คนตัวเล็กๆอย่างเรา ใครจะฟัง ..................................... เรามาฟังกันเองก่อน ดีไหม?
Group Blog
 
All Blogs
 
หลบจากความจริงบ้าง

เมื่อคืนเห็นเพื่อนในFacebookขึ้นสถานะเกี่ยวกับละครที่ผมเองก็ไม่่ทราบชื่อเรื่อง รู้แต่พระเอกชื่อสายชลกับนางเอกชื่อนางฟ้า เพราะเห็นโพสต์ชื่อนี้กัน ไม่ได้ดูกับเขาแต่เข้าใจว่าจบแบบมีความสุข ทำให้แฟนๆมีความสุขไปด้วย

บางคนอยากให้มีผู้ชายดีๆแบบสายชลเข้ามาในชีวิตบ้าง อยากเก็บสายชลไว้คนเดียวบ้าง ไม่เชื่อว่าจะมีคนดีแบบสายชลได้จริง

บางที่ก็นึกในใจว่าช่างเพ้อฝันกันเสียจริง แต่มานึกๆดูเมื่อตอนที่เราเป็นเด็กกว่านี้ เราเองก็ชอบอ่านนิยายรักหวานแหวว อารมณ์ประมาณรี้เลย พระเอกแสนดี นางเอกแสนสวย ฉากหลังอันงดงามผ่านอุปสรรคมากมายแล้วสุดท้ายลงเอยอย่างมีความสุข เรื่องแล้วเรื่องเล่าที่เราอ่านเป็นตั้งๆ แทบทุกเรื่องเปิดอ่านหน้าแรกก็แทบจะรู้ตอนจบ แต่เราก็อ่านจนติดงอมแงม

เมื่อวันเวลาผ่านไป ประสบการณ์ชีวิตสอนเราให้พบกับความเป็นจริงมากขึ้นเรื่อยๆ ความฝัน ความสุข พระเอกสุดหล่อหน้าตาเริ่มบ้านๆขึ้นเรื่อยๆ นางเอกเริ่มกลายเป็นปุถุชนมากขึ้น มีทั้งด้านดี ด้านร้าย คนที่ดีเมื่อวันวานกลายเป็นที่ทำให้เราเจ็บช้ำน้ำใจได้ในวันต่อมา ทำให้เราไม่คิดอยากกลับไปอ่านนิยายแบบนั้นอีกต่อไป เหมือนมันไม่สามารถทำให้เราใจให้เชื่อคล้อยตามแบบเดิมได้อีก

ความผิดมันอยู่ที่นิยายมันหลอกเราหรือ? ไม่น่าจะใช่นะ นิยายเขาก็เขียนไปตามชีวิตคนปกตินี่แหละ แต่เขาตัดเอาเฉพาะส่วนที่ต้องการนำเสนอ ตัวเอกก็ต้องดีชัดเจน จะเป็นคนดีหรือแย่ก็ต้องชัดๆ ไม่ใช่จะดีมั่งเลวมั่งให้คนอ่านสับสน

แต่สิ่งที่ต้องยอมรับคือกระบวนการคิด การไตร่ตรองของเรามีมีมากขึ้น ทำให้เราไม่หลงเชื่ออะไรง่ายๆ ไม่เพ้อฝันไปตามที่เขาจินตนาการอีกต่อไป อย่างน้อยก็ไม่ทั้งหมด

ถามว่าเมื่อเป็นแบบนี้แล้วมันทำให้เราดีขึ้นหรือปล่าว ทำไมเรามีความสุขยากขึ้น เรื่องที่เราอ่านแล้วเคยมีความสุข ปลื้มน้ำตาจะไหล กลับกลายเป็นเรื่องปัญญาอ่อนหลอกเด็กไปได้

นั่นเพราะเราอยู่กับความจริงมากเกินไปหรือปล่าว เมื่อความจริงมันโหดร้าย ความจริงมันไม่หวานแหวว เราก็ทำใจให้คล้อยตามไปกับเรื่องแบบนั้นไม่ได้ง่าย

เรามักจะบอกตัวเองอยู่เรื่อยๆเวลาดูละคร หรืออ่านนิยาย ว่ามันไม่จริง มันเป็นไปไม่ได้ คนแบบนั้นไม่มี ใครมันจะโง่ ใสซื่อแบบนั้น ใครจะร้ายได้ขนาดนั้น เมื่อใจมันค้านแบบนั้น เราจะไปมีความสุขกับสิ่งที่เขาทำให้เราดู ทำให้เราอ่านอย่างนิยาย ละครหลังข่าวได้ยังไง

การปล่อยให้ตัวเองอยู่ในโลกจินตนาการ ไม่มีต้องอิงกับความจริงบ้าง มองคนในแง่ดีสุดๆบ้าง เชื่อทุกอย่างที่ละครบอกเราบ้าง ฯลฯ มันก็ทำให้เรามีความสุขได้ แม้จะชั่วครั้งชั่วคราว

หากวันนึงมียี่สิบสี่ชัวโมง เราดูละครแล้วมีความสุขวันละสัก ชั่วโมงก็ถือว่ามีเวลาดีๆ ตุนพลังไปต่อสู้กับเรื่องแย่ๆในชีวิตจริงได้เป็นอย่างดีแล้ว

ครั้งต่อไปหากมีละคร ที่คุณเคยคิดว่าเน่าๆ ลองตั้งใจดูอย่างคล้อยตามให้ได้สักครั้ง อาจทำให้ชีวิตคุณดีขึ้นอย่างไม่คาดคิดก็ได้

ระวังจะติดละครด้วยล่ะ!


Create Date : 12 ธันวาคม 2554
Last Update : 12 ธันวาคม 2554 11:56:04 น. 1 comments
Counter : 230 Pageviews.

 
ชอบคะ ชอบทั้งอ่านนิยาย และดูละครเลย
อ่านนิยาย บางครั้งทำให้เราหลุดเข้าไปอยู่ในจินตนาการของผู้เขียน สนุกดีคะ
ของไทย..ชอบเพชร พระอุมา กับรอยไหม
ของต่างประเทศ ชอบแฮร์รี่พอตเตอร์ ทไวไลท์คะ

สนุกดีนะคะ
หลบจากความจริงบ้าง จะได้ไม่เครียด กับภาวะรอบๆ ตัว


โดย: NongPenquin วันที่: 12 ธันวาคม 2554 เวลา:14:44:22 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นายเจ๋ง
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add นายเจ๋ง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.