที่แต่งงานกับฝรั่ง
ที่สามีฉันเอง ยังบอกว่า มันไม่ใช่เรื่องที่น่ารังเกียจเหยียดหยามอะไรเลย
และถ้าฉันจะบอกสามีว่า ฉันใช้เขาเป็นสะพานเพื่อชีวิตที่ดี
เขาก็จะไม่โกรธหรือเสียใจสักนิด เพราะฉันใช้วิธีสุจริต จริงใจ
ไม่ได้หลอกลวง กอบโกย สร้างปัญหาให้ชีวิตเขา

และนี่คือสิ่งที่ฉันจะสื่อ ถึงใครที่กำลังคิดว่าจะหนีความลำบาก
ด้วยการหาทางแต่งงานกับฝรั่ง ว่ามันจะสมหวังได้
ก็ต่อเมื่อ คุณเลือกคนดี ไม่ใช่ที่เขาเป็นฝรั่งเท่านั้นเลย







Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 19 กุมภาพันธ์ 2560 15:17:13 น. 0 comments
Counter : 469 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Free-Lance Journalist
Location :
Germany

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 36 คน [?]




ชีวิตไม่สวยใส โปรไฟล์ไม่เริ่ดหรู แต่ถ้าคุณอยากรู้ ก็จะบอก
ฉันเป็นคนบ้านนอก เกิดที่จังหวัดสระบุรี(เลี้ยวซ้าย) เกิดกับหมอตำแย ในหมู่บ้านเล็กๆ ที่ปัจจุบัน จมอยู่ใต้เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์
พ่อแม่มีอาชีพทำไร่ทำนา ได้รับการศึกษาแค่ชั้นประถม 4 จากโรงเรียนที่มีครูสอนแค่ 2 คน เด็กนักเรียนมี 70-80 คน จบชั้น ป.4 ก็ต้องไปเรียนต่อชั้น ป.5 กับโรงเรียนที่ใหญ่กว่า ไกลขึ้น ต้องนั่งรถสองแถวที่นานๆ มีสักคัน วิ่งฝ่าถนนลูกรัง กว่าจะถึงโรงเรียน ชุดนักเรียนของฉันก็มอมแมมไปด้วยฝุ่นแดงๆ
แต่ฉันก็ได้เรียนแค่ชั้น ป.5 เพราะ ผู้ใหญ่บอกว่า ลูกผู้หญิงเรียนไปทำไมเดี๋ยวก็ได้ผัว แต่ไม่เดี๋ยวสิ กว่าฉันจะได้ผัว อายุปาเข้าไปเกือบ 30 ซึ่งแต่ออกจากโรงเรียนกว่าจะได้ผัวก็ต้องช่วยพ่อแม่ทำงานหาเงิน ระหว่างนี้ก็หาทางเรียนเอง โดยทางลัดที่เรียกว่า การศึกษาผู้ใหญ่ ตั้งแต่ระดับมัธยมต้น และมัธยมปลาย และสุดท้ายสูงสุดแค่ประกาศนียบัตรวิชาชีพจากวิทยาลัยอาชีวศึกษา สู่เส้นทางการทำงานออฟฟิศตำแหน่ง staff ทั้งฝ่ายบุคคล ธุรการทั่วไป การเงิน การธนาคาร ผู้จัดการร้านค้าปลีก หลังแต่งงาน 2 ปีชีวิตคู่ล้มเหลว ต้องกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว เลี้ยงลูกคนเดียวซึ่งเป็นโรคทาลัสซีเมียต้องรักษาโดยให้เลือดมาตั้งแต่อายุ 4-5 เดือน จนกระทั่งมีฝรั่งมาขอแต่งงาน ตอนลูกฉันอายุ 12 ปี ปัจจุบันนี้ทั้งฉันและลูกอาศัยอยู่ประเทศเยอรมัน ถ้ายังอยากรู้ว่าชีวิตในปัจจุบันเป็นยังไง ก็ไปดูได้ที่เฟส อัพเดทตลอด เดี๋ยวจะหาว่าฉัน มโน
"ที่นี่
ขอบคุณ ผู้สนใจติดตาม
Friends' blogs
[Add Free-Lance Journalist's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.